อัศจรรย์ผองเพื่อนในจินตนาการ - 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2994883736
Story Chapters
Story evidence
Klee:ราชาแป้งโดว์มาแล้ว เอ๋? แล้วก็มีพี่สาวที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนด้วย
Hyakujitsuhaku Shion:สวัสดีทุกคน ฉันชื่อ Hyakujitsuhaku Shion เพื่อนร่วมเผ่าบากุเขมือบฝันของฉันที่ชื่อ Kohaku หรือที่ทุกคนรู้จักกันในนามราชาแป้งโดว์ ได้รายงานเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดกลับไปให้ทางเผ่ารับรู้แล้วล่ะ
Hyakujitsuhaku Shion:นักเดินทางกับ Paimon? นึกไม่ถึงเลยว่าพวกคุณจะอยู่ที่นี่ด้วย ช่วงนี้สบายดีมั้ย?
Paimon:Shion! บังเอิญจังเลย ตอนแรกพวกเรากะจะไปแช่น้ำพุร้อนที่โรงอาบน้ำ Aisa กันซะหน่อย แต่พอดีเจอเรื่องด่วนกะทันหัน ก็เลยต้องเปลี่ยนแผนน่ะ
Hyakujitsuhaku Shion:ยินดีต้อนรับพวกคุณเสมอนะ พอดีพี่ Mizuki ไปทำธุระต่างเมือง ก็เลยฝากฝังธุระต่าง ๆ ในเผ่าให้ฉันช่วยดูแลชั่วคราว... ฉะ...ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด!
Paimon:เดี๋ยวนะ ฟังดูเหมือนว่าที่เธอมาที่นี่วันนี้ ก็เพื่อมาจัดการเรื่องที่พวกเราเจองั้นเหรอ บังเอิญสุด ๆ ไปเลย
Prune:ที่แท้ราชาแป้งโดว์ที่พวกเธอพูดถึงกันมาตลอด ก็คือบากุเขมือบฝันหรอกเหรอเนี่ย?
Prune:ใน "สารานุกรมสิ่งมีชีวิตหายากแห่ง Teyvat: ฉบับ Inazuma" มีภาพและข้อมูลแนะนำตัวของบากุเขมือบฝันอยู่ด้วย หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู เหมือนก้อนแป้งนุ่มนิ่ม บางตัวก็สามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้...
Prune:ช่วยปรับสมดุลทางอารมณ์ให้มนุษย์ด้วยการกินฝันร้าย ถือเป็นโยไกที่เป็นมิตรมาก
Prune:อ้อใช่ อยู่หน้า 136 นะ
Hyakujitsuhaku Shion:ขอบใจนะจ๊ะเด็กน้อยผู้รอบรู้... แล้วก็ขอบใจเด็ก ๆ คนอื่นที่มาช่วยด้วยนะ
Klee:แม่มดน้อยต่างหากล่ะ พวกเราคือสมาคมแม่มดน้อย
Hyakujitsuhaku Shion:ดะ...ได้จ้ะ ขอบใจสมาคมแม่มดน้อยมากนะ
Hyakujitsuhaku Shion:ส่วนเรื่องเพื่อนในจินตนาการตัวนั้น... พวกเราได้เรียกรวมพลบากุเขมือบฝันที่ออกลาดตระเวนตามปกติ มาหารือกันทั้งคืนแล้วล่ะ สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อนนิดหน่อย...
Prune:Klee พาพวกแม่มดน้อยไปเล่นกับป๊อปคอร์นทางนู้นก่อนได้มั้ย?
Klee:อื้ม ได้สิ ทุกคนตามฉันมาเลย!
Paimon:เอ๊ะ? เธอจงใจกันพวกเด็ก ๆ ออกไปเหรอ?
Prune:ฟังจากน้ำเสียงของคุณพี่สาวคนนี้แล้ว เรื่องที่จะคุยต่อจากนี้ คงมีเนื้อหาที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ใช่มั้ยล่ะ
Prune:ฉันว่าการให้เด็ก ๆ สัมผัสกับด้านมืดของสังคมเร็วเกินไปมันไม่ค่อยดีน่ะ กันไว้ดีกว่าแก้นะ
Paimon:แต่เธอเองก็... เป็นเด็กเหมือนกันไม่ใช่เหรอ...
Prune:ฉันได้ยินอีกแล้วนะ! เธอพูดในใจไม่เป็นรึไง...
Traveler:Prune ดูเป็นห่วงพวกเด็ก ๆ มากเลยนะนั่น
Prune:กะ...ก็แค่ถ้าพวกนั้นนั่งฟังจนเบื่อ เดี๋ยวก็ต้องโวยวายขอไปเล่นอยู่ดี ฉันก็แค่ให้ไปเร็วขึ้นหน่อยเท่านั้นเอง...
Hyakujitsuhaku Shion:ฮ่าฮ่า... จริง ๆ มันก็ไม่ได้รุนแรงถึงขั้นเป็นด้านมืดของสังคมอะไรหรอก ฉันขออธิบายความคืบหน้าของเรื่องนี้ก่อนก็แล้วกัน
Hyakujitsuhaku Shion:หลังจากที่ Kohaku หรือราชาแป้งโดว์ฝากป๊อปคอร์นไว้กับพวกเด็ก ๆ อ๊ะ สมาคมแม่มดน้อยแล้ว เขาก็ได้พบกับสิ่งนี้แถว ๆ นั้นเข้า
Paimon:เหวอ... นี่มันอะไรเนี่ย? ดูแล้วรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย...
