Ghost

Story Assets

"เปิดปากพูด"

storyGalGame/Chapter02/GalGame_Chapter02_21

Story evidence

Story Reader

1 section
Section 1-1

37 lines

Open section page →

Anton: อนุสาวรีย์อยู่ข้างหน้านี้ ใกล้ถึงแล้วล่ะ! เส้นทางตรงนี้ไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่
ทุกคนเดินระวังกันหน่อยล่ะ

Localized textVoice registry

Koleda: Anton นายให้ Proxy นั่งบนเครื่องจักรไปละกัน ส่วน Grace คุณเดินช้ามาก
เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอ?

Localized textVoice registry

Grace: ฉัน? ฉันก็แค่กำลังคิดอะไรอยู่น่ะ

Localized textVoice registry

Koleda: งั้นก็ดี ถ้าคุณบาดเจ็บ แล้วยังคิดจะปิดบังฉันล่ะก็ ระวังให้ดีเถอะ!

Localized textVoice registry

Grace: นี่ๆ เจ้าตัวเล็ก ทำไมถึงดุกับ "พี่สาว" ขนาดนี้ล่ะ?

Localized textVoice registry

Koleda: ว่าไงนะ...

Localized textVoice registry

Grace: ก่อนหน้านี้ตอนที่ฉันตกอยู่ในอันตราย เธอเรียกฉันว่า "พี่" ไม่ใช่เหรอ?

Localized textVoice registry

Grace: คิดถึงคำเรียกแบบนี้จังเลย... นับตั้งแต่เธอขึ้นเป็นประธานของ Belobog
ก็ไม่เคยได้ยินเธอเรียกฉันแบบนี้อีกเลย

Localized textVoice registry

Koleda: งั้นเหรอ ฉันไม่ทันได้สังเกตเลย ตอนนั้นอาจจะเรียก "พี่"
ออกไปตามสัญชาตญาณมั้ง

Localized textVoice registry

Koleda: ...ตอนนั้นเห็นคุณตกอยู่ในอันตรายจาก Ethereal สมองของฉันก็ว่างเปล่า
มีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น นั่นก็คือฉันไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว

Localized textVoice registry

Koleda: เห็นคุณต้องเสี่ยงชีวิตเพื่ออนาคตของ Belobog เพียงลำพัง
แต่ในฐานะประธานอย่างฉัน กลับทำอะไรไม่ได้เลยซักอย่าง...
ฉันนี่มันไม่เหมาะสมกับการเป็นประธานเอาซะเลย

Localized textVoice registry

Grace: ถ้าเธอพูดแบบนี้อีก ฉันจะโกรธจริงๆ แล้วนะ เจ้าตัวเล็ก หลายปีมานี้
ความพยายามที่เธอทุ่มเททำลงไป ฉันเห็นมันชัดเจนกว่าใครๆ

Localized textVoice registry

Grace: เธอน่ะ รู้ทั้งรู้ว่าร่างกายกำลังเติบโต แต่ยังทำงานหามรุ่งหามค่ำอยู่อีก!
ร่างกายคนเราไม่ใช่เครื่องจักรนะ เรื่องแบบนี้ยังต้องให้ฉันมาบอกเธออีกเหรอ?

Localized textVoice registry

Grace: ปากบอกไม่สนใจเรื่องเทคโนโลยี แต่ในลิ้นชักกลับมีแต่วิทยานิพนธ์
เกี่ยวกับเทคโนโลยีเต็มไปหมด...

Localized textVoice registry

Grace: ถึงวิทยานิพนธ์ของฉันจะเขียนได้ยอดเยี่ยม แต่เด็กวัยอย่างเธอเนี่ย...
ฉันก็ไม่แน่ใจ แต่ไม่ใช่ว่าควรจะอ่านพวกหนังสือการ์ตูนอะไรทำนองนั้น
มากกว่าเหรอ?

Localized textVoice registry

Grace: ถ้าเทียบกับเธอแล้ว บางทีอาจเป็นฉันต่างหาก ที่สมควรถูกเรียกว่า
ไม่มีความสามารถ แม้จะคอยพร่ำบอกว่าทำเพื่ออนาคตของ Belobog
แต่บางทีฉันอาจจะแค่ต้องการตามหา "มรดก" ของคุณอา Khors ให้เจอ
ก็เท่านั้นเอง

Localized textVoice registry

Grace: เพราะฉันคิดว่า ถ้าเธอได้เห็นเครื่องต้นแบบกับตาตัวเองแล้ว
ก็จะต้องเข้าใจแน่ ว่าอา Khors เป็นคนที่เจ๋งขนาดไหน

Localized textVoice registry

Grace: คนที่เจ๋งขนาดนั้น แต่จนถึงตอนนี้แล้ว ก็ยังไม่สามารถทำให้
ลูกสาวของตัวเองยอมรับได้ มันน่าเศร้าจริงๆ

Localized textVoice registry

Koleda: พี่...

Localized textVoice registry

Grace: แต่ว่า ตั้งแต่วันนั้นที่เธอบอกว่า จริงๆ แล้วเป็นฉันต่างหากที่ไม่รู้อะไรเลยน่ะ
ในที่สุดฉันก็สังเกตเห็นเงื่อนงำที่ซ่อนอยู่ได้รางๆ แล้วล่ะ

Localized textVoice registry

Grace: Koleda เกี่ยวกับเรื่องของอา Khors น่ะ
เธอปิดบังอะไรบางอย่างมาตลอดเลยใช่มั้ย?

