Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Snezhnaya

Story Chapters

วีลานั้นคือเซียน หยั่งรู้วิถีลับแห่งดาบ!

Story evidence

Chapter quests

1

วีลานั้นคือเซียน หยั่งรู้วิถีลับแห่งดาบ!

Open quest →
Quest flow
1

ไปบริเวณที่ "Sadov-Arbat" อยู่

Open step page →
2

เข้าไปตรวจดูสถานการณ์

Open step page →
Conversation 1 · 4 linesOpen full page →

???:...!

Paimon:...เหวอ! อะไรบินผ่านไปน่ะ?

Blyushko:แฮ่ก... แฮ่ก... คนใจดีทางนั้น! ช่วยฉันหยุดมันที! ไว้เดี๋ยวฉันจะตอบแทนให้อย่างงามเลย!

Traveler:(นั่นมันดาบของ Vesna ไม่ใช่เหรอ... ตามไปดูก่อนแล้วกัน!)

3

ตามจับจอมโจรผู้โผบินที่น่าสงสัย

Open step page →
Conversation 1 · 45 linesOpen full page →

Vesna & Paimon:...เจอแล้ว!

Vesna:เหวอ... ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ...

Paimon:อ๊ะ! ฉันก็ว่าอยู่ทำไมเจ้านี่หน้าตาคุ้น ๆ ที่แท้ก็คือดาบของเธอนี่เอง!

Vesna:เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่งเข้าใจผิดสิ เจ้าตัวเล็กนี่ฉันเป็นคนสร้างขึ้นมาก็จริง แต่มันไม่ยอมทำตามคำสั่งฉันเลยนะ

Vesna:นี่ไง ระหว่างที่เราคุยกันอยู่นี้ มันก็คิดจะชิ่งหนีไปแล้วเนี่ย

???:...!

Vesna:อยู่นิ่ง ๆ สักพักก่อนเถอะน่า

???:กริ๊ก...!

Vesna:เฮ้อ... หามาทั้งวันเลย เหนื่อยสุด ๆ! พวกเธอเองก็เหนื่อยหน่อยนะ ของหายกับของแทนคำขอบคุณ เดี๋ยวฉันส่งคนเอาไปให้ทีหลังนะ งั้นไว้เจอกันใหม่นะ... บ๊ายบาย!

Traveler:...เดี๋ยวก่อน!

Paimon:ไหงเธอคิดจะชิ่งหนีด้วยอีกคนล่ะ? ยังไม่ได้อธิบายเลยนะว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น!

Traveler:ทำไมจู่ ๆ ดาบของเธอถึงเสียการควบคุมล่ะ?

Vesna:เอ่อ...

Traveler:ทำไมจู่ ๆ มันถึงเริ่มขโมยของล่ะ?

Vesna:คือว่า...

Vesna:ก็ได้ ๆ! ฉันยอมบอกแล้วก็ได้! เฮ้อ... ดูไม่ออกเลยนะ ว่าเธอจะมีแววได้เข้าไปนั่งทำงาน ในห้องสอบสวนของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ด้วยน่ะ...

Vesna:ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความลับสำหรับเธออยู่แล้ว สิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา เพราะว่าได้รับอิทธิพล จากอำนาจของผู้ปกครองแห่งชีวิต ก็เลยมี "พลังวิญญาณ" แฝงอยู่ไม่มากก็น้อยน่ะ

Paimon:"พลังวิญญาณ"? เป็นคำพูดที่หาฟังได้ยากจัง ไม่เหมือนคำของ Snezhnaya เลยนะ...

Vesna:ไม่กี่วันก่อนฉันไปค้นเจอ... อะแฮ่ม! ฉันได้ตำราโบราณของ Liyue มาเล่มหนึ่งจากพ่อค้าหนังสือเก่าน่ะ

Vesna:ในนั้นบันทึกเรื่องราวของมนุษย์โบราณ ที่ผ่านการฝึกฝนร่างกายและจิตใจ จนได้รับพลังที่ทัดเทียมกับ "เซียน"

Vesna:ในบรรดาคนเหล่านั้น ยังมีบางคนที่เชี่ยวชาญการควบคุมดาบบิน บ่มเพาะจิตดาบ ปราบปีศาจขจัดมาร ซึ่งใน Liyue ยุคนั้นจะได้รับการยกย่องให้เป็น...

Vesna:...เซียน! ดาบ!

Paimon:เธอคงไม่ได้จะบอกว่า... ดาบในหนังสือกับดาบของเธอก็บินได้เหมือนกัน... แถมวีลากับเซียนดาบก็เป็นเซียนเหมือนกัน... เธอก็เลยฝึกฝน ตามหนังสือที่ไม่รู้ที่มาที่ไปเล่มนั้นหรอกใช่มั้ย?

Vesna:...หึ ๆ เธอเดาถูกเผงเลย! ถ้าเกิดฉันบ่มเพาะจิตดาบออกมาได้สักกลุ่มบ้าง... ต่อไปเวลาเล่นเกมก็ไม่ต้องไปหาคนอื่นแล้วล่ะ!

Vesna:อะแฮ่ม... ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น แค่เผลอถ่ายทอด "พลังวิญญาณ" เข้าไปมากกว่าปกตินิดเดียวเอง...

Vesna:ไม่คิดเลยว่าจิตดาบแต่ละตัว จะพากันหนีออกไปทันที แถมยังมีตัวนึงขโมยหนังสือ "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ครึ่งหลังของฉันหนีไปด้วย!

Paimon:"บันทึกวิถีดาบโบราณ"? ชื่อฟังดูเวอร์วังจัง...

Vesna:ช่วงสองวันนี้ฉันได้ยินมาว่ามี "หัวขโมยบินได้ตัวน้อย" ที่ไปมาไร้ร่องรอย คอยสะสมอัญมณีและของล้ำค่าต่าง ๆ ที่ส่องประกายระยิบระยับ... เดาได้เลยว่าต้องเป็นหนึ่งในจิตดาบพวกนี้แน่ ๆ

Paimon:อย่างนี้นี่เอง... เอ๊ะ? แล้วทำไมถึงไม่ให้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ออกมาจัดการพวกมันล่ะ?

Vesna:จะทำแบบนั้นได้ยังไง กองทัพพันธสัญญาเหมันต์เป็นกองกำลังชั้นยอด ที่ขึ้นตรงต่อ Tsaritsa เชียวนะ

Paimon:...ที่จริงแล้วเธอแค่อยากจะแอบจัดการปัญหา ที่ตัวเองก่อไว้ใช่มั้ยล่ะ?

Vesna:เรื่องนั้นน่ะนะ จะบอกว่าไม่ได้คิดแบบนั้นก็คงไม่ได้... แต่ในเมื่อพวกเธอ ดันมาเห็นเข้าแบบนี้แล้วละก็... งั้นตอนนี้กำลังคนค้นหาก็เพิ่มขึ้นเป็น 3 เท่าแล้วล่ะ!

Traveler:ทำไมจู่ ๆ ถึงนับรวมพวกเราเข้าไปด้วยล่ะ!

Vesna:อย่าพูดแบบนั้นสิ... มีเรื่องเดือดร้อนก็จ้างนักผจญภัย นั่นมันสัญชาตญาณของมนุษย์ไม่ใช่เหรอ? วางใจได้เลย ด้วยของสะสมของฉัน รับรองว่าฉันจ่ายค่าตอบแทน ที่เธอต้องพอใจได้อย่างแน่นอน

Vesna:ตกลงตามนี้นะ! พรุ่งนี้ค่อยมาหาฉัน ที่ค่ายของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ เพื่อปรึกษากันว่าจะจับจิตดาบที่เหลือยังไงดี อย่าปล่อยให้ฉันรอจนต้องไปหาเธอเองล่ะ!

Paimon:พูดเองเออเองเสร็จสรรพเลยแฮะ...

Traveler:ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธเลยซะงั้น...

Paimon:แต่ถ้าเดินอยู่บนถนน แล้วจู่ ๆ ก็โดนผู้บัญชาการของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ มาตามถึงที่ ก็คงจะยุ่งยากน่าดูเหมือนกัน

Paimon:งั้นพรุ่งนี้ไปดูกันเถอะ ว่าเธอตั้งใจจะหา... จิตดาบอะไรนั่นที่เหลือยังไง!

Conversation 2 · 46 linesOpen full page →

Vesna & Paimon:...เจอแล้ว!

Vesna:เหวอ... ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ...

Paimon:อ๊ะ! ฉันก็ว่าอยู่ทำไมเจ้านี่หน้าตาคุ้น ๆ ที่แท้ก็คือดาบของเธอนี่เอง!

Vesna:เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่งเข้าใจผิดสิ เจ้าตัวเล็กนี่ฉันเป็นคนสร้างขึ้นมาก็จริง แต่มันไม่ยอมทำตามคำสั่งฉันเลยนะ

Vesna:นี่ไง ระหว่างที่เราคุยกันอยู่นี้ มันก็คิดจะชิ่งหนีไปแล้วเนี่ย

???:...!

Vesna:อยู่นิ่ง ๆ สักพักก่อนเถอะน่า

???:กริ๊ก...!

Vesna:เฮ้อ... หามาทั้งวันเลย เหนื่อยสุด ๆ! พวกเธอเองก็เหนื่อยหน่อยนะ ของหายกับของแทนคำขอบคุณ เดี๋ยวฉันส่งคนเอาไปให้ทีหลังนะ งั้นไว้เจอกันใหม่นะ... บ๊ายบาย!

Traveler:...เดี๋ยวก่อน!

Paimon:ไหงเธอคิดจะชิ่งหนีด้วยอีกคนล่ะ? ยังไม่ได้อธิบายเลยนะว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น!

Traveler:ทำไมจู่ ๆ ดาบของเธอถึงเสียการควบคุมล่ะ?

Vesna:เอ่อ...

Traveler:ทำไมจู่ ๆ มันถึงเริ่มขโมยของล่ะ?

Vesna:คือว่า...

Vesna:ก็ได้ ๆ! ฉันยอมบอกแล้วก็ได้! เฮ้อ... ดูไม่ออกเลยนะ ว่าเธอจะมีแววได้เข้าไปนั่งทำงาน ในห้องสอบสวนของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ด้วยน่ะ...

