No text in the selected or fallback locales.
Story Chapters
วีลานั้นคือเซียน หยั่งรู้วิถีลับแห่งดาบ!
Story evidence
Chapter quests
วีลานั้นคือเซียน หยั่งรู้วิถีลับแห่งดาบ!
Open quest →ไปบริเวณที่ "Sadov-Arbat" อยู่
Open step page →เข้าไปตรวจดูสถานการณ์
Open step page →???:...!
Paimon:...เหวอ! อะไรบินผ่านไปน่ะ?
Blyushko:แฮ่ก... แฮ่ก... คนใจดีทางนั้น! ช่วยฉันหยุดมันที! ไว้เดี๋ยวฉันจะตอบแทนให้อย่างงามเลย!
Traveler:(นั่นมันดาบของ Vesna ไม่ใช่เหรอ... ตามไปดูก่อนแล้วกัน!)
ตามจับจอมโจรผู้โผบินที่น่าสงสัย
Open step page →Vesna & Paimon:...เจอแล้ว!
Vesna:เหวอ... ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ...
Paimon:อ๊ะ! ฉันก็ว่าอยู่ทำไมเจ้านี่หน้าตาคุ้น ๆ ที่แท้ก็คือดาบของเธอนี่เอง!
Vesna:เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่งเข้าใจผิดสิ เจ้าตัวเล็กนี่ฉันเป็นคนสร้างขึ้นมาก็จริง แต่มันไม่ยอมทำตามคำสั่งฉันเลยนะ
Vesna:นี่ไง ระหว่างที่เราคุยกันอยู่นี้ มันก็คิดจะชิ่งหนีไปแล้วเนี่ย
???:...!
Vesna:อยู่นิ่ง ๆ สักพักก่อนเถอะน่า
???:กริ๊ก...!
Vesna:เฮ้อ... หามาทั้งวันเลย เหนื่อยสุด ๆ! พวกเธอเองก็เหนื่อยหน่อยนะ ของหายกับของแทนคำขอบคุณ เดี๋ยวฉันส่งคนเอาไปให้ทีหลังนะ งั้นไว้เจอกันใหม่นะ... บ๊ายบาย!
Traveler:...เดี๋ยวก่อน!
Paimon:ไหงเธอคิดจะชิ่งหนีด้วยอีกคนล่ะ? ยังไม่ได้อธิบายเลยนะว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น!
Traveler:ทำไมจู่ ๆ ดาบของเธอถึงเสียการควบคุมล่ะ?
Vesna:เอ่อ...
Traveler:ทำไมจู่ ๆ มันถึงเริ่มขโมยของล่ะ?
Vesna:คือว่า...
Vesna:ก็ได้ ๆ! ฉันยอมบอกแล้วก็ได้! เฮ้อ... ดูไม่ออกเลยนะ ว่าเธอจะมีแววได้เข้าไปนั่งทำงาน ในห้องสอบสวนของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ด้วยน่ะ...
Vesna:ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความลับสำหรับเธออยู่แล้ว สิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา เพราะว่าได้รับอิทธิพล จากอำนาจของผู้ปกครองแห่งชีวิต ก็เลยมี "พลังวิญญาณ" แฝงอยู่ไม่มากก็น้อยน่ะ
Paimon:"พลังวิญญาณ"? เป็นคำพูดที่หาฟังได้ยากจัง ไม่เหมือนคำของ Snezhnaya เลยนะ...
Vesna:ไม่กี่วันก่อนฉันไปค้นเจอ... อะแฮ่ม! ฉันได้ตำราโบราณของ Liyue มาเล่มหนึ่งจากพ่อค้าหนังสือเก่าน่ะ
Vesna:ในนั้นบันทึกเรื่องราวของมนุษย์โบราณ ที่ผ่านการฝึกฝนร่างกายและจิตใจ จนได้รับพลังที่ทัดเทียมกับ "เซียน"
Vesna:ในบรรดาคนเหล่านั้น ยังมีบางคนที่เชี่ยวชาญการควบคุมดาบบิน บ่มเพาะจิตดาบ ปราบปีศาจขจัดมาร ซึ่งใน Liyue ยุคนั้นจะได้รับการยกย่องให้เป็น...
Vesna:...เซียน! ดาบ!
Paimon:เธอคงไม่ได้จะบอกว่า... ดาบในหนังสือกับดาบของเธอก็บินได้เหมือนกัน... แถมวีลากับเซียนดาบก็เป็นเซียนเหมือนกัน... เธอก็เลยฝึกฝน ตามหนังสือที่ไม่รู้ที่มาที่ไปเล่มนั้นหรอกใช่มั้ย?
Vesna:...หึ ๆ เธอเดาถูกเผงเลย! ถ้าเกิดฉันบ่มเพาะจิตดาบออกมาได้สักกลุ่มบ้าง... ต่อไปเวลาเล่นเกมก็ไม่ต้องไปหาคนอื่นแล้วล่ะ!
Vesna:อะแฮ่ม... ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น แค่เผลอถ่ายทอด "พลังวิญญาณ" เข้าไปมากกว่าปกตินิดเดียวเอง...
Vesna:ไม่คิดเลยว่าจิตดาบแต่ละตัว จะพากันหนีออกไปทันที แถมยังมีตัวนึงขโมยหนังสือ "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ครึ่งหลังของฉันหนีไปด้วย!
Paimon:"บันทึกวิถีดาบโบราณ"? ชื่อฟังดูเวอร์วังจัง...
Vesna:ช่วงสองวันนี้ฉันได้ยินมาว่ามี "หัวขโมยบินได้ตัวน้อย" ที่ไปมาไร้ร่องรอย คอยสะสมอัญมณีและของล้ำค่าต่าง ๆ ที่ส่องประกายระยิบระยับ... เดาได้เลยว่าต้องเป็นหนึ่งในจิตดาบพวกนี้แน่ ๆ
Paimon:อย่างนี้นี่เอง... เอ๊ะ? แล้วทำไมถึงไม่ให้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ออกมาจัดการพวกมันล่ะ?
Vesna:จะทำแบบนั้นได้ยังไง กองทัพพันธสัญญาเหมันต์เป็นกองกำลังชั้นยอด ที่ขึ้นตรงต่อ Tsaritsa เชียวนะ
Paimon:...ที่จริงแล้วเธอแค่อยากจะแอบจัดการปัญหา ที่ตัวเองก่อไว้ใช่มั้ยล่ะ?
Vesna:เรื่องนั้นน่ะนะ จะบอกว่าไม่ได้คิดแบบนั้นก็คงไม่ได้... แต่ในเมื่อพวกเธอ ดันมาเห็นเข้าแบบนี้แล้วละก็... งั้นตอนนี้กำลังคนค้นหาก็เพิ่มขึ้นเป็น 3 เท่าแล้วล่ะ!
Traveler:ทำไมจู่ ๆ ถึงนับรวมพวกเราเข้าไปด้วยล่ะ!
Vesna:อย่าพูดแบบนั้นสิ... มีเรื่องเดือดร้อนก็จ้างนักผจญภัย นั่นมันสัญชาตญาณของมนุษย์ไม่ใช่เหรอ? วางใจได้เลย ด้วยของสะสมของฉัน รับรองว่าฉันจ่ายค่าตอบแทน ที่เธอต้องพอใจได้อย่างแน่นอน
Vesna:ตกลงตามนี้นะ! พรุ่งนี้ค่อยมาหาฉัน ที่ค่ายของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ เพื่อปรึกษากันว่าจะจับจิตดาบที่เหลือยังไงดี อย่าปล่อยให้ฉันรอจนต้องไปหาเธอเองล่ะ!
Paimon:พูดเองเออเองเสร็จสรรพเลยแฮะ...
Traveler:ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธเลยซะงั้น...
Paimon:แต่ถ้าเดินอยู่บนถนน แล้วจู่ ๆ ก็โดนผู้บัญชาการของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ มาตามถึงที่ ก็คงจะยุ่งยากน่าดูเหมือนกัน
Paimon:งั้นพรุ่งนี้ไปดูกันเถอะ ว่าเธอตั้งใจจะหา... จิตดาบอะไรนั่นที่เหลือยังไง!
Vesna & Paimon:...เจอแล้ว!
Vesna:เหวอ... ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ...
Paimon:อ๊ะ! ฉันก็ว่าอยู่ทำไมเจ้านี่หน้าตาคุ้น ๆ ที่แท้ก็คือดาบของเธอนี่เอง!
Vesna:เดี๋ยวก่อน! อย่าเพิ่งเข้าใจผิดสิ เจ้าตัวเล็กนี่ฉันเป็นคนสร้างขึ้นมาก็จริง แต่มันไม่ยอมทำตามคำสั่งฉันเลยนะ
Vesna:นี่ไง ระหว่างที่เราคุยกันอยู่นี้ มันก็คิดจะชิ่งหนีไปแล้วเนี่ย
???:...!
Vesna:อยู่นิ่ง ๆ สักพักก่อนเถอะน่า
???:กริ๊ก...!
Vesna:เฮ้อ... หามาทั้งวันเลย เหนื่อยสุด ๆ! พวกเธอเองก็เหนื่อยหน่อยนะ ของหายกับของแทนคำขอบคุณ เดี๋ยวฉันส่งคนเอาไปให้ทีหลังนะ งั้นไว้เจอกันใหม่นะ... บ๊ายบาย!
Traveler:...เดี๋ยวก่อน!
Paimon:ไหงเธอคิดจะชิ่งหนีด้วยอีกคนล่ะ? ยังไม่ได้อธิบายเลยนะว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น!
Traveler:ทำไมจู่ ๆ ดาบของเธอถึงเสียการควบคุมล่ะ?
Vesna:เอ่อ...
Traveler:ทำไมจู่ ๆ มันถึงเริ่มขโมยของล่ะ?
Vesna:คือว่า...
Vesna:ก็ได้ ๆ! ฉันยอมบอกแล้วก็ได้! เฮ้อ... ดูไม่ออกเลยนะ ว่าเธอจะมีแววได้เข้าไปนั่งทำงาน ในห้องสอบสวนของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ด้วยน่ะ...
Vesna:ยังไงเรื่องนี้ก็ไม่ใช่ความลับสำหรับเธออยู่แล้ว สิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา เพราะว่าได้รับอิทธิพล จากอำนาจของผู้ปกครองแห่งชีวิต ก็เลยมี "พลังวิญญาณ" แฝงอยู่ไม่มากก็น้อยน่ะ
Paimon:"พลังวิญญาณ"? เป็นคำพูดที่หาฟังได้ยากจัง ไม่เหมือนคำของ Snezhnaya เลยนะ...
