ดูเอล! สุดยอดนักอัญเชิญ! รอบที่ 4
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/1139204232
Story Chapters
Story evidence
Paimon:น่าจะอยู่แถวนี้มั้ยนะ? จากนี้ควรไปทางไหนต่อล่ะ?
Kirara:เดินไปทางฝั่งทะเลทรายอีกนิดนึงก็ถึงแล้วล่ะ ไม่ไกลหรอก
Charlotte:ฉันแนะนำให้เรียกทหารยามมาสักคนมั้ย ถ้าเกิดว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นคนไม่ดีจริง ๆ จะได้ให้ทหารยามช่วยจัดการได้เลย
Paimon:ก็จริงแฮะ... ไหนดูซิ ทหารยาม... ทหารยาม...
Paimon:เอ๋? นั่นมัน Cyno ไม่ใช่เหรอ!
Paimon:Cyno!
Cyno:ไม่เจอกันนานเลยนะ พวกเธอมาทำอะไรที่ Caravan Ribat ล่ะ?
Kirara:Paimon เรื่องข้อมูลของผู้รับอย่า...
Paimon:หืม? อ้อ ไม่ต้องเป็นห่วงน่า นี่คือ Cyno เจ้าหน้าที่มหามาตราของ Sumeru เลยนะ เป็นหัวหน้าของพวกเจ้าหน้าที่มาตราน่ะ ไม่เคยปล่อยอาชญากรรมให้เล็ดลอดไปสักครั้งเลย!
Kirara:พวกเธอรู้จักคนที่สุดยอดแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย?
Charlotte:เฮ้อ... คุณ Kirara นี่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้นแหละ ฉันที่เดินทางด้วยกันมาตลอดทางชินแล้วล่ะ...
Paimon:ตอนนี้ Cyno ว่างหรือเปล่า? หรือว่าคุณต้องรีบไปเข้าร่วมการแข่ง "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" มั้ย?
Cyno:การแข่ง? การแข่งจบแล้วล่ะ
Paimon:เอ๋? งั้น Cyno ก็...
Cyno:ฉันได้รับฉายา "ราชานักอัญเชิญ" มาแล้วเรียบร้อย
Cyno:ในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน ฉันได้ใช้ "หัตถ์ต้องห้าม" จั่ว...
Cyno:...อะแฮ่ม เดี๋ยวค่อยพูดถึงเรื่องนี้แล้วกัน ตอนนี้ฉันว่าง
Paimon:เรื่องมันเป็นแบบนี้...
ผ่านไปสักพักหนึ่ง...
Paimon:แฮ่ก... คอแห้งชะมัด... ฉันเล่าเรื่องราวความเป็นมาไปกี่รอบแล้วเนี่ย...
Cyno:ฉันไปกับพวกเธอได้นะ อย่างที่ Paimon บอก หน้าที่ของฉันคือรักษากฎเกณฑ์ และตัดสินความผิดบาป
Charlotte:คุณ Kirara ว่าไง?
Kirara:ก็ได้ แต่ตอนนำจ่ายพัสดุ รบกวนทุกคนช่วยซ่อนในที่ไกล ๆ ด้วยนะ
Kirara:ฉันรู้ดีว่าลูกค้าคนนี้น่าสงสัยมาก แต่ขอแค่ยังไม่มีหลักฐานที่แน่ชัด ลูกค้าก็ยังคงเป็นลูกค้าอยู่ดี
Paimon:โอเค พวกเราสัญญาเลย
Charlotte:ถ้าเกิดว่าอยู่ไกลเกินจนไม่ได้ยินบทสนทนา แล้วเกิดคุณ Kirara ตกอยู่ในอันตรายเข้า พวกเราจะรู้ได้ยังไงล่ะ?
Kirara:เรื่องนี้ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ไว้ถึงตอนนั้นพวกเธอดูหางของฉันก็พอแล้ว
Paimon:...หางเหรอ? เอ่อ... หางอันไหนล่ะ?