Vesna:ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความลับสำหรับเธออยู่แล้ว สิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา เพราะว่าได้รับอิทธิพล จากอำนาจของผู้ปกครองแห่งชีวิต ก็เลยมี "พลังวิญญาณ" แฝงอยู่ไม่มากก็น้อยน่ะ

Paimon:"พลังวิญญาณ"? เป็นคำพูดที่หาฟังได้ยากจัง ไม่เหมือนคำของ Snezhnaya เลยนะ...

Vesna:ไม่กี่วันก่อนฉันไปค้นเจอ... อะแฮ่ม! ฉันได้ตำราโบราณของ Liyue มาเล่มหนึ่งจากพ่อค้าหนังสือเก่าน่ะ

Vesna:ในนั้นบันทึกเรื่องราวของมนุษย์โบราณ ที่ผ่านการฝึกฝนร่างกายและจิตใจ จนได้รับพลังที่ทัดเทียมกับ "เซียน"

Vesna:ในบรรดาคนเหล่านั้น ยังมีบางคนที่เชี่ยวชาญการควบคุมดาบบิน บ่มเพาะจิตดาบ ปราบปีศาจขจัดมาร ซึ่งใน Liyue ยุคนั้นจะได้รับการยกย่องให้เป็น...

Vesna:...เซียน! ดาบ!

Paimon:เธอคงไม่ได้จะบอกว่า... ดาบในหนังสือกับดาบของเธอก็บินได้เหมือนกัน... แถมวีลากับเซียนดาบก็เป็นเซียนเหมือนกัน... เธอก็เลยฝึกฝน ตามหนังสือที่ไม่รู้ที่มาที่ไปเล่มนั้นหรอกใช่มั้ย?

Vesna:...หึ ๆ เธอเดาถูกเผงเลย! ถ้าเกิดฉันบ่มเพาะจิตดาบออกมาได้สักกลุ่มบ้าง... ต่อไปเวลาเล่นเกมก็ไม่ต้องไปหาคนอื่นแล้วล่ะ!

Vesna:อะแฮ่ม... ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น แค่เผลอถ่ายทอด "พลังวิญญาณ" เข้าไปมากกว่าปกตินิดเดียวเอง...

Vesna:ไม่คิดเลยว่าจิตดาบแต่ละตัว จะพากันหนีออกไปทันที แถมยังมีตัวนึงขโมยหนังสือ "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ครึ่งหลังของฉันหนีไปด้วย!

Paimon:"บันทึกวิถีดาบโบราณ"? ชื่อฟังดูเวอร์วังจัง...

Vesna:ช่วงสองวันนี้ฉันได้ยินมาว่ามี "หัวขโมยบินได้ตัวน้อย" ที่ไปมาไร้ร่องรอย คอยสะสมอัญมณีและของล้ำค่าต่าง ๆ ที่ส่องประกายระยิบระยับ... เดาได้เลยว่าต้องเป็นหนึ่งในจิตดาบพวกนี้แน่ ๆ

Paimon:อย่างนี้นี่เอง... เอ๊ะ? แล้วทำไมถึงไม่ให้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ออกมาจัดการพวกมันล่ะ?

Vesna:จะทำแบบนั้นได้ยังไง กองทัพพันธสัญญาเหมันต์เป็นกองกำลังชั้นยอด ที่ขึ้นตรงต่อ Tsaritsa เชียวนะ

Vesna:เพื่อรับมือกับปรากฏการณ์ประหลาดในช่วงนี้ กองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ต่างก็ยุ่งจนหัวหมุนไปหมดแล้ว จะเอากองกำลังที่สำคัญขนาดนี้ มาทุ่มให้กับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ได้ยังไงล่ะ

Paimon:...ที่จริงแล้วเธอแค่อยากจะแอบจัดการปัญหา ที่ตัวเองก่อไว้ใช่มั้ยล่ะ?

Vesna:เรื่องนั้นน่ะนะ จะบอกว่าไม่ได้คิดแบบนั้นก็คงไม่ได้... แต่ในเมื่อพวกเธอ ดันมาเห็นเข้าแบบนี้แล้วละก็... งั้นตอนนี้กำลังคนค้นหาก็เพิ่มขึ้นเป็น 3 เท่าแล้วล่ะ!

Traveler:ทำไมจู่ ๆ ถึงนับรวมพวกเราเข้าไปด้วยล่ะ!

Vesna:อย่าพูดแบบนั้นสิ... มีเรื่องเดือดร้อนก็จ้างนักผจญภัย นั่นมันสัญชาตญาณของมนุษย์ไม่ใช่เหรอ? วางใจได้เลย ด้วยของสะสมของฉัน รับรองว่าฉันจ่ายค่าตอบแทน ที่เธอต้องพอใจได้อย่างแน่นอน

Vesna:ตกลงตามนี้นะ! พรุ่งนี้ค่อยมาหาฉัน ที่ค่ายของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ เพื่อปรึกษากันว่าจะจับจิตดาบที่เหลือยังไงดี อย่าปล่อยให้ฉันรอจนต้องไปหาเธอเองล่ะ!

Paimon:พูดเองเออเองเสร็จสรรพเลยแฮะ...

Traveler:ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธเลยซะงั้น...

Paimon:แต่ถ้าเดินอยู่บนถนน แล้วจู่ ๆ ก็โดนผู้บัญชาการของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ มาตามถึงที่ ก็คงจะยุ่งยากน่าดูเหมือนกัน

Paimon:งั้นพรุ่งนี้ไปดูกันเถอะ ว่าเธอตั้งใจจะหา... จิตดาบอะไรนั่นที่เหลือยังไง!

4

รอให้ถึงวันถัดไป

Open step page →
5

ไปยังที่ตั้งกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ และคุยกับ Vesna

Open step page →
Conversation 1 · 23 linesOpen full page →

Vesna:"...จิตท่องแปดทิศ เจตจำนงส่องสี่ทิศ! สิ่งเร้นลับปรากฏแจ้ง สรรพสิ่งพลันเผยโฉม... จงปรากฏ!"

Paimon:...

Vesna:หืม? ก็ทำตามที่บอกไว้ใน "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ว่าให้ใช้ "จิตสัมผัส" ค้นหาร่องรอยของ "จิตดาบ" ไง

Vesna:เซียนดาบในหนังสือก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น แค่ใช้ "จิตสัมผัส" กวาดผ่าน ร่องรอยอะไรก็โผล่ออกมาหมด... หึ ถ้าตอนที่สั่งการฉันทำแบบนี้ได้บ้างก็ดีสิ

Vesna:แถมตอน "ทำความสะอาด" ก็ยังเอามาใช้ได้ด้วย ทีนี้จะได้ไม่ต้องโดน Danica บ่นอีกแล้วว่าทำไม่ค่อยสะอาด

Paimon:ทำความสะอาดที่เธอพูดถึง ใช่แบบที่ฉันคิดมั้ย...

Vesna:หืม? แล้วจะเป็นแบบไหนได้อีกล่ะ?

Paimon:ช่างเถอะ ไม่ถามดีกว่า... ตกลงว่าเธอฝึกสำเร็จรึยัง? "จิตสัมผัส" อะไรนั่นน่ะ?

Vesna:อืม... เอาเป็นว่า น่าจะหาตำแหน่งของจิตดาบตัวต่อไปเจอแล้ว ฉันยังเอาของสะสมของตัวเองมาดัดแปลงเป็น "เข็มทิศจิตสัมผัส" ด้วย อะ เอาไปสิ

Paimon:โห! มันชี้บอกทิศอยู่จริงเหรอเนี่ย? "จิตสัมผัส"... นี่เธอฝึกจนสำเร็จจริง ๆ เหรอ?

Traveler:แล้วหลักการของมันคือยังไงเหรอ...?

Vesna:อ้อ ง่ายมากเลย ฉันใช้การรับรู้พลังธาตุสัมผัสถึงทิศทางคร่าว ๆ ของจิตดาบก่อน จากนั้นค่อยใช้พลังธาตุบิดเข็มของเข็มทิศ ให้ชี้ไปยังทิศทางที่ตรงกันก็เรียบร้อย

Paimon:...

Traveler:...

Paimon:...นี่มันเกี่ยวกับ "จิตสัมผัส" กี่โมงก่อน!

Vesna:ช่วยไม่ได้นี่นา ฉันลองทำตามวิธีในหนังสือตั้งหลายครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จสักที ก็เลยคิดว่าสู้ใช้พลังดั้งเดิมของตัวเอง ไปสัมผัสโดยตรงยังจะดีกว่า

Vesna:แต่ก็อุตส่าห์สร้างเข็มทิศตัวนี้ออกมาแล้วทั้งที ถ้าไม่ได้ใช้งานมันเลย มันก็ดูน่าสงสารเกินไปไม่ใช่เหรอ?

Vesna:ไหน ๆ พวกเธอก็ต้องเดินทางไปกับฉันพอดี งั้นก็ถือมันไว้แล้วตามฉันมาสิ!

Paimon:เอาเถอะ... ว่าแต่ในเมื่อมันไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "จิตสัมผัส" อยู่จริง แล้วที่เธอท่องว่า "จิตท่องแปดทิศ" กับ "เจตจำนงส่องสี่ทิศ"... อะไรนั่น มันมีประโยชน์อะไรกันแน่ล่ะ?

Vesna:อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ พอท่องแล้วฟังดูเท่ดี ฉันก็เลยท่อง ๆ ไปงั้นแหละ คาถาของ Liyue ออกเสียงยากใช้ได้เลย ฉันฝึกอยู่ตั้งหลายรอบแน่ะ! ...พวกเธออยากลองดูบ้างมั้ยล่ะ?

Paimon:...ไม่เอาด้วยหรอก!

6

ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ

Open step page →
7

ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้

Open step page →
8

ตามหาจิตดาบ

Open step page →
Conversation 1 · 30 linesOpen full page →

???:...ฮ่าฮ่า! สำเร็จแล้ว! ข้าทำสำเร็จแล้ว!

Paimon:เหวออ! ดาบ...ดาบพูดอยู่งั้นเหรอ?

