ContentReadable 201302
<region id = 1/>
<title name = ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_11/>
ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov!
เมือง Okurov มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย เพื่อนบ้านรักใคร่ปรองดอง ไม่ว่าคุณจะมาจากที่ใด ขอเพียงมาที่นี่ ทุกบานประตูจะเปิดต้อนรับคุณ ชาวเมืองทุกคนจะถือว่าคุณเป็นคนในครอบครัวอย่างแท้จริง
นอกจากนี้ เมือง Okurov ยังมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาท่านหนึ่ง เขาแตกฉานในศาสตร์แห่งการปรุงยา ทั้งยังสามารถลงมีดผ่าตัดเพื่อกำจัดต้นตอของโรค ช่วยขจัดอาการป่วยเรื้อรังให้กับคุณและครอบครัวได้
ยินดีต้อนรับสู่ Okurov... มาร่วมกันสร้างบ้านแสนสุขแห่งวันพรุ่งนี้ด้วยกันเถอะ!
<region id = 2/>
<title name = กำลังตีพิมพ์! จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_09/>
จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง: หมากทองคำขาว
บทที่ 11
...
"ฉันเหรอ? คุณสุภาพบุรุษทั้งหลาย นี่พวกคุณกำลังเล่นตลกไร้สาระอะไรกันอยู่เนี่ย?" แกรนด์ดยุก Brahe Trubetskoy กวาดสายตามองเหล่าเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เข้ามารุมล้อมเหมือนแมลงวัน และพยายามประจบประแจงเขาด้วยสายตาที่ทั้งขบขันและงุนงง "คนรับใช้ทุกคนของฉันเป็นพยานให้ได้ว่า ช่วงหลายวันมานี้ฉันมัวแต่สนทนาเรื่องละคร Fontaine อันสูงส่งอยู่กับคุณหนู Milady de Este และไม่ได้ก้าวออกจากประตูคฤหาสน์เลย แล้วฉันจะไปเคยเจอไวเคานต์ Shuisky อะไรนั่นที่ไหนกัน? เกรงว่าแม้แต่เงาของเขาก็ยังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ!"
เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เดิมทีตั้งใจจะประจบประแจงเขากลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ทำได้เพียงมองหน้ากันไปมา สารวัตร Duleyev... ท่านสารวัตรที่เคารพของเรา... รีบถอดหมวกออกและเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน ให้ดยุกหนุ่มฟังอย่างระมัดระวังตั้งแต่ต้นจนจบ ตั้งแต่ตอนที่เขามาเยือนในฐานะผู้แทนพระองค์ของท่าน Tsaritsa และมองกลอุบายของไวเคานต์ Shuisky ออกในปราดเดียว ไปจนถึงตอนที่เขาเผชิญหน้ากับไวเคานต์ และชกอีกฝ่ายจนสลบก่อนที่จะทันได้ชักปืนคาบศิลาออกมา ตลอดจนเรื่องที่เขาตามหาตัวหมากแพลทินัมที่ถูกขโมยไปกลับคืนมาด้วยตัวเอง และยังเมตตาช่วยชาวบ้านฝังศพภรรยาของไวเคานต์ผู้โชคร้ายคนนั้น...
"ฮึ่ย เจ้าเดรัจฉานเสียสติ เจ้าโจรชั่วช้าสามานย์!" สารวัตรหน้าแดงก่ำด้วยความเดือดดาล "เขาใจคอโหดเหี้ยมถึงขั้นยอมตัดนิ้วตัวเองทิ้งไปหนึ่งข้อ เพื่อปกปิดความผิดของตัวเอง! เขาซ่อนตัวหมากที่ขโมยมาไว้ในถุงมือ แล้วคุยกับพวกเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น! แถมยังใช้ศพของผู้เคราะห์ร้ายอีกคนมาหลอกพวกเรา เพื่อให้พวกเราคิดว่าเบื้องหลังคดีนี้มีการฆาตกรรมต่อเนื่องที่น่าสยดสยองยิ่งกว่าซ่อนอยู่ ฟ้าดินเท่านั้นที่รู้ว่าเพื่อคดีนี้ พวกเราต้องตรากตรำสืบคดีท่ามกลางหิมะตั้งหลายเดือน! โชคดีที่ได้คุณช่วย ถึงได้ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้น..."
"ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นงั้นเหรอ?! พวกคุณถูกหลอกกันหมดแล้ว เจ้าพวกโง่เง่าไร้สมอง เจ้าพวกท่อนไม้ซื่อบื้อ!" แกรนด์ดยุก... แกรนด์ดยุกตัวจริง... ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาโกรธจัดจนปาถ้วยชาเซรามิกในมือลงบนพื้น และแผดเสียงคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล "นั่นไม่ใช่ฉันสักหน่อย! นั่นคือจอมโจร Reed Miller ตัวแสบต่างหาก! เจ้านั่นปลอมตัวเป็นฉัน แอบอ้างชื่อของฉัน เพื่อจะได้เดินอาด ๆ เข้าไปในคฤหาสน์ของ Shuisky และฉกเอาตัวหมากทองคำขาวมูลค่ามหาศาลชิ้นนั้นไป ราวกับหยิบ Mora ออกจากกระเป๋าของตัวเอง! พวกคุณถูก Shuisky หลอกไปรอบหนึ่งแล้ว ยังปล่อยให้ถูกจอมโจร Reed Miller หลอกซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง นี่ยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่านักสืบอีกเหรอ?!"
"แต่... แต่ว่า..." สารวัตร Duleyev เหงื่อแตกพลั่ก พูดจาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่นาน "โปรดระงับโทสะด้วยเถิด... คนคนนั้นถือตราประทับของท่านเอาไว้จริง ๆ ..."
"เจ้าโง่! ขนาดขุนนางปลายแถวอย่าง Shuisky ยังปลอมตัวหมากทองคำขาวออกมาได้แนบเนียนจนแยกไม่ออก แต่คุณกลับคิดว่าจอมโจรอย่าง Reed Miller จะปลอมตราประทับของฉันขึ้นมาไม่ได้งั้นเหรอ!" แกรนด์ดยุก Brahe Trubetskoy ตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว ก่อนหน้านี้เขาถูกคู่หูสาวของ Reed Miller... สาวงามที่เรียกตัวเองว่า "Wagtail" นั่น... ปั่นหัวมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว บ่อยเสียจนตอนนี้แค่ได้ยินชื่อ Reed Miller เขาก็ปวดหัวแทบจะระเบิด ในที่สุดเขาก็รู้ตัวว่าตัวเองกลายเป็นตัวตลกของทั้ง Snezhnaya อีกครั้งแล้ว "พวกคุณยังยืนบื้ออยู่ตรงนี้ทำไม? จะรอให้เอา Fire-Water กรอกใส่หัวสมองรึไง? ยังไม่รีบไสหัวไปตามหาตัวหมากของฉันกลับมาอีก!"
...
<region id = 3/>
<title name = "ประเด็นร้อนแดนหิมะ" ประจำฉบับนี้: บทสดุดีทุ่งหิมะ/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_04/>
(หมายเหตุบรรณาธิการ: บทกวีนี้เป็นผลงานที่ Griboyedov จากสมาคมนักเขียนแห่ง Snezhnograd มอบให้แก่กรมการขนส่งเป็นพิเศษ)
ทอดตัวไปตามรางรถไฟอันแสนยาวไกล
ทิวเบิร์ชขาวเติบใหญ่ในอ้อมกอดของคุณ
โอ้ ทุ่งหิมะกว้างใหญ่ไพศาลพลันปรากฏ...
กว้างไกลไร้ขอบเขตทอดยาวจรดขอบฟ้า!