Kirara:ก็ทั้งสองหางเลยไงล่ะ! ฉันจะคิดหาวิธีให้ลูกค้ายืนยันของในพัสดุเอง
Kirara:ถ้าเกิดว่าฝ่ายตรงข้ามเป็นลูกค้าจริง ๆ และของในพัสดุไม่ใช่หลังการ์ดละก็ ฉันจะลดหางทั้งสองลง พวกเธอจะได้ไม่ต้องลงมือ
Kirara:แต่ถ้าหากว่าอีกฝ่ายเป็น "จอมโจร" จริง ๆ ละก็ ฉันจะ...
Cyno:กระโจนหมอบกับพื้น
Charlotte:เอ๋? ทำไมล่ะ?
Cyno:ก็เป็นการบอกใบ้พวกเราว่ากระ "โจร" ไงล่ะ
Charlotte:...
Kirara:ฉันไม่ทำอะไรที่น่าอายแบบนั้นหรอกนะ! มันดูแปลก ๆ เกินไปมั้ยอะ!
Cyno:งั้นเหรอ? หรือเธอจะใช้หางตีหลังตัวเองเบา ๆ ก็ได้
Charlotte:นะ...นี่มันเพราะทำไมอีกละเนี่ย?
Cyno:ก็ง่าย ๆ เลย ตี "หลัง" เพื่อสื่อว่า "หลังการ์ด" น่ะ
Charlotte:...
Charlotte:นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเจอคู่แข่งที่ใช้ภาษาได้สร้างสรรค์สูสีฉันเลยนะเนี่ย...
Charlotte:คุณ Cyno สนใจรับงานเสริมมาช่วยเขียนพาดหัวข่าวมั้ย?
Paimon:เธอชื่นชมอารมณ์ขันของเขาเหรอเนี่ย...
Kirara:อุ๊ย ถ้าคุยกันแบบนี้ต่อไป มีหวังเลยเวลาส่งแน่เลย!
Kirara:ทุกคนเอาอย่างที่ฉันพูดแล้วกัน ถ้าอีกฝ่ายเป็น "จอมโจร" ฉันจะชูหางสูงหนึ่งต่ำหนึ่งนะ พอถึงตอนนั้นก็มาจับเขาได้เลย
Cyno:ไม่กระโจนหมอบจริง ๆ เหรอ?
Kirara:ไม่-เอา!
Kirara:อยู่แถว Flaming Flower ดอกแรก... พวกเราถึงกันแล้วล่ะ
Paimon:เอ่อ... รอบ ๆ นี้ไม่เห็นจะมีบ้านสักหลังเลยอะ
Kirara:ผู้รับอาจจะมารับของด้วยตัวเองถึงที่นี่ก็ได้ ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยเจอมาก่อนนะ
Kirara:ยังไม่ถึงเวลารับของ ทุกคนรีบใช้เวลาตอนนี้ไปหาที่ซ่อนเถอะ
Kirara:จำไว้นะ! ดูสัญญาณจากหางฉันให้ดี!
Cyno:ตรงนี้แล้วกัน ลับสายตาดี และมองเห็นฝั่งนั้นได้ไม่เลวด้วย
Paimon:ฉันว่าผู้รับคนนั้นต้องมีปัญหาแน่นอน! ใครจะมานัดรับของในที่แบบนี้กันเล่า!
Cyno:อืม ฉันก็คิดเหมือนกัน
Cyno:แต่ยังไงเรื่องนี้ก็ข้องเกี่ยวกับชื่อเสียงของบริษัทเขา รอดูสัญญาณจาก "สีหาง" ของเจ้าตัวดีกว่า
Charlotte:...
Paimon:...
Traveler:...
Cyno:อะไรกัน? สีหางก็อารมณ์เดียวกับสีหน้า...
Paimon:โอเค ๆ ได้เลย อื้ม ๆ... พวกเราเข้าใจแล้วล่ะ...
รออยู่หลังหินสักพัก...
Paimon:...ทุกคนดูเร็ว! มีคนมาแล้วจริง ๆ ด้วย!
ผู้รับพัสดุ:เธอคือพนักงานส่งของจาก "Komaniya Express" เหรอ?
Kirara:ใช่แล้ว คุณคือ "Dedebaba" สินะ?
Dedebaba:"ของ" ล่ะ?
Kirara:โอ๊ะ พัสดุอยู่นี่ค่ะ เชิญรับด้วย
Dedebaba:...
Kirara:ฉันแนะนำให้คุณเปิดเช็กหน่อยก็ดีนะ หลายวันมานี้ฉันตะลอนส่งของไปหลายที่เลย เส้นทางที่ใช้ก็ขรุขระ อากาศก็เปลี่ยนแปลงบ่อย ไม่รู้ว่าของด้านในจะได้รับความเสียหายบ้างหรือเปล่า
Dedebaba:ไม่จำเป็นหรอก ตลอดทางเธอไม่ได้เปิดดูข้างในใช่มั้ย?
Kirara:ไม่อยู่แล้ว ๆ นี่เป็นกฎเหล็กของบริษัทเราเลย
Kirara:ถ้าหากว่าเป็นของสำคัญก็ขอแนะนำให้คุณเช็กหน่อยจะดีกว่านะ ถ้าเกิดความเสียหาย ฉันจะได้ชดเชยให้คุณตอนนี้เลย
Dedebaba:ก็บอกแล้วไงว่าไม่จำเป็น ทำไมยังต้องพูดขึ้นอีกรอบ?
Pabag:ลูกพี่ พนักงานส่งของน่าจะมาคนเดียวนะ
Papak:งั้นพวกเรา...
Dedebaba:นี่เธอ วันนี้เธอมาคนเดียวใช่มั้ย?
Kirara:เอ๋? ชะ...ใช่อยู่แล้วสิ จะยกคนเป็นฝูงมาส่งพัสดุด้วยกันได้ยังไงล่ะ
Kirara:(แย่แล้ว! ฉันโกหกไม่เก่ง! โกหกทีไรหางจะสะบัดขึ้นลงไม่หยุดเลย!)
Paimon:สัญญาณมาแล้ว!
Paimon:เอ๋? นะ...นี่มันไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา!
Cyno:...
Kirara:อ๊ะ เอ้อ จริงสิ นะ...นี่เป็นพัสดุชิ้นที่ร้อยในอาชีพการส่งพัสดุของฉันพอดีน่ะ ควรค่าแก่การเป็นที่จดจำม๊ากมากเลย!
Kirara:ถ้าเกิดว่าทุกท่านช่วยเปิดให้ฉันดูได้ว่าของคราวนี้คืออะไร ฉันจะรู้สึกดีใจมากเลยล่ะ!
Paimon:หางสะบัดแรงขึ้นกว่าเดิมแล้ว!
Paimon:โอ๊ย แบบนี้คือให้เราไปหรือไม่ไปเนี่ย?
Cyno:หางอีกฝ่ายเอาแต่สะบัดสลับกันไปมา... ชี้ไปทางด้านตะวันออก? ทางด้านตะวันตก?
Cyno:...! หรือเธอกำลังจะสื่อว่าตัวเอง "ออกตกไม่รู้ทิศ" ส่งของให้ผิดคนเรอะ!
Paimon:ฝืนเกินไปหน่อยมั้ย! แค่หางจะสื่อสารอะไรออกมาได้เยอะขนาดนั้นได้ไงก่อน!
Dedebaba:ฮืม... แปลก ๆ ดูยังไงก็แปลก ๆ นี่น้องสาว เธอดูใส่ใจพัสดุชิ้นนี้เกินเหตุนะ
Kirara:อะฮ่าฮ่า... กะ ก็เป็นการแสดงความรับผิดชอบต่อลูกค้านี่นา... คุณจะไม่เปิดดูจริง ๆ เหรอ?
Pabag:ลูกพี่ ลงมือเลยเถอะ!
Papak:กลางหินดินทรายแบบนี้ไม่มีคนรู้หรอก!
Kirara:เอ่อ... งะ งั้นรบกวนถ้าว่างแล้วช่วยฝากคำชมห้าดาวให้ฉันด้วยนะ...
Dedebaba:ฮึ ฉันว่างฝังเธอลงกับดินเดี๋ยวนี้เลย!
Paimon:อุหวา! ฝ่ายตรงข้ามชักดาบออกมาแล้วนะ! เวลาแบบนี้ไม่ต้องคิดแล้วมั้ย!
Paimon:พวกเราไปช่วย Kirara เถอะ!
Pabag:ลูกพี่! มีกำลังสนับสนุน!
Dedebaba:กลัวอะไร? จัดการให้หมด!
Papak:เอ๋? ไม่สิ... นะ...นั่นมันเจ้าหน้าที่มหามาตรา Cyno!
Dedebaba:หา Cyno?!
Kirara:ทุกคนรีบไปซ่อนเร็วเข้า เดี๋ยวลูกค้าก็จะมาถึงแล้วนะ
Paimon:Kirara ไม่ได้บาดเจ็บใช่มั้ย?
Kirara:ไม่เป็นไร ๆ ทุกอย่างโอเคดี
Dedebaba:จิ๊... คิดไม่ถึงเลยว่าจะจบเห่ที่นี่...
Cyno:เสียใจช้าไปแล้ว ส่วนพวกแก ฉันไม่อยากจะได้ยินคำแก้ตัวเปล่าประโยชน์อะไรอีก
Pabag:...ขะ เข้าใจแล้ว พวกเราเข้าใจแล้ว!
Papak:...ท่านเจ้าหน้าที่มหามาตรา Cyno ฉะ ฉันไม่อยากสลบเหมือดไปนะ ช่วยยั้งมือด้วยเถอะ!
Cyno:ก็ดูว่าพวกแกจะซื่อสัตย์หรือเปล่าแล้วกัน
Papak:...พวกเรายอมพูดแล้ว จะพูดหมดเลย
Cyno:ของนั่นคืออะไร?
Papak:หลังการ์ดครับ เป็นหลังการ์ด "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" ที่เก็บรวบรวมมาจากหลายที่...
Paimon:ใช่ที่เป็นลายกล่องสมบัติหรือเปล่า?
Pabag:ใช่แล้ว ใช่แล้ว คุณรู้กระทั่งเรื่องนี้เลยรึ!
Pabag:พะ...พวกเราก็เป็นแค่กองโจรล่าสมบัติกลุ่มหนึ่งเท่านั้นเอง...
Papak:ช่วงนี้มีคนไม่พอใจกับการลักเล็กขโมยน้อย คิดอยากทำการใหญ่... ก็... ก็เลย...
Cyno:พูด
Papak:ก็เลยอยากสร้างคดีข้ามชาติที่สะท้านฟ้าสะท้านดินขึ้นน่ะ!
Paimon:คดีข้ามชาติ?
Pabag:พวกเราวางแผนไว้ว่า จะขโมยของล้ำค่าอย่างหนึ่งในเวลาเดียวกันจากแต่ละประเทศ...
Pabag:ถ้าทำแบบนั้น คนทั้งหมดทั้งมวลก็จะรู้ว่ากองโจรล่าสมบัติของพวกเราน่ะ เป็นองค์กรข้ามชาติที่สุดยอดที่สุด!
Traveler:...
Pabag:เอ่อ... ตะ...ตอนนี้ทำไม่ได้แล้ว...
Paimon:แล้วมันเกี่ยวอะไรกับหลังการ์ดนี้ล่ะ?
Papak:อุปสรรคที่พวกเราพบเจอก็คือ จะทำอย่างไรถึงจะแพร่กระจายแผนอันยิ่งใหญ่ให้กับกองโจรล่าสมบัติทั้งหมดได้...
Papak:และจู่ ๆ ก็มีคนเสนอว่า ช่วงนