Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_SumeruAdventureTraining

Story Chapters

หวนกลับแดนปริศนา

Event StoriesChapter number: สำรวจซากอดีตกาล: ฉากที่ 1

Story evidence

Chapter quests

1

หวนกลับแดนปริศนา

Open quest →
Quest flow
1

ไปที่สถาบัน

Open step page →
Conversation 1 · 87 linesOpen full page →

Paimon:ไม่ได้กลับมาที่สถาบันตั้งนาน ที่นี่ก็ยังเหมือนเดิมเลยแฮะ

Paimon:อืม นี่... Traveler ไหน ๆ ก็ว่างอยู่พอดี ช่วยไปดูหนังสือที่วังแห่งปัญญาเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย?

Traveler:เธอเป็นใคร? คืน Paimon มาให้ฉันเลยนะ

Paimon:อุ๊ยยย โดนจับได้ซะแล้วเหรอ?

Paimon:แต่น่าเสียดาย มันสายไปแล้วล่ะ! Paimon ที่เธอเคยรู้จักในอดีตไม่มีอยู่อีกแล้ว!

Paimon:ที่อยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้คือ Paimon รุ่นอัปเกรด ซึ่งได้โหลดคลังความรู้ไกด์นำทางที่ทั้งสมบูรณ์ อัปเดต และเริ่ดยิ่งกว่าเดิมแล้ว!

Paimon:ตอนนี้จู่ ๆ Paimon รุ่นอัปเกรดดันเกิดความคิดแผลง ๆ อยากไปหาหนังสือเล่มใหม่มาอ่านหน่อย เพราะงั้นรบกวนคุณ Traveler ช่วยไปเป็นเพื่อนหน่อย!

Paimon:ฮี่ฮี่ ทางนี้ ๆ เดี๋ยวฉันนำทางให้เอง...

Paimon:เอ๋? ตรงนั้นคือ Collei กับ... Cyrus ใช่มั้ยนั่น?

Paimon:ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเราไปดูกันหน่อยดีมั้ย?

Traveler:หนังสือล่ะ ไม่อ่านแล้วเหรอ?

Paimon:เอ่อ... อ่า...

Paimon:ก็อย่างที่โบราณว่าไว้ไง คนเราต้องเรียนรู้ไปตลอดชีวิต!

Paimon:หมายความว่า ถ้าอยากอ่านหนังสือก็ยังมีโอกาสอื่นอีก แต่โอกาสที่จะได้รำลึกความหลังกับเพื่อนน่ะ ไม่ได้มีมาบ่อย ๆ หรอกนะ!

Traveler:จ้า ๆ เอาตามที่เธอว่าละกัน

Collei:เอ๊ะ Traveler กับ Paimon? พวกเธอกลับมาที่ Sumeru เหรอเนี่ย?

Cyrus:หืม? โอ๊ะ! พวกเธอสองคนนี่เอง ไม่เจอกันนานเลยนะ มาหาเพื่อนที่นี่เหรอ?

Paimon:ฮี่ฮี่ บังเอิญเจอคนรู้จักพอดี ก็เลยแวะมาทักทายน่ะ

Cyrus:อะไรกัน ชื่อของยายแก่ที่ไหนกันเนี่ย!

Cyrus:ต้องเรียกว่าผู้เชี่ยวชาญด้านการปลูกมะเขือเทศสิ เรียกแบบนี้น่าจะเหมาะกับฐานะของฉันมากกว่า

Collei:รีบแก้ต่างซะจนไม่สนใจคำว่า "ปู่" ไปเลย...

Paimon:อุ๊บส์...

Paimon:พอเห็น Cyrus กระปรี้กระเปร่าขนาดนี้ ทุกอย่างใน Sumeru ก็น่าจะสงบเรียบร้อยดีสินะ

Cyrus:โธ่ ๆ ไม่เป็นไร ๆ ฉันใช่คนที่จะถือสาเรื่องหยุมหยิมแบบนี้ซะที่ไหนกันล่ะ ฮ่าฮ่า

#Collei, Paimon และ {NICKNAME}:(ถือสาชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอนั่น...!)

Paimon:(ถือสาชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอนั่น...!)

Traveler:(ถือสาชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอนั่น...!)

Paimon:จะว่าไป คุณกับ Collei มาทำอะไรที่นี่เหรอ?

Cyrus:อ้อ เรื่องนี้น่ะเหรอ น่าจะถือว่าเป็นการเจอกันโดยบังเอิญละมั้ง

Cyrus:ฉันเพิ่งออกมาจากห้องทำงานของนักปราชญ์ แล้วเจอกับ Collei กำลังคุยกับเจ้าหน้าที่สถาบัน ดูเคร่งเครียดสุด ๆ

Cyrus:ฉันก็นึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น พอพวกเขาคุยกันเสร็จก็เลยรีบเข้าไปถาม

Cyrus:ฟังฉันนะ Collei เด็กคนนี้น่ะพัฒนาเร็วมากจริง ๆ ถึงขนาดที่สถาบันมาเชิญให้เขาไปเป็นที่ปรึกษาเลยล่ะ!

Paimon:ว้าว สุดยอดขนาดนั้นเลย!

Collei:เอ่อ... ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก...

Cyrus:พวกเธอดูสิ เด็กคนนี้ถ่อมตัวเหมือนฉันเลย

Collei:ไม่ใช่นะ ๆ... เอ่อ ฉันไม่ได้หมายความว่าอาจารย์ Cyrus ไม่ถ่อมตัวนะ...

Traveler:(Collei ประหม่าจนเหงื่อแตกพลั่กแล้ว ช่วยเธอหน่อยดีกว่า...)

Traveler:แล้วเป็นที่ปรึกษาด้านไหนเหรอ?

