Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Natlan_Bisonsaurus

Story Chapters

พักผ่อนในสวนผลไม้

Tribal ChroniclesChapter number: มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 2Location: "ผองสรรพสิ่ง"

Story evidence

Chapter quests

1

พักผ่อนในสวนผลไม้

Open quest →
Quest flow
1

ไปที่ "สังเวียนก้องกังวาน"

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Paimon:เห ที่แท้เธอก็มาถึงก่อนเหรอเนี่ย

Varesa:อื้อ กลับไปกินข้าวที่บ้านจนอิ่มแล้วล่ะ พ่อฉันทำอาหารเก่งมาก ไม่ว่าจะเมนูเนื้อหรือผัก ทำอะไรก็อร่อยหมดทุกอย่างเลย

Paimon:มิน่าล่ะสีหน้าเธอถึงได้ดูดีขึ้นเยอะเลย ที่แท้ก็กินอิ่มแล้วนี่เอง

Varesa:ฮี่ฮี่ ใช่แล้ว ก่อนจะมาฉันกะจะชวนคุณลุง Acatl มาด้วย แต่เหมือนเขาจะไม่อยู่บ้าน ฉันก็เลยมาคนเดียว

Varesa:คุณลุง Acatl เป็นหัวหน้าเผ่าของเรา ตอนแรกฉันคิดว่าให้เขาเป็นคนแนะนำเผ่า "ผองสรรพสิ่ง" น่าจะเหมาะกว่า

Varesa:ฉันไม่รู้ว่าจะเริ่มจากเส้นทางไหนดี แถมยังแนะนำได้แค่เท่าที่นึกออก แบบนี้พวกเธอจะถือสาอะไรมั้ย?

Paimon:ไม่อยู่แล้ว ไม่เห็นจะเป็นไรเลย

Varesa:งั้นก็ดี ๆ ถ้างั้น... ไปทางนั้นกัน!

2

มุ่งหน้าไปตามเส้นทาง และฟัง Varesa อธิบาย

Open step page →
Conversation 1 · 18 linesOpen full page →

Varesa:ตรงนั้นคือบ้านของฉันเอง ดูสิ ข้างหน้าเป็นร้านขายผลไม้ ส่วนด้านหลังเป็นบ้านที่ฉันอยู่กับพ่อแม่

Paimon:ร้านขายผลไม้เปิดอยู่หน้าบ้านเนี่ยนะ? หรือว่าบ้านเธอปลูกผลไม้เองด้วยเหรอ?

Varesa:ฮี่ฮี่ ใช่แล้วล่ะ บ้านเรามีสวนผลไม้สวนใหญ่เลย

Varesa:ที่นี่อยู่ใกล้กับทางเข้าออกของค่ายของเผ่า ทุกเช้าจะได้ยินเสียงผู้คนและเสียงรถราสัญจรจากข้างนอกประตู

Varesa:พอถึงเวลานั้นพ่อกับแม่ก็จะยุ่งมาก ฉันเลยรู้ว่าต้องตื่นได้แล้ว

Paimon:จากนั้นเธอก็ไปทำงานที่สวนผลไม้กับพวกเขาด้วยใช่มั้ย?

Varesa:เอ่อ คือว่า... ฉันกะจะบอกอยู่ว่า การที่สมองรู้ว่าควรตื่น กับร่างกายพร้อมจะตื่นมันเป็นคนละเรื่องกัน...

Varesa:ส่วนใหญ่ฉันจะเอาหัวซุกในผ้าห่ม แล้วก็หลับไปทันทีเลย

Paimon:ฉันเข้าใจ ๆ เวลาแบบนี้พอได้นอนขี้เกียจแล้ว มักจะหลับลึกและฝันหวานเป็นพิเศษเลยล่ะ

Paimon:แล้วก็ ยังไงก่อนออกเดินทาง Traveler จะต้องมาปลุกฉันอยู่แล้ว

Traveler:คราวหน้าเธอตื่นก่อนได้เลยนะ ส่วนฉันจะนอนต่อ

Paimon:ล้อเล่นนะ แค่ล้อเล่นหน่อยเดียวเอง อย่าพูดเรื่องน่ากลัวแบบนั้นสิ...

