แสงนวลเคล้าจันทร์ ตอนที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/497159594
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ฮายย พวกเรามาแล้ว!
Traveler:รบกวนด้วย
Xiangling:เอ๋! นักเดินทาง กับ Paimon นี่นา!
เชฟ Mao:โย่ นี่มันนักเดินทางนี่นา! วันนี้มีเวลาว่างมาที่นี่แล้วเหรอ อยากจะกินอะไรล่ะ?
Paimon:อยากหม่ำ Black-Back Perch Stew!
เชฟ Mao:ได้เลย พวกเธอคุยกันไปก่อน Black-Back Perch Stew แป๊บเดียวก็เสร็จ!
Paimon:ขอบคุณน้าเชฟ Mao!
Xiangling:เมื่อกี้กำลังคิดถึงพวกเธออยู่เลย แล้วอยู่ ๆ พวกเธอก็โผล่มา! ฮิ ฮิ พวกเรานี่ช่างใจตรงกันจริง ๆ
Paimon:Xiangling มีเรื่องอะไรถึงหาพวกเราเหรอ?
Xiangling:อืม มีเรื่องบางเรื่องที่อยากปรึกษาพวกเธอน่ะ ตลอดทางที่เดินมา พวกเธอคงเห็นแล้วใช่มั้ย? ในเมืองต่างเต็มไปด้วยของประดับตกแต่งของงานเทศกาล Moonchase!
Traveler:ที่แท้ก็เรียกว่าเทศกาล Moonchase นี่เอง
Paimon:เทศกาล Moonchase เนี่ย... ก็เป็นหนึ่งในเทศกาลดั้งเดิมของ Liyue งั้นเหรอ?
Xiangling:ใช่แล้ว เทศกาล Moonchase เป็นเทศกาลสุดยิ่งใหญ่ ที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองแก่ดวงจันทร์ในฤดูใบไม้ร่วงอันสดใส ของพวกเราชาว Liyue ฉันได้ยินคนเฒ่าคนแก่เล่าว่า เมื่อหลายพันปีก่อนในตอนที่เหล่าเซียนยังคงอยู่ ช่วงเวลานี้เป็นช่วงเวลาที่เหล่าเซียนจะใช้เพื่อค้นหาเส้นทางแห่งเซียนล่ะ!
Xiangling:แต่ตอนนี้มันไม่เหมือนกับตอนนั้นแล้ว ในช่วงเทศกาล Moonchase พวกเราจะกินของอร่อย ๆ เดินทางไปเยี่ยมญาติมิตร ชมจันทร์ ชมดอกไม้... เรียบง่ายขึ้นเยอะ แต่ก็เป็นสิ่งที่ทุกคนชอบนะ มันไม่ยุ่งวุ่นวายดี
Paimon:ฟังดูแล้วเป็นเทศกาลแบบที่ฉันชอบเลยนี่นาา!
Xiangling:Paimon มีรสนิยมการกินที่ยอดเยี่ยม ต้องชอบเทศกาลนี้แน่นอนเลยล่ะ!
Paimon:นี่! มีปัญหากับรสนิยมการกินอันแสนเพอร์เฟกต์ของฉันเหรอ!
Xiangling:เพราะงั้น ช่วงนี้พวกเธอสองคนพอจะมีเวลาว่างไหม? ฉันอยากเข้าร่วมการแข่งขันเชฟยอดฝีมือของปีนี้ เลยอยากขอให้พวกเธอช่วยเป็นที่ปรึกษาด้านอาหารให้ฉันหน่อย!
เชฟ Mao:ถูกต้อง หาเพื่อนที่สามารถให้คำแนะนำได้ จะได้เปิดความคิดได้กว้างขึ้น!
Paimon:การแข่งขันเชฟยอดฝีมือ? ที่ Liyue ยังมีการแข่งขันอะไรแบบนี้อยู่ด้วยเหรอเนี่ย?
Xiangling:โอ๊ะ ฉันว่าแล้วว่าพวกเธอคงไม่เคยได้ยินมาก่อนสินะ
Xiangling:เทศกาล Moonchase ในแต่ละครั้ง มักจะมีธีมที่แตกต่างกันออกไปน่ะ โดย Qixing จะเป็นผู้กำหนด ซึ่งธีมของปีนี้ก็คือ "สายน้ำ ขุนเขา และอาหารเลิศรส" เพื่อให้เข้ากับธีม Qixing เลยจัดให้มีการแข่งขันทำอาหารนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษ
Paimon:"สายน้ำ ขุนเขา และอาหารเลิศรส" ...อาหารเลิศรสกับวิวทิวทัศน์ของบ้านเกิด เป็นธีมที่ดีจังเลยนะ!
Xiangling:ฉันก็คิดงั้นเหมือนกัน! ได้ยินมาว่าคุณ Ningguang เป็นคนคิดด้วยตัวเองเลยนะ เป็นคนที่สุดยอดจังเลยน้า... ดูเป็นคนที่คาดเดาได้ยากสุด ๆ
Traveler:แล้ว Xiangling อยากให้พวกเราทำอะไรเหรอ?
Xiangling:ก็ฉันอยากเข้าร่วมการแข่งขันเชฟยอดฝีมือใช่ม้า เพราะงั้นเลยต้องใช้สมองเพื่อคิดเมนูอาหารใหม่ ๆ พอคิดแล้วก็ต้องลองทำ ลองชิม... พอเวลาผ่านซักพัก ก็ไม่รู้จะทำไงต่อแล้ว
Xiangling:เพราะงั้น เลยอยากขอให้เธอช่วยรวบรวมความคิดของทุกคนเกี่ยวกับอาหารเป็นเพื่อนฉันหน่อยน่ะ! ครั้งนี้ฉันจะต้องทำลายความคิดเดิมๆของตัวเองให้ได้ ต้องถามหลาย ๆ คนหน่อยจะได้มีความคิดหลากหลาย
Paimon:แค่นี้เรื่องจิ๊บ ๆ ! เพราะพวกเรามีเพื่อนมากมายร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำเลยล่ะ ใช่ม้า Traveler ?
Xiangling:โฮโฮ่ มีความมั่นใจดีนี่!
Paimon:ไม่เท่าไหร่หรอกน่าา
Paimon:งั้นขอกินของอร่อยพวกนี้ให้หมดก่อนนะ แล้วพวกเราค่อยไปเยี่ยมเพื่อน ๆ ใน Liyue แล้วถามความเห็นของพวกเขาแต่ละคนกัน
Xiangling:อืม ๆ เยี่ยมไปเลย ๆ งั้นรอ Guoba ออกมาก่อน แล้วพวกเราค่อยออกเดินทางกัน!
เชฟ Mao:Black-Back Perch Stew ร้อน ๆ มาแล้ว!
Paimon:ว้าววว! หอมจังเลยยย!
Traveler:ขอบคุณนะ เชฟ Mao
เชฟ Mao:ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องเกรงใจไป
เชฟ Mao:ยัยหนู Xiangling ของฉัน ไม่ค่อยจะเอาไหนสักเท่าไหร่ เวลาออกไปข้างนอก ยังไงก็ฝากพวกเธอดูแลด้วยล่ะ
Xiangling:พ่ออ๊ะ! หนูไม่ได้เป็นแบบนั้นซักหน่อย!
เชฟ Mao:ลูกเป็นยังไง พ่อจะไม่รู้ได้ไง? พอออกไปข้างนอกแล้ว ก็อย่าเอาแต่ใจตัวเองให้มันมากนักล่ะ หัดเรียนรู้ท่าทางน่าเชื่อถือจากนักเดินทางให้เยอะ ๆ
Paimon:ส.บ.ม.ย.ห. พวกเราเป็นเพื่อนกัน ยังไงก็ต้องดูแลช่วยเหลือกันอยู่แล้ว เนอะ!
Paimon:ฮาา... อร่อยจังเลย อากาศแบบนี้ต้องกินอะไรแซ่บ ๆ นัว ๆ แบบนี้สิถึงจะดี!
Xiangling:Guoba เองก็กลับมาแล้ว กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่หน้าประตูแหนะ
Paimon:งั้นพวกเราเก็บข้าวของแล้วออกเดินทางกันเถอะ!
Paimon:ถ้านึกถึงคนที่มีความคิดอะไรแปลกใหม่ ก็คงหนีไม่พ้น Hu Tao ล่ะนะ ฉันว่า พวกเราเริ่มต้นกันที่นั่นน่าจะดีนะ!
Hu Tao:โอ๊ะโยะโหยว? รู้สึกเหมือนมีใครเรียกชื่อหัวหน้าโถงฯ คนนี้เลย?
Hu Tao:อุ๊ย แหม ที่แท้ก็เป็น Paimon กับนักเดินทางนี่เอง Xiangling ก็ด้วย!
Traveler:พวกเรามาเที่ยวเล่นน่ะ!
Xiangling:นั่นสินะ ลืมเธอไปได้ยังไงกันเนี่ย!
Hu Tao:ไม่ต้องมาทำปากหวานหรอกน่า มีเรื่องอยากให้ฉันช่วยล่ะสิ?
Xiangling:Hu Tao ฉันขอถามหน่อยสิว่า เธอชอบกินอาหารอะไร?
Hu Tao:ชอบกินอะไรอย่างนั้นเหรอ... จู่ ๆ ก็ถามขึ้นมาแบบนี้ ถึงกับตอบไม่ถูกเลย
Paimon:Hu Tao ถึงกับไปไม่เป็นเลย น่าเหลือเชื่อจริง ๆ
Hu Tao:เอาน่า ถึงจะเป็นนกที่เจื้อยแจ้วแค่ไหน แต่ก็ต้องมีเวลาหยุดพักผ่อนปิดทำการเหมือนกันใช่ม้า? ฉันเองก็เป็นแบบนั้นไง
Paimon:ใช้นกอธิบายคำว่าหยุดพักผ่อนปิดทำการก็ได้เหรอ...
Traveler:Hu Tao พูดแบบธรรมดาก็พอแล้ว
Xiangling:ใช่ ๆ ไม่ต้องคิดอะไรมากขนาดนั้นหรอก ก็แค่บอกฉันมาว่าเธอชอบกินอาหารอะไรก็พอ! ฉันกำลังทำแบบสำรวจความคิดเห็นอยู่น่ะ
Hu Tao:อย่างนี้นี่เอง อย่างนี้นี่เอง จะคิดเมนูอาหารใหม่ ๆ ใช่ไหมล่ะ? แต่ขอบอกไว้ก่อนเลยนะว่า อย่าหาทำอะไรประหลาด ๆ เชียว! แค่ปลาต้มพริกกับเกี๊ยวกุ้งก็พอแล้ว!
Xiangling:ปลาต้มพริกกับเกี๊ยวกุ้ง ไม่ธรรมดาไปเหรอ?
Hu Tao:ธรรมดา แต่ไม่ธรรมดา เธอคิดให้ดี ๆ ปลาต้มพริกเผ็ดร้อนหอมกรุ่น เปรียบดังอาหารที่ "ดิ้น" ได้ เมื่ออาหารประเภทนี้จับคู่กับเกี๊ยวกุ้งแล้วล่ะก็ เกี๊ยวกุ้งก็จะกลายเป็น "นิ่งสงบ" เข้าใจแล้วรึยัง?
Xiangling:ดิ้นได้..?
Xiangling:อาหารที่ดิ้นได้ ฉันทำเป็นนะ! Slime สไลด์...
Hu Tao:ไม่ใช่ดิ้นแบบนั้น!! แม้ว่าอาหารจะเป็นสิ่งของ แต่ก็มีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเองนะ เธอดูปลาต้มพริกสิ สีแดง แล้วก็เผ็ด! กระตุ้นต่อมรับรส หู ตา จมูก และปาก ถึงได้เรียกว่า "ดิ้นได้"
Hu Tao:ส่วนเกี๊ยวกุ้งใส หอม หรูหรา เรียกว่า "นิ่งสงบ" แล้วเมื่ออาหารที่ดิ้นได้จับคู่กับอาหารที่นิ่งสงบ มันจะช่วยเติมเต็มซึ่งกันและกัน เฉกเช่นชายหนุ่มที่มีความสามารถที่อยู่เคียงข้างสาวงาม!
Paimon:ถึงจะฟังไม่เข้าใจเลยซักนิด... แต่ก็รู้สึกว่ามีเหตุผล...
Xiangling:โอ้ะ โอ้วววว... ดิ้นได้ และนิ่งสงบ เติมเต็มซึ่งกันและกัน...
Paimon:ฉันคิดว่า มันคือการผสมผสานระหว่างเนื้อสัตว์และผัก แล้วให้รสชาติเค็มหวานเติมเต็มซึ่งกันและกันใช่ไหม?
Hu Tao:ปิ๊งป่อง ถูกต้องนะคร้าบ! ในมื้ออาหารหลักไม่จำเป็นต้องมีของหวานก็ได้ อย่างฉันเนี่ย มักจะข้ามของหวานเสมอเลย
Xiangling:ที่แท้ก็เป็นอย่างนี้นี่เอง ถึงจะฟังดูเหมือนไร้สาระ แต่ก็อธิบายได้กระจ่างมาก!
Xiangling:สมแล้วที่เป็น Hu Tao ขอบคุณน้า
Paimon:เรื่องพูดพล่ามเนี่ย คนเล่านิยายยังสู้ Hu Tao ไม่ได้เลยล่ะ
Hu Tao:เอ๊ะ? ก็ดี ฉันจะถือว่ามันเป็นคำชมละกันนะ
Traveler:แค่ฟังก็เข้าใจสิ่งที่ Hu Tao ต้องการจะสื่อ
Hu Tao:โอ้ววว!! สุดท้ายก็มีแต่เธอที่เข้าใจ!
Hu Tao:ทุกสิ่งในโลก เกิดแก่เจ็บตาย หวานเค็มเผ็ดหอม ทุกอย่างล้วนมีกฎเกณฑ์ของตัวมันเอง! เข้าใจรึยังล่ะ
Xiangling:ขนาดนักเดินทางยังเห็นด้วย ฉันจะลองเอามาคิดดูนะ
Paimon:ถามประมาณนี้ก็คงพอแล้ว งั้นพวกเราไปที่ Bubu Pharmacy ต่อกันเถอะ
Hu Tao:Bubu Pharmacy... หืมม ฉันเชื่อว่าคนที่นั่นต้องให้คำตอบที่น่าสนใจมากแน่ ฮี่ ฮี่..
Qiqi:อา พวกเธอนี่เอง เป็นอะไรเหรอ?
Changsheng:โอ้? แขกที่คาดไม่ถึงนี่นา วันนี้ไม่ยุ่งงั้นเหรอ?
Paimon:หวาา ทำไมเสียงของ Baizhu ถึงกลายเป็นแบบนั้นล่ะ!?
Changsheng:นี่! ดูที่คอสิ
Paimon:โอ้... ที่แท้ Changsheng ก็เป็นคนพูด...
Traveler:ไม่เจอกันนานเลยนะ
Baizhu:ฮ่า ฮ่า วันนี้ทุกท่านมารับยากันเหรอ?
Paimon:โน ไม่ใช่สักหน่อย วันนี้พวกเรามาเพื่อพูดคุยล่ะ อยากจะมาถามพวกเธอเกี่ยวกับเรื่องอาหารน่ะ!
Xiangling:คือฉันเข้าร่วมการแข่งขันการทำอาหารน่ะ เลยอยากขอให้พวกคุณสองท่าน... อ๊ะ ไม่สิ สามท่าน! อยากขอให้พวกคุณทั้งสามท่านช่วยบอกฉันทีว่าชอบกินอะไรกัน
Changsheng:ฮ่า ฮ่า ยัยหนูนี่ปากหวานซะจริง ข้าจะช่วยก็ได้
Qiqi:ชอบกิน...อะไร? อืม...
Qiqi:ทุกอย่างเหมือนกันหมด ไม่มีรสชาติ
Baizhu:ต่อมรับรสของ Qiqi มีปัญหานิดหน่อย กินอาหารไม่รู้รส พวกเธออย่าถือเลยนะ
Xiangling:ไม่เป็นไร เรื่องนี้ฉันพอรู้มาบ้าง! แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น แต่ว่า Qiqi เองก็คงมีอาหารที่รู้สึกชอบบ้าง ฉันอยากรู้ว่าเธอจะชอบอาหารแบบไหน
Qiqi:รู้สึก..สัมผัส? อืม...สัมผัส มีสิ
Qiqi:ชอบกะทิ..ที่เย็น ๆ
Paimon:กะทิเป็นเครื่องดื่มนี่ เอามารวมไม่ได้หรอก...
Xiangling:พวกคุณล่ะ พอนึกออกไหม?
Changsheng:ถ้าสำหรับข้านะ อาหารจานเนื้อที่กลืนง่ายก็ไม่เลว
Baizhu:ที่ Changsheng พูด ฉันก็เห็นด้วยนะ
Baizhu:คนที่มารับยา ส่วนมากจะเป็นเด็กกับคนแก่ พวกเนื้อสัตว์ปีกชิ้นใหญ่ ๆ กับอาหารทะเลนั้น สำหรับคนกลุ่มนี้แล้วถือว่ากลืน และย่อยยากเกินไป แต่ถ้ามีอาหารที่สับส่วนผสมอย่างละเอียดได้ ก็คงดี
Baizhu:นอกจากนี้ ยังมีคนที่เป็นหวัดเจ็บคอ จะกินอาหารที่มัน ๆ ไม่ได้... ถ้าพูดในมุมมองของการใช้อาหารเป็นการบำรุงแล้ว ฉันแนะนำให้พวกเขากินอาหารที่เป็นซุปมากกว่า
Xiangling:อืม ๆ อย่างเช่น อาหารบำรุงร่างกายเหรอ?
Qiqi:อาหารบำรุง... ไม่ชอบ
Baizhu:ขอโทษด้วย ฉันคิดนอกเรื่องไปไกลเลย พอดีช่วงนี้มีคนมารับยาเยอะมาก เลยอดไม่ได้ที่จะคิดเยอะไปหน่อย... ถ้าจะให้พูดล่ะก็ มันเป็นผลมาจากที่ช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยน่ะ
Paimon:ก็ไม่ใช่ว่าไม่มีประโยชน์หรอกนะ อาหารที่เหมาะกับทุกฤดูกาล ทุกเพศทุกวัย ถือเป็นทางเลือกที่ดีนะ
Traveler:เป็นข้อชวนคบคิดที่สำคัญสำหรับเชฟเลยล่ะ
Xiangling:อาหารบำรุงร่างกาย ต้องคำนึงถึงความสมดุลในการปรุงมากกว่าอาหารตามบ้านทั่วไป ถึงปกติฉันจะไม่ค่อยให้ความสำคัญกับการทำอาหารให้เป็น "ยา" แต่นี่เป็นการแข่งขัน... ถ้าพิจารณาทั้งจากรสชาติ และคุณประโยชน์ ก็น่าจะสามารถเพิ่มคะแนนให้อาหารได้
Qiqi:มีความหมายแฝงดีกว่า ทุกคนต้องชอบ
Xiangling:เป็นคำแนะนำที่มีประโยชน์มาก! ขอบคุณนะทุกคน!
Qiqi:ไม่เป็นไร ถ้าช่วยได้ ก็ดีแล้ว
Xiangling:มุมมองของหมอนี่เปิดโลกจริง ๆ รู้สึกมีไฟขึ้นมาเลยล่ะ
Baizhu:ชมกันเกินไปแล้ว
Changsheng:รับฟังคำแนะนำได้ดีมาก ดูเหมือนว่าเจ้าจะเป็นเชฟที่ดี
Paimon:Xiangling น่ะ ชอบเรียนรู้การทำอาหารมาก ๆ เลยล่ะ วัน ๆ ก็คิดแต่เรื่องพวกนี้!
Xiangling:แหะแหะ... ต่างคนก็ต่างมีงานอดิเรกของตัวเองใช่ม้า งานอดิเรกของฉันก็คือการทำอาหารยังไงล่ะ! แต่ปกติมักจะต้องขบคิดอยู่คนเดียว ครั้งนี้มีไอเดียใหม่ ๆ มากมาย น่าจะทำอาหารออกมาได้หลากหลายเลยล่ะ
Paimon:ดูท่าการมาที่นี่จะไม่ได้เปล่าประโยชน์สินะ เยี่ยมไปเลย
Paimon:เอาล่ะ พวกเราลองไปถามคนอื่น ๆ กันเถอะ ถามคนที่มีความคิดแปลก ๆ ก็แล้ว คนที่ใส่ใจกับการใช้ชีวิตของผู้คนก็แล้ว ต่อไปเราถามคนที่จู้จี้จุกจิกเรื่องกินกันเถอะ
Hu Tao:ถ้ามีเรื่องอะไรสนุก ๆ ล่ะก็ อย่าลืมบอกฉันด้วยนะ!
Keqing:หื้ม? นักเดินทาง กับ Paimon แล้วก็ Xiangling?
Ningguang:ทุกคน ไม่พบกันนานเลยนะ
Beidou:โย่! ลมอะไรพัดพวกเธอมาเนี่ย?
Traveler:ทุกคนอยู่นี่กันหมดเลย
Xiangling:เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่า?
Paimon:แถมบนพื้นยังมีก้อนหินก้อนใหญ่วางอยู่...
Keqing:เรื่องมันยาวน่ะ...ยังไงฉันก็ขอชี้แจงก่อนว่า ก้อนหินที่มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจนนี้ ฉันจะเป็นคนจัดการกับมันเอง คุณสองคนคงไม่มีข้อโต้แย้งใช่ไหม?
Beidou:Keqing ทำอะไรเฉียบขาดว่องไวเสมอ ถ้าเธอเป็นคนจัดการล่ะก็ ฉันก็สบายใจ
Ningguang:พูดแบบนี้หมายความว่าถ้าอยู่ในมือฉันก็จะไม่วางใจรึไง?
Beidou:ห๊า? ก็ Keqing ไม่ว่าจะฝนตกแดดออกก็วิ่งดุ๊ก ๆ ไปมาอยู่ข้างนอก โคตรจะไม่เหมือนกันเธอเลยเถอะ พูดไป เธอเองก็ไม่ได้สนใจเรื่องนี้ซักหน่อยนี่ จะมาอะไรมากมายล่ะ!
Ningguang:ฉันก็แค่ล้อเล่น เธอนี่ก็พร้อมที่จะแว้งกัดฉันทุกเมื่อเลยนะ ดูสิ ปล่อยนักเดินทางที่น่ารักน่าสงสารของเรายืนแห้งอยู่ตรงนั้น
Traveler:พวกเรามาผิดเวลาใช่ไหมเนี่ย?
Ningguang:จะเป็นไปได้ยังไงกัน ถ้าทุกคนอยากรู้ว่าหินกองนั้นคืออะไร ทำไมไม่ให้กัปตันเรือผู้ยิ่งใหญ่อย่าง Beidou เป็นคนอธิบายให้พวกเธอฟังล่ะ
Beidou:ยัยคนนี้นี่... ชิ เอางั้นก็ได้
Beidou:หินก้อนใหญ่มากเลยใช่ไหมล่ะ? แถมพื้นผิวภายนอกยังเรียบลื่น ดูแล้วเหมือนข้างในจะมีของดี
Keqing:ชาวประมงจับเจ้าสิ่งนี้ขึ้นมาได้จากบริเวณพื้นที่ทะเลตื้นน่ะ ดูเหมือนมันจะจมอยู่ใต้น้ำมาหลายปีดีดักเลยล่ะ ถึงได้ถูกน้ำกัดเซาะจนเป็นแบบนี้
Ningguang:ของที่ถูกพบแบบนี้ไม่สามารถเก็บไว้เป็นทรัพย์สินส่วนตัวได้หรอก ต้องมอบให้ทางการเป็นคนจัดการดูแล ฝากไว้กับพวกเรา พวกเขาเองก็คงสบายใจมากกว่า
Xiangling:มีอะไรอยู่ในหินเหรอ?
Keqing:ทั้งดาบ และกระบองต่างก็ลองใช้มาหมดแล้ว แต่ก็ยังผ่ามันไม่ได้ซักที ดูท่าเจ้าหินก้อนนี้จะไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่คิด
Paimon:หินที่ฟันแทงไม่เข้า ฟังแล้วรู้สึกเจ๋งจังเลย...
Ningguang:Keqing รู้สึกสนใจหินก้อนนี้เป็นพิเศษ ก็เลยมอบเรื่องนี้ให้เธอเป็นคนจัดการน่ะ
Keqing:เรื่องนี้เดี๋ยวค่อยคุยกัน ว่าแต่นักเดินทาง มาที่นี่เพื่อหาใครงั้นเหรอ?
Paimon:โอ้! พวกเรามาหาพวกเธอทุกคนเลย!
Ningguang:คงไม่ได้เกิดเรื่องอะไรยิ่งใหญ่สะท้านฟ้าสะเทือนดินอีกใช่ไหม?
Xiangling:มะ ไม่ใช่อย่างนั้น! Paimon ก็พูดเกินไป... ฉันก็แค่อยากมาถามถึง อาหารที่ทุกคนชอบกินเท่านั้นเอง
Keqing:กิน? เป็นคำถามที่น่าแปลกใจจังนะ...
Ningguang:รสนิยมของฉันเรียบง่ายมาก ก็แค่ต้องประณีต บริสุทธิ์ เรียบง่าย ละเอียดอ่อน ก็พอแล้ว
Beidou:นี้เรียกว่าเรียบง่าย?
Ningguang:สรุปความต้องการของฉันด้วยคำสี่คำ ไม่เรียบง่ายหรือไง?
Beidou:ไปอยู่กลางทะเลซักหลาย ๆ อาทิตย์ น่าจะรักษาโรคคนร่ำรวยของเธอได้นะ
Xiangling:แล้วพี่ Beidou ล่ะ?
Beidou:ฉันเหรอ... อาหารอะไรก็ได้ที่เป็นอาหารจานร้อน ถ้ายิ่งเพิ่มความเผ็ดได้จะยิ่งดีมาก
Paimon:แล้วกับแกล้มล่ะเป็นไง?
Beidou:ฮ่าฮ่าฮ่า แน่นอนว่าดี!
Keqing:สำหรับฉัน... ยังไงก็ต้องเป็นอาหารทะเล
Xiangling:อืม ๆ อาหารทะเล อาหารจานร้อน แล้วก็เรียบง่ายแต่ซับซ้อน...
Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเหมือนกันเลย
Xiangling:ก็ไม่แน่หรอกนะ! นักเดินทางรู้จัก "Golden Shrimp Balls" ไหม?
Keqing:(อ๊ะ! นั่น นั่นมันของโปรดฉัน...)
Xiangling:ในการทำอาหารจานนี้ กุ้งจะต้องล้างให้สะอาด แล้วดึงเส้นดำออกมา จากนั้นก็ห่อด้วยมันฝรั่งที่สับจนละเอียดมาก ๆ แล้วค่อยนำลงไปทอดในน้ำมัน เป็นอาหารจานเด็ดที่ต้องใช้เวลาและทักษะขั้นสูงเลยล่ะ!
Xiangling:รูปลักษณ์ประณีต กลิ่นหอมบริสุทธิ์ และการนำเสนอก็เรียบง่าย แต่เทคนิคที่ใช้นั้นละเอียดอ่อนมาก...สอดคล้องกับคำสี่คำของคุณ Ningguang พอดี
Paimon:ปรากฏว่าความหมายที่แท้จริงของการทำอาหารก็คือ... ประโยคนั้นพูดว่าไงนะ? ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น ถึงจะเปลี่ยนแปลงยังไง แต่หลักการ และใจความสำคัญยังคงเดิม!
Keqing:แน่นอนสิ Golden Shrimp Balls มีทั้งความสวยงาม และรสชาติที่ดีเยี่ยม มันเป็นอาหารที่ทรงคุณค่าอย่างยิ่ง
Xiangling:อืม ๆ เข้าใจล่ะ ของโปรดของ Keqing คือ Golden Shrimp Balls...
Keqing:ฉะ ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้นนี่ ใช่ไหม!
Beidou:ฮ่าฮ่าฮ่า ถามถูกก็พอ
Xiangling:โอเค~ รวบรวมความคิดเห็นของทั้งสามท่านแล้ว ขอบคุณทุกท่านมากเลยนะ ฉันจะนำมันไปขบคิดอย่างละเอียดเลย!
Keqing:จริงสิ นักเดินทาง Paimon หลังจากนี้มีแพลนแล้วรึยัง?
Traveler:ยังไม่มี
Keqing:ฉันอยากขอให้พวกเธอช่วยตรวจสอบบางอย่าง เกี่ยวกับหินก้อนนี้กับฉันหน่อย
Paimon:เลือกคนได้ถูกงาน พวกเราคือผู้เชี่ยวชาญด้านการค้นหาที่ดีที่สุด!
Keqing:ถูกต้อง ในทางการ พวกเรา Qixing มีหน้าที่ให้ความกระจ่างแก่ชาวประมง แต่ส่วนตัวแล้ว ฉันยังมีสิ่งที่ต้องการยืนยันอยู่ เพราะงั้น ฉันเลยต้องการความช่วยเหลือจากผู้ช่วยที่ดีที่สุดอย่างเธอเป็นการส่วนตัว
Keqing:พวกเธอคงพอรู้ที่มาของ "เทศกาล Moonchase" แล้วสินะ แต่โดยส่วนตัวแล้ว เกี่ยวกับเทศกาลตามประเพณีนี้ ฉันยังมีความคิดเห็นอื่น ๆ ที่ต่างออกไปน่ะ
Keqing:คุณปู่ของฉันเป็นนักวิชาการที่ศึกษาวัฒนธรรมดั้งเดิมของ Liyue ในบันทึกคุณปู่ได้เขียนไว้ว่า Liyue ในสมัยก่อนเคยมี "เทพแห่งเตาไฟ" อยู่ เพื่อระลึกถึงเทพองค์นั้น ผู้คนจึงได้กำหนดให้ในช่วงระยะเวลาหนึ่งของปีเป็นช่วงแห่งการระลึกถึงท่าน
Keqing:บันทึกโบราณที่เกี่ยวข้องกับเทพแห่งเตาไฟนั้นหายากมาก แถมเนื้อหายังสับสนงุนงงมาก บางสถานศึกษาก็บอกว่าเทพแห่งเตาไฟคือท่านลอร์ดแห่งหิน แต่อีกที่ก็บอกว่าเป็นเทพคนละองค์กัน...
Keqing:นอกจากนี้ยังมีตำนานเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยพื้นบ้าน ตามตำนานเล่าว่า คนโบราณเคยพบศาลเจ้าของเทพแห่งเตาไฟ แต่ข้างในกลับไม่มีรูปเคารพอยู่ในนั้น มีเพียงแค่ก้อนหินยักษ์ที่มีพื้นผิวเรียบลื่นเท่านั้น
Keqing:ในท้ายที่สุด ก้อนหินยักษ์ก้อนนั้นก็สูญหายไปในระหว่างการขนส่ง จนปัจจุบันก็ยังไม่รู้ที่อยู่ที่แน่ชัด แล้วก้อนหินก้อนนี้ก็มีลักษณะคล้ายกับหินก้อนนั้นมาก บางทีหินก้อนนี้อาจจะเป็นหินที่หายไปก้อนนั้นก็ได้
Keqing:คุณปู่ของฉันได้ศึกษาหนังสือโบราณมาหลายปี และได้เสนอสมมติฐานว่า เทศกาลที่จัดเพื่อระลึกถึงเทพแห่งเตาไฟ หรือที่เรียกกันว่า "เทศกาลแด่เทพแห่งเตาไฟ" อาจจะเป็นต้นแบบของ "เทศกาล Moonchase" ก็เป็นได้
Keqing:เพื่อตรวจสอบสิ่งนี้ จำเป็นต้องค้นหาร่างที่แท้จริงของเทพแห่งเตาไฟ
Keqing:ปัจจุบัน ราชาแห่งหินได้ล่วงลับไปแล้ว Liyue ก็ได้เข้าสู่ยุคการปกครองโดยมนุษย์ ในฐานะคนรุ่นหลัง เราก็ควรให้ความสำคัญกับประเพณีวัฒนธรรมเช่นเดียวกับท่านด้วย
Keqing:เพราะงั้นฉันเลยคิดว่า เรื่องนี้ฉันควรเป็นคนจัดการเอง เป็นโอกาสดีที่จะได้ตรวจสอบประวัติศาสตร์ และฟื้นฟูประเพณีโบราณ แล้วก็อาจจะได้พิสูจน์สมมติฐานของคุณปู่ของฉันไปพร้อมกัน ปาหินก้อนเดียวได้นกสามตัว
Keqing:หินก้อนนี้ถูกส่งมาตั้งแต่สองสามวันก่อน ก่อนที่มันจะปรากฏขึ้น พวกเราเพิ่งจะกำหนดธีม "อาหาร" เป็นธีมของเทศกาล Moonchase ในปีนี้ไปเอง ไม่แน่นะว่า... นี่อาจจะเป็นเจตจำนงของสวรรค์ก็ได้
Paimon:มีความรับผิดชอบสุด ๆ ...สมแล้วที่เป็น Keqing!
Traveler:มันก็ดีอยู่หรอก แต่...
Traveler:ฉันยังมีคำขอจาก Xiangling อยู่อีก...
Xiangling:ไม่เป็นไร ๆ พวกเธอต้องไปทำเรื่องสำคัญนี่นา? ไม่ต้องสนใจฉันก็ได้
Xiangling:ยังไงซะ ฉันก็แค่...อ๊ะ? เดี๋ยวนะ... ฉันคิดอะไรออกแล้ว!!
Keqing:อะ อะไร! อยู่ดี ๆ ก็เสียงดังขึ้นมา...
Xiangling:นี่ Keqing ตอนที่พวกเธอไปตรวจสอบกัน พาฉันไปด้วยได้ม้า?
Keqing:เอ๋? แต่ว่า...
Xiangling:ก็ถ้าจะตรวจสอบเรื่องเกี่ยวกับเทพแห่งเตาไฟล่ะก็ ระหว่างทางอาจจะได้เจอเบาะแสอะไรที่เกี่ยวกับการทำอาหารก็ได้นี่นา มันอาจจะช่วยสร้างแรงบันดาลใจในการแข่งขันทำอาหารให้ฉันได้ก็ได้นะ!
Xiangling:น้าา ขอร้องล่ะน้าา พาฉันไปด้วยคนสิ ฉันต้องมีประโยชน์แน่ ๆ!
Keqing:ถ้าเธอขอร้องถึงขนาดนี้แล้วล่ะก็... ก็ได้
Xiangling:จริงนะ? ขอบคุณน้า เธอนี่ดีที่สุดเลย!
Keqing:อะแฮ่ม! ถ้า.. ถ้างั้นพวกเราก็ออกเดินทางกันเถอะ ได้ยินว่าที่ Qingce Village มีหนังสือโบราณอยู่มากมาย ฉันคิดว่าพวกเราควรไปที่นั่นก่อน
Paimon:รับทราบ ไป Qingce Village กันเลย!
Baizhu:อาหารและยาเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงกันอย่างแยกไม่ออก ถ้าจะให้อธิบายอย่างละเอียดล่ะก็ คงจะต้องเริ่มจากเมื่อนานมาแล้ว...