Collei:ไม่เชิงว่าเป็นที่ปรึกษาอะไรหรอก ฉันก็แค่เป็นหนึ่งในผู้ช่วยน่ะ

Collei:ช่วงนี้เปิดเทอมใหม่พอดี เลยมีนักเรียนและนักวิชาการจำนวนมาก ที่ต้องไปทำการสำรวจภาคสนาม เพื่อทำวิจัยตามหัวข้อ

Collei:แต่ในระหว่างนี้ คนที่ไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในป่า ก็อาจจะตกอยู่ในอันตรายอย่างเลี่ยงไม่ได้

Collei:ดังนั้นสถาบันก็เลยเตรียมตั้งหน่วยงานขึ้นมาโดยเฉพาะ เพื่อให้คำแนะนำแก่ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ เกี่ยวกับการเอาชีวิตรอดในป่าและการช่วยเหลือผู้อื่น

Paimon:อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว!

Paimon:เพราะงั้น Collei เลยมาเป็นตัวแทนของทีมพิทักษ์ป่า เพื่อมาอธิบายคู่มือการเอาชีวิตรอดในป่าฝนสินะ!

Collei:อื้ม ก็ประมาณนั้นแหละ

Collei:นอกจากฉันแล้ว ยังมีรุ่นพี่ที่เก่งกว่าฉันอีกหลายคน ที่จะมาสอนวิธีแก้ปริศนากลไก หรือเอาชนะมอนสเตอร์ให้กับทุกคน

Collei:อ้อ! พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ผู้รับผิดชอบของสถาบันบอกว่า โครงการนี้ยังขาดกำลังคน ก็เลยเปิดรับผู้ที่มีความมุ่งมั่นให้มาเข้าร่วมเพิ่มอยู่น่ะ

Collei:ถ้า Traveler สนใจ ก็สามารถมาร่วมให้คำแนะนำได้เสมอเลยนะ

Cyrus:โอ้ ทำได้ดีมาก Collei! ถือโอกาสดึงคนเก่งแบบ Traveler มาร่วมวงด้วย ทุกอย่างจะต้องยิ่งออกมาดีแน่นอน

Cyrus:ประเด็นคือ จะแอบบอกพวกเธอละกัน ทางสถาบันออกเงินทุนก้อนใหญ่ ให้โครงการนี้แบบจัดหนักเลยล่ะ

Paimon:อะ...โอ้ววว!

Paimon:อะแฮ่ม! ในเมื่อ Collei เข้าร่วมด้วยแล้ว พวกเราจะไม่ช่วยได้ยังไงกันล่ะ? ถูกมั้ย Traveler?

Traveler:ทุกคนก็รู้ว่าฉันน่ะ ชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้ว

Collei:งั้นก็ดีเลย!

Collei:สถานที่จัดโครงการอยู่ที่หมู่บ้าน Aaru อีกเดี๋ยวฉันจะไปที่นั่น พวกเธอไปเจอฉันที่นั่นได้เลย

Collei:ฟู่ว... ทีแรกฉันแอบเครียดนิดหน่อยเพราะอาจารย์ Tighnari ไม่อยู่ แต่ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ...

Traveler:มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ Collei ถึงจะลุยเดี่ยวก็ไม่เป็นไรหรอก

Paimon:ใช่ ๆ ต่อให้ไม่เชื่อสายตาสถาบัน ก็ต้องเชื่อสายตาฉันกับ Traveler สิ

Cyrus:ฉันด้วย! สายตาที่ฉันมองคนน่ะ แม่นพอ ๆ กับเวลาเลือกมะเขือเทศเลยล่ะ

Paimon:ใช่แล้ว!

Collei:ฮี่ฮี่ ขอบคุณพวกเธอนะ...

Paimon:อ๊ะ ไหน ๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้ละ ช่วงนี้พวก Tighnari เป็นยังไงบ้าง?

Collei:ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ อาจารย์กับทุกคนในทีมพิทักษ์ป่าสบายดี

Collei:แต่จะว่าไปแล้ว อาจารย์เหมือนจะเคยบอกว่า Cyno กับคุณ Sethos จะมาเยี่ยมที่ Gandharva Ville... แต่ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องงานรึเปล่า...

Paimon:พวกเขามารวมตัวกันอยู่ที่นี่... คงไม่ได้มาเล่นการ์ดกันหรอกใช่มั้ย?

Collei:เอ่อ... ก็อาจจะไม่มั้ง ได้ยินว่าคุณ Sethos จะพาคนอื่น ๆ มาด้วย

Collei:แต่เพราะฉันตัดสินใจแล้วว่าจะมาช่วยงานที่สถาบัน เลยไม่ทันได้ถามรายละเอียด...

Paimon:อย่างนี้นี่เอง พูดซะฉันอยากรู้ขึ้นมาเลย Traveler พวกเราลองไปดูกันหน่อยดีมั้ย?

Traveler:ไม่ได้เจอกันนานเลย ไปทักทายหน่อยก็ได้นะ

Collei:อืม ก็ดีเหมือนกัน พวกเขาต้องคิดถึงพวกเธอมากแน่ ๆ

Cyrus:เยี่ยมเลย เพื่อนกันก็ต้องเล่นการ์ดกันกินข้าวด้วยกันแบบนี้สิ ไม่ใช่เหมือนกับเจ้า Naphis ที่เอาแต่เรียกคนมาทำโปรเจกต์

Cyrus:งั้นฉันไม่รบกวนการพบปะเล็ก ๆ ของพวกเธอละ ไว้เจอกันใหม่ ไปละ!

Collei:อื้ม คุณ Cyrus ก็เดินทางปลอดภัยนะ

Collei:อ๊ะ ดูจากเวลาแล้วฉันเองก็คงต้องไปแล้วเหมือนกัน...

Collei:งั้นฉันไปก่อนนะ Traveler ถ้าเธอพร้อมแล้ว ก็มาหาฉันที่หมู่บ้าน Aaru นะ

Traveler:ได้เลย

Paimon:ฮี่ฮี่ ฉันจะรอดูผลงานของเธอนะ Collei!

2

ไปยัง Gandharva Ville

Open step page →
Conversation 1 · 29 linesOpen full page →

Paimon:ที่พักของ Tighnari... ที่พักของ Tighnari... ใช่แล้ว ทางนี้แหละ!

Paimon:Cyno, Sethos! เป็นไงบ้าง! ทุกคนอยู่ที่นี่กันหมดเลยเหรอเนี่ย! ...เอ๋ นี่ Layla ไม่ใช่เหรอ?

Paimon:เธอ... เธอดูไม่มีเรี่ยวแรงเอาซะเลย เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่า?