Varesa:ฮ่า ๆ ๆ บางทีได้นอนตื่นสายบ้างก็ดีเหมือนกันนะ

Varesa:ปกติพอตื่นมา ฉันก็มักจะช่วยพ่อกับแม่เก็บกวาดบ้าน จากนั้นก็ออกไปฝึก แล้วก็กลับมากินข้าว

Varesa:พอกินข้าวเสร็จ พ่อกับแม่จะไปส่งของ ก็ถึงเวลาที่ฉันต้องไปทำงานในสวนผลไม้

Traveler:งั้นก็ต้องไปตอนนี้แล้วน่ะสิ ใช่มั้ย?

Paimon:งั้นพวกเราไปดูสวนผลไม้กันเถอะ ฉันว่าน่าสนุกดีนะ!

Varesa:ได้สิ อีกเดี๋ยวฉันจะพาพวกเธอไป แต่ตอนนี้... ตามฉันมาทางนี้ก่อนสิ

3

ไปตามเส้นทางต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

Varesa:โอ๊ะ อาจารย์ Iansan! ได้ข่าวว่าคุณเข้าร่วม "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ทำไมถึงกลับมาแล้วล่ะ?

Iansan:อ๋อ พอดีฉันนึกขึ้นได้ว่าวัสดุใช้งานสำหรับการต่อสู้บางอย่างใกล้หมดแล้ว เลยกลับมาเอาเพิ่มน่ะ กันเหนียวไว้ก่อน

Iansan:สวัสดี ฉันเคยเห็นพวกเธอที่ลานประลอง พวกเธอกำลังช่วย Kachina อยู่ใช่มั้ย

Paimon:อื้ม ฉันชื่อ Paimon ส่วนคนนี้คือ Traveler!

Iansan:พวกเธอเก่งมากเลยนะ แป๊บเดียว Kachina ก็ก้าวหน้าขึ้นมาก แถมยังมั่นใจในตัวเองขึ้นเยอะเลย

Iansan:ชัยชนะที่ได้มาในจาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน ก็เป็นผลจากความพยายามตลอดหลายปีของเขาเช่นกัน ซึ่งเป็นอะไรที่น่าภูมิใจมากเลย

Traveler:รบกวนเธอช่วยชมเขาตอนที่ได้เจอเขาอีกทีด้วยนะ

Iansan:อืม สบายใจได้ ฉันรู้ดีว่าเรื่องนี้สำคัญกับเขามาก

Iansan:พวกเธอมาที่ "ผองสรรพสิ่ง" มีธุระอะไรเหรอ?

4

ไปตามเส้นทางต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 25 linesOpen full page →

Varesa:ที่นี่คือบ้านของอาจารย์ Iansan ได้ยินว่าเกิดเรื่องขึ้นที่ลานประลอง ตอนนี้เขาเลยไม่อยู่บ้าน

Varesa:อาจารย์ขอให้ฉันช่วยซ่อมบำรุงอุปกรณ์ของที่นี่ รบกวนพวกเธอรอสักครู่นะ

Paimon:อุปกรณ์เยอะขนาดนี้ เป็นของที่พวกเธอใช้ทุกวันเลยเหรอ?

Varesa:อืม ใช่แล้ว อาจารย์ Iansan จะพาเราไปฝึก และสอนเทคนิคหลายอย่างให้พวกเราด้วย...

Varesa:ความรู้ทางทฤษฎีที่เขาพูดมาฉันฟังแล้วไม่เข้าใจเลย แต่ฉันแค่ทำตามที่เขาพูด ก็เลยพัฒนาขึ้นอย่างเห็นได้ชัดน่ะ... แหะ ๆ อาจารย์น่ะสุดยอดมากเลยจริง ๆ

Traveler:นั่นก็แปลว่าเธอมีพรสวรรค์มากเหมือนกัน

Paimon:ฉันก็อยากลองบ้างจัง! ขอฉันลองหน่อยได้มั้ย?

Varesa:ได้สิ งั้นเริ่มจากอันที่เบาที่สุดก่อนละกัน

Paimon:ฮึบ ฮึบบบ...

Paimon:ไม่ไหว ฉันยกไม่ขึ้นเลยด้วยซ้ำ... นี่มันใช่น้ำหนักที่ใช้ฝึกได้จริง ๆ ใช่มั้ยเนี่ย?

