สำรวจซากอดีตกาล: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/4161757656
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ไม่ได้กลับมาที่สถาบันตั้งนาน ที่นี่ก็ยังเหมือนเดิมเลยแฮะ
Paimon:อืม นี่... Traveler ไหน ๆ ก็ว่างอยู่พอดี ช่วยไปดูหนังสือที่วังแห่งปัญญาเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้มั้ย?
Traveler:เธอเป็นใคร? คืน Paimon มาให้ฉันเลยนะ
Paimon:อุ๊ยยย โดนจับได้ซะแล้วเหรอ?
Paimon:แต่น่าเสียดาย มันสายไปแล้วล่ะ! Paimon ที่เธอเคยรู้จักในอดีตไม่มีอยู่อีกแล้ว!
Paimon:ที่อยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้คือ Paimon รุ่นอัปเกรด ซึ่งได้โหลดคลังความรู้ไกด์นำทางที่ทั้งสมบูรณ์ อัปเดต และเริ่ดยิ่งกว่าเดิมแล้ว!
Paimon:ตอนนี้จู่ ๆ Paimon รุ่นอัปเกรดดันเกิดความคิดแผลง ๆ อยากไปหาหนังสือเล่มใหม่มาอ่านหน่อย เพราะงั้นรบกวนคุณ Traveler ช่วยไปเป็นเพื่อนหน่อย!
Paimon:ฮี่ฮี่ ทางนี้ ๆ เดี๋ยวฉันนำทางให้เอง...
Paimon:เอ๋? ตรงนั้นคือ Collei กับ... Cyrus ใช่มั้ยนั่น?
Paimon:ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเราไปดูกันหน่อยดีมั้ย?
Traveler:หนังสือล่ะ ไม่อ่านแล้วเหรอ?
Paimon:เอ่อ... อ่า...
Paimon:ก็อย่างที่โบราณว่าไว้ไง คนเราต้องเรียนรู้ไปตลอดชีวิต!
Paimon:หมายความว่า ถ้าอยากอ่านหนังสือก็ยังมีโอกาสอื่นอีก แต่โอกาสที่จะได้รำลึกความหลังกับเพื่อนน่ะ ไม่ได้มีมาบ่อย ๆ หรอกนะ!
Traveler:จ้า ๆ เอาตามที่เธอว่าละกัน
Collei:เอ๊ะ Traveler กับ Paimon? พวกเธอกลับมาที่ Sumeru เหรอเนี่ย?
Cyrus:หืม? โอ๊ะ! พวกเธอสองคนนี่เอง ไม่เจอกันนานเลยนะ มาหาเพื่อนที่นี่เหรอ?
Paimon:ฮี่ฮี่ บังเอิญเจอคนรู้จักพอดี ก็เลยแวะมาทักทายน่ะ
Cyrus:อะไรกัน ชื่อของยายแก่ที่ไหนกันเนี่ย!
Cyrus:ต้องเรียกว่าผู้เชี่ยวชาญด้านการปลูกมะเขือเทศสิ เรียกแบบนี้น่าจะเหมาะกับฐานะของฉันมากกว่า
Collei:รีบแก้ต่างซะจนไม่สนใจคำว่า "ปู่" ไปเลย...
Paimon:อุ๊บส์...
Paimon:พอเห็น Cyrus กระปรี้กระเปร่าขนาดนี้ ทุกอย่างใน Sumeru ก็น่าจะสงบเรียบร้อยดีสินะ
Cyrus:โธ่ ๆ ไม่เป็นไร ๆ ฉันใช่คนที่จะถือสาเรื่องหยุมหยิมแบบนี้ซะที่ไหนกันล่ะ ฮ่าฮ่า
#Collei, Paimon และ {NICKNAME}:(ถือสาชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอนั่น...!)
Paimon:(ถือสาชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอนั่น...!)
Traveler:(ถือสาชัด ๆ เลยไม่ใช่เหรอนั่น...!)
Paimon:จะว่าไป คุณกับ Collei มาทำอะไรที่นี่เหรอ?
Cyrus:อ้อ เรื่องนี้น่ะเหรอ น่าจะถือว่าเป็นการเจอกันโดยบังเอิญละมั้ง
Cyrus:ฉันเพิ่งออกมาจากห้องทำงานของนักปราชญ์ แล้วเจอกับ Collei กำลังคุยกับเจ้าหน้าที่สถาบัน ดูเคร่งเครียดสุด ๆ
Cyrus:ฉันก็นึกว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น พอพวกเขาคุยกันเสร็จก็เลยรีบเข้าไปถาม
Cyrus:ฟังฉันนะ Collei เด็กคนนี้น่ะพัฒนาเร็วมากจริง ๆ ถึงขนาดที่สถาบันมาเชิญให้เขาไปเป็นที่ปรึกษาเลยล่ะ!
Paimon:ว้าว สุดยอดขนาดนั้นเลย!
Collei:เอ่อ... ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก...
Cyrus:พวกเธอดูสิ เด็กคนนี้ถ่อมตัวเหมือนฉันเลย
Collei:ไม่ใช่นะ ๆ... เอ่อ ฉันไม่ได้หมายความว่าอาจารย์ Cyrus ไม่ถ่อมตัวนะ...
Traveler:(Collei ประหม่าจนเหงื่อแตกพลั่กแล้ว ช่วยเธอหน่อยดีกว่า...)
Traveler:แล้วเป็นที่ปรึกษาด้านไหนเหรอ?
Collei:ไม่เชิงว่าเป็นที่ปรึกษาอะไรหรอก ฉันก็แค่เป็นหนึ่งในผู้ช่วยน่ะ
Collei:ช่วงนี้เปิดเทอมใหม่พอดี เลยมีนักเรียนและนักวิชาการจำนวนมาก ที่ต้องไปทำการสำรวจภาคสนาม เพื่อทำวิจัยตามหัวข้อ
Collei:แต่ในระหว่างนี้ คนที่ไม่คุ้นเคยกับสภาพแวดล้อมในป่า ก็อาจจะตกอยู่ในอันตรายอย่างเลี่ยงไม่ได้
Collei:ดังนั้นสถาบันก็เลยเตรียมตั้งหน่วยงานขึ้นมาโดยเฉพาะ เพื่อให้คำแนะนำแก่ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือ เกี่ยวกับการเอาชีวิตรอดในป่าและการช่วยเหลือผู้อื่น
Paimon:อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว!
Paimon:เพราะงั้น Collei เลยมาเป็นตัวแทนของทีมพิทักษ์ป่า เพื่อมาอธิบายคู่มือการเอาชีวิตรอดในป่าฝนสินะ!
Collei:อื้ม ก็ประมาณนั้นแหละ
Collei:นอกจากฉันแล้ว ยังมีรุ่นพี่ที่เก่งกว่าฉันอีกหลายคน ที่จะมาสอนวิธีแก้ปริศนากลไก หรือเอาชนะมอนสเตอร์ให้กับทุกคน
Collei:อ้อ! พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ผู้รับผิดชอบของสถาบันบอกว่า โครงการนี้ยังขาดกำลังคน ก็เลยเปิดรับผู้ที่มีความมุ่งมั่นให้มาเข้าร่วมเพิ่มอยู่น่ะ
Collei:ถ้า Traveler สนใจ ก็สามารถมาร่วมให้คำแนะนำได้เสมอเลยนะ
Cyrus:โอ้ ทำได้ดีมาก Collei! ถือโอกาสดึงคนเก่งแบบ Traveler มาร่วมวงด้วย ทุกอย่างจะต้องยิ่งออกมาดีแน่นอน
Cyrus:ประเด็นคือ จะแอบบอกพวกเธอละกัน ทางสถาบันออกเงินทุนก้อนใหญ่ ให้โครงการนี้แบบจัดหนักเลยล่ะ
Paimon:อะ...โอ้ววว!
Paimon:อะแฮ่ม! ในเมื่อ Collei เข้าร่วมด้วยแล้ว พวกเราจะไม่ช่วยได้ยังไงกันล่ะ? ถูกมั้ย Traveler?
Traveler:ทุกคนก็รู้ว่าฉันน่ะ ชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้ว
Collei:งั้นก็ดีเลย!
Collei:สถานที่จัดโครงการอยู่ที่หมู่บ้าน Aaru อีกเดี๋ยวฉันจะไปที่นั่น พวกเธอไปเจอฉันที่นั่นได้เลย
Collei:ฟู่ว... ทีแรกฉันแอบเครียดนิดหน่อยเพราะอาจารย์ Tighnari ไม่อยู่ แต่ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้วล่ะ...
Traveler:มั่นใจในตัวเองหน่อยสิ Collei ถึงจะลุยเดี่ยวก็ไม่เป็นไรหรอก
Paimon:ใช่ ๆ ต่อให้ไม่เชื่อสายตาสถาบัน ก็ต้องเชื่อสายตาฉันกับ Traveler สิ
Cyrus:ฉันด้วย! สายตาที่ฉันมองคนน่ะ แม่นพอ ๆ กับเวลาเลือกมะเขือเทศเลยล่ะ
Paimon:ใช่แล้ว!
Collei:ฮี่ฮี่ ขอบคุณพวกเธอนะ...
Paimon:อ๊ะ ไหน ๆ ก็พูดถึงเรื่องนี้ละ ช่วงนี้พวก Tighnari เป็นยังไงบ้าง?
Collei:ขอบคุณที่เป็นห่วงนะ อาจารย์กับทุกคนในทีมพิทักษ์ป่าสบายดี
Collei:แต่จะว่าไปแล้ว อาจารย์เหมือนจะเคยบอกว่า Cyno กับคุณ Sethos จะมาเยี่ยมที่ Gandharva Ville... แต่ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องงานรึเปล่า...
Paimon:พวกเขามารวมตัวกันอยู่ที่นี่... คงไม่ได้มาเล่นการ์ดกันหรอกใช่มั้ย?
Collei:เอ่อ... ก็อาจจะไม่มั้ง ได้ยินว่าคุณ Sethos จะพาคนอื่น ๆ มาด้วย
Collei:แต่เพราะฉันตัดสินใจแล้วว่าจะมาช่วยงานที่สถาบัน เลยไม่ทันได้ถามรายละเอียด...
Paimon:อย่างนี้นี่เอง พูดซะฉันอยากรู้ขึ้นมาเลย Traveler พวกเราลองไปดูกันหน่อยดีมั้ย?
Traveler:ไม่ได้เจอกันนานเลย ไปทักทายหน่อยก็ได้นะ
Collei:อืม ก็ดีเหมือนกัน พวกเขาต้องคิดถึงพวกเธอมากแน่ ๆ
Cyrus:เยี่ยมเลย เพื่อนกันก็ต้องเล่นการ์ดกันกินข้าวด้วยกันแบบนี้สิ ไม่ใช่เหมือนกับเจ้า Naphis ที่เอาแต่เรียกคนมาทำโปรเจกต์
Cyrus:งั้นฉันไม่รบกวนการพบปะเล็ก ๆ ของพวกเธอละ ไว้เจอกันใหม่ ไปละ!
Collei:อื้ม คุณ Cyrus ก็เดินทางปลอดภัยนะ
Collei:อ๊ะ ดูจากเวลาแล้วฉันเองก็คงต้องไปแล้วเหมือนกัน...
Collei:งั้นฉันไปก่อนนะ Traveler ถ้าเธอพร้อมแล้ว ก็มาหาฉันที่หมู่บ้าน Aaru นะ
Traveler:ได้เลย
Paimon:ฮี่ฮี่ ฉันจะรอดูผลงานของเธอนะ Collei!
Paimon:ที่พักของ Tighnari... ที่พักของ Tighnari... ใช่แล้ว ทางนี้แหละ!
Paimon:Cyno, Sethos! เป็นไงบ้าง! ทุกคนอยู่ที่นี่กันหมดเลยเหรอเนี่ย! ...เอ๋ นี่ Layla ไม่ใช่เหรอ?
Paimon:เธอ... เธอดูไม่มีเรี่ยวแรงเอาซะเลย เกิดเรื่องอะไรขึ้นรึเปล่า?
