Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_FleurFair

Story Chapters

บทกวีแห่งดอกไม้ และกลีบเมฆ

Event StoriesChapter number: เทศกาล Windblume: ตอนที่ 1

Story evidence

Chapter quests

1

บทกวีแห่งดอกไม้ และกลีบเมฆ

Open quest →
Quest flow
1

เดินเล่นตามถนนใน Mondstadt

Open step page →
2

คุยกับ Sara

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Paimon:เฮ้~ เธอมีอะไรให้เราช่วยมั้ย?

Sara:ขอโทษด้วยนะ ช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาล Windblume ก็เลยไม่มีเรื่องให้เธอช่วยน่ะ

Paimon:หาา? ไม่มีเลยเหรอ?

Paimon:งั้นเราไปถามที่อื่นกันดีกว่า

3

คุยกับ Marjorie

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Paimon:สวัสดี มีอะไรให้เราช่วยบ้างมั้ย?

Marjorie:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เธอนี่ตลกนะเนี่ย! ตอนนี้เป็นช่วงเทศกาล Windblume ต่อให้มีอะไรก็คงปล่อยให้เธอทำไม่ได้หรอก!

Paimon:ฮะ? เอ๋...?

Paimon:แปลกจัง เราไปที่กิลด์นักผจญภัยกันดีกว่า!

4

คุยกับ Katheryne

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Paimon:Katheryne มีคำขออะไรให้พวกเราทำบ้างมั้ย!

Katheryne:ขอโทษด้วยนะ ในช่วงเทศกาล Windblume คำขอค่อนข้างน้อย ฉันก็ไม่มีงานอะไรให้พวกเธอทำเหมือนกันน่ะ

Paimon:หาาา...? แม้แต่กิลด์นักผจญภัยก็เหมือนกันเหรอเนี่ย!

Paimon:ทำยังไงดี Traveler ระ...เราจะตกงานมั้ยเนี่ย!

Traveler:ใครจะไปคิดว่าจะเป็นแบบนี้

Paimon:ไม่ ๆ ฉันไม่ยอมแพ้หรอก! Paimon จะลองดูอีกครั้ง!

5

คุยกับ Flora ที่ร้านขายดอกไม้

Open step page →
Conversation 1 · 55 linesOpen full page →

Paimon:Flora เธอพอจะมีงานอะไรให้เราช่วยบ้างมั้ย?

Flora:เหอะ ๆ ไม่มีหรอก

Paimon:ปะ...เป็นเพราะเทศกาล Windblume อีกรึเปล่า? เทศกาล Windblume นี่มันคืออะไรกันแน่นะ?

Flora:เหอะ ๆ...พวกเธอไม่รู้จักเทศกาล Windblume งั้นเหรอ?

Paimon:เทศกาล Windblume...? คือเทศกาลที่มีลมพัดและปลูกดอกไม้กันรึเปล่า?

Flora:เทศกาล Windblume คือประเพณีที่สืบทอดกันมาของ Mondstadt และยังถือเป็นเทศกาลแห่งอิสรภาพและความรักด้วย เมือง Mondstadt เฉลิมฉลองเทศกาลนี้กันอย่างสนุกสนานสุด ๆ เลยล่ะ

Flora:ในช่วงเวลานี้ของทุก ๆ ปี ผู้คนจะนำ ดอก Windblume ไปถวายให้กับท่าน Barbatos เทพแห่งลมเพื่อแสดงถึงความรักและความเคารพ นอกจากนี้ยังมีประเพณีการมอบดอกไม้ให้กับคนสำคัญและคนที่เรารักด้วย...

Flora:พอถึงช่วงเทศกาล Windblume ทีไร ร้านของฉันจะยุ่งจนหัวหมุนเลย... แต่สำหรับฉันแล้วมันเป็นความยุ่งเหยิงที่มีความสุขสุด ๆ เลยล่ะ ฮิฮิ

Traveler:ดอก Windblume คืออะไรเหรอ?

Flora:ดอก Windblume คือสัญลักษณ์ของเทศกาลนี้น่ะ มันเป็นดอกไม้ที่แสดงถึงอิสรภาพและจิตวิญญาณแห่งสายลม

Paimon:งั้น Windblume คือดอกอะไรกันแน่?

Flora:เหอะ ๆ...คงต้องเล่ากันยาวเลยล่ะ....

Flora:ยายของฉันบอกว่า ตอนที่ดอก Windblume ได้ถือกำเนิดขึ้นยายยังไม่เกิดเลย น่าจะหลายร้อยปีก่อนแล้วล่ะ

Flora:ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่ดูเหมือนผู้คนจะเลือกใช้ดอก Dandelion แทนดอก Windblume

Paimon:หมายความว่าสำหรับชาว Mondstadt แล้ว "ดอก Windblume" ก็คือดอก Dandelion สินะ!

Flora:เหอะ ๆ...ประมาณนั้น อันที่จริงฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ครอบครัวของฉันเชื่อแบบนั้นมาตลอด

Quinn:ผิดแล้ว!

Quinn:อะแฮ่ม ฉันได้ยินสิ่งที่พวกเธอคุยกันพอดี เลยอดไม่ได้ที่จะ... พวกเธอคุยกันเรื่องดอก Windblume อยู่ใช่มั้ย?

Paimon:Quinn จากแผงขายผลไม้นี่เอง เธอก็จะร่วมวงสนทนากับเราด้วยเหรอ?

Quinn:ไม่ ๆ ฉันแค่จะมาแก้ต่างข้อมูลให้ถูกต้องน่ะ ดอก Windblume ไม่ใช่ดอก Dandelion แต่คือดอก Windwheel Aster ต่างหากล่ะ

Flora:อะฮ่า สวัสดี Quinn

Quinn:Flora ช่วงนี้คงมีคนมาซื้อดอก Windwheel Aster ที่ร้านเธอเยอะแยะเลยสินะ?

Flora:หุหุ...ใช่แล้ว!

Quinn:เห็นมั้ยล่ะ ที่ขายดีก็เพราะพวกเราซื้อดอก Windwheel Aster ไปถวายไงล่ะ!

Quinn:ดอก Windwheel Aster เป็นสัญลักษณ์ของ Mondstadt และยังเป็นตัวแทนของกังหันลม ซึ่งแสดงถึงลมและอิสรภาพ นั่นก็คือเหตุผลที่ทำให้มันเป็นดอก Windblume ที่แท้จริงยังไงล่ะ!

Quinn:เชื่อฉันสิ! ดอก Windblume สัญลักษณ์ของ Mondstadt ก็คือดอก Windwheel Aster นั่นแหละ

Flora:อื๋อ~?

Beatrice:โอ้? อย่างนี้เองเหรอ?

Flora:อ่า Bea เองเหรอ

Beatrice:ดอก Windblume...คือดอก Cecilia ไม่ใช่เหรอ?

Paimon:หาา? งั้นเหรอ?

Flora:เอ๋~? ดอก Windblume คือดอก Cecilia... เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย...

Quinn:จะ...เป็นไปได้ยังไง!

Quinn:คืออย่างงี้นะ คำจำกัดความของดอก Windblume ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ก็จริง แต่ชาว Mondstadt โดยทั่วไปต่างคิดว่าดอก Windblume น่ะถ้าไม่ใช่ดอก Dandelion ก็คือดอก Windwheel Aster

Quinn:ดอกไม้ทั้งสองชนิดนี้มีประวัติอยู่ทั้งคู่ เธอลองถามแถว ๆ นี้ดูก็จะรู้เอง! แต่ที่ว่าเป็นดอก Cecilia เนี่ย ฉะ...ฉันไม่ยักกะเคยได้ยินมาก่อนเลย

Beatrice:ว่าไงนะ!

Quinn:ก็ฉันพูดเรื่องจริงนี่นา อย่ามาจ้องกันแบบนี้สิ..

Beatrice:เธอ! หึ ช่างเถอะ ไม่พูดกับเธอแล้วดีกว่า

Quinn:หืม! Bea? Bea!

Quinn:แปลกจัง ทำไมถึงโกรธล่ะ...

Quinn:ฉันพูดอะไรผิดไปเหรอ? สิ่งที่ทุกคนก็รู้เกี่ยวกับดอก Windblume ก็แบบนี้ทั้งนั้นนี่นา...

Paimon:อืม...อืม...

Flora:ฮ่าฮ่า อย่าทะเลาะกัน อย่าทะเลาะกัน

Quinn:เดี๋ยวพอเก็บร้านเสร็จแล้ว ฉันจะไปขอโทษเธอก็แล้วกัน เฮ้อ...

Quinn:ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเธอโกรธเรื่องอะไรก็เถอะ แต่การกล้าที่จะขอโทษ บางทีชีวิตก็แบบนี้ล่ะนะ

Flora:ดูท่าทางพวกเขาสองคนแบบนี้ ช่างได้บรรยากาศของเทศกาลซะจริง ๆ

Flora:ก็เทศกาล Windblume ถือเป็นเทศกาลของอิสรภาพ, เทพแห่งลม และความรักนี่นา

Paimon:อื้อฮือ...อย่างงี้นี่เอง...

Paimon:แต่มุมมองเกี่ยวกับดอก Windblume ของพวกเธอยังไม่เหมือนกันเลย

Flora:ก็ถูก แต่เธอไม่รู้สึกเหรอว่า นี่แหละถึงจะเป็นชาว Mondstadt?

Flora:ทั้งอาหาร, ไวน์รสเลิศ และดอกไม้สด หวังว่าเธอก็จะมีความสุขในการฉลองครั้งนี้นะ นักเดินทาง

Paimon:ฟังดูเป็นเทศกาลที่มีความสุขมาก ๆ เลย ถึงแม้จะยังสงสัยเกี่ยวกับดอก Windblume อยู่ก็เถอะ...

Paimon:เราไปเดินดูรอบ ๆ กันดีกว่า

6

ไปที่จัตุรัส Mondstadt

Open step page →
7

คุยกับ Venti

Open step page →
Conversation 1 · 41 linesOpen full page →

Paimon:เจ้านักร้องข้างถนน ทำอะไรอยู่เหรอ?! ทำไมถึงมีคนมาล้อมกันเยอะแยะขนาดนี้ล่ะ!

Venti:อ่า มาได้จังหวะพอดีเลย ดูนักเรียนของฉันสิ เป็นไงบ้าง? เก่งใช้ได้เลยใช่มั้ย?

Paimon:นักเรียน? เอ่อ...?

Paimon:นายหมายถึงพวกคนที่กำลังเกาหัวอย่างงง ๆ อยู่น่ะเหรอ?

Venti:เกาหัวอย่างงง ๆ อะไรกันล่ะ? พวกเขากำลังใช้สมองคิดถ้อยคำและสำนวนต่าง ๆ เกี่ยวกับความรักต่างหาก~

Paimon:ไม่เห็นเข้าใจเลย Paimon รู้สึกว่าดูน่าสงสัยมากกว่า...

Venti:ฮ่าฮ่า พวกเธอเองก็น่าจะเคยได้ยินเกี่ยวกับเทศกาล Windblume ใช่มั้ย?

Venti:พวกเธอชอบเมือง Mondstadt ท่ามกลางบรรยากาศของเทศกาลแบบนี้มั้ย?

Venti:แล้วเธอล่ะ Paimon?

Paimon:ถ้านายมีของอร่อย ๆ ให้ฉันล่ะก็ ฉันจะตอบว่าชอบก็ได้!

Venti:เอ่อ ก็หมายความว่าชอบสินะ ว่าแต่ดูเหมือนช่วงนี้พวกเธอจะว่างกันใช่มั้ย?

Venti:เที่ยวไปไหนต่อไหนทั้งวัน ไม่มีคำขอให้ทำ และก็ไม่มีคนให้ช่วยสินะ...

Venti:ฮ่าฮ่าฮ่า ถ้าเข้าใจจุดนี้แล้ว ก็ถือว่าพวกเธอเริ่มเข้าใจเทศกาล Windblume แล้วล่ะ!

Paimon:อะไรกัน! ดูท่าทางพอใจเชียว!

Venti:เทศกาล Windblume ไม่เพียงแต่จะเป็นของเทพแห่งลมเท่านั้น แต่ยังเป็นของชาว Mondstadt ที่โหยหาความรักด้วย ถ้าอยากพบกับความรักล่ะก็ ในช่วงเทศกาลนี้ต้องพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเองให้ดีที่สุด

Venti:ไม่เพียงแค่นั้น หลายคน ๆ ยังถือโอกาสช่วงเทศกาลนี้ทำตามคำขอของคนอื่น ๆ เลยไม่แปลกที่พวกเธอจะไม่ได้รับคำขอเลย นี่ก็คือประเพณีของเทศกาล Windblume

Venti:แต่ไม่ต้องกังวลไป มีฉันอยู่ทั้งคน พวกเธอไม่เหงาแน่นอน

Venti:อีกอย่าง ฉันว่าได้เวลาที่จะแนะนำวัฒนธรรมและประเพณีของ Mondstadt ให้พวกเธอเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เพราะงั้นมาเป็นผู้ช่วยของฉันเลยก็แล้วกัน!

Paimon:วะ...ว่าไงนะ ผู้ช่วยเหรอ?

Venti:อะฮ่าฮ่าฮ่า เห็นชาวเมืองที่ดูกลุ้มอกกลุ้มใจเหล่านี้มั้ยล่ะ?

Venti:พวกเขามาขอคำแนะนำเรื่องความรักจากฉัน เพื่อเรียนรู้วิธีแต่งบทกวีเกี่ยวกับความรัก และแน่นอนว่าฉันก็รับปาก เพราะจะได้เก็บค่าเรียนไงล่ะ

Venti:จากนั้นพวกเขาก็จะมาระบายเรื่องราวความรักกับฉัน ซึ่งฉันก็จะให้คำแนะนำตามจุดยืนและสถานการณ์ของแต่ละคน

Venti:นี่ก็คืองานของฉัน แต่...เห็นเธอว่างจนเบื่อแบบนี้ ฉันจะยกให้นาย/เธอทำก็แล้วกัน

Venti:นาย/เธอไปที่ต่าง ๆ มามากมายและมีความรู้ที่กว้างขวางซะขนาดนั้น จะปล่อยให้ประสบการณ์พวกนั้นสูญเปล่าได้ยังไง ช่วยพวกเขาเถอะนะ!

Paimon:พูดจาชักแม่น้ำทั้งห้าซะขนาดนี้ เจ้านักร้องข้างถนน นายถังแตกงั้นเหรอ?

Venti:ในเทศกาล Windblume มีไวน์ขายอยู่จำกัด ฉันเลยอยากจะเก็บเงินเอาไปซื้อให้หนำใจน่ะ

Paimon:เหอะ ๆๆ...เจ้าขี้เมาเอ๊ย...

Venti:งั้นก็เริ่มกันเลย ฉันจะคอยอยู่กับนาย/เธอด้วย

Venti:ฉันจะคอยบอกนาย/เธออยู่ข้าง ๆ เอง เธอสามารถให้คำแนะนำตามที่ฉันบอกได้เลย ฮ่าฮ่า ง่ายใช่มั้ยล่ะ?

Paimon:เจ้าหมอนี่พูดเองเออเอง!

Venti:อย่าพูดอย่างนั้นสิ นาย/เธอเป็นถึงอัศวินผู้มีเกียรติที่ชาว Mondstadt เชื่อถือมากที่สุดเชียวนะ การให้โอกาสนาย/เธอได้ปรากฏตัวก็ไม่เห็นจะแปลกนี่

Venti:ฟังนะ ถ้าเห็นฉันทำท่าแบบนี้ก็หมายความว่า ฉันสนับสนุนให้คน ๆ นั้นเดินหน้าต่อและคว้าโอกาสไว้

Venti:แต่ถ้าทำท่าแบบนี้หมายความว่า ฉันคิดว่าคน ๆ นั้นควรจะเป็นแบบเดิมไปก่อน อย่าใจร้อนวู่วาม

Venti:และถ้าทำท่าแบบนี้หมายความว่า ฉันเห็นว่าคน ๆ นั้นควรจะรีบปล่อยมือ อย่าทุ่มเทความรู้สึกมากไปกว่านี้

Venti:นักเดินทาง นาย/เธอจำได้รึยัง?

Venti:ได้สิ รอบนี้ตั้งใจฟังดี ๆ นะ

8

รับฟังและแก้ไขปัญหาของชาวเมือง

Open step page →
Conversation 1 · 32 linesOpen full page →

Paimon:ได้ยินว่าเธอจะมาขอความช่วยเหลือ จากนักกวีพเนจรคนนั้นเหรอ? เราคือผู้ช่วยของเขาเอง บอกเรื่องกลุ้มใจของเธอมาสิ!

Marvin:เอ๋?! ฉะ...ฉันอุตส่าห์เตรียมใจมาเพื่อจะเล่าให้คุณนักกวีฟัง แต่จู่ ๆ ก็เปลี่ยนคน...

Paimon:ไม่ต้องอายหรอก ไม่ว่าจะขอความช่วยเหลือจากใคร สุดท้ายเธอก็ต้องไปพูดกับคนที่อยู่ในใจคนนั้นอยู่แล้ว ไม่ใช่เหรอ?

Paimon:กล้า ๆ หน่อยสิ พูดออกมาเลย!

Marvin:ก็จริงนะ อะ...อันที่จริง ฉันมีคนที่ชอบอยู่

Marvin:เธอชื่อ Marla เป็นคนที่น่ารักและขยันขันแข็ง ถ้ามีเวลาเธอก็จะไปช่วยครอบครัวทำไร่ทำนา บางครั้งที่เหนื่อยมาก ๆ เธอก็จะหลับบนม้านั่งริมถนนเอาซะดื้อ ๆ เลย

Paimon:เธออยู่ในเมืองเหรอ?

Marvin:ไม่ ๆ เธออยู่ Springvale น่ะ ไกลจากฉันพอสมควร อีกอย่างเป็นเพราะครอบครัวของฉันเอง...

Marvin:สะ...สรุปคือ...เป็นเพราะครอบครัวของเราสองคนต่างกันเกินไป พ่อแม่ก็เลยขัดขวางไม่ยอมให้เราได้อยู่ด้วยกัน

Marvin:แต่ฉันตกลงกับ Marla ไว้แล้ว! ว่าถ้าอยากจะเจอกัน ก็ให้ไปที่ Starsnatch Cliff เพื่อดูดาวด้วยกัน

Paimon:อืม ๆ ก็ฟังดูไปด้วยกันได้ดีนี่นา

Marvin:ใช่แล้ว ดังนั้นที่ฉันอยากจะปรึกษา...ไม่ใช่ Marla หรอก แต่เป็นเรื่องของพ่อแม่ฉันมากกว่า

Marvin:พ่อของฉันค่อนข้างหัวโบราณและเข้มงวดมาก แต่ฉันเองก็ผิดที่ไม่เคยบอกความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองตั้งแต่แรก

Marvin:ฉะ...ฉันคิดว่า ถ้าฉันใช้โอกาสในช่วงเทศกาลนี้ เอาดอก Windblume ไปให้พ่อและขออนุญาตจากพ่ออย่างเป็นทางการ เขาจะเห็นด้วยกับเรื่องของเราสองคนมั้ยนะ?

Paimon:เธอตั้งใจจะพูดว่ายังไงบ้างล่ะ?

Marvin:ฉันก็จะบอกพ่อว่า ถึงแม้ครอบครัวของ Marla จะไม่ได้ร่ำรวย แต่เธอเป็นคนจิตใจดีและขยันขันแข็ง ซึ่งสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ซื้อไม่ได้ด้วยเงิน!

Marvin:ฟังดูไร้เดียงสาไปรึเปล่า... ฉะ...ฉันกลัวพ่อจะด่าน่ะ ฮือฮือ...

Paimon:โธ่...

Venti:......

Paimon:ใช่แล้ว! พูดความในใจออกไปให้หมด ใช้ความรักที่แท้จริงของพวกเธอทำลายกำแพงในใจของพ่อให้ได้ เป็นเรื่องที่เจ๋งออกว่ามั้ย?

Marvin:อย่างนี้นี่เอง...ฉันเข้าใจแล้ว ขอบคุณมากนะ

Paimon:แต่เธอบอกว่าจะเอาดอกไม้ไปให้พ่อ แล้ว Marla ล่ะ? จะไม่ให้อะไรเธอหน่อยเหรอ?

Marvin:อ่า! พะ...พอพูดแบบนี้... ฉันอยากจะขอให้คุณนักกวีช่วยสอนวิธีแต่งกลอนรักให้หน่อยน่ะ...

Traveler:อย่าละเลยเธอแบบนั้นสิ

Marvin:จะ...จริงสินะ ฉันควรจะมอบดอกไม้ให้เธอด้วย...อืม เดี๋ยวไปเก็บดอกไม้เลยดีกว่า

Marvin:ขอบคุณเธอสองคนมากนะที่ช่วย!

9

รับฟังและแก้ไขปัญหาของชาวเมือง

Open step page →
Conversation 1 · 27 linesOpen full page →

Paimon:เฮ้! ได้ยินว่าเธอมีเรื่องกลุ้มใจที่อยากจะระบายกับนักกวีพเนจรคนนั้นงั้นเหรอ? เราคือผู้ช่วยของเขาเอง บอกเรื่องกลุ้มใจของเธอมาสิ!

Ellin:นั่น....อัศวินผู้มีเกียรติกับเพื่อนของเขา/เธอนี่นา!

Ellin:คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอพวกเธอที่นี่ งั้น...ฉันไม่เกรงใจล่ะนะ

Ellin:คนที่ฉันอยากจะมอบดอกไม้ให้ก็คือรักษาการณ์หัวหน้าแห่งกองอัศวิน Favonius...Jean

Ellin:พวกเธอคงสนิทกับหัวหน้ากอง Jean ใช่มั้ย? เธอเป็นผู้หญิงที่ซื่อสัตย์และมีความพยายาม ถือได้ว่าเป็นคนที่มีทั้งพรสวรรค์และมีความสามารถ แถมยังเป็นคนที่จริงใจ จิตใจดี และอ่อนโยนด้วย...

Paimon:เข้าใจแล้ว ๆ ข้ามเรื่องการชมเชยนี้ไปก่อนเถอะ!

Ellin:ขอโทษด้วย พอพูดถึงหัวหน้ากอง Jean ทีไรก็ตื่นเต้นทุกทีเลย...

Ellin:ในช่วงเวลานี้ของวันพรุ่งนี้ ฉันจะแต่งบทกวีให้เสร็จ และจะเอาช่อดอก Dandelion ที่เด็ดมาสด ๆ ไปให้ทหารยามที่ห้องทำงานของหัวหน้ากอง Jean

Ellin:แต่ฉันยังลังเลว่า ช่อดอกไม้กับบทกวีนั่น... อืม ควรจะลงชื่อตัวเองหรือไม่ลงชื่อดี!

Paimon:เดี๋ยวนะ การลงชื่อก็เป็นเรื่องปกตินี่นา ทำไมจะต้องกลุ้มใจด้วย?

Ellin:ถ้าหัวหน้ากอง Jean เห็นชื่อฉันแล้ว ด้วยนิสัยที่เป็นคนจริงจัง เธอคงจะรีบเอาของขวัญตอบแทนมาให้ฉันแน่เลย

Ellin:เธอค่อนข้างจะยุ่งมาก ฉันไม่อยากให้เธอต้องมาวุ่นวายกับเรื่องของขวัญตอบแทนน่ะ แค่ได้เอาช่อดอกไม้ไปวางไว้บนโต๊ะเธอ ฉันก็พอใจมากแล้วล่ะ

Ellin:แต่ถ้าไม่ลงชื่อ ก็กลัวว่าช่อดอกไม้นั่นจะเป็นของขวัญที่ดูน่าสงสัยน่ะ ทำยังไงดี?

Venti:......

Paimon:ด้วยนิสัยของหัวหน้ากอง Jean น่ะ ถ้าเห็นที่ลงชื่อไว้จะต้องมาหาเธอแน่นอน! ถ้าไม่อยากให้ Jean เสียเวลาล่ะก็ อย่าลงชื่อจะดีกว่า

Ellin:ใช่! พวกเธอก็รู้สึกอย่างนั้นใช่มั้ย! ถึงแม้จะมีความเสี่ยง แต่ฉันก็ชอบนิสัยที่จริงจังแบบนี้ของเธอ เพราะงั้นถึงจะเสี่ยงแต่ก็คุ้มค่า...

Ellin:ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะ ฉันจะจำให้แม่นเลย

Paimon:ไม่เป็นไรเลย สู้ ๆ นะ~

Ellin:อื้ม!

10

รับฟังและแก้ไขปัญหาของชาวเมือง

Open step page →
Conversation 1 · 34 linesOpen full page →

Paimon:คนที่อยู่ทางนั้นน่ะ เธอมาขอความช่วยเหลือจากนักกวีพเนจรใช่มั้ย? เราคือผู้ช่วยของเขาเอง บอกเรื่องกลุ้มใจของเธอมาสิ!

Albert:หาา? ได้เหรอ? งะ...งั้นฉันบอกเลยนะ!

Albert:ฉะ...ฉันชอบท่านหญิง Barbara ไอดอลแห่ง Mondstadt มาก! เธอก็น่าจะรู้จักใช่มั้ย? คนใน Favonius Church ที่น่ารัก ๆ คนนั้นน่ะ!

Albert:เธอทั้งน่ารักและอ่อนโยน มักจะใช้รอยยิ้มและเสียงเพลงให้กำลังใจชาว Mondstadt เพราะการชื่นชอบท่านหญิง Barbara ทำให้ฉันมีเพื่อนใหม่ ๆ ที่ชื่นชอบสิ่งเดียวกันด้วย ที่จะบอกก็คือ...

Albert:เธอน่าจะพอเดาได้แล้ว ถูกต้อง ฉันก็คือประธานกลุ่มแฟนคลับของ Barbara!

Paimon:หืมม? น้ำเสียงฟังดูภูมิใจมากเลย...

Albert:ฉันแบกความหวังของสมาชิกแฟนคลับทุกคนไว้บนบ่า โดยในช่วงเทศกาลพิเศษนี้ ฉันสัญญาว่าจะต้องส่งคำอวยพรให้ท่านหญิง Barbara ให้ได้!

Albert:แน่นอนว่าฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว และรู้ว่าอะไรควรไม่ควร เพราะงั้นฉันจะต้องไม่ไปรบกวนชีวิตของไอดอลเด็ดขาด ดังนั้นฉันกำลังรอให้ถึงตาที่จะพบกับนักกวีพเนจรเพื่ออธิบายแผนที่คิดไว้น่ะ...

Albert:ก็คือเอาดอกไม้ที่สมาชิกเก็บมาทั้งหมดไปปักรวมกันให้เป็นรูปปั้นดอกไม้ยักษ์ แล้วเอาไปเซอร์ไพรส์เธอที่หน้าประตูโบสถ์

Albert:ส่วนบทกวีความรักน่ะ ฉันไม่ต้องการคำแนะนำหรอก! เราตั้งใจว่าจะเขียนตามสไตล์ของตัวเอง แล้วเอาบทกวีนั้นไปแขวนไว้หน้ารูปปั้น

Paimon:รูปปั้นยักษ์หมายถึง..?

Albert:ก็สูงประมาณตึกสองชั้นน่ะ

Traveler:ฟังดูน่าจะรบกวน Barbara มากอยู่นะ

Albert:แต่ก็ดูมีความตั้งใจดีออกไม่ใช่เหรอ! ท่านหญิง Barbara เห็นแล้ว จะต้องรับรู้ได้ถึงความรักอันร้อนแรงของพวกเราแน่นอน

Albert:เธอว่าไอเดียนี้ยังไงบ้าง?

Venti:......

Paimon:ใหญ่ขนาดนี้ เธอจะต้องประทับใจและชอบมันแน่ ๆ!

Albert:ใช่มั้ยล่ะ ฉันเองก็รู้สึกว่าไอเดียนี้เจ๋งสุด ๆ ไปเลย ฮ่าฮ่า

Albert:ขอบคุณสำหรับคำแนะนำนะ งั้นฉันขอตัวก่อนนะ

Paimon:ตาคนนี้รีบไปซะจริงเชียว

11

(test)教学指导计数$HIDDEN

Open step page →
12

倾听并解决蒙德居民的烦恼$HIDDEN

Open step page →
13

รับฟังและแก้ไขปัญหาของชาวเมือง

Open step page →
14

คุยกับ Venti

Open step page →
Conversation 1 · 65 linesOpen full page →

Paimon:เจ้านักร้องข้างถนน เราช่วยให้คำแนะนำกับคนพวกนั้นตามที่นายบอกแล้วนะ! เท่านี้ก็น่าจะได้แล้วใช่มั้ย?

Venti:อื้ม แต่ดูเหมือนคำแนะนำที่ฉันต้องการจะสื่อ กับสิ่งที่พวกเธอบอกไปจะไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่นะ

Venti:อาจจะเป็นเพราะฉันถ่ายทอดได้ไม่ดีพอ ครั้งหน้าค่อยพยายามดูใหม่ก็แล้วกัน!

Paimon:ว่าไงนะ ยังมีครั้งหน้าอีกเหรอ?!

Venti:เอาล่ะ ยังมีคนที่ต้องการความช่วยเหลืออีกบ้างมั้ย....

???:คุยอะไรกันอยู่เหรอ? ขอฉันร่วมวงด้วยได้มั้ย?

Venti:Kaeya นั่นเอง นายก็อยากจะขอคำแนะนำด้านความรักเหมือนกันเหรอ?

Kaeya:ฮ่าฮ่า นักกวีพเนจรที่เก่งที่สุดในเมือง จะต้องให้คำปรึกษาได้ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

Kaeya:แต่นายน่าจะยังมีสิ่งที่ต้องทำใช่มั้ย?

Venti:หมายถึงสอนคนอื่นแต่งบทกวีเหรอ?

Kaeya:ใช่แล้ว ได้ยินว่านายเปิดสอนอยู่ที่จัตุรัส ฉันก็เลยรีบมาสมัครไงล่ะ

Paimon:เอ๋? คิดไม่ถึงเลยว่า Kaeya ก็อยากแต่งบทกวีความรักกับเค้าด้วย

Traveler:ฉันนึกว่า Kaeya แต่งบทกวีได้ดีอยู่แล้วซะอีก

Kaeya:ก็ใช่ แต่ฉันอยากจะสมัครเรียนฝึกแต่งบทกวีความรักด้วยน่ะ

Venti:ทำไมล่ะ? ฉันว่าลำพังแค่คารมของนาย ก็แทบจะไม่ต้องใช้คำแนะนำจากฉันแล้ว

Kaeya:ว่าแต่นายเต็มใจจะยอมรับนักเรียนอย่างฉันรึเปล่าล่ะ

Venti:แน่นอนอยู่แล้ว เงินมาอยู่ต่อหน้าแบบนี้จะปฏิเสธได้ยังไงกัน?

Kaeya:อืม~อืม งั้นตอนนี้ฉันก็คือนักเรียนของนายแล้ว

Kaeya:ในฐานะนักเรียน ฉันมีสิ่งที่สมเหตุสมผลบางอย่างที่อยากจะขอสักหน่อยได้มั้ย?

Paimon:นั่นไง ว่าแล้วว่าเขาต้องมีแผนอย่างอื่น!

Venti:ว่ามาสิ นายมีอะไรอยากจะขอเหรอ?

Kaeya:ในฐานะที่เราเป็นนักเรียน นอกจากเข้าเรียนแล้ว ยังต้องทำการบ้านด้วย

Kaeya:หลักสูตรที่ดีต้องสามารถนำความรู้ไปปรับใช้ได้จริง เราลองให้อาจารย์ของเรามาแก้ไขบทกวีที่เราแต่งดีมั้ย

Paimon:หมายความว่าจะให้ Venti แก้การบ้านของนักเรียนเหรอ?

Kaeya:ใช่แล้ว ใช้การแก้การบ้านของนักเรียนมาแลกกับค่าตอบแทน นี่ก็คือสิ่งที่ฉันอยากจะขอ

Venti:สรุปก็คือ จะไม่ยอมให้ฉันหาเงินได้ง่าย ๆ สินะ!

Kaeya:ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่ที่ไหน? ฉันแค่รู้สึกว่าเรื่องที่น่าสนใจแบบนี้จะปล่อยให้จบง่าย ๆ ได้ยังไง

Kaeya:ทำให้มันสนุกขึ้นหน่อย ก็ดีออกว่ามั้ย?

Venti:Kaeya นี่เป็นจอมวายร้ายตัวจริงเสียงจริงเลย

Venti:แต่การแก้การบ้าน... อืม ก็เป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำอยู่แล้ว

Venti:ฉันเองก็อยากรู้ว่าทุกคนจะแต่งบทกวีออกมายังไงบ้าง ยินดีด้วย Kaeya สิ่งที่นายเสนอถูกนำไปใช้แล้ว!

Kaeya:นายช่างเป็นอาจารย์ที่มีเหตุผลจริง ๆ

Venti:เดี๋ยวก่อน ฉันก็มีสิ่งที่อยากจะขอนายเหมือนกัน!

Paimon:ว้าว...สองคนนี้งัดข้อกันแล้ว...

Traveler:นี่คือการประชันกันของยอดฝีมือเหรอ?

Venti:ฉันจะให้ความสนใจกับการบ้านของนายเป็นพิเศษ เพื่อให้แน่ใจว่านายมีความก้าวหน้าในการเรียน! ส่วนค่าเรียนของนาย...ฉันขอเป็น Applebloom Cider ที่ขายเฉพาะในช่วงเทศกาล Windblume ก็แล้วกัน

Venti:ฮ่าฮ่า ก็นายกับนายท่าน Diluc น่ะซี้กัน จะต้องหาไวน์ได้แน่นอนใช่มั้ย?

Kaeya:อะฮ่าฮ่า จะประเมินความสามารถของฉันสูงเกินไปแล้ว แต่การเอาไวน์ชั้นดีขวดนึงมาแลกกับการสอนของนายน่ะ ฉันไม่พลาดโอกาสแบบนี้แน่นอน

Venti:ไม่ใช่ขวดเดียวนะ สามขวดต่างหาก!

Paimon:ได้คืบจะเอาศอกนะเนี่ย!

Venti:ได้มั้ย? ได้มั้ยได้มั้ย?

Kaeya:ไม่มีปัญหา

Venti:สุดยอดเลย รีบเอาปากกากับกระดาษมาทางนี้สิ อาจารย์ Venti จะเริ่มสอนแล้ว!

Paimon:เจ้านักร้องข้างถนนเอากระดาษออกมาจากกระเป๋าแผ่นนึงด้วย...หืม? เขียนชื่อไว้เยอะแยะเลย?

Venti:Albert... Ellin... Marvin... Timaeus... Bennett... Kaeya...

Bennett:อ่า มาฮะ!

Paimon:Bennett กระตือรือร้นมาเลย

Venti:นายคือ Bennett เหรอ? ดีมาก กระตือรือร้นดี อย่าลืมเอาความกระตือรือร้นนี้ถ่ายทอดลงไปในบทกวีของนายด้วยล่ะ

Bennett:ได้ครับ อาจารย์!

Kaeya:แม้แต่นักผจญภัยยังอยากฝึกแต่งบทกวีความรัก อืม~ คลาสนี้ได้รับความนิยมมากเลยนะเนี่ย

Paimon:งานนี้เจ้านักร้องข้างถนน คงได้กำไรก้อนโต...

Venti:นักเรียนทุกคน อีกสักครู่ให้ทุกคนมารวมตัวกันที่ระเบียงด้านหน้ามหาวิหารนะ ฉันจะถ่ายทอดประสบการณ์และเทคนิคในการแต่งบทกวีให้กับทุกคน

Venti:หลังจากเรียนเสร็จแล้ว ให้ทุกคนแต่งบทกวีเกี่ยวกับความรักมาหนึ่งบท แล้วฉันจะประเมินว่าเป็นยังไงบ้าง

Venti:ส่วนค่าเรียน รอให้เรียนจบแล้วค่อยจ่ายก็ได้ แต่อย่าเบี้ยวล่ะ~

Venti:นอกจาก Mora แล้ว ทุกคนจะจ่ายเป็นไวน์ดี ๆ ก็ได้นะ!

Kaeya:อาจารย์ ๆ แล้วคำขอพิเศษของฉันล่ะว่ายังไง?

Venti:ฉันไม่ลืมอยู่แล้ว พอถึงตอนนั้น นายเอาการบ้านมาส่งเป็นคนแรกเลยก็แล้วกัน

Venti:นักเดินทาง นาย/เธอช่วยรวบรวมการบ้านด้วยได้มั้ย

Paimon:เฮ้ นี่ก็คืองานของผู้ช่วยด้วยเหรอ?

Venti:นี่คือจุดเริ่มต้นวัฒนธรรมของ Mondstadt เลยนะ ถือเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการซึมซับความเป็นเทศกาล Windblume ฉันพยายามเต็มที่เพื่อให้นาย/เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลนี้เลยนะ

Venti:อีกอย่างฉันจะแบ่งส่วนแบ่งให้พวกเธอด้วย!

Paimon:ดี ๆ ๆ รับทราบ!

Venti:งั้นพอ Kaeya ทำการบ้านเสร็จแล้ว พวกเธอก็ไปหาเขาที่กองอัศวิน Favonius นะ

Venti:แต่ตอนนี้ฉันยังไม่เริ่มสอน! นักเดินทาง นาย/เธอจะถือโอกาสนี้ไปเดินเที่ยวตามที่ต่าง ๆ ก่อนก็ได้

Venti:บรรดาพ่อค้าแม่ค้าใน Mondstadt จะพากันจัดกิจกรรมเฉลิมฉลองต่าง ๆ ต้องลองให้ได้นะ

Conversation 2 · 63 linesOpen full page →

Paimon:เจ้านักร้องข้างถนน เราช่วยให้คำแนะนำกับคนพวกนั้นตามที่นายบอกแล้วนะ! เท่านี้ก็น่าจะได้แล้วใช่มั้ย?

Venti:ทำได้ยอดเยี่ยมมากเลย รบกวนพวกเธอแล้วนะ

Venti:เอาล่ะ ยังมีคนที่ต้องการความช่วยเหลืออีกบ้างมั้ย....

???:คุยอะไรกันอยู่เหรอ? ขอฉันร่วมวงด้วยได้มั้ย?

Venti:Kaeya นั่นเอง นายก็อยากจะขอคำแนะนำด้านความรักเหมือนกันเหรอ?

Kaeya:ฮ่าฮ่า นักกวีพเนจรที่เก่งที่สุดในเมือง จะต้องให้คำปรึกษาได้ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

Kaeya:แต่นายน่าจะยังมีสิ่งที่ต้องทำใช่มั้ย?

Venti:หมายถึงสอนคนอื่นแต่งบทกวีเหรอ?

Kaeya:ใช่แล้ว ได้ยินว่านายเปิดสอนอยู่ที่จัตุรัส ฉันก็เลยรีบมาสมัครไงล่ะ

Paimon:เอ๋? คิดไม่ถึงเลยว่า Kaeya ก็อยากแต่งบทกวีความรักกับเค้าด้วย

Traveler:ฉันนึกว่า Kaeya แต่งบทกวีได้ดีอยู่แล้วซะอีก

Kaeya:ก็ใช่ แต่ฉันอยากจะสมัครเรียนฝึกแต่งบทกวีความรักด้วยน่ะ

Venti:ทำไมล่ะ? ฉันว่าลำพังแค่คารมของนาย ก็แทบจะไม่ต้องใช้คำแนะนำจากฉันแล้ว

Kaeya:ว่าแต่นายเต็มใจจะยอมรับนักเรียนอย่างฉันรึเปล่าล่ะ

Venti:แน่นอนอยู่แล้ว เงินมาอยู่ต่อหน้าแบบนี้จะปฏิเสธได้ยังไงกัน?

Kaeya:อืม~อืม งั้นตอนนี้ฉันก็คือนักเรียนของนายแล้ว

Kaeya:ในฐานะนักเรียน ฉันมีสิ่งที่สมเหตุสมผลบางอย่างที่อยากจะขอสักหน่อยได้มั้ย?

Paimon:นั่นไง ว่าแล้วว่าเขาต้องมีแผนอย่างอื่น!

Venti:ว่ามาสิ นายมีอะไรอยากจะขอเหรอ?

Kaeya:ในฐานะที่เราเป็นนักเรียน นอกจากเข้าเรียนแล้ว ยังต้องทำการบ้านด้วย

Kaeya:หลักสูตรที่ดีต้องสามารถนำความรู้ไปปรับใช้ได้จริง เราลองให้อาจารย์ของเรามาแก้ไขบทกวีที่เราแต่งดีมั้ย

Paimon:หมายความว่าจะให้ Venti แก้การบ้านของนักเรียนเหรอ?

Kaeya:ใช่แล้ว ใช้การแก้การบ้านของนักเรียนมาแลกกับค่าตอบแทน นี่ก็คือสิ่งที่ฉันอยากจะขอ

Venti:สรุปก็คือ จะไม่ยอมให้ฉันหาเงินได้ง่าย ๆ สินะ!

Kaeya:ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่ที่ไหน? ฉันแค่รู้สึกว่าเรื่องที่น่าสนใจแบบนี้จะปล่อยให้จบง่าย ๆ ได้ยังไง

Kaeya:ทำให้มันสนุกขึ้นหน่อย ก็ดีออกว่ามั้ย?

Venti:Kaeya นี่เป็นจอมวายร้ายตัวจริงเสียงจริงเลย

Venti:แต่การแก้การบ้าน... อืม ก็เป็นเรื่องที่จำเป็นต้องทำอยู่แล้ว

Venti:ฉันเองก็อยากรู้ว่าทุกคนจะแต่งบทกวีออกมายังไงบ้าง ยินดีด้วย Kaeya สิ่งที่นายเสนอถูกนำไปใช้แล้ว!

Kaeya:นายช่างเป็นอาจารย์ที่มีเหตุผลจริง ๆ

Venti:เดี๋ยวก่อน ฉันก็มีสิ่งที่อยากจะขอนายเหมือนกัน!

Paimon:ว้าว...สองคนนี้งัดข้อกันแล้ว...

Traveler:นี่คือการประชันกันของยอดฝีมือเหรอ?

Venti:ฉันจะให้ความสนใจกับการบ้านของนายเป็นพิเศษ เพื่อให้แน่ใจว่านายมีความก้าวหน้าในการเรียน! ส่วนค่าเรียนของนาย...ฉันขอเป็น Applebloom Cider ที่ขายเฉพาะในช่วงเทศกาล Windblume ก็แล้วกัน

Venti:ฮ่าฮ่า ก็นายกับนายท่าน Diluc น่ะซี้กัน จะต้องหาไวน์ได้แน่นอนใช่มั้ย?

Kaeya:อะฮ่าฮ่า จะประเมินความสามารถของฉันสูงเกินไปแล้ว แต่การเอาไวน์ชั้นดีขวดนึงมาแลกกับการสอนของนายน่ะ ฉันไม่พลาดโอกาสแบบนี้แน่นอน

Venti:ไม่ใช่ขวดเดียวนะ สามขวดต่างหาก!

Paimon:ได้คืบจะเอาศอกนะเนี่ย!

Venti:ได้มั้ย? ได้มั้ยได้มั้ย?

Kaeya:ไม่มีปัญหา

Venti:สุดยอดเลย รีบเอาปากกากับกระดาษมาทางนี้สิ อาจารย์ Venti จะเริ่มสอนแล้ว!

Paimon:เจ้านักร้องข้างถนนเอากระดาษออกมาจากกระเป๋าแผ่นนึงด้วย...หืม? เขียนชื่อไว้เยอะแยะเลย?

Venti:Albert... Ellin... Marvin... Timaeus... Bennett... Kaeya...

Bennett:อ่า มาฮะ!

Paimon:Bennett กระตือรือร้นมาเลย

Venti:นายคือ Bennett เหรอ? ดีมาก กระตือรือร้นดี อย่าลืมเอาความกระตือรือร้นนี้ถ่ายทอดลงไปในบทกวีของนายด้วยล่ะ

Bennett:ได้ครับ อาจารย์!

Kaeya:แม้แต่นักผจญภัยยังอยากฝึกแต่งบทกวีความรัก อืม~ คลาสนี้ได้รับความนิยมมากเลยนะเนี่ย

Paimon:งานนี้เจ้านักร้องข้างถนน คงได้กำไรก้อนโต...

Venti:นักเรียนทุกคน อีกสักครู่ให้ทุกคนมารวมตัวกันที่ระเบียงด้านหน้ามหาวิหารนะ ฉันจะถ่ายทอดประสบการณ์และเทคนิคในการแต่งบทกวีให้กับทุกคน

Venti:หลังจากเรียนเสร็จแล้ว ให้ทุกคนแต่งบทกวีเกี่ยวกับความรักมาหนึ่งบท แล้วฉันจะประเมินว่าเป็นยังไงบ้าง

Venti:ส่วนค่าเรียน รอให้เรียนจบแล้วค่อยจ่ายก็ได้ แต่อย่าเบี้ยวล่ะ~

Venti:นอกจาก Mora แล้ว ทุกคนจะจ่ายเป็นไวน์ดี ๆ ก็ได้นะ!

Kaeya:อาจารย์ ๆ แล้วคำขอพิเศษของฉันล่ะว่ายังไง?

Venti:ฉันไม่ลืมอยู่แล้ว พอถึงตอนนั้น นายเอาการบ้านมาส่งเป็นคนแรกเลยก็แล้วกัน

Venti:นักเดินทาง นาย/เธอช่วยรวบรวมการบ้านด้วยได้มั้ย

Paimon:เฮ้ นี่ก็คืองานของผู้ช่วยด้วยเหรอ?

Venti:นี่คือจุดเริ่มต้นวัฒนธรรมของ Mondstadt เลยนะ ถือเป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการซึมซับความเป็นเทศกาล Windblume ฉันพยายามเต็มที่เพื่อให้นาย/เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของเทศกาลนี้เลยนะ

Venti:อีกอย่างฉันจะแบ่งส่วนแบ่งให้พวกเธอด้วย!

Paimon:ดี ๆ ๆ รับทราบ!

Venti:งั้นพอ Kaeya ทำการบ้านเสร็จแล้ว พวกเธอก็ไปหาเขาที่กองอัศวิน Favonius นะ

Venti:แต่ตอนนี้ฉันยังไม่เริ่มสอน! นักเดินทาง นาย/เธอจะถือโอกาสนี้ไปเดินเที่ยวตามที่ต่าง ๆ ก่อนก็ได้

Venti:บรรดาพ่อค้าแม่ค้าใน Mondstadt จะพากันจัดกิจกรรมเฉลิมฉลองต่าง ๆ ต้องลองให้ได้นะ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 1538065666
เทศกาล Windblume: ตอนที่ 1
เทศกาล Windblume: ตอนที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1538065666
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
บทกวีแห่งดอกไม้ และกลีบเมฆ
บทกวีแห่งดอกไม้ และกลีบเมฆ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/157329561

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_FleurFair
Chapter iconchapterIcon197 × 205 · 12 KBUI_ChapterIcon_FleurFairResource name

Properties

7

chapter10021

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/76
id
10021
groupId
10021
questType
EQ
endQuestId
4141016
chapterIcon
UI_ChapterIcon_FleurFair
beginQuestId
4141003
chapterCategory
event