Varesa:เอ่อ ฉันว่าก็พอไหวอยู่นะ อาจารย์ Iansan บอกว่าแผ่นน้ำหนักของที่นี่หนักไม่พอให้ฉันใช้แล้ว ต้องสั่งทำแบบพิเศษเพิ่มอีกสองสามคู่

Paimon:ว้าว สะ สุดยอด! ดูไม่ออกเลยแฮะ...

Varesa:เป็นเพราะอาจารย์สอนมาดีทั้งนั้นแหละ แหะ ๆ จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้พยายามเท่าไหร่หรอก

Traveler:อย่างนี้ก็เท่ากับเป็นอัจฉริยะแล้วมั้ย...

Varesa:เปล่า ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น เวลาอยู่ต่อหน้าอุปกรณ์ออกกำลังกายหรือมอนสเตอร์ ฉันแค่ใช้พลังเต็มที่ได้โดยไม่ต้องคิดมากน่ะ

Varesa:แต่พอต้องสู้กับคนอื่นฉันก็ไม่ไหวแล้ว... เพราะฉันกลัวว่าจะทำให้คนอื่นต้องเจ็บตัว...

Paimon:เอ่อ ก็ถูกของเธอ... แล้วอย่างนี้ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ล่ะ?

Varesa:เฮ้อ แม้แต่การแข่งขันแบบทีมฉันก็ยังไม่เคยชนะเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องอันดับ ฉันไม่ถนัดเรื่องการแข่งกับคนอื่นเลยจริง ๆ

Varesa:อาจารย์ Iansan ปลอบใจฉันว่า หนึ่งในแก่นแท้ของพลัง ก็คือการ "ควบคุม" ใช้บาร์เบลนี้มาเป็นตัวอย่างละกัน

Varesa:เราไม่ได้ใช้แรงแค่ตอนยกอย่างเดียว ตอนวางก็ต้องใช้แรงเหมือนกัน คนที่แรงเยอะน่ะจัดการได้สบายแน่นอน

Varesa:ฉันเข้าใจ เวลาฝึกซ้อมฉันก็ทำแบบนี้ตลอด ก็ไม่เคยมีปัญหาอะไร แต่พอต้องสู้กับคนอื่นทีไร ฉันก็จะเริ่มสงสัยในตัวเองตลอด...

Varesa:อืม ขอบคุณที่ปลอบใจฉันนะ ขอแค่ขยันฝึกซ้อม สักวันจะต้องเอาชนะมันได้แน่ แต่ตอนนี้ต้องซ่อมบำรุงมันให้เสร็จก่อน

Varesa:เอาล่ะ ขอโทษนะที่ให้รอนานเลย ไปกันเถอะ ไปที่สวนผลไม้กัน

5

ไปตามเส้นทางต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

Varesa:อ๊ะ อาจารย์ Iansan นี่นา! คุณกำลังฝึกซ้อมอยู่เหรอ?

Iansan:เปล่า ๆ วันนี้ฉันว่างพอดี เลยอยากจะซ่อมบำรุงพวกอุปกรณ์ในสวนหน่อย

Iansan:สวัสดี เจอกันอีกแล้วนะ ยินดีต้อนรับสู่บ้านของฉันนะ

Iansan:พวกเธอมาที่ "ผองสรรพสิ่ง" มีธุระอะไรเหรอ?

6

ไปตามเส้นทางต่อไป

Open step page →
Conversation 1 · 12 linesOpen full page →

Varesa:อ๊ะ อาจารย์ Iansan นี่นา! คุณกำลังฝึกซ้อมอยู่เหรอ?

Iansan:เปล่า ๆ วันนี้ฉันพอจะมีเวลาอยู่ เลยอยากจะซ่อมบำรุงพวกอุปกรณ์ในสวนหน่อย

Iansan:อ้าว พวกเธอนี่เอง! ยินดีต้อนรับสู่ "ผองสรรพสิ่ง" นะ!

Iansan:ดูสิ เมื่อหลายวันก่อนฉันซื้อเจ้านี่มาจากลานประลอง

Paimon:อ้อ นี่มันกราฟฟิตี้ที่เราเคยเห็นก่อนหน้านี้นี่นา!

Iansan:ตอนนี้หาซื้อยากมาก ฉันต้องต่อคิวตั้งนานกว่าจะซื้อได้ ฮ่าฮ่าฮ่า

Varesa:ฉันก็มีชุดลายกราฟฟิตี้นี้อยู่ชุดนึงเหมือนกัน ฉันแขวนไว้ที่หัวเตียงแล้วด้วย ฮิฮิ

Varesa:คราวหน้าช่วยเซ็นชื่อบนชุดของฉันด้วยนะ ฉันจะเก็บไว้อย่างดีเลย!

Iansan:จริงสิ พวกเธอมาที่นี่มีแผนอะไรรึเปล่า?

Conversation 2 · 34 linesOpen full page →

Paimon:เราก็แค่กะจะมาผจญภัยแถวนี้ ไม่มีแผนอะไรเป็นพิเศษหรอก

Paimon:ระหว่างทางบังเอิญได้เจอ Varesa เขาช่วยนำทางให้พวกเราอย่างกระตือรือร้น แถมยังแนะนำเรื่องน่ารู้ของที่นี่ให้พวกเราฟังอีกเยอะแยะเลย

Varesa:ไม่ต้องเกรงใจ นี่เป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้วน่ะ

Iansan:ว่าแต่ช่วงนี้เธอฝึกซ้อมไปถึงไหนแล้ว Varesa ไม่ได้แอบอู้ใช่มั้ย?

Varesa:เรียนอาจารย์ ทำได้เรียบร้อยดีมากค่ะ! วันนี้ก็วิ่งไปกลับครบสามรอบแล้ว!

Iansan:ดีมาก ต่อไปก็ทำตามแผนที่วางไว้ ส่วนเรื่องอาหาร... อืม ช่วงนี้ยังไม่จำเป็นต้องคุมอาหาร

Iansan:เธอสามารถใช้อุปกรณ์ที่ฉันมีอยู่ได้ตามใจชอบ แต่เวลาฝึกด้านความแข็งแกร่งของร่างกาย ต้องระวังเรื่องความปลอดภัยด้วยนะ ทางที่ดีควรหาคนมาช่วยเธอด้วยจะดีกว่า

Varesa:เข้าใจแล้วค่ะ เรื่องนี้ฉันมีประสบการณ์เยอะเลย

Paimon:โอ๊ะ ฉันได้ยินมาว่าเรื่องอาหารการกิน ก็เป็นสิ่งสำคัญในการฝึกกล้ามเนื้อเหมือนกัน ทำไมเธอถึงไม่เตรียมสูตรอาหารไว้ให้ Varesa ล่ะ?

Iansan:เรื่องมันยาวน่ะ... จะว่ายังไงดี Varesa ถือเป็นคนที่มีพรสวรรค์อย่างหาได้ยากเลยล่ะ

Iansan:ตอนที่เธอเพิ่งจะเริ่มฝึกกับฉัน ฉันก็จัดเตรียมแผนการฝึกให้เธอไม่ต่างจากนักเรียนคนอื่น ๆ และยังเขียนสูตรอาหารให้พ่อของเธอด้วย

Varesa:...แต่จากนั้นฉันก็หิวจนตาลาย ไม่มีแรงจะไปเรียนเลย

Iansan:ขอโทษที แผนที่ฉันเตรียมไว้เป็นแผนโภชนาการตามมาตรฐานน่ะ แต่ดูเหมือนจะไม่เหมาะกับการเผาผลาญของเธอเลย

Iansan:ฉันศึกษาพฤติกรรมการกินในอดีตของ Varesa อย่างจริงจัง จนค่อย ๆ ร่างออกมาเป็นแผนที่เหมาะสมกับเธอในตอนนี้

Varesa:ใช่ อาจารย์เอาใจใส่มากเลยล่ะ ฉันรู้สึกว่าตัวเองพัฒนาขึ้นทุกวัน จนเริ่มชอบเรียนและฝึกซ้อมมากขึ้นเรื่อย ๆ

Iansan:Varesa เป็นนักเรียนที่ทำผลงานได้ดีที่สุด ในบรรดานักเรียนทั้งหมดในตอนนี้แล้ว... ถ้าพูดถึงเฉพาะเรื่องยกน้ำหนักละก็ ฉันสู้เขาไม่ได้แล้วล่ะ

Paimon:เอ๋ เธอเป็นอาจารย์นะ แถมยังเป็นผู้ชนะของ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ด้วยนี่นา?