Vesna:ไม่กี่วันก่อนฉันไปค้นเจอ... อะแฮ่ม! ฉันได้ตำราโบราณของ Liyue มาเล่มหนึ่งจากพ่อค้าหนังสือเก่าน่ะ
Vesna:ในนั้นบันทึกเรื่องราวของมนุษย์โบราณ ที่ผ่านการฝึกฝนร่างกายและจิตใจ จนได้รับพลังที่ทัดเทียมกับ "เซียน"
Vesna:ในบรรดาคนเหล่านั้น ยังมีบางคนที่เชี่ยวชาญการควบคุมดาบบิน บ่มเพาะจิตดาบ ปราบปีศาจขจัดมาร ซึ่งใน Liyue ยุคนั้นจะได้รับการยกย่องให้เป็น...
Vesna:...เซียน! ดาบ!
Paimon:เธอคงไม่ได้จะบอกว่า... ดาบในหนังสือกับดาบของเธอก็บินได้เหมือนกัน... แถมวีลากับเซียนดาบก็เป็นเซียนเหมือนกัน... เธอก็เลยฝึกฝน ตามหนังสือที่ไม่รู้ที่มาที่ไปเล่มนั้นหรอกใช่มั้ย?
Vesna:...หึ ๆ เธอเดาถูกเผงเลย! ถ้าเกิดฉันบ่มเพาะจิตดาบออกมาได้สักกลุ่มบ้าง... ต่อไปเวลาเล่นเกมก็ไม่ต้องไปหาคนอื่นแล้วล่ะ!
Vesna:อะแฮ่ม... ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้น แค่เผลอถ่ายทอด "พลังวิญญาณ" เข้าไปมากกว่าปกตินิดเดียวเอง...
Vesna:ไม่คิดเลยว่าจิตดาบแต่ละตัว จะพากันหนีออกไปทันที แถมยังมีตัวนึงขโมยหนังสือ "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ครึ่งหลังของฉันหนีไปด้วย!
Paimon:"บันทึกวิถีดาบโบราณ"? ชื่อฟังดูเวอร์วังจัง...
Vesna:ช่วงสองวันนี้ฉันได้ยินมาว่ามี "หัวขโมยบินได้ตัวน้อย" ที่ไปมาไร้ร่องรอย คอยสะสมอัญมณีและของล้ำค่าต่าง ๆ ที่ส่องประกายระยิบระยับ... เดาได้เลยว่าต้องเป็นหนึ่งในจิตดาบพวกนี้แน่ ๆ
Paimon:อย่างนี้นี่เอง... เอ๊ะ? แล้วทำไมถึงไม่ให้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ออกมาจัดการพวกมันล่ะ?
Vesna:จะทำแบบนั้นได้ยังไง กองทัพพันธสัญญาเหมันต์เป็นกองกำลังชั้นยอด ที่ขึ้นตรงต่อ Tsaritsa เชียวนะ
Vesna:เพื่อรับมือกับปรากฏการณ์ประหลาดในช่วงนี้ กองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ต่างก็ยุ่งจนหัวหมุนไปหมดแล้ว จะเอากองกำลังที่สำคัญขนาดนี้ มาทุ่มให้กับเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ได้ยังไงล่ะ
Paimon:...ที่จริงแล้วเธอแค่อยากจะแอบจัดการปัญหา ที่ตัวเองก่อไว้ใช่มั้ยล่ะ?
Vesna:เรื่องนั้นน่ะนะ จะบอกว่าไม่ได้คิดแบบนั้นก็คงไม่ได้... แต่ในเมื่อพวกเธอ ดันมาเห็นเข้าแบบนี้แล้วละก็... งั้นตอนนี้กำลังคนค้นหาก็เพิ่มขึ้นเป็น 3 เท่าแล้วล่ะ!
Traveler:ทำไมจู่ ๆ ถึงนับรวมพวกเราเข้าไปด้วยล่ะ!
Vesna:อย่าพูดแบบนั้นสิ... มีเรื่องเดือดร้อนก็จ้างนักผจญภัย นั่นมันสัญชาตญาณของมนุษย์ไม่ใช่เหรอ? วางใจได้เลย ด้วยของสะสมของฉัน รับรองว่าฉันจ่ายค่าตอบแทน ที่เธอต้องพอใจได้อย่างแน่นอน
Vesna:ตกลงตามนี้นะ! พรุ่งนี้ค่อยมาหาฉัน ที่ค่ายของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ เพื่อปรึกษากันว่าจะจับจิตดาบที่เหลือยังไงดี อย่าปล่อยให้ฉันรอจนต้องไปหาเธอเองล่ะ!
Paimon:พูดเองเออเองเสร็จสรรพเลยแฮะ...
Traveler:ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธเลยซะงั้น...
Paimon:แต่ถ้าเดินอยู่บนถนน แล้วจู่ ๆ ก็โดนผู้บัญชาการของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ มาตามถึงที่ ก็คงจะยุ่งยากน่าดูเหมือนกัน
Paimon:งั้นพรุ่งนี้ไปดูกันเถอะ ว่าเธอตั้งใจจะหา... จิตดาบอะไรนั่นที่เหลือยังไง!
รอให้ถึงวันถัดไป
Open step page →ไปยังที่ตั้งกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ และคุยกับ Vesna
Open step page →Vesna:"...จิตท่องแปดทิศ เจตจำนงส่องสี่ทิศ! สิ่งเร้นลับปรากฏแจ้ง สรรพสิ่งพลันเผยโฉม... จงปรากฏ!"
Paimon:...
Vesna:หืม? ก็ทำตามที่บอกไว้ใน "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ว่าให้ใช้ "จิตสัมผัส" ค้นหาร่องรอยของ "จิตดาบ" ไง
Vesna:เซียนดาบในหนังสือก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น แค่ใช้ "จิตสัมผัส" กวาดผ่าน ร่องรอยอะไรก็โผล่ออกมาหมด... หึ ถ้าตอนที่สั่งการฉันทำแบบนี้ได้บ้างก็ดีสิ
Vesna:แถมตอน "ทำความสะอาด" ก็ยังเอามาใช้ได้ด้วย ทีนี้จะได้ไม่ต้องโดน Danica บ่นอีกแล้วว่าทำไม่ค่อยสะอาด
Paimon:ทำความสะอาดที่เธอพูดถึง ใช่แบบที่ฉันคิดมั้ย...
Vesna:หืม? แล้วจะเป็นแบบไหนได้อีกล่ะ?
Paimon:ช่างเถอะ ไม่ถามดีกว่า... ตกลงว่าเธอฝึกสำเร็จรึยัง? "จิตสัมผัส" อะไรนั่นน่ะ?
Vesna:อืม... เอาเป็นว่า น่าจะหาตำแหน่งของจิตดาบตัวต่อไปเจอแล้ว ฉันยังเอาของสะสมของตัวเองมาดัดแปลงเป็น "เข็มทิศจิตสัมผัส" ด้วย อะ เอาไปสิ
Paimon:โห! มันชี้บอกทิศอยู่จริงเหรอเนี่ย? "จิตสัมผัส"... นี่เธอฝึกจนสำเร็จจริง ๆ เหรอ?
Traveler:แล้วหลักการของมันคือยังไงเหรอ...?
Vesna:อ้อ ง่ายมากเลย ฉันใช้การรับรู้พลังธาตุสัมผัสถึงทิศทางคร่าว ๆ ของจิตดาบก่อน จากนั้นค่อยใช้พลังธาตุบิดเข็มของเข็มทิศ ให้ชี้ไปยังทิศทางที่ตรงกันก็เรียบร้อย
Paimon:...
Traveler:...
Paimon:...นี่มันเกี่ยวกับ "จิตสัมผัส" กี่โมงก่อน!
Vesna:ช่วยไม่ได้นี่นา ฉันลองทำตามวิธีในหนังสือตั้งหลายครั้ง แต่ก็ไม่สำเร็จสักที ก็เลยคิดว่าสู้ใช้พลังดั้งเดิมของตัวเอง ไปสัมผัสโดยตรงยังจะดีกว่า
Vesna:แต่ก็อุตส่าห์สร้างเข็มทิศตัวนี้ออกมาแล้วทั้งที ถ้าไม่ได้ใช้งานมันเลย มันก็ดูน่าสงสารเกินไปไม่ใช่เหรอ?
Vesna:ไหน ๆ พวกเธอก็ต้องเดินทางไปกับฉันพอดี งั้นก็ถือมันไว้แล้วตามฉันมาสิ!
Paimon:เอาเถอะ... ว่าแต่ในเมื่อมันไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "จิตสัมผัส" อยู่จริง แล้วที่เธอท่องว่า "จิตท่องแปดทิศ" กับ "เจตจำนงส่องสี่ทิศ"... อะไรนั่น มันมีประโยชน์อะไรกันแน่ล่ะ?
Vesna:อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ พอท่องแล้วฟังดูเท่ดี ฉันก็เลยท่อง ๆ ไปงั้นแหละ คาถาของ Liyue ออกเสียงยากใช้ได้เลย ฉันฝึกอยู่ตั้งหลายรอบแน่ะ! ...พวกเธออยากลองดูบ้างมั้ยล่ะ?
Paimon:...ไม่เอาด้วยหรอก!
ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ
Open step page →ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้
Open step page →ตามหาจิตดาบ
Open step page →???:...ฮ่าฮ่า! สำเร็จแล้ว! ข้าทำสำเร็จแล้ว!
Paimon:เหวออ! ดาบ...ดาบพูดอยู่งั้นเหรอ?
???:เจ้าโง่! ดาบเล่มนี้คือร่างศักดิ์สิทธิ์ของจิตดาบแต่กำเนิด แค่เอ่ยปากพูดมันจะไปยากอะไร? แล้วพวกเจ้าเป็นมนุษย์หน้าเหม็นมาจากไหนกัน...
???:...จะ...เจ้าแห่งดาบ!?
Vesna:โห จิตดาบแต่กำเนิดงั้นเหรอ? แล้วฉันล่ะเป็นอะไร หินข้างทางรึไง?
???:บ้าจริง... ตามมาทันเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย... Ve... Vesna เจ้าอย่ามาอวดดีไปหน่อยเลย!
ผู้ฝึกโอสถ:ข้าเชี่ยวชาญวิถีแห่ง "ผู้ฝึกโอสถ" และกวาดหาสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน พอผ่านไปสามวันสามคืน ในที่สุดก็หลอมโอสถเซียน ที่สะท้านฟ้าสะเทือนดินออกมาได้แล้ว!
Vesna:หรือว่าจะเป็น... โอสถเซียนใน "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ที่ชาว Liyue โบราณใช้เพื่อทะลวงขั้นอย่างรวดเร็วน่ะเหรอ! นี่เธอหลอมมันสำเร็จจริงเหรอเนี่ย?
ผู้ฝึกโอสถ:หึ ๆ ขอแค่ดื่มลงไปอึกเดียว ตัวข้าก็จะลอกคราบเปลี่ยนกระดูก พลังฝึกตนพุ่งพรวดขึ้นฟ้า ถึงตอนนั้นต่อให้มีเจ้าสักสิบคน ก็หยุดดาบสะท้านโลกอย่างข้าไม่ได้หรอก!
Paimon:...เอ๊ะ? แต่ว่าเธอไม่มีปากนี่นา จะดื่มยายังไงล่ะ?
ผู้ฝึกโอสถ:ฮ่าฮ่า เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ไม่สำคัญหรอก... ข้าก็แค่...
ผู้ฝึกโอสถ:...
ผู้ฝึกโอสถ:...ข้าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลย!
Vesna:จิตบำเพ็ญของมันแหลกสลายไปแล้ว! ทำได้ดีมาก! Paimon!
Paimon:เอ๋? หา! ฉันเหรอ?
Vesna:...ดูซะ!
ผู้ฝึกโอสถ:ไม่...!
Paimon:ดาบเล่มนี้ทำเป็นคุยโต แต่ตอนออกนอกสนามดันเหมือนพวกลูกกระจ๊อกซะงั้น...
Vesna:ตามบันทึกในตำราโบราณ วิถีแห่งการบำเพ็ญเซียน ก็คือความเป็นจริงที่โหดร้ายแบบนี้แหละ มันก็เหมือนกับลม และหิมะอันเหน็บหนาวที่ไร้ความปรานีของ Snezhnaya กฎเหล็กที่ผู้อ่อนแอ ต้องตกเป็นเหยื่อของผู้ที่แข็งแกร่งกว่า...
Vesna:ก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว นอกจากจะเอาชีวิตไม่รอดแล้ว ทรัพย์สมบัติทั้งหมดก็ยังตกเป็นของศัตรูอีกด้วย
Traveler:เหมือนกับยาหม้อนี้ที่มันทิ้งไว้งั้นเหรอ?
Vesna:ถูกต้อง ตอนนี้เป็นเวลาลิ้มลองรสชาติของชัยชนะแล้วล่ะ... พวกเธอจะชิมก่อน หรือจะให้ฉันชิมก่อนดีล่ะ?
Paimon:เอ่อ... ฉันขอผ่านดีกว่า ฉันรู้สึกว่าถ้าดื่มเข้าไปต้องท้องเสียแหง ๆ...
Vesna:อย่าทำตัวหัวโบราณเหมือน Danica เลยน่า มัวแต่คิดเยอะแบบนี้ก็พลาดอะไรสนุก ๆ กันพอดี! งั้นฉันขอชิมก่อนสักช้อนก็แล้วกัน
Vesna:...
Paimon:ปะ...เป็นไงบ้าง? รู้สึกว่า "พลังฝึกตน" เพิ่มขึ้นเยอะเลยมั้ย?
Vesna:อืม... รู้สึกว่าหวานดี แต่นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแล้วนะ
หลังจากนั้นทุกคนก็แบ่งซุปสมุนไพรหม้อนี้กัน...
ถึงจะอร่อยดี แต่น่าเสียดายที่ไม่มีวี่แววว่าพลังจะเพิ่มพูนขึ้นอย่างมากเลย
โชคดีที่กินแล้วท้องไม่เสีย
รอให้ถึงวันถัดไป
Open step page →ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ
Open step page →ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้
Open step page →ตามหาจิตดาบ
Open step page →???:...ฮ่าฮ่า! สำเร็จแล้ว! ข้าทำสำเร็จแล้ว!
Paimon:เหวออ! ดาบ...ดาบพูดอยู่งั้นเหรอ? ...ไม่สิ!
???:เจ้าโง่! ดาบเล่มนี้คือร่างศักดิ์สิทธิ์ของจิตดาบแต่กำเนิด แค่เอ่ยปากพูดมันจะไปยากอะไร? แล้วพวกเจ้าเป็นมนุษย์หน้าเหม็นมาจากไหนกัน...
???:...จะ...เจ้าแห่งดาบ!?
???:บ้าจริง... ตามมาทันเร็วขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย... Ve... Vesna เจ้าอย่ามาอวดดีไปหน่อยเลย!
Paimon:เคยเห็นมาแล้วจริง ๆ ด้วย... ขนาดบทพูดเปิดตัวของจิตดาบพวกนี้ ก็ยังใช้แบบเดียวกันหมดเลยเหรอ?
Paimon:เธอคงไม่ได้เป็น "ผู้ฝึกโอสถ" อะไรนั่นเหมือนกันใช่มั้ย? ขอเตือนไว้ก่อนนะ พวกเธอไม่ได้มีปากซะหน่อย
???:หึ! อย่าเอาดาบเล่มนี้ไปเทียบกับเจ้าโง่นั่นสิ ข้าเตือนมันตั้งนานแล้ว ว่าพวกการหลอมโอสถปรุงยาเนี่ย ก็แค่พึ่งพาของนอกกาย การฝึกฝนขัดเกลาตัวตนของตัวเองต่างหาก คือวิถีสู่สวรรค์ที่แท้จริง!
ผู้ฝึกกาย:ข้าก็คือ... "ผู้ฝึกกาย" ยังไงล่ะ!
ผู้ฝึกกาย:ข้าอาศัยสมบัติล้ำค่าจากฟ้าดิน ที่ไปขโมยมาพร้อมกับ "ผู้ฝึกโอสถ" ทำให้ข้าหลอมน้ำทิพย์ชำระไขกระดูกออกมาได้แล้ว ขอแค่ลงไปแช่ในนั้นละก็...
Vesna:...อ้อ? มิน่าล่ะ เมื่อสองวันก่อนถึงมีคดีขโมยสมุนไพรแปลก ๆ หลายคดี ที่แท้ก็เป็นฝีมือพวกเธอสองคนนี่เอง
Vesna:เตรียมตัวรับไฟโทสะจากการทำให้ "เจ้าแห่งดาบ" ต้องเสียทั้งเงินเสียทั้งหน้าแล้วรึยังล่ะ?
ผู้ฝึกกาย:เจ้า...ข้า... หน็อยแน่! ข้ากระโดดก็ได้!
ผู้ฝึกกาย:...คอยดูเถอะ! ขอแค่ข้าออกไปจากหม้อใบนี้ได้...
Traveler:...
Vesna:...ดูเหมือนพวกเราจะคิดตรงกันนะ? งั้นลุยพร้อมกันเลย
ผู้ฝึกกาย:พะ...พวกเจ้าคิดจะทำอะไรน่ะ!
Vesna:ชอบแช่นักใช่มั้ย? ถ้างั้นก็อย่าหวังว่าจะได้ออกมาเลย!
Vesna:ความคิดดีนี่!
ผู้ฝึกกาย:เฮ้... เฮ้...!
ครู่ต่อมา "ผู้ฝึกกาย" คนนี้ก็ถูกต้มจนหมดสติไป...
รอให้ถึงวันถัดไป
Open step page →ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ
Open step page →ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้
Open step page →ตามหาจิตดาบ
Open step page →???:"...ยกพู่กันสำรวจหยินหยาง จรดน้ำหมึกกำหนดแปดทิศ..."
???:"...ยันต์สัมฤทธิ์ผล ภูตผีหลีกเร้น อาคมสำแดงฤทธิ์ สิ่งชั่วร้ายซ่อนกาย!"
???:อืม... ยันต์ชั้นดี! เป็นยันต์ชั้นดีจริง ๆ! สมัยก่อนมีชาวบ้านวาดภาพเทพเจ้า เพื่อขับไล่สิ่งชั่วร้าย วันนี้มีข้าคอยวาดยันต์ศักดิ์สิทธิ์ เพื่อปัดเป่าเภทภัย
ผู้ฝึกยันต์:...รอให้ข้าวาด "ยันต์ดาบ" แผ่นนี้เสร็จก่อนเถอะ รับรองว่าภูตผีและทวยเทพจะต้องตะลึง ปีศาจทั้งหลายจะต้องถอยหนี! ทำให้เจ้าแห่งดาบเห็นปุ๊บก็ไม่กล้ามาหาเรื่องข้า "ผู้ฝึกยันต์" ผู้นี้อีกเลย! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
Paimon:... งั้นจิตดาบตนต่อไปจะเป็นผู้ฝึกตนสายไหนล่ะ?
Vesna:...เห็นมั้ย เธอเองก็ชักจะอยากรู้ขึ้นมาแล้วเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ!
ผู้ฝึกยันต์:เสียงนี่มัน... เจ้าแห่งดาบนี่! แย่แล้ว "ยันต์ดาบ" ของข้ายังวาดไม่เสร็จดีเลย... หลบก่อนดีกว่า!
ผู้ฝึกยันต์:จงฟังบัญชาข้า... เผ่นล่ะ!
Vesna:หืม? ซ่อนกลิ่นอายเอาไว้เหรอ? น่าสนใจแฮะ...
Paimon:เอ๊ะ? ทำไมที่นี่ถึงมีภาพวาดอยู่ได้ล่ะ? ภาพที่วาดอยู่นี่ หรือว่าจะเป็น...
ผู้ฝึกยันต์:(หึหึ จำได้แล้วใช่มั้ย? ถ้าจำได้แล้วก็รีบหุบปีกแล้วหนีไปซะสิ!)
ผู้ฝึกยันต์:(นี่คือผลงานชิ้นเอกที่ข้าภาคภูมิใจที่สุด... ซึ่งซ่อนอยู่ในส่วนลึกของห้วงจิตสำนึก ระหว่างจิตดาบและเจ้าแห่งดาบ...)
ผู้ฝึกยันต์:(...มันคือภาพที่ Vesna หวาดกลัวที่สุดยังไงล่ะ!)
Vesna:...หึ คิดว่าลูกไม้แค่นี้จะทำให้ฉันกลัวจนต้องถอยรึไง? ประเมินฉันต่ำไปแล้วนะ
Vesna:...เอาพู่กันมา! ฉันจะแต่ง "สี" เพิ่มให้มันดูซะหน่อย!
Traveler:เติมแว่นตาลงไป
Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?
Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ
Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?
Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...
Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!
Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...
ผู้ฝึกยันต์:...
ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!
ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!
ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!
ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...
ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...
Vesna:ซา... หวัด... ดี?
ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!
Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ
ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?
ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!
Vesna:...
ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!
Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย
ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!
Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"
ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!
ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...
Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่
Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...
Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?
Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ
Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?
Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...
Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา
Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?
Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...
Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!
Traveler:เติมแก้มแดงลงไป
Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?
Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ
Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?
Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...
Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!
Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...
ผู้ฝึกยันต์:...
ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!
ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!
ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!
ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...
ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...
Vesna:ซา... หวัด... ดี?
ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!
Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ
ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?
ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!
Vesna:...
ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!
Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย
ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!
Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"
ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!
ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...
Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่
Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...
Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?
Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ
Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?
Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...
Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา
Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?
Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...
Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!
Traveler:เติมหนวดลงไป
Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?
Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ
Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?
Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...
Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!
Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...
ผู้ฝึกยันต์:...
ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!
ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!
ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!
ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...
ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...
Vesna:ซา... หวัด... ดี?
ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!
Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ
ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?
ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!
Vesna:...
ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!
Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย
ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!
Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"
ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!
ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...
Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่
Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...
Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?
Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ
Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?
Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...
Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา
Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?
Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...
Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!
Traveler:เติมให้หมดเลย!
Vesna:แถ่นแท๊น! เป็นไงล่ะ ผลงานชิ้นเอกของฉัน?
Vesna:จากที่ฉันสันนิษฐาน จิตดาบที่ซ่อนตัวอยู่แถวนี้ในครั้งนี้ คือ "ผู้ฝึกยันต์" ตามที่มีบันทึกไว้ในหนังสือ มันจะใช้อิทธิฤทธิ์ผ่านทางอักขระยันต์ และการวาดภาพ
Paimon:ถ้าพูดแบบนี้แล้ว เหมือนว่าเมื่อก่อน เคยเจอคนที่มีความสามารถวาดรูปพิเศษ ๆ อยู่บ้างเหมือนกันแฮะ... แต่ว่าภาพนี้มันมีอะไรที่วิเศษจริง ๆ เหรอ?
Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีพลังอะไรเลยนะ...
Vesna:จะมีรึเปล่าก็ช่างเถอะ ขอแค่วาดทับไปมั่วซั่ว มันก็หายไปแล้วไม่ใช่เหรอ? รีบไปหาดูกันเถอะว่ายังมีอักขระยันต์อื่น ๆ อยู่อีกมั้ย!
Paimon:เธอคงไม่ได้แค่อยากจะวาดหน้าตลก ๆ ลงบนภาพนี้จริง ๆ ใช่มั้ย...
ผู้ฝึกยันต์:...
ผู้ฝึกยันต์:...ยัย Vesna ตัวแสบ!
ผู้ฝึกยันต์:บังอาจ... บังอาจมาทำลาย "ยันต์ดาบ" ที่ข้าอุตส่าห์วาดมาตั้งหลายวันแบบนี้!
ผู้ฝึกยันต์:เจ้ากล้าทำลงไปได้ยังไงกัน? ขนาดข้าเองพอได้เห็นภาพวาดนี้ ก็ยังรู้สึกหวั่น ๆ เลยแท้ ๆ!
ผู้ฝึกยันต์:อ๊า... ข้าเข้าใจแล้ว! ต้องเป็นเพราะความสมบูรณ์ของภาพ ยังต่ำเกินไปแน่! ถ้าฉวยโอกาสที่นางยังวาดทับไปไม่เยอะ ตอนนี้น่าจะยังพอแก้ไขได้อยู่...
ผู้ฝึกยันต์:ขอแค่เพิ่มสีซ้อนอีกนิด แต้มไฮไลท์อีกหน่อย แล้วก็เก็บรายละเอียดเพิ่ม...
Vesna:ซา... หวัด... ดี?
ผู้ฝึกยันต์:ว้าก...!
Vesna:...ได้ยินจิตรกรจาก Snezhnograd บอกว่า พอคนเราจดจ่ออยู่กับภาพวาด ก็จะไม่สนใจสิ่งรอบข้าง ดูเหมือนว่าจิตดาบก็เป็นเหมือนกันสินะ
ผู้ฝึกยันต์:พะ...พวกเจ้า ทำไมถึงกลับมาอีกแล้วล่ะ?
ผู้ฝึกยันต์:แย่แล้ว... ศัตรูมีเยอะกว่า... จงฟังบัญชาข้า เผ่นล่ะ!
Vesna:...
ผู้ฝึกยันต์:...เผ่นล่ะ! เผ่นล่ะ! เผ่น เผ่น เผ่นสิ!
Vesna:อย่าเสียแรงเปล่าเลย เมื่อกี้ตอนที่วาดลวดลาย ฉันบีบกาวติดแน่นหลอดนึง ละเลงบนภาพวาดของเธอไปด้วย
ผู้ฝึกยันต์:เจ้า... เจ้าทำกับภาพวาดแบบนี้ จะต้องถูกสวรรค์ลงโทษแน่!
Vesna:ห่วงตัวเองก่อนเถอะ "ผู้ฝึกยันต์"
ผู้ฝึกยันต์:...Vesna!!
ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บใจ "ผู้ฝึกยันต์" ก็ถูก Vesna หลอมรวมไปด้วยเช่นกัน...
Vesna:เฮ้อ ในที่สุดก็รวบรวมมาได้เกินครึ่งสักที ราบรื่นอยู่เหมือนกันนะเนี่ย
Paimon:ตอนนี้ฉันชักจะอยากรู้มากขึ้นเรื่อย ๆ ซะแล้วสิ ว่าตกลงแล้วใครเป็นคนเขียน ตำราโบราณเล่มนั้นของเธอกันแน่
Paimon:Xiao เหรอ... คิดยังไงก็ไม่น่าว่างขนาดนั้น Zibai... เวลาก็ไม่ตรงกันรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นมาดาม Ping หรือจ้าวดับจันทร์ตะวันฉาย จ้าวบงการภูผา...
Traveler:แล้วเธอไปได้หนังสือเล่มนี้มาได้ยังไงเหรอ?
Vesna:อืม... ที่จริงแล้ว... ฉันไปได้มาในราคาถูกสุด ๆ ตอนที่พ่อค้าหนังสือโบราณลดราคาล้างสต็อกน่ะ
Paimon:...ได้มา... ในราคาถูกสุด ๆ เหรอ?
Vesna:ตอนนั้นฉันสังเกตเห็นว่า หนังสือเล่มนี้มีพลังลึกลับแฝงอยู่จาง ๆ แม้แต่เนื้อกระดาษก็ไม่ใช่ของธรรมดาเลย...
Vesna:ดังนั้นก่อนที่ฉันจะถามที่มาของมันจากคนขายหนังสือ ฉันก็เลยยัดมันรวมไว้ในกองหนังสือธรรมดา ๆ แล้วเหมาซื้อมาเลย! เพื่อไม่ให้คนขายหนังสือดูออกว่ามันไม่ธรรมดา
Paimon:...ภูมิอกภูมิใจซะจริงนะ? ทั้งที่จริง ๆ เธอไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินพวกนี้เลยแท้ ๆ นี่?
Vesna:การสะสมก็มีความสนุกของการสะสม การได้ของดีราคาถูกก็มีความสนุกในแบบของมันนี่นา! แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันนึกขึ้นได้ ว่าควรจะลองไปสืบหาที่มาของหนังสือเล่มนี้ดูสักหน่อย...
Vesna:พรุ่งนี้ก็น่าจะมีข่าวใหม่แล้วล่ะ งั้นไว้ถึงตอนนั้นพวกเราค่อยเจอกันใหม่นะ... แล้วเจอกัน!
รอให้ถึงวันถัดไป
Open step page →ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ
Open step page →ไปยังพื้นที่ที่จับสัมผัสได้
Open step page →ตามหาจิตดาบ
Open step page →???:"...ข้าหัวเราะเยาะเลือดเนื้อ ที่ท้ายที่สุดก็ต้องร่วงโรย ใครบอกว่าเหล็กกล้าไม่อาจบรรลุมรรคผล"
???:"...สรรพวิชาทั้งปวงล้วนต่ำต้อย มีเพียงวิทยาการเท่านั้น! สร้าง! จุดสูงสุด! ขึ้นใหม่!"
ผู้ฝึกอุปกรณ์:ข้า "ผู้ฝึกอุปกรณ์"... ขอคารวะมา ณ ที่นี้!
Paimon:...นี่ยังนับว่าเป็นการบำเพ็ญเซียนอยู่อีกเหรอ!?
Traveler:...นี่ยังนับว่าเป็นการบำเพ็ญเซียนอยู่อีกเหรอ!?
ผู้ฝึกอุปกรณ์:หึ การบำเพ็ญเซียนมันมีข้อจำกัดขนาดนั้นเลยรึไง? ทั้งน้ำมนต์และยาอมฤต ล้วนบรรลุมรรคผลได้ ร่างกายเหล็กกล้า ก็ล้วนเป็นอาวุธได้ทั้งสิ้น!
ผู้ฝึกอุปกรณ์:ตอนนี้ข้าจะใช้ร่างจักรกลเอาชนะเจ้าแห่งดาบ... เพื่อพิสูจน์ว่ามุมมองต่อโลกของจิตดาบตนอื่น มันล้าสมัยเกินไป!
ผู้ฝึกอุปกรณ์:พูดมากไปก็เปล่าประโยชน์ มีแต่ต้องสู้เท่านั้นแหละ!
Vesna:เอาล่ะ เล่นกับพวกเธอมาตั้งหลายวัน ได้เวลาทำอะไรที่เข้าใจง่าย ๆ แล้วล่ะ!
เอาชนะ "ผู้ฝึกอุปกรณ์"
Open step page →คุยกับจิตดาบ
Open step page →ผู้ฝึกอุปกรณ์:เป็นไปได้ยังไง... ข้าผู้รอบรู้ทั้งอดีตและปัจจุบัน ผู้บุกเบิกอนาคต... กลับต้องมาพ่ายแพ้แบบนี้...
Vesna:เธอควรจะดีใจนะที่เจอฉัน ไม่ใช่ตัวที่อยู่ในบ้านของ Arlecchino... อะแฮ่ม เด็กสาวหูแมวคนนั้น ไม่อย่างนั้นคงได้แพ้เร็วกว่านี้อีก
ผู้ฝึกอุปกรณ์:งั้นเหรอ... สรรพสิ่งในใต้หล้า ต่างส่งเสริมและหักล้างกันเอง... ที่แท้คนที่วิสัยทัศน์คับแคบ ก็คือข้าเองสินะ...
"ผู้ฝึกอุปกรณ์" ถอนหายใจแล้วสลายไป...
Vesna:เฮ้อ ยังดีที่จัดการเจ้านี่ได้ทันเวลา
Vesna:ขืนมันขับเจ้านี่เข้าไปใกล้เขตเมือง คงได้กลายเป็นอุบัติเหตุที่กลไกของ Fatui เกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมาแน่ ถึงตอนนั้นหน้าตาของทุกคนคงดูไม่จืดกันหมด
Paimon:แต่พอใจเย็นลงแล้วลองคิดดูตอนนี้ คนในหมู่เซียนที่เล่นวิชากลไก ก็ดูเหมือนจะไม่ได้หาตัวยากนะ
Paimon:ตำราลับเล่มนี้ของเธอคงไม่ได้... เอ่อ เขียนโดยเซียนสักคน ที่เชี่ยวชาญวิชากลไกอะไรหรอกใช่มั้ย?
Vesna:เอ่อ... เรื่องนี้น่ะเหรอ ถึงเมื่อวานจะบอกว่าจะไปลองสืบดูหน่อยก็เถอะ... แต่สุดท้ายก็ไม่เจออะไรเลย
Vesna:ดูเหมือนว่าพ่อค้าหนังสือโบราณคนนั้น จะเหมาซื้อหนังสือชุดนี้มาตอนที่สำนักพิมพ์ Yae เคลียร์สต็อก แล้วเขาเอง ก็ไม่ได้ตรวจสอบเนื้อหาของหนังสือแต่ละเล่ม อย่างละเอียดด้วย
Paimon:เหมาซื้อยกชุดเลยเหรอเนี่ย?!
