Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_LoliFriends

Story Chapters

หากเธอลืมเลือนหนทางเข้าสู่ความฝัน

Event StoriesChapter number: อัศจรรย์ผองเพื่อนในจินตนาการ - 2

Story evidence

Chapter quests

1

หากเธอลืมเลือนหนทางเข้าสู่ความฝัน

Open quest →
Quest flow
1

รอจนถึง 8:00 - 10:00 ของวันถัดไป

Open step page →
2

ไปที่ฐานลับ

Open step page →
Conversation 1 · 67 linesOpen full page →

Klee:ราชาแป้งโดว์มาแล้ว เอ๋? แล้วก็มีพี่สาวที่ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนด้วย

Hyakujitsuhaku Shion:สวัสดีทุกคน ฉันชื่อ Hyakujitsuhaku Shion เพื่อนร่วมเผ่าบากุเขมือบฝันของฉันที่ชื่อ Kohaku หรือที่ทุกคนรู้จักกันในนามราชาแป้งโดว์ ได้รายงานเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดกลับไปให้ทางเผ่ารับรู้แล้วล่ะ

Hyakujitsuhaku Shion:นักเดินทางกับ Paimon? นึกไม่ถึงเลยว่าพวกคุณจะอยู่ที่นี่ด้วย ช่วงนี้สบายดีมั้ย?

Paimon:Shion! บังเอิญจังเลย ตอนแรกพวกเรากะจะไปแช่น้ำพุร้อนที่โรงอาบน้ำ Aisa กันซะหน่อย แต่พอดีเจอเรื่องด่วนกะทันหัน ก็เลยต้องเปลี่ยนแผนน่ะ

Hyakujitsuhaku Shion:ยินดีต้อนรับพวกคุณเสมอนะ พอดีพี่ Mizuki ไปทำธุระต่างเมือง ก็เลยฝากฝังธุระต่าง ๆ ในเผ่าให้ฉันช่วยดูแลชั่วคราว... ฉะ...ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุด!

Paimon:เดี๋ยวนะ ฟังดูเหมือนว่าที่เธอมาที่นี่วันนี้ ก็เพื่อมาจัดการเรื่องที่พวกเราเจองั้นเหรอ บังเอิญสุด ๆ ไปเลย

Prune:ที่แท้ราชาแป้งโดว์ที่พวกเธอพูดถึงกันมาตลอด ก็คือบากุเขมือบฝันหรอกเหรอเนี่ย?

Prune:ใน "สารานุกรมสิ่งมีชีวิตหายากแห่ง Teyvat: ฉบับ Inazuma" มีภาพและข้อมูลแนะนำตัวของบากุเขมือบฝันอยู่ด้วย หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู เหมือนก้อนแป้งนุ่มนิ่ม บางตัวก็สามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้...

Prune:ช่วยปรับสมดุลทางอารมณ์ให้มนุษย์ด้วยการกินฝันร้าย ถือเป็นโยไกที่เป็นมิตรมาก

Prune:อ้อใช่ อยู่หน้า 136 นะ

Hyakujitsuhaku Shion:ขอบใจนะจ๊ะเด็กน้อยผู้รอบรู้... แล้วก็ขอบใจเด็ก ๆ คนอื่นที่มาช่วยด้วยนะ

Klee:แม่มดน้อยต่างหากล่ะ พวกเราคือสมาคมแม่มดน้อย

Hyakujitsuhaku Shion:ดะ...ได้จ้ะ ขอบใจสมาคมแม่มดน้อยมากนะ

Hyakujitsuhaku Shion:ส่วนเรื่องเพื่อนในจินตนาการตัวนั้น... พวกเราได้เรียกรวมพลบากุเขมือบฝันที่ออกลาดตระเวนตามปกติ มาหารือกันทั้งคืนแล้วล่ะ สถานการณ์ค่อนข้างซับซ้อนนิดหน่อย...

Prune:Klee พาพวกแม่มดน้อยไปเล่นกับป๊อปคอร์นทางนู้นก่อนได้มั้ย?

Klee:อื้ม ได้สิ ทุกคนตามฉันมาเลย!

Paimon:เอ๊ะ? เธอจงใจกันพวกเด็ก ๆ ออกไปเหรอ?

Prune:ฟังจากน้ำเสียงของคุณพี่สาวคนนี้แล้ว เรื่องที่จะคุยต่อจากนี้ คงมีเนื้อหาที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ใช่มั้ยล่ะ

Prune:ฉันว่าการให้เด็ก ๆ สัมผัสกับด้านมืดของสังคมเร็วเกินไปมันไม่ค่อยดีน่ะ กันไว้ดีกว่าแก้นะ

Paimon:แต่เธอเองก็... เป็นเด็กเหมือนกันไม่ใช่เหรอ...

Prune:ฉันได้ยินอีกแล้วนะ! เธอพูดในใจไม่เป็นรึไง...

Traveler:Prune ดูเป็นห่วงพวกเด็ก ๆ มากเลยนะนั่น

Prune:กะ...ก็แค่ถ้าพวกนั้นนั่งฟังจนเบื่อ เดี๋ยวก็ต้องโวยวายขอไปเล่นอยู่ดี ฉันก็แค่ให้ไปเร็วขึ้นหน่อยเท่านั้นเอง...

Hyakujitsuhaku Shion:ฮ่าฮ่า... จริง ๆ มันก็ไม่ได้รุนแรงถึงขั้นเป็นด้านมืดของสังคมอะไรหรอก ฉันขออธิบายความคืบหน้าของเรื่องนี้ก่อนก็แล้วกัน

Hyakujitsuhaku Shion:หลังจากที่ Kohaku หรือราชาแป้งโดว์ฝากป๊อปคอร์นไว้กับพวกเด็ก ๆ อ๊ะ สมาคมแม่มดน้อยแล้ว เขาก็ได้พบกับสิ่งนี้แถว ๆ นั้นเข้า

Paimon:เหวอ... นี่มันอะไรเนี่ย? ดูแล้วรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลย...