???:เจ้าโง่! ดาบเล่มนี้คือร่างศักดิ์สิทธิ์ของจิตดาบแต่กำเนิด แค่เอ่ยปากพูดมันจะไปยากอะไร? แล้วพวกเจ้าเป็นมนุษย์หน้าเหม็นมาจากไหนกัน...

???:...จะ...เจ้าแห่งดาบ!?

Vesna:โห จิตดาบแต่กำเนิดงั้นเหรอ? แล้วฉันล่ะเป็นอะไร หินข้างทางรึไง?

???:บ้าจริง... ตามมาทันเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย... Ve... Vesna เจ้าอย่ามาอวดดีไปหน่อยเลย!

ผู้ฝึกโอสถ:ข้าเชี่ยวชาญวิถีแห่ง "ผู้ฝึกโอสถ" และกวาดหาสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน พอผ่านไปสามวันสามคืน ในที่สุดก็หลอมโอสถเซียน ที่สะท้านฟ้าสะเทือนดินออกมาได้แล้ว!

Vesna:หรือว่าจะเป็น... โอสถเซียนใน "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ที่ชาว Liyue โบราณใช้เพื่อทะลวงขั้นอย่างรวดเร็วน่ะเหรอ! นี่เธอหลอมมันสำเร็จจริงเหรอเนี่ย?

ผู้ฝึกโอสถ:หึ ๆ ขอแค่ดื่มลงไปอึกเดียว ตัวข้าก็จะลอกคราบเปลี่ยนกระดูก พลังฝึกตนพุ่งพรวดขึ้นฟ้า ถึงตอนนั้นต่อให้มีเจ้าสักสิบคน ก็หยุดดาบสะท้านโลกอย่างข้าไม่ได้หรอก!

Paimon:...เอ๊ะ? แต่ว่าเธอไม่มีปากนี่นา จะดื่มยายังไงล่ะ?

ผู้ฝึกโอสถ:ฮ่าฮ่า เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่สำคัญหรอก... ข้าก็แค่...

ผู้ฝึกโอสถ:...

ผู้ฝึกโอสถ:...ข้าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย!

Vesna:จิตบำเพ็ญของมันแหลกสลายไปแล้ว! ทำได้ดีมาก! Paimon!

Paimon:เอ๋? หา! ฉันเหรอ?

Vesna:...ดูซะ!

ผู้ฝึกโอสถ:ไม่...!

Paimon:ดาบเล่มนี้ทำเป็นคุยโต แต่ตอนออกนอกสนามดันเหมือนพวกลูกกระจ๊อกซะงั้น...

Vesna:ตามบันทึกในตำราโบราณ วิถีแห่งการบำเพ็ญเซียน ก็คือความเป็นจริงที่โหดร้ายแบบนี้แหละ มันก็เหมือนกับลม และหิมะอันเหน็บหนาวที่ไร้ความปรานีของ Snezhnaya กฎเหล็กที่ผู้อ่อนแอ ต้องตกเป็นเหยื่อของผู้ที่แข็งแกร่งกว่า...

Vesna:ก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว นอกจากจะเอาชีวิตไม่รอดแล้ว ทรัพย์สมบัติทั้งหมดก็ยังตกเป็นของศัตรูอีกด้วย

Traveler:เหมือนกับยาหม้อนี้ที่มันทิ้งไว้งั้นเหรอ?

Vesna:ถูกต้อง ตอนนี้เป็นเวลาลิ้มลองรสชาติของชัยชนะแล้วล่ะ... พวกเธอจะชิมก่อน หรือจะให้ฉันชิมก่อนดีล่ะ?

Paimon:เอ่อ... ฉันขอผ่านดีกว่า ฉันรู้สึกว่าถ้าดื่มเข้าไปต้องท้องเสียแหง ๆ...

Vesna:อย่าทำตัวหัวโบราณเหมือน Danica เลยน่า มัวแต่คิดเยอะแบบนี้ก็พลาดอะไรสนุก ๆ กันพอดี! งั้นฉันขอชิมก่อนสักช้อนก็แล้วกัน

Vesna:...

Paimon:ปะ...เป็นไงบ้าง? รู้สึกว่า "พลังฝึกตน" เพิ่มขึ้นเยอะเลยมั้ย?

Vesna:อืม... รู้สึกว่าหวานดี แต่นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแล้วนะ

หลังจากนั้นทุกคนก็แบ่งซุปสมุนไพรหม้อนี้กัน...
ถึงจะอร่อยดี แต่น่าเสียดายที่ไม่มีวี่แววว่าพลังจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมากเลย
โชคดีที่กินแล้วท้องไม่เสีย

9

รอให้ถึงวันถัดไป

Open step page →
10

ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ

Open step page →
11

ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้

Open step page →
12

ตามหาจิตดาบ

Open step page →
Conversation 1 · 25 linesOpen full page →

???:...ฮ่าฮ่า! สำเร็จแล้ว! ข้าทำสำเร็จแล้ว!

Paimon:เหวออ! ดาบ...ดาบพูดอยู่งั้นเหรอ? ...ไม่สิ!

???:เจ้าโง่! ดาบเล่มนี้คือร่างศักดิ์สิทธิ์ของจิตดาบแต่กำเนิด แค่เอ่ยปากพูดมันจะไปยากอะไร? แล้วพวกเจ้าเป็นมนุษย์หน้าเหม็นมาจากไหนกัน...

???:...จะ...เจ้าแห่งดาบ!?

???:บ้าจริง... ตามมาทันเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย... Ve... Vesna เจ้าอย่ามาอวดดีไปหน่อยเลย!

Paimon:เคยเห็นมาแล้วจริง ๆ ด้วย... ขนาดบทพูดเปิดตัวของจิตดาบพวกนี้ ก็ยังใช้แบบเดียวกันหมดเลยเหรอ?

Paimon:เธอคงไม่ได้เป็น "ผู้ฝึกโอสถ" อะไรนั่นเหมือนกันใช่มั้ย? ขอเตือนไว้ก่อนนะ พวกเธอไม่ได้มีปากซะหน่อย

???:หึ! อย่าเอาดาบเล่มนี้ไปเทียบกับเจ้าโง่นั่นสิ ข้าเตือนมันตั้งนานแล้ว ว่าพวกการหลอมโอสถปรุงยาเนี่ย ก็แค่พึ่งพาของนอกกาย การฝึกฝนขัดเกลาตัวตนของตัวเองต่างหาก คือวิถีสู่สวรรค์ที่แท้จริง!

ผู้ฝึกกาย:ข้าก็คือ... "ผู้ฝึกกาย" ยังไงล่ะ!

ผู้ฝึกกาย:ข้าอาศัยสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน ที่ไปขโมยมาพร้อมกับ "ผู้ฝึกโอสถ" ทำให้ข้าหลอมน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกออกมาได้แล้ว ขอแค่ลงไปแช่ในนั้นละก็...

Vesna:...อ้อ? มิน่าล่ะ เมื่อสองวันก่อนถึงมีคดีขโมยสมุนไพรแปลก ๆ หลายคดี ที่แท้ก็เป็นฝีมือพวกเธอสองคนนี่เอง

Vesna:เตรียมตัวรับไฟโทสะจากการทำให้ "เจ้าแห่งดาบ" ต้องเสียทั้งเงินเสียทั้งหน้าแล้วรึยังล่ะ?

ผู้ฝึกกาย:เจ้า...ข้า... หน็อยแน่! ข้ากระโดดก็ได้!

ผู้ฝึกกาย:...คอยดูเถอะ! ขอแค่ข้าออกไปจากหม้อใบนี้ได้...

Traveler:...

Vesna:...ดูเหมือนพวกเราจะคิดตรงกันนะ? งั้นลุยพร้อมกันเลย

ผู้ฝึกกาย:พะ...พวกเจ้าคิดจะทำอะไรน่ะ!

Vesna:ชอบแช่นักใช่มั้ย? ถ้างั้นก็อย่าหวังว่าจะได้ออกมาเลย!

Vesna:ความคิดดีนี่!

ผู้ฝึกกาย:เฮ้... เฮ้...!

ครู่ต่อมา "ผู้ฝึกกาย" คนนี้ก็ถูกต้มจนหมดสติไป...

13

รอให้ถึงวันถัดไป

Open step page →
14

ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ

Open step page →
15

ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้

Open step page →
16

ตามหาจิตดาบ

Open step page →
Conversation 1 · 17 linesOpen full page →

???:"...ยกพู่กันสำรวจหยินหยาง จรดน้ำหมึกกำหนดแปดทิศ..."

???:"...ยันต์สัมฤทธิ์ผล ภูตผีหลีกเร้น อาคมสำแดงฤทธิ์ สิ่งชั่วร้ายซ่อนกาย!"

???:อืม... ยันต์ชั้นดี! เป็นยันต์ชั้นดีจริง ๆ! สมัยก่อนมีชาวบ้านวาดภาพเทพเจ้า เพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้าย วันนี้มีข้าคอยวาดยันต์ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อปัดเป่าเภทภัย

ผู้ฝึกยันต์:...รอให้ข้าวาด "ยันต์ดาบ" แผ่นนี้เสร็จก่อนเถอะ รับรองว่าภูตผีและทวยเทพจะต้องตะลึง ปีศาจทั้งหลายจะต้องถอยหนี! ทำให้เจ้าแห่งดาบเห็นปุ๊บก็ไม่กล้ามาหาเรื่องข้า "ผู้ฝึกยันต์" ผู้นี้อีกเลย! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!

Paimon:... งั้นจิตดาบตนต่อไปจะเป็นผู้ฝึกตนสายไหนล่ะ?

Vesna:...เห็นมั้ย เธอเองก็ชักจะอยากรู้ขึ้นมาแล้วเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ!

ผู้ฝึกยันต์:เสียงนี่มัน... เจ้าแห่งดาบนี่! แย่แล้ว "ยันต์ดาบ" ของข้ายังวาดไม่เสร็จดีเลย... หลบก่อนดีกว่า!

ผู้ฝึกยันต์:จงฟังบัญชาข้า... เผ่นล่ะ!

