นิทรรศการกรรมบถบ่วงปัญญา ฉากที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1433582810
Story Chapters
Story evidence
Aarav:มาแล้วเหรอ โทษที ฉันเพิ่งสอบปากคำผู้กระทำผิดเสร็จ เลยไม่ทันได้ส่งคนไปแจ้งให้เธอทราบ
Paimon:ได้อะไรบ้างมั้ย?
Aarav:จะว่ายังไงดี มีเรื่องที่ไม่คาดคิดอยู่เยอะเลย
Aarav:จับพวกทหารรับจ้างที่เป็นโจรลักพาตัวได้ง่ายกว่าที่คิด ฉันให้คนปลอมตัวเป็น Sachin ได้แค่แป๊บเดียวก็ล่อพวกนั้นออกมาสำเร็จแล้ว
Aarav:ปัญหาคือสอบปากคำจบถึงรู้ว่า คนที่จ้างพวกเขามาเหมือนจะเป็นลูกของ Sachin นะ
Paimon:คนเป็นลูกหาคนมาลักพาตัวพ่อตัวเองเนี่ยนะ? ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ?
Aarav:ก็ไม่รู้สินะ... มีแค่ทหารรับจ้างบางส่วนที่เข้าเมืองมาเท่านั้น ยังมีอีกเยอะเลยที่รอซุ่มอยู่นอกเมืองน่ะ
Aarav:พวกเราเตรียมจะย้ายกำลังคนไปกวาดล้างจับพวกเขาให้หมด พวกเธอจะไปด้วยกันมั้ย?
Paimon:ก็ได้นะ พวกเราก็อยากไปดูให้รู้เรื่องเหมือนกันว่ามันยังไงกันแน่
Levi:ลูกพี่ เหมือนจะมีคนมาอีกแล้ว...
Mazaar:ขอพูดหน่อยเถอะ เหล่าพี่น้องก็แค่รับเงินแล้วทำงานตามที่สั่ง โทษคงไม่หนักขนาดนั้นมั้ย จะจับทั้งทีก็ต้องจับให้ถูกคนสิ ผู้ว่าจ้างให้พวกเราลักพาตัว Sachin คือคุณคนนี้
???:...
Paimon:เกิดอะไรขึ้น? ใครซ้อมพวกนายจนอยู่ในสภาพนี้กันเนี่ย?
Mazaar:เธอกับพวกเขาไม่ใช่พวกเดียวกันหรอกเหรอ?
Paimon:พวกเขา? หมายถึงใครละเนี่ย?
Mazaar:จู่ ๆ ก็มีไอ้หนูที่ลอยอยู่บนฟ้าคนหนึ่ง เข้ามาซัดพวกเราแบบไม่ให้โอกาสได้พูดอะไรเลยสักนิด จากนั้นไม่นาน ก็มีผู้ชายสวมชุดเขียวอีกคนมาถามคำถามพวกเราต่อ
Aarav:ฉันถามจนได้รับคำตอบชัดเจนแล้วล่ะ ผู้บงการเบื้องหลังก็คือบุตรชายของ Sachin ท่านนี้ ที่มีชื่อว่า Jiwani
Aarav:ตอนนี้พวกเธออยากถามอะไรก็ถามได้หมดเลย เดี๋ยวฉันจะจับกุมพวกเขาทั้งหมด และพากลับไปสืบสวนที่สถาบัน
Paimon:ทำไมนายต้องจ้างคนมาลักพาตัว Sachin ด้วยล่ะ?
Jiwani:ฮึ ยังต้องถามอีกรึไง? ผ่านมาเป็นยี่สิบปีแล้ว ไม่รู้ว่าเขากำลังซ่อนตัวใช้ชีวิตสบายใจเฉิบอยู่ที่ไหนกันแน่ ไม่ยักจะมาดูดำดูดีฉันเลยสักนิด
Jiwani:ที่น่าโมโหกว่านั้นก็คือ เขาดันมอบทรัพย์สินให้สถาบันเป็นคนจัดการทั้งหมด แถมยังร่างสัญญาบอกไว้อีกต่างหากว่า วันหนึ่งจะยกทรัพย์สินพวกนี้ให้กับอัจฉริยะที่เขาชื่นชม
Jiwani:นั่นควรจะเป็นของของฉันต่างหาก มีสิทธิ์อะไรไปยกให้คนอื่นกัน? ถ้าเขาไม่ยอมให้ฉัน งั้นฉันจะแย่งมาจากมือเขาเอง
Traveler:อย่าบอกนะว่านายคิดจะ...
Jiwani:ใช่! เขาบอกเองนี่ว่า จะแอบสังเกตการณ์การแข่งอยู่ในที่ลับสายตาน่ะ?
Jiwani:งั้นฉันก็จะจ้างคนไปจับตัวเขามา และบีบบังคับให้เขาเปลี่ยนสัญญาที่ตัวเองเซ็นลงไป ถ้าสถาบันไม่ยินยอมตกลง ฉันก็จะบังคับให้ Sachin ยอมรับว่า ฉันนี่แหละ อัจฉริยะที่เขายอมรับคนนั้น!
Traveler:พวกนายตามหาเขาเจอแล้วเหรอ?
Jiwani:ไม่เจอ ตาแก่นั่นซ่อนตัวเก่งเกินไป อาจจะแอบมองดูและหัวเราะอยู่ที่ไหนสักแห่งก็ได้
Jiwani:ฉันรู้สึกว่าเขาบ้าตั้งแต่ยี่สิบปีก่อนแล้ว ไม่ว่าอะไร คนบ้าก็ทำออกมาได้ทั้งนั้นแหละ...
Traveler:นายรู้เกี่ยวกับ "มงกุฎเจ้าปัญญา" มั้ย?
Jiwani:มงกุฎเจ้าปัญญา? อันที่เขาบริจาคให้สถาบันน่ะเหรอ?
Jiwani:ฉันรู้แค่ว่าไอ้ของเฮงซวยนั่นแพงมาก ตอนนั้นเพื่อที่จะซื้อมันให้ได้แล้ว Sachin ยอมขายทอดทรัพย์สินตั้งหลายอย่างแน่ะ
Jiwani:หลังซื้อกลับมา ในบ้านยังเกิดเหตุการณ์เหนือธรรมชาติอีกต่างหาก บางครั้งเวลาเดินผ่านห้องเก็บของเคยได้ยินด้วยนะว่า ด้านในมีคนใช้เสียงแหลมสูงพูดอะไรบางอย่างอยู่น่ะ
Jiwani:นอกจากนี้ ก่อนที่ Sachin จะบริจาคมันให้สถาบันไป เขายังเคยขังตัวเองไว้ในห้องเก็บของแล้ว เอาแต่วิจัยเจ้ามงกุฎนั่นอยู่ตั้งหลายวันแน่ะ
Jiwani:แต่ตอนนั้นเขาก็สติไม่ค่อยดีแล้วล่ะ จะทำอะไร พวกเราก็ไม่คิดว่าแปลกเลยสักนิด
Paimon:ที่บอกว่าสติไม่ค่อยดีนี่ยังไงเหรอ?
Jiwani:ตอนนั้นฉันยังเด็ก จำไม่ค่อยได้เท่าไหร่หรอก แต่เหมือนตอนนั้นเขาจะไปสำรวจทะเลทราย จนไม่ได้กลับบ้านมาอยู่หลายปี
Jiwani:พออยู่มาวันหนึ่งเขากลับมา ก็ดันเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนซะงั้น เอาแต่พึมพำอะไรที่คนอื่นฟังไม่รู้เรื่อง แถมยังปั่นวิทยานิพนธ์ข้ามวันข้ามคืนอีกต่างหาก
Jiwani:ฉันอยากเข้าไปดูว่าเขาเขียนอะไร แต่ก็ถูกไล่ตะเพิดออกจากห้องตลอด จากนั้นเขาก็เอาวิทยานิพนธ์ที่เขียนเสร็จออกจากบ้านไป กลับมาอีกทีก็เซ็นสัญญากับสถาบันเสร็จเรียบร้อยแล้ว
Jiwani:พอมาลองคิดดูอีกที บางทีตอนนั้นเขาอาจจะไม่ใช่พ่อของฉันอีกต่อไปแล้วก็ได้ แต่กลับเป็น... ปีศาจจากทะเลทรายที่สวมเปลือกนอกของ Sachin กลับมา
Paimon:อย่าพูดให้มันดูน่ากลัวขนาดนั้นเซ่! แค่ฟังฉันยังขนลุกเลย!
Jiwani:พวกเธอจะเชื่อไม่เชื่อก็ช่าง ฉันบอกสิ่งที่รู้ไปหมดแล้ว อยากขอรบกวนพวกเธอแค่อย่างเดียวเท่านั้น ถ้าพวกเธอได้เจอ Sachin ก็ฝากบอกเขาแทนฉันด้วยว่า...
Jiwani:ไม่ว่าเขาจะไปวิจัยค้นคว้าอะไรอยู่ด้านนอก แต่ในสายตาฉันเขาก็แค่คนสารเลวเท่านั้น
Aarav:คุยกันจบแล้วเหรอ? งั้นก็ตามพวกเราไปได้แล้ว
Aarav:พวกเราจับกุมผู้บงการของเรื่องวุ่นวายครั้งนี้ได้แล้ว ขอบคุณข่าวสารของพวกเธอด้วยนะ
Aarav:เธอยังมีเรื่องกังวลอะไรอีกหรือเปล่า?
Traveler:"มงกุฎเจ้าปัญญา"...
Paimon:จริงด้วย โน้ตที่ Alhaitham เขียนเอาไว้ก็พูดถึงมงกุฎอันนั้นเหมือนกัน...
Aarav:ท่าน Alhaitham ก็ให้ความสนใจกับเรื่องนี้งั้นเหรอ?
Aarav:ฉันมีความคิดอยู่อย่าง ถ้าพวกเธอคิดว่ามงกุฎมีปัญหาละก็ ลองติดต่อทางผู้จัดให้หยุดการแข่งเป็นการชั่วคราว เพื่อตรวจสอบให้ละเอียดดูก็ได้นะ
Paimon:เข้าท่าแฮะ! งั้นตอนนี้พวกเรากลับสถานที่จัดงาน ไปบอกเรื่องนี้กับ Kareena กันเถอะ!
Paimon:Kareena!
Kareena:ฟู่ว... พวกคุณกลับมากันสักทีนะคะ
Kareena:ฉันตามหาพวกคุณไปทั่วเลย เมื่อกี้พวกคุณไปไหนกันมาเนี่ย? การแข่งรอบสามเริ่มขึ้นแล้วนะ
Paimon:เมื่อกี้พวกเราไปจับคนร้ายที่จะลักพาตัว Sachin มาน่ะ...
Paimon:ไม่สิ นี่ไม่ใช่ประเด็นหลักสักหน่อย! มงกุฎเจ้าปัญญาอาจมีปัญหาบางอย่างอยู่ พวกเราอยากขอตรวจสอบมันหน่อยน่ะ!
Kareena:มงกุฎเจ้าปัญญามีปัญหางั้นเหรอ? ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ
Kareena:ตลอดยี่สิบปีที่ผ่านมา การแข่งทุกรอบก็ใช้มงกุฎเจ้าปัญญาเหมือนกันหมด แต่ไม่เคยเกิดปัญหาอะไรขึ้นเลยนะ? พวกคุณไปได้ข้อมูลแบบนี้มาจากไหนกัน?
Traveler:เป็นข้อคาดเดาของพวกเราน่ะ
Kareena:เรื่องนี้สำคัญมาก ขอฉันคิดหน่อยนะคะ...
Kareena:ถ้าให้บอกกันตามตรงเลยก็คือ พวกเราได้นำมงกุฎไปไว้ในป่า Mawtiyima ตั้งแต่ก่อนที่การแข่งขันรอบสามจะเริ่มขึ้น
Kareena:เนื้อหาการแข่งรอบสามคือการตามหามงกุฎในป่า Mawtiyima และนำมันออกมาวางไว้บนแท่นที่กำหนดน่ะค่ะ ผู้ที่วางมงกุฎเป็นคนแรกจะได้รับ 4 คะแนน
Kareena:ดูจากคะแนนที่ไล่เลี่ยกันของผู้เข้าชิงแล้ว ผู้ที่วางมงกุฎเป็นคนแรกอาจจะกลายเป็นผู้ชนะเลิศในท้ายที่สุดก็ได้
Kareena:เพราะงั้นฉันเลยเดาว่าการแข่งขันรอบนี้คงจะดุเดือดน่าดู พวกคุณอาจไปไม่ทันก็ได้...