แสงตะวันยามเช้าสาดส่องคุณจนสว่างไสว เปล่งประกายแสงทองเจิดจรัส
แสงจันทร์ยามค่ำคืน คอยเฝ้าดูความเงียบสงัดของคุณ แล้วร่วงหล่นลงสู่อ้อมอกของคุณ
ทุ่งหิมะ มารดาของพวกเรา!
คุณโอบกอดเชิงเขาแห่ง Snezhnaya และทำให้แม่น้ำแห่ง Snezhnaya ไหลริน
นี่คือพระคุณอันลึกล้ำหาที่สุดมิได้ที่คุณมอบชีวิตให้
Iron Chunk และ Red Beet เชื้อเพลิงแห่งชีวิตต่างอยู่ร่วมกันในตัวคุณ
ควรจะตอบแทนเช่นไรดี? ฉันรู้สึกตื่นตะลึงกับความกว้างใหญ่และความอ่อนโยนของคุณยิ่งนัก!
ราวกับ Kristall Bug ตัวเล็ก ๆ ที่แหงนมองด้วยความศรัทธาอยู่เบื้องหน้าคุณ
<title name = ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_11/>
<center>ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov!</center>ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov!
เมือง Okurov มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย เพื่อนบ้านรักใคร่ปรองดอง ไม่ว่าคุณจะมาจากที่ใด ขอเพียงมาที่นี่ ทุกบานประตูจะเปิดต้อนรับคุณ ชาวเมืองทุกคนจะถือว่าคุณเป็นคนในครอบครัวอย่างแท้จริง
นอกจากนี้ เมือง Okurov ยังมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาท่านหนึ่ง เขาแตกฉานในศาสตร์แห่งการปรุงยา ทั้งยังสามารถลงมีดผ่าตัดเพื่อกำจัดต้นตอของโรค ช่วยขจัดอาการป่วยเรื้อรังให้กับคุณและครอบครัวได้
ยินดีต้อนรับสู่ Okurov... มาร่วมกันสร้างบ้านแสนสุขแห่งวันพรุ่งนี้ด้วยกันเถอะ!
<region id = 2/>
<title name = กำลังตีพิมพ์! จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง!/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_09/>
<center>กำลังตีพิมพ์! จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง!</center>จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง: หมากทองคำขาว
บทที่ 11
...
"ฉันเหรอ? คุณสุภาพบุรุษทั้งหลาย นี่พวกคุณกำลังเล่นตลกไร้สาระอะไรกันอยู่เนี่ย?" แกรนด์ดยุก Brahe Trubetskoy กวาดสายตามองเหล่าเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เข้ามารุมล้อมเหมือนแมลงวัน และพยายามประจบประแจงเขาด้วยสายตาที่ทั้งขบขันและงุนงง "คนรับใช้ทุกคนของฉันเป็นพยานให้ได้ว่า ช่วงหลายวันมานี้ฉันมัวแต่สนทนาเรื่องละคร Fontaine อันสูงส่งอยู่กับคุณหนู Milady de Este และไม่ได้ก้าวออกจากประตูคฤหาสน์เลย แล้วฉันจะไปเคยเจอไวเคานต์ Shuisky อะไรนั่นที่ไหนกัน? เกรงว่าแม้แต่เงาของเขาก็ยังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ!"
เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เดิมทีตั้งใจจะประจบประแจงเขากลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ทำได้เพียงมองหน้ากันไปมา สารวัตร Duleyev... ท่านสารวัตรที่เคารพของเรา... รีบถอดหมวกออกและเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน ให้ดยุกหนุ่มฟังอย่างระมัดระวังตั้งแต่ต้นจนจบ ตั้งแต่ตอนที่เขามาเยือนในฐานะผู้แทนพระองค์ของท่าน Tsaritsa และมองกลอุบายของไวเคานต์ Shuisky ออกในปราดเดียว ไปจนถึงตอนที่เขาเผชิญหน้ากับไวเคานต์ และชกอีกฝ่ายจนสลบก่อนที่จะทันได้ชักปืนคาบศิลาออกมา ตลอดจนเรื่องที่เขาตามหาตัวหมากแพลทินัมที่ถูกขโมยไปกลับคืนมาด้วยตัวเอง และยังเมตตาช่วยชาวบ้านฝังศพภรรยาของไวเคานต์ผู้โชคร้ายคนนั้น...