Traveler:อย่างนี้ก็เหมือนซ่อนต้นไม้ไว้ในป่าเลยสิ...
Vesna:...แต่ฉันยังพอจำได้ราง ๆ ว่า ในตำราลับอีกครึ่งเล่มที่เหลือ มีข้อความที่ผู้เขียนเขียนทิ้งเอาไว้หน้านึงด้วย
Paimon:โอ้ เขียนว่าอะไรเหรอ? สังหรณ์ใจว่าต้องเป็นเบาะแสสำคัญแน่ ๆ!
Vesna:จำไม่ได้แฮะ... ต้องบอกว่าฉันไม่ได้ดูให้ละเอียดเลยมากกว่า แค่พลิกดูผ่าน ๆ ตอนที่ซื้อหนังสือเอง
Vesna:ฮ่าฮ่า... พอฉันตั้งอกตั้งใจไล่อ่านตั้งแต่ครึ่งเล่มแรก ระหว่างที่อ่านก็เผลอสร้างจิตดาบพวกนี้ขึ้นมาซะงั้น...
Vesna:จากนั้นตำราลับครึ่งหลัง ก็ถูกหนึ่งในนั้นฉกไป
Paimon:เอาเถอะ ดูเหมือนว่าปริศนาเรื่องผู้แต่งตำราลับเล่มนี้... คงต้องรอไว้มาค้นหากันต่อวันหลังแล้วล่ะ!
Vesna:หึหึ รออีกวันสองวันพอจับจิตดาบที่เหลือได้ ตำราลับที่ถูกพวกมันเอาไป ก็จะได้คืนกลับมาแล้วไม่ใช่รึไง?
Vesna:พอถึงตอนนั้น พวกเรามาเฉลยคำตอบนี้ด้วยกันเถอะ!
รอให้ถึงวันถัดไป
Open step page →ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ
Open step page →เข้าไปในโรงละคร
Open step page →คุยกับ Vodyanitsa และคนอื่น ๆ
Open step page →Vodyanitsa:...เธอเคยได้ยินมั้ย? ว่ากันว่าในโรงละคร มีเงาประหลาดเดินเตร็ดเตร่อยู่น่ะ...
Vodyanitsa:ตอนที่ฉันขึ้นไปซ้อมบนเวที ก็มักจะรู้สึกว่ามีสายตาของใครบางคน มองมาจากตรงมุมห้องตลอดเหมือนกัน! แต่พอหันกลับไป...
Vodyanitsa:...ก็ไม่เจออะไรเลย!
Odette:เป็นเพราะว่า มันไม่มีอะไรเลยตั้งแต่แรกอยู่แล้วรึเปล่าน่ะ?
Vodyanitsa:แบบนั้นก็น่าเบื่อแย่สิ! โรแมนติกกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ? อย่างเช่นมีวิญญาณที่แอบชอบเธอ เดินวนเวียนอยู่ชั้นใต้ดินของโรงละคร...
Vodyanitsa:แล้วจังหวะที่เผลอเพียงแวบเดียว มันก็จะไปโผล่อยู่ข้างหลังเธอ...!
Vesna:ไง~
Vodyanitsa:กรี๊ดดด!
Vesna:หืม? ฉันไม่ควรเข้ามาทักตอนที่เล่าเรื่องผีอยู่สินะ? ขอโทษที
Vodyanitsa:เธอจงใจใช่มั้ย! เพราะขนาดเสียงฝีเท้ายังไม่ได้ยินเลย
Vesna:ก็ฉันบินเข้ามาไง
Paimon:(เธอ... ต้องจงใจแน่ ๆ!)
Odette:ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ Vesna
Vesna:คุณก็ด้วย Odette เมื่อกี้ฉันได้ยินพวกคุณพูดว่า ในโรงละครมี "วิญญาณ" ปรากฏตัวเหรอ? ช่วยเล่ารายละเอียดให้ฉันฟังหน่อยได้มั้ย?
Odette:ได้สิ ว่าแต่ทำไม ผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ จู่ ๆ ถึงมาสนใจ "วิญญาณ" ตนหนึ่งด้วยล่ะ?
Vesna:อืม... ก็ได้ บอกพวกคุณสองคนก็คงไม่เป็นไร ยังไงก็ใกล้จะจัดการปัญหาเสร็จแล้วด้วย...
Vesna อธิบายที่มาที่ไปทั้งหมดให้ฟัง...
Vodyanitsa:อย่างนี้นี่เอง! ฉันก็ว่าอยู่ว่าทำไมถึงรู้สึกว่า "วิญญาณ" นั่นมันแปลก ๆ ที่แท้ก็คือจิตดาบของคุณนี่เอง!
Odette:... เมื่อกี้เธอยังบอกว่าอยากให้ "โรแมนติก" กว่านี้อีกหน่อยอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?
Paimon:งั้นสายตาที่ Vodyanitsa รู้สึกได้ก็เป็นของจริงสินะ มีจิตดาบซ่อนอยู่ในโรงละครมาตลอดเลยงั้นเหรอ?
Paimon:เอ่อ... ถ้าดูจากจิตดาบที่พวกเราเจอหลายครั้งก่อนหน้านี้แล้ว... หรือว่ามันอยากจะเอาดนตรีมาใช้ฝึกฝนอะไรรึเปล่านะ...
Vesna:ก็ไม่แน่นะ เพราะยังไงซะเวลายอดฝีมือในหนังสือเปิดตัว ก็ต้องร้องบทกวีและดีดพิณกันทั้งนั้นเลยนี่ หึ ๆ พวกเราก็มีตัวอย่างอยู่ตรงหน้าตั้งสองคนไม่ใช่เหรอ?
Vesna:ฟังจากที่เล่ามาแล้ว จิตดาบในครั้งนี้ ดูจะระวังตัวกว่าตัวก่อนหน้านี้มาก น่าจะหาไม่เจอง่าย ๆ แน่
Vodyanitsa:อืม... มีบางครั้งที่สัมผัสได้ถึง "สายตา" ของมัน แล้วส่วนใหญ่ก็จะเป็นตอนที่แสดงอยู่ทั้งนั้นเลยด้วย
Odette:พอพูดแบบนี้แล้ว ที่มันซ่อนอยู่ในโรงละคร จะเป็นเพราะอยากมาแอบดูพวกเราแสดงรึเปล่านะ?
Odette:ถึงฉันจะไม่เข้าใจเหมือนกันว่าสิ่งนี้จะช่วยเรื่อง "การฝึกฝน" ของมันได้ยังไง แต่ลองอาศัยโอกาสตอนซ้อมรอบหน้าหาตัวมันดูดีมั้ย?
Traveler:ขอบคุณพวกเธอมากนะ
Odette:ไม่เป็นไรหรอก ฟังจากที่พวกเธอเล่าแล้ว จิตดาบสองสามตนที่เจอก่อนหน้านี้ ดูเหมือนนิสัยจะ... รับมือยากนิดหน่อยนะ
Odette:ถึงจะไม่รู้ว่าทำไมตัวที่อยู่ในโรงละคร ถึงยังไม่ก่อความวุ่นวายอะไรจนถึงตอนนี้ก็เถอะ แต่ฉันก็ไม่อยากรอให้เกิดเรื่องขึ้นมาจริง ๆ แล้วค่อยไปตามหามันหรอก
Vesna:ได้เลย งั้นฉันจะไปเตรียมตัวไล่จับสักหน่อย... ว่าแต่ครั้งนี้ฉันขอดูพวกคุณซ้อมที่แถวหน้าสุดได้มั้ย?
Paimon:นี่ อย่าลืมจุดประสงค์ที่เธอมาที่นี่สิ!
Vodyanitsa:♪~
Vesna:โอ๊ะ เริ่มแล้ว เริ่มแล้ว ฉันไม่ได้ยินเสียงร้องของ Vodyanitsa มานานแล้ว ยังเพราะเหมือนเดิมเลย!
Paimon:...เธอยังจำได้อยู่รึเปล่าเนี่ยว่าเรามาทำอะไรที่นี่...
Vesna:วางใจเถอะ "สิ่งเร้นลับปรากฏแจ้ง สรรพสิ่งพลันเผยโฉม... จงปรากฏ!"
จับกุมจิตดาบ
Open step page →Vodyanitsa:เจ้าตัวเล็กนี่คือจิตดาบที่พูดถึงเหรอ? น่ารักกว่าที่ฉันคิดไว้นิดหน่อยแฮะ
Paimon:ดูเหมือนจะพูดไม่ค่อยเป็นด้วย คล้ายกับจิตดาบที่เจอวันแรกอยู่นิดหน่อยแฮะ...
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...
Odette:แต่ว่าจิตดาบที่พวกเธอเจอในวันแรกเป็นขโมยใช่มั้ย? ช่วงหลายวันมานี้ มันทำตัวสงบเสงี่ยมอยู่ในโรงละครมาก ไม่ได้รบกวนผู้ชมหรือนักแสดงเลย
Vodyanitsa:อืม... ถ้าเกิดมันอยากจะเป็น "ผู้ฝึกดนตรี" อะไรนั่น อย่างน้อยก็น่าจะไปแตะพวกเครื่องดนตรี ในโกดังบ้างใช่มั้ยล่ะ? แต่ก็ดูเหมือนจะไม่มีนะ
Vodyanitsa:พวกเธอว่า เป็นไปได้มั้ย... ที่มันแค่อยากมาดูพวกเราแสดงน่ะ?
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...
Vesna:... เอาเถอะ เดาความคิดของจิตดาบไปจะมีความหมายอะไร? ยังไงก็ต้องถูกหลอมอยู่ดีนี่นา
Vesna:ถึงแม้ตอนนี้ มันจะแค่อยากดูการแสดงสักครั้งสองครั้ง แต่ถ้ามันฝึกฝนจนมีพลังวิญญาณที่แก่กล้า เหมือนกับจิตดาบตนก่อน ๆ ละก็...
Vesna:...ใครจะไปรู้ว่า มันจะกลายเป็นพวกบ้าบิ่น เหมือนกับพวกนั้นรึเปล่า? ความปรารถนาที่ไร้ข้อจำกัด สุดท้ายแล้วก็มักจะบานปลาย จนเกินกว่าจะรับมือไหวทั้งนั้น
Traveler:(..."ความปรารถนาที่ไร้ข้อจำกัด"?)
Vesna:ในเมื่อมันเป็นสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา... ฉันก็จะรับผิดชอบจนถึงที่สุดเอง
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...
Vesna:...อะไรน่ะ...?
???:"แสงเยือกเย็นสาดส่องราตรี ปราณกระบี่ทะยานฟ้า! หากสวรรค์ขวางกั้น ล้วนฟาดฟันให้ขาดสะบั้น!"