Hyakujitsuhaku Shion:พูดง่าย ๆ ก็คือ มันคือเศษเสี้ยวแห่งอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้น จากการสะสมของอารมณ์ด้านลบ ซึ่งมาจากฝันร้ายบางอย่างน่ะ
Hyakujitsuhaku Shion:เศษเสี้ยวนี้คือการที่อารมณ์กลายเป็นรูปธรรมขึ้นมา และในตัวของป๊อปคอร์นเอง ก็มีกลิ่นอายแบบเดียวกับเศษเสี้ยวนี้ด้วย
Hyakujitsuhaku Shion:เราเลยสันนิษฐานว่ามันน่าจะเคยสัมผัสกับเศษเสี้ยวนี้ จนได้รับผลกระทบทำให้กลายเป็นรูปธรรมขึ้นมาเหมือนกัน
Prune:กลายเป็นรูปธรรม... ถึงว่าล่ะ ทำไมเราถึงมองเห็นเพื่อนในจินตนาการในโลกแห่งความจริงได้
Hyakujitsuhaku Shion:เดิมทีเพื่อนในจินตนาการคือกลุ่มก้อนของความรู้สึกด้านบวก ในจิตใต้สำนึกของมนุษย์ แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน มันถูกอิทธิพลจากเศษเสี้ยวฝันร้ายครอบงำ จนเกิดความสับสนปั่นป่วน...
Paimon:ป๊อปคอร์นก็เลยอารมณ์แปรปรวน แถมความจำสับสนแบบตอนนี้สินะ!
Paimon:อ้อ ตอนที่พวกเราจัดงานเลี้ยงน้ำชาของแม่มดน้อย เราเคยถามถึงเรื่องเพื่อนของเขาอยู่ ป๊อปคอร์นบอกว่า Homura กำลังทรมานมาก และต้องการความช่วยเหลือ
Hyakujitsuhaku Shion:จากเบาะแสที่มีอยู่ มีความเป็นไปได้สูงว่า Homura กำลังฝันร้าย และป๊อปคอร์นก็พลอยได้รับผลกระทบจากเศษเสี้ยวฝันร้าย จนกลายเป็นแบบนี้น่ะ
Prune:พวกเธอเป็นบากุเขมือบฝัน เรื่องที่เกี่ยวกับความฝันต้องมีวิธีช่วยแน่ ๆ!
Prune:ต้องช่วยป๊อปคอร์นให้ได้นะ! ถ้ามันกลายเป็นแบบนี้ เพื่อนตัวน้อยของมันต้องร้อนใจมากแน่ ๆ เลย!
Hyakujitsuhaku Shion:จากประสบการณ์ของเรา ถ้าบากุเขมือบฝันกินอารมณ์ด้านลบพวกนี้เข้าไป ผู้ที่ได้รับผลกระทบก็จะกลับเป็นปกติ ไม่ว่าจะเป็นตัวมันเองหรือเจ้าของฝันร้ายนี้ก็ตาม
Hyakujitsuhaku Shion:แต่ตอนที่พวกเรากำลังจะลงมือนั้น ก็ได้รับข่าวกรองจากบากุเขมือบฝันตัวอื่น ๆ ว่า ยังมีสถานที่อีก 3 แห่งที่มีกลิ่นอายคล้ายกับเศษเสี้ยวนี้อยู่ ลองดูนี่สิ
Prune:หมายความว่า ยังมีเศษเสี้ยวฝันร้ายแบบนี้กระจายอยู่อีก 3 ชิ้นงั้นเหรอ?
Hyakujitsuhaku Shion:อืม อารมณ์ในเศษเสี้ยวนี้ไม่คงที่เอามาก ๆ เรากังวลว่าถ้าบุ่มบ่ามกินเข้าไปชิ้นเดียว อาจไปกระตุ้นให้เศษเสี้ยวชิ้นอื่นเกิดปฏิกิริยาที่คาดไม่ถึง...
Hyakujitsuhaku Shion:ทางที่ดีควรหาชิ้นส่วนฝันร้ายให้ครบทุกชิ้นก่อน แล้วค่อยจัดการพร้อมกันจะปลอดภัยกว่าน่ะ
Hyakujitsuhaku Shion:แต่ก็อย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ... เผ่าบากุเขมือบฝันอย่างพวกเราส่วนใหญ่จะมีรูปร่างกลมดิก ขาสั้น ๆ วิ่งก็ไม่ค่อยเร็ว แถมมือกลม ๆ ก็หยิบจับเครื่องมือลำบากอีก...
Traveler:ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง!
Hyakujitsuhaku Shion:จริงเหรอ? ขอบคุณพวกคุณมากจริง ๆ! รบกวนพวกคุณช่วยเก็บแผนที่แผ่นนี้เอาไว้ก่อนนะ
Hyakujitsuhaku Shion:ขอฉันเสริมอีกนิด เศษเสี้ยวฝันร้ายรวบรวมพลังงานด้านลบเอาไว้เยอะมาก มันเลยอาจจะทำให้สภาพแวดล้อมรอบ ๆ เปลี่ยนแปลงไป
Hyakujitsuhaku Shion:แนะนำให้ลองสังเกตจุดที่ดูผิดปกติในสภาพแวดล้อมดูก่อน ไม่แน่ว่าเศษเสี้ยวฝันร้ายอาจจะอยู่แถวนั้นก็ได้
Hyakujitsuhaku Shion:ส่วนฉันจะไปรวบรวมพรรคพวกเพิ่ม แล้วพรุ่งนี้จะเตรียมท้องว่าง ๆ กับวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับการจัดการฝันร้ายมา
Paimon:ที่แท้ฝันร้ายก็ไม่ใช่ว่าแค่กินเข้าไปคำเดียวก็จบหรอกเหรอ ต้องมีการเตรียมการเป็นพิเศษด้วยเหรอเนี่ย?