Hyakujitsuhaku Shion:พูดง่าย ๆ ก็คือ มันคือเศษเสี้ยวแห่งอารมณ์ที่ก่อตัวขึ้น จากการสะสมของอารมณ์ด้านลบ ซึ่งมาจากฝันร้ายบางอย่างน่ะ

Hyakujitsuhaku Shion:เศษเสี้ยวนี้คือการที่อารมณ์กลายเป็นรูปธรรมขึ้นมา และในตัวของป๊อปคอร์นเอง ก็มีกลิ่นอายแบบเดียวกับเศษเสี้ยวนี้ด้วย

Hyakujitsuhaku Shion:เราเลยสันนิษฐานว่ามันน่าจะเคยสัมผัสกับเศษเสี้ยวนี้ จนได้รับผลกระทบทำให้กลายเป็นรูปธรรมขึ้นมาเหมือนกัน

Prune:กลายเป็นรูปธรรม... ถึงว่าล่ะ ทำไมเราถึงมองเห็นเพื่อนในจินตนาการในโลกแห่งความจริงได้

Hyakujitsuhaku Shion:เดิมทีเพื่อนในจินตนาการคือกลุ่มก้อนของความรู้สึกด้านบวก ในจิตใต้สำนึกของมนุษย์ แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน มันถูกอิทธิพลจากเศษเสี้ยวฝันร้ายครอบงำ จนเกิดความสับสนปั่นป่วน...

Paimon:ป๊อปคอร์นก็เลยอารมณ์แปรปรวน แถมความจำสับสนแบบตอนนี้สินะ!

Paimon:อ้อ ตอนที่พวกเราจัดงานเลี้ยงน้ำชาของแม่มดน้อย เราเคยถามถึงเรื่องเพื่อนของเขาอยู่ ป๊อปคอร์นบอกว่า Homura กำลังทรมานมาก และต้องการความช่วยเหลือ

Hyakujitsuhaku Shion:จากเบาะแสที่มีอยู่ มีความเป็นไปได้สูงว่า Homura กำลังฝันร้าย และป๊อปคอร์นก็พลอยได้รับผลกระทบจากเศษเสี้ยวฝันร้าย จนกลายเป็นแบบนี้น่ะ

Prune:พวกเธอเป็นบากุเขมือบฝัน เรื่องที่เกี่ยวกับความฝันต้องมีวิธีช่วยแน่ ๆ!

Prune:ต้องช่วยป๊อปคอร์นให้ได้นะ! ถ้ามันกลายเป็นแบบนี้ เพื่อนตัวน้อยของมันต้องร้อนใจมากแน่ ๆ เลย!

Hyakujitsuhaku Shion:จากประสบการณ์ของเรา ถ้าบากุเขมือบฝันกินอารมณ์ด้านลบพวกนี้เข้าไป ผู้ที่ได้รับผลกระทบก็จะกลับเป็นปกติ ไม่ว่าจะเป็นตัวมันเองหรือเจ้าของฝันร้ายนี้ก็ตาม

Hyakujitsuhaku Shion:แต่ตอนที่พวกเรากำลังจะลงมือนั้น ก็ได้รับข่าวกรองจากบากุเขมือบฝันตัวอื่น ๆ ว่า ยังมีสถานที่อีก 3 แห่งที่มีกลิ่นอายคล้ายกับเศษเสี้ยวนี้อยู่ ลองดูนี่สิ

Prune:หมายความว่า ยังมีเศษเสี้ยวฝันร้ายแบบนี้กระจายอยู่อีก 3 ชิ้นงั้นเหรอ?

Hyakujitsuhaku Shion:อืม อารมณ์ในเศษเสี้ยวนี้ไม่คงที่เอามาก ๆ เรากังวลว่าถ้าบุ่มบ่ามกินเข้าไปชิ้นเดียว อาจไปกระตุ้นให้เศษเสี้ยวชิ้นอื่นเกิดปฏิกิริยาที่คาดไม่ถึง...

Hyakujitsuhaku Shion:ทางที่ดีควรหาชิ้นส่วนฝันร้ายให้ครบทุกชิ้นก่อน แล้วค่อยจัดการพร้อมกันจะปลอดภัยกว่าน่ะ

Hyakujitsuhaku Shion:แต่ก็อย่างที่คุณเห็นนั่นแหละ... เผ่าบากุเขมือบฝันอย่างพวกเราส่วนใหญ่จะมีรูปร่างกลมดิก ขาสั้น ๆ วิ่งก็ไม่ค่อยเร็ว แถมมือกลม ๆ ก็หยิบจับเครื่องมือลำบากอีก...

Traveler:ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง!

Hyakujitsuhaku Shion:จริงเหรอ? ขอบคุณพวกคุณมากจริง ๆ! รบกวนพวกคุณช่วยเก็บแผนที่แผ่นนี้เอาไว้ก่อนนะ

Hyakujitsuhaku Shion:ขอฉันเสริมอีกนิด เศษเสี้ยวฝันร้ายรวบรวมพลังงานด้านลบเอาไว้เยอะมาก มันเลยอาจจะทำให้สภาพแวดล้อมรอบ ๆ เปลี่ยนแปลงไป

Hyakujitsuhaku Shion:แนะนำให้ลองสังเกตจุดที่ดูผิดปกติในสภาพแวดล้อมดูก่อน ไม่แน่ว่าเศษเสี้ยวฝันร้ายอาจจะอยู่แถวนั้นก็ได้

Hyakujitsuhaku Shion:ส่วนฉันจะไปรวบรวมพรรคพวกเพิ่ม แล้วพรุ่งนี้จะเตรียมท้องว่าง ๆ กับวัตถุดิบที่จำเป็นสำหรับการจัดการฝันร้ายมา

Paimon:ที่แท้ฝันร้ายก็ไม่ใช่ว่าแค่กินเข้าไปคำเดียวก็จบหรอกเหรอ ต้องมีการเตรียมการเป็นพิเศษด้วยเหรอเนี่ย?

Hyakujitsuhaku Shion:จะ...จริง ๆ มันก็คือพวกเครื่องปรุงน่ะ สำหรับพวกเราแล้ว รสชาติของฝันร้ายมันไม่ค่อยถูกปากเท่าไหร่ ถ้ามีตัวเลือกในการปรุงรสบ้างก็คงจะกินง่ายขึ้นเยอะเลย...