จิตดาบยักษ์:"หากโชคชะตาไม่ยอมเป็นไปดั่งใจ... ข้าก็จะใช้ดาบเดียว! พลิกชะตาในวันนี้!"
"พี่รอง" & "น้องสาม":...ย้าก!
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...?
Vesna:เธอ... เธอคือ...!
Vesna:จิตดาบตัวไหนกันเนี่ย? ในบรรดาจิตดาบที่หนีออกไปตอนนั้น เหมือนจะไม่มีตัวที่ใหญ่ขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ?
จิตดาบยักษ์:...
จิตดาบยักษ์:ฮึ! มนุษย์เดินดินจะไปรู้จักความศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง! ตอนนี้ข้าบำเพ็ญเพียรจนบรรลุแล้ว คิดว่าข้ายังเป็นแค่จิตดาบตัวเล็ก ๆ เหมือนเมื่อก่อนรึไง!
Vesna:อ้อ พูดแบบนี้แสดงว่าเธอคือจิตดาบ ที่ขโมยตำราลับครึ่งหลังไปงั้นสิ? แบบนี้ก็ช่วยประหยัดแรงตามหาเธอไปได้เยอะเลย
จิตดาบยักษ์:Vesna หลายวันมานี้ เจ้าหลอมพวกพ้องของข้าไปตั้งเท่าไหร่แล้วล่ะ! แค้นนี้ไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกัน ความแค้นนี้ต้องชำระด้วยดาบเท่านั้น!
พี่รอง:ลูก...ลูกพี่ พวกเราจะสู้กับนางที่นี่จริง ๆ เหรอ?
น้องสาม:อย่าใจร้อนสิลูกพี่ ตอนเปิดตัวเมื่อกี้นี้ ไม่ใช่ว่าใช้พลังวิญญาณไป...
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...?
Vodyanitsa:...นี่ Vesna! ที่นี่มันโรงละครนะ!
Odette:ถ้าทำที่นั่งผู้ชมพัง จะส่งบิลไปให้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์มั้ยเนี่ย?
Vesna:(อืม... ไม่พูดถึงเรื่องบิลก็แล้วกัน แต่ถ้าเปิดศึกในโรงละครจริง... มันคงจบไม่สวยจริง ๆ นั่นแหละ)
จิตดาบยักษ์:อะแฮ่ม! ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ปราชญ์ในอดีตเคยกล่าวไว้ว่า... การดวลของยอดฝีมือ ย่อมต้องเลือกสถานที่ที่เหมาะสม: ไม่ว่าจะเป็นใต้ธารน้ำแข็ง หรือบนยอดพระราชวังก็ตาม...
พี่รอง:สะ... สมแล้วที่เป็นลูกพี่! นี่สิถึงจะเป็นมาดของยอดฝีมือ!
น้องสาม:ชะ...ใช่แล้ว! พวกเราไม่ได้กลัวซะหน่อย!
Vesna:...ยอดพระราชวังงั้นเหรอ? เธอคิดจะไปก่อเรื่องที่ไหนกัน? พระราชวัง Zapolyarny รึไง?
จิตดาบยักษ์:... อะแฮ่ม! เอาเป็นใต้ธารน้ำแข็งก็แล้วกัน! Vesna! ถ้าเจ้าอยากทวงตำราลับครึ่งเล่มนั่นคืน ก็รอไว้วันหน้า ค่อยไปประลองกันที่ธารน้ำแข็ง!
จิตดาบยักษ์:ตราบใดที่ภูเขาน้ำแข็งไม่เปลี่ยนแปลง และสายน้ำที่เยือกแข็งไม่ไหลริน เราจะได้พบกันอีกครั้ง!
Paimon:นั่นคือจิตดาบตัวสุดท้ายแล้วใช่มั้ย? ดูเหมือนจะยุ่งยากกว่าตัวที่เคยเจอมาซะอีกนะ
Vesna:ลองคิดในมุมกลับกัน ถ้าจัดการเจ้านี่ได้ เรื่องวุ่นวายในครั้งนี้ก็ถือว่าจบลงแล้วสินะ
Vesna:...ตอนนี้กองทัพพันธสัญญาเหมันต์กำลังยุ่ง ฉันจะมัวเสียเวลาไปกับเรื่องหยุมหยิมพวกนี้อีกไม่ได้แล้ว
Vodyanitsa:อ้อ? มิน่าล่ะช่วงนี้ถึงไม่ค่อยมาเลย
Odette:ทั้งที่เมื่อก่อนพอมีการแสดงใหม่ ก็จะได้เจอคุณที่แถวหน้าสุดตลอดเลยแท้ ๆ...
Vesna:ฉันก็อยากรีบกลับไปใช้ชีวิตสบาย ๆ แบบนั้นเร็ว ๆ เหมือนกันนะ ได้ทำขนมทุกวัน ลงไปแช่น้ำอุ่น ๆ เล่นของเล่น วาดรูปเล่นนิดหน่อย แล้วก็คอยดูว่าจะมีละครเรื่องใหม่ออกมาอีกมั้ย...
Paimon:...ฉันว่าพักนี้เธอก็เที่ยวฉ่ำอยู่นะ ที่แท้แต่ก่อนยิ่งกว่าตอนนี้อีกเหรอเนี่ย?
Vesna:หึ ถ้ามีโอกาสแล้ว ใครล่ะที่ไม่อยากใช้ชีวิตให้ได้ดั่งใจ ไร้กังวล และมีอิสรเสรีเหมือนสายลมกันล่ะ?
รอให้ถึงวันถัดไป
Open step page →ใช้ "เข็มทิศจิตสัมผัส" เพื่อสัมผัสจิตดาบ
Open step page →ไปยังสถานที่นัดหมาย
Open step page →คุยกับคนที่เข้ามา
Open step page →Paimon:สถานที่ดวลตัดสินอยู่ที่นี่เหรอ? ทำไมถึงไม่เห็นจิตดาบยักษ์นั่นเลยล่ะ?
Paimon:หรือว่าจะกลัวพวกเรา ก็เลยหนีไปแล้วรึเปล่า?
Vesna:ไม่หรอก เจ้านั่นไม่ได้ขี้ขลาดขนาดนั้นหรอก อีกอย่าง เข็มทิศจิตสัมผัสก็ชี้มาที่นี่ด้วย
Traveler:(Vesna ดูเหมือนจะมั่นใจในนิสัยของจิตดาบนั่น... มากไปหน่อยรึเปล่านะ?)
พี่รอง:...ถูกต้อง! ในฐานะผู้ฝึกตนแล้ว จะหลบเลี่ยงไม่ออกไปสู้ จนทำให้จิตบำเพ็ญปั่นป่วนได้ยังไงกันล่ะ?
Paimon:เสียงนี่มัน... ไม่ใช่จิตดาบตนนั้นนี่นา! เธอคือลูกน้องที่อยู่ข้าง ๆ เจ้านั่นเมื่อวานนี้ไม่ใช่เหรอ?
พี่รอง:หึ ลูกพี่เคยพูดไว้ว่า: เพลงดาบระดับล่าง ใช้พลังธาตุทองหลอมเหล็กกล้า ปะทะกันต่อหน้า ฟันคอด้านบน แทงทะลุตับปอดด้านล่าง
พี่รอง:...เพลงดาบระดับสูง ใช้ผู้กล้าดั่งปลายดาบ ใช้ยอดวีรชนดั่งคมดาบ เกื้อหนุนใต้หล้า รวมใจมวลชน! ในบรรดาวิถีนับร้อย นี่ก็คือ... "ผู้ฝึกยุทธ์"!
Paimon:พูดซะดูดี ที่แท้ก็แค่ส่งลูกน้องออกมาสู้ไม่ใช่รึไง!
Vesna:อย่าประมาทเชียวล่ะ ฉันสัมผัสได้ว่าจิตดาบได้แบ่งพลังส่วนหนึ่ง ให้กับเจ้าตัวไปแล้ว... มิน่าล่ะสัมผัสของฉันถึงได้ชี้ไปที่เธอได้
พี่รอง:ใช่แล้ว... ลูกพี่ไม่ใช่แค่จะรับพวกเรา ที่ทำได้แค่ดักปล้นตามข้างทาง เพื่อประทังชีวิตไปวัน ๆ เท่านั้น แต่ยังมอบพลังอันเหนือชั้น ให้กับพวกเราอีกด้วย!
พี่รอง:ตอนนี้แหละ จะให้พวกเจ้าได้เห็น! ... ความเร็วสุดยอดของข้า!
Paimon:ระวัง! ...เอ๊ะ? หนี...หนีไปแล้ว?
Vesna:คิดจะเล่นซ่อนหากับฉันเหรอ? น่าสนใจดีนี่ งั้นฉันจะเล่นเป็นเพื่อนสักหน่อยก็แล้วกัน!
ตามจับ "พี่รอง"
Open step page →พี่รอง:แฮ่ก... แฮ่ก...
Vesna:แค่นี้ก็วิ่งไม่ไหวแล้วเหรอ?
พี่รอง:หึ... ข้า...ก็แค่ผลาญกำลังของเจ้าเท่านั้นแหละ... นี่! รีบออกมาได้แล้ว!
น้องสาม:ฮ่าฮ่า...! ข้ารออยู่นานแล้วล่ะ!
Paimon:ถึงกับดักซุ่มโจมตีกันเลยเหรอ?
น้องสาม:ทำศึกอย่าหน่ายกลอุบาย! นี่แหละคือการประลองวิชาระหว่าง "ผู้ฝึกยุทธ์"!
Vesna:เธอพูดถูก งั้นก็... เหล่าทหารดักซุ่มของฉัน ปรากฏตัวออกมาได้แล้ว!
พี่รอง:อะไรนะ...!
Vodyanitsa:ทหารดักซุ่มเหรอ? เปลี่ยนวิธีเรียกหน่อยได้มั้ย? อย่างเช่นกองเชียร์อะไรแบบนี้น่ะ...
Odette:ฉันคิดว่าคงไม่มีกองเชียร์ลงสนามมาช่วยเธอต่อสู้หรอกนะ
พี่รอง:นี่มัน... ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน...
Vesna:หึหึ ตามหาจิตดาบมาตั้งหลายหนแล้ว การสัมผัสถึงกลิ่นอายพลังวิญญาณจากตัวพวกเธอน่ะ มันง่ายเหมือนกินข้าวกินน้ำนั่นแหละ
น้องสาม:บ้าจริง... จิตสัมผัส! นางต้องฝึกจนบรรลุจิตสัมผัสแน่!
Paimon:เอ้อ ก็คิดซะว่าเป็นแบบนั้นก็แล้วกัน
Vesna:หึหึ! ใช่แล้วล่ะ ตั้งแต่ต้นจนจบ ทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉันคาดการณ์ไว้อยู่แล้วล่ะ
???:งั้นเหรอ? ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยรีบจบเรื่องไร้สาระนี่ให้มันเร็ว ๆ หน่อยสิ อย่าเพิ่มภาระให้ฉันอีกเลย
Vesna:Danica!? ทำไมเธอถึง... ฉันอุตส่าห์ตั้งใจหลบหน้าเธอแล้วเชียว!