Hyakujitsuhaku Shion:จะ...จริง ๆ มันก็คือพวกเครื่องปรุงน่ะ สำหรับพวกเราแล้ว รสชาติของฝันร้ายมันไม่ค่อยถูกปากเท่าไหร่ ถ้ามีตัวเลือกในการปรุงรสบ้างก็คงจะกินง่ายขึ้นเยอะเลย...
Paimon:อะ...อ้อ เข้าใจแล้ว ลำบากพวกเธอแย่เลยนะ
Hyakujitsuhaku Shion:ไม่หรอก งั้นฉันขอตัวกลับไปจัดการธุระก่อนนะ Kohaku จะอยู่ทางนี้คอยดูแลป๊อปคอร์นเอง ขอให้ทุกคนโชคดี! แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ
Sayu:พวกเราจะออกเดินทางกันตอนไหนเหรอ?
Paimon:เหวอ?! เธอมาอยู่ข้างหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ทำไมไม่ได้ยินเสียงเลยสักนิด!
Sayu:หึหึ นินจาน่ะเวลาเดินห้ามมีเสียง ไม่งั้นจะแอบย่องไปอู้ได้ยาก
Sayu:จริง ๆ แล้ว ฉันเพิ่งเรียนวิชานินจาใหม่มาด้วยนะ มูจิน่าอำพราง...
Klee & Yaoyao:ท้าดา!
Qiqi:ท้าดา
Klee:Paimon น้อย พวกเราได้ยินหมดแล้วนะ แล้วพวกเราจะออกเดินทางกันตอนไหนเหรอ
Yaoyao:ป๊อปคอร์นเป็นเพื่อนของพวกเรา พวกเราก็อยากจะช่วยเขาเหมือนกัน
Prune:พาเด็กน้อยออกไปข้างนอกเยอะขนาดนี้ มีเรื่องให้ต้องห่วงเต็มไปหมด...
Prune:ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ!
Prune:(ช่างเถอะ การเดินทางนี่แหละที่จะทำให้เห็นธาตุแท้ของคน เผลอ ๆ อาจจะมีโอกาสหาจุดอ่อนของแม่มดเจอก็ได้...)
Prune:งั้น... พวกเราเตรียมของกันนิดหน่อยแล้วออกเดินทางกันเลยเถอะ
Klee:ฉันจะพกระเบิดไปเยอะ ๆ เอาไปบึ้มพวกคนเลวระหว่างทาง ให้กระเด็นขึ้นฟ้าไปเลย!
Yaoyao:ฉันเตรียมร่มไปด้วยล่ะ เอาไว้กันฝนกับกันแดด แล้วก็เตรียมสมุนไพรไล่แมลงไว้ให้ทุกคนแล้ว น่าจะพอช่วยได้บ้างนะ!
Yaoyao:อ่ะนี่ พกใส่กระเป๋าไว้นะ เวลาอยู่ในป่าจะได้ไม่โดนแมลงกัด ส่วนของพี่ Prune กับพี่ Traveler หนูก็ห่อไว้ให้แล้วเหมือนกัน
Qiqi:ถ้าเผลอหกล้ม อย่าร้องไห้ มาหา Qiqi จะช่วยประคบเย็นให้...
Sayu:ทางใน Inazuma มันซับซ้อนนะ พวกแม่มดน้อยต้องเดินไปด้วยกัน อย่าแตกแถวเด็ดขาด ถ้าหลงทางให้รออยู่ที่เดิม เดี๋ยวฉันจะไปตามหาทุกคนเอง
Sayu:อ้อ แล้วก็ Prune กับ Traveler ด้วย สมาคมแม่มดน้อยก็ต้องปกป้องพวกเขาให้ดีเหมือนกันนะ!
Paimon:อื้ม เข้าใจแล้ว ปกติ Traveler จะเป็นคนปกป้องคนอื่นตลอด ครั้งนี้ให้สมาคมแม่มดน้อยปกป้องเขาบ้างก็แล้วกัน!
Paimon:แล้วก็ ฉันเตรียมขนมที่ทั้งอร่อย อิ่มท้อง แล้วก็ไม่เลอะมือไว้ด้วย เหมาะสำหรับเติมพลังตอนอยู่ในป่าสุด ๆ! ถ้าหิวเมื่อไหร่ก็มาเอาที่ฉันได้นะ
Prune:ฉันพร้อมแล้ว ออกเดินทางได้ทุกเมื่อ
Traveler:งั้นก็ออกเดินทางกันเลย!
Prune:ไหนขอฉันดูแผนที่ที่บากุเขมือบฝันให้มาหน่อยซิ ที่ที่ใกล้ที่นี่ที่สุดคือด้านในของป่า Chinju... ไปกันเถอะ!
Paimon:จุดที่ทำเครื่องหมายไว้ในแผนที่คือตรงนี้ใช่มั้ย? เหมือนจะเป็นป่าละเมาะเล็ก ๆ นะ
Sayu:ต้นไม้ทุกต้นที่นี่ฉันเคยไปนอนมาหมดแล้วล่ะ เคยได้อันดับ 5 ในการจัดอันดับสุดยอดสถานที่แอบอู้ของ Sayu ด้วย!
Yaoyao:เคยเหรอ?
Sayu:พอโดนพี่มิโกะเจอเข้า ก็เลยร่วงไปอยู่อันดับ 7 แล้วล่ะ
Prune:แบ่งกลุ่มกันค้นหาเถอะ จะได้ไวขึ้น
Prune:เรื่องปีนต้นไม้ฉันก็พอไหวอยู่ ฉันรับผิดชอบต้นนึงก็แล้วกัน ส่วนฝีมือของ Sayu นี่คงไม่ต้องพูดถึง ที่เหลือก็...
Klee:พี่ Prune พวกเรามาวิ่งแข่งกันเถอะ! เริ่มวิ่งจากตรงนี้ไป แล้วมาแข่งกันว่าใครจะหาเบาะแสได้เร็วกว่ากัน!
Prune:ฉันยังพูดไม่จบเลย...
Yaoyao:ไปกันเถอะ ๆ~ ถือซะว่าได้ยืดเส้นยืดสายไง
Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ พี่ช่วยเป็นคนให้สัญญาณเตรียมตัววิ่งให้หน่อยได้มั้ย?
Traveler:ทุกคนประจำที่~
Yaoyao:Qiqi เดี๋ยวต้องตามฉันมาติด ๆ เลยนะ!
Klee:Paimon น้อยพา Klee บินไปด้วยได้มั้ย?
Paimon:เอ่อ... เหมือนจะยากไปหน่อยนะ...
Sayu:วิชาหลบหนีของ Yoohoo Art ไม่เคยแพ้ใครหรอกนะ
Prune:ทำไมฉันต้องมาบ้าจี้ตามพวกเธอด้วยล่ะเนี่ย...
Traveler:ระวัง... ไป!
Sayu:ลุยเลย!
Prune:จะยอมแพ้เด็กไม่ได้เด็ดขาด
Yaoyao:อ้าว ทำไมเธอยังอยู่กับที่ล่ะ คนอื่นวิ่งไปไกลแล้วนะ มานี่สิ จับมือฉันไว้แน่น ๆ
Prune:ต้นไม้นี่ปีนยากชะมัด โชคดีนะที่ตอนอยู่ Nod-Krai ฉันปีนหลังคามาไม่น้อย ไม่นึกเลยว่าทักษะนี้จะได้เอามาใช้ประโยชน์ที่นี่
Prune:บากุเขมือบฝันบอกว่าให้เน้นดูจุดที่ดูแปลกแยก หรือไม่เข้ากับสภาพแวดล้อม... ไหนดูซิ...
Yaoyao:Qiqi วิ่งเมื่อกี้เหนื่อยมั้ย? ถ้าเหนื่อยก็พักก่อนได้นะ
Qiqi:Qiqi ไม่เหนื่อย Yaoyao เหงื่อออกแล้ว ฉันช่วยเช็ดให้นะ
Qiqi:คุณ Bai บอกว่า ถ้าเหงื่อออกจะเป็นหวัดได้ง่าย ต้องรีบเช็ดให้แห้ง
Yaoyao:เรื่องนี้เธอก็จำได้ด้วยเหรอ? สมเป็นผู้ช่วยมือหนึ่งของ Bubu Pharmacy จริง ๆ
Qiqi:ฉันจำไม่ได้หรอก... ในสมุดบันทึกมีเขียนไว้ ฉันเพิ่งดูเมื่อกี้ ในนั้นยังเขียนไว้อีกว่า: หาเศษเสี้ยวฝันสลาย
Yaoyao:ไม่ใช่คำว่า "สลาย" หรอกนะ ไว้เดี๋ยวจะสอนเธอเขียนก็แล้วกัน ตอนนี้พวกเราหาเศษเสี้ยวกันก่อนเถอะ พยายามเข้านะ ใช้ทักษะการเก็บสมุนไพรกับเก็บหัวไชเท้าที่ Liyue ของพวกเรานี่แหละ!
Klee:จะบึ้มให้ร่วงลงมาให้หมดเลย...
Paimon:ไม่ได้นะไม่ได้! "หากเนินเขาเกิดไฟไหม้ Klee ไม่รอดแน่!" ลืมไปแล้วเหรอ?
Klee:ที่นี่ไม่มีกองอัศวิน ต้องทำตามกฎด้วยเหรอ?
Paimon:เพราะอย่างนั้น Klee ถึงยิ่งต้องทำตัวเป็นเด็กดีไงล่ะ ทุกคนในกองอัศวินจะได้รู้ว่า Klee เป็นเด็กดี ครั้งหน้าจะได้ไว้ใจให้ Klee ออกมาเที่ยวอีก
Klee:Klee จะเป็นเด็กดี! Klee ยังอยากไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ แม่มดน้อยอีกหลาย ๆ ที่!
Paimon:อื้ม! งั้น Klee รับหน้าที่สำรวจโคนต้นไม้นะ ส่วนฉันจะบินขึ้นไปดูข้างบนให้เอง ตกลงมั้ย?
Klee:ได้เลย Paimon น้อยระวังตัวด้วยนะ! Klee ก็จะระวังตัวเหมือนกัน
Sayu:อ่า... บัลลังก์นี้ยังนั่งสบายเหมือนเดิมเลยนะ ชวนให้ง่วงจัง... ไม่ได้ ๆ จะหลับไม่ได้!
Sayu:ฉันพกมินต์มาด้วย... อื้ม ตั้งสติหน่อย Sayu! ยิ่งหาเจอเร็ว ก็ยิ่งได้นอนเร็ว
Prune:ต้นไม้นี่ปีนยากชะมัด โชคดีนะที่ตอนอยู่ Nod-Krai ฉันปีนหลังคามาไม่น้อย ไม่นึกเลยว่าทักษะนี้จะได้เอามาใช้ประโยชน์ที่นี่
Prune:บากุเขมือบฝันบอกว่าให้เน้นดูจุดที่ดูแปลกแยก หรือไม่เข้ากับสภาพแวดล้อม... ไหนดูซิ...