Changsheng:หยุด ๆ! ไม่มีใครถามเธอซะหน่อย
Qiqi:กะทิ...อยากดื่มจัง อืม
Ningguang:ที่คุณพูดเมื่อครู่มันไม่ถูกนะ แม้แต่ฉันเอง ก็ยังเดินเล่นใน Yujing Terrace และเดินไปนั่นมานี่ในท่าเรือ Liyue อยู่ทุกวัน
Beidou:ฮ่า ก็แค่ไม่อยากอ้วนขึ้นเท่านั้นน่ะ
Paimon:คุณยาย Ruoxin พวกเรามาขอคำแนะนำล่ะ!
Paimon:ที่ Qingce Village เนี่ย มีตำราโบราณอะไรบ้างไหม? ที่แบบเก๊าเก่าอะไรแบบนั้น!
คุณยาย Ruoxin:อยากหาตำราโบราณงั้นเหรอ? ขอฉันคิดก่อน...
คุณยาย Ruoxin:ทางนั้นมีโกดังเก่าของสมาคมการค้า Feiyun อยู่ ในนั้นมีตำราหลายเล่มที่เก็บไว้ในบ้านไม่หมด บางทีนายน้อยของบ้านนั้นก็แวะมาอ่านตำราบ้างเป็นบางที
Keqing:นายน้อยของสมาคมการค้า Feiyun หมายถึงนายน้อย Xingqiu สินะ
Paimon:ที่แท้ก็เป็นโกดังของบ้านเขา ถ้างั้นพวกเราไปดูกันเถอะ!
Sheng:เอ่อ... วันนี้เป็นวันทำความสะอาดห้องสมุดแท้ ๆ ใครจะไปคิดว่าจะเจอขโมย...
Xiangling:เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Sheng:ขอบคุณมากทุกท่าน ฉันไม่เป็นไร เอ๋? การแต่งตัวแบบนี้ นักเดินทางใช่ไหม? แถมท่านนี้คือ... คุณ Keqing! เป็นเกียรติที่ได้พบ!
Keqing:ขอโทษที่รบกวนนะ พอดีพวกเราได้ยินมาว่า ห้องนี้เป็นโกดังเก็บหนังสือเก่าของสมาคมการค้า Feiyun เลยอยากถามหน่อยว่า พวกคุณมีหนังสือโบราณที่เกี่ยวข้องกับ "เทพแห่งเตาไฟ" บ้างไหม?
Sheng:เทพแห่งเตาไฟ? อา... ฉันได้ยินคนเล่าว่าเทพแห่งเตาไฟก็คือท่านลอร์ดแห่งหินนี่?
Paimon:เอ๋ งั้นเหรอ?
Sheng:เมื่อก่อนเคยได้ยินเพื่อนที่เป็นนักวิจัยพูดถึงว่า เตาไฟที่ใช้จุดไฟทำอาหาร มันทำขึ้นมาจากหิน
Sheng:มีคนคิดว่านี่คือของขวัญจากท่านลอร์ดแห่งหิน ก็เลยมั่นใจว่าท่านลอร์ดแห่งหินคือเทพแห่งเตาไฟ
Keqing:ก็ใช่ว่าจะไม่มีเหตุผล...
Keqing:ยังมีหนังสือเล่มอื่นที่เกี่ยวข้องอีกไหม?
Sheng:เอ่อ... คุณถามฉันแบบนี้ ฉะ... ฉันคงต้องไปถามนายน้อยดูก่อน...
Xingqiu:มีอะไรที่อยากจะถามฉันงั้นเหรอ?
Paimon:Chongyun Xingqiu!
Chongyun:สวัสดีทุกคน
Xiangling:พวกเธอสองคนมาไงเนี่ย?
Xingqiu:ทั้งว่างทั้งเบื่อเลยว่าจะมาอ่านหนังสือในนี้ซักหน่อยน่ะ ก็เลยลาก Chongyun มาด้วยกันซะเลย
Chongyun:ฉันก็แค่มาเป็นเพื่อนเฉย ๆ...
Xingqiu:Keqing แห่ง Yuheng ก็อยู่ ดูท่าว่าทุกท่านคงจะมีเรื่องอะไรสำคัญสินะ
Keqing:นายน้อย Xingqiu ขอถามหน่อยสิว่า ในห้องสมุดของคุณ มีหนังสือที่เกี่ยวข้องกับ "เทพแห่งเตาไฟ" ไหม?
Xingqiu:ฉันเป็นคนจัดหนังสือทั้งหมดในนี้เอง พอจะจำเนื้อหาของหนังสือได้บ้างนิดหน่อย
Xingqiu:ถ้าจำไม่ผิดล่ะก็มีหนังสือที่ชื่อว่า "ตำนานเทพใน Liyue ฉบับเสริม" เคยมีเอ่ยถึงเทพแห่งเตาไฟอยู่
Keqing:ถ้าอยากจะขอยืมจะสะดวกไหม?
Xingqiu:แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าไม่ถือล่ะก็ ขอให้ฉันเป็นคนนำทางทุกคนไปละกัน Sheng ตรงนี้ฉันจะจัดการเอง เธอไปทำอย่างอื่นเถอะ
Paimon:พวกเขาออกมาแล้ว! เป็นยังไงบ้าง เจอเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกันไหม?
Keqing:อืม ความจำของนายน้อย Xingqiu นั้นไม่ธรรมดาจริง ๆ มีบันทึกเกี่ยวกับเทพแห่งเตาไฟใน "ตำนานเทพใน Liyue ฉบับเสริม" จริง ๆ แต่ว่า...
Keqing:ในหนังสือเขียนไว้ว่า "รูปลักษณ์ดุจมังกร หางยาวจนบดบังดวงตะวัน กรงเล็บของมันลุกเป็นไฟ คอยชี้แนะภูมิปัญญาแด่ผู้คน มนุษย์ธรรมดาที่ได้รับภูมิปัญญาที่เป็นดั่งของขวัญนี้แล้ว ก็เริ่มปรุงอาหารด้วยไฟ ความเป็นอยู่ของผู้คนก็ดีขึ้น"
Xiangling:รูปลักษณ์ดุจมังกร... นี่มันสอดคล้องกับข่าวลือของท่านลอร์ดแห่งหินเลยนะ
Keqing:ใช่ แต่ว่าเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกลับมีแค่ท่อนนั้นท่อนเดียว ถ้าอยากจะรู้ข้อมูลเพิ่มเติมอีกล่ะก็ คงต้องตรวจสอบกันต่อไป
Keqing:ในห้องสมุดเองก็ไม่มีข้อมูลอื่นเพิ่มเติมแล้ว เกรงว่าพวกเราคงต้องหาวิธีอื่นแล้ว
Chongyun:ครอบครัวของฉันเป็นตระกูลนักขับไล่ปีศาจที่เก่าแก่ เลยมีหนังสือโบราณอยู่หลายเล่ม ได้ยินพวกเธอพูดว่าเทพแห่งเตาไฟ ฉันก็พอจำได้ราง ๆ ...ในตำนานเล่าว่ามันเคยปรากฏตัวใน Guili Assembly แต่มันก็ยากที่จะบอกว่าจริงหรือเท็จ
Xingqiu:หนังสือที่ถูกเขียนโดนมนุษย์ ก็มักจะบันทึกสิ่งที่มนุษย์คิดว่าถูกลงในหนังสือเสมอ แต่มนุษย์แต่ละคนนั้นมีความคิดที่แตกต่างกัน ดังนั้นหนังสือของพวกเขาก็เลยแตกต่างกันด้วย
Xingqiu:น่าเสียดายที่พวกเราช่วยอะไรได้ไม่ค่อยมาก
Keqing:แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว Liyue นั้นพื้นที่กว้างใหญ่ไพศาลทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ สิ่งที่เคยมีตัวตนอยู่ย่อมทิ้งร่องรอยไว้แน่ ขอแค่เพียรพยายาม จะต้องประสบผลสำเร็จอย่างแน่นอน
Keqing:ทุกคนขอบคุณมากนะ พวกเราจะลองไปหาที่อื่นต่อ
Xiangling:เดี๋ยวก่อน ฉันมีเรื่องจะถามด้วย! Xingqiu Chongyun ช่วยบอกฉันเกี่ยวกับอาหารที่พวกนายชอบหน่อยได้ไหม?
Chongyun:อาหาร? ระ หรือว่า เธอจะเข้าร่วมการแข่งขันสุดยอดเชฟนั่นเหรอ?!
Xiangling:ใช่แล้ว ทำไมทำหน้าตาหวาดกลัวอะไรขนาดนั้นยะ!
Chongyun:Xiangling นี่มันเรื่องใหญ่ เธออย่าได้หยิบเอาของอะไรแปลก ๆ เข้าแข่งเชียวล่ะ...
Xiangling:อะไรคือของแปลก ๆ กันยะ!
Xingqiu:ก็คงเป็นพวก Slime สไลด์ผัดเห็ดป่าอะไรเทือกนั้น
Xiangling:Slime สไลด์ผัดเห็ดป่ามันเอ้าท์ไปแล้ว...ตอนนี้ฉันกำลังคิดค้น และสร้างสรรค์เมนูพิเศษใหม่ ๆ ขึ้นมาเพื่อดึงดูดผู้คน
Chongyun:ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็...ฉันชอบอาหารที่เย็น ๆ
Paimon:เป็นเพราะ Chongyun กินอาหารร้อน ๆ ไม่ได้สินะ?
Chongyun:ฮ่าฮ่า จะว่าอย่างนั้นก็ได้...
Xingqiu:ฉันชอบอาหารที่มีรสชาติอ่อน และชอบทานอาหารเบา ๆ อร่อย ๆ อย่างพวก ซุปผักตามฤดูกาล อาหารทะเลนึ่ง สตู...อะไรพวกนี้ก็ไม่เลว
Paimon:เหมาะกับ Xingqiu อย่างที่ฉันคิดเลย
Xiangling:อืมม เป็นพวกอาหารเบา ๆ อีกแล้ว.. ฉันจดล่ะ
Chongyun:ที่พวกเราพูดก็แค่ความชอบส่วนตัว แต่ละคนก็ชอบไม่เหมือนกัน ความคิดเห็นแบบนี้จะช่วยได้จริง ๆ เหรอ?
Xiangling:แน่นอนว่าช่วยสิ พวกเธอทุกคนคือลูกค้านักกินของฉัน การนำรอยยิ้มมาสู่ลูกค้าคือหน้าที่ของเชฟนี่นา!
Xingqiu:ถึง Xiangling จะนอกลู่นอกทางไปบ้าง แต่ใจของเธอก็ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
Paimon:เชฟที่ทำอาหารได้ดีจะต้องเป็นคนแบบ Xiangling นี่แหละที่บริสุทธิ์ใจ และใส่ใจต่อลูกค้า
Xiangling:ทำไมจู่ ๆ ถึงได้ชมฉันล่ะ... ฉันเขินละนะ...
Xiangling:อ๊ะ! ขอโทษที่ให้รอนะทุกคน ฉันถามเสร็จแล้ว พวกเราจะไปกันเลยไหม?
Paimon:Keqing ไปไหนกันต่อดีล่ะ?
Keqing:เอ่อ...
Keqing:ว่ากันว่าเทพเตาไฟเคยปรากฏตัวที่ Guili Assembly แต่ว่าตอนนี้ Guili Assembly กลายเป็นถิ่นทุรกันดารที่มีร่องรอยของมนุษย์อยู่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
Keqing:มี Wangshu Inn อยู่ใกล้ ๆ ไปสอบถามที่นั่นกันเถอะ
Xingqiu:ทุกท่าน ฉันคงไม่ส่งแล้ว ขอให้โชคดีในการเดินทางนะ
Chongyun:พยายามเข้าล่ะ! ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ตาม ก็กลับมาขอความช่วยเหลือได้เสมอเลยนะ
Traveler:ขอบคุณนะทุกคน
Paimon:ไปกันเถอะ สถานที่ต่อไป Wangshu Inn!
Yanxiao:หื้ม? นักเดินทาง แล้วก็ท่านนี้คือ...
Paimon:เป็นเพื่อนของพวกเราเอง Xiangling Guoba แล้วก็ Keqing
Yanxiao:Keqing?! Liyue Qixing คนนั้น.. คนนั้น
Keqing:สวัสดี
Traveler:ไม่ต้องตื่นเต้นไป Yanxiao
Yanxiao:มะ ไม่ใช่ คือนี่เป็นครั้งแรกที่คนธรรมดาอย่างฉันได้เจอท่าน Yuheng ผู้ยิ่งใหญ่...
Xiangling:(ดูร่างกายที่แข็งแรงนั่นสิ ข้อมืออันทรงพลังนั่น ไหนจะดวงตาที่ซื่อสัตย์นั่นอีก... ผู้ชายคนนี้ต้องเป็นเชฟที่เก่งมากแน่ ๆ !)
Yanxiao:ทุกคนมาไกลถึง Wangshu Inn ต้องการอะไรรึเปล่า?
Keqing:คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้...
Yanxiao:แบบนี้นี่เอง
Keqing:มีข่าวลือว่า เทพแห่งเตาไฟเคยปรากฏตัวที่ Guili Assembly ส่วน Wangshu Inn เป็นอาคารที่เก่าแก่ที่สุดที่อยู่ในบริเวณนี้ ถ้ามีหนังสือโบราณอะไรแถว ๆ นี้ ก็ควรถูกส่งมาที่นี่
Keqing:ขอถามหน่อยว่า ที่นี่มีห้องสมุดไหม? หรือมีเนื้อหาอะไรเกี่ยวข้องกับเทพแห่งเตาไฟบ้างรึเปล่า?
Yanxiao:เอ จะว่าไป ร้านของพวกเราก็มีหนังสือเก่าอยู่หลายเล่มนะ ฉันยังเคยเปิดดูสูตรอาหารที่อยู่ในนั้นเลย... ขอคิดก่อนนะว่าวางไว้ไหน
Yanxiao:เอาอย่างนี้ละกัน ฉันจะไปหาดูก่อน พวกคุณรอฉันซักครู่
Yanxiao:อ๊ะ ใช่แล้ว นักเดินทาง ฉันมีเรื่องอยากจะปรึกษาเธออยู่พอดี
Paimon:อ๋า? ต้องจ่ายเงินให้เธอรึเปล่า?
Yanxiao:พวกเราไม่ใช่คนอื่นคนไกลกันซักหน่อย ฉันจะไปเก็บเงินพวกเธอได้ยังไง! ฉันก็แค่อยากถามว่า ถ้าพวกเธอไม่มีธุระอะไรล่ะก็ มาช่วยฉันทำ "Satisfying Salad" หน่อยได้ไหม?
Paimon:ทำไมต้องเป็น "Satisfying Salad" ล่ะ?
Yanxiao:พวกเธอรู้ใช่มั้ยว่ามีคนคนนึงอยู่บนดาดฟ้า? คนนั้นไง คนที่หน้าตาดีสุด ๆ แต่ตัวไม่ค่อยสูงคนนั้น...
Paimon:เสียงเบาหน่อยสิ ไม่กลัวว่าเขาจะได้ยินเหรอ!
Yanxiao:อะ โอ้! แค่พวกเธอรู้ว่าคือใครก็พอ
Yanxiao:เถ้าแก่ขอให้ฉันดูแลเขาน่ะสิ แต่เขาน่ะนะ นอกจาก "Almond Tofu" อย่างอื่นก็ไม่สนเลย รู้ไหมว่ามันยากลำบากแค่ไหนที่จะต้องเสิร์ฟอาหารให้เขาในแต่ละวัน
Yanxiao:ได้ยินเถ้าแก่บอกว่า เธอเคยทำ Satisfying Salad ให้เขา และเขาก็ชอบมันมาก เพราะงั้นเธอจะสอนฉันทำมันหน่อยได้ไหม? ฉันจะได้ทำให้เขากินได้
Paimon:ที่แท้ก็ทำให้ Xiao กิน! พวกเธอดูแลใส่ใจเขาไม่เลวเลยนี่
Yanxiao:คนเราน่ะนะ จะดูแลคนที่เงยหน้าไม่เห็นก็ก้มหน้าเห็นไม่ดีได้ยังไงกัน?
Yanxiao:งั้นเดี๋ยวฉันมานะ รอฉันสักครู่!
Paimon:รีบไปรีบมาน้า!
Keqing:ลำบากเธอแล้ว นักเดินทาง
Keqing:...อื้ม
Yanxiao:เชิญครับ
Keqing:ขอบคุณมากนะ
Paimon:ตอนที่ Keqing กำลังอ่านหนังสืออยู่ พวกเราไปทำ Satisfying Salad กันเถอะ! แล้ว Xiangling ล่ะจะทำอะไรเหรอ?
Xiangling:ถึงฉันจะอยากเรียนมาก แต่ถ้าทุกคนมีเรื่องต้องทำ ฉันอยู่กับ Keqing ก็ได้
Paimon:งั้นพวกเราไปกันเลย?
Yanxiao:พวกเธอทำเลย ฉันยืนดูอยู่ข้าง ๆ ก็พอแล้ว! แค่ดูซักรอบก็น่าจะจำได้แล้วล่ะ
Xingqiu:วันนี้จะเริ่มอ่านจากเล่มไหนดีนะ...จริงสิ! Chongyun นายเลือกหนังสือเล่มไหนก็ได้แล้วอ่านให้ฉันฟังดีมั้ย? ทีนี้ฉันก็ไม่ต้องใช้สมอง
Chongyun:หืม? แบบนี้ก็ได้เหรอ?
Xingqiu:ไม่ได้เหรอ? งั้นฉันอ่านให้นายฟังเอามั้ยล่ะ เอ่..."หนุ่มจอมบื้อกับสาวขี้บ่น" เล่มนี้เป็นไง?
Chongyun:Xingqiu ฉันว่าห้องสมุดบ้านนายมีหนังสือแปลก ๆ เยอะเกินไปแล้วมั้ง...
Xingqiu:งั้น "คู่มือความก้าวหน้าแห่ง Yujing Terrace" เล่มนี้ล่ะ?
Chongyun:เอ่อ...นั่น...
Yanxiao:เดี๋ยวฉันจะโชว์ให้เธอเห็นเอง
Yanxiao:เรียบร้อย ฉันทำเป็นแล้ว ขอบคุณมาก
Paimon:จำขั้นตอนทั้งหมดได้แล้วใช่ไหม?
Yanxiao:แน่นอนอยู่แล้ว ถึงยังไงฉันก็เป็นเชฟที่เก่งที่สุดในละแวกนี้เชียวนะ
Paimon:พวกเรากลับไปหา Keqing กับ Xiangling กันดีกว่า
Paimon:Keqing Xiangling พวกเรากลับมาแล้ววว!
Keqing:ทำอาหารเสร็จแล้วเหรอ? พอดีเลย ทางนี้ก็เพิ่งอ่านจบพอดี
Yanxiao:เป็นยังไงบ้าง หนังสือเล่มนี้มีประโยชน์ไหม?
Keqing:มีสิ ไม่เพียงแค่นั้น สิ่งที่บันทึกเกี่ยวกับเทพแห่งเตาไฟในหนังสือเล่มนี้ก็น่าแปลกใจ
Keqing:ในหนังสือเขียนว่า "สองร้อยลี้ทางตะวันตกเฉียงเหนือเคยเป็นที่ตั้งของ Guili Assembly มีการตั้งถิ่นฐานของผู้คน การล่าสัตว์ การเกษตร และทอผ้าเพื่อเลี้ยงชีพ"
Keqing:"เมื่อเทพแห่งเตาไฟจุติลงมา รูปลักษณ์นั้นจากหนึ่งกลับกลายเป็นมากมาย ไม่ว่าแก่หนุ่มหรือเด็ก ล้วนมากมายดุจดั่งดวงดาวที่ตกลงสู่พื้นดิน กระจัดกระจายไปสู่นับพันครัวเรือน ก่อเกิดเป็นไฟสอนให้ผู้คนได้เรียนรู้การปรุงอาหารด้วยไฟ ผู้คนที่ได้เรียนรู้การใช้ไฟนี้ ก็รู้จักอาหารร้อน ๆ ต้มซุป หุงข้าว และปรุงอาหารด้วยเนื้อสัตว์"
Keqing:แตกต่างกับสิ่งที่บันทึกไว้ใน "ตำนานเทพใน Liyue ฉบับเสริม" อย่างสิ้นเชิง แถมยังขัดแย้งกันอีกด้วย
Paimon:"จากหนึ่งกลับกลายเป็นมากมาย" ...ความหมายก็คือ เทพแห่งเตาไฟไม่ได้มีเพียงหนึ่ง?
Keqing:ดูจากความหมายในบันทึกแล้ว ก็คงเป็นแบบนั้น
Xiangling:"ก่อเกิดเป็นไฟสอนให้ผู้คนได้เรียนรู้" ...เทพแห่งเตาไฟจะสอนทำอาหารด้วยตัวเองเลยเหรอ?
Yanxiao:เป็นเทพที่ใกล้ชิดกับผู้คนดีจัง
Paimon:ตอนนี้มีสองเบาะแสที่ขัดแย้งกัน... พวกเราควรเชื่ออันไหนดี?
Keqing:ยังต้องตรวจสอบเพิ่มเติมอีกหน่อย ค่อยตัดสินใจ
Keqing:ขอบคุณสำหรับหนังสือนะ Yanxiao
Yanxiao:อย่าได้เกรงใจ ๆ ฉันเอง ก็ได้นักเดินทางช่วยเหลือเอาไว้ไม่น้อยเลยล่ะ
Yanxiao:ปกติฉันมักจะรบกวนพวกเธออยู่ไม่น้อย ยังไงซะวันนี้ฉันก็มีเวลาว่างพอดี เลยอยากเชิญทุกคนมากินอะไรอร่อย ๆ พอจะอยู่กินของว่างกันได้ไหม? ฉันจะแสดงฝีมือให้เต็มที่เลย
Xiangling:ว้าว คน ๆ นี้มีความมั่นใจมากเลย! ฉันชอบเชฟที่มีความมั่นใจในตัวเอง เพราะมันจะทำให้ทำอาหารออกมาได้ดี
Xiangling:ฉันอยากลองชิมอาหารของเขา นักเดินทาง พวกเราอยู่กินกันเถอะนะ!
Traveler:Keqing พอมีเวลาว่างไหม?
Keqing:ยากที่จะปฏิเสธการเชื้อเชิญได้... พวกเราทำตามที่เขาพูดเถอะ
Keqing:Yanxiao จะรอชิมฝีมือคุณนะ
Yanxiao:ฮ่า ๆ คุณตั้งตารอได้เลย
Paimon:ทุกคน มานั่งตรงนี้เร็วเข้า!
Keqing:ดูท่าทางคุ้นเคยเชียวนะ
Xiangling:ฉันจะนั่งตรงนี้กับ Guoba!
Guoba:♪~♪
Yanxiao:มาแล้ว อาหารที่ทุกคนสั่งมาครบแล้ว
Xiangling:(!!)
Xiangling:(พอได้กลิ่นหอมของอาหารก็รู้ทันทีว่า...เขา คือคู่แข่งตัวเป้งของฉัน!)
Paimon:อื้อหือ~ หอมจัง ๆ!
Keqing:คิดไม่ถึงเลย ว่าโรงแรมที่ไม่ได้เน้นขายอาหาร จะมีเชฟที่เด็ดขนาดนี้
Yanxiao:ไม่ว่าจะมาพักหรือแวะทานอาหาร ไม่มีใครที่ไม่อยากกินของอร่อยหรอก! ถึงแม้ร้านเราจะขึ้นชื่อว่าเป็นโรงแรม แต่จริง ๆ แล้วเรามีทุกอย่าง เพื่อทำให้แขกรู้สึกเหมือนอยู่บ้านตัวเองยังไงล่ะ
Yanxiao:ทุกท่านเชิญทานได้ ฉันขอตัวก่อนล่ะนะ
Xiangling:Yanxiao คุณจะเข้าร่วมการแข่งขันเชฟยอดฝีมือของปีนี้มั้ย?
Yanxiao:...!
Yanxiao:หรือว่าเธอเองก็...
Xiangling:ใช่แล้ว ฉันก็เข้าร่วมด้วย และจะพยายามเข้าถึงรอบชิงให้ได้! Yanxiao คุณทำอาหารอร่อยมาก ฉันรอที่จะได้เจอกับคุณในนัดชิงชนะเลิศนะ
Yanxiao:ฮ่า...น่าสนใจแฮะ ได้สิ แล้วเจอกัน!
Paimon:เมื่อกี้คือประกาศศึกเหรอ?
Keqing:น่าจะเรียกว่าเพชรตัดเพชรมากกว่านะ
Xiangling:อื้ม! เขาเป็นเชฟที่ดีจริง ๆ อาหารที่เขาทำก็อร่อยมาก และอาหารทั้งหมดนั้นยิ่งแสดงให้เห็นถึงความเป็นตัวจริงในการทำเพื่อคนอื่น... คนแบบนี้ถือเป็นคู่ต่อสู้ที่ดีเลยล่ะ
Xiangling:ตั้งแต่แข่งทำอาหารกับ Brook ที่ Springvale ฉันก็ไม่ได้แข่งกับใครอีกเลย
Traveler:ไฟในการต่อสู้ของ Xiangling ลุกโชนแล้ว!
Xiangling:ซะที่ไหนกันล่ะ...เอ๊ะ?! Guoba ทำอะไรอยู่น่ะ!
Guoba:♪~
Keqing:อ่า! มะ...มันกิน...
Xiangling:ทำไมเธอถึงแอบกินอาหารจานโปรดของ Keqing ล่ะ !
Keqing:โอ้...Golden Shrimp Balls ของฉัน...
Paimon:Guoba ไม่น่ารักเลยนะ!
Guoba:?
Xiangling:แถมยังกินไม่เหลือเลยแม้แต่นิดเดียว...เฮ้อ บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าทำแบบนี้ตอนอยู่ข้างนอกน่ะ?
Xiangling:ขอโทษด้วยนะ Keqing ฉันจะชดใช้ให้!
Paimon:ไม่ต้องหรอกมั้ง? แค่สั่งมาอีกจานก็พอแล้วนี่นา ถือซะว่าวันนี้เป็นวันชิมอาหารฝีมือ Yanxiao โดยเฉพาะเลยแล้วกัน
Xiangling:มันไม่เหมือนกัน ๆ! ถ้าไม่ได้กินอาหารจานที่อยากกิน ต่อให้เปลี่ยนเป็นอย่างอื่น ก็ไม่สามารถทดแทนความรู้สึกนั้นได้หรอก
Xiangling:อาหารเป็นการรวมเอาสามสิ่งเข้าไว้ด้วยกัน ก็คือ อารมณ์ อาหาร และบรรยากาศ จะขาดสิ่งใดสิ่งหนึ่งไปไม่ได้เลย!
Keqing:พอพูดแบบนี้ ก็ถือว่าเป็นการวิเคราะห์ที่แม่นยำมาก
Xiangling:Keqing ฉันจะชดใช้ให้เธอเอง เธออยากกินอะไรล่ะ? มีวัตถุดิบที่อยากต้องการมั้ย? ไม่ว่าจะเป็นอะไรฉันก็จัดให้ได้ทั้งนั้น!
Keqing:เอ่อ...
Keqing:(ถึงแม้ไม่ได้หวังอะไรมาก แต่ฉันก็ไม่อยากให้เธอรู้สึกผิด... งั้นฉันจะปล่อยให้เธอทำก็แล้วกัน)
Keqing:ในเมื่อเป็นอย่างนี้ งั้นก็วานเธอช่วยลองทำอาหารจานนี้ให้ฉันหน่อยก็แล้วกัน มันเป็นสูตรเก่าแก่ที่อยู่ในบันทึกของคุณปู่น่ะ
Xiangling:ไม่มีปัญหา ขอฉันดูหน่อยสิ
Keqing:เดี๋ยวกลับไปที่ Liyue แล้ว ฉันจะเอาให้เธอดู
Keqing:นักเดินทาง อิ่มรึยัง?
Traveler:เชิญ
Keqing:ก่อนอื่นกลับ Liyue กันก่อนเถอะ ฉันต้องกลับไปเอาของบางอย่างน่ะ
Keqing:ฉันต้องกลับไปเอาสมุดบันทึกที่บ้านน่ะ เดี๋ยวไว้ไปเจอกันที่ภัตตาคาร Wanmin ก็แล้วกัน
Paimon:ได้เลย!
Xiangling:งั้นฉันไปเตรียมตัวก่อนนะ! นักเดินทาง เธอล่ะ? จะไปที่อื่นต่อ หรือพักก่อนล่ะ?
Keqing:ฉันมีเรื่องที่จะพูดกับนักเดินทางพอดี เธอไปทำธุระของเธอก่อนเถอะ
Xiangling:อื้ม ได้เลย
Keqing:นักเดินทาง เชิญทางนี้หน่อยสิ
Keqing:เธอช่วยบอกฉันหน่อยสิ...ว่าจะเข้ากับ Xiangling ได้ยังไง
Traveler:หืมมม?
Paimon:Keqing กลุ้มใจเพราะเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?
Keqing:ปะ...แปลกมากเหรอ? ทำไมถึงมองฉันแบบนั้นล่ะ...
Paimon:ก็ Keqing เป็นคนที่ดูมั่นใจมากแถมยังเก่งด้วย ดูเหมือนเอาอยู่ทุกเรื่องเลยนี่นา
Keqing:ใช่ที่ไหนกันล่ะ...
Keqing:Xiangling ดีกับฉันมาตลอด โดยเฉพาะคราวนี้เธอก็ช่วยฉันเอาไว้... เรา เอ่อ ถือว่าเป็นเพื่อนกันแล้วใช่มั้ย!
Keqing:สรุปคือ ฉันไม่ถนัดรับมือกับผู้หญิงที่เป็นมิตรขนาดนี้น่ะ นักเดินทาง ช่วยสอนฉันหน่อยสิ
Keqing:งะ...งั้นเหรอ
Keqing:อะแฮ่ม! ขอบคุณมาก งั้นเดี๋ยวเจอกันนะ
Paimon:เมื่อกี้นี้ Keqing ดูประหม่ามากเลยนะว่ามั้ย? ดูจากท่าทางตามปกติของเธอแล้ว คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเธอก็จะมีคนที่รับมือไม่ได้ด้วย
Traveler:ฉันว่าน่าจะลองถามความเห็นของ Xiangling ดู
Paimon:พวกเรามาแล้วว!
Xiangling:พวกเธอนั่งลงก่อนสิ ฉันกำลังจัดของอยู่ ดูว่ามีวัตถุดิบอะไรต้องเติมรึเปล่า
Traveler:Xiangling ขอถามเธอซักคำสองคำได้ไหม?
Paimon:เอ๋ ตอนนี้เลยเหรอ?
Xiangling:ทำไมเหรอ?
Traveler:ให้ Paimon จะเป็นคนอธิบายละกัน
Paimon:เธอไม่ใช่เหรอที่เป็นคนอยากถาม?! ไหงโยนมาให้ฉันซะงั้นล่ะ... บู่ว...
Paimon:คืออย่างงี้ เมื่อกี้ตอนที่อยู่ที่ Wangshu Inn พวกเราก็เห็นว่าเธอกับ Keqing ดูเข้ากันได้ดี เธอชอบเพื่อนคนนี้มากใช่ไหม?
Xiangling:ใช่แล้ว! Keqing นิสัยดี แถมยังเข้ากับคนได้ง่าย ใคร ๆ ก็ต้องชอบคนประเภทนี้ใช่ไหมล่ะ?
Paimon:เธอนี่สุดยอดไปเลย... ตอนที่ฉันพบ Keqing ครั้งแรก ยังคิดอยู่เลยว่า คนที่รับมือได้ยากมาอีกแล้ว...
Traveler:เธอดูน่าเกรงขามจริง ๆ
Xiangling:งั้นเหรอ? ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ฉันก็รู้สึกว่าเธอเป็นคนช่างพูด แถมตอนที่อยู่ที่ Wangshu Inn เธอยังแอบป้อนของอร่อยให้ Guoba ด้วยนะ พวกเธอไม่เห็นเหรอ?
Paimon:พวกเรารู้ว่าเธอเป็นคนดีแน่นอนอยู่แล้ว! แค่พูดถึงความประทับใจแรกพบ
Xiangling:ความประทับใจแรกพบเหรอ อืม...พวกเธอเคยกินหอยทะเลกันมั้ยล่ะ? หอยทะเลน่ะเปิดยากมาก แต่ถ้าย่างเสร็จแล้วมันอร่อยมากเลยนะ
Paimon:ถ้าหอยล่ะก็ เคยเห็นมาไม่น้อยแล้วแหละ แต่ย่างกิน... ยังไม่เคยเลย...
Xiangling:งั้นครั้งหน้าฉันจะทำให้พวกเธอกินนะ! แต่ยังไงก็ตาม Keqing ก็เป็นแบบนั้นแหละ ถึงแม้แวบแรกที่เจอกันจะดูเป็นคนเข้าถึงยาก แต่พอเริ่มคุ้นเคยกันแล้ว ก็จะเผยด้านที่อ่อนโยนออกมาเอง
Xiangling:นอกจากนี้ Guoba ยังขโมยอาหารที่เธอสั่ง แต่เธอยังเต็มใจที่จะดูแล Guoba ฉันรู้สึกขอบคุณเธอมาก
Paimon:อย่างนี้นี่เอง
Paimon:นี่ Traveler ฉันรู้สึกว่า Xiangling นี่เป็นคนที่สัญชาตญาณดีจัง... เพราะงี้เลยเกาะ Keqing ติดหนึบตั้งแต่แรกเลยใช่ไหมนะ?
Traveler:ฉันก็คิดว่างั้นนะ
Xiangling:Carrot กับ Crab ยังเหลือ Ham, Mushroom ก็ยังมี.. เอาล่ะ ไม่รู้ว่า Keqing จะให้สูตรอาหารอะไรกับฉันกันนะ?
Paimon:หื้ม? ข้างนอกเสียงดังจังเลย!
Xiangling:เกิดเรื่องอะไรขึ้น?
Xiangling:อ๊ะ! นกตัวใหญ่เบิ้ม!
Paimon:อ๊ะ! ผู้หญิงคนนั้นนี่นา!
จ้าววังวนเมฆา:สามหาว ผู้หญิงคนนั้นอะไรกันล่ะ!
จ้าววังวนเมฆา:ตัวข้าผู้เป็นเซียนก็มีชื่อนะ จ้าววังวนเมฆายังไงล่ะ
Xiangling:วังวนเมฆา... ชื่อนี้เหมือนเซียนเลยอ่ะ
จ้าววังวนเมฆา:ถูกต้อง ยัยหนูคนนี้สายตาเฉียบแหลมยิ่งนัก จะไม่ถือสาเรื่องน่าขุ่นเคืองเมื่อครู่ละกัน
Traveler:ไม่เจอกันนานเลยนะ
จ้าววังวนเมฆา:นักเดินทาง ไม่พบกันเสียนาน ดูท่าเจ้ากำลังวุ่นวายอยู่กับงานเทศกาล Moonchase สินะ?
Traveler:จะว่าแบบนั้นก็ได้...
จ้าววังวนเมฆา:ฮ่า! แม้แต่นักเดินทางผู้เลื่องชื่อก็ยังถูกเรียกให้เข้าร่วมเทศกาล Moonchase ดูท่าธีมของปีนี้ไม่ควรมองข้ามเสียแล้ว
Xiangling:หมายถึง "สายน้ำ ขุนเขา และอาหารเลิศรส" งั้นเหรอ?