Iansan:ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ต้องตกใจ เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องปกติมากในวงการออกกำลังกาย พรสวรรค์เป็นสิ่งสำคัญมาก

Paimon:ว้าว สะ สุดยอด! ดูไม่ออกเลยแฮะ...

Iansan:ฉันไม่ได้เว่อร์นะ ความสามารถของ Varesa น่ะพึ่งพาได้เลย ถ้ามั่นใจในตัวเองมากกว่านี้อีกนิดก็คงดี

Varesa:เป็นเพราะอาจารย์สอนมาดีทั้งนั้นแหละ แหะ ๆ จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้พยายามเท่าไหร่หรอก

Traveler:อย่างนี้ก็เท่ากับเป็นอัจฉริยะแล้วมั้ย...

Varesa:เปล่า ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น เวลาอยู่ต่อหน้าอุปกรณ์ออกกำลังกายหรือมอนสเตอร์ ฉันแค่ใช้พลังเต็มที่ได้โดยไม่ต้องคิดมากน่ะ

Varesa:แต่พอต้องสู้กับคนอื่นฉันก็ไม่ไหวแล้ว... เพราะฉันกลัวว่าจะทำให้คนอื่นต้องเจ็บตัว...

Paimon:เอ่อ ก็ถูกของเธอ... แล้วอย่างนี้ "จาริกเพลิงศักดิ์สิทธิ์หวนคืน" ล่ะ?

Varesa:เฮ้อ แม้แต่การแข่งขันแบบทีมฉันก็ยังไม่เคยชนะเลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องอันดับ ฉันไม่ถนัดเรื่องการแข่งกับคนอื่นเลยจริง ๆ

Iansan:หนึ่งในแก่นแท้ของพลัง ก็คือการ "ควบคุม" ใช้บาร์เบลนี้มาเป็นตัวอย่างละกัน

Iansan:เราไม่ได้ใช้แรงแค่ตอนยกอย่างเดียว ตอนวางก็ต้องใช้แรงเหมือนกัน คนที่แรงเยอะน่ะจัดการได้สบายแน่นอน

Varesa:ฉันเข้าใจ เวลาฝึกซ้อมฉันก็ทำแบบนี้ตลอด ก็ไม่เคยมีปัญหาอะไร แต่พอต้องสู้กับคนอื่นทีไร ฉันก็จะเริ่มสงสัยในตัวเองตลอด...

Varesa:อืม ขอบคุณที่ปลอบใจฉันนะ ขอแค่ขยันฝึกซ้อม สักวันจะต้องเอาชนะได้แน่

Varesa:ถ้างั้นพวกเราขอตัวก่อนนะอาจารย์ ฉันต้องพาพวกเขาไปดูสวนผลไม้

Iansan:ได้เลย ขอให้พวกเธอเที่ยวเล่นใน "ผองสรรพสิ่ง" ให้สนุกนะ

7

(test)伊安珊常驻对话$HIDDEN

Open step page →
8

ไปที่สวนผลไม้ และคุยกับ Varesa

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Vanana:ที่นี่คือสวนผลไม้ของ Varesa ต้องตั้งใจปกป้องให้ดี จะปล่อยให้คนเลวกับ Saurian ชั่วร้ายเข้าไปไม่ได้เด็ดขาด

Vanana:แต่ว่า กลิ่นอายของเธอดูแตกต่างนะ เป็นเพื่อนที่ดีมาก ๆ เลย เพราะงั้น กินผลไม้ตามใจชอบได้เลยนะ กินให้อิ่ม ๆ ถึงจะมีความสุข Varesa ก็พูดแบบนี้เหมือนกัน

Conversation 2 · 37 linesOpen full page →

Vanana:กรร กรร...

Varesa:ขอบคุณที่เฝ้าบ้านนะ Vanana ไหนให้ฉันดูหน่อย ไหนดูซิ เธอแข็งแกร่งขึ้นอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย

Vanana:กรร!

Varesa:ฮ่า ๆ ฉันแค่อยากดูเฉย ๆ ไม่ได้คิดจะงัดข้อแข่งกันหรอกนะ ไว้คราวหน้าละกันนะ

Varesa:อ้อ มันคือ Vanana เวลาที่สวนผลไม้ไม่มีคน มันก็จะเฝ้าอยู่ที่นี่ เป็นเจ้าตัวเล็กที่พึ่งพาได้ แถมยังติดคนมากเลยแหละ

Paimon:ตะ...ตัวเล็กเหรอ? นี่ก็แข็งแรงมากพอแล้วนะ...

Varesa:มาเถอะ เข้ามาสิ ที่นี่ก็คือสวนผลไม้ของครอบครัวฉันเอง

Paimon:โห ข้างในใหญ่กว่าที่คิดไว้ซะอีกนะเนี่ย!

Paimon:มีผลไม้อยู่ทั่วทุกที่เลย ทุกลูกดูน่าอร่อยจังเลย!

Varesa:ฮี่ฮี่ ที่นี่มีชื่อว่า "ผองสรรพสิ่ง" ด้วยความที่อยู่ใกล้ภูเขาไฟ เพราะงั้นดินก็เลยอุดมสมบูรณ์มาก ปลูกอะไรก็อร่อยทั้งนั้น

Varesa:โดยเฉพาะผลไม้ที่ได้รับความนิยมมาก เราไม่ได้เอาไปขายข้างนอกอย่างเดียว แต่ยังเก็บไว้กินเองอีกเพียบ แถมยังแจกให้ญาติ ๆ และเพื่อน ๆ ด้วย

Paimon:อย่างนี้นี่เอง ก่อนหน้านี้ฉันยังคิดอยู่เลยว่า ทำไมชนเผ่าถึงอาศัยอยู่ใต้ภูเขาไฟ นึกไม่ถึงเลยว่าจะมีประโยชน์แบบนี้ด้วย

Varesa:ใช่แล้ว จริงสิ ไหน ๆ ก็มาที่นี่แล้ว พวกเราเก็บผลไม้กินกันสักหน่อยเถอะ

Paimon:เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เธอเพิ่งกินข้าวไปเองไม่ใช่เหรอ?

Varesa:ผลไม้เป็นของหวานหลังมื้ออาหาร ไม่ทับที่อาหารจานหลักหรอก ถ้ากินแค่สามสิบถึงห้าสิบลูกก็คงไม่เป็นไรหรอกน่า

Varesa:ฮ่า ๆ ตอนเด็ก ๆ พ่อฉันขายผลไม้อยู่ตรงแผงขายผลไม้หน้าประตู พอฉันกระตุกเสื้อพ่อ พ่อก็จะยัดผลไม้ลูกนึงมาให้ฉัน

Varesa:ฉันกินเร็วมาก กินหมดก็ขออีกลูก ปรากฏว่าคนก็เริ่มมามุงฉันเยอะขึ้นเรื่อย ๆ เพราะอยากดูฉันกินผลไม้

Varesa:พ่อบอกว่า เพราะฉันกินผลไม้อย่างเอร็ดอร่อยมาก คนที่มาซื้อผลไม้ก็เลยเยอะขึ้น ฉันดีใจมากที่ได้ช่วยพ่อ ก็เลยกินเยอะขึ้นกว่าเดิม

Varesa:ลูกค้าจะลูบหัวฉันหลังจากซื้อผลไม้เสร็จ แถมยังชมฉันด้วยว่า "เด็กที่กินเก่งแบบนี้ โตขึ้นมาต้องแข็งแรงแน่นอน"

Varesa:ฉันได้แต่ยืนซื่อบื้อมองพวกเขาหัวเราะ ไม่นานนักพ่อก็เริ่มหัวเราะ จากนั้นแม่ที่มาช่วยงานก็หัวเราะตาม...

Paimon:เป็นภาพที่อบอุ่นดีจัง น่าอิจฉาจังเลยนะ

Varesa:แต่ท้ายที่สุดแล้วเพราะผลไม้ที่ปลูกในบ้านอร่อยมาก ทุกคนถึงได้ยินดีมาอุดหนุน ฉันไม่ได้โม้นะ เดี๋ยวพวกเธอก็จะเข้าใจเอง

Varesa:อีกไม่กี่วันก็จะมีแข่ง "ศึกกระเพาะเหล็ก" พอดี ครอบครัวฉันเองก็ช่วยสนับสนุนผลไม้จำนวนมาก เพื่อเป็นวัตถุดิบสำหรับทำขนมหวานด้วย

Paimon:"ศึกกระเพาะเหล็ก" เหรอ?

Varesa:อื้ม พูดง่าย ๆ ก็คือ มันเป็นกิจกรรมที่เหมือนกับการแข่งขันนักกินจุน่ะ! เลยต้องเตรียมวัตถุดิบเยอะเลย

Varesa:เพราะงั้นเก็บได้ตามสบายเลย ฉันก็จะช่วยเก็บด้วย ไม่ต้องกังวลว่าจะเสียเปล่าหรอกนะ!

Paimon:ได้เลย! ขอฉันดูก่อนนะ ว่าจะเริ่มจากตรงไหนดี...

Paimon:เอ๋ ทำไมตรงนั้นถึงมี... เห็ดล่ะ?

Varesa:อ๋อ เห็ดนี่เหรอ ไม่รู้มันโผล่มาจากไหน ตั้งแต่ตอนที่สร้างสวนผลไม้แล้วล่ะ

Varesa:มันไม่ต้องรดน้ำ ไม่ต้องใส่ปุ๋ย แถมยังโตเร็ว เนื้ออวบแน่น แล้วก็รสชาติอร่อยด้วย

Varesa:ไม่ใช่แค่เอามาย่างหรือผัดได้เท่านั้นนะ ขนาดกินสด ๆ ก็ยังอร่อยมาก รสชาติเหมือนผลไม้เลย!

Paimon:เห็ดที่รสชาติเหมือนผลไม้เหรอ? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย

Traveler:อาจเพราะดูดซึมสารอาหาร จากต้นผลไม้ที่อยู่รอบ ๆ ละมั้ง

Varesa:น่าจะใช่นะ ถ้ากินแล้วรสชาติเหมือนผลไม้ งั้นก็ถือว่ามันเป็นผลไม้ซะเลย จะสนใจที่มาที่ไปทำไมกัน

Varesa:มาสิ อยากเก็บเท่าไหร่ก็เก็บได้เลยนะ เก็บเห็ดไปอีกหน่อยสิ เดี๋ยวฉันเอาไปทำอาหารให้พวกเธอกินเอง!

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Varesa:มาสิ อยากเก็บเท่าไหร่ก็เก็บได้เลยนะ เก็บเห็ดไปอีกหน่อยสิ เดี๋ยวฉันเอาไปทำอาหารให้พวกเธอกินเอง!

9

เก็บผลไม้ และเตรียมเตรียมตัวทำอาหารต่อไป

Open step page →
10

คุยกับ Varesa

Open step page →
Conversation 1 · 29 linesOpen full page →

Varesa:ที่แท้ก็เก็บมาเยอะขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย สุดยอดจริง ๆ!

Paimon:เพราะเธอบอกว่า "ศึกกระเพาะเหล็ก" ต้องใช้วัตถุดิบมากมาย พวกเราจะกินฟรีอย่างเดียวโดยไม่ช่วยงานไม่ได้หรอกนะ

Paimon:เมื่อกี้ฉันลองชิมดูแล้ว มันอร่อยมากจริงด้วย มีน้ำชุ่มฉ่ำ รสหวานกำลังดี ต้องเป็นผลไม้ที่ขายหมดเกลี้ยงก่อนในตลาดแน่นอน!

Paimon:เห็ดฉันก็กินนะ แต่นึกไม่ถึงว่าในกลิ่นดั้งเดิมของเห็ดจะมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของผลไม้ด้วย เหลือเชื่อจริง ๆ

Paimon:ฉันจะเรียกมันว่า "Berryshroom" ละกัน!

Paimon:ใช่มั้ยล่ะ ถึงยังไงฉันก็เคยไปมาหลายที่ และได้ชิมอาหารอร่อย ๆ มามากมาย ลิ้นของฉันน่ะจำรสชาติได้ดีพอ ๆ กับสมองเลยนะ!