Prune:เอ๊ะ?! หางใหญ่จัง! ดูทะแม่ง ๆ แล้วมั้ยเนี่ย!
???:เมี้ยวว...?!
Prune ดึงหางที่อยู่ตรงหน้าอย่างแรง ทันใดนั้นก็มีเสียงแมวร้องโหยหวนดังขึ้น... ทุกคนได้ยินเสียงจึงพากันกรูเข้ามาดู
Kirara:โอ๊ย เจ็บบบบบบ...
Traveler:Kirara?
Kirara:Traveler กับ Paimon นี่นา! พอเห็นพวกเธอปุ๊บก็ตื่นเต็มตาเลยนะเนี่ย สวัสดีทุกคน! แล้วก็มีเด็ก ๆ อีกกลุ่มนึงด้วย... เป็นเพื่อนของพวกเธอเหรอ? สวัสดีจ้ะเด็ก ๆ
Klee:สวัสดีแมวเหมียวตัวโต พวกเราคือแม่มดน้อยล่ะ!
Paimon:ทำไม Kirara ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?
Kirara:วันนี้พัสดุไม่ค่อยเยอะ พอส่งเสร็จฉันก็เลยมาฝนเล็บแถวนี้น่ะ ฝนไปฝนมาก็ง่วง ก็เลยเผลองีบหลับไป... แล้วก็ ตอนที่หลับเพลิน ๆ อยู่ หางก็โดนดึงเข้า...
Prune:ขอโทษทีนะ ฉันเข้าใจผิดไปเอง นึกว่าหางของเธอเป็นของที่เรากำลังตามหากันอยู่ซะอีก...
Prune:ถ้าเดาไม่ผิดเธอคือเนโกะมาตะสินะ? ในสารานุกรมสิ่งมีชีวิตหายากเล่มนั้นก็มีเขียนไว้ อยู่หน้าที่... อืม...
Paimon:ครั้งนี้ก็จำได้ด้วยเหรอว่าอยู่หน้าไหน?
Prune:(แย่ล่ะ จำไม่ได้ อย่าจ้องฉันแบบนั้นสิ...)
Prune:เอาเป็นว่าฉันให้ก้อนไหมพรม เพื่อเป็นการขอโทษเธอก็แล้วกันนะ?
Kirara:ก้อนไหมพรม! เอ่อ... ไม่เป็นไร ๆ แค่ตกใจเพราะโดนปลุกเฉย ๆ ไม่ได้เป็นอะไรขนาดนั้นหรอก
Kirara:เด็กน้อยคนนี้รู้เยอะจังเลยนะ...
Prune:ฉันไม่ใช่เด็ก... เฮ้อ ช่างเถอะ
Paimon:จะว่าไป Kirara สังเกตเห็นอะไรผิดปกติแถวนี้บ้างมั้ย?
Kirara:ถ้าจะให้พูดถึงเรื่องผิดปกติละก็... ปกติฉันจะชอบงีบหลับอยู่ใต้ต้นไม้นั่น แต่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร นอนแล้วรู้สึกไม่สบายตัวเอาซะเลย ก็เลยปีนขึ้นมานอนบนต้นนี้น่ะ
Prune:พวกเธอคุยกันไปก่อนนะ ฉันจะไปดูหน่อย!
Sayu:พี่เนโกะมาตะ พอจะมีที่อื่นที่เหมาะกับการแอบอู้ไปนอนแนะนำอีกมั้ย?
Kirara:เรื่องนั้นเหรอ... บางทีก็ในกล่องกระดาษ บางทีก็บนตักของคุณยาย...
Klee:พี่แมวเหมียวตัวโต หนูรู้จักพี่แมวเหมียวตัวเล็กคนนึงด้วย เขามีแค่หางเดียวเอง พอโตขึ้นแล้วเขาจะมีสองหางเหมือนพี่มั้ย?
Kirara:คงจะไม่ล่ะมั้ง... ยกเว้นแต่ว่าเขาจะเป็นโยไกเผ่าเนโกะมาตะเหมือนกัน
Qiqi:พี่สาว โยไกกับปีศาจต่างกันยังไงเหรอ?
Kirara:เอ่อ... ปีศาจคืออะไรเหรอ?
Yaoyao:หนูเดาว่าคงเป็นความแตกต่างระหว่างโยไกดีกับโยไกไม่ดีล่ะมั้ง เหมือนกับคนดีแล้วก็คนไม่ดีนั่นแหละ
Paimon:ใช่แล้ว ๆ Kirara ก็เหมือนกับราชาแป้งโดว์นั่นแหละ เป็นโยไกที่ใจดีมาก ๆ เลย
Prune:ว่าแล้วเชียว ที่นี่มีเศษเสี้ยวฝันร้ายอยู่จริง ๆ ด้วย!
Prune:เก็บไว้ก่อนเถอะ อาศัยจังหวะที่กำลังมือขึ้น รีบไปหาที่ต่อไปกันเลยดีกว่า
Traveler:ตกลง พวกเราออกเดินทางกันเถอะ
Prune:อื้ม ที่ต่อไปอยู่ทางตะวันออกของหมู่บ้าน Konda... ฉันจำเส้นทางได้แล้ว ออกเดินทางกันเถอะ
Prune:พวกเรารีบฉวยโอกาสนี้ ไปตามหาที่จุดต่อไปกันเถอะ
Traveler:ตกลง พวกเราออกเดินทางกันเถอะ
Prune:อื้ม ที่ต่อไปอยู่ทางตะวันออกของหมู่บ้าน Konda... ฉันจำเส้นทางได้แล้ว ออกเดินทางกันเถอะ
Prune:เอาล่ะ จากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ คราวนี้ทุกคนก็น่าจะรู้หน้าที่ของตัวเองดีแล้วนะ
Prune:พวกเราแยกย้ายกันไปสำรวจบริเวณรอบ ๆ ก่อน ถ้าเจออะไรก็ตะโกนบอกทุกคนนะ เข้าใจมั้ย?
#Klee & Yaoyao & Sayu & Paimon & {NICKNAME}:รับทราบ!
Qiqi:รับทราบ
Prune:ทะ ทำไมเธอถึงไปตะโกนตามพวกเด็ก ๆ ด้วยล่ะเนี่ย... แยกย้ายได้
Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ Paimon น้อย แล้วก็พี่ Prune รีบมาทางนี้เร็ว...
Paimon:มาแล้ว! เจออะไรเข้าเหรอ?
Klee:การค้นพบครั้งใหญ่! มีแมลงต่อแถวกันยาวเหยียดเลย Klee ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ!
Qiqi:ฉันก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน ว้าว...
Sayu:นี่คือ Onikabuto เจอได้ทั่วไปใน Inazuma น่ะ
Yaoyao:ฉันเคยเห็นมดขนของในสวนเล็ก ๆ ของอาจารย์ พวกมันกำลังย้ายบ้านเหมือนกันรึเปล่านะ? แต่ทำไมไม่ถือสัมภาระไปด้วยล่ะ?
Prune:แปลกจัง ปกติ Onikabuto จะหลบซ่อนตัวในตอนกลางวันและออกหากินตอนกลางคืนนี่นา เพื่อหลบเลี่ยงศัตรูตามธรรมชาติ ตอนกลางวันพวกมันควรจะซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้หรือซอกหินที่เย็น ๆ สิ
Klee:พี่ Prune รู้เยอะจังเลย!
Prune:อะแฮ่ม ก็ Onikabuto ประทังชีวิตด้วยน้ำเลี้ยงต้นไม้กับผลไม้ป่านี่นา ช่วงกลางคืนต่างหากที่เป็นเวลาหากินของพวกมัน เพราะงั้นโอกาสที่จะเจอพวกมันตอนกลางคืนเลยมีสูงกว่าน่ะ
Traveler:อย่างนี้นี่เอง!
Arataki Itto:อย่างนี้นี่เอง!
Paimon:คนเลี้ยงวัว! นายมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย?
Arataki Itto:Lavender Melon แคระ เจอกันอีกแล้วนะ! ลูกพี่อย่างฉันก็ต้องมาตามหา Onikabuto ที่ตัวใหญ่และแข็งแกร่งกว่าเดิมน่ะสิ! ผู้แข็งแกร่งย่อมไม่หยุดพัฒนาตัวเองอยู่แล้ว! ว่าแต่พวกเธอเถอะ มาทำอะไรกันที่นี่ล่ะ?
Arataki Itto:โว้ว? มี Lavender Melon จิ๋วหน้าใหม่เพียบเลยนี่นา ฉันเข้าใจแล้ว...
Arataki Itto:พวกเธอกำลังเล่นพ่อแม่ลูกกันอยู่สินะ! ฮ่าฮ่า ลูกพี่คนนี้กำลังว่างอยู่พอดี ให้ฉันเล่นด้วยเอามั้ยล่ะ?
Klee:คุณลุงตัวเบิ้ม คุณลุงเล่นเป็นราชาอสูรที่มีเขาก็ได้นะ
Arataki Itto:ต้องพี่ชายสิ! พี่ชายสุดหล่อ!
Sayu:ทุกคนรีบซ่อนตัวเร็ว เอามือกุมหัวไว้ด้วย! ถ้าโดนเจ้าคนเสียงดังนี่ลูบหัว ตัวจะไม่สูงนะ!
Paimon:พวกเธอรีบหนีไป! ฉันจะถ่วงเวลาหมอนี่ไว้เอง! คนเลี้ยงวัว ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ!
Arataki Itto:วะฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนใจดีนี่ เจ้า Lavender Melon แคระบินได้นี่ซ่าไม่เบาเลยนะ เชื่อมั้ยว่าลูกพี่คนนี้จะลูบหัวเธอเป็นคนแรกเลย!
Paimon:ฮึ่มมม แม่มดน้อย Paimon ขอร่ายคาถาใส่เจ้าคนเลี้ยงวัว: ลูบหัวหนึ่งครั้ง เงินในกระเป๋าจะหายไป 10,000 Mora!
Arataki Itto:วะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ในกระเป๋าของลูกพี่คนนี้ไม่เคยมีเงินเกิน 500 Mora อยู่แล้ว!
Paimon:หน็อย พลาดท่าซะแล้ว เผ่นเร็ว!
Arataki Itto:วิ่งช้า ๆ หน่อยสิเจ้าพวก Lavender Melon แคระ ระวังหกล้มล่ะ เดี๋ยวลูกพี่คนนี้จะนับถึงสิบแล้วค่อยออกไปตามหาพวกเธอ...
Arataki Itto:หนึ่ง... สอง... สามสี่ห้าหกเจ็ดแปดเก้าสิบ! ฮ่าฮ่า!
Prune:...?
Prune:อ๊ะ ฉันคิดออกแล้ว!