Vesna:หืม? ซ่อนกลิ่นอายเอาไว้เหรอ? น่าสนใจแฮะ...

Paimon:เอ๊ะ? ทำไมที่นี่ถึงมีภาพวาดอยู่ได้ล่ะ? ภาพที่วาดอยู่นี่ หรือว่าจะเป็น...

ผู้ฝึกยันต์:(หึหึ จำได้แล้วใช่มั้ย? ถ้าจำได้แล้วก็รีบหุบปีกแล้วหนีไปซะสิ!)

ผู้ฝึกยันต์:(นี่คือผลงานชิ้นเอกที่ข้าภาคภูมิใจที่สุด... ซึ่งซ่อนอยู่ในส่วนลึกของห้วงจิตสำนึก ระหว่างจิตดาบและเจ้าแห่งดาบ...)

ผู้ฝึกยันต์:(...มันคือภาพที่ Vesna หวาดกลัวที่สุดยังไงล่ะ!)

Vesna:...หึ คิดว่าลูกไม้แค่นี้จะทำให้ฉันกลัวจนต้องถอยรึไง? ประเมินฉันต่ำไปแล้วนะ

Vesna:...เอาพู่กันมา! ฉันจะแต่ง "สี" เพิ่มให้มันดูซะหน่อย!

Conversation 2 · 40 linesOpen full page →

Traveler:เติมแว่นตาลงไป

Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?

Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ

Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?

Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...

Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!

Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...

ผู้ฝึกยันต์:...

ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!

ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!

ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!

ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...

ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...

Vesna:ซา... หวัด... ดี?

ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!

Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ

ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?

ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!

Vesna:...

ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!

Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย

ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!

Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"

ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!

ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...

Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่

Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...

Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?

Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ

Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?

Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...

Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา

Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?

Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...

Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!

Conversation 3 · 40 linesOpen full page →

Traveler:เติมแก้มแดงลงไป

Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?

Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ

Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?

Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...

Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!

Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...

ผู้ฝึกยันต์:...

ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!

ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!

ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!

ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...

ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...

Vesna:ซา... หวัด... ดี?

ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!

Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ

ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?

ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!

Vesna:...

ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!

Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย

ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!

Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"

ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!

ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...

Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่

Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...

Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?

Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ

Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?

Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...

Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา

Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?

Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...

Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!

Conversation 4 · 40 linesOpen full page →

Traveler:เติมหนวดลงไป

Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?

Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ

Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?

Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...

Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!

Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...

ผู้ฝึกยันต์:...

ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!

ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!

ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!

ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...

ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...

Vesna:ซา... หวัด... ดี?

ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!

Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ

ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?

ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!

Vesna:...

ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!

Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย

ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!

Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"

ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!

ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...

Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่

Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...

Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?

Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ

Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?

Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...

Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา

Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?

Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...

Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!

Conversation 5 · 40 linesOpen full page →

Traveler:เติมให้หมดเลย!

Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?

Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ

Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?

Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...

Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!

Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...

ผู้ฝึกยันต์:...

ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!

ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!

ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!

ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...

ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...

Vesna:ซา... หวัด... ดี?

ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!

Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ

ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?

ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!

Vesna:...

ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!

Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย

ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!

Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"

ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!

ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...

Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย

Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่

Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...

Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?

Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ

Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?

Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...

Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา

Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?

Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...

Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!

17

รอให้ถึงวันถัดไป

Open step page →
18

ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ

Open step page →
19

ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้

Open step page →
20

ตามหาจิตดาบ

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

???:"...ข้าหัวเราะเยาะเลือดเนื้อ ที่ท้ายที่สุดก็ต้องร่วงโรย ใครบอกว่าเหล็กกล้าไม่อาจบรรลุมรรคผล"

???:"...สรรพวิชาทั้งปวงล้วนต่ำต้อย มีเพียงวิทยาการเท่านั้น! สร้าง! จุดสูงสุด! ขึ้นใหม่!"

ผู้ฝึกอุปกรณ์:ข้า "ผู้ฝึกอุปกรณ์"... ขอคารวะมา ณ ที่นี้!

Paimon:...นี่ยังนับว่าเป็นการบำเพ็ญเซียนอยู่อีกเหรอ!?

Traveler:...นี่ยังนับว่าเป็นการบำเพ็ญเซียนอยู่อีกเหรอ!?

ผู้ฝึกอุปกรณ์:หึ การบำเพ็ญเซียนมันมีข้อจำกัดขนาดนั้นเลยรึไง? ทั้งน้ำมนต์และยาอมฤต ล้วนบรรลุมรรคผลได้ ร่างกายเหล็กกล้า ก็ล้วนเป็นอาวุธได้ทั้งสิ้น!

ผู้ฝึกอุปกรณ์:ตอนนี้ข้าจะใช้ร่างจักรกลเอาชนะเจ้าแห่งดาบ... เพื่อพิสูจน์ว่ามุมมองต่อโลกของจิตดาบตนอื่น มันล้าสมัยเกินไป!

ผู้ฝึกอุปกรณ์:พูดมากไปก็เปล่าประโยชน์ มีแต่ต้องสู้เท่านั้นแหละ!

Vesna:เอาล่ะ เล่นกับพวกเธอมาตั้งหลายวัน ได้เวลาทำอะไรที่เข้าใจง่าย ๆ แล้วล่ะ!

21

เอาชนะ "ผู้ฝึกอุปกรณ์"

Open step page →
22

คุยกับจิตดาบ

Open step page →
Conversation 1 · 22 linesOpen full page →

ผู้ฝึกอุปกรณ์:เป็นไปได้ยังไง... ข้าผู้รอบรู้ทั้งอดีตและปัจจุบัน ผู้บุกเบิกอนาคต... กลับต้องมาพ่ายแพ้แบบนี้...

Vesna:เธอควรจะดีใจนะที่เจอฉัน ไม่ใช่ตัวที่อยู่ในบ้านของ Arlecchino... อะแฮ่ม เด็กสาวหูแมวคนนั้น ไม่อย่างนั้นคงได้แพ้เร็วกว่านี้อีก

ผู้ฝึกอุปกรณ์:งั้นเหรอ... สรรพสิ่งในใต้หล้า ต่างส่งเสริมและหักล้างกันเอง... ที่แท้คนที่วิสัยทัศน์คับแคบ ก็คือข้าเองสินะ...

"ผู้ฝึกอุปกรณ์" ถอนหายใจแล้วสลายไป...

Vesna:เฮ้อ ยังดีที่จัดการเจ้านี่ได้ทันเวลา

Vesna:ขืนมันขับเจ้านี่เข้าไปใกล้เขตเมือง คงได้กลายเป็นอุบัติเหตุที่กลไกของ Fatui เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาแน่ ถึงตอนนั้นหน้าตาของทุกคนคงดูไม่จืดกันหมด

Paimon:แต่พอใจเย็นลงแล้วลองคิดดูตอนนี้ คนในหมู่เซียนที่เล่นวิชากลไก ก็ดูเหมือนจะไม่ได้หาตัวยากนะ

Paimon:ตำราลับเล่มนี้ของเธอคงไม่ได้... เอ่อ เขียนโดยเซียนสักคน ที่เชี่ยวชาญวิชากลไกอะไรหรอกใช่มั้ย?

Vesna:เอ่อ... เรื่องนี้น่ะเหรอ ถึงเมื่อวานจะบอกว่าจะไปลองสืบดูหน่อยก็เถอะ... แต่สุดท้ายก็ไม่เจออะไรเลย

Vesna:ดูเหมือนว่าพ่อค้าหนังสือโบราณคนนั้น จะเหมาซื้อหนังสือชุดนี้มาตอนที่สำนักพิมพ์ Yae เคลียร์สต็อก แล้วเขาเอง ก็ไม่ได้ตรวจสอบเนื้อหาของหนังสือแต่ละเล่ม อย่างละเอียดด้วย

Paimon:เหมาซื้อยกชุดเลยเหรอเนี่ย?!

Traveler:อย่างนี้ก็เหมือนซ่อนต้นไม้ไว้ในป่าเลยสิ...

Vesna:...แต่ฉันยังพอจำได้ราง ๆ ว่า ในตำราลับอีกครึ่งเล่มที่เหลือ มีข้อความที่ผู้เขียนเขียนทิ้งเอาไว้หน้านึงด้วย

Paimon:โอ้ เขียนว่าอะไรเหรอ? สังหรณ์ใจว่าต้องเป็นเบาะแสสำคัญแน่ ๆ!

Vesna:จำไม่ได้แฮะ... ต้องบอกว่าฉันไม่ได้ดูให้ละเอียดเลยมากกว่า แค่พลิกดูผ่าน ๆ ตอนที่ซื้อหนังสือเอง

Vesna:ฮ่าฮ่า... พอฉันตั้งอกตั้งใจไล่อ่านตั้งแต่ครึ่งเล่มแรก ระหว่างที่อ่านก็เผลอสร้างจิตดาบพวกนี้ขึ้นมาซะงั้น...

Vesna:จากนั้นตำราลับครึ่งหลัง ก็ถูกหนึ่งในนั้นฉกไป

Paimon:เอาเถอะ ดูเหมือนว่าปริศนาเรื่องผู้แต่งตำราลับเล่มนี้... คงต้องรอไว้มาค้นหากันต่อวันหลังแล้วล่ะ!

Vesna:หึหึ รออีกวันสองวันพอจับจิตดาบที่เหลือได้ ตำราลับที่ถูกพวกมันเอาไป ก็จะได้คืนกลับมาแล้วไม่ใช่รึไง?

Vesna:พอถึงตอนนั้น พวกเรามาเฉลยคำตอบนี้ด้วยกันเถอะ!

23

รอให้ถึงวันถัดไป

Open step page →
24

ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ

Open step page →
25

เข้าไปในโรงละคร

Open step page →
26

คุยกับ Vodyanitsa และคนอื่น ๆ

Open step page →
Conversation 1 · 37 linesOpen full page →

Vodyanitsa:...เธอเคยได้ยินมั้ย? ว่ากันว่าในโรงละคร มีเงาประหลาดเดินเตร็ดเตร่อยู่น่ะ...

Vodyanitsa:ตอนที่ฉันขึ้นไปซ้อมบนเวที ก็มักจะรู้สึกว่ามีสายตาของใครบางคน มองมาจากตรงมุมห้องตลอดเหมือนกัน! แต่พอหันกลับไป...

Vodyanitsa:...ก็ไม่เจออะไรเลย!