Tighnari:ที่แท้ก็ Paimon กับ Traveler นี่เอง สวัสดีนะ

Tighnari:ขอโทษทีนะ พอดีตอนนี้พวกเรากำลังยุ่ง ๆ อยู่ เลยต้อนรับพวกเธอเต็มที่ไม่ได้น่ะ

Traveler:ไม่เป็นไร เรื่องนี้สำคัญกว่า

Tighnari:ไม่ต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดขนาดนั้นก็ได้

Tighnari:เท่าที่ฉันสังเกตดู ตอนนี้อาการของ Layla ดีขึ้นมากแล้วล่ะ

Tighnari:ไม่มีความเสี่ยงต่อภาวะจิตคลุ้มคลั่ง เธอแค่อ่อนล้า และต้องการเวลาในการฟื้นฟูนิดหน่อย

Tighnari:รอสักครู่นะ ฉันจะไปผสมกำยานที่ช่วยให้จิตใจสงบมา ทางนี้ก็ฝากพวกนายช่วยเล่าสถานการณ์ไปก่อนละกันนะ

Cyno:ได้เลย

Cyno:พูดง่าย ๆ ก็คือ Sethos และสมาชิกของวิหารแห่งความเงียบงัน ได้ช่วยชีวิต Layla ที่ตกอยู่ในภวังค์มาจากในทะเลทราย

Paimon:หา? "ช่วยชีวิต" เหรอ? ฟังดูร้ายแรงจัง...

Sethos:Cyno นายเล่ารวบรัดเกินไปแล้ว จะทำให้คนเขากังวลเกินเหตุเอานะ

Cyno:ช่วยไม่ได้นี่ ตอนนี้เจ้าตัวยังเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เราฟังไม่ได้ เบาะแสที่เรารู้ก็เลยมีอยู่จำกัด

Layla:เอ่อ... ขอโทษนะ หัวยังมึน ๆ อยู่เลย...

Layla:ดวงจันทร์... ดวงจันทร์... มีดวงจันทร์กี่ดวงกันแน่นะ...

Traveler:(ดวงจันทร์?)

Cyno:เธอเอาแต่พูดประโยคนี้ซ้ำ ๆ มาตลอดทาง และเหมือนว่าเธอจำไม่ได้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง

Sethos:คนของวิหารแห่งความเงียบงันลองมาหลายวิธีแล้ว แต่ก็ไม่สามารถทำให้ความทรงจำของเธอกลับคืนมาได้เลย

Sethos:เห็นอาการของเธอคล้าย ๆ กับนักวิชาการที่อยู่ใน "Satyavada Life" พวกเราก็เลยพาเธอมาหา Tighnari เพื่อดูว่าหัวหน้าเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าผู้มากประสบการณ์ จะมีวิธีรับมือรึเปล่า

Cyno:ก็เหมือนคนป่วยหนักแล้วเที่ยวหาหมอไปทั่วนั่นแหละ หวังว่า Tighnari จะช่วยได้นะ

Sethos:ถ้ามองในแง่ดี ถึงความทรงจำจะยังไม่ฟื้นกลับมา แต่อย่างน้อยก็ช่วยบรรเทาอาการปวดหัวได้ ตอนแรก Djer ก็พูดจาเลอะเทอะแบบนี้เลย แต่ตอนนี้กลับมาเป็นปกติแล้ว

Sethos:อ๊ะ ขอโทษที Traveler กับ Paimon ฟังแล้วไม่เข้าใจใช่มั้ย?

Sethos:เอางี้มั้ย ให้คุณ Layla พักผ่อนอยู่ที่นี่ก่อน ส่วนพวกเธอสองคนไปพบ "ผู้เคราะห์ร้าย" อีกรายด้วยกันกับฉัน แบบนี้จะได้อธิบายได้ง่ายกว่า

Cyno:เป็นความคิดที่ดี งั้นฉันจะรอ Tighnari อยู่ที่นี่ละกัน จะได้คอยดูแลคนไข้ไปด้วย

Sethos:โอเค ๆ งั้นตามฉันมา!

3

ไปพบ "เหยื่อ" อีกคนหนึ่ง

Open step page →
Conversation 1 · 84 linesOpen full page →

Djer:เฮ้อ Ajilenakh Nut ไปทำอะไรใครเข้ากันแน่นะ... ไม่เข้าใจเลย...

Sethos:Djer! ยังคิดถึง Ajilenakh Nut ของนายอยู่อีกเหรอ? อยากให้ฉันเรียก Cyno มาเล่นมุกให้นายฟังอีกรอบมั้ย?

Djer:ฉันจะหุบปากเดี๋ยวนี้เลย

Djer:อย่านะ!

Sethos:"อาจ〔Ajilenakh〕ารย์เล่นอะไรลูกศิษย์ไม่ชอบ?"

Djer:อ๊าก!

Paimon:เอ่อ แล้วสรุปว่า Ajilenakh Nut ไปทำให้ท่านเทพที่ไหนโกรธเข้าเหรอ? นอกจาก Cyno น่ะ...

Sethos:ฮ่า ๆ ๆ เรื่อง Ajilenakh Nut น่ะพักไว้ก่อนเถอะ ฉันขอแนะนำให้รู้จักก่อน คนนี้คือ Djer เป็นสมาชิกของวิหารแห่งความเงียบงัน

Sethos:Djer นายน่าจะรู้จัก Traveler อยู่ใช่มั้ย?

Djer:รู้จักสิ ผู้เข้าร่วมพิธีดวลศาสตรา แถมยังเป็นผู้กล้าที่เคยกอบกู้ Sumeru ไว้ ฉันก็ต้องรู้จักอยู่แล้ว

Sethos:เยี่ยม ตอนนี้ผู้กล้าท่านนี้กำลังเตรียมตัวเข้าร่วมการสืบสวน นายช่วยเล่าประสบการณ์ของตัวเองหน่อยสิ

Traveler:เอ๊ะ? ฉันเข้าร่วมด้วยละเหรอ?