Prune:พฤติกรรมผิดปกติของ Onikabuto คือคำใบ้นี่เอง ถ้าแหล่งที่อยู่อาศัยเดิมไม่มีปัญหา พวกมันคงไม่มีเหตุผลที่จะเสี่ยงย้ายถิ่นฐานตอนกลางวันหรอก
Prune:ถ้าลองย้อนกลับไป ตามเส้นทางที่พวกมันเดินจากมา...
Prune:ตรงนี้มีเศษเสี้ยวฝันร้ายอยู่จริง ๆ ด้วย! พวกเรารีบเก็บกันเถอะ
Prune:เท่านี้ก็เหลืออีกแค่ชิ้นเดียวแล้ว ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม
Traveler:ชิ้นนี้ Prune ก็เป็นคนเจออีกแล้วนะเนี่ย
Prune:เลิกแซวฉันได้แล้วน่า... ต้องขอบคุณพวกแม่มดน้อยที่สังเกตเห็น Onikabuto พวกนี้เข้า คนที่ทำผลงานจริง ๆ คือพวกเขาต่างหากล่ะ
Prune:คงมีแต่เด็ก ๆ เท่านั้นแหละที่จะถูกแมลงตัวเล็ก ๆ ดึงดูดความสนใจได้ ถ้าเป็นฉัน ก็ไม่แน่ว่าจะสังเกตเห็นหรอก...
Prune:ระ...เรื่องนั้นไว้ค่อยว่ากันเถอะ! จัดการธุระให้เสร็จก่อนดีกว่า จะให้เรียกพวกแม่มดน้อยกลับมาเลยมั้ย? ได้เวลาไปที่ต่อไปแล้วนะ
Traveler:เธอเองก็ชินกับการไปไหนมาไหน กับพวกเขาแล้วสินะ
Prune:แล้วจะปล่อยให้พวกเขาเล่นกันอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ พี่เบิ้มนั่นดูยังไงก็ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด
Prune:ไหนดูซิ... เหลือแค่ชายหาดทางทิศเหนือของหมู่บ้าน Konda แล้ว... ออกเดินทาง!
Arataki Itto:เธอเห็นพวกเขามั้ย? แปลกจัง พวก Lavender Melon จิ๋วเนี่ยหาตัวยากยิ่งกว่า Onikabuto ซะอีก!
Sayu:มองไม่เห็นฉัน จงมองไม่เห็นฉัน
Klee:ถ้าราชาอสูรมีเขาตามมาถึงที่นี่ละก็ Klee จะบึ้มเขาให้กระเด็น!
Paimon:ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอก... จริง ๆ เขาก็ไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร
Qiqi:Qiqi ไม่กลัวเรื่องตัวไม่สูง Yaoyao มายืนข้างหลังฉัน ฉันจะปกป้องเธอเอง
Yaoyao:ไม่ได้นะ พวกเราต้องสูงไปด้วยกันสิ
Prune:ฉันสังเกตมาสักพักแล้วนะ พี่เบิ้มนั่นดูเป็นเด็กยิ่งกว่าพวกเขาซะอีก โตแต่ตัวรึไงเนี่ย?
Prune:จริง ๆ แค่เขาขึ้นไปยืนบนที่สูงหน่อยก็หาพวกเด็ก ๆ เจอแล้วแท้ ๆ... อะแฮ่ม ฉันไม่ได้บอกว่าอยากเล่นด้วยนะ ถ้าจะออกเดินทางเมื่อไหร่ก็เรียกแล้วกัน! ฉันจะไปอ่านหนังสือละ
Traveler:งั้นออกเดินทางกันตอนนี้เลย!
Prune:อะ...โอเค ไหนดูซิ... เหลือแค่ชายหาดทางทิศเหนือของหมู่บ้าน Konda แล้ว... ไปกันเถอะ!
Paimon:ถึงสถานที่สุดท้ายแล้ว จะเริ่มหาจากตรงไหนดีนะ...
Paimon:เด่นเกินไปแล้วมั้ง! ดึงดูดพวกมอนสเตอร์มาเป็นฝูงเลยนะนั่น!
Prune:ก็แค่ Slime ไม่กี่ตัว พวกเธอถอยไปเถอะ ฉันจัดการเอง
Klee:เหล่าแม่มดน้อย พวกเรามาช่วยพี่ Prune กันเถอะ!
Paimon:ดีล่ะ! สู้ ๆ นะ! ฉันจะรับหน้าที่คอยส่งเสียงเชียร์อยู่ข้าง ๆ พวกเธอเอง
Paimon:อย่าดูถูกบทบาทของกองเชียร์เชียวนะ พวกเราผ่านการต่อสู้ที่ยากลำบากมาตั้งเท่าไหร่ การสนับสนุนจากข้างสนามน่ะเป็นส่วนที่สำคัญมาก ๆ!
Paimon:เรียกได้ว่าเป็นกุญแจสำคัญสู่ชัยชนะเลยก็ว่าได้! เธอว่าจริงมั้ย?
Paimon:พวกเธอเข้าขากันได้ดีสุด ๆ ไปเลย! แค่ผัวะผัวะผัวะ แล้วก็โผ้ะโผ้ะโผ้ะ จากนั้นก็ฉัวะฉัวะฉัวะ ก็กำจัดพวกมอนสเตอร์ได้หมดเลย!
Prune:ฮ่าฮ่า... พวกเธอนี่ก็เก่งเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย Paimon เองก็ไม่เลวเลย เสียงดังใช้ได้เลยล่ะ
Klee:ก็เพราะพวกเราเป็นแม่มดน้อยที่สุดยอดมากยังไงล่ะ
Sayu:สู้เสร็จก็ชักจะง่วงแล้วสิ...