Odette:เป็นเพราะว่า มันไม่มีอะไรเลยตั้งแต่แรกอยู่แล้วรึเปล่าน่ะ?

Vodyanitsa:แบบนั้นก็น่าเบื่อแย่สิ! โรแมนติกกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ? อย่างเช่นมีวิญญาณที่แอบชอบเธอ เดินวนเวียนอยู่ชั้นใต้ดินของโรงละคร...

Vodyanitsa:แล้วจังหวะที่เผลอเพียงแวบเดียว มันก็จะไปโผล่อยู่ข้างหลังเธอ...!

Vesna:ไง~

Vodyanitsa:กรี๊ดดด!

Vesna:หืม? ฉันไม่ควรเข้ามาทักตอนที่เล่าเรื่องผีอยู่สินะ? ขอโทษที

Vodyanitsa:เธอจงใจใช่มั้ย! เพราะขนาดเสียงฝีเท้ายังไม่ได้ยินเลย

Vesna:ก็ฉันบินเข้ามาไง

Paimon:(เธอ... ต้องจงใจแน่ ๆ!)

Odette:ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ Vesna

Vesna:คุณก็ด้วย Odette เมื่อกี้ฉันได้ยินพวกคุณพูดว่า ในโรงละครมี "วิญญาณ" ปรากฏตัวเหรอ? ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฉันฟังหน่อยได้มั้ย?

Odette:ได้สิ ว่าแต่ทำไม ผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ จู่ ๆ ถึงมาสนใจ "วิญญาณ" ตนหนึ่งด้วยล่ะ?

Vesna:อืม... ก็ได้ บอกพวกคุณสองคนก็คงไม่เป็นไร ยังไงก็ใกล้จะจัดการปัญหาเสร็จแล้วด้วย...

Vesna อธิบายที่มาที่ไปทั้งหมดให้ฟัง...

Vodyanitsa:อย่างนี้นี่เอง! ฉันก็ว่าอยู่ว่าทำไมถึงรู้สึกว่า "วิญญาณ" นั่นมันแปลก ๆ ที่แท้ก็คือจิตดาบของคุณนี่เอง!

Odette:... เมื่อกี้เธอยังบอกว่าอยากให้ "โรแมนติก" กว่านี้อีกหน่อยอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?

Paimon:งั้นสายตาที่ Vodyanitsa รู้สึกได้ก็เป็นของจริงสินะ มีจิตดาบซ่อนอยู่ในโรงละครมาตลอดเลยงั้นเหรอ?

Paimon:เอ่อ... ถ้าดูจากจิตดาบที่พวกเราเจอหลายครั้งก่อนหน้านี้แล้ว... หรือว่ามันอยากจะเอาดนตรีมาใช้ฝึกฝนอะไรรึเปล่านะ...

Vesna:ก็ไม่แน่นะ เพราะยังไงซะเวลายอดฝีมือในหนังสือเปิดตัว ก็ต้องร้องบทกวีและดีดพิณกันทั้งนั้นเลยนี่ หึ ๆ พวกเราก็มีตัวอย่างอยู่ตรงหน้าตั้งสองคนไม่ใช่เหรอ?

Vesna:ฟังจากที่เล่ามาแล้ว จิตดาบในครั้งนี้ ดูจะระวังตัวกว่าตัวก่อนหน้านี้มาก น่าจะหาไม่เจอง่าย ๆ แน่

Vodyanitsa:อืม... มีบางครั้งที่สัมผัสได้ถึง "สายตา" ของมัน แล้วส่วนใหญ่ก็จะเป็นตอนที่แสดงอยู่ทั้งนั้นเลยด้วย

Odette:พอพูดแบบนี้แล้ว ที่มันซ่อนอยู่ในโรงละคร จะเป็นเพราะอยากมาแอบดูพวกเราแสดงรึเปล่านะ?

Odette:ถึงฉันจะไม่เข้าใจเหมือนกันว่าสิ่งนี้จะช่วยเรื่อง "การฝึกฝน" ของมันได้ยังไง แต่ลองอาศัยโอกาสตอนซ้อมรอบหน้าหาตัวมันดูดีมั้ย?

Traveler:ขอบคุณพวกเธอมากนะ

Odette:ไม่เป็นไรหรอก ฟังจากที่พวกเธอเล่าแล้ว จิตดาบสองสามตนที่เจอก่อนหน้านี้ ดูเหมือนนิสัยจะ... รับมือยากนิดหน่อยนะ

Odette:ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมตัวที่อยู่ในโรงละคร ถึงยังไม่ก่อความวุ่นวายอะไรจนถึงตอนนี้ก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่อยากรอให้เกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ แล้วค่อยไปตามหามันหรอก

Vesna:ได้เลย งั้นฉันจะไปเตรียมตัวไล่จับสักหน่อย... ว่าแต่ครั้งนี้ฉันขอดูพวกคุณซ้อมที่แถวหน้าสุดได้มั้ย?

Paimon:นี่ อย่าลืมจุดประสงค์ที่เธอมาที่นี่สิ!

Vodyanitsa:♪~

Vesna:โอ๊ะ เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว ฉันไม่ได้ยินเสียงร้องของ Vodyanitsa มานานแล้ว ยังเพราะเหมือนเดิมเลย!

Paimon:...เธอยังจำได้อยู่รึเปล่าเนี่ยว่าเรามาทำอะไรที่นี่...

Vesna:วางใจเถอะ "สิ่งเร้นลับปรากฏแจ้ง สรรพสิ่งพลันเผยโฉม... จงปรากฏ!"

27

จับกุมจิตดาบ

Open step page →
Conversation 1 · 44 linesOpen full page →

Vodyanitsa:เจ้าตัวเล็กนี่คือจิตดาบที่พูดถึงเหรอ? น่ารักกว่าที่ฉันคิดไว้นิดหน่อยแฮะ

Paimon:ดูเหมือนจะพูดไม่ค่อยเป็นด้วย คล้ายกับจิตดาบที่เจอวันแรกอยู่นิดหน่อยแฮะ...

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...

Odette:แต่ว่าจิตดาบที่พวกเธอเจอในวันแรกเป็นขโมยใช่มั้ย? ช่วงหลายวันมานี้ มันทำตัวสงบเสงี่ยมอยู่ในโรงละครมาก ไม่ได้รบกวนผู้ชมหรือนักแสดงเลย

Vodyanitsa:อืม... ถ้าเกิดมันอยากจะเป็น "ผู้ฝึกดนตรี" อะไรนั่น อย่างน้อยก็น่าจะไปแตะพวกเครื่องดนตรี ในโกดังบ้างใช่มั้ยล่ะ? แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีนะ

Vodyanitsa:พวกเธอว่า เป็นไปได้มั้ย... ที่มันแค่อยากมาดูพวกเราแสดงน่ะ?

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...

Vesna:... เอาเถอะ เดาความคิดของจิตดาบไปจะมีความหมายอะไร? ยังไงก็ต้องถูกหลอมอยู่ดีนี่นา

Vesna:ถึงแม้ตอนนี้ มันจะแค่อยากดูการแสดงสักครั้งสองครั้ง แต่ถ้ามันฝึกฝนจนมีพลังวิญญาณที่แก่กล้า เหมือนกับจิตดาบตนก่อน ๆ ละก็...

Vesna:...ใครจะไปรู้ว่า มันจะกลายเป็นพวกบ้าบิ่น เหมือนกับพวกนั้นรึเปล่า? ความปรารถนาที่ไร้ข้อจำกัด สุดท้ายแล้วก็มักจะบานปลาย จนเกินกว่าจะรับมือไหวทั้งนั้น

Traveler:(..."ความปรารถนาที่ไร้ข้อจำกัด"?)

Vesna:ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา... ฉันก็จะรับผิดชอบจนถึงที่สุดเอง

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...

Vesna:...อะไรน่ะ...?

???:"แสงเยือกเย็นสาดส่องราตรี ปราณกระบี่ทะยานฟ้า! หากสวรรค์ขวางกั้น ล้วนฟาดฟันให้ขาดสะบั้น!"

จิตดาบยักษ์:"หากโชคชะตาไม่ยอมเป็นไปดั่งใจ... ข้าก็จะใช้ดาบเดียว! พลิกชะตาในวันนี้!"

"พี่รอง" & "น้องสาม":...ย้าก!

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...?

Vesna:เธอ... เธอคือ...!

Vesna:จิตดาบตัวไหนกันเนี่ย? ในบรรดาจิตดาบที่หนีออกไปตอนนั้น เหมือนจะไม่มีตัวที่ใหญ่ขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ?

จิตดาบยักษ์:...

จิตดาบยักษ์:ฮึ! มนุษย์เดินดินจะไปรู้จักความศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง! ตอนนี้ข้าบำเพ็ญเพียรจนบรรลุแล้ว คิดว่าข้ายังเป็นแค่จิตดาบตัวเล็ก ๆ เหมือนเมื่อก่อนรึไง!

Vesna:อ้อ พูดแบบนี้แสดงว่าเธอคือจิตดาบ ที่ขโมยตำราลับครึ่งหลังไปงั้นสิ? แบบนี้ก็ช่วยประหยัดแรงตามหาเธอไปได้เยอะเลย

จิตดาบยักษ์:Vesna หลายวันมานี้ เจ้าหลอมพวกพ้องของข้าไปตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะ! แค้นนี้ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน ความแค้นนี้ต้องชำระด้วยดาบเท่านั้น!

พี่รอง:ลูก...ลูกพี่ พวกเราจะสู้กับนางที่นี่จริง ๆ เหรอ?

น้องสาม:อย่าใจร้อนสิลูกพี่ ตอนเปิดตัวเมื่อกี้นี้ ไม่ใช่ว่าใช้พลังวิญญาณไป...

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...?

Vodyanitsa:...นี่ Vesna! ที่นี่มันโรงละครนะ!

Odette:ถ้าทำที่นั่งผู้ชมพัง จะส่งบิลไปให้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์มั้ยเนี่ย?

Vesna:(อืม... ไม่พูดถึงเรื่องบิลก็แล้วกัน แต่ถ้าเปิดศึกในโรงละครจริง... มันคงจบไม่สวยจริง ๆ นั่นแหละ)

จิตดาบยักษ์:อะแฮ่ม! ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ปราชญ์ในอดีตเคยกล่าวไว้ว่า... การดวลของยอดฝีมือ ย่อมต้องเลือกสถานที่ที่เหมาะสม: ไม่ว่าจะเป็นใต้ธารน้ำแข็ง หรือบนยอดพระราชวังก็ตาม...

พี่รอง:สะ... สมแล้วที่เป็นลูกพี่! นี่สิถึงจะเป็นมาดของยอดฝีมือ!

น้องสาม:ชะ...ใช่แล้ว! พวกเราไม่ได้กลัวซะหน่อย!

Vesna:...ยอดพระราชวังงั้นเหรอ? เธอคิดจะไปก่อเรื่องที่ไหนกัน? พระราชวัง Zapolyarny รึไง?

จิตดาบยักษ์:... อะแฮ่ม! เอาเป็นใต้ธารน้ำแข็งก็แล้วกัน! Vesna! ถ้าเจ้าอยากทวงตำราลับครึ่งเล่มนั่นคืน ก็รอไว้วันหน้า ค่อยไปประลองกันที่ธารน้ำแข็ง!

จิตดาบยักษ์:ตราบใดที่ภูเขาน้ำแข็งไม่เปลี่ยนแปลง และสายน้ำที่เยือกแข็งไม่ไหลริน เราจะได้พบกันอีกครั้ง!

Paimon:นั่นคือจิตดาบตัวสุดท้ายแล้วใช่มั้ย? ดูเหมือนจะยุ่งยากกว่าตัวที่เคยเจอมาซะอีกนะ

Vesna:ลองคิดในมุมกลับกัน ถ้าจัดการเจ้านี่ได้ เรื่องวุ่นวายในครั้งนี้ก็ถือว่าจบลงแล้วสินะ

Vesna:...ตอนนี้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์กำลังยุ่ง ฉันจะมัวเสียเวลาไปกับเรื่องหยุมหยิมพวกนี้อีกไม่ได้แล้ว

Vodyanitsa:อ้อ? มิน่าล่ะช่วงนี้ถึงไม่ค่อยมาเลย

Odette:ทั้งที่เมื่อก่อนพอมีการแสดงใหม่ ก็จะได้เจอคุณที่แถวหน้าสุดตลอดเลยแท้ ๆ...

Vesna:ฉันก็อยากรีบกลับไปใช้ชีวิตสบาย ๆ แบบนั้นเร็ว ๆ เหมือนกันนะ ได้ทำขนมทุกวัน ลงไปแช่น้ำอุ่น ๆ เล่นของเล่น วาดรูปเล่นนิดหน่อย แล้วก็คอยดูว่าจะมีละครเรื่องใหม่ออกมาอีกมั้ย...

Paimon:...ฉันว่าพักนี้เธอก็เที่ยวฉ่ำอยู่นะ ที่แท้แต่ก่อนยิ่งกว่าตอนนี้อีกเหรอเนี่ย?

Vesna:หึ ถ้ามีโอกาสแล้ว ใครล่ะที่ไม่อยากใช้ชีวิตให้ได้ดั่งใจ ไร้กังวล และมีอิสรเสรีเหมือนสายลมกันล่ะ?

28

รอให้ถึงวันถัดไป

Open step page →
29

ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ

Open step page →
30

ไปยังสถานที่นัดหมาย

Open step page →
31

คุยกับคนที่เข้ามา

Open step page →
Conversation 1 · 14 linesOpen full page →

Paimon:สถานที่ดวลตัดสินอยู่ที่นี่เหรอ? ทำไมถึงไม่เห็นจิตดาบยักษ์นั่นเลยล่ะ?

Paimon:หรือว่าจะกลัวพวกเรา ก็เลยหนีไปแล้วรึเปล่า?

Vesna:ไม่หรอก เจ้านั่นไม่ได้ขี้ขลาดขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง เข็มทิศจิตสัมผัสก็ชี้มาที่นี่ด้วย

Traveler:(Vesna ดูเหมือนจะมั่นใจในนิสัยของจิตดาบนั่น... มากไปหน่อยรึเปล่านะ?)

พี่รอง:...ถูกต้อง! ในฐานะผู้ฝึกตนแล้ว จะหลบเลี่ยงไม่ออกไปสู้ จนทำให้จิตบำเพ็ญปั่นป่วนได้ยังไงกันล่ะ?

Paimon:เสียงนี่มัน... ไม่ใช่จิตดาบตนนั้นนี่นา! เธอคือลูกน้องที่อยู่ข้าง ๆ เจ้านั่นเมื่อวานนี้ไม่ใช่เหรอ?

พี่รอง:หึ ลูกพี่เคยพูดไว้ว่า: เพลงดาบระดับล่าง ใช้พลังธาตุทองหลอมเหล็กกล้า ปะทะกันต่อหน้า ฟันคอด้านบน แทงทะลุตับปอดด้านล่าง

พี่รอง:...เพลงดาบระดับสูง ใช้ผู้กล้าดั่งปลายดาบ ใช้ยอดวีรชนดั่งคมดาบ เกื้อหนุนใต้หล้า รวมใจมวลชน! ในบรรดาวิถีนับร้อย นี่ก็คือ... "ผู้ฝึกยุทธ์"!

Paimon:พูดซะดูดี ที่แท้ก็แค่ส่งลูกน้องออกมาสู้ไม่ใช่รึไง!

Vesna:อย่าประมาทเชียวล่ะ ฉันสัมผัสได้ว่าจิตดาบได้แบ่งพลังส่วนหนึ่ง ให้กับเจ้าตัวไปแล้ว... มิน่าล่ะสัมผัสของฉันถึงได้ชี้ไปที่เธอได้

พี่รอง:ใช่แล้ว... ลูกพี่ไม่ใช่แค่จะรับพวกเรา ที่ทำได้แค่ดักปล้นตามข้างทาง เพื่อประทังชีวิตไปวัน ๆ เท่านั้น แต่ยังมอบพลังอันเหนือชั้น ให้กับพวกเราอีกด้วย!

พี่รอง:ตอนนี้แหละ จะให้พวกเจ้าได้เห็น! ... ความเร็วสุดยอดของข้า!

Paimon:ระวัง! ...เอ๊ะ? หนี...หนีไปแล้ว?

Vesna:คิดจะเล่นซ่อนหากับฉันเหรอ? น่าสนใจดีนี่ งั้นฉันจะเล่นเป็นเพื่อนสักหน่อยก็แล้วกัน!

32

ตามจับ "พี่รอง"

Open step page →
Conversation 1 · 26 linesOpen full page →

พี่รอง:แฮ่ก... แฮ่ก...

Vesna:แค่นี้ก็วิ่งไม่ไหวแล้วเหรอ?

พี่รอง:หึ... ข้า...ก็แค่ผลาญกำลังของเจ้าเท่านั้นแหละ... นี่! รีบออกมาได้แล้ว!

น้องสาม:ฮ่าฮ่า...! ข้ารออยู่นานแล้วล่ะ!

Paimon:ถึงกับดักซุ่มโจมตีกันเลยเหรอ?

น้องสาม:ทำศึกอย่าหน่ายกลอุบาย! นี่แหละคือการประลองวิชาระหว่าง "ผู้ฝึกยุทธ์"!

Vesna:เธอพูดถูก งั้นก็... เหล่าทหารดักซุ่มของฉัน ปรากฏตัวออกมาได้แล้ว!

พี่รอง:อะไรนะ...!

Vodyanitsa:ทหารดักซุ่มเหรอ? เปลี่ยนวิธีเรียกหน่อยได้มั้ย? อย่างเช่นกองเชียร์อะไรแบบนี้น่ะ...

Odette:ฉันคิดว่าคงไม่มีกองเชียร์ลงสนามมาช่วยเธอต่อสู้หรอกนะ

พี่รอง:นี่มัน... ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...

Vesna:หึหึ ตามหาจิตดาบมาตั้งหลายหนแล้ว การสัมผัสถึงกลิ่นอายพลังวิญญาณจากตัวพวกเธอน่ะ มันง่ายเหมือนกินข้าวกินน้ำนั่นแหละ

น้องสาม:บ้าจริง... จิตสัมผัส! นางต้องฝึกจนบรรลุจิตสัมผัสแน่!

Paimon:เอ้อ ก็คิดซะว่าเป็นแบบนั้นก็แล้วกัน

Vesna:หึหึ! ใช่แล้วล่ะ ตั้งแต่ต้นจนจบ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดการณ์ไว้อยู่แล้วล่ะ

???:งั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยรีบจบเรื่องไร้สาระนี่ให้มันเร็ว ๆ หน่อยสิ อย่าเพิ่มภาระให้ฉันอีกเลย

Vesna:Danica!? ทำไมเธอถึง... ฉันอุตส่าห์ตั้งใจหลบหน้าเธอแล้วเชียว!

Odette:อ้อ เธอตามพวกเราสองคนมาน่ะ

Danica:ผู้บัญชาการกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ หายตัวไปวันละหลายชั่วโมงติดต่อกันหลายวันแบบนี้ ตามหลักแล้ว ฉันก็ต้องคอยตามดูอยู่แล้วล่ะ

Vesna:เธอสงสัยว่าฉันจะไม่ภักดีต่อท่าน Tsaritsa รึไง?

Danica:เปล่าเลย ที่ฉันสงสัยก็คือเธอจะทำให้ชื่อของท่าน Tsaritsa ต้องเสื่อมเสียต่างหาก

Vesna:...นี่!

น้องสาม:...ว่าแต่ตอนนี้เราจะเอายังไงกันดี?

พี่รอง:หรือ... หรือว่าแอบหนีไปดีมั้ย? จังหวะที่พวกเขาไม่ทันสังเกตนี่แหละ...

Danica:ถ้าไม่อยากทำลายชื่อเสียงของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ และท่าน Tsaritsa ไปมากกว่านี้... ก็ช่วย "เก็บกวาด" เรื่องหลังจากนี้ให้สะอาดหมดจดด้วยนะ

Vesna:รู้แล้ว ๆ นี่ พวกเธอก็เลิกหนีได้แล้ว รีบสู้รีบจบกันเถอะ

33

เอาชนะ "พี่รอง" และ "น้องสาม"

Open step page →
34

คุยกับ "พี่รอง" และ "น้องสาม"

Open step page →
Conversation 1 · 26 linesOpen full page →

พี่รอง:ฮึ่ย... บ้าจริง!