"ฮึ่ย เจ้าเดรัจฉานเสียสติ เจ้าโจรชั่วช้าสามานย์!" สารวัตรหน้าแดงก่ำด้วยความเดือดดาล "เขาใจคอโหดเหี้ยมถึงขั้นยอมตัดนิ้วตัวเองทิ้งไปหนึ่งข้อ เพื่อปกปิดความผิดของตัวเอง! เขาซ่อนตัวหมากที่ขโมยมาไว้ในถุงมือ แล้วคุยกับพวกเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น! แถมยังใช้ศพของผู้เคราะห์ร้ายอีกคนมาหลอกพวกเรา เพื่อให้พวกเราคิดว่าเบื้องหลังคดีนี้มีการฆาตกรรมต่อเนื่องที่น่าสยดสยองยิ่งกว่าซ่อนอยู่ ฟ้าดินเท่านั้นที่รู้ว่าเพื่อคดีนี้ พวกเราต้องตรากตรำสืบคดีท่ามกลางหิมะตั้งหลายเดือน! โชคดีที่ได้คุณช่วย ถึงได้ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้น..."
"ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นงั้นเหรอ?! พวกคุณถูกหลอกกันหมดแล้ว เจ้าพวกโง่เง่าไร้สมอง เจ้าพวกท่อนไม้ซื่อบื้อ!" แกรนด์ดยุก... แกรนด์ดยุกตัวจริง... ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาโกรธจัดจนปาถ้วยชาเซรามิกในมือลงบนพื้น และแผดเสียงคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล "นั่นไม่ใช่ฉันสักหน่อย! นั่นคือจอมโจร Reed Miller ตัวแสบต่างหาก! เจ้านั่นปลอมตัวเป็นฉัน แอบอ้างชื่อของฉัน เพื่อจะได้เดินอาด ๆ เข้าไปในคฤหาสน์ของ Shuisky และฉกเอาตัวหมากทองคำขาวมูลค่ามหาศาลชิ้นนั้นไป ราวกับหยิบ Mora ออกจากกระเป๋าของตัวเอง! พวกคุณถูก Shuisky หลอกไปรอบหนึ่งแล้ว ยังปล่อยให้ถูกจอมโจร Reed Miller หลอกซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง นี่ยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่านักสืบอีกเหรอ?!"
"แต่... แต่ว่า..." สารวัตร Duleyev เหงื่อแตกพลั่ก พูดจาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่นาน "โปรดระงับโทสะด้วยเถิด... คนคนนั้นถือตราประทับของท่านเอาไว้จริง ๆ ..."
"เจ้าโง่! ขนาดขุนนางปลายแถวอย่าง Shuisky ยังปลอมตัวหมากทองคำขาวออกมาได้แนบเนียนจนแยกไม่ออก แต่คุณกลับคิดว่าจอมโจรอย่าง Reed Miller จะปลอมตราประทับของฉันขึ้นมาไม่ได้งั้นเหรอ!" แกรนด์ดยุก Brahe Trubetskoy ตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว ก่อนหน้านี้เขาถูกคู่หูสาวของ Reed Miller... สาวงามที่เรียกตัวเองว่า "Wagtail" นั่น... ปั่นหัวมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว บ่อยเสียจนตอนนี้แค่ได้ยินชื่อ Reed Miller เขาก็ปวดหัวแทบจะระเบิด ในที่สุดเขาก็รู้ตัวว่าตัวเองกลายเป็นตัวตลกของทั้ง Snezhnaya อีกครั้งแล้ว "พวกคุณยังยืนบื้ออยู่ตรงนี้ทำไม? จะรอให้เอา Fire-Water กรอกใส่หัวสมองรึไง? ยังไม่รีบไสหัวไปตามหาตัวหมากของฉันกลับมาอีก!"
