ContentReadable 201302
<region id = 1/>
<title name = Okurov'a Hoş Geldiniz!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_11/>
Okurov'a hoş geldiniz!
Okurov'da yaşayan bizlerin sade gelenekleri vardır ve komşularımızla iyi geçiniriz. Nereden gelirseniz gelin, burada her kapı size açıktır ve hepimiz size ailemizden biri gibi davranırız.
Ayrıca kasabamızda, hem bitkisel tıp hem de cerrahi eksizyon sanatlarına hakim, sizin ve ailenizin her türlü kronik rahatsızlıktan kurtulmasına yardımcı olabilecek olağanüstü bir doktorumuz var.
Okurov'a hoş geldiniz! Yarınların mutlu yuvasını hep birlikte kuralım!
<region id = 2/>
<title name = Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizeminde Yeni Bir Bölüm!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_09/>
Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizemi: Platin Satranç Taşı
Bölüm 11
...
"Ben mi? Saygıdeğer beyler, bu nasıl bir maskaralıktır?" Grandük Brahe Trubetskoy, etrafında sinekler gibi fır dönen ve ona acımasızca yaltaklanan polis memurlarına bir yandan eğlenmiş, bir yandan da 'ne yapmalı' diye düşünürcesine şöyle bir göz gezdirdi. "Tüm hizmetkarlarım bana kefildir! Son birkaç gündür Matmazel Milady de Este ile zarif Fontaine operalarını tartışmakla meşgul olduğumdan malikanemin dışına adımımı bile atmadım. Dünyanın neresinde bu Vikont Shuisky ile bir rastlantı yaşamış olabilirim ki? Bırakın kendisini, daha gölgesini bile görmüşlüğüm yok!"
Ona yaranmak isteyen memurların aniden dilleri tutuldu ve birbirlerine sadece şaşkın bakışlar atmakla kaldılar. Polis Şefi Duleyev, en saygıdeğer şefimiz, aceleyle şapkasını çıkardı ve meydana gelen olayları büyük bir özenle ve tüm ayrıntılarıyla anlattı: Genç Grandük'ün ilk olarak Majestelerinin özel elçisi sıfatıyla nasıl geldiğini, Vikont Shuisky'nin hilelerini anında nasıl fark ettiğini, adam daha tabancasını bile çekemeden Vikont'un karşısına nasıl dikildiğini ve tek bir yumruk vurarak onu nasıl bayılttığını, çalınan platin satranç taşını bizzat nasıl geri aldığını ve büyük bir merhamet göstererek yöre halkının talihsiz Vikontes'i gömmelerine nasıl yardım ettiğini...
"Ah, o kalpsiz, çıldırmış canavar, alçak haydut!" Polis şefinin yüzü yoğun duygulardan kızarmıştı. "Suçundan şüphelenilmesin diye kendi parmaklarından birini bile kesti! Ardından bizimle hiçbir şey olmamış gibi konuşmadan önce kayıp parçayı eldivenine sakladı! Hatta bizi kandırmak için başka bir zavallının bedenini kullanacak kadar ileri gitti ve bu vakanın ardında daha da korkunç bir seri cinayetin yattığına inanmamıza yol açtı. Hükümdar aşkına, bu vakayı çözmek için aylarca karlı ovalarda kazı yaptık! Yalnızca sizin yardımınız sayesinde işler daha fazla ters gitmedi yüce Lordum..."
"Ters giden hiçbir şey olmadı, öyle mi? Ayakta uyutulmuşsunuz, beyinsizler, mankafalar!" Grandük -bu sefer gerçeği- öfkeden deliye dönerek porselen çay fincanını yere çaldı ve gök gürültüsü gibi kükredi. "O ben değildim! Lanet olası Usta Hırsız Reed Miller'dı! Benim kılığıma girip adımı kullandı, böylece Shuisky'nin köşküne elini kolunu sallayarak girip o paha biçilmez platin satranç taşını tereyağından kıl çeker gibi rahatça çekip alabildi! Shuisky sizi parmağında oynattı, şimdi de Reed Miller gözünüzü boyadı... Bir de kendinize dedektif mi diyorsunuz?"
"Ama... Ama..." Şef Duleyev kan ter içinde kalmıştı, kekelemekten iki kelimeyi bir araya getiremiyordu. "Lütfen Lordum, yalvarırım sakin olun... O adamda mührünüz vardı..."
"Ahmak herif! Shuisky gibi önemsiz bir soylu bozuntusu bile göz boyayacak kadar gerçekçi bir platin sikke yapabiliyorsa, sence Reed Miller benim mührümün sahtesini yapamaz mı?" diye kükredi Grandük Brahe Trubetskoy öfkeden deliye dönerek. Daha önce de Miller'ın kendine "Oynak Kuyruk" diyen güzel yoldaşı tarafından defalarca tufaya düşürülmüştü. Sırf Miller'ın adını duymak bile başının ağrımasına yetiyordu. Şimdi bir kez daha Snezhnaya'nın maskarası olmak üzere olduğunu idrak ediyordu. "Daha ne dikiliyorsunuz? Ateş Suyunun beyninizi sulandırmasını mı bekliyorsunuz? Defolun gidin ve paramı geri getirin, lanet olasıcalar!"
...
<region id = 3/>
<title name = Karlar Diyarı Havadisleri: Karlı Ovalara Övgü (Katılımcı Hikayesi)/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_04/>
(Editörün Notu: Bu şiir, Snezhnograd Yazarlar Loncasından Griboyedov'un Ulaştırma Bürosuna bir hediyesidir.)
Demir yolu hattı boyunca uzanırsın,
Kollarında büyür beyaz huş ağaçları,
Uçsuz bucaksız serilir karlı düzlükler,
Sonsuz ufka doğru dalgalanırsın!
Altın sarısı sabah ışığı üzerinde ışıl ışıl parlar;
Ay ışığı kucağına süzülmeden evvel geceleri başında nöbet tutar.
Ey karlı ovalar, ey annemiz!
Snezhnaya'nın tepelerini sarar, nehirlerimizi akıtırsın.
Bu lütfu sonsuzca bahşedersin yaşama,
Demir cevherini de tatlı pancarları da ayırt etmez, bağrından birer can kaynağı olarak sunarsın.
Hakkını nasıl öderiz? Şefkat dolu cömertliğin yüreğimi nasıl da titretiyor!
Aciz bir Kristal Böceği misali, huşuyla önünde başım secdeye gidiyor.
<title name = Okurov'a Hoş Geldiniz!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_11/>
<center>Okurov'a Hoş Geldiniz</center>Okurov'a hoş geldiniz!
Okurov'da yaşayan bizlerin sade gelenekleri vardır ve komşularımızla iyi geçiniriz. Nereden gelirseniz gelin, burada her kapı size açıktır ve hepimiz size ailemizden biri gibi davranırız.
Ayrıca kasabamızda, hem bitkisel tıp hem de cerrahi eksizyon sanatlarına hakim, sizin ve ailenizin her türlü kronik rahatsızlıktan kurtulmasına yardımcı olabilecek olağanüstü bir doktorumuz var.
Okurov'a hoş geldiniz! Yarınların mutlu yuvasını hep birlikte kuralım!
<region id = 2/>
<title name = Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizeminde Yeni Bir Bölüm!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_09/>
<center>Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizemi!</center>Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizemi: Platin Satranç Taşı
Bölüm 11
...
"Ben mi? Saygıdeğer beyler, bu nasıl bir maskaralıktır?" Grandük Brahe Trubetskoy, etrafında sinekler gibi fır dönen ve ona acımasızca yaltaklanan polis memurlarına bir yandan eğlenmiş, bir yandan da 'ne yapmalı' diye düşünürcesine şöyle bir göz gezdirdi. "Tüm hizmetkarlarım bana kefildir! Son birkaç gündür Matmazel Milady de Este ile zarif Fontaine operalarını tartışmakla meşgul olduğumdan malikanemin dışına adımımı bile atmadım. Dünyanın neresinde bu Vikont Shuisky ile bir rastlantı yaşamış olabilirim ki? Bırakın kendisini, daha gölgesini bile görmüşlüğüm yok!"
Ona yaranmak isteyen memurların aniden dilleri tutuldu ve birbirlerine sadece şaşkın bakışlar atmakla kaldılar. Polis Şefi Duleyev, en saygıdeğer şefimiz, aceleyle şapkasını çıkardı ve meydana gelen olayları büyük bir özenle ve tüm ayrıntılarıyla anlattı: Genç Grandük'ün ilk olarak Majestelerinin özel elçisi sıfatıyla nasıl geldiğini, Vikont Shuisky'nin hilelerini anında nasıl fark ettiğini, adam daha tabancasını bile çekemeden Vikont'un karşısına nasıl dikildiğini ve tek bir yumruk vurarak onu nasıl bayılttığını, çalınan platin satranç taşını bizzat nasıl geri aldığını ve büyük bir merhamet göstererek yöre halkının talihsiz Vikontes'i gömmelerine nasıl yardım ettiğini...
"Ah, o kalpsiz, çıldırmış canavar, alçak haydut!" Polis şefinin yüzü yoğun duygulardan kızarmıştı. "Suçundan şüphelenilmesin diye kendi parmaklarından birini bile kesti! Ardından bizimle hiçbir şey olmamış gibi konuşmadan önce kayıp parçayı eldivenine sakladı! Hatta bizi kandırmak için başka bir zavallının bedenini kullanacak kadar ileri gitti ve bu vakanın ardında daha da korkunç bir seri cinayetin yattığına inanmamıza yol açtı. Hükümdar aşkına, bu vakayı çözmek için aylarca karlı ovalarda kazı yaptık! Yalnızca sizin yardımınız sayesinde işler daha fazla ters gitmedi yüce Lordum..."
"Ters giden hiçbir şey olmadı, öyle mi? Ayakta uyutulmuşsunuz, beyinsizler, mankafalar!" Grandük -bu sefer gerçeği- öfkeden deliye dönerek porselen çay fincanını yere çaldı ve gök gürültüsü gibi kükredi. "O ben değildim! Lanet olası Usta Hırsız Reed Miller'dı! Benim kılığıma girip adımı kullandı, böylece Shuisky'nin köşküne elini kolunu sallayarak girip o paha biçilmez platin satranç taşını tereyağından kıl çeker gibi rahatça çekip alabildi! Shuisky sizi parmağında oynattı, şimdi de Reed Miller gözünüzü boyadı... Bir de kendinize dedektif mi diyorsunuz?"
"Ama... Ama..." Şef Duleyev kan ter içinde kalmıştı, kekelemekten iki kelimeyi bir araya getiremiyordu. "Lütfen Lordum, yalvarırım sakin olun... O adamda mührünüz vardı..."
"Ahmak herif! Shuisky gibi önemsiz bir soylu bozuntusu bile göz boyayacak kadar gerçekçi bir platin sikke yapabiliyorsa, sence Reed Miller benim mührümün sahtesini yapamaz mı?" diye kükredi Grandük Brahe Trubetskoy öfkeden deliye dönerek. Daha önce de Miller'ın kendine "Oynak Kuyruk" diyen güzel yoldaşı tarafından defalarca tufaya düşürülmüştü. Sırf Miller'ın adını duymak bile başının ağrımasına yetiyordu. Şimdi bir kez daha Snezhnaya'nın maskarası olmak üzere olduğunu idrak ediyordu. "Daha ne dikiliyorsunuz? Ateş Suyunun beyninizi sulandırmasını mı bekliyorsunuz? Defolun gidin ve paramı geri getirin, lanet olasıcalar!"
...
<region id = 3/>
<title name = Karlar Diyarı Havadisleri: Karlı Ovalara Övgü (Katılımcı Hikayesi)/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_04/>
<center>Karlar Diyarı Havadisleri: Karlı Ovalara Övgü (Katılımcı Hikayesi)</center>(Editörün Notu: Bu şiir, Snezhnograd Yazarlar Loncasından Griboyedov'un Ulaştırma Bürosuna bir hediyesidir.)
Demir yolu hattı boyunca uzanırsın,
Kollarında büyür beyaz huş ağaçları,
Uçsuz bucaksız serilir karlı düzlükler,
Sonsuz ufka doğru dalgalanırsın!
Altın sarısı sabah ışığı üzerinde ışıl ışıl parlar;
Ay ışığı kucağına süzülmeden evvel geceleri başında nöbet tutar.
Ey karlı ovalar, ey annemiz!
Snezhnaya'nın tepelerini sarar, nehirlerimizi akıtırsın.
Bu lütfu sonsuzca bahşedersin yaşama,
Demir cevherini de tatlı pancarları da ayırt etmez, bağrından birer can kaynağı olarak sunarsın.
Hakkını nasıl öderiz? Şefkat dolu cömertliğin yüreğimi nasıl da titretiyor!
Aciz bir Kristal Böceği misali, huşuyla önünde başım secdeye gidiyor.
<region id = 1/> <title name = Okurov'a Hoş Geldiniz!/> <image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_11/> <center>Okurov'a Hoş Geldiniz</center> Okurov'a hoş geldiniz! Okurov'da yaşayan bizlerin sade gelenekleri vardır ve komşularımızla iyi geçiniriz. Nereden gelirseniz gelin, burada her kapı size açıktır ve hepimiz size ailemizden biri gibi davranırız. Ayrıca kasabamızda, hem bitkisel tıp hem de cerrahi eksizyon sanatlarına hakim, sizin ve ailenizin her türlü kronik rahatsızlıktan kurtulmasına yardımcı olabilecek olağanüstü bir doktorumuz var. Okurov'a hoş geldiniz! Yarınların mutlu yuvasını hep birlikte kuralım! <region id = 2/> <title name = Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizeminde Yeni Bir Bölüm!/> <image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_09/> <center>Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizemi!</center> Olağanüstü Hırsız Reed Miller'ın Yedi İmkansız Gizemi: Platin Satranç Taşı Bölüm 11 ... "Ben mi? Saygıdeğer beyler, bu nasıl bir maskaralıktır?" Grandük Brahe Trubetskoy, etrafında sinekler gibi fır dönen ve ona acımasızca yaltaklanan polis memurlarına bir yandan eğlenmiş, bir yandan da 'ne yapmalı' diye düşünürcesine şöyle bir göz gezdirdi. "Tüm hizmetkarlarım bana kefildir! Son birkaç gündür Matmazel Milady de Este ile zarif Fontaine operalarını tartışmakla meşgul olduğumdan malikanemin dışına adımımı bile atmadım. Dünyanın neresinde bu Vikont Shuisky ile bir rastlantı yaşamış olabilirim ki? Bırakın kendisini, daha gölgesini bile görmüşlüğüm yok!" Ona yaranmak isteyen memurların aniden dilleri tutuldu ve birbirlerine sadece şaşkın bakışlar atmakla kaldılar. Polis Şefi Duleyev, en saygıdeğer şefimiz, aceleyle şapkasını çıkardı ve meydana gelen olayları büyük bir özenle ve tüm ayrıntılarıyla anlattı: Genç Grandük'ün ilk olarak Majestelerinin özel elçisi sıfatıyla nasıl geldiğini, Vikont Shuisky'nin hilelerini anında nasıl fark ettiğini, adam daha tabancasını bile çekemeden Vikont'un karşısına nasıl dikildiğini ve tek bir yumruk vurarak onu nasıl bayılttığını, çalınan platin satranç taşını bizzat nasıl geri aldığını ve büyük bir merhamet göstererek yöre halkının talihsiz Vikontes'i gömmelerine nasıl yardım ettiğini... "Ah, o kalpsiz, çıldırmış canavar, alçak haydut!" Polis şefinin yüzü yoğun duygulardan kızarmıştı. "Suçundan şüphelenilmesin diye kendi parmaklarından birini bile kesti! Ardından bizimle hiçbir şey olmamış gibi konuşmadan önce kayıp parçayı eldivenine sakladı! Hatta bizi kandırmak için başka bir zavallının bedenini kullanacak kadar ileri gitti ve bu vakanın ardında daha da korkunç bir seri cinayetin yattığına inanmamıza yol açtı. Hükümdar aşkına, bu vakayı çözmek için aylarca karlı ovalarda kazı yaptık! Yalnızca sizin yardımınız sayesinde işler daha fazla ters gitmedi yüce Lordum..." "Ters giden hiçbir şey olmadı, öyle mi? Ayakta uyutulmuşsunuz, beyinsizler, mankafalar!" Grandük -bu sefer gerçeği- öfkeden deliye dönerek porselen çay fincanını yere çaldı ve gök gürültüsü gibi kükredi. "O ben değildim! Lanet olası Usta Hırsız Reed Miller'dı! Benim kılığıma girip adımı kullandı, böylece Shuisky'nin köşküne elini kolunu sallayarak girip o paha biçilmez platin satranç taşını tereyağından kıl çeker gibi rahatça çekip alabildi! Shuisky sizi parmağında oynattı, şimdi de Reed Miller gözünüzü boyadı... Bir de kendinize dedektif mi diyorsunuz?" "Ama... Ama..." Şef Duleyev kan ter içinde kalmıştı, kekelemekten iki kelimeyi bir araya getiremiyordu. "Lütfen Lordum, yalvarırım sakin olun... O adamda mührünüz vardı..." "Ahmak herif! Shuisky gibi önemsiz bir soylu bozuntusu bile göz boyayacak kadar gerçekçi bir platin sikke yapabiliyorsa, sence Reed Miller benim mührümün sahtesini yapamaz mı?" diye kükredi Grandük Brahe Trubetskoy öfkeden deliye dönerek. Daha önce de Miller'ın kendine "Oynak Kuyruk" diyen güzel yoldaşı tarafından defalarca tufaya düşürülmüştü. Sırf Miller'ın adını duymak bile başının ağrımasına yetiyordu. Şimdi bir kez daha Snezhnaya'nın maskarası olmak üzere olduğunu idrak ediyordu. "Daha ne dikiliyorsunuz? Ateş Suyunun beyninizi sulandırmasını mı bekliyorsunuz? Defolun gidin ve paramı geri getirin, lanet olasıcalar!" ... <region id = 3/> <title name = Karlar Diyarı Havadisleri: Karlı Ovalara Övgü (Katılımcı Hikayesi)/> <image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_04/> <center>Karlar Diyarı Havadisleri: Karlı Ovalara Övgü (Katılımcı Hikayesi)</center> (Editörün Notu: Bu şiir, Snezhnograd Yazarlar Loncasından Griboyedov'un Ulaştırma Bürosuna bir hediyesidir.) Demir yolu hattı boyunca uzanırsın, Kollarında büyür beyaz huş ağaçları, Uçsuz bucaksız serilir karlı düzlükler, Sonsuz ufka doğru dalgalanırsın! Altın sarısı sabah ışığı üzerinde ışıl ışıl parlar; Ay ışığı kucağına süzülmeden evvel geceleri başında nöbet tutar. Ey karlı ovalar, ey annemiz! Snezhnaya'nın tepelerini sarar, nehirlerimizi akıtırsın. Bu lütfu sonsuzca bahşedersin yaşama, Demir cevherini de tatlı pancarları da ayırt etmez, bağrından birer can kaynağı olarak sunarsın. Hakkını nasıl öderiz? Şefkat dolu cömertliğin yüreğimi nasıl da titretiyor! Aciz bir Kristal Böceği misali, huşuyla önünde başım secdeye gidiyor.
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Book1302_TR.txt- JSON Pointer
/