Odette:อ้อ เธอตามพวกเราสองคนมาน่ะ
Danica:ผู้บัญชาการกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ หายตัวไปวันละหลายชั่วโมงติดต่อกันหลายวันแบบนี้ ตามหลักแล้ว ฉันก็ต้องคอยตามดูอยู่แล้วล่ะ
Vesna:เธอสงสัยว่าฉันจะไม่ภักดีต่อท่าน Tsaritsa รึไง?
Danica:เปล่าเลย ที่ฉันสงสัยก็คือเธอจะทำให้ชื่อของท่าน Tsaritsa ต้องเสื่อมเสียต่างหาก
Vesna:...นี่!
น้องสาม:...ว่าแต่ตอนนี้เราจะเอายังไงกันดี?
พี่รอง:หรือ... หรือว่าแอบหนีไปดีมั้ย? จังหวะที่พวกเขาไม่ทันสังเกตนี่แหละ...
Danica:ถ้าไม่อยากทำลายชื่อเสียงของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ และท่าน Tsaritsa ไปมากกว่านี้... ก็ช่วย "เก็บกวาด" เรื่องหลังจากนี้ให้สะอาดหมดจดด้วยนะ
Vesna:รู้แล้ว ๆ นี่ พวกเธอก็เลิกหนีได้แล้ว รีบสู้รีบจบกันเถอะ
เอาชนะ "พี่รอง" และ "น้องสาม"
Open step page →คุยกับ "พี่รอง" และ "น้องสาม"
Open step page →พี่รอง:ฮึ่ย... บ้าจริง!
น้องสาม:ถึงคราว...อวสานแล้วสินะ...
พี่รอง:(ความฝันที่จะทำให้ภูตทั้งหมด ไม่ต้องมาดักปล้นกลางทางอีกต่อไป... คงต้องหยุดอยู่แค่นี้แล้วงั้นเหรอ...)
น้องสาม:(ยังจำตอนนั้นได้... ลูกพี่ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าพวกเรา ราวกับผู้กอบกู้จากฟากฟ้า...)
จิตดาบยักษ์:... นี่! ใช่เวลามารำลึกถึงความหลังมั้ย!
พี่รอง:...ลูกพี่!
Vesna:ในที่สุดก็ยอมโผล่มาแล้วเหรอ?
จิตดาบยักษ์:ในฐานะ "ผู้ฝึกยุทธ์" แล้ว จะทอดทิ้งลูกน้องที่ตกอยู่ในอันตรายได้ยังไงกันล่ะ?
Vesna:ถ้าออกมาเร็วกว่านี้ บางทีพวกเขาอาจจะไม่ต้องเจ็บหนักขนาดนั้นก็ได้ แล้วตอนนี้คิดจะดวลแบบตัวต่อตัวรึไง?
จิตดาบยักษ์:...น้องรอง น้องสาม เหนื่อยแย่เลยนะ ที่คอยคุ้มกันข้ามาจนถึงตอนนี้น่ะ
จิตดาบยักษ์:งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา... ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องบอกลากันแล้วสิ
น้องสาม:ลูกพี่...? พะ...พวกเรายังสู้ไหว...
จิตดาบยักษ์:"สุดหล้าดั่งใกล้ตา ย่นพสุธาเหลือเพียงคืบ ฟังคำบัญชา จงนำพาข้าไป!"
พี่รอง:...อย่าทิ้งพวกเราเลยนะ!
"จิตดาบยักษ์" รีดเค้นพลังอย่างสุดกำลัง ก่อเกิดพายุหมุนอันรุนแรงพัดส่งลูกน้องทั้งสองคนออกไป...
จิตดาบยักษ์:แฮ่ก... แฮ่ก...
Vesna:จิตดาบอย่างเธอนี่ ก็มีน้ำใจเหมือนกันนะเนี่ย
จิตดาบยักษ์:เฮ้อ... บำเพ็ญเซียนบำเพ็ญวิถี... ต้องบำเพ็ญจิตใจก่อน... เจ้าเองก็ไม่ได้ขัดขวางข้าตอนร่ายอาคมไม่ใช่รึไง?
Vesna:ฉันสืบประวัติของพวกนั้นมาหมดแล้ว เพิ่งมาเป็นโจรได้ไม่กี่วัน ก็โดนใครบางคนจัดการซะแล้ว แถมยังไม่มีประวัติการก่อคดีด้วย
Vesna:คงเป็นเธอสินะที่กำราบพวกเขาเอาไว้ได้? แต่ถ้าหลังจากนี้พวกเขายังทำเรื่องไม่ดีอีก ฉันจะไม่ปล่อยพวกเขาไว้แน่
Vesna:ส่วนตอนนี้ มาจัดการปัญหาระหว่างเรากันก่อนเถอะ
จิตดาบยักษ์:เหอะ... ข้าก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน
จิตดาบยักษ์:งั้นข้าจะแสดงให้เจ้าได้เห็นขั้นสูงสุดของ "วิชายุทธ์" เอง...
Paimon:ขั้นสูงสุดเหรอ...!
จิตดาบยักษ์:... "สามสิบหกกลยุทธ์ หนีคือยอดกลยุทธ์"!
Paimon:เฮ้...!
เอาชนะจิตดาบยักษ์
Open step page →เอาชนะจิตดาบยักษ์
Open step page →จิตดาบยักษ์:แฮ่ก... แฮ่ก...
จิตดาบยักษ์:ตามมาถึงนี่แล้ว... น้องรอง น้องสาม...คงจะหนีไปไกลแล้วสินะ...
จิตดาบยักษ์:น้องสี่... น่าเสียดายที่อยู่ไม่ถึงตอนที่ฝึกฝนจนบรรลุจิต และได้ร่วม...
จิตดาบยักษ์:สาบานเป็นพี่น้องกันเลย...
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...!
จิตดาบยักษ์:...น้องสี่?
พี่รอง:...ลูกพี่! ลูกพี่!
จิตดาบยักษ์:น้องรอง น้องสาม? ... เจ้าพวกโง่! ดูไม่ออกรึไง ว่าข้ากำลังช่วยล่อศัตรูให้พวกเจ้าอยู่น่ะ!
พี่รอง:แต่ว่าท่านใช้พลังวิญญาณรวดเดียวเยอะขนาดนี้ เพื่อให้พวกเราหนีไป...
น้องสาม:ลูกพี่... ลูกพี่จะทนไม่ไหวนะ!
พี่รอง:พวกเราเคยพูดไว้ไม่ใช่เหรอ? ไม่ขอเกิดวันเดือนปีเดียวกัน แต่ขอตายวันเดือนปีเดียวกันน่ะ!
จิตดาบยักษ์:พูดบ้าอะไรกัน! พวกเจ้าทุกคนต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปให้ดี! นี่เป็นคำสั่งของลูกพี่ เข้าใจมั้ย!
จิตดาบยักษ์:ยังมีพวกพ้องร่วมเผ่าอีกมากมาย... ที่รอให้พวกเจ้าไปช่วยอยู่นะ...
ผู้ฝึกดนตรี:...ปีเดียวกัน...
จิตดาบยักษ์:น้องสี่...? นี่เจ้า...?
จิตดาบยักษ์:พลังวิญญาณฟื้นกลับมาแล้ว...? นี่เจ้ากำลัง...ถ่ายทอดพลังงั้นเหรอ?!
ผู้ฝึกดนตรี:...เดือนเดียวกัน...
จิตดาบยักษ์:หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ! เจ้ายังไม่บรรลุการฝึกจิตเลยด้วยซ้ำ ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปเจ้าจะ...
ผู้ฝึกดนตรี:...เกิด... วันเดียวกัน...
จิตดาบยักษ์:น้องสี่...!!
Paimon:...ทำไมถึงรู้สึกเหมือนพวกเรา กำลังเป็นตัวร้ายเลยล่ะ?
Vesna:ต่อให้พวกโจรจะรักพวกพ้องแค่ไหน ยังไงก็เป็นโจรอยู่ดี กองทัพพันธสัญญาเหมันต์น่ะ เห็นสถานการณ์แบบนี้จนชินแล้วล่ะ
Vesna:แต่ในเมื่อพวกเธอยังไม่ชิน งั้นบท "ตัวร้าย" ปิดท้าย ปล่อยให้ฉันเป็นคนแสดงเองก็แล้วกันนะ
จิตดาบยักษ์:ฮือ... น้องสี่...
Vesna:รสชาติของความพ่ายแพ้เป็นยังไงล่ะ? จิตดาบ ความปรารถนาที่เธออยากให้เป็นจริง มันไม่ได้ง่ายอย่างที่เธอคิดหรอกนะ
น้องสาม:เจ้านี่เอง...! ลูกพี่ ตอนนี้แหละรีบหนีเร็ว!
พี่รอง:ความปรารถนาของพวกเรา ขอฝากไว้กับลูกพี่แล้วนะ!
Vesna:เอาล่ะ ๆ ฉากวิ่งไล่จับแบบนี้เล่นมาสองครั้งก็พอแล้ว ฉันไม่ว่างมาไล่ตามพวกเธออีกรอบหรอกนะ เพราะงั้น...
Vesna:..."ดาบจงมา"!
จิตดาบยักษ์:...น้องสี่!
จิตดาบยักษ์:นี่! ร่างและจิตวิญญาณของน้องสี่ กำลังจะแหลกสลายอยู่แล้วนะ! เจ้ายังไม่ยอมปล่อยมันไปอีกเหรอ! ถ้าคิดจะหลอมละก็ มาลงที่ฉันก่อนเลยสิ!
Vesna:..."ขึ้นมา"
ผู้ฝึกดนตรี:...กริ๊ก...?
ผู้ฝึกดนตรี:...กริ๊ก!
จิตดาบยักษ์:เจ้า... ทำไม...
Vesna:ที่ฉันตามเก็บจิตดาบไปทั่ว ก็เพราะว่าความโหยหาที่ไม่ผูกพันกับสิ่งใด และความปรารถนาที่ไร้ซึ่งความเข้าใจเหตุผล... มันจะชักนำภัยพิบัติมาสู่ตัวได้ง่ายเกินไปยังไงล่ะ
Vesna:ชอบอัญมณี ก็เลยไปขโมยไปแย่งชิง ชอบของเล่น สุดท้ายก็สร้างเครื่องจักรที่ควบคุมไม่ได้ขึ้นมา...
Vesna:"หวังให้ภูตทั่วทั้งโลกเดินบนเส้นทางที่ถูกต้อง"... ความฝันที่ราวกับนิทานแบบนี้ อาศัยแค่การตั้งพรรคตั้งพวก คงทำให้เป็นจริงไม่ได้หรอกนะ
จิตดาบยักษ์:เจ้า... รู้ได้ยังไงกัน? ...หืม? หรือว่า...