Paimon:อะ...อ้อ เข้าใจแล้ว ลำบากพวกเธอแย่เลยนะ

Hyakujitsuhaku Shion:ไม่หรอก งั้นฉันขอตัวกลับไปจัดการธุระก่อนนะ Kohaku จะอยู่ทางนี้คอยดูแลป๊อปคอร์นเอง ขอให้ทุกคนโชคดี! แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ

Sayu:พวกเราจะออกเดินทางกันตอนไหนเหรอ?

Paimon:เหวอ?! เธอมาอยู่ข้างหลังฉันตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ทำไมไม่ได้ยินเสียงเลยสักนิด!

Sayu:หึหึ นินจาน่ะเวลาเดินห้ามมีเสียง ไม่งั้นจะแอบย่องไปอู้ได้ยาก

Sayu:จริง ๆ แล้ว ฉันเพิ่งเรียนวิชานินจาใหม่มาด้วยนะ มูจิน่าอำพราง...

Klee & Yaoyao:ท้าดา!

Qiqi:ท้าดา

Klee:Paimon น้อย พวกเราได้ยินหมดแล้วนะ แล้วพวกเราจะออกเดินทางกันตอนไหนเหรอ

Yaoyao:ป๊อปคอร์นเป็นเพื่อนของพวกเรา พวกเราก็อยากจะช่วยเขาเหมือนกัน

Prune:พาเด็กน้อยออกไปข้างนอกเยอะขนาดนี้ มีเรื่องให้ต้องห่วงเต็มไปหมด...

Prune:ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ!

Prune:(ช่างเถอะ การเดินทางนี่แหละที่จะทำให้เห็นธาตุแท้ของคน เผลอ ๆ อาจจะมีโอกาสหาจุดอ่อนของแม่มดเจอก็ได้...)

Prune:งั้น... พวกเราเตรียมของกันนิดหน่อยแล้วออกเดินทางกันเลยเถอะ

3

เตรียมตัวให้พร้อมแล้วออกเดินทาง

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Klee:ฉันจะพกระเบิดไปเยอะ ๆ เอาไปบึ้มพวกคนเลวระหว่างทาง ให้กระเด็นขึ้นฟ้าไปเลย!

Yaoyao:ฉันเตรียมร่มไปด้วยล่ะ เอาไว้กันฝนกับกันแดด แล้วก็เตรียมสมุนไพรไล่แมลงไว้ให้ทุกคนแล้ว น่าจะพอช่วยได้บ้างนะ!

Yaoyao:อ่ะนี่ พกใส่กระเป๋าไว้นะ เวลาอยู่ในป่าจะได้ไม่โดนแมลงกัด ส่วนของพี่ Prune กับพี่ Traveler หนูก็ห่อไว้ให้แล้วเหมือนกัน

Qiqi:ถ้าเผลอหกล้ม อย่าร้องไห้ มาหา Qiqi จะช่วยประคบเย็นให้...

Sayu:ทางใน Inazuma มันซับซ้อนนะ พวกแม่มดน้อยต้องเดินไปด้วยกัน อย่าแตกแถวเด็ดขาด ถ้าหลงทางให้รออยู่ที่เดิม เดี๋ยวฉันจะไปตามหาทุกคนเอง

Sayu:อ้อ แล้วก็ Prune กับ Traveler ด้วย สมาคมแม่มดน้อยก็ต้องปกป้องพวกเขาให้ดีเหมือนกันนะ!

Paimon:อื้ม เข้าใจแล้ว ปกติ Traveler จะเป็นคนปกป้องคนอื่นตลอด ครั้งนี้ให้สมาคมแม่มดน้อยปกป้องเขาบ้างก็แล้วกัน!

Paimon:แล้วก็ ฉันเตรียมขนมที่ทั้งอร่อย อิ่มท้อง แล้วก็ไม่เลอะมือไว้ด้วย เหมาะสำหรับเติมพลังตอนอยู่ในป่าสุด ๆ! ถ้าหิวเมื่อไหร่ก็มาเอาที่ฉันได้นะ

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Prune:ฉันพร้อมแล้ว ออกเดินทางได้ทุกเมื่อ

Conversation 3 · 2 linesOpen full page →

Traveler:งั้นก็ออกเดินทางกันเลย!

Prune:ไหนขอฉันดูแผนที่ที่บากุเขมือบฝันให้มาหน่อยซิ ที่ที่ใกล้ที่นี่ที่สุดคือด้านในของป่า Chinju... ไปกันเถอะ!

4

เตรียมตัวให้พร้อมแล้วออกเดินทาง

Open step page →
5

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้าย

Open step page →
Conversation 1 · 20 linesOpen full page →

Paimon:จุดที่ทำเครื่องหมายไว้ในแผนที่คือตรงนี้ใช่มั้ย? เหมือนจะเป็นป่าละเมาะเล็ก ๆ นะ

Sayu:ต้นไม้ทุกต้นที่นี่ฉันเคยไปนอนมาหมดแล้วล่ะ เคยได้อันดับ 5 ในการจัดอันดับสุดยอดสถานที่แอบอู้ของ Sayu ด้วย!

Yaoyao:เคยเหรอ?

Sayu:พอโดนพี่มิโกะเจอเข้า ก็เลยร่วงไปอยู่อันดับ 7 แล้วล่ะ

Prune:แบ่งกลุ่มกันค้นหาเถอะ จะได้ไวขึ้น

Prune:เรื่องปีนต้นไม้ฉันก็พอไหวอยู่ ฉันรับผิดชอบต้นนึงก็แล้วกัน ส่วนฝีมือของ Sayu นี่คงไม่ต้องพูดถึง ที่เหลือก็...

Klee:พี่ Prune พวกเรามาวิ่งแข่งกันเถอะ! เริ่มวิ่งจากตรงนี้ไป แล้วมาแข่งกันว่าใครจะหาเบาะแสได้เร็วกว่ากัน!

Prune:ฉันยังพูดไม่จบเลย...