Localized textVoice registry

Koleda: ฉัน...

Localized textVoice registry

Koleda: ความจริงแล้ว คืนวันนั้นที่พ่อหายตัวไป
ฉันเป็นคนเห็นเขาเดินออกจากบ้านไปด้วยตาตัวเอง

Localized textVoice registry

Koleda: ตอนนั้นดึกมากแล้ว ฉันตื่นขึ้นมา เพราะเสียงโทรศัพท์ในห้องรับแขกที่ดังขึ้น
ฉันเลยเดินออกมาจากห้อง เพราะอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จากนั้นฉันก็
เห็นเขาถือกระเป๋าถือใบใหญ่ไว้ในมือ และกำลังเตรียมตัวที่จะจากไป
โดยไม่บอกลาสักคำ

Localized textVoice registry

Koleda: ฉันสังหรณ์ใจไม่ดีเท่าไหร่ ก็เลยรีบวิ่งไปรั้งเขาไว้ พร้อมตะโกนถามเขาว่า ดึกขนาดนี้จะไปไหนอีก

Localized textVoice registry

Koleda: และก็เป็นตอนนั้นแหละ ที่ฉันเห็นว่าในกระเป๋าของเขามีธนบัตรมัดปึกเต็มไปหมด...
แล้วฉันก็มารู้ทีหลังว่า ที่แท้เงินพวกนั้น ก็คือเงินที่หายไปจากบัญชีของ Belobog!

Localized textVoice registry

Grace: ตอนนั้นเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นด้วยเหรอเนี่ย...

Localized textVoice registry

Koleda: เฮอะ ก็ใช่น่ะสิ... พอได้เห็นเหตุการณ์แบบนั้นด้วยตาตัวเอง
ประกอบกับการรายงานของกองรักษาความมั่นคง
ฉันก็ไม่สามารถไว้ใจผู้ชายคนนั้นเหมือนกับพวกคุณได้อีกแล้ว

Localized textVoice registry

Grace: ที่แท้หลายปีมานี้ เธอก็เอาแต่แบกรับสิ่งเหล่านี้ไว้คนเดียว

Localized textVoice registry

Grace: Koleda ทำไมถึงไม่ยอมบอกเรื่องนี้กับทุกคนล่ะ?
หากได้เล่าออกมา อาจทำให้รู้สึกสบายใจขึ้นมาได้บ้างก็ได้นะ?

Localized textVoice registry

Koleda: ใครจะไปรู้ล่ะ... คงเป็นความรู้สึกของฉันที่ว่า ทันทีที่เล่าเรื่องแบบนี้ออกไป พ่อของฉันอาจกลายเป็นคนร้ายจริงๆ ก็ได้

Localized textVoice registry

Koleda: เฮ้อ... แต่ก็เหมือนที่คุณพูดนั่นแหละ ตอนนี้ฉันรู้สึกโล่งขึ้นเยอะเลย

Localized textVoice registry

Grace: เจ้าตัวเล็ก เธอรับปากกับฉันซักเรื่องได้มั้ย?
ต่อไปนี้ไม่ว่าจะเจออะไร พวกเราทุกคนจะต้องเผชิญหน้าด้วยกัน
Belobog คือบ้านของเธอ ถึงแม้ว่าตอนนี้อา Khors จะไม่อยู่
แต่ฉัน Anton และ Ben ต่างก็เป็นคนในครอบครัวของเธอทั้งนั้น

Localized textVoice registry

Koleda: ได้ ฉันรับปาก

Localized textVoice registry

Grace: แล้วก็มีคำพูดนึงที่บอกว่า "ความจริงอาจไม่ใช่สิ่งที่เห็นเสมอไป"
ไม่แน่ว่า... วันที่อา Khors ออกจากบ้านไป อาจจะมีเหตุผลอื่นก็ได้

Localized textVoice registry

Grace: ฉันไม่ได้อยากให้เธอยอมรับในความคิดของฉันหรอกนะ แต่ในเมื่อปริศนาต่างๆ
เกี่ยวกับอา Khors ทำให้ Belobog ลำบากใจมาตลอด ยังไงฉันก็จะต้องค้นหา
คำตอบต่อไปให้ได้

Localized textVoice registry

Grace: แต่ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุด ก็คือต้องตามหาเครื่องต้นแบบให้เจอ
พวกเราไปกันเถอะ

Localized textVoice registry

Source evidence
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter02/GalGame_Chapter02_21.json

Localized evidence

Text fields

1 fields
"เปิดปากพูด"
"เปิดปากพูด"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/th/main.json
JSON Pointer
/Title_1020022

Relationships

76 links
incomingarchives storyInferred association
พี่น้องquest_archive · 1012008

Properties

6
Source evidence
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter02/GalGame_Chapter02_21.json
JSON Pointer
/data/storySections
category
GalGame
ordering
source-sections-with-explicit-branch-targets
displayName
GalGame_Chapter02_21
sectionCount
1
sourceFormat
Sirenix.Odin.Binary
dialogueCount
37