Vesna:...หยุดก่อน คิด ๆ ดูแล้ว ในเมื่อตอนนี้เธอทำอะไรก็เริ่มมี "ห่วง" ขึ้นมาแล้ว...
Vesna:งั้นฉันยังพอให้โอกาสเธอได้ เพื่อให้เธอเข้าใจ "เหตุผล" มากขึ้นอีกหน่อย
Vesna:ไปศึกษาประวัติศาสตร์และปัจจุบันของภูต ที่ค่ายของกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ให้ดีซะก่อน ถ้าไม่รู้เรื่องพวกนี้ จะไปเข้าใจอนาคตได้ยังไงล่ะ?
Vesna:อ้อ จริงสิ... เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ส่งตำราลับอีกครึ่งนึงที่เธอเอาไปคืนมาด้วยนะ
จิตดาบยักษ์:...เข้าใจแล้ว มันซ่อนอยู่แถว ๆ รอบนอกหมู่บ้าน Morepesok... ให้น้องสี่พาไปก็แล้วกัน
Vodyanitsa:ฮือ... จบแบบมีความสุขกันทุกคน... ดีจังเลย!
Danica:...ดูท่าทางคราวนี้ เรื่องที่ต้องเก็บกวาดน่าจะลดลงไปเยอะเลยนะ
Danica:ทุกคน ขอบคุณมากจริง ๆ ที่มาช่วย ไม่อย่างนั้นสถานการณ์คงบานปลายไปกันใหญ่ ช่วยรับคำขอบคุณจากฉันไว้ด้วยเถอะนะ
Odette:ไม่ต้องขอบคุณหรอก ยังไงซะ ครั้งนี้ก็มีจิตดาบแฝงตัวเข้ามาในโรงละครด้วย จัดการให้เสร็จเร็ว ๆ ก็ดีเหมือนกัน
Vodyanitsa:ถ้าอยากขอบคุณกันจริง ๆ ละก็... ไว้ว่างกันเมื่อไหร่ ก็แวะมาที่โรงละครบ่อย ๆ ก็พอแล้วล่ะ!
Danica:ถึงตอนนั้น Vesna คงจะลากฉันไปด้วยแน่ ๆ
Vodyanitsa:งั้นตกลงตามนี้นะ? ไว้เจอกันที่โรงละครนะ!
Danica:ถ้างั้น... พวกคุณยังมีคำถามอะไรอีกรึเปล่า?
Danica:...คุณนี่หัวไวจริง ๆ "ศัสตราเวท" ที่วีลาใช้ ต่างก็เป็นผลงานจากการหลอมรวมพลังธาตุ กับจิตสำนึกของตัวเองเข้าด้วยกัน
Danica:ดังนั้นพวกจิตดาบที่ Vesna สร้างขึ้นมา โดยเนื้อแท้แล้ว พวกมันก็เป็นตัวแทนส่วนหนึ่ง ของความปรารถนาของตัวเธอเองนี่แหละ
Danica:แต่ว่าตามปกติแล้ว เธอเก็บงำนิสัยที่แท้จริงหลายอย่างของตัวเองเอาไว้ เพื่อเป็นแบบอย่างให้กับกองทัพพันธสัญญาเหมันต์ ถ้าดูไม่ออกตั้งแต่แรกก็พอจะเข้าใจได้อยู่ล่ะนะ...
Paimon:เก็บงำนิสัยที่แท้จริง? Vesna เนี่ยนะ?!
Danica:หึ... ถึงเธอจะรักอิสระและทำตามใจตัวเองก็เถอะ แต่ถ้าเทียบกับตอนที่เธอเพิ่งสำเร็จวิชา ก็ถือว่าเพลาลงไปเยอะแล้วล่ะ
Danica:ในบรรดาภูตด้วยกันแล้ว เธอไม่ถือว่าอายุมากเท่าไหร่ แถมเมื่อก่อนยังชอบตะโกนว่า "จะทำให้ภูตที่หลงผิดทั้งหมด กลับตัวกลับใจให้ได้เลย!" อะไรทำนองนี้อยู่ด้วย
Traveler:ไม่ยักรู้เลยว่าเคยมีช่วงเวลาแบบนี้ด้วย...
Danica:แต่เมื่อถึงตอนที่เธอเริ่มตระหนักได้จริง ๆ ว่า ประเทศต้องมีกฎหมายที่เข้มงวด กองทัพต้องมีการให้รางวัล และลงโทษอย่างชัดเจน... เธอก็เริ่มเข้าใจถึงน้ำหนักของความปรารถนานี้แล้ว
Danica:"ความปรารถนาที่หนักอึ้งอย่างแท้จริง ไม่ควรแสดงออกมาภายนอก แต่ควรสลักเอาไว้ใน 'ใจ'"... นี่คือคำสอนที่อาจารย์ของเราทิ้งไว้ให้
Danica:...เรื่องคุยเล่นเอาไว้แค่นี้ก่อน ฉันยังต้องไปจัดการเรื่องหลังจากนี้ ของพวกโวลโคดลักกับจิตดาบอีก ไว้เจอกันใหม่นะ Traveler Paimon
ร่วมเป็นสักขีพยานในความจริงของตำราโบราณกับ Vesna
Open step page →Vesna:หืม? มาช้าจัง? ฉันกะว่าจะเอาตำราไปหาพวกเธออยู่เลย
Traveler:เธอรอพวกเราอยู่เหรอ?
Vesna:หึหึ ก่อนหน้านี้ตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอ? ว่าจะไขปริศนาของตำราเล่มนี้ไปด้วยกันน่ะ?
Vesna:ฉันยังไม่ได้เปิดดูเลยด้วยนะ ความสนุกของการได้เห็นเป็นครั้งแรก ต้องเก็บไว้แบ่งปันกับเพื่อนสิ!
Vesna:แต่มาเอาป่านนี้ก็ออกจะเกินคาดไปหน่อยแฮะ... คงไม่ใช่ว่า Danica รั้งพวกเธอไว้แล้วชวนคุยเรื่องไร้สาระอีกหรอกนะ
Traveler:ปะ...เปล่านะ
Vesna:งั้นเหรอ? หึ... ช่างเถอะ
Vesna:ความปรารถนา ก็เป็นแค่แง่มุมหนึ่งของจิตวิญญาณเท่านั้น มันสะท้อนตัวตนทั้งหมดไม่ได้หรอกนะ
Vesna:หรือต้องบอกว่า เพราะว่าสามารถควบคุมความปรารถนาสารพัด ของตัวเองได้ต่างหาก... จิตวิญญาณแต่ละดวง ถึงได้กลายเป็นตัวของตัวเองที่ไม่ซ้ำใครแบบนี้
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก...?
Paimon:เธอก็เลยยอมรับพวกมันทั้งสองตัวใช่มั้ย?
Vesna:ยอมรับเหรอ? ยังห่างไกลอีกเยอะ ต้องคอยอยู่ข้างฉัน เพื่อรับการทดสอบให้ดีซะก่อน เข้าใจมั้ย ทหารใหม่?
ผู้ฝึกดนตรี:กริ๊ก!
Vesna:ถ้างั้นมาดูกันเลยเถอะ ว่าเซียนดาบในตำราลับ จะฝึกฝนจิตดาบพวกนี้ยังไงบ้าง!
Paimon:อ้อ จำได้ว่าเธอเคยบอกว่า ท้ายตำราเล่มนี้ มีข้อความจากผู้เขียนอยู่ด้วยใช่มั้ย? ลองอ่านส่วนนั้นกันก่อนเถอะ!
"เซียน" ลึกลับ:ขอละข้อความส่วนต้นไว้ก่อน เกี่ยวกับเค้าโครงเรื่องในตอนต่อไปของ "บันทึกวิถีดาบโบราณ" ผู้เขียนและผู้ช่วย มีความเห็นไม่ตรงกันค่อนข้างมาก
"เซียน" ลึกลับ:ผู้ช่วยตรวจสอบข้อมูลมองว่า ในเมื่อสิ่งที่เขียน เป็นเรื่องเกี่ยวกับการตามหาร่องรอยเซียนใน Liyue ก็ควรยึดตามบรรยากาศของเอกสารที่มีอยู่เดิมด้วย
"เซียน" ลึกลับ:เช่นเดียวกับสมบัติล้ำค่าที่ไม่ควรมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง ตำแหน่งของเซียนและลำดับขั้นวิชาอาคม ก็ไม่ควรเปลี่ยนแปลงตามอำเภอใจ แต่ผู้เขียนยังคงยืนกรานว่า...
"เซียน" ลึกลับ:"ถ้าทำตามวิธีนี้ มนุษย์ก็ทำได้แค่บรรลุธรรม แต่เป็นเซียนไม่ได้น่ะสิ!"
"เซียน" ลึกลับ:"แถมผู้อ่านยังต้องการกลยุทธ์ซ่อนเร้นที่เหนือชั้น ไว้เป็นพื้นที่ปลอดภัย และเป้าหมายอันยิ่งใหญ่ไว้ตกคนอ่านด้วย... ปากกาอยู่ในมือฉัน ฉันคือผู้กำหนด!"
"เซียน" ลึกลับ:...ด้วยเหตุนี้เอง ในเมื่อไม่สามารถไกล่เกลี่ยความขัดแย้ง ระหว่างสายค้นคว้าข้อมูลและสายเนื้อเรื่อง (ผู้เขียน) ได้
"เซียน" ลึกลับ:อีกทั้งแนวทางยังดูซ้ำซ้อนกับ "ตำนานง้าวที่แตกสลาย" อยู่เล็กน้อย ประกอบกับงานแก้ไข "Fischl เจ้าหญิงแห่งความมืด" ที่ยังไม่เสร็จสิ้น...
"เซียน" ลึกลับ:...โชคดีที่ต้นฉบับร่างของหนังสือเล่มนี้ เปิดให้ทดลองอ่านแค่ภายในสำนักพิมพ์ Yae เท่านั้น ยังไม่ได้ถูกตีพิมพ์ออกมา การที่จะ "ถูกพับไป" ทั้งแบบนี้ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรหรอกนะ
คุณ Nine:— คุณ Nine
เหล่าผู้อ่านที่ไม่สบอารมณ์:เฮ้...!
(test)废弃
Open step page →(test)废弃
Open step page →(test)废弃
Open step page →(test)废弃
Open step page →(test)废弃
Open step page →Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
วีลานั้นคือเซียน หยั่งรู้วิถีลับแห่งดาบ!
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/1353357730
Published Sprites
Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
Properties
Source evidence
- Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json- JSON Pointer
/419
- id
10285
- cityId
8
- questType
WQ
- endQuestId
7010028
- chapterIcon
UI_ChapterIcon_Snezhnaya
- beginQuestId
7010001
- chapterCategory
other