น้องสาม:ถึงคราว...อวสานแล้วสินะ...

พี่รอง:(ความฝันที่จะทำให้ภูตทั้งหมด ไม่ต้องมาดักปล้นกลางทางอีกต่อไป... คงต้องหยุดอยู่แค่นี้แล้วงั้นเหรอ...)

น้องสาม:(ยังจำตอนนั้นได้... ลูกพี่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเรา ราวกับผู้กอบกู้จากฟากฟ้า...)

จิตดาบยักษ์:... นี่! ใช่เวลามารำลึกถึงความหลังมั้ย!

พี่รอง:...ลูกพี่!

Vesna:ในที่สุดก็ยอมโผล่มาแล้วเหรอ?

จิตดาบยักษ์:ในฐานะ "ผู้ฝึกยุทธ์" แล้ว จะทอดทิ้งลูกน้องที่ตกอยู่ในอันตรายได้ยังไงกันล่ะ?

Vesna:ถ้าออกมาเร็วกว่านี้ บางทีพวกเขาอาจจะไม่ต้องเจ็บหนักขนาดนั้นก็ได้ แล้วตอนนี้คิดจะดวลแบบตัวต่อตัวรึไง?

จิตดาบยักษ์:...น้องรอง น้องสาม เหนื่อยแย่เลยนะ ที่คอยคุ้มกันข้ามาจนถึงตอนนี้น่ะ

จิตดาบยักษ์:งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา... ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องบอกลากันแล้วสิ

น้องสาม:ลูกพี่...? พะ...พวกเรายังสู้ไหว...

จิตดาบยักษ์:"สุดหล้าดั่งใกล้ตา ย่นพสุธาเหลือเพียงคืบ ฟังคำบัญชา จงนำพาข้าไป!"

พี่รอง:...อย่าทิ้งพวกเราเลยนะ!

"จิตดาบยักษ์" รีดเค้นพลังอย่างสุดกำลัง ก่อเกิดพายุหมุนอันรุนแรงพัดส่งลูกน้องทั้งสองคนออกไป...

จิตดาบยักษ์:แฮ่ก... แฮ่ก...

Vesna:จิตดาบอย่างเธอนี่ ก็มีน้ำใจเหมือนกันนะเนี่ย

จิตดาบยักษ์:เฮ้อ... บำเพ็ญเซียนบำเพ็ญวิถี... ต้องบำเพ็ญจิตใจก่อน... เจ้าเองก็ไม่ได้ขัดขวางข้าตอนร่ายอาคมไม่ใช่รึไง?

Vesna:ฉันสืบประวัติของพวกนั้นมาหมดแล้ว เพิ่งมาเป็นโจรได้ไม่กี่วัน ก็โดนใครบางคนจัดการซะแล้ว แถมยังไม่มีประวัติการก่อคดีด้วย

Vesna:คงเป็นเธอสินะที่กำราบพวกเขาเอาไว้ได้? แต่ถ้าหลังจากนี้พวกเขายังทำเรื่องไม่ดีอีก ฉันจะไม่ปล่อยพวกเขาไว้แน่

Vesna:ส่วนตอนนี้ มาจัดการปัญหาระหว่างเรากันก่อนเถอะ

จิตดาบยักษ์:เหอะ... ข้าก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน

จิตดาบยักษ์:งั้นข้าจะแสดงให้เจ้าได้เห็นขั้นสูงสุดของ "วิชายุทธ์" เอง...

Paimon:ขั้นสูงสุดเหรอ...!

จิตดาบยักษ์:... "สามสิบหกกลยุทธ์ หนีคือยอดกลยุทธ์"!

Paimon:เฮ้...!

35

เอาชนะจิตดาบยักษ์

Open step page →
36

เอาชนะจิตดาบยักษ์

Open step page →
Conversation 1 · 64 linesOpen full page →

จิตดาบยักษ์:แฮ่ก... แฮ่ก...

จิตดาบยักษ์:ตามมาถึงนี่แล้ว... น้องรอง น้องสาม...คงจะหนีไปไกลแล้วสินะ...

จิตดาบยักษ์:น้องสี่... น่าเสียดายที่อยู่ไม่ถึงตอนที่ฝึกฝนจนบรรลุจิต และได้ร่วม...

จิตดาบยักษ์:สาบานเป็นพี่น้องกันเลย...

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...!

จิตดาบยักษ์:...น้องสี่?

พี่รอง:...ลูกพี่! ลูกพี่!

จิตดาบยักษ์:น้องรอง น้องสาม? ... เจ้าพวกโง่! ดูไม่ออกรึไง ว่าข้ากำลังช่วยล่อศัตรูให้พวกเจ้าอยู่น่ะ!

พี่รอง:แต่ว่าท่านใช้พลังวิญญาณรวดเดียวเยอะขนาดนี้ เพื่อให้พวกเราหนีไป...

น้องสาม:ลูกพี่... ลูกพี่จะทนไม่ไหวนะ!

พี่รอง:พวกเราเคยพูดไว้ไม่ใช่เหรอ? ไม่ขอเกิดวันเดือนปีเดียวกัน แต่ขอตายวันเดือนปีเดียวกันน่ะ!

จิตดาบยักษ์:พูดบ้าอะไรกัน! พวกเจ้าทุกคนต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี! นี่เป็นคำสั่งของลูกพี่ เข้าใจมั้ย!

จิตดาบยักษ์:ยังมีพวกพ้องร่วมเผ่าอีกมากมาย... ที่รอให้พวกเจ้าไปช่วยอยู่นะ...

ผู้ฝึกดนตรี:...ปีเดียวกัน...

จิตดาบยักษ์:น้องสี่...? นี่เจ้า...?

จิตดาบยักษ์:พลังวิญญาณฟื้นกลับมาแล้ว...? นี่เจ้ากำลัง...ถ่ายทอดพลังงั้นเหรอ?!

ผู้ฝึกดนตรี:...เดือนเดียวกัน...

จิตดาบยักษ์:หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ! เจ้ายังไม่บรรลุการฝึกจิตเลยด้วยซ้ำ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเจ้าจะ...

ผู้ฝึกดนตรี:...เกิด... วันเดียวกัน...

จิตดาบยักษ์:น้องสี่...!!

Paimon:...ทำไมถึงรู้สึกเหมือนพวกเรา กำลังเป็นตัวร้ายเลยล่ะ?

Vesna:ต่อให้พวกโจรจะรักพวกพ้องแค่ไหน ยังไงก็เป็นโจรอยู่ดี กองทัพพันธสัญญาเหมันต์น่ะ เห็นสถานการณ์แบบนี้จนชินแล้วล่ะ

Vesna:แต่ในเมื่อพวกเธอยังไม่ชิน งั้นบท "ตัวร้าย" ปิดท้าย ปล่อยให้ฉันเป็นคนแสดงเองก็แล้วกันนะ

จิตดาบยักษ์:ฮือ... น้องสี่...

Vesna:รสชาติของความพ่ายแพ้เป็นยังไงล่ะ? จิตดาบ ความปรารถนาที่เธออยากให้เป็นจริง มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เธอคิดหรอกนะ

น้องสาม:เจ้านี่เอง...! ลูกพี่ ตอนนี้แหละรีบหนีเร็ว!

พี่รอง:ความปรารถนาของพวกเรา ขอฝากไว้กับลูกพี่แล้วนะ!

Vesna:เอาล่ะ ๆ ฉากวิ่งไล่จับแบบนี้เล่นมาสองครั้งก็พอแล้ว ฉันไม่ว่างมาไล่ตามพวกเธออีกรอบหรอกนะ เพราะงั้น...

Vesna:..."ดาบจงมา"!

จิตดาบยักษ์:...น้องสี่!

จิตดาบยักษ์:นี่! ร่างและจิตวิญญาณของน้องสี่ กำลังจะแหลกสลายอยู่แล้วนะ! เจ้ายังไม่ยอมปล่อยมันไปอีกเหรอ! ถ้าคิดจะหลอมละก็ มาลงที่ฉันก่อนเลยสิ!

Vesna:..."ขึ้นมา"

ผู้ฝึกดนตรี:...กริ๊ก...?

ผู้ฝึกดนตรี:...กริ๊ก!

จิตดาบยักษ์:เจ้า... ทำไม...

Vesna:ที่ฉันตามเก็บจิตดาบไปทั่ว ก็เพราะว่าความโหยหาที่ไม่ผูกพันกับสิ่งใด และความปรารถนาที่ไร้ซึ่งความเข้าใจเหตุผล... มันจะชักนำภัยพิบัติมาสู่ตัวได้ง่ายเกินไปยังไงล่ะ

Vesna:ชอบอัญมณี ก็เลยไปขโมยไปแย่งชิง ชอบของเล่น สุดท้ายก็สร้างเครื่องจักรที่ควบคุมไม่ได้ขึ้นมา...

Vesna:"หวังให้ภูตทั่วทั้งโลกเดินบนเส้นทางที่ถูกต้อง"... ความฝันที่ราวกับนิทานแบบนี้ อาศัยแค่การตั้งพรรคตั้งพวก คงทำให้เป็นจริงไม่ได้หรอกนะ

จิตดาบยักษ์:เจ้า... รู้ได้ยังไงกัน? ...หืม? หรือว่า...

Vesna:...หยุดก่อน คิด ๆ ดูแล้ว ในเมื่อตอนนี้เธอทำอะไรก็เริ่มมี "ห่วง" ขึ้นมาแล้ว...

Vesna:งั้นฉันยังพอให้โอกาสเธอได้ เพื่อให้เธอเข้าใจ "เหตุผล" มากขึ้นอีกหน่อย

Vesna:ไปศึกษาประวัติศาสตร์และปัจจุบันของภูต ที่ค่ายของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ให้ดีซะก่อน ถ้าไม่รู้เรื่องพวกนี้ จะไปเข้าใจอนาคตได้ยังไงล่ะ?