...
<region id = 3/>
<title name = "ประเด็นร้อนแดนหิมะ" ประจำฉบับนี้: บทสดุดีทุ่งหิมะ/>
<image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_04/>
<center>"ประเด็นร้อนแดนหิมะ" ประจำฉบับนี้: บทสดุดีทุ่งหิมะ</center>(หมายเหตุบรรณาธิการ: บทกวีนี้เป็นผลงานที่ Griboyedov จากสมาคมนักเขียนแห่ง Snezhnograd มอบให้แก่กรมการขนส่งเป็นพิเศษ)
ทอดตัวไปตามรางรถไฟอันแสนยาวไกล
ทิวเบิร์ชขาวเติบใหญ่ในอ้อมกอดของคุณ
โอ้ ทุ่งหิมะกว้างใหญ่ไพศาลพลันปรากฏ...
กว้างไกลไร้ขอบเขตทอดยาวจรดขอบฟ้า!
แสงตะวันยามเช้าสาดส่องคุณจนสว่างไสว เปล่งประกายแสงทองเจิดจรัส
แสงจันทร์ยามค่ำคืน คอยเฝ้าดูความเงียบสงัดของคุณ แล้วร่วงหล่นลงสู่อ้อมอกของคุณ
ทุ่งหิมะ มารดาของพวกเรา!
คุณโอบกอดเชิงเขาแห่ง Snezhnaya และทำให้แม่น้ำแห่ง Snezhnaya ไหลริน
นี่คือพระคุณอันลึกล้ำหาที่สุดมิได้ที่คุณมอบชีวิตให้
Iron Chunk และ Red Beet เชื้อเพลิงแห่งชีวิตต่างอยู่ร่วมกันในตัวคุณ
ควรจะตอบแทนเช่นไรดี? ฉันรู้สึกตื่นตะลึงกับความกว้างใหญ่และความอ่อนโยนของคุณยิ่งนัก!
ราวกับ Kristall Bug ตัวเล็ก ๆ ที่แหงนมองด้วยความศรัทธาอยู่เบื้องหน้าคุณ
<region id = 1/> <title name = ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov!/> <image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_11/> <center>ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov!</center> ยินดีต้อนรับสู่เมือง Okurov! เมือง Okurov มีวิถีชีวิตที่เรียบง่าย เพื่อนบ้านรักใคร่ปรองดอง ไม่ว่าคุณจะมาจากที่ใด ขอเพียงมาที่นี่ ทุกบานประตูจะเปิดต้อนรับคุณ ชาวเมืองทุกคนจะถือว่าคุณเป็นคนในครอบครัวอย่างแท้จริง นอกจากนี้ เมือง Okurov ยังมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาท่านหนึ่ง เขาแตกฉานในศาสตร์แห่งการปรุงยา ทั้งยังสามารถลงมีดผ่าตัดเพื่อกำจัดต้นตอของโรค ช่วยขจัดอาการป่วยเรื้อรังให้กับคุณและครอบครัวได้ ยินดีต้อนรับสู่ Okurov... มาร่วมกันสร้างบ้านแสนสุขแห่งวันพรุ่งนี้ด้วยกันเถอะ! <region id = 2/> <title name = กำลังตีพิมพ์! จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง!/> <image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_09/> <center>กำลังตีพิมพ์! จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง!</center> จอมโจรผู้ยิ่งใหญ่ Reed Miller กับ 7 คดีพิศวง: หมากทองคำขาว บทที่ 11 ... "ฉันเหรอ? คุณสุภาพบุรุษทั้งหลาย นี่พวกคุณกำลังเล่นตลกไร้สาระอะไรกันอยู่เนี่ย?" แกรนด์ดยุก Brahe Trubetskoy กวาดสายตามองเหล่าเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เข้ามารุมล้อมเหมือนแมลงวัน และพยายามประจบประแจงเขาด้วยสายตาที่ทั้งขบขันและงุนงง "คนรับใช้ทุกคนของฉันเป็นพยานให้ได้ว่า ช่วงหลายวันมานี้ฉันมัวแต่สนทนาเรื่องละคร Fontaine อันสูงส่งอยู่กับคุณหนู Milady de Este และไม่ได้ก้าวออกจากประตูคฤหาสน์เลย แล้วฉันจะไปเคยเจอไวเคานต์ Shuisky อะไรนั่นที่ไหนกัน? เกรงว่าแม้แต่เงาของเขาก็ยังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ!" เจ้าหน้าที่ตำรวจที่เดิมทีตั้งใจจะประจบประแจงเขากลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ทำได้เพียงมองหน้ากันไปมา สารวัตร Duleyev... ท่านสารวัตรที่เคารพของเรา... รีบถอดหมวกออกและเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อน ให้ดยุกหนุ่มฟังอย่างระมัดระวังตั้งแต่ต้นจนจบ ตั้งแต่ตอนที่เขามาเยือนในฐานะผู้แทนพระองค์ของท่าน Tsaritsa และมองกลอุบายของไวเคานต์ Shuisky ออกในปราดเดียว ไปจนถึงตอนที่เขาเผชิญหน้ากับไวเคานต์ และชกอีกฝ่ายจนสลบก่อนที่จะทันได้ชักปืนคาบศิลาออกมา ตลอดจนเรื่องที่เขาตามหาตัวหมากแพลทินัมที่ถูกขโมยไปกลับคืนมาด้วยตัวเอง และยังเมตตาช่วยชาวบ้านฝังศพภรรยาของไวเคานต์ผู้โชคร้ายคนนั้น... "ฮึ่ย เจ้าเดรัจฉานเสียสติ เจ้าโจรชั่วช้าสามานย์!" สารวัตรหน้าแดงก่ำด้วยความเดือดดาล "เขาใจคอโหดเหี้ยมถึงขั้นยอมตัดนิ้วตัวเองทิ้งไปหนึ่งข้อ เพื่อปกปิดความผิดของตัวเอง! เขาซ่อนตัวหมากที่ขโมยมาไว้ในถุงมือ แล้วคุยกับพวกเราเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น! แถมยังใช้ศพของผู้เคราะห์ร้ายอีกคนมาหลอกพวกเรา เพื่อให้พวกเราคิดว่าเบื้องหลังคดีนี้มีการฆาตกรรมต่อเนื่องที่น่าสยดสยองยิ่งกว่าซ่อนอยู่ ฟ้าดินเท่านั้นที่รู้ว่าเพื่อคดีนี้ พวกเราต้องตรากตรำสืบคดีท่ามกลางหิมะตั้งหลายเดือน! โชคดีที่ได้คุณช่วย ถึงได้ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้น..." "ไม่เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นงั้นเหรอ?! พวกคุณถูกหลอกกันหมดแล้ว เจ้าพวกโง่เง่าไร้สมอง เจ้าพวกท่อนไม้ซื่อบื้อ!" แกรนด์ดยุก... แกรนด์ดยุกตัวจริง... ในที่สุดก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาโกรธจัดจนปาถ้วยชาเซรามิกในมือลงบนพื้น และแผดเสียงคำรามออกมาด้วยความเดือดดาล "นั่นไม่ใช่ฉันสักหน่อย! นั่นคือจอมโจร Reed Miller ตัวแสบต่างหาก! เจ้านั่นปลอมตัวเป็นฉัน แอบอ้างชื่อของฉัน เพื่อจะได้เดินอาด ๆ เข้าไปในคฤหาสน์ของ Shuisky และฉกเอาตัวหมากทองคำขาวมูลค่ามหาศาลชิ้นนั้นไป ราวกับหยิบ Mora ออกจากกระเป๋าของตัวเอง! พวกคุณถูก Shuisky หลอกไปรอบหนึ่งแล้ว ยังปล่อยให้ถูกจอมโจร Reed Miller หลอกซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง นี่ยังมีหน้ามาเรียกตัวเองว่านักสืบอีกเหรอ?!" "แต่... แต่ว่า..." สารวัตร Duleyev เหงื่อแตกพลั่ก พูดจาอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ อยู่นาน "โปรดระงับโทสะด้วยเถิด... คนคนนั้นถือตราประทับของท่านเอาไว้จริง ๆ ..." "เจ้าโง่! ขนาดขุนนางปลายแถวอย่าง Shuisky ยังปลอมตัวหมากทองคำขาวออกมาได้แนบเนียนจนแยกไม่ออก แต่คุณกลับคิดว่าจอมโจรอย่าง Reed Miller จะปลอมตราประทับของฉันขึ้นมาไม่ได้งั้นเหรอ!" แกรนด์ดยุก Brahe Trubetskoy ตะโกนอย่างโกรธเกรี้ยว ก่อนหน้านี้เขาถูกคู่หูสาวของ Reed Miller... สาวงามที่เรียกตัวเองว่า "Wagtail" นั่น... ปั่นหัวมาหลายต่อหลายครั้งแล้ว บ่อยเสียจนตอนนี้แค่ได้ยินชื่อ Reed Miller เขาก็ปวดหัวแทบจะระเบิด ในที่สุดเขาก็รู้ตัวว่าตัวเองกลายเป็นตัวตลกของทั้ง Snezhnaya อีกครั้งแล้ว "พวกคุณยังยืนบื้ออยู่ตรงนี้ทำไม? จะรอให้เอา Fire-Water กรอกใส่หัวสมองรึไง? ยังไม่รีบไสหัวไปตามหาตัวหมากของฉันกลับมาอีก!" ... <region id = 3/> <title name = "ประเด็นร้อนแดนหิมะ" ประจำฉบับนี้: บทสดุดีทุ่งหิมะ/> <image preview name = UI_Img_SnezhnayaNewspaperPage_Pic_04/> <center>"ประเด็นร้อนแดนหิมะ" ประจำฉบับนี้: บทสดุดีทุ่งหิมะ</center> (หมายเหตุบรรณาธิการ: บทกวีนี้เป็นผลงานที่ Griboyedov จากสมาคมนักเขียนแห่ง Snezhnograd มอบให้แก่กรมการขนส่งเป็นพิเศษ) ทอดตัวไปตามรางรถไฟอันแสนยาวไกล ทิวเบิร์ชขาวเติบใหญ่ในอ้อมกอดของคุณ โอ้ ทุ่งหิมะกว้างใหญ่ไพศาลพลันปรากฏ... กว้างไกลไร้ขอบเขตทอดยาวจรดขอบฟ้า! แสงตะวันยามเช้าสาดส่องคุณจนสว่างไสว เปล่งประกายแสงทองเจิดจรัส แสงจันทร์ยามค่ำคืน คอยเฝ้าดูความเงียบสงัดของคุณ แล้วร่วงหล่นลงสู่อ้อมอกของคุณ ทุ่งหิมะ มารดาของพวกเรา! คุณโอบกอดเชิงเขาแห่ง Snezhnaya และทำให้แม่น้ำแห่ง Snezhnaya ไหลริน นี่คือพระคุณอันลึกล้ำหาที่สุดมิได้ที่คุณมอบชีวิตให้ Iron Chunk และ Red Beet เชื้อเพลิงแห่งชีวิตต่างอยู่ร่วมกันในตัวคุณ ควรจะตอบแทนเช่นไรดี? ฉันรู้สึกตื่นตะลึงกับความกว้างใหญ่และความอ่อนโยนของคุณยิ่งนัก! ราวกับ Kristall Bug ตัวเล็ก ๆ ที่แหงนมองด้วยความศรัทธาอยู่เบื้องหน้าคุณ
Evidence locale: th
Text source
- Path
Readable/TH/Book1302_TH.txt- JSON Pointer
/