Sethos:แหม่ ไหน ๆ ก็มาแล้วนี่นา

Sethos:แล้วฉันก็กล้าพนันเลยว่า พอเธอฟังจบ จะต้องอยากรู้ความจริงแน่ ๆ

Djer:คืองี้ ก่อนหน้านี้ไม่นานฉันไปสำรวจทะเลทราย แล้วเผลอจมลงไปในทรายดูดระหว่างทางกลับ

Djer:ตอนนี้พอมาคิด ๆ ดูแล้ว นั่นไม่น่าจะใช่ทรายดูดทั่ว ๆ ไป เพราะตอนที่ฉันจมลงไป ก็ไม่ได้เป็นอันตรายอะไรเลย แต่กลับตกลงไปในซากโบราณสถานที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

Djer:คงเพราะตอนที่ตกลงไป มือไม้ฉันปัดป่ายไปทั่วด้วยความลนลาน จนเผลอไปแตะโดนบางอย่างที่ไม่ควรไปแตะต้องเข้า

Djer:ในชั่วพริบตาเดียวนั้นเอง ข้อมูลจำนวนมหาศาล ก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวฉัน

Djer:ควรจะเรียกพวกมันว่าความรู้มั้ย? ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะในสถานการณ์แบบนั้น สมองของฉันก็สูญเสียความสามารถ ในการประมวลข้อมูลไปแล้ว

Djer:ถ้าให้เปรียบเทียบละก็ ก็เหมือนกับว่า เธอพยายามยัด Ajilenakh Nut นับพันนับหมื่นลูก ลงไปในถุงใส่น้ำใบเล็ก ๆ โดยไม่ให้ถุงนั่นแตกนั่นแหละ

Djer:โทษที ๆ พูดเรื่อง Ajilenakh Nut อีกแล้ว...

Sethos:ไม่เป็นไร ยังไงก็ใกล้จะถึงจุดที่เกี่ยวกับ Ajilenakh Nut อยู่แล้ว

Djer:เฮ้อ ก็จริงของนาย

Djer:สรุปก็คือ ตอนที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะเสียสติเต็มที ความคิดที่ซับซ้อนในหัวของฉัน ก็ถูกแทนที่ด้วยคำพูดประโยคหนึ่ง...

Djer:เขาบอกว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut"

Paimon:หา?

Traveler:...หา?

Djer:ฉันรู้ว่ามันฟังดูเหลือเชื่อ แต่มันคือเรื่องจริง ฉันถูกคำพูดที่ว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut" ช่วยเอาไว้

Djer:ไม่แน่ใจเหมือนกัน

Djer:ฉันจำได้ราง ๆ ว่าเป็นเสียงผู้ชาย... แต่ตอนหลังก็ไม่แน่ใจแล้ว เพราะขนาดฉันเอง ก็ยังเริ่มพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมาเลย

Djer:ดีที่ว่า ความรู้สึกที่หัวเหมือนโดนแรงบีบอัด จนแทบระเบิดนั้นหายไปแล้ว

Djer:แต่ข่าวร้ายก็คือ สองสามวันหลังจากนั้น ในสมองของฉันก็มีแต่ประโยคที่ว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut"

Paimon:วนซ้ำ ๆ อย่างนี้อยู่ตลอดเลยเหรอ? แบบนี้ยิ่งพูดก็ยิ่งอยากกินน่ะสิ?

Djer:ใช่แล้ว เธอก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ!

Djer:ไม่รู้จริง ๆ ว่า Ajilenakh Nut ทำอะไรกับเขากันแน่...

Sethos:ก็ต้องยอมรับละนะ ว่าบนโลกนี้ก็มีคนไม่ชอบกินของหวานเหมือนกัน

Djer:ก็จริง อีกอย่าง ตอนนี้ฉันคิดว่า คนที่คุยกับฉันอาจจะไม่ใช่คน แต่เป็นแมว

Paimon:แมว? แมวที่ไหนกันละเนี่ย?

Djer:นั่นน่ะสิ ฉันก็อยากถามเหมือนกันว่าแมวมันมาจากที่ไหน ในโบราณสถานร้างแบบนั้น

Djer:แต่สถานการณ์คือ ตอนที่สมองฉันเหมือนถูกเขย่า ฉันได้ยินเสียงแมวร้องบอกทางให้ฉัน

Djer:และพอฉันได้สติอีกที ก็เห็น Sethos กำลังเขย่าไหล่ฉันท่ามกลางทะเลทรายที่ไร้ผู้คน

Sethos:บอกตามตรง ตอนนั้นสภาพของเขาดูน่ากลัวมาก เขาจ้องฉันโดยที่ตาไม่กะพริบ และบอกกับฉันว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut"... อุ๊บส์

Paimon:ดูท่าทางนายไม่กลัวเลยสักนิดปะ!

Sethos:ขอโทษที ไม่ใช่ว่าไม่ห่วงสภาพของเพื่อนร่วมทีมหรอกนะ เพียงแต่ประโยคนี้มันห้วนและไร้สาระไปหน่อย

Sethos:ถ้าเปลี่ยนเป็นประโยคที่ Layla พูดละก็ มันก็น่ากลัวกว่าจริง ๆ นั่นแหละ

Traveler:หมายถึงที่ว่า "มีดวงจันทร์กี่ดวง" นั่นสินะ?

Sethos:ใช่แล้ว ความกลัวมักเกิดจากความไม่รู้เสมอ พวกเรารู้จัก Ajilenakh Nut ดี แต่เราไม่ค่อยรู้จักดวงจันทร์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ยามค่ำคืนอันมืดมิดเท่าไหร่

Djer:กะ...ก็พูดยากนะ ถ้าเกิดว่าใน Ajilenakh Nut มีโลกอยู่อีกใบ งั้นก็น่าจะมีดวงจันทร์แขวนอยู่ในเปลือก Ajilenakh Nut ด้วยเหมือนกัน

Sethos:อืม... ก็ฟังดูมีเหตุผลนะ

Djer:อย่าดูถูก Ajilenakh Nut เชียวนะ

Sethos:ใช่ ๆ ๆ ฉันยอมรับ นายปกป้องเกียรติของ Ajilenakh Nut ต่อหน้าฉันได้สำเร็จแล้ว

Paimon:เอ่อ... งั้นก็หมายความว่า สถานการณ์ของ Layla คล้ายกับ Djer เหรอ?