Yaoyao:ไปกันเถอะ ๆ~ ถือซะว่าได้ยืดเส้นยืดสายไง

Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ พี่ช่วยเป็นคนให้สัญญาณเตรียมตัววิ่งให้หน่อยได้มั้ย?

Traveler:ทุกคนประจำที่~

Yaoyao:Qiqi เดี๋ยวต้องตามฉันมาติด ๆ เลยนะ!

Klee:Paimon น้อยพา Klee บินไปด้วยได้มั้ย?

Paimon:เอ่อ... เหมือนจะยากไปหน่อยนะ...

Sayu:วิชาหลบหนีของ Yoohoo Art ไม่เคยแพ้ใครหรอกนะ

Prune:ทำไมฉันต้องมาบ้าจี้ตามพวกเธอด้วยล่ะเนี่ย...

Traveler:ระวัง... ไป!

Sayu:ลุยเลย!

Prune:จะยอมแพ้เด็กไม่ได้เด็ดขาด

Yaoyao:อ้าว ทำไมเธอยังอยู่กับที่ล่ะ คนอื่นวิ่งไปไกลแล้วนะ มานี่สิ จับมือฉันไว้แน่น ๆ

6

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้าย

Open step page →
7

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้ายในพื้นที่ป่าเล็ก ๆ

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Prune:ต้นไม้นี่ปีนยากชะมัด โชคดีนะที่ตอนอยู่ Nod-Krai ฉันปีนหลังคามาไม่น้อย ไม่นึกเลยว่าทักษะนี้จะได้เอามาใช้ประโยชน์ที่นี่

Prune:บากุเขมือบฝันบอกว่าให้เน้นดูจุดที่ดูแปลกแยก หรือไม่เข้ากับสภาพแวดล้อม... ไหนดูซิ...

8

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้ายในพื้นที่ป่าเล็ก ๆ

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Yaoyao:Qiqi วิ่งเมื่อกี้เหนื่อยมั้ย? ถ้าเหนื่อยก็พักก่อนได้นะ

Qiqi:Qiqi ไม่เหนื่อย Yaoyao เหงื่อออกแล้ว ฉันช่วยเช็ดให้นะ

Qiqi:คุณ Bai บอกว่า ถ้าเหงื่อออกจะเป็นหวัดได้ง่าย ต้องรีบเช็ดให้แห้ง

Yaoyao:เรื่องนี้เธอก็จำได้ด้วยเหรอ? สมเป็นผู้ช่วยมือหนึ่งของ Bubu Pharmacy จริง ๆ

Qiqi:ฉันจำไม่ได้หรอก... ในสมุดบันทึกมีเขียนไว้ ฉันเพิ่งดูเมื่อกี้ ในนั้นยังเขียนไว้อีกว่า: หาเศษเสี้ยวฝันสลาย

Yaoyao:ไม่ใช่คำว่า "สลาย" หรอกนะ ไว้เดี๋ยวจะสอนเธอเขียนก็แล้วกัน ตอนนี้พวกเราหาเศษเสี้ยวกันก่อนเถอะ พยายามเข้านะ ใช้ทักษะการเก็บสมุนไพรกับเก็บหัวไชเท้าที่ Liyue ของพวกเรานี่แหละ!

9

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้ายในพื้นที่ป่าเล็ก ๆ

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Klee:จะบึ้มให้ร่วงลงมาให้หมดเลย...

Paimon:ไม่ได้นะไม่ได้! "หากเนินเขาเกิดไฟไหม้ Klee ไม่รอดแน่!" ลืมไปแล้วเหรอ?

Klee:ที่นี่ไม่มีกองอัศวิน ต้องทำตามกฎด้วยเหรอ?

Paimon:เพราะอย่างนั้น Klee ถึงยิ่งต้องทำตัวเป็นเด็กดีไงล่ะ ทุกคนในกองอัศวินจะได้รู้ว่า Klee เป็นเด็กดี ครั้งหน้าจะได้ไว้ใจให้ Klee ออกมาเที่ยวอีก

Klee:Klee จะเป็นเด็กดี! Klee ยังอยากไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ แม่มดน้อยอีกหลาย ๆ ที่!

Paimon:อื้ม! งั้น Klee รับหน้าที่สำรวจโคนต้นไม้นะ ส่วนฉันจะบินขึ้นไปดูข้างบนให้เอง ตกลงมั้ย?

Klee:ได้เลย Paimon น้อยระวังตัวด้วยนะ! Klee ก็จะระวังตัวเหมือนกัน

10

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้ายในพื้นที่ป่าเล็ก ๆ

Open step page →
Conversation 1 · 2 linesOpen full page →

Sayu:อ่า... บัลลังก์นี้ยังนั่งสบายเหมือนเดิมเลยนะ ชวนให้ง่วงจัง... ไม่ได้ ๆ จะหลับไม่ได้!

Sayu:ฉันพกมินต์มาด้วย... อื้ม ตั้งสติหน่อย Sayu! ยิ่งหาเจอเร็ว ก็ยิ่งได้นอนเร็ว

11

ตรวจสอบสิ่งที่ Prune เพิ่งค้นพบ

Open step page →
Conversation 1 · 22 linesOpen full page →

Prune:ต้นไม้นี่ปีนยากชะมัด โชคดีนะที่ตอนอยู่ Nod-Krai ฉันปีนหลังคามาไม่น้อย ไม่นึกเลยว่าทักษะนี้จะได้เอามาใช้ประโยชน์ที่นี่

Prune:บากุเขมือบฝันบอกว่าให้เน้นดูจุดที่ดูแปลกแยก หรือไม่เข้ากับสภาพแวดล้อม... ไหนดูซิ...

Prune:เอ๊ะ?! หางใหญ่จัง! ดูทะแม่ง ๆ แล้วมั้ยเนี่ย!

???:เมี้ยวว...?!

Prune ดึงหางที่อยู่ตรงหน้าอย่างแรง ทันใดนั้นก็มีเสียงแมวร้องโหยหวนดังขึ้น... ทุกคนได้ยินเสียงจึงพากันกรูเข้ามาดู

Kirara:โอ๊ย เจ็บบบบบบ...

Traveler:Kirara?