Varesa:ขอบคุณพวกเธอมากนะ ถ้าอย่างงั้น ฉันจะขอเลิกงานก่อนเลยละกัน ฉันสัญญาไว้แล้วว่าจะทำเห็ดให้เธอกิน รอเดี๋ยวนะ

Varesa รีบปรุงอาหารอย่างรวดเร็ว และนำเมนูเห็ดร้อน ๆ มาเสิร์ฟตรงหน้าพวกคุณ

Varesa:ฉันไม่ถนัดเรื่องทำอาหาร อย่าว่ากันนะ แต่ถ้ามีวัตถุดิบที่ดีพอ แค่วิธีการทำง่าย ๆ ก็อร่อยมากแล้วล่ะ

Paimon:ไม่เลย ๆ กลิ่นหอมมากนะเนี่ย กลิ่นของเห็ดเข้มข้นดีมากเลย รู้สึกว่าต้องอร่อยมากแน่ ๆ

Paimon:อื้ม รสชาตินี้ แตกต่างจากการกินสด ๆ ลิบลับเลยแฮะ!

Varesa:ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเธอชอบก็ดีแล้วล่ะ

Varesa:เห็ดชนิดนี้ได้รับความนิยมมากใน "ผองสรรพสิ่ง" แต่ยังไม่เป็นที่รู้จักเท่าไหร่

Varesa:"ศึกกระเพาะเหล็ก" ในครั้งนี้ ก็มีเป้าหมายที่จะโปรโมตเห็ดชนิดนี้ด้วยเหมือนกัน คุณลุง Atolli พยายามปรับปรุงเมนูนี้มากเลยนะ

Varesa:ถ้าพวกเธอสนใจละก็ ไว้ถึงตอนนั้นก็มาเข้าร่วมด้วยนะ!

Traveler:เธอสนใจมั้ย?

Paimon:ฉันเหรอ? "ศึกกระเพาะเหล็ก"... เอ่อ ก็ต้องสนอยู่แล้วสิ! ถึงจะไม่รู้ว่าจะกินได้เท่าไหร่ก็เถอะ...

Varesa:ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัวว่าจะสิ้นเปลืองหรอก ถ้าเธอกินไม่หมดก็บอกฉันได้ ฉันจะช่วยกินเอง

Paimon:งั้นฉันก็สบายใจแล้วล่ะ... เอ๋ ไม่สิ พวกเราน่าจะเป็นคู่แข่งกันนี่นา แข่งกับเธอจะเอาชนะได้ยังไง!

Varesa:ไม่ลองแล้วจะรู้ได้ไง ฉันว่ากระเพาะเธอก็ไม่ใช่เล่น ๆ เหมือนกันนะ

Varesa:อีกอย่าง จะแพ้ชนะก็ไม่สำคัญหรอก ถือซะว่าเป็นโอกาสดีที่จะได้ลอง อาหารแสนอร่อยของ "ผองสรรพสิ่ง" ละกัน

Paimon:มีเหตุผล!

Traveler:งั้นฉันก็เอาด้วยละกัน

Paimon:ได้ งั้นพวกเราลงสมัครกันเถอะ! คอยดูฝีมืออันยิ่งใหญ่ของ Paimon คนนี้ได้เลย!

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 784508144
มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 2
มหัศจรรย์แดนเห็ด: ฉากที่ 2

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/784508144
"ผองสรรพสิ่ง"
"ผองสรรพสิ่ง"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1465488398
พักผ่อนในสวนผลไม้
พักผ่อนในสวนผลไม้

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2595727394

Relationships

1 links

Published Sprites

Sprites

2

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Natlan_Bisonsaurus
Chapter iconchapterIcon192 × 192 · 7 KBUI_ChapterIcon_Natlan_BisonsaurusResource name
Quest type · UI_QuestType_Chapter_2
Quest typechapterSerialNumberIcon56 × 56 · 1 KBUI_QuestType_Chapter_2Resource name

Properties

10

chapter2071

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/268
id
2071
cityId
6
groupId
2070
questType
LQ
endQuestId
1503305
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Natlan_Bisonsaurus
beginQuestId
1503301
chapterCategory
tribal
needPlayerLevel
28
chapterSerialNumberIcon
UI_QuestType_Chapter_2