Sethos:อืม ฉันคิดว่างั้นนะ

Sethos:ตอนนั้นเพราะเร่งมือรักษาให้ Djer ฉันเลยได้แต่ทำเครื่องหมายง่าย ๆ ไว้ตรงจุดเกิดเหตุ เพื่อที่จะได้กลับมาตรวจสอบอีกที

Sethos:หลังจากที่อาการของเขาคงที่แล้ว เราก็กลับไปที่นั่นอีกครั้ง และ...

Traveler:พวกนายก็พบ Layla ที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน

Sethos:ถูกต้อง

Sethos:ผู้เคราะห์ร้ายที่มีอาการคล้ายคลึงกันหลายคน ปรากฏตัวในสถานที่เดียวกัน พวกเราเลยได้แต่คาดเดาว่า ที่นั่นจะต้องมีปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน

Sethos:หลังจากพา Layla ออกมา ฉันก็บอกคนของวิหารแห่งความเงียบงัน ให้ตั้งป้ายเตือนไว้ที่จุดเกิดเหตุ และส่งคนมาคอยลาดตระเวนเฝ้าดูแถวนั้น

Sethos:มันไม่ควรจะมีหนที่สาม ก่อนเธอจะมา ฉันกำลังปรึกษากับ Cyno และ Tighnari อยู่พอดีว่า รอให้สภาพจิตใจของคุณ Layla มั่นคงแล้ว เราน่าจะไปที่นั่นและตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียดสักหน่อย

Traveler:น่าจะต้องเรียกผู้ช่วยมาเพิ่มจริง ๆ นั่นแหละ

Sethos:ใช่ แล้วก็ จริง ๆ ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันอยากชวนพวกเขาสองคนมาน่ะ

Sethos:นายลืมอะไรไปรึเปล่า Djer?

Djer:เมื่อกี้พูดถึงไหนแล้วนะ ดันถูก Ajilenakh Nut ขัดจังหวะซะงั้น... อ้อใช่ พูดถึงแมว

Djer:ระหว่างที่ตามเสียงแมวร้องไป ฉันจำได้ราง ๆ ว่าเสียงนั้นที่บอกว่าอย่ากิน Ajilenakh Nut น่ะ พูดพึมพำว่า "ที่แท้ก็ยังมีชาว Tulaytullah อยู่เยอะขนาดนี้เลยเหรอ..."

Djer:แปลกเนอะ หรือว่าเสียงนั้นกำลังพูดถึงฉันอยู่?

Djer:ฮ่าฮ่า บันทึกของบรรพบุรุษฉันมีไม่มาก เลยไม่รู้ว่าสายเลือดของฉันมาจากที่นั่นรึเปล่า

Traveler:Tulaytullah...

Sethos:อื้ม เธอยังจำต้นกำเนิดของ "วิหารแห่งความเงียบงัน" ของเราได้อยู่จริงด้วย

Sethos:Tighnari คือทายาทของ Tulaytullah ส่วน Hermanubis ที่เกี่ยวข้องใกล้ชิดกับฉันและ Cyno ก็เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง Tulaytullah

Sethos:และฉันในฐานะที่เป็นผู้นำของวิหารแห่งความเงียบงันในตอนนี้ ก็ไม่อาจเพิกเฉยต่อเหตุการณ์ประหลาดในทะเลทรายได้

Sethos:เรื่องนี้เกี่ยวพันกับทุกคน ฉันจะลืมพี่น้องของฉันไม่ได้

Sethos:เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วว่าเธอจะต้องเข้าร่วมแน่

Sethos:สรุปคือ เรื่องของ Djer ก็ประมาณนี้แหละ

Sethos:Tighnari เองก็น่าจะเสร็จงานแล้ว พวกเรากลับไปดูสถานการณ์ของคุณ Layla กันเถอะ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Cyno:เป็นเรื่องที่แปลกจริง ๆ

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Layla:อึก...

4

ตรวจสอบสถานการณ์ของ Layla

Open step page →
Conversation 1 · 88 linesOpen full page →

Tighnari:รู้สึกยังไงบ้าง? ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่ต้องฝืนนะ

Layla:ไม่เป็นไร ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว ขอบคุณมากนะ

Layla:ตอนนี้แค่รู้สึกเหมือนไม่ได้นอนมาสองวัน เพราะงั้นถือว่ากลับมาเป็นปกติแล้วล่ะ...

Paimon:มะ...ไม่ได้นอนสองวันแบบนี้ ไม่น่าจะเรียกว่าปกติแล้วมั้ง!

Traveler:Layla...

Layla:อ๊ะ... ใช่ Traveler กับ Paimon จริงด้วย เมื่อกี้ฉันยังคิดอยู่เลยว่าเหมือนจะได้ยินเสียงพวกเธอ

Layla:เอ่อ... ขอโทษนะ...

Paimon:อย่าพูดแบบนั้นสิ Layla ไม่เห็นมีอะไรต้องขอโทษเลย

Layla:ไม่ ที่ฉันอยากจะบอกคือ ฉันอาจจะทำให้พวกเธอผิดหวังซะแล้ว

Layla:ถึงเมื่อกี้ฉันจะยังมึน ๆ อยู่ แต่ก็ได้ยินที่พวกเธอคุยกันอยู่นะ

Layla:ฉันรู้ว่าพวกเธออยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ฉันเองก็อยากช่วยพวกเธอเหมือนกัน...

Layla:แต่ว่า ฉัน... จำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ

Tighnari:ยังปวดหัวอยู่มั้ย?

Layla:ไม่แล้วล่ะ หายปวดแล้ว กำยานของรุ่นพี่ได้ผลดีมากเลย

Layla:ตอนนี้ในสมองฉัน นอกจากจะเอาแต่ทวนประโยคนั้นซ้ำไปซ้ำมา ก็ไม่มีอะไรผิดปกติอีกแล้ว

Layla:เพียงแต่ นอกจากประโยคนั้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนั้นก็ยังคงว่างเปล่า

Layla:จำได้แค่ว่าวินาทีที่แล้ว ฉันยังเดินไปหาจุดชมดาวที่คำนวณไว้อยู่เลย แต่วินาทีต่อมา ฉันก็นั่งลงบนพื้นทราย แล้วในหัวก็มีแค่ประโยคเดียว...