Kirara:Traveler กับ Paimon นี่นา! พอเห็นพวกเธอปุ๊บก็ตื่นเต็มตาเลยนะเนี่ย สวัสดีทุกคน! แล้วก็มีเด็ก ๆ อีกกลุ่มนึงด้วย... เป็นเพื่อนของพวกเธอเหรอ? สวัสดีจ้ะเด็ก ๆ

Klee:สวัสดีแมวเหมียวตัวโต พวกเราคือแม่มดน้อยล่ะ!

Paimon:ทำไม Kirara ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ?

Kirara:วันนี้พัสดุไม่ค่อยเยอะ พอส่งเสร็จฉันก็เลยมาฝนเล็บแถวนี้น่ะ ฝนไปฝนมาก็ง่วง ก็เลยเผลองีบหลับไป... แล้วก็ ตอนที่หลับเพลิน ๆ อยู่ หางก็โดนดึงเข้า...

Prune:ขอโทษทีนะ ฉันเข้าใจผิดไปเอง นึกว่าหางของเธอเป็นของที่เรากำลังตามหากันอยู่ซะอีก...

Prune:ถ้าเดาไม่ผิดเธอคือเนโกะมาตะสินะ? ในสารานุกรมสิ่งมีชีวิตหายากเล่มนั้นก็มีเขียนไว้ อยู่หน้าที่... อืม...

Paimon:ครั้งนี้ก็จำได้ด้วยเหรอว่าอยู่หน้าไหน?

Prune:(แย่ล่ะ จำไม่ได้ อย่าจ้องฉันแบบนั้นสิ...)

Prune:เอาเป็นว่าฉันให้ก้อนไหมพรม เพื่อเป็นการขอโทษเธอก็แล้วกันนะ?

Kirara:ก้อนไหมพรม! เอ่อ... ไม่เป็นไร ๆ แค่ตกใจเพราะโดนปลุกเฉย ๆ ไม่ได้เป็นอะไรขนาดนั้นหรอก

Kirara:เด็กน้อยคนนี้รู้เยอะจังเลยนะ...

Prune:ฉันไม่ใช่เด็ก... เฮ้อ ช่างเถอะ

Paimon:จะว่าไป Kirara สังเกตเห็นอะไรผิดปกติแถวนี้บ้างมั้ย?

Kirara:ถ้าจะให้พูดถึงเรื่องผิดปกติละก็... ปกติฉันจะชอบงีบหลับอยู่ใต้ต้นไม้นั่น แต่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร นอนแล้วรู้สึกไม่สบายตัวเอาซะเลย ก็เลยปีนขึ้นมานอนบนต้นนี้น่ะ

Prune:พวกเธอคุยกันไปก่อนนะ ฉันจะไปดูหน่อย!

12

คุยกับ Prune เพื่อตรวจสอบสถานการณ์

Open step page →
13

คุยกับ Prune เพื่อตรวจสอบสถานการณ์

Open step page →
Conversation 1 · 8 linesOpen full page →

Sayu:พี่เนโกะมาตะ พอจะมีที่อื่นที่เหมาะกับการแอบอู้ไปนอนแนะนำอีกมั้ย?

Kirara:เรื่องนั้นเหรอ... บางทีก็ในกล่องกระดาษ บางทีก็บนตักของคุณยาย...

Klee:พี่แมวเหมียวตัวโต หนูรู้จักพี่แมวเหมียวตัวเล็กคนนึงด้วย เขามีแค่หางเดียวเอง พอโตขึ้นแล้วเขาจะมีสองหางเหมือนพี่มั้ย?

Kirara:คงจะไม่ล่ะมั้ง... ยกเว้นแต่ว่าเขาจะเป็นโยไกเผ่าเนโกะมาตะเหมือนกัน

Qiqi:พี่สาว โยไกกับปีศาจต่างกันยังไงเหรอ?

Kirara:เอ่อ... ปีศาจคืออะไรเหรอ?

Yaoyao:หนูเดาว่าคงเป็นความแตกต่างระหว่างโยไกดีกับโยไกไม่ดีล่ะมั้ง เหมือนกับคนดีแล้วก็คนไม่ดีนั่นแหละ

Paimon:ใช่แล้ว ๆ Kirara ก็เหมือนกับราชาแป้งโดว์นั่นแหละ เป็นโยไกที่ใจดีมาก ๆ เลย

Conversation 2 · 2 linesOpen full page →

Prune:ว่าแล้วเชียว ที่นี่มีเศษเสี้ยวฝันร้ายอยู่จริง ๆ ด้วย!

Prune:เก็บไว้ก่อนเถอะ อาศัยจังหวะที่กำลังมือขึ้น รีบไปหาที่ต่อไปกันเลยดีกว่า

Conversation 3 · 2 linesOpen full page →

Traveler:ตกลง พวกเราออกเดินทางกันเถอะ

Prune:อื้ม ที่ต่อไปอยู่ทางตะวันออกของหมู่บ้าน Konda... ฉันจำเส้นทางได้แล้ว ออกเดินทางกันเถอะ

Conversation 4 · 1 linesOpen full page →

Prune:พวกเรารีบฉวยโอกาสนี้ ไปตามหาที่จุดต่อไปกันเถอะ

Conversation 5 · 2 linesOpen full page →

Traveler:ตกลง พวกเราออกเดินทางกันเถอะ

Prune:อื้ม ที่ต่อไปอยู่ทางตะวันออกของหมู่บ้าน Konda... ฉันจำเส้นทางได้แล้ว ออกเดินทางกันเถอะ

14

คุยกับ Prune เพื่อไปยังสถานที่ถัดไป

Open step page →
15

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้าย

Open step page →
Conversation 1 · 5 linesOpen full page →

Prune:เอาล่ะ จากประสบการณ์ก่อนหน้านี้ คราวนี้ทุกคนก็น่าจะรู้หน้าที่ของตัวเองดีแล้วนะ

Prune:พวกเราแยกย้ายกันไปสำรวจบริเวณรอบ ๆ ก่อน ถ้าเจออะไรก็ตะโกนบอกทุกคนนะ เข้าใจมั้ย?

#Klee & Yaoyao & Sayu & Paimon & {NICKNAME}:รับทราบ!