Qiqi:หิวแล้ว
Yaoyao:ป้าวังวนเคยบอกไว้ว่าฟ้ามืดแล้วอย่าไปเดินเล่นเตร็ดเตร่ข้างนอก นี่ก็เป็นเศษเสี้ยวชิ้นสุดท้ายแล้วสินะ พวกเรารีบเก็บแล้วกลับกันเถอะ
Klee:ป๊อปคอร์น ราชาแป้งโดว์ พวกเรากลับมาแล้ว!
Paimon:ว้าว... ของอร่อย ๆ เต็มไปหมดเลย! เธอเป็นคนเตรียมไว้ให้พวกเราเหรอ?
ราชาแป้งโดว์:!
ทุกคนรับประทานอาหารมื้ออร่อยไปพร้อมกับสรุปเรื่องราวที่ได้พบเจอในวันนี้ ขั้นตอนการรวบรวมเศษเสี้ยวฝันร้ายนั้นราบรื่นกว่าที่คาดไว้ และยังสนุกกว่าที่คิดเอาไว้ด้วย บางทีนี่อาจจะเป็นผลลัพธ์อันแสนวิเศษ ของการที่เหล่าแม่มดน้อยได้มารวมตัวกันก็เป็นได้
Yaoyao:ป๊อปคอร์น พวกเรานัดกับราชาแป้งโดว์ไว้แล้วนะ พรุ่งนี้เธอจะได้กลับมาเป็นปกติแล้วล่ะ!
Sayu:แถมพอฝันร้ายของ Homura ถูกกินไปแล้ว เธอก็จะดีขึ้นด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ราชาแป้งโดว์:~
Klee:แล้วพวกเราก็จะช่วยป๊อปคอร์นตามหา Homura ให้เจอ ทุกคนจะได้มาเล่นด้วยกัน!
Qiqi:ถ้าเพื่อนในจินตนาการทุกคนออกมาเล่นด้วยกันได้ ก็คงจะดีกว่านี้
Klee:เวทมนตร์ของมะม๊าทำได้นะ!
Prune:Klee เคยเรียนเวทมนตร์แบบนั้นด้วยเหรอ? เธอทำเป็นรึเปล่า?
Klee:Klee เรียนมาแค่วิธีส่งต่อเวทมนตร์เปิดตัวให้แม่มดน้อยคนอื่น เวทมนตร์อย่างอื่นยังไม่ได้เริ่มเรียนเลย...
Yaoyao:ถ้าอย่างนั้น อาจารย์ คุณป้าวังวน แล้วก็คุณลุงบงการก็ต้องทำได้เหมือนกันสิ! พวกเขาเป็นเซียนที่มีอิทธิฤทธิ์แก่กล้า เก่งกาจมากเลยนะ
Sayu:งั้นอาจารย์ของฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน! นินจาผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีทางแพ้หรอก!
Paimon:งั้น! งั้น... เธอทำได้รึเปล่าล่ะ?
Traveler:คิดยังไงก็ไม่มีทางทำได้หรอก!
Paimon:ก็นั่นสินะ งั้นก็... ล้วนแต่เป็นรุ่นพี่ที่ยอดเยี่ยมกันทั้งนั้นเลยเนอะ
Paimon:ฮี่ฮี่ ลองจินตนาการภาพที่เพื่อนในจินตนาการของทุกคนมาอยู่รวมกันดูสิ... ต้องน่าสนุกมากแน่ ๆ เลย!
Qiqi:Paimon มีเพื่อนในจินตนาการมั้ย?
Paimon:ถึงฉันจะไม่มีเพื่อนในจินตนาการก็เถอะ แต่ในชีวิตประจำวันแค่มี Traveler คอยอยู่เป็นเพื่อน มีอะไรก็เล่าให้ฟังได้ทุกอย่าง แค่นี้ฉันก็รู้สึกมีความสุขมาก ๆ แล้วล่ะ!
Paimon:แล้ว Prune ล่ะ? เธอมีเพื่อนในจินตนาการมั้ย?
Prune:มีสิ! มันชื่อ Descartes เป็นลูกหมาที่น่ารักมาก ๆ แล้วก็เป็นเพื่อนซี้ของฉันเลยล่ะ
Klee:น่ารักเหมือนพี่ Prune มั้ย?
Prune:เอ๋... ก็น่าจะมั้ง ฉันน่ารักงั้นเหรอ...
Prune:อะแฮ่ม กินกันอิ่มแล้วใช่มั้ย ถึงเวลากลับไปพักที่โรงแรมแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันเดินไปส่งพวกเธอเองนะ
Sayu:คืนนี้ Prune มานอนด้วยกันกับพวกเราสิ พี่มิโกะจองห้องไว้ใหญ่เบ้อเริ่มเลย หลายวันมานี้พวกเราก็นอนด้วยกันตลอด ยังมีที่ว่างเหลืออยู่นะ
Yaoyao:ใช่ ๆ เมื่อคืนยังเล่นปาหมอนกันอยู่เลย
Prune:ฉันคงไม่ดีกว่า พอดีฉันเองก็จอง...
Klee:มาเล่นด้วยกันเถอะพี่ Prune น้าาา ตกลงมั้ย?
Prune:...ก็ได้ ไปกันเถอะ
Localized evidence
อัศจรรย์ผองเพื่อนในจินตนาการ - 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2994883736No text in the selected or fallback locales.
หากเธอลืมเลือนหนทางเข้าสู่ความฝัน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1324137546Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/39310250
10249
EQ
4024011
UI_ChapterIcon_LoliFriends
4024002
event