Tighnari:ที่แท้ก็ Paimon กับ Traveler นี่เอง สวัสดีนะ
Tighnari:ขอโทษทีนะ พอดีตอนนี้พวกเรากำลังยุ่ง ๆ อยู่ เลยต้อนรับพวกเธอเต็มที่ไม่ได้น่ะ
Traveler:ไม่เป็นไร เรื่องนี้สำคัญกว่า
Tighnari:ไม่ต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดขนาดนั้นก็ได้
Tighnari:เท่าที่ฉันสังเกตดู ตอนนี้อาการของ Layla ดีขึ้นมากแล้วล่ะ
Tighnari:ไม่มีความเสี่ยงต่อภาวะจิตคลุ้มคลั่ง เธอแค่อ่อนล้า และต้องการเวลาในการฟื้นฟูนิดหน่อย
Tighnari:รอสักครู่นะ ฉันจะไปผสมกำยานที่ช่วยให้จิตใจสงบมา ทางนี้ก็ฝากพวกนายช่วยเล่าสถานการณ์ไปก่อนละกันนะ
Cyno:ได้เลย
Cyno:พูดง่าย ๆ ก็คือ Sethos และสมาชิกของวิหารแห่งความเงียบงัน ได้ช่วยชีวิต Layla ที่ตกอยู่ในภวังค์มาจากในทะเลทราย
Paimon:หา? "ช่วยชีวิต" เหรอ? ฟังดูร้ายแรงจัง...
Sethos:Cyno นายเล่ารวบรัดเกินไปแล้ว จะทำให้คนเขากังวลเกินเหตุเอานะ
Cyno:ช่วยไม่ได้นี่ ตอนนี้เจ้าตัวยังเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เราฟังไม่ได้ เบาะแสที่เรารู้ก็เลยมีอยู่จำกัด
Layla:เอ่อ... ขอโทษนะ หัวยังมึน ๆ อยู่เลย...
Layla:ดวงจันทร์... ดวงจันทร์... มีดวงจันทร์กี่ดวงกันแน่นะ...
Traveler:(ดวงจันทร์?)
Cyno:เธอเอาแต่พูดประโยคนี้ซ้ำ ๆ มาตลอดทาง และเหมือนว่าเธอจำไม่ได้ด้วยว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง
Sethos:คนของวิหารแห่งความเงียบงันลองมาหลายวิธีแล้ว แต่ก็ไม่สามารถทำให้ความทรงจำของเธอกลับคืนมาได้เลย
Sethos:เห็นอาการของเธอคล้าย ๆ กับนักวิชาการที่อยู่ใน "Satyavada Life" พวกเราก็เลยพาเธอมาหา Tighnari เพื่อดูว่าหัวหน้าเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าผู้มากประสบการณ์ จะมีวิธีรับมือรึเปล่า
Cyno:ก็เหมือนคนป่วยหนักแล้วเที่ยวหาหมอไปทั่วนั่นแหละ หวังว่า Tighnari จะช่วยได้นะ
Sethos:ถ้ามองในแง่ดี ถึงความทรงจำจะยังไม่ฟื้นกลับมา แต่อย่างน้อยก็ช่วยบรรเทาอาการปวดหัวได้ ตอนแรก Djer ก็พูดจาเลอะเทอะแบบนี้เลย แต่ตอนนี้กลับมาเป็นปกติแล้ว
Sethos:อ๊ะ ขอโทษที Traveler กับ Paimon ฟังแล้วไม่เข้าใจใช่มั้ย?
Sethos:เอางี้มั้ย ให้คุณ Layla พักผ่อนอยู่ที่นี่ก่อน ส่วนพวกเธอสองคนไปพบ "ผู้เคราะห์ร้าย" อีกรายด้วยกันกับฉัน แบบนี้จะได้อธิบายได้ง่ายกว่า
Cyno:เป็นความคิดที่ดี งั้นฉันจะรอ Tighnari อยู่ที่นี่ละกัน จะได้คอยดูแลคนไข้ไปด้วย
Sethos:โอเค ๆ งั้นตามฉันมา!
Djer:เฮ้อ Ajilenakh Nut ไปทำอะไรใครเข้ากันแน่นะ... ไม่เข้าใจเลย...
Sethos:Djer! ยังคิดถึง Ajilenakh Nut ของนายอยู่อีกเหรอ? อยากให้ฉันเรียก Cyno มาเล่นมุกให้นายฟังอีกรอบมั้ย?
Djer:ฉันจะหุบปากเดี๋ยวนี้เลย
Djer:อย่านะ!
Sethos:"อาจ〔Ajilenakh〕ารย์เล่นอะไรลูกศิษย์ไม่ชอบ?"
Djer:อ๊าก!
Paimon:เอ่อ แล้วสรุปว่า Ajilenakh Nut ไปทำให้ท่านเทพที่ไหนโกรธเข้าเหรอ? นอกจาก Cyno น่ะ...
Sethos:ฮ่า ๆ ๆ เรื่อง Ajilenakh Nut น่ะพักไว้ก่อนเถอะ ฉันขอแนะนำให้รู้จักก่อน คนนี้คือ Djer เป็นสมาชิกของวิหารแห่งความเงียบงัน
Sethos:Djer นายน่าจะรู้จัก Traveler อยู่ใช่มั้ย?
Djer:รู้จักสิ ผู้เข้าร่วมพิธีดวลศาสตรา แถมยังเป็นผู้กล้าที่เคยกอบกู้ Sumeru ไว้ ฉันก็ต้องรู้จักอยู่แล้ว
Sethos:เยี่ยม ตอนนี้ผู้กล้าท่านนี้กำลังเตรียมตัวเข้าร่วมการสืบสวน นายช่วยเล่าประสบการณ์ของตัวเองหน่อยสิ
Traveler:เอ๊ะ? ฉันเข้าร่วมด้วยละเหรอ?