Traveler:ยังไงก็ต้องลองดูก่อน
Kareena:งั้นเดี๋ยวฉันจะปักตำแหน่งของมงกุฎให้พวกคุณนะ คงต้องขอให้พวกคุณรีบมุ่งหน้าไปดูสถานการณ์ในพื้นที่แข่งด้วย หวังว่าจะไม่เกิดปัญหาอะไรนะ...
Paimon:โอเค! พวกเราจะออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย!
Kareena:ทำไมเรื่องต้องเกิดในการแข่งครั้งนี้ด้วยนะ...
Paimon:Alhaitham, Nilou พวกเธอเห็นผู้เข้าชิงคนอื่นบ้างมั้ย?
Nilou:ไม่เห็นเลย ยังไม่มีใครชนะการแข่งรอบนี้นะ... เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า?
Paimon:มงกุฎนั่นอาจจะมีปัญหาก็ได้... อ้อใช่แล้ว Alhaitham เธอก็อยู่ด้วยนี่นะ เธอน่าจะรู้เรื่องอะไรบ้างใช่มั้ย?
Alhaitham:เธอหมายถึง?
Paimon:เธอนี่มัน... ช่างเหอะ! พวกเราไปตามเอามงกุฎกลับมากันก่อนดีกว่า จากนั้นจะมาถามเธออีกรอบ!
???:ในที่สุด... ก็มีคนที่สามารถสืบทอดทรัพย์สินของฉัน... สืบทอดการวิจัยของฉันสักที
???:มาสิ Kaveh เด็กดี มาหาฉันสิ...
Kaveh:...คุณรู้ชื่อฉันได้ยังไง? คุณคือใครกันแน่?
Sachin:ฉันชื่อ Sachin แน่นอน ถ้าพูดให้ถูกคือ ฉันก็แค่เศษเสี้ยวจิตสำนึกเล็ก ๆ ของ Sachin เท่านั้น
Sachin:ช่างเป็นบุญวาสนาที่ประหลาดจริง ๆ... พอเห็นเธอ ฉันก็นึกถึงคนที่เคยพบคนหนึ่ง แต่เธอแข็งแกร่งกว่าเขา เข้าใจดีกว่าเขาว่าโลกนี้มันไม่ง่ายดาย เธอมีสิทธิ์ที่จะสืบทอดทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน
Sachin:เด็กน้อยทั้งหลาย นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเราได้พบหน้ากันก็จริง แต่คำพูดต่อจากนี้ของฉันสำคัญมาก หวังว่าพวกเธอจะช่วยเป็นสักขีพยานให้ได้นะ
Sachin:ในศึกชิงภาควิชาเจ้าปัญญาครั้งนี้ ผู้เข้าชิงแต่ละคนต่างทำผลงานได้อย่างยอดเยี่ยม สถาบันมักจะมีผู้เปี่ยมพรสวรรค์อยู่มากมาย พวกเธอแต่ละคนต่างเป็นคนพิเศษ
Sachin:แต่ถ้าจะให้ฉันเลือกผู้สืบทอดสักคน ฉันก็จะเลือกเธอ Kaveh ไม่ใช่แค่เพราะว่าเธอได้ตำแหน่งชนะเลิศเท่านั้น แต่เป็นเพราะว่าเธอมีนิสัยคล้ายคลึงกับฉันด้วย
Kaveh:...ฉัน? กับคุณ?
Sachin:ใช่แล้ว พวกเราต่างเป็นนักอุดมการณ์ผู้น่าสงสาร และมันก็เป็นต้นตอแห่งความเจ็บปวดของพวกเรา
Sachin:ยี่สิบแปดปีก่อน ฉันได้ไปยังทะเลทรายและอาศัยอยู่ที่นั่นถึงแปดปีเต็ม เธอคิดว่าฉันเห็นอะไรที่นั่นล่ะ? การต่อสู้ฆ่าฟันที่ไม่จบไม่สิ้นไงล่ะ
Sachin:การแย่งชิงทรัพยากรแหล่งน้ำ การปล้นชิงกองคาราวาน การเอารัดเอาเปรียบชาวบ้าน... สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นไม่หยุดหย่อนสักวัน โลกภายนอกกำแพงป้องกันทราย ต่างจากโลกในการรับรู้ของฉันราวฟ้ากับเหว
Sachin:ฉันรู้สึกเจ็บปวดกับทั้งหมดทั้งมวลที่ได้พบเห็น เพราะงั้นฉันเลยพยายามคิดหาวิธีที่จะช่วยเหลือพวกเขา
Kaveh:แล้ว... คุณหาคำตอบเจอมั้ย?
Sachin:ฉันคือนักวิชาการที่จบจากภาควิชาสมุฏฐานวิทยา ย่อมต้องใช้ความรู้ทางสมุฏฐานวิทยาไปค้นหาคำตอบ
Sachin:ฉันค้นคว้าประวัติศาสตร์ วิเคราะห์โครงสร้างสังคม ทำการทดลองเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์ไปนับไม่ถ้วน รวมถึงการติดต่อกับนักวิชาการตามส่วนลึกของทะเลทรายพวกนั้น ที่อ้างว่าอยู่ใน "ภาควิชาที่สูญหาย" อีก...
Sachin:จากนั้นฉันก็ค้นพบว่า มันไม่มีคำตอบอยู่ด้วยซ้ำ
Sachin:ฉันโยนความผิดให้แค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ได้ เพราะว่าความบาปมันสลักอยู่ในธรรมชาติของมนุษย์ ธรรมชาตินั้นนำพามาซึ่งการแก่งแย่ง และการแก่งแย่งก็พาไปสู่ความพินาศอีกที นี่เป็นสัจธรรมที่มนุษย์ไม่สามารถเปลี่ยนผันได้
Sachin:เป้าหมายการวิจัยของฉันคือ การหาวิธีเรียนรู้จากประวัติศาสตร์ แต่บทสรุปคือประวัติศาสตร์ไม่ได้สั่งสอนอะไรทั้งนั้น ทั้งหมดกำลังดำเนินไปในทิศที่ย่ำแย่ลงยิ่งกว่าเดิม!
Sachin:ทั้งหมดทั้งมวลที่ฉันศึกษาไปมีความหมายอะไรกันแน่ ความว่างเปล่าอันหนักอึ้งทำให้ฉันไม่สามารถเผชิญหน้ากับชีวิตได้อีกต่อไป ดังนั้นฉันจึงตัดสินใจจบชีวิตของตัวเอง
Sachin:แต่ก่อนหน้านั้น ฉันบังเอิญมีโอกาสเจอมงกุฎนี้ ที่สามารถเก็บรักษาจิตสำนึกบางส่วนเอาไว้ได้ ฉันบันทึกสิ่งที่ตัวเองพบเจอไว้ในนั้น จากนั้นก็ฝากสถาบันให้ช่วยจัดการทรัพย์สินให้
Alhaitham:อย่างที่คิด อันที่จริง "สัญญา" ที่คุณเซ็นกับสถาบัน ดูเป็น "คำสั่งเสีย" มากกว่าซะอีก
Alhaitham:แต่ในเมื่อคุณรู้สึกสิ้นหวังกับโลกนี้แล้ว ทำไมถึงต้องทำเรื่องพวกนี้อีก?
Sachin:ก่อนหน้านี้ฉันก็ได้บอกไปแล้ว ฉันเคยทำการทดลองเกี่ยวกับธรรมชาติของมนุษย์ไปมากมาย เธอจะเข้าใจว่า นี่เป็นการทดลองครั้งสุดท้ายจากการลองมากมายก่อนหน้านี้ก็ได้
Sachin:สถาบันไม่เคยขาดอัจฉริยะ แต่ละยุคสมัยต่างมีดวงดาวที่เจิดจรัสของมัน เมื่อมีรางวัลใหญ่ก็ย่อมต้องมีผู้กล้าที่คู่ควร ฉันตั้งตารอว่า สักวันหนึ่งจะมีคนสามารถแก้เงื่อนตายแห่งธรรมชาติมนุษย์ และนำโลกใบนี้ให้เดินไปในทิศทางที่ถูกต้องได้
Alhaitham:หรือก็คือคุณอยากได้ผู้สืบทอดที่นอกจากจะเป็นอัจฉริยะแล้ว ยังต้องเข้าใจความเจ็บปวดของมนุษย์ทั่วไปอีกด้วย คงมีแต่คนแบบนี้ถึงจะเข้าใจชัดเจนแจ่มแจ้งถึงธรรมชาติมนุษย์ สังคม และโลกใบนี้สินะ
Kaveh:...
Alhaitham:คุณเคยคิดหรือเปล่าว่า ความร่ำรวยอาจทำให้ใจมนุษย์เฉยชา และสูญเสียการรับรู้ที่มีต่อความเจ็บปวดของโลกภายนอก นักอุดมการณ์ที่สืบทอดทรัพย์สินอาจไปไม่ถึงปลายทางที่คุณหวังก็ได้
Sachin:เธอฉลาดมากก็จริง แต่ฉันรู้ เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะเข้าใจอุดมการณ์ของฉัน... สำหรับฉันแล้ว นี่ก็เป็นอีกส่วนในการทดลองศึกษาธรรมชาติของมนุษย์เหมือนกัน
Sachin:ไม่ว่าผู้สืบทอดจะรู้สึกเจ็บปวดเพราะการวิจัยของฉัน หรือดื่มด่ำไปกับการเสพสุขจอมปลอม การวิจัยของฉันก็จะคืบหน้าไปอีกขั้น
Sachin:ฉันรู้สึกเจ็บปวดกับเนื้อแท้ของโลกใบนี้ ฉันรู้สึกเศร้ากับประวัติศาสตร์ที่แสนหนักอึ้ง ฉันรู้สึกเสียดายกับการวิจัยที่ยังหาผลลัพธ์ไม่ได้ของตัวเอง
Sachin:เพราะฉะนั้น Kaveh เด็กน้อยเอ๋ย... เธอจะกลายเป็นประโยชน์แก่ฉัน
Kaveh:คุณ... แน่ใจนะว่า จะยกทุกอย่างให้ฉันเป็นคนจัดการ?
Sachin:ฉันเชื่อมั่นในสายตาของตัวเอง จงสวมมงกุฎและเดินไปจนถึงปลายทางแทนฉันทีนะ
Kaveh:มันคงจบแค่นี้สินะ
Paimon:Kaveh...
Tighnari:นายไม่เป็นไรใช่มั้ย? รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า?
Kaveh:ฉัน... ไม่เป็นไร... อึก...
Kaveh:ขอบคุณนะ Tighnari ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก
Tighnari:อย่าฝืนตัวเองเกินไปสิ
Nilou:คุณ Kaveh...
Alhaitham:ถึงมงกุฎจะถูกผู้เข้าชิง Kaveh ปาจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ แต่เขาได้สำเร็จการแข่งรอบนี้ตั้งแต่ก่อนปาแล้ว
Alhaitham:ตามกฎ เขาคือผู้ชนะของการแข่งรอบที่สาม และเมื่อดูจากคะแนนรวมแล้ว เขาคือผู้ชนะเลิศของศึกชิงภาควิชาเจ้าปัญญาครั้งนี้
Alhaitham:ในฐานะผู้ชนะเลิศของศึกชิงภาควิชาเจ้าปัญญา รวมถึงผู้สืบทอดที่ Sachin ยอมรับด้วยตัวเอง ผู้เข้าชิง Kaveh จะได้รับสิทธิ์สืบทอดทรัพย์สินทั้งหมดของ Sachin
Alhaitham:ฉันขอถามอีกรอบ นายแน่ใจนะว่า จะบริจาคทรัพย์สินทั้งหมดของ Sachin?