จ้าววังวนเมฆา:ใช่แล้ว ในช่วงเทศกาล Moonchase เมื่ออาหารแต่ละจานสุกแล้ว ก็เป็นช่วงเวลาที่ดีในการเพลิดเพลินกับอาหารเลิศรส เห็นพวกเจ้าพยายามช่วยกันทำให้เทศกาลนี้มีชีวิตชีวา และมีสีสันกันขนาดนี้ ตัวข้าผู้เป็นเซียนก็รู้สึกนิ่งเฉยไม่ได้
จ้าววังวนเมฆา:ไม่ว่าเรื่องเกี่ยวกับอาหาร หรือแม้แต่การปรุงอาหาร ทั้งฝีมือ และความเฉลียวฉลาดของตัวข้าผู้เป็นเซียนผู้นี้ไม่มีทางแพ้ใคร! เพราะงั้นข้าจะนำเสนอสิ่งที่เรียกว่า กลไกทำอาหารมหัศจรรย์ ให้พวกเจ้ามนุษย์ได้ชมเป็นขวัญตา
Xiangling:กลไกปรุงอาหาร... อะไรนะ?
Paimon:กลไกทำอาหารมหัศจรรย์คืออะไรกันน่ะ?
Traveler:หรือว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ใหม่?
จ้าววังวนเมฆา:รีบร้อนไปไยเล่า ตัวข้าผู้เป็นเซียนมาเพื่อทักทายเท่านั้น เมื่อถึงเวลาจะแสดงให้เจ้าเห็นเอง
จ้าววังวนเมฆา:โดยเฉพาะเจ้า นักเดินทาง เจ้านับได้ว่ามีวิสัยทัศน์ในเรื่องการกิน ตัวข้าผู้เป็นเซียนหวังว่า เมื่อถึงเวลาเจ้าจะอยู่ที่นั่นเพื่อเพิ่มสีสัน และเป็นกำลังใจให้แก่ตัวข้าผู้เป็นเซียนด้วย
Paimon:นี่พวกเราถูกเชิญใช่ไหมเนี่ย?
จ้าววังวนเมฆา:หึ รับรู้ในใจก็พอแล้ว พูดออกมาทำไม
จ้าววังวนเมฆา:วาจาก็นำมาบอกแล้ว สถานที่แห่งนี้ไม่เหมาะจะอยู่นาน จงรอข่าวคราวจากตัวข้าผู้เป็นเซียนละกัน ไม่พบไม่เลิกรา!
Paimon:ช่างเป็นผู้หญิงที่ไปมาดั่งสายลมจริง ๆ เลย... ไม่สิ เซียนสาว ไม่ใช่อีก เซียนนก...
Xiangling:นกตัวเมื่อกี้ ดูท่าทางไม่ธรรมดาเลยนะ แถมยังทำอาหารเป็นอีกด้วย
Paimon:ใช่แล้ว นางชอบของอร่อยมากเลยล่ะ
???:มายืนเบียดอะไรกันอยู่ตรงนี้ ท่านเซียนไปตั้งนานแล้วนะ
Paimon:Keqing กลับมาแล้วว!
Keqing:ให้พวกเธอรอเสียนานเลย Xiangling นี่คือบันทึกที่คุณปู่ของฉันเขียนไว้ ต้นฉบับไม่สะดวกนำออกมาจากบ้าน ฉันเลยคัดลอกสำเนามาให้เธอ
Keqing:แต่ว่าสูตรอาหารนี้คุณปู่ดูมาจากหนังสือโบราณน่ะ หนังสือพวกนั้นเก่าแก่มากแล้ว เลยมีบางส่วนขาดหายไปบ้าง... สูตรบางสูตรก็เลยมีขาดตกไปหลายจุด ไม่รู้ว่าจะเป็นไรมั้ย?
Xiangling:โอ้ ๆ ! ฉันดูก่อน.. หืม อืม~ อื้มอื้ม
Xiangling:เดี๋ยวฉันค่อยกลับไปศึกษาอีกทีนะ!
Keqing:ขอโทษที่ทำให้ยุ่งยากนะ
???:เอ่อ... คือ ทุกคนอยู่นี่กันหมดเลยเหรอ...?
Paimon:เสียงนี้มัน...
Traveler:Ganyu?
Ganyu:ขอโทษที่รบกวนการสนทนาของพวกเธอนะ... พอดีฉันมาซื้อของที่นี่ แล้วสังเกตเห็นความเห็นวุ่นวาย เลยอดไม่ได้ที่จะมาดู...
Keqing:จ้าววังวนเมฆาน่ะเหรอ? เมื่อกี้ฉันได้เจอท่านแล้ว อยู่ดี ๆ ก็ปรากฏตัวอยู่บนถนน... ช่างเป็นท่านเซียนที่ไปมาว่องไวจริง ๆ
Ganyu:ถ้าแม้แต่คุณ Keqing ยังเจอท่านล่ะก็... อ๊ะ!
Ganyu:ฉะ ฉันขอเวลาคุณซักครู่ได้ไหม? ฉันมีเรื่องอยากจะบอกคุณ
Keqing:เป็นอะไร Ganyu มีงานด่วนเหรอ?
Ganyu:ไม่ใช่ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับงาน ฉันแค่อยากถาม... เป็นคำถามส่วนตัวน่ะ... ได้ไหม?
Keqing:(คำถามส่วนตัว? ไม่น่านะ ช่วงนี้ฉันก็ไม่ได้ทำเรื่องอะไรที่ไม่ถูกต้องนี่...)
Ganyu:ได้ไหม? ฉะ ฉันจะถามล่ะนะ?
Keqing:อะ โอ้
Ganyu:ฉันเห็นจ้าววังวนเมฆาหยุดอยู่ที่นี่อยู่ครู่ใหญ่เลย ขะ ขอโทษนะ ท่านได้บอกพวกเธอเรื่อง... เรื่องสมัยเด็กของฉันบ้างรึเปล่า?
Keqing:เรื่องสมัยเด็กของเธอ? ไม่มีเลยนะ
Ganyu:เอ๋? จริงเหรอ! ฟู่ว ค่อยยังชั่ว...
Ganyu:ฉันกังวลเพราะ.. ท่านมักจะชอบพูดคุยกับผู้คน แต่พอคุยไปคุยมาก็เริ่มพูดคุยหัวข้อที่ไม่เกี่ยวข้อง... ฉันกลัวว่าท่านจะเล่าเรื่องซุบซิบน่าเบื่อของฉัน...
Keqing:ไม่ได้เอ่ยถึงเลยแม้แต่คำเดียว เธอสบายใจได้
Paimon:พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว Keqing ไม่อยากรู้เลยเหรอ ว่าเรื่องซุบซิบที่ทำให้ Ganyu กังวลคือเรื่องอะไร?
Ganyu:อ๊าา! ดะ ได้โปรดอย่าพูดนะ...
Keqing:แน่นอน ฉันไม่ได้อยากรู้อยากเห็นหรืออยากจะถาม
Keqing:ความลับที่ Ganyu ไม่อยากให้ใครรู้ โดยปกติแล้ว คนอื่นก็ไม่สมควรถาม มันเป็น "มารยาท" ไม่ใช่รึไง?
Paimon:ความรักความยุติธรรมนี้มัน พูดซะฉันเฉาเลย...
Ganyu:...Keqing เธอ...
Ganyu:ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณนะ เธอช่างเป็นคนอ่อนโยน และเอาใจใส่จริง ๆ... เป็นอย่างที่ฉันคิดไว้ไม่มีผิดเลย
Keqing:ยะ อยู่ดี ๆ ก็พูดอะไรขึ้นมา จริง ๆ เลย... เธอไปทำธุระของเธอต่อเถอะ
Ganyu:ฮะ ๆ นั่นสินะ ทุกคน ฉันยังมีงานที่ต้องไปจัดการต่อ งั้นฉันขอตัวไปก่อนนะ ทุกคนโปรดช่วยดูแล Keqing ด้วย
Keqing:นี่! เธอ...!
Paimon:จัดไปอย่าได้เสีย ไว้ใจพวกเราได้เลย
Ganyu:ขอบคุณพวกเธอมากนะ ถ้าอย่างนั้น ไว้พบกันใหม่
Traveler:เธอเหมือนเป็นพี่สาวของ Keqing เลย
Keqing:ฮึ... อย่าไปฟังเธอล่ะ
Xiangling:ทุกคน! เมื่อกี้ฉันคิดอะไรดี ๆ ออกเรื่องหนึ่ง!
Xiangling:เมื่อกี้ที่ได้พบท่านจ้าวคนนั้นก็คิดขึ้นมาได้ เทพแห่งเตาไฟจะใช่เซียนเหมือนกันรึเปล่า?
Paimon:อ๊ะ! เป็นไปได้นะ!
Keqing:ฉันไม่กล้าพูดว่าใช่หรือไม่ใช่... แต่ความเป็นไปได้นั้นสูงจริง ๆ
Xiangling:ถ้างั้นพวกเราไปถามท่านเซียนกันดีกว่า ฉันคิดว่า ท่านอาจารย์น่าจะพอช่วยได้
Keqing:ท่านอาจารย์... หมายความว่า อาจารย์ของเธอเป็นเซียนอย่างนั้นเหรอ?
Xiangling:อื้ม ท่านอยู่ที่ Yujing Terrace ฉันจะพาพวกเธอไปเจอท่านนะ!
Xiangling:ท่านอาจารย์!
Guoba:♪
มาดาม Ping:โฮะ ๆ Xiangling มาแล้ว
Paimon:อาจารย์ของ Xiangling คือ มาดาม Ping งั้นเหรอ?!
Keqing:นี่มันคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ
Xiangling:ท่านอาจารย์ ช่วงนี้สบายดีไหม?
มาดาม Ping:ดีมาก ๆ เลยล่ะ ทุกคน วันนี้มีเวลามาเยี่ยมหญิงชราคนนี้ด้วยรึ
Traveler:สวัสดีมาดาม Ping!
Keqing:สวัสดี
Xiangling:ท่านอาจารย์ มีเรื่องอยากจะขอให้ท่านอาจารย์ช่วยชี้แนะ ท่านอาจารย์รู้จักเทพแห่งเตาไฟไหม?
มาดาม Ping:เทพแห่งเตาไฟ แน่นอนว่ารู้สิ
Keqing:คุณรู้จัก... เทพแห่งเตาจริง ๆ เหรอ?
มาดาม Ping:จะว่าไป... โอ้ ช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาล Moonchase แล้วนี่
มาดาม Ping:อย่างนี้นี่เอง... โฮะ ๆ พวกเธออยากฟังเรื่องราวของเทพแห่งเตาไฟอย่างนั้นหรือ?
Keqing:ใช่แล้ว ช่วงนี้เกิดเรื่องบางอย่างขึ้น พวกเราเลยกำลังตรวจสอบกันอยู่
มาดาม Ping:อย่างนี้นี่เอง.... หินยักษ์ปรากฏขึ้น เพราะงั้นพวกเธอเลยเริ่มตรวจสอบ
มาดาม Ping:ทุกคนเดาได้ถูกต้อง ฉันรู้จัก "เทพแห่งเตาไฟ" ที่พวกเธอพูดถึง แต่ว่ามันก็เนิ่นนานมาแล้ว
มาดาม Ping:"Moonchase" เดิมทีเป็นพิธีการของเหล่าเซียน - ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาของชาว Liyue จะเข้าร่วม แต่พวกเขากลับพยายามเลียนแบบ และพัฒนามันให้กลายเป็นเทศกาลต่าง ๆ มากมายภายใต้ชื่อ "Moonchase"
มาดาม Ping:ในวันที่แสงจันทร์ทอประกายงดงาม ทุกคนมารวมตัวกับละเลียดจิบสุรา และชาดี ๆ พลางกินอาหารเลิศรส เพื่อเฉลิมฉลองการกลับมาพบกันอีกครั้ง
มาดาม Ping:ต่อมาเพื่อระลึกถึงสหายคนหนึ่ง ราชาแห่งหินจึงได้รวมเทศกาลต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับ "Moonchase" มามัดรวมกัน การเฝ้ามองโลกผ่านท้องฟ้า ถือเดือนเป็นคำปฏิญาณ ระลึกถึงอดีต คำนึงถึงปัจจุบัน การพบกันใหม่ และความสุข นั่นคือ "เทศกาล Moonchase"
Keqing:ราชา... เฮ้อ
มาดาม Ping:โฮะ ๆ... เทพแห่งเตาไฟ ทำคุณประโยชน์มากมายให้กับ Liyue และราชาเองก็ให้ความสำคัญกับเขาอย่างยิ่ง และจะใช้ช่วงเวลานี้เพื่อระลึกถึงเพื่อนเก่า ถือเป็นการแสดงถึงมิตรภาพอย่างหนึ่ง
มาดาม Ping:ฉันเดาว่า เทศกาลพวกนั้นก็อาจจะรวมถึง "เทศกาลแด่เทพแห่งเตาไฟ" ที่เคยมีด้วย...
Keqing:ท่านราชามักจะใส่ใจกับประเพณีเสมอ... น่าเสียดายที่ต่อจากนี้ไป การสืบสานประเพณีจะมีเพียงคนรุ่นหลังอย่างพวกเราเท่านั้นแล้วที่จะทำได้
Traveler:Keqing...
มาดาม Ping:Keqing เอ๋ย อย่าประเมินตัวเองต่ำเกินไป หากมีคนรุ่นหลังที่รอบรู้เกี่ยวกับพิธีกรรมดั้งเดิมเหล่านี้ ถ้าราชารู้ ท่านจะต้องยินดีเป็นอย่างยิ่งแน่
Keqing:...ขอบคุณ
Xiangsheng:ท่าน Keqing!
Keqing:อื๋อ?
Xiangsheng:ท่าน Keqing ท่าน Ningguang ขอเชิญท่านไปพบ
Keqing:Ningguang เรียกหาฉัน?
Keqing:ดูเหมือนว่าจะมีบางอย่างที่สำคัญ... ทุกคน ฉันขอแยกไปซักพัก ถ้าผ่านไปนานแล้วฉันยังไม่กลับมา ก็ไปหาฉันที่ห้องทำงานของ Ningguang ได้
Xiangling:ไปซะแล้ว... Keqing ตอนทำงานดูจริงจังมากเลย
มาดาม Ping:พวกเธออยากรู้ไหมว่าเพื่อนของราชาท่านนั้นคือใคร?
Paimon:อยากรู้!
Traveler:เพื่อนคนนั้น คือเทพแห่งเตาไฟเหรอ?
มาดาม Ping:อืม ยังคงเฉียบแหลมเหมือนเดิม ในโลกนี้ไม่มีเรื่องบังเอิญมากมายนักหรอก... เทศกาลที่สูญหายไป และเพื่อนเก่า ล้วนเป็นสิ่งเดียวกัน
มาดาม Ping:เทพแห่งเตาไฟเองก็เป็นเพื่อนสนิทของฉันเช่นกัน แต่น่าเสียดายที่ด้วยเหตุผลบางอย่าง เทพแห่งเตาไฟจึงได้จากไปนานแล้ว และค่อย ๆ เลือนหายไปจากความทรงจำของผู้คน
Xiangling:ทำไมเป็นงั้นล่ะ...
มาดาม Ping:ไม่ว่าจะเกิดขึ้นกับใคร ต่างก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดายทั้งนั้น แต่ว่า เทพอสูรนั้นไม่มีวันสูญสลาย พวกเราได้เคยสัญญากันไว้ ว่าเมื่อผืนแผ่นดินได้รับการฟื้นฟู เทพแห่งเตาไฟอาจจะกลับลงมาสู่โลกอีกครั้ง ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง
Xiangling:จริงเหรอ? ดีจังเลย... ท่านอาจารย์เองก็คิดถึงเทพแห่งเตาไฟมากเหมือนกันใช่ไหม? ฉันรู้สึกได้ว่าเวลาท่านอาจารย์พูดถึงเทพแห่งเตาไฟ ราวกับกำลังพูดถึงเพื่อนที่สนิทมาก ๆ เลย
มาดาม Ping:ใช่แล้ว ทุกสิ่งในอดีตช่างน่าคิดถึงจริง ๆ
มาดาม Ping:จะว่าไปแล้ว คนที่กำลังตรวจสอบกลับกลายเป็น Keqing ไปเสียได้ เด็กคนนั้นน่ะดื้อมาก มักจะพยายามทำเรื่องที่ตัวเองตั้งใจอย่างเต็มกำลัง พอเห็นคนที่มีความกระตือรือร้นแบบนั้นแล้ว ก็อดไม่ได้ที่อยากจะออกแรงช่วยเหลือ
มาดาม Ping:แต่น่าเสียดายที่ฉันพูดคำตอบออกไปตรง ๆ เลยไม่ได้ เพราะขั้นตอนต่าง ๆ มันสำคัญกับเธอมาก
มาดาม Ping:ปู่ของ Keqing ก็เคยศึกษาเรื่องของเทพแห่งเตาไฟมาก่อน และ Keqing เอง ก็เป็นทายาทของเขา... เรื่องราวปริศนาเหล่านี้ปล่อยให้ Keqing ที่เป็นผู้สืบทอด ไปไล่ตามหาคำตอบนั้นด้วยตัวของเธอเองก็แล้วกัน
Paimon:มาดาม Ping รู้จักปู่ของ Keqing ด้วยเหรอเนี่ย?
มาดาม Ping:แน่นอน ผู้คนใน Liyue ต่างก็เป็นเพื่อนเก่าแก่ของฉัน ตอนนั้นคุณปู่ของเธออายุพอ ๆ กับเธอ... เป็นชายหนุ่มคนหนึ่ง
มาดาม Ping:ปู่หลานคู่นี้เหมือนกันอย่างกับแกะ ทั้งกล้าหาญ และไม่เกรงกลัวที่จะทำ
มาดาม Ping:Liyue ก็เป็นเหมือนต้นบอนไซที่มีแสนล้ำค่าของฉัน ได้เห็นมันเจริญงอกงามขึ้นเรื่อย ๆ พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกช่วงอายุคนแล้ว... ดีจริง ๆ
มาดาม Ping:บนกิ่งไม้ต้องมีดอกแรกแย้มบาน ต้นไม้จึงจะเขียวขจีและไม่มีวันแก่เฉา
มาดาม Ping:ความคิดของพวกเธอที่ใช้หินก้อนนั้นเป็นเบาะแสในการตรวจสอบนั้นถูกต้องแล้ว หินก้อนยักษ์นั่นเป็นรูปปั้นที่หายไปของเทพแห่งเตาไฟ และความลับทั้งหมดเกี่ยวกับเทพแห่งเตาไฟก็ถูกซ่อนอยู่ในนั้น
มาดาม Ping:ฉันเองก็อยากจะเห็นหินก้อนนั้นเช่นกัน ช่วยพาฉันไปดูหน่อยได้ไหม ไม่แน่ว่าถ้าได้ดูแล้วอาจจะเจออะไรเข้าก็ได้
Keqing:ทุกคน! แค่คิดว่าจะส่งคนไปเชิญ พวกเธอก็มาพอดี
มาดาม Ping:Keqing หินยักษ์มีความเปลี่ยนแปลงอะไรบ้างไหม?
Keqing:มีรอยแตกปรากฏขึ้นที่มุมหิน แต่... ยังบอกไม่ได้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน
Paimon:เอ๋! โดนคนมาแอบทุบเหรอ?
Keqing:น่าจะแตกเองมากกว่านะ เพราะอาวุธของพวกเราทำอะไรมันไม่ได้
Xiangling:ทำไมถึงแตกกันนะ?
มาดาม Ping:นี่เป็นเพราะว่าชาวบ้านทุกคนล้วนเป็นแหล่งพลังของเทพแห่งเตาไฟ ทั้งความร้อนของการปรุงอาหาร, ความสุขที่ได้รวมตัวพบหน้ากัน โฮะ ๆ ถ้าทุกคนพยายามกันมากขึ้นอีกล่ะก็ เชื่อว่าต้องมีอะไรเกิดขึ้นอย่างแน่นอนเลยล่ะ
Paimon:เทพแห่งเตาไฟ ในหนังสือบอกว่าเป็นเทพแห่งการกิน... ที่หินแตกอาจเป็นเพราะว่ามีคนทุ่มเทแรงกายแรงใจในการทำอาหารอย่างนั้นเหรอ?
Keqing:รูปปั้นจะดึงพลังจากผู้คนมา... ถ้าเป็นเทพแห่งเตาไฟที่เป็นเจ้าแห่งไฟ และการปรุงอาหารแล้วล่ะก็... เป็นไปได้ไหมที่ความพยายามของคนที่ทำอาหารจะถูกส่งไปยังรูปปั้นเทพแห่งเตาไฟ?
Keqing:ธีมของงานเทศกาล Moonchase ในปีนี้คือ "สายน้ำ ขุนเขา และอาหารเลิศรส" ช่วงนี้เชฟหลายคนก็วางแผน และเตรียมการที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน... การเดาของ Paimon ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
Xiangling:นอกจากนี้ ในช่วงเทศกาล Moonchase เองก็มีผู้คนมากมาย ที่กลับบ้านไปกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาทั้งครอบครัว บรรยากาศรอบ ๆ ก็มีชีวิตชีวามาก ยิ่งพอมีคนรวมตัวกันเยอะ ๆ งานเทศกาลก็จะยิ่งครึกครื้นขึ้นไปอีก
Paimon:ถ้า Liyue ยิ่งคึกคัก หินก็จะแตกสินะ งั้น ถ้าระดับความคึกคักถึงจุด ๆ หนึ่ง หินก็จะแตกออกมาโดยสมบูรณ์ใช่ไหมนะ?
Xiangling:ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ ๆ เลย! ใช่ไหมท่านอาจารย์?
มาดาม Ping:โฮะ ๆ ทำไมไม่ลองดูล่ะ
Keqing:อืม เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการทำอาหาร คงไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
Keqing:การแข่งขันเชฟยอดฝีมือในครั้งนี้ จะมีรอบคัดเลือกในร่ม และรอบชิงชนะเลิศกลางแจ้งทุกคนสามารถมาดูรอบชิงชนะเลิศได้ บรรยากาศจะต้องไม่มีปัญหา
Paimon:เมื่อรอบชิงชนะเลิศจบลง เราก็จะได้เห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของเทพแห่งเตาไฟใช่ไหม?
Keqing:แน่นอนว่ามีทางเป็นไปได้
Xiangling:ฉันสมัครเข้าร่วมการแข่งขันเชฟยอดฝีมือแล้ว น่าจะพอช่วยเหลือเธอได้ล่ะ!
Keqing:อืม เชฟที่เก่งกาจแบบเธอ จะต้องผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศได้อย่างแน่นอน
Paimon:พอได้ยินชื่อการแข่งขันเชฟยอดฝีมือ ท้องของฉันก็หิวขึ้นมาเลย... งื้อ อยากให้ถึงไว ๆ จัง จะดีแค่ไหนนะถ้าลืมตาตื่นมาแล้วเป็นรอบชิงชนะเลิศเลยน่ะ!
Localized evidence
แสงนวลเคล้าจันทร์ ตอนที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/497159594No text in the selected or fallback locales.
หนึ่งตะเกียบ เบิ้ลสอง ทุกสามมื้อ เลื่องลือไปทุกสี่ย่านน้ำ ครบห้ารสชาติอูมามิ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/115020009Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/11110042
10042
EQ
4001419
UI_ChapterIcon_LunaRite
4001402
event