Sethos:แหม่ ไหน ๆ ก็มาแล้วนี่นา
Sethos:แล้วฉันก็กล้าพนันเลยว่า พอเธอฟังจบ จะต้องอยากรู้ความจริงแน่ ๆ
Djer:คืองี้ ก่อนหน้านี้ไม่นานฉันไปสำรวจทะเลทราย แล้วเผลอจมลงไปในทรายดูดระหว่างทางกลับ
Djer:ตอนนี้พอมาคิด ๆ ดูแล้ว นั่นไม่น่าจะใช่ทรายดูดทั่ว ๆ ไป เพราะตอนที่ฉันจมลงไป ก็ไม่ได้เป็นอันตรายอะไรเลย แต่กลับตกลงไปในซากโบราณสถานที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
Djer:คงเพราะตอนที่ตกลงไป มือไม้ฉันปัดป่ายไปทั่วด้วยความลนลาน จนเผลอไปแตะโดนบางอย่างที่ไม่ควรไปแตะต้องเข้า
Djer:ในชั่วพริบตาเดียวนั้นเอง ข้อมูลจำนวนมหาศาล ก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวฉัน
Djer:ควรจะเรียกพวกมันว่าความรู้มั้ย? ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะในสถานการณ์แบบนั้น สมองของฉันก็สูญเสียความสามารถ ในการประมวลข้อมูลไปแล้ว
Djer:ถ้าให้เปรียบเทียบละก็ ก็เหมือนกับว่า เธอพยายามยัด Ajilenakh Nut นับพันนับหมื่นลูก ลงไปในถุงใส่น้ำใบเล็ก ๆ โดยไม่ให้ถุงนั่นแตกนั่นแหละ
Djer:โทษที ๆ พูดเรื่อง Ajilenakh Nut อีกแล้ว...
Sethos:ไม่เป็นไร ยังไงก็ใกล้จะถึงจุดที่เกี่ยวกับ Ajilenakh Nut อยู่แล้ว
Djer:เฮ้อ ก็จริงของนาย
Djer:สรุปก็คือ ตอนที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะเสียสติเต็มที ความคิดที่ซับซ้อนในหัวของฉัน ก็ถูกแทนที่ด้วยคำพูดประโยคหนึ่ง...
Djer:เขาบอกว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut"
Paimon:หา?
Traveler:...หา?
Djer:ฉันรู้ว่ามันฟังดูเหลือเชื่อ แต่มันคือเรื่องจริง ฉันถูกคำพูดที่ว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut" ช่วยเอาไว้
Djer:ไม่แน่ใจเหมือนกัน
Djer:ฉันจำได้ราง ๆ ว่าเป็นเสียงผู้ชาย... แต่ตอนหลังก็ไม่แน่ใจแล้ว เพราะขนาดฉันเอง ก็ยังเริ่มพูดประโยคนี้ซ้ำไปซ้ำมาเลย
Djer:ดีที่ว่า ความรู้สึกที่หัวเหมือนโดนแรงบีบอัด จนแทบระเบิดนั้นหายไปแล้ว
Djer:แต่ข่าวร้ายก็คือ สองสามวันหลังจากนั้น ในสมองของฉันก็มีแต่ประโยคที่ว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut"
Paimon:วนซ้ำ ๆ อย่างนี้อยู่ตลอดเลยเหรอ? แบบนี้ยิ่งพูดก็ยิ่งอยากกินน่ะสิ?
Djer:ใช่แล้ว เธอก็คิดอย่างนั้นเหมือนกันใช่มั้ยล่ะ!
Djer:ไม่รู้จริง ๆ ว่า Ajilenakh Nut ทำอะไรกับเขากันแน่...
Sethos:ก็ต้องยอมรับละนะ ว่าบนโลกนี้ก็มีคนไม่ชอบกินของหวานเหมือนกัน
Djer:ก็จริง อีกอย่าง ตอนนี้ฉันคิดว่า คนที่คุยกับฉันอาจจะไม่ใช่คน แต่เป็นแมว
Paimon:แมว? แมวที่ไหนกันละเนี่ย?
Djer:นั่นน่ะสิ ฉันก็อยากถามเหมือนกันว่าแมวมันมาจากที่ไหน ในโบราณสถานร้างแบบนั้น
Djer:แต่สถานการณ์คือ ตอนที่สมองฉันเหมือนถูกเขย่า ฉันได้ยินเสียงแมวร้องบอกทางให้ฉัน
Djer:และพอฉันได้สติอีกที ก็เห็น Sethos กำลังเขย่าไหล่ฉันท่ามกลางทะเลทรายที่ไร้ผู้คน
Sethos:บอกตามตรง ตอนนั้นสภาพของเขาดูน่ากลัวมาก เขาจ้องฉันโดยที่ตาไม่กะพริบ และบอกกับฉันว่า "อย่ากิน Ajilenakh Nut"... อุ๊บส์
Paimon:ดูท่าทางนายไม่กลัวเลยสักนิดปะ!
Sethos:ขอโทษที ไม่ใช่ว่าไม่ห่วงสภาพของเพื่อนร่วมทีมหรอกนะ เพียงแต่ประโยคนี้มันห้วนและไร้สาระไปหน่อย
Sethos:ถ้าเปลี่ยนเป็นประโยคที่ Layla พูดละก็ มันก็น่ากลัวกว่าจริง ๆ นั่นแหละ
Traveler:หมายถึงที่ว่า "มีดวงจันทร์กี่ดวง" นั่นสินะ?
Sethos:ใช่แล้ว ความกลัวมักเกิดจากความไม่รู้เสมอ พวกเรารู้จัก Ajilenakh Nut ดี แต่เราไม่ค่อยรู้จักดวงจันทร์ที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า ยามค่ำคืนอันมืดมิดเท่าไหร่
Djer:กะ...ก็พูดยากนะ ถ้าเกิดว่าใน Ajilenakh Nut มีโลกอยู่อีกใบ งั้นก็น่าจะมีดวงจันทร์แขวนอยู่ในเปลือก Ajilenakh Nut ด้วยเหมือนกัน
Sethos:อืม... ก็ฟังดูมีเหตุผลนะ
Djer:อย่าดูถูก Ajilenakh Nut เชียวนะ
Sethos:ใช่ ๆ ๆ ฉันยอมรับ นายปกป้องเกียรติของ Ajilenakh Nut ต่อหน้าฉันได้สำเร็จแล้ว
Paimon:เอ่อ... งั้นก็หมายความว่า สถานการณ์ของ Layla คล้ายกับ Djer เหรอ?