Kaveh:เมื่อกี้ฉันก็พูดไปแล้วนี่ เขารู้สึกว่าโลกนี้มันแย่ งั้นก็ใช้ทรัพย์สินที่เขาหลงเหลือเอาไว้ไปสร้างความเปลี่ยนแปลงแล้วกัน
Kaveh:การเอาแต่ปฏิเสธที่จะยอมรับเพียงอย่างเดียว ไม่ก่อให้เกิดผลลัพธ์อะไรขึ้นหรอกนะ ฉันกับเขา... ไม่เหมือนกัน
Alhaitham:ได้ ในฐานะเสมียน ฉันจะบันทึกเหตุการณ์ครั้งนี้เอาไว้ในประวัติ
Alhaitham:ส่วนด้านรายละเอียดการใช้สอยทรัพยากรพวกนี้ นักปราชญ์จะเป็นคนมาคุยกับนายเป็นการส่วนตัวหลังการแข่ง
Kaveh:...ตามนั้นแล้วกัน
Kaveh:ฉันไม่รู้ว่าการวิจัยของคนคนนั้นมันถูกหรือผิดกันแน่ และไม่รู้ด้วยว่าควรจะช่วยเขาทำวิจัยให้สำเร็จยังไง
Kaveh:ฉันรู้แค่ว่า ทุกอย่างควรหยุดลงแค่ตรงนี้ ผู้เข้าชิงทั้งหมดจะได้ไม่ต้องรู้สึกเจ็บปวดกันอีก
Kaveh:พวกเราคงไม่ใช่ผู้เข้าชิงรุ่นสุดท้าย ในภายภาคหน้าคงมีคนมาเข้าแข่งอีก... ในอนาคตก็คงจะมีนักวิชาการอีกมากมายที่เข้าร่วมการแข่งนี้
Kaveh:คำพูดของ Sachin มีแต่จะทำให้คนเจ็บปวด เพราะงั้น... หยุดเอาไว้ตรงนี้เถอะ อย่าเผยแพร่มันต่อไปอีกเลย
Kaveh:พวกเราต่างเป็นนักวิชาการเหมือนกันหมด การลบล้างทฤษฎีของเขาเป็นเรื่องเผด็จการและโอหังก็จริง แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะเป็นคนแบกรับความรับผิดชอบนี้เอาไว้เอง
Kaveh:สำหรับฉัน มันเป็นแบบนี้แหละดีแล้ว ฉันเอง... ก็คงทำได้แค่นี้ละนะ
Alhaitham:...
Alhaitham:พูดได้ดี สิ่งที่นายพูดคือความยุติธรรมและอุดมคติที่คนส่วนมากใฝ่หา แต่ก็ไม่กล้าลงมือทำมัน
Alhaitham:ถึงมันจะยังน่าขันมากในสายตาฉัน แต่นายก็คงจะรู้ถึงปัญหาของตัวเองตั้งแต่แรกแล้ว แค่ไม่อยากยอมรับเพราะศักดิ์ศรีค้ำคอก็เท่านั้น
Alhaitham:แต่มุมมองพวกนี้ของนายก็เหมาะที่จะเอาไปพูดตอนรับรางวัลดี ...ผู้เข้าชิง Kaveh ฉันในตัวแทนกรรมการจัดงานครั้งนี้ ขอยินดีกับชัยชนะที่นายได้รับ
Kaveh:หา? อย่าทำเป็นพูดดีไปหน่อยเลย ฉันไม่ต้องการคำชมที่ไร้ความจริงใจสิ้นดีแบบนี้หรอกนะ!
Kaveh:อีกอย่าง ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาโต้วาทีกันสักหน่อย แทนที่จะมาสนใจความคิดของฉัน รบกวนนายช่วยจดจ่อกับการแข่งด้วย!
Nilou:ยินดีด้วยนะ คุณ Kaveh! รบกวนคุณช่วยเตรียมตัวเข้าพิธีรับรางวัลด้วยนะ...
Localized evidence
นิทรรศการกรรมบถบ่วงปัญญา ฉากที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1433582810No text in the selected or fallback locales.
ผู้คนพานพบและลาจาก
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/137627105Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/18310141
10139
EQ
4010406
UI_ChapterIcon_AkaFes
4010303
event