Qiqi:รับทราบ

Prune:ทะ ทำไมเธอถึงไปตะโกนตามพวกเด็ก ๆ ด้วยล่ะเนี่ย... แยกย้ายได้

16

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้าย

Open step page →
17

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้าย

Open step page →
18

ตรวจสอบสถานที่น่าสงสัย

Open step page →
19

ตรวจสอบสถานที่น่าสงสัย

Open step page →
20

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
21

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
22

ตรวจสอบการค้นพบใหม่ของเหล่าแม่มดน้อย

Open step page →
Conversation 1 · 44 linesOpen full page →

Klee:พี่อัศวินผู้มีเกียรติ Paimon น้อย แล้วก็พี่ Prune รีบมาทางนี้เร็ว...

Paimon:มาแล้ว! เจออะไรเข้าเหรอ?

Klee:การค้นพบครั้งใหญ่! มีแมลงต่อแถวกันยาวเหยียดเลย Klee ไม่เคยเห็นมาก่อนเลยนะ!

Qiqi:ฉันก็ไม่เคยเห็นเหมือนกัน ว้าว...

Sayu:นี่คือ Onikabuto เจอได้ทั่วไปใน Inazuma น่ะ

Yaoyao:ฉันเคยเห็นมดขนของในสวนเล็ก ๆ ของอาจารย์ พวกมันกำลังย้ายบ้านเหมือนกันรึเปล่านะ? แต่ทำไมไม่ถือสัมภาระไปด้วยล่ะ?

Prune:แปลกจัง ปกติ Onikabuto จะหลบซ่อนตัวในตอนกลางวันและออกหากินตอนกลางคืนนี่นา เพื่อหลบเลี่ยงศัตรูตามธรรมชาติ ตอนกลางวันพวกมันควรจะซ่อนตัวอยู่ในพุ่มไม้หรือซอกหินที่เย็น ๆ สิ

Klee:พี่ Prune รู้เยอะจังเลย!

Prune:อะแฮ่ม ก็ Onikabuto ประทังชีวิตด้วยน้ำเลี้ยงต้นไม้กับผลไม้ป่านี่นา ช่วงกลางคืนต่างหากที่เป็นเวลาหากินของพวกมัน เพราะงั้นโอกาสที่จะเจอพวกมันตอนกลางคืนเลยมีสูงกว่าน่ะ

Traveler:อย่างนี้นี่เอง!

Arataki Itto:อย่างนี้นี่เอง!

Paimon:คนเลี้ยงวัว! นายมาอยู่ที่นี่ได้ไงเนี่ย?

Arataki Itto:Lavender Melon แคระ เจอกันอีกแล้วนะ! ลูกพี่อย่างฉันก็ต้องมาตามหา Onikabuto ที่ตัวใหญ่และแข็งแกร่งกว่าเดิมน่ะสิ! ผู้แข็งแกร่งย่อมไม่หยุดพัฒนาตัวเองอยู่แล้ว! ว่าแต่พวกเธอเถอะ มาทำอะไรกันที่นี่ล่ะ?

Arataki Itto:โว้ว? มี Lavender Melon จิ๋วหน้าใหม่เพียบเลยนี่นา ฉันเข้าใจแล้ว...

Arataki Itto:พวกเธอกำลังเล่นพ่อแม่ลูกกันอยู่สินะ! ฮ่าฮ่า ลูกพี่คนนี้กำลังว่างอยู่พอดี ให้ฉันเล่นด้วยเอามั้ยล่ะ?

Klee:คุณลุงตัวเบิ้ม คุณลุงเล่นเป็นราชาอสูรที่มีเขาก็ได้นะ

Arataki Itto:ต้องพี่ชายสิ! พี่ชายสุดหล่อ!

Sayu:ทุกคนรีบซ่อนตัวเร็ว เอามือกุมหัวไว้ด้วย! ถ้าโดนเจ้าคนเสียงดังนี่ลูบหัว ตัวจะไม่สูงนะ!

Paimon:พวกเธอรีบหนีไป! ฉันจะถ่วงเวลาหมอนี่ไว้เอง! คนเลี้ยงวัว ข้ามศพฉันไปก่อนเถอะ!

Arataki Itto:วะฮ่าฮ่าฮ่า น่าสนใจดีนี่ เจ้า Lavender Melon แคระบินได้นี่ซ่าไม่เบาเลยนะ เชื่อมั้ยว่าลูกพี่คนนี้จะลูบหัวเธอเป็นคนแรกเลย!

Paimon:ฮึ่มมม แม่มดน้อย Paimon ขอร่ายคาถาใส่เจ้าคนเลี้ยงวัว: ลูบหัวหนึ่งครั้ง เงินในกระเป๋าจะหายไป 10,000 Mora!

Arataki Itto:วะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ในกระเป๋าของลูกพี่คนนี้ไม่เคยมีเงินเกิน 500 Mora อยู่แล้ว!

Paimon:หน็อย พลาดท่าซะแล้ว เผ่นเร็ว!

Arataki Itto:วิ่งช้า ๆ หน่อยสิเจ้าพวก Lavender Melon แคระ ระวังหกล้มล่ะ เดี๋ยวลูกพี่คนนี้จะนับถึงสิบแล้วค่อยออกไปตามหาพวกเธอ...

Arataki Itto:หนึ่ง... สอง... สามสี่ห้าหกเจ็ดแปดเก้าสิบ! ฮ่าฮ่า!

Prune:...?

Prune:อ๊ะ ฉันคิดออกแล้ว!

Prune:พฤติกรรมผิดปกติของ Onikabuto คือคำใบ้นี่เอง ถ้าแหล่งที่อยู่อาศัยเดิมไม่มีปัญหา พวกมันคงไม่มีเหตุผลที่จะเสี่ยงย้ายถิ่นฐานตอนกลางวันหรอก

Prune:ถ้าลองย้อนกลับไป ตามเส้นทางที่พวกมันเดินจากมา...