Sethos:อืม ฉันคิดว่างั้นนะ
Sethos:ตอนนั้นเพราะเร่งมือรักษาให้ Djer ฉันเลยได้แต่ทำเครื่องหมายง่าย ๆ ไว้ตรงจุดเกิดเหตุ เพื่อที่จะได้กลับมาตรวจสอบอีกที
Sethos:หลังจากที่อาการของเขาคงที่แล้ว เราก็กลับไปที่นั่นอีกครั้ง และ...
Traveler:พวกนายก็พบ Layla ที่ตกอยู่ในสภาพเดียวกัน
Sethos:ถูกต้อง
Sethos:ผู้เคราะห์ร้ายที่มีอาการคล้ายคลึงกันหลายคน ปรากฏตัวในสถานที่เดียวกัน พวกเราเลยได้แต่คาดเดาว่า ที่นั่นจะต้องมีปัญหาใหญ่อย่างแน่นอน
Sethos:หลังจากพา Layla ออกมา ฉันก็บอกคนของวิหารแห่งความเงียบงัน ให้ตั้งป้ายเตือนไว้ที่จุดเกิดเหตุ และส่งคนมาคอยลาดตระเวนเฝ้าดูแถวนั้น
Sethos:มันไม่ควรจะมีหนที่สาม ก่อนเธอจะมา ฉันกำลังปรึกษากับ Cyno และ Tighnari อยู่พอดีว่า รอให้สภาพจิตใจของคุณ Layla มั่นคงแล้ว เราน่าจะไปที่นั่นและตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียดสักหน่อย
Traveler:น่าจะต้องเรียกผู้ช่วยมาเพิ่มจริง ๆ นั่นแหละ
Sethos:ใช่ แล้วก็ จริง ๆ ยังมีอีกเหตุผลหนึ่งที่ฉันอยากชวนพวกเขาสองคนมาน่ะ
Sethos:นายลืมอะไรไปรึเปล่า Djer?
Djer:เมื่อกี้พูดถึงไหนแล้วนะ ดันถูก Ajilenakh Nut ขัดจังหวะซะงั้น... อ้อใช่ พูดถึงแมว
Djer:ระหว่างที่ตามเสียงแมวร้องไป ฉันจำได้ราง ๆ ว่าเสียงนั้นที่บอกว่าอย่ากิน Ajilenakh Nut น่ะ พูดพึมพำว่า "ที่แท้ก็ยังมีชาว Tulaytullah อยู่เยอะขนาดนี้เลยเหรอ..."
Djer:แปลกเนอะ หรือว่าเสียงนั้นกำลังพูดถึงฉันอยู่?
Djer:ฮ่าฮ่า บันทึกของบรรพบุรุษฉันมีไม่มาก เลยไม่รู้ว่าสายเลือดของฉันมาจากที่นั่นรึเปล่า
Traveler:Tulaytullah...
Sethos:อื้ม เธอยังจำต้นกำเนิดของ "วิหารแห่งความเงียบงัน" ของเราได้อยู่จริงด้วย
Sethos:Tighnari คือทายาทของ Tulaytullah ส่วน Hermanubis ที่เกี่ยวข้องใกล้ชิดกับฉันและ Cyno ก็เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้ง Tulaytullah
Sethos:และฉันในฐานะที่เป็นผู้นำของวิหารแห่งความเงียบงันในตอนนี้ ก็ไม่อาจเพิกเฉยต่อเหตุการณ์ประหลาดในทะเลทรายได้
Sethos:เรื่องนี้เกี่ยวพันกับทุกคน ฉันจะลืมพี่น้องของฉันไม่ได้
Sethos:เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วว่าเธอจะต้องเข้าร่วมแน่
Sethos:สรุปคือ เรื่องของ Djer ก็ประมาณนี้แหละ
Sethos:Tighnari เองก็น่าจะเสร็จงานแล้ว พวกเรากลับไปดูสถานการณ์ของคุณ Layla กันเถอะ
Cyno:เป็นเรื่องที่แปลกจริง ๆ
Layla:อึก...
Tighnari:รู้สึกยังไงบ้าง? ถ้าไม่อยากพูดก็ไม่ต้องฝืนนะ
Layla:ไม่เป็นไร ฉันรู้สึกดีขึ้นเยอะแล้ว ขอบคุณมากนะ
Layla:ตอนนี้แค่รู้สึกเหมือนไม่ได้นอนมาสองวัน เพราะงั้นถือว่ากลับมาเป็นปกติแล้วล่ะ...
Paimon:มะ...ไม่ได้นอนสองวันแบบนี้ ไม่น่าจะเรียกว่าปกติแล้วมั้ง!
Traveler:Layla...
Layla:อ๊ะ... ใช่ Traveler กับ Paimon จริงด้วย เมื่อกี้ฉันยังคิดอยู่เลยว่าเหมือนจะได้ยินเสียงพวกเธอ
Layla:เอ่อ... ขอโทษนะ...
Paimon:อย่าพูดแบบนั้นสิ Layla ไม่เห็นมีอะไรต้องขอโทษเลย
Layla:ไม่ ที่ฉันอยากจะบอกคือ ฉันอาจจะทำให้พวกเธอผิดหวังซะแล้ว
Layla:ถึงเมื่อกี้ฉันจะยังมึน ๆ อยู่ แต่ก็ได้ยินที่พวกเธอคุยกันอยู่นะ
Layla:ฉันรู้ว่าพวกเธออยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ฉันเองก็อยากช่วยพวกเธอเหมือนกัน...
Layla:แต่ว่า ฉัน... จำอะไรไม่ได้เลยจริง ๆ
Tighnari:ยังปวดหัวอยู่มั้ย?
Layla:ไม่แล้วล่ะ หายปวดแล้ว กำยานของรุ่นพี่ได้ผลดีมากเลย
Layla:ตอนนี้ในสมองฉัน นอกจากจะเอาแต่ทวนประโยคนั้นซ้ำไปซ้ำมา ก็ไม่มีอะไรผิดปกติอีกแล้ว
Layla:เพียงแต่ นอกจากประโยคนั้น ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนั้นก็ยังคงว่างเปล่า
Layla:จำได้แค่ว่าวินาทีที่แล้ว ฉันยังเดินไปหาจุดชมดาวที่คำนวณไว้อยู่เลย แต่วินาทีต่อมา ฉันก็นั่งลงบนพื้นทราย แล้วในหัวก็มีแค่ประโยคเดียว...
Layla:"บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?"
Cyno:อืม...
Cyno:Sethos เพื่อนนายที่ชื่อ Djer คนนั้น ก็มีอาการความจำเสื่อมเหมือนกันเหรอ?
Sethos:ไม่เหมือนกันซะทีเดียว ถึงความทรงจำของเขาจะเลือนราง แต่ก็ไม่มี "ส่วนที่ขาดหายไป"
Sethos:เขาจำได้ว่าตัวเองเคยสัมผัสอะไรบ้าง จำได้ว่ามีเสียงคนพูด จำ "Tulaytullah" ได้ และจำได้ว่าเขาเดินตามเสียงร้องของแมวจนพบทางออก
Layla:อ๊ะ! แมว...
Sethos:คุณก็ได้ยินด้วยเหรอ?
Layla:อืม พอได้ยินคุณพูดแบบนี้ ฉันก็พอจะนึกออกแล้วล่ะ มันมีเสียงแมวร้องอยู่แว่ว ๆ จริง ๆ... ฉันยังนึกว่าคิดไปเองซะอีก...
Tighnari:งั้นก็หมายความว่า อย่างน้อยพวกเขาสองคน ก็มีอาการตรงกันอยู่สองอย่าง หลังจากที่หนีออกมาจากซากโบราณสถานนั่น
Tighnari:นั่นคือมีคำพูดประโยคนึงวนซ้ำ ๆ อยู่ในหัว และมีเสียงแมวร้องอยู่แว่ว ๆ
Cyno:ข้อมูลยังน้อยเกินไป
Sethos:นั่นสิ
Layla:อืม...
Paimon:เอ๊ะ? Layla ปวดหัวอีกแล้วเหรอ?
Layla:ฟู่ว...
Layla:เปล่า ฉันแค่กำลังคิดว่า ที่ความทรงจำของฉันมันว่างเปล่า บางทีอาจเพราะตอนนั้นฉัน... อาจจะเดินละเมออยู่ก็ได้?
Layla:ฟังจากที่เพื่อนร่วมชั้นกับเพื่อน ๆ พูดกัน บางครั้งฉันจะทำเรื่องบางอย่างหรือไปที่นู่นที่นี่ แต่ฉันจำไม่ได้เลยว่าทำอะไรไปบ้าง
Layla:ที่ฉันไม่ค่อยพูดถึงเรื่องนี้ เพราะฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำได้ยังไง แต่ฉันไม่อยากให้เรื่องส่วนตัวของฉัน มาส่งผลต่อวิจารณญาณของทุกคน
Layla:อืม... เอาเป็นว่า สิ่งที่ฉันอยากจะพูดก็คือเรื่องนี้นี่แหละ
Tighnari:อา... เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่บอกนะ
Tighnari:ฉันว่า พวกเรายังไม่ต้องเจาะลึกเรื่องนี้ก็ได้ ในเมื่อตัดสินใจไปสำรวจสถานที่จริงอีกครั้งแล้ว งั้นพอถึงตอนนั้นก็ลองตัดสินด้วยตาตัวเองดูเถอะ
Layla:อื้ม ได้เลย
Layla:งั้น ถึงตอนนั้น ช่วยเรียกฉันไปด้วยนะ ได้มั้ย? ฉันอยากรู้ว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
Sethos:ได้ แต่มีเงื่อนไขอย่างนึง คุณ Layla ต้องเข้าร่วมในสภาพที่ดีที่สุดนะ
Sethos:ถ้าถึงตอนนั้นสภาพอาการของคุณยังไม่นิ่งพอ เราค่อยวางแผนกันใหม่
Layla:มะ...ไม่มีปัญหา!
Cyno:ว่าแต่นาย... จะไปทะเลทรายน่ะ เอาอยู่เหรอ?
Tighnari:อย่าพูดเหมือนฉันจะหายไปตั้งแต่เหยียบเข้าทะเลทรายสิ
Tighnari:จะว่ายังไงดี... ถ้าเป็นเรื่องเกี่ยวกับบรรพบุรุษ ฉันก็อยากรู้จริง ๆ นั่นแหละ
Tighnari:แค่เตรียมตัวให้พร้อม และเลี่ยงการเดินทางตอนกลางวัน ก็น่าจะไม่มีปัญหาอะไร
Tighnari:อีกอย่างถ้าเจอปัญหา การมีหมอไว้คอยช่วยรักษาได้ ก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่เหรอ
Cyno:ก็ใช่ ขอแค่นายไม่ใช่คนที่เจอปัญหาก็พอ
Tighnari:ถ้าเกิดโชคร้ายขึ้นมา ก็รบกวนทุกคนช่วยแบกฉันกลับมาด้วยนะ
Sethos:โอเค ๆ ฉันยังไงก็ได้ งั้นอีกสองวันเจอกันตามที่ตกลงกันไว้ละกัน
Sethos หยิบแผนที่ฉบับหนึ่งออกมา และทำสัญลักษณ์ตำแหน่งไว้ให้พวกคุณ
Sethos:ถ้างั้นฉันกับ Djer ขอตัวกลับวิหารแห่งความเงียบงันก่อนนะ จะได้ใช้เวลานี้เพื่อเช็กข้อมูลด้วย ไว้เจอกัน!
Cyno:รบกวนด้วยนะ
Tighnari:Layla ล่ะ? ถ้าอยากพักอีกสักหน่อย ฉันสามารถจัดห้องไว้ให้ได้นะ
Layla:มะ...ไม่ต้องหรอก! แค่นี้ก็รบกวนพวกรุ่นพี่มากพอแล้ว...
Layla:ตอนนี้ฉันดีขึ้นเยอะแล้ว กลับไปหอพักได้แล้วละ
Paimon:จริงรึเปล่า? อย่าฝืนเกินนะ เผลอ ๆ ไม่ใช่ว่าเดินไปได้ครึ่งทางแล้วละเมอกลางทางนะนั่น...
Layla:ไม่ต้องห่วง ไม่เป็นไรหรอก
Layla:อีกอย่างฉันยังมีเรื่องที่ต้องกลับไปจัดการด้วย... ต้องบอกอาจารย์ที่ปรึกษากับเพื่อนร่วมชั้นว่าปลอดภัยดี แล้วก็ต้องปรับกำหนดการดูดาวใหม่ด้วย...
Layla:ถ้าไม่ทำเรื่องพวกนี้ให้เสร็จตามขั้นตอน ฉันคงนั่งไม่ติด และไปพักอย่างสบายใจไม่ได้...
Tighnari:เอ่อ...
Traveler:ฉันไปส่งเธอละกัน
Tighnari:อา แบบนั้นก็ดีเลย งั้นก็รบกวนเธอแล้วละนะ
Tighnari:ถ้ามีอะไรผิดปกติ ต้องรีบกลับมาที่นี่ เพื่อรับการตรวจทันทีเลยนะ!
Cyno:ต้องเชื่อฟังคำพูดของ Tighnari นะ ไม่งั้นเขาจะให้เธอกินอาหารที่ไร้รสชาติเป็นการลงโทษ
Tighnari:ฉันเนี่ยนะลงโทษ? นายดันเป็นหวัดซะเอง ก็เลยได้แต่ต้องกินอาหารรสชาติอ่อน ๆ ปะ
Tighnari:อีกอย่าง ดูจากสภาพนายในตอนนั้น ก็รับรสอะไรไม่ได้อยู่แล้วนี่
Cyno:อย่างนี้นี่เอง
Cyno:ฉันนึกว่าเป็นเพราะกระเพาะของฉัน "รับรถ" ไม่ไหว ก็เลย "รับรส" อะไรไม่ได้ซะอีก
Tighnari:...นายรอจนเสร็จเรื่องงานหลัก จะได้เล่นมุกให้หนำใจใช่มั้ย
Paimon:โอ๊ย ให้ตายเถอะ เอาอีกแล้วเหรอเนี่ย...
Cyno:ไม่เป็นไรนะ Paimon ฉันเข้าใจ ถ้าไม่อยากฟังละก็...
Paimon:ถะ...ถ้าไม่อยากฟังล่ะ...?
Cyno:ให้ Traveler ป้อน "ใบหม่อน" ให้ Paimon ละกัน
Traveler:ว้าว
Paimon:อ๊ากกก ไม่รู้แล้วว่าระหว่างโดนป้อนใบหม่อน กับฟังมุกตลกพวกนี้ อันไหนสยองกว่ากัน!
Paimon:เอ่อ Traveler รับปากฉันได้มั้ย...
Traveler:ได้สิ ฉันต้อง "รับปราบ" Paimon แน่นอนอยู่แล้ว
Cyno:?!
Tighnari:?!
Paimon:ไม่เล่นแล้ว ฉันไม่เล่นแล้ว...
Paimon:พอเถอะ Traveler ฉันยอมแพ้แล้ว เราไปกันเถอะ...
Tighnari:ได้ พวกเธอก็ดูแลตัวเองด้วยนะ... ฉันก็เหมือนกัน
Djer:ฉันจำได้ว่าในวิหารแห่งความเงียบงันมีบันทึกไว้ว่า ชาวทะเลทรายในสมัยก่อนชอบเลี้ยงแมวมาก ที่ฉันเห็นคงไม่ใช่วิญญาณของบรรพบุรุษแมวหรอกใช่มั้ย?
Paimon:Ajilenakh Nut... ดวงจันทร์...
Paimon:Ajilenakh Nut... ดวงจันทร์?
Paimon:อาจ〔Ajilenakh〕ารย์เล่นหนัก... ดวงจันทร์!
Paimon:แย่แล้ว! เหมือนฉันจะติดเชื้อไวรัสทางจิตมาซะแล้ว ในหัวมีแต่เรื่อง Ajilenakh Nut กับดวงจันทร์ล้วน ๆ เลย
Paimon:ทำยังไงดี ต้องหาอะไรมาดึงสติหน่อยแล้ว...
Paimon:อ๊ะ นึกออกแล้ว!
Paimon:ตรงนั้นเป็นร้านกาแฟ เราไปดื่มกันสักแก้วดีมั้ย? สมองจะได้โล่ง ๆ หน่อย
Traveler:(เอ๋?)
Traveler:(Layla... เหมือนจะมีเรื่องอะไรบางอย่าง...)
Layla:ฉัน... ขอโทษนะ จู่ ๆ ก็รู้สึกง่วงขึ้นมาน่ะ...
Paimon:อ๊ะ! หรือเพราะเมื่อกี้ฉันเอาแต่บ่นพึมพำ เลยทำให้เธอง่วงรึเปล่า?
Paimon:ขอโทษนะ... เอ่อ งั้นฉันเลี้ยงกาแฟทุกคนเอง โอเคมั้ย?
Traveler:ทำไมอยู่ดี ๆ ก็เกิดใจป้ำขึ้นมาล่ะ?
Paimon:เธอพูดแบบนี้ อย่างกับว่าปกติฉันขี้งกงั้นแหละ!
Paimon:งั้นวันนี้ฉันจะโชว์ความสามารถของเสี่ย Paimon ให้พวกเธอเห็นเป็นบุญตาเอง!
Paimon:Traveler เธอนั่งอยู่ที่นี่เป็นเพื่อน Layla ที่ดูไม่ค่อยโอเคละกัน ฉันจะไปซื้อของว่างกับกาแฟกลับมาเอง!
Paimon:รอฉันนะ! อย่าเดินไปไหนมั่วซั่วล่ะ!
Layla:ฟู่ว... ยัยนี่ยังฝืนตัวเองเหมือนเดิมเลยนะ
Traveler:เธอคือ... Layla อีกคนสินะ?
Layla:สมแล้วที่เป็นเธอ แค่มองปราดเดียวก็จำฉันได้เลย
Layla:ขอโทษทีที่จู่ ๆ ก็โผล่มา แต่ฉันก็ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริง ๆ...
Layla:ก็จริง...
Layla:ดังนั้น เพื่อยัยนั่น ซึ่งก็คือตัว "ฉัน" เอง และความปลอดภัยของพวกเธอ ฉันจะเติมเต็มความทรงจำที่ขาดหายไปนั่นให้เอง
Traveler:ที่แท้ ตอนนั้นก็เป็นเธอ...
Layla:ใช่แล้วล่ะ
Layla:เดิมทียัยนั่นก็กำลังกลุ้มใจกับหัวข้อใหม่อยู่แล้ว ก็เลยทุ่มความสนใจทั้งหมดไปที่ดวงดาวบนฟ้า
Layla:กว่ายัยนั่นจะรู้ตัวว่าตัวเองตกอยู่ในอันตราย ก็สายไปแล้ว...
Layla:อ๊ะ!
Layla:(นึกไม่ถึงเลยว่า แถวจุดชมดาวที่ดีที่สุดจะมีทรายดูดด้วย)
Layla:(อีกอย่างดูเหมือนว่าช่วงนี้เธอจะกดดันมากจริง ๆ เลยไม่ได้สังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวให้ถี่ถ้วน...)
Layla:(แต่... ทรายดูดจะไหลมาถึงที่แบบนี้เลยเหรอ?)
Layla:(ดูเหมือนจะเป็นโบราณสถานที่พบได้บ่อยในทะเลทราย... ช่วยไม่ได้ละนะ ลองหาทางออกดูแล้วกัน)
Layla:(โธ่ Layla เอ๋ย Layla... ครั้งนี้เธอเจอปัญหาใหญ่แล้วนะ...)
บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?
Layla:(...!)
Layla:("บนท้องฟ้า... มีดวงจันทร์กี่ดวง?")
Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)
Layla:(เยี่ยมไปเลย ความรู้สึกที่มีอะไรหลั่งไหลเข้ามาในหัวไม่หยุด มันหยุดแล้ว...)
Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)
Layla:(หัวยังปวดอยู่ แต่ภาพตรงหน้าหายมืดแล้ว มองเห็นทางข้างหน้าได้ชัดแล้ว แต่ว่า...)
Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)
Layla:(นี่มันอะไรกัน ในหัวหยุดคิดถึงประโยคนี้ไม่ได้เลย มันหมายความว่ายังไงกันแน่...)
Layla:(บนท้องฟ้ามีดวงจันทร์กี่ดวง?)
Layla:(ไม่ใช่ว่า... มีแค่อันนั้นอันเดียวเหรอ?)
???:เมี้ยว
Layla:(...แมว? เมื่อกี้ก็เหมือนจะ...)
"แมว":เมี้ยว เมี้ยว... เมี้ยว...
Layla:(ใช่แมวจริง ๆ ด้วย ไม่ได้หูฝาดไปเอง! แต่ทำไมถึงมาอยู่ในที่แบบนี้ได้ล่ะ...)
Layla:(บนฟ้า... มีดวง... เลิกคิดสักที!)
"แมว":เหมียว
Layla:(กำลังเรียกให้ฉันตามเสียงมันไปเหรอ?)
Layla:(ยังไงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว Layla เอ๋ย Layla ฉันต้อง...)
Layla:...เพราะอย่างนี้ ฉันเลยเดินตามเสียงร้องของแมวไป จนเจอทางออก
Layla:ดูเหมือนมันจะรอให้ตัวฉันอีกคนค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาก่อน เป็น "แมว" ที่ใจดีมากเลยล่ะ
Layla:อืม ฉันลองนึกดูแล้ว การเปลี่ยนแปลงน่าจะเริ่มตั้งแต่ตอนที่ฉันแตะอุปกรณ์นั่น
Layla:ฉันเคยได้ยินจากรุ่นพี่ว่า ในทะเลทรายมีของลึกลับมากมายที่ไม่รู้ว่ามีไว้ใช้ทำอะไร
Layla:บางอย่างอาจจะสร้างปัญหาเล็กน้อย ๆ แต่บางอย่างก็อาจจะทำให้เธอเดือดร้อนหนัก
Traveler:เข้าใจสุด ๆ เลยล่ะ
Layla:อ๊ะ เกือบลืมไปเลยว่า เธอเองก็เป็นนักผจญภัยมากประสบการณ์นี่นา
Layla:แต่ถึงจะกางร่มฝนก็ทำให้เปียกได้อยู่ดี เพราะงั้นระวังตัวด้วย พยายามอย่าสัมผัสสิ่งที่ไม่รู้จัก
Traveler:ขอบคุณที่เตือนนะ
Layla:ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอก ในฐานะเพื่อนที่กำลังจะเข้าไปในพื้นที่อันตรายด้วยกัน ความปลอดภัยของเธอก็คือความปลอดภัยของ Layla
Layla:อืม สิ่งที่ฉันอยากจะพูดก็คือเรื่องพวกนี้แหละ
Layla:แล้วก็ กาแฟของเธอมาแล้วนะ
Paimon:Traveler... รีบมาช่วยฉันที...
พอเห็น Paimon บินส่ายไปส่ายมาพร้อมกับถือกาแฟและจานของว่าง คุณก็รีบลุกไปช่วยเธอทันที
พอหันกลับมา ก็พบว่า Layla กำลังขยี้ตาด้วยความง่วงอยู่...
Localized evidence
สำรวจซากอดีตกาล: ฉากที่ 1
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/4161757656No text in the selected or fallback locales.
หวนกลับแดนปริศนา
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3882379498Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/40510266
10266
EQ
4021010
UI_ChapterIcon_SumeruAdventureTraining
4021002
event