Layla:"บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?"

Cyno:อืม...

Cyno:Sethos เพื่อนนายที่ชื่อ Djer คนนั้น ก็มีอาการความจำเสื่อมเหมือนกันเหรอ?

Sethos:ไม่เหมือนกันซะทีเดียว ถึงความทรงจำของเขาจะเลือนราง แต่ก็ไม่มี "ส่วนที่ขาดหายไป"

Sethos:เขาจำได้ว่าตัวเองเคยสัมผัสอะไรบ้าง จำได้ว่ามีเสียงคนพูด จำ "Tulaytullah" ได้ และจำได้ว่าเขาเดินตามเสียงร้องของแมวจนพบทางออก

Layla:อ๊ะ! แมว...

Sethos:คุณก็ได้ยินด้วยเหรอ?

Layla:อืม พอได้ยินคุณพูดแบบนี้ ฉันก็พอจะนึกออกแล้วล่ะ มันมีเสียงแมวร้องอยู่แว่ว ๆ จริง ๆ... ฉันยังนึกว่าคิดไปเองซะอีก...

Tighnari:งั้นก็หมายความว่า อย่างน้อยพวกเขาสองคน ก็มีอาการตรงกันอยู่สองอย่าง หลังจากที่หนีออกมาจากซากโบราณสถานนั่น

Tighnari:นั่นคือมีคำพูดประโยคนึงวนซ้ำ ๆ อยู่ในหัว และมีเสียงแมวร้องอยู่แว่ว ๆ

Cyno:ข้อมูลยังน้อยเกินไป

Sethos:นั่นสิ

Layla:อืม...

Paimon:เอ๊ะ? Layla ปวดหัวอีกแล้วเหรอ?

Layla:ฟู่ว...

Layla:เปล่า ฉันแค่กำลังคิดว่า ที่ความทรงจำของฉันมันว่างเปล่า บางทีอาจเพราะตอนนั้นฉัน... อาจจะเดินละเมออยู่ก็ได้?

Layla:ฟังจากที่เพื่อนร่วมชั้นกับเพื่อน ๆ พูดกัน บางครั้งฉันจะทำเรื่องบางอย่างหรือไปที่นู่นที่นี่ แต่ฉันจำไม่ได้เลยว่าทำอะไรไปบ้าง

Layla:ที่ฉันไม่ค่อยพูดถึงเรื่องนี้ เพราะฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำได้ยังไง แต่ฉันไม่อยากให้เรื่องส่วนตัวของฉัน มาส่งผลต่อวิจารณญาณของทุกคน

Layla:อืม... เอาเป็นว่า สิ่งที่ฉันอยากจะพูดก็คือเรื่องนี้นี่แหละ

Tighnari:อา... เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่บอกนะ

Tighnari:ฉันว่า พวกเรายังไม่ต้องเจาะลึกเรื่องนี้ก็ได้ ในเมื่อตัดสินใจไปสำรวจสถานที่จริงอีกครั้งแล้ว งั้นพอถึงตอนนั้นก็ลองตัดสินด้วยตาตัวเองดูเถอะ

Layla:อื้ม ได้เลย

Layla:งั้น ถึงตอนนั้น ช่วยเรียกฉันไปด้วยนะ ได้มั้ย? ฉันอยากรู้ว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

Sethos:ได้ แต่มีเงื่อนไขอย่างนึง คุณ Layla ต้องเข้าร่วมในสภาพที่ดีที่สุดนะ

Sethos:ถ้าถึงตอนนั้นสภาพอาการของคุณยังไม่นิ่งพอ เราค่อยวางแผนกันใหม่

Layla:มะ...ไม่มีปัญหา!

Cyno:ว่าแต่นาย... จะไปทะเลทรายน่ะ เอาอยู่เหรอ?

Tighnari:อย่าพูดเหมือนฉันจะหายไปตั้งแต่เหยียบเข้าทะเลทรายสิ

Tighnari:จะว่ายังไงดี... ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับบรรพบุรุษ ฉันก็อยากรู้จริง ๆ นั่นแหละ

Tighnari:แค่เตรียมตัวให้พร้อม และเลี่ยงการเดินทางตอนกลางวัน ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร

Tighnari:อีกอย่างถ้าเจอปัญหา การมีหมอไว้คอยช่วยรักษาได้ ก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ

Cyno:ก็ใช่ ขอแค่นายไม่ใช่คนที่เจอปัญหาก็พอ

Tighnari:ถ้าเกิดโชคร้ายขึ้นมา ก็รบกวนทุกคนช่วยแบกฉันกลับมาด้วยนะ

Sethos:โอเค ๆ ฉันยังไงก็ได้ งั้นอีกสองวันเจอกันตามที่ตกลงกันไว้ละกัน

Sethos หยิบแผนที่ฉบับหนึ่งออกมา และทำสัญลักษณ์ตำแหน่งไว้ให้พวกคุณ

Sethos:ถ้างั้นฉันกับ Djer ขอตัวกลับวิหารแห่งความเงียบงันก่อนนะ จะได้ใช้เวลานี้เพื่อเช็กข้อมูลด้วย ไว้เจอกัน!

Cyno:รบกวนด้วยนะ

Tighnari:Layla ล่ะ? ถ้าอยากพักอีกสักหน่อย ฉันสามารถจัดห้องไว้ให้ได้นะ

Layla:มะ...ไม่ต้องหรอก! แค่นี้ก็รบกวนพวกรุ่นพี่มากพอแล้ว...

Layla:ตอนนี้ฉันดีขึ้นเยอะแล้ว กลับไปหอพักได้แล้วละ

Paimon:จริงรึเปล่า? อย่าฝืนเกินนะ เผลอ ๆ ไม่ใช่ว่าเดินไปได้ครึ่งทางแล้วละเมอกลางทางนะนั่น...

Layla:ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นไรหรอก

Layla:อีกอย่างฉันยังมีเรื่องที่ต้องกลับไปจัดการด้วย... ต้องบอกอาจารย์ที่ปรึกษากับเพื่อนร่วมชั้นว่าปลอดภัยดี แล้วก็ต้องปรับกำหนดการดูดาวใหม่ด้วย...

Layla:ถ้าไม่ทำเรื่องพวกนี้ให้เสร็จตามขั้นตอน ฉันคงนั่งไม่ติด และไปพักอย่างสบายใจไม่ได้...

Tighnari:เอ่อ...

Traveler:ฉันไปส่งเธอละกัน

Tighnari:อา แบบนั้นก็ดีเลย งั้นก็รบกวนเธอแล้วละนะ

Tighnari:ถ้ามีอะไรผิดปกติ ต้องรีบกลับมาที่นี่ เพื่อรับการตรวจทันทีเลยนะ!

Cyno:ต้องเชื่อฟังคำพูดของ Tighnari นะ ไม่งั้นเขาจะให้เธอกินอาหารที่ไร้รสชาติเป็นการลงโทษ

Tighnari:ฉันเนี่ยนะลงโทษ? นายดันเป็นหวัดซะเอง ก็เลยได้แต่ต้องกินอาหารรสชาติอ่อน ๆ ปะ

Tighnari:อีกอย่าง ดูจากสภาพนายในตอนนั้น ก็รับรสอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่

Cyno:อย่างนี้นี่เอง

Cyno:ฉันนึกว่าเป็นเพราะกระเพาะของฉัน "รับรถ" ไม่ไหว ก็เลย "รับรส" อะไรไม่ได้ซะอีก

Tighnari:...นายรอจนเสร็จเรื่องงานหลัก จะได้เล่นมุกให้หนำใจใช่มั้ย

Paimon:โอ๊ย ให้ตายเถอะ เอาอีกแล้วเหรอเนี่ย...

Cyno:ไม่เป็นไรนะ Paimon ฉันเข้าใจ ถ้าไม่อยากฟังละก็...

Paimon:ถะ...ถ้าไม่อยากฟังล่ะ...?

Cyno:ให้ Traveler ป้อน "ใบหม่อน" ให้ Paimon ละกัน

Traveler:ว้าว

Paimon:อ๊ากกก ไม่รู้แล้วว่าระหว่างโดนป้อนใบหม่อน กับฟังมุกตลกพวกนี้ อันไหนสยองกว่ากัน!

Paimon:เอ่อ Traveler รับปากฉันได้มั้ย...

Traveler:ได้สิ ฉันต้อง "รับปราบ" Paimon แน่นอนอยู่แล้ว

Cyno:?!

Tighnari:?!

Paimon:ไม่เล่นแล้ว ฉันไม่เล่นแล้ว...

Paimon:พอเถอะ Traveler ฉันยอมแพ้แล้ว เราไปกันเถอะ...

Tighnari:ได้ พวกเธอก็ดูแลตัวเองด้วยนะ... ฉันก็เหมือนกัน

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Djer:ฉันจำได้ว่าในวิหารแห่งความเงียบงันมีบันทึกไว้ว่า ชาวทะเลทรายในสมัยก่อนชอบเลี้ยงแมวมาก ที่ฉันเห็นคงไม่ใช่วิญญาณของบรรพบุรุษแมวหรอกใช่มั้ย?

5

กลับไปยังเมือง Sumeru

Open step page →
Conversation 1 · 31 linesOpen full page →

Paimon:Ajilenakh Nut... ดวงจันทร์...

Paimon:Ajilenakh Nut... ดวงจันทร์?

Paimon:อาจ〔Ajilenakh〕ารย์เล่นหนัก... ดวงจันทร์!

Paimon:แย่แล้ว! เหมือนฉันจะติดเชื้อไวรัสทางจิตมาซะแล้ว ในหัวมีแต่เรื่อง Ajilenakh Nut กับดวงจันทร์ล้วน ๆ เลย

Paimon:ทำยังไงดี ต้องหาอะไรมาดึงสติหน่อยแล้ว...

Paimon:อ๊ะ นึกออกแล้ว!

Paimon:ตรงนั้นเป็นร้านกาแฟ เราไปดื่มกันสักแก้วดีมั้ย? สมองจะได้โล่ง ๆ หน่อย

Traveler:(เอ๋?)

Traveler:(Layla... เหมือนจะมีเรื่องอะไรบางอย่าง...)

Layla:ฉัน... ขอโทษนะ จู่ ๆ ก็รู้สึกง่วงขึ้นมาน่ะ...

Paimon:อ๊ะ! หรือเพราะเมื่อกี้ฉันเอาแต่บ่นพึมพำ เลยทำให้เธอง่วงรึเปล่า?

Paimon:ขอโทษนะ... เอ่อ งั้นฉันเลี้ยงกาแฟทุกคนเอง โอเคมั้ย?

Traveler:ทำไมอยู่ดี ๆ ก็เกิดใจป้ำขึ้นมาล่ะ?

Paimon:เธอพูดแบบนี้ อย่างกับว่าปกติฉันขี้งกงั้นแหละ!

Paimon:งั้นวันนี้ฉันจะโชว์ความสามารถของเสี่ย Paimon ให้พวกเธอเห็นเป็นบุญตาเอง!

Paimon:Traveler เธอนั่งอยู่ที่นี่เป็นเพื่อน Layla ที่ดูไม่ค่อยโอเคละกัน ฉันจะไปซื้อของว่างกับกาแฟกลับมาเอง!

Paimon:รอฉันนะ! อย่าเดินไปไหนมั่วซั่วล่ะ!

Layla:ฟู่ว... ยัยนี่ยังฝืนตัวเองเหมือนเดิมเลยนะ

Traveler:เธอคือ... Layla อีกคนสินะ?

Layla:สมแล้วที่เป็นเธอ แค่มองปราดเดียวก็จำฉันได้เลย

Layla:ขอโทษทีที่จู่ ๆ ก็โผล่มา แต่ฉันก็ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริง ๆ...

Layla:ก็จริง...

Layla:ดังนั้น เพื่อยัยนั่น ซึ่งก็คือตัว "ฉัน" เอง และความปลอดภัยของพวกเธอ ฉันจะเติมเต็มความทรงจำที่ขาดหายไปนั่นให้เอง

Traveler:ที่แท้ ตอนนั้นก็เป็นเธอ...

Layla:ใช่แล้วล่ะ

Layla:เดิมทียัยนั่นก็กำลังกลุ้มใจกับหัวข้อใหม่อยู่แล้ว ก็เลยทุ่มความสนใจทั้งหมดไปที่ดวงดาวบนฟ้า

Layla:กว่ายัยนั่นจะรู้ตัวว่าตัวเองตกอยู่ในอันตราย ก็สายไปแล้ว...

6

คุยกับ Layla

Open step page →
7

ตรวจสอบสถานการณ์โดยรอบ

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Layla:อ๊ะ!

Layla:(นึกไม่ถึงเลยว่า แถวจุดชมดาวที่ดีที่สุดจะมีทรายดูดด้วย)

Layla:(อีกอย่างดูเหมือนว่าช่วงนี้เธอจะกดดันมากจริง ๆ เลยไม่ได้สังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวให้ถี่ถ้วน...)

Layla:(แต่... ทรายดูดจะไหลมาถึงที่แบบนี้เลยเหรอ?)

Layla:(ดูเหมือนจะเป็นโบราณสถานที่พบได้บ่อยในทะเลทราย... ช่วยไม่ได้ละนะ ลองหาทางออกดูแล้วกัน)

Layla:(โธ่ Layla เอ๋ย Layla... ครั้งนี้เธอเจอปัญหาใหญ่แล้วนะ...)

8

หาทางออก

Open step page →
9

เปิดใช้งานอุปกรณ์เพื่อเปิดประตู

Open step page →
10

ไปข้างหน้าต่อ

Open step page →
11

ไปข้างหน้าต่อ

Open step page →
Conversation 1 · 19 linesOpen full page →

บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?

Layla:(...!)

Layla:("บนท้องฟ้า... มีดวงจันทร์กี่ดวง?")

Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)

Layla:(เยี่ยมไปเลย ความรู้สึกที่มีอะไรหลั่งไหลเข้ามาในหัวไม่หยุด มันหยุดแล้ว...)

Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)

Layla:(หัวยังปวดอยู่ แต่ภาพตรงหน้าหายมืดแล้ว มองเห็นทางข้างหน้าได้ชัดแล้ว แต่ว่า...)

Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)

Layla:(นี่มันอะไรกัน ในหัวหยุดคิดถึงประโยคนี้ไม่ได้เลย มันหมายความว่ายังไงกันแน่...)

Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)

Layla:(ไม่ใช่ว่า... มีแค่อันนั้นอันเดียวเหรอ?)

???:เมี้ยว

Layla:(...แมว? เมื่อกี้ก็เหมือนจะ...)

"แมว":เมี้ยว เมี้ยว... เมี้ยว...

Layla:(ใช่แมวจริง ๆ ด้วย ไม่ได้หูฝาดไปเอง! แต่ทำไมถึงมาอยู่ในที่แบบนี้ได้ล่ะ...)

Layla:(บนฟ้า... มีดวง... เลิกคิดสักที!)

"แมว":เหมียว

Layla:(กำลังเรียกให้ฉันตามเสียงมันไปเหรอ?)

Layla:(ยังไงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว Layla เอ๋ย Layla ฉันต้อง...)

12

ตามแมวเหมียวไป เพื่อออกจากโบราณสถาน

Open step page →
13

คุยกับ Layla

Open step page →
Conversation 1 · 17 linesOpen full page →

Layla:...เพราะอย่างนี้ ฉันเลยเดินตามเสียงร้องของแมวไป จนเจอทางออก

Layla:ดูเหมือนมันจะรอให้ตัวฉันอีกคนค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาก่อน เป็น "แมว" ที่ใจดีมากเลยล่ะ

Layla:อืม ฉันลองนึกดูแล้ว การเปลี่ยนแปลงน่าจะเริ่มตั้งแต่ตอนที่ฉันแตะอุปกรณ์นั่น

Layla:ฉันเคยได้ยินจากรุ่นพี่ว่า ในทะเลทรายมีของลึกลับมากมายที่ไม่รู้ว่ามีไว้ใช้ทำอะไร

Layla:บางอย่างอาจจะสร้างปัญหาเล็กน้อย ๆ แต่บางอย่างก็อาจจะทำให้เธอเดือดร้อนหนัก

Traveler:เข้าใจสุด ๆ เลยล่ะ

Layla:อ๊ะ เกือบลืมไปเลยว่า เธอเองก็เป็นนักผจญภัยมากประสบการณ์นี่นา

Layla:แต่ถึงจะกางร่มฝนก็ทำให้เปียกได้อยู่ดี เพราะงั้นระวังตัวด้วย พยายามอย่าสัมผัสสิ่งที่ไม่รู้จัก

Traveler:ขอบคุณที่เตือนนะ

Layla:ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ในฐานะเพื่อนที่กำลังจะเข้าไปในพื้นที่อันตรายด้วยกัน ความปลอดภัยของเธอก็คือความปลอดภัยของ Layla

Layla:อืม สิ่งที่ฉันอยากจะพูดก็คือเรื่องพวกนี้แหละ

Layla:แล้วก็ กาแฟของเธอมาแล้วนะ

Paimon:Traveler... รีบมาช่วยฉันที...

พอเห็น Paimon บินส่ายไปส่ายมาพร้อมกับถือกาแฟและจานของว่าง คุณก็รีบลุกไปช่วยเธอทันที

พอหันกลับมา ก็พบว่า Layla กำลังขยี้ตาด้วยความง่วงอยู่...

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 4161757656
สำรวจซากอดีตกาล: ฉากที่ 1
สำรวจซากอดีตกาล: ฉากที่ 1

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/4161757656
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
หวนกลับแดนปริศนา
หวนกลับแดนปริศนา

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/3882379498

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_SumeruAdventureTraining
Chapter iconchapterIcon200 × 197 · 8 KBUI_ChapterIcon_SumeruAdventureTrainingResource name

Properties

7

chapter10266

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/405
id
10266
groupId
10266
questType
EQ
endQuestId
4021010
chapterIcon
UI_ChapterIcon_SumeruAdventureTraining
beginQuestId
4021002
chapterCategory
event