Prune:ตรงนี้มีเศษเสี้ยวฝันร้ายอยู่จริง ๆ ด้วย! พวกเรารีบเก็บกันเถอะ

Prune:เท่านี้ก็เหลืออีกแค่ชิ้นเดียวแล้ว ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม

Traveler:ชิ้นนี้ Prune ก็เป็นคนเจออีกแล้วนะเนี่ย

Prune:เลิกแซวฉันได้แล้วน่า... ต้องขอบคุณพวกแม่มดน้อยที่สังเกตเห็น Onikabuto พวกนี้เข้า คนที่ทำผลงานจริง ๆ คือพวกเขาต่างหากล่ะ

Prune:คงมีแต่เด็ก ๆ เท่านั้นแหละที่จะถูกแมลงตัวเล็ก ๆ ดึงดูดความสนใจได้ ถ้าเป็นฉัน ก็ไม่แน่ว่าจะสังเกตเห็นหรอก...

Prune:ระ...เรื่องนั้นไว้ค่อยว่ากันเถอะ! จัดการธุระให้เสร็จก่อนดีกว่า จะให้เรียกพวกแม่มดน้อยกลับมาเลยมั้ย? ได้เวลาไปที่ต่อไปแล้วนะ

Traveler:เธอเองก็ชินกับการไปไหนมาไหน กับพวกเขาแล้วสินะ

Prune:แล้วจะปล่อยให้พวกเขาเล่นกันอยู่ที่นี่ได้ยังไงล่ะ พี่เบิ้มนั่นดูยังไงก็ไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด

Prune:ไหนดูซิ... เหลือแค่ชายหาดทางทิศเหนือของหมู่บ้าน Konda แล้ว... ออกเดินทาง!

23

คุยกับ Prune เพื่อตรวจสอบสถานการณ์

Open step page →
24

คุยกับ Prune เพื่อตรวจสอบสถานการณ์

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

Arataki Itto:เธอเห็นพวกเขามั้ย? แปลกจัง พวก Lavender Melon จิ๋วเนี่ยหาตัวยากยิ่งกว่า Onikabuto ซะอีก!

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Sayu:มองไม่เห็นฉัน จงมองไม่เห็นฉัน

Conversation 3 · 2 linesOpen full page →

Klee:ถ้าราชาอสูรมีเขาตามมาถึงที่นี่ละก็ Klee จะบึ้มเขาให้กระเด็น!

Paimon:ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอก... จริง ๆ เขาก็ไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอะไร

Conversation 4 · 2 linesOpen full page →

Qiqi:Qiqi ไม่กลัวเรื่องตัวไม่สูง Yaoyao มายืนข้างหลังฉัน ฉันจะปกป้องเธอเอง

Yaoyao:ไม่ได้นะ พวกเราต้องสูงไปด้วยกันสิ

Conversation 5 · 2 linesOpen full page →

Prune:ฉันสังเกตมาสักพักแล้วนะ พี่เบิ้มนั่นดูเป็นเด็กยิ่งกว่าพวกเขาซะอีก โตแต่ตัวรึไงเนี่ย?

Prune:จริง ๆ แค่เขาขึ้นไปยืนบนที่สูงหน่อยก็หาพวกเด็ก ๆ เจอแล้วแท้ ๆ... อะแฮ่ม ฉันไม่ได้บอกว่าอยากเล่นด้วยนะ ถ้าจะออกเดินทางเมื่อไหร่ก็เรียกแล้วกัน! ฉันจะไปอ่านหนังสือละ

Conversation 6 · 2 linesOpen full page →

Traveler:งั้นออกเดินทางกันตอนนี้เลย!

Prune:อะ...โอเค ไหนดูซิ... เหลือแค่ชายหาดทางทิศเหนือของหมู่บ้าน Konda แล้ว... ไปกันเถอะ!

25

คุยกับ Prune เพื่อไปยังสถานที่ถัดไป

Open step page →
26

ค้นหาเศษเสี้ยวฝันร้าย

Open step page →
Conversation 1 · 9 linesOpen full page →

Paimon:ถึงสถานที่สุดท้ายแล้ว จะเริ่มหาจากตรงไหนดีนะ...

Paimon:เด่นเกินไปแล้วมั้ง! ดึงดูดพวกมอนสเตอร์มาเป็นฝูงเลยนะนั่น!

Prune:ก็แค่ Slime ไม่กี่ตัว พวกเธอถอยไปเถอะ ฉันจัดการเอง

Klee:เหล่าแม่มดน้อย พวกเรามาช่วยพี่ Prune กันเถอะ!

Paimon:ดีล่ะ! สู้ ๆ นะ! ฉันจะรับหน้าที่คอยส่งเสียงเชียร์อยู่ข้าง ๆ พวกเธอเอง

Paimon:อย่าดูถูกบทบาทของกองเชียร์เชียวนะ พวกเราผ่านการต่อสู้ที่ยากลำบากมาตั้งเท่าไหร่ การสนับสนุนจากข้างสนามน่ะเป็นส่วนที่สำคัญมาก ๆ!

Paimon:เรียกได้ว่าเป็นกุญแจสำคัญสู่ชัยชนะเลยก็ว่าได้! เธอว่าจริงมั้ย?

27

กำจัดมอนสเตอร์

Open step page →
28

ชนะการต่อสู้ และรวบรวมชิ้นส่วนฝันร้าย

Open step page →
29

ชนะการต่อสู้ และรวบรวมชิ้นส่วนฝันร้าย

Open step page →
Conversation 1 · 6 linesOpen full page →

Paimon:พวกเธอเข้าขากันได้ดีสุด ๆ ไปเลย! แค่ผัวะผัวะผัวะ แล้วก็โผ้ะโผ้ะโผ้ะ จากนั้นก็ฉัวะฉัวะฉัวะ ก็กำจัดพวกมอนสเตอร์ได้หมดเลย!

Prune:ฮ่าฮ่า... พวกเธอนี่ก็เก่งเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย Paimon เองก็ไม่เลวเลย เสียงดังใช้ได้เลยล่ะ

Klee:ก็เพราะพวกเราเป็นแม่มดน้อยที่สุดยอดมากยังไงล่ะ

Sayu:สู้เสร็จก็ชักจะง่วงแล้วสิ...

Qiqi:หิวแล้ว

Yaoyao:ป้าวังวนเคยบอกไว้ว่าฟ้ามืดแล้วอย่าไปเดินเล่นเตร็ดเตร่ข้างนอก นี่ก็เป็นเศษเสี้ยวชิ้นสุดท้ายแล้วสินะ พวกเรารีบเก็บแล้วกลับกันเถอะ

30

กลับไปที่ฐานลับ

Open step page →
Conversation 1 · 32 linesOpen full page →

Klee:ป๊อปคอร์น ราชาแป้งโดว์ พวกเรากลับมาแล้ว!

Paimon:ว้าว... ของอร่อย ๆ เต็มไปหมดเลย! เธอเป็นคนเตรียมไว้ให้พวกเราเหรอ?

ราชาแป้งโดว์:!

ทุกคนรับประทานอาหารมื้ออร่อยไปพร้อมกับสรุปเรื่องราวที่ได้พบเจอในวันนี้ ขั้นตอนการรวบรวมเศษเสี้ยวฝันร้ายนั้นราบรื่นกว่าที่คาดไว้ และยังสนุกกว่าที่คิดเอาไว้ด้วย บางทีนี่อาจจะเป็นผลลัพธ์อันแสนวิเศษ ของการที่เหล่าแม่มดน้อยได้มารวมตัวกันก็เป็นได้

Yaoyao:ป๊อปคอร์น พวกเรานัดกับราชาแป้งโดว์ไว้แล้วนะ พรุ่งนี้เธอจะได้กลับมาเป็นปกติแล้วล่ะ!

Sayu:แถมพอฝันร้ายของ Homura ถูกกินไปแล้ว เธอก็จะดีขึ้นด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงนะ

ราชาแป้งโดว์:~

Klee:แล้วพวกเราก็จะช่วยป๊อปคอร์นตามหา Homura ให้เจอ ทุกคนจะได้มาเล่นด้วยกัน!

Qiqi:ถ้าเพื่อนในจินตนาการทุกคนออกมาเล่นด้วยกันได้ ก็คงจะดีกว่านี้

Klee:เวทมนตร์ของมะม๊าทำได้นะ!

Prune:Klee เคยเรียนเวทมนตร์แบบนั้นด้วยเหรอ? เธอทำเป็นรึเปล่า?

Klee:Klee เรียนมาแค่วิธีส่งต่อเวทมนตร์เปิดตัวให้แม่มดน้อยคนอื่น เวทมนตร์อย่างอื่นยังไม่ได้เริ่มเรียนเลย...

Yaoyao:ถ้าอย่างนั้น อาจารย์ คุณป้าวังวน แล้วก็คุณลุงบงการก็ต้องทำได้เหมือนกันสิ! พวกเขาเป็นเซียนที่มีอิทธิฤทธิ์แก่กล้า เก่งกาจมากเลยนะ

Sayu:งั้นอาจารย์ของฉันก็ต้องทำได้เหมือนกัน! นินจาผู้ยิ่งใหญ่ไม่มีทางแพ้หรอก!

Paimon:งั้น! งั้น... เธอทำได้รึเปล่าล่ะ?

Traveler:คิดยังไงก็ไม่มีทางทำได้หรอก!

Paimon:ก็นั่นสินะ งั้นก็... ล้วนแต่เป็นรุ่นพี่ที่ยอดเยี่ยมกันทั้งนั้นเลยเนอะ

Paimon:ฮี่ฮี่ ลองจินตนาการภาพที่เพื่อนในจินตนาการของทุกคนมาอยู่รวมกันดูสิ... ต้องน่าสนุกมากแน่ ๆ เลย!

Qiqi:Paimon มีเพื่อนในจินตนาการมั้ย?

Paimon:ถึงฉันจะไม่มีเพื่อนในจินตนาการก็เถอะ แต่ในชีวิตประจำวันแค่มี Traveler คอยอยู่เป็นเพื่อน มีอะไรก็เล่าให้ฟังได้ทุกอย่าง แค่นี้ฉันก็รู้สึกมีความสุขมาก ๆ แล้วล่ะ!

Paimon:แล้ว Prune ล่ะ? เธอมีเพื่อนในจินตนาการมั้ย?

Prune:มีสิ! มันชื่อ Descartes เป็นลูกหมาที่น่ารักมาก ๆ แล้วก็เป็นเพื่อนซี้ของฉันเลยล่ะ

Klee:น่ารักเหมือนพี่ Prune มั้ย?

Prune:เอ๋... ก็น่าจะมั้ง ฉันน่ารักงั้นเหรอ...

Prune:อะแฮ่ม กินกันอิ่มแล้วใช่มั้ย ถึงเวลากลับไปพักที่โรงแรมแล้วล่ะ เดี๋ยวฉันเดินไปส่งพวกเธอเองนะ

Sayu:คืนนี้ Prune มานอนด้วยกันกับพวกเราสิ พี่มิโกะจองห้องไว้ใหญ่เบ้อเริ่มเลย หลายวันมานี้พวกเราก็นอนด้วยกันตลอด ยังมีที่ว่างเหลืออยู่นะ

Yaoyao:ใช่ ๆ เมื่อคืนยังเล่นปาหมอนกันอยู่เลย

Prune:ฉันคงไม่ดีกว่า พอดีฉันเองก็จอง...

Klee:มาเล่นด้วยกันเถอะพี่ Prune น้าาา ตกลงมั้ย?

Prune:...ก็ได้ ไปกันเถอะ

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 2994883736
อัศจรรย์ผองเพื่อนในจินตนาการ - 2
อัศจรรย์ผองเพื่อนในจินตนาการ - 2

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2994883736
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
หากเธอลืมเลือนหนทางเข้าสู่ความฝัน
หากเธอลืมเลือนหนทางเข้าสู่ความฝัน

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1324137546

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_LoliFriends
Chapter iconchapterIcon198 × 192 · 12 KBUI_ChapterIcon_LoliFriendsResource name

Properties

7

chapter10250

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/393
id
10250
groupId
10249
questType
EQ
endQuestId
4024011
chapterIcon
UI_ChapterIcon_LoliFriends
beginQuestId
4024002
chapterCategory
event