Vesna:อ้อ จริงสิ... เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ส่งตำราลับอีกครึ่งนึงที่เธอเอาไปคืนมาด้วยนะ

จิตดาบยักษ์:...เข้าใจแล้ว มันซ่อนอยู่แถว ๆ รอบนอกหมู่บ้าน Morepesok... ให้น้องสี่พาไปก็แล้วกัน

Vodyanitsa:ฮือ... จบแบบมีความสุขกันทุกคน... ดีจังเลย!

Danica:...ดูท่าทางคราวนี้ เรื่องที่ต้องเก็บกวาดน่าจะลดลงไปเยอะเลยนะ

Danica:ทุกคน ขอบคุณมากจริง ๆ ที่มาช่วย ไม่อย่างนั้นสถานการณ์คงบานปลายไปกันใหญ่ ช่วยรับคำขอบคุณจากฉันไว้ด้วยเถอะนะ

Odette:ไม่ต้องขอบคุณหรอก ยังไงซะ ครั้งนี้ก็มีจิตดาบแฝงตัวเข้ามาในโรงละครด้วย จัดการให้เสร็จเร็ว ๆ ก็ดีเหมือนกัน

Vodyanitsa:ถ้าอยากขอบคุณกันจริง ๆ ละก็... ไว้ว่างกันเมื่อไหร่ ก็แวะมาที่โรงละครบ่อย ๆ ก็พอแล้วล่ะ!

Danica:ถึงตอนนั้น Vesna คงจะลากฉันไปด้วยแน่ ๆ

Vodyanitsa:งั้นตกลงตามนี้นะ? ไว้เจอกันที่โรงละครนะ!

Danica:ถ้างั้น... พวกคุณยังมีคำถามอะไรอีกรึเปล่า?

Danica:...คุณนี่หัวไวจริง ๆ "ศัสตราเวท" ที่วีลาใช้ ต่างก็เป็นผลงานจากการหลอมรวมพลังธาตุ กับจิตสำนึกของตัวเองเข้าด้วยกัน

Danica:ดังนั้นพวกจิตดาบที่ Vesna สร้างขึ้นมา โดยเนื้อแท้แล้ว พวกมันก็เป็นตัวแทนส่วนหนึ่ง ของความปรารถนาของตัวเธอเองนี่แหละ

Danica:แต่ว่าตามปกติแล้ว เธอเก็บงำนิสัยที่แท้จริงหลายอย่างของตัวเองเอาไว้ เพื่อเป็นแบบอย่างให้กับกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ถ้าดูไม่ออกตั้งแต่แรกก็พอจะเข้าใจได้อยู่ล่ะนะ...

Paimon:เก็บงำนิสัยที่แท้จริง? Vesna เนี่ยนะ?!

Danica:หึ... ถึงเธอจะรักอิสระและทำตามใจตัวเองก็เถอะ แต่ถ้าเทียบกับตอนที่เธอเพิ่งสำเร็จวิชา ก็ถือว่าเพลาลงไปเยอะแล้วล่ะ

Danica:ในบรรดาภูตด้วยกันแล้ว เธอไม่ถือว่าอายุมากเท่าไหร่ แถมเมื่อก่อนยังชอบตะโกนว่า "จะทำให้ภูตที่หลงผิดทั้งหมด กลับตัวกลับใจให้ได้เลย!" อะไรทำนองนี้อยู่ด้วย

Traveler:ไม่ยักรู้เลยว่าเคยมีช่วงเวลาแบบนี้ด้วย...

Danica:แต่เมื่อถึงตอนที่เธอเริ่มตระหนักได้จริง ๆ ว่า ประเทศต้องมีกฎหมายที่เข้มงวด กองทัพต้องมีการให้รางวัล และลงโทษอย่างชัดเจน... เธอก็เริ่มเข้าใจถึงน้ำหนักของความปรารถนานี้แล้ว

Danica:"ความปรารถนาที่หนักอึ้งอย่างแท้จริง ไม่ควรแสดงออกมาภายนอก แต่ควรสลักเอาไว้ใน 'ใจ'"... นี่คือคำสอนที่อาจารย์ของเราทิ้งไว้ให้

Danica:...เรื่องคุยเล่นเอาไว้แค่นี้ก่อน ฉันยังต้องไปจัดการเรื่องหลังจากนี้ ของพวกโวลโคดลักกับจิตดาบอีก ไว้เจอกันใหม่นะ Traveler Paimon

37

ร่วมเป็นสักขีพยานในความจริงของตำราโบราณกับ Vesna

Open step page →
Conversation 1 · 27 linesOpen full page →

Vesna:หืม? มาช้าจัง? ฉันกะว่าจะเอาตำราไปหาพวกเธออยู่เลย

Traveler:เธอรอพวกเราอยู่เหรอ?

Vesna:หึหึ ก่อนหน้านี้ตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอ? ว่าจะไขปริศนาของตำราเล่มนี้ไปด้วยกันน่ะ?

Vesna:ฉันยังไม่ได้เปิดดูเลยด้วยนะ ความสนุกของการได้เห็นเป็นครั้งแรก ต้องเก็บไว้แบ่งปันกับเพื่อนสิ!

Vesna:แต่มาเอาป่านนี้ก็ออกจะเกินคาดไปหน่อยแฮะ... คงไม่ใช่ว่า Danica รั้งพวกเธอไว้แล้วชวนคุยเรื่องไร้สาระอีกหรอกนะ

Traveler:ปะ...เปล่านะ

Vesna:งั้นเหรอ? หึ... ช่างเถอะ

Vesna:ความปรารถนา ก็เป็นแค่แง่มุมหนึ่งของจิตวิญญาณเท่านั้น มันสะท้อนตัวตนทั้งหมดไม่ได้หรอกนะ

Vesna:หรือต้องบอกว่า เพราะว่าสามารถควบคุมความปรารถนาสารพัด ของตัวเองได้ต่างหาก... จิตวิญญาณแต่ละดวง ถึงได้กลายเป็นตัวของตัวเองที่ไม่ซ้ำใครแบบนี้

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...?

Paimon:เธอก็เลยยอมรับพวกมันทั้งสองตัวใช่มั้ย?

Vesna:ยอมรับเหรอ? ยังห่างไกลอีกเยอะ ต้องคอยอยู่ข้างฉัน เพื่อรับการทดสอบให้ดีซะก่อน เข้าใจมั้ย ทหารใหม่?

ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก!

Vesna:ถ้างั้นมาดูกันเลยเถอะ ว่าเซียนดาบในตำราลับ จะฝึกฝนจิตดาบพวกนี้ยังไงบ้าง!

Paimon:อ้อ จำได้ว่าเธอเคยบอกว่า ท้ายตำราเล่มนี้ มีข้อความจากผู้เขียนอยู่ด้วยใช่มั้ย? ลองอ่านส่วนนั้นกันก่อนเถอะ!

"เซียน" ลึกลับ:ขอละข้อความส่วนต้นไว้ก่อน เกี่ยวกับเค้าโครงเรื่องในตอนต่อไปของ "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ผู้เขียนและผู้ช่วย มีความเห็นไม่ตรงกันค่อนข้างมาก

"เซียน" ลึกลับ:ผู้ช่วยตรวจสอบข้อมูลมองว่า ในเมื่อสิ่งที่เขียน เป็นเรื่องเกี่ยวกับการตามหาร่องรอยเซียนใน Liyue ก็ควรยึดตามบรรยากาศของเอกสารที่มีอยู่เดิมด้วย

"เซียน" ลึกลับ:เช่นเดียวกับสมบัติล้ำค่าที่ไม่ควรมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ตำแหน่งของเซียนและลำดับขั้นวิชาอาคม ก็ไม่ควรเปลี่ยนแปลงตามอำเภอใจ แต่ผู้เขียนยังคงยืนกรานว่า...

"เซียน" ลึกลับ:"ถ้าทำตามวิธีนี้ มนุษย์ก็ทำได้แค่บรรลุธรรม แต่เป็นเซียนไม่ได้น่ะสิ!"

"เซียน" ลึกลับ:"แถมผู้อ่านยังต้องการกลยุทธ์ซ่อนเร้นที่เหนือชั้น ไว้เป็นพื้นที่ปลอดภัย และเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ไว้ตกคนอ่านด้วย... ปากกาอยู่ในมือฉัน ฉันคือผู้กำหนด!"

"เซียน" ลึกลับ:...ด้วยเหตุนี้เอง ในเมื่อไม่สามารถไกล่เกลี่ยความขัดแย้ง ระหว่างสายค้นคว้าข้อมูลและสายเนื้อเรื่อง (ผู้เขียน) ได้

"เซียน" ลึกลับ:อีกทั้งแนวทางยังดูซ้ำซ้อนกับ "ตำนานง้าวที่แตกสลาย" อยู่เล็กน้อย ประกอบกับงานแก้ไข "Fischl เจ้าหญิงแห่งความมืด" ที่ยังไม่เสร็จสิ้น...

"เซียน" ลึกลับ:...โชคดีที่ต้นฉบับร่างของหนังสือเล่มนี้ เปิดให้ทดลองอ่านแค่ภายในสำนักพิมพ์ Yae เท่านั้น ยังไม่ได้ถูกตีพิมพ์ออกมา การที่จะ "ถูกพับไป" ทั้งแบบนี้ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอกนะ

คุณ Nine:— คุณ Nine

เหล่าผู้อ่านที่ไม่สบอารมณ์:เฮ้...!

38

(test)废弃

Open step page →
39

(test)废弃

Open step page →
40

(test)废弃

Open step page →
41

(test)废弃

Open step page →
42

(test)废弃

Open step page →

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3986998584
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
วีลานั้นคือเซียน หยั่งรู้วิถีลับแห่งดาบ!
วีลานั้นคือเซียน หยั่งรู้วิถีลับแห่งดาบ!

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/1353357730

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Snezhnaya
Chapter iconchapterIcon232 × 256 · 22 KBUI_ChapterIcon_SnezhnayaResource name

Properties

7

chapter10285

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/419
id
10285
cityId
8
questType
WQ
endQuestId
7010028
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
beginQuestId
7010001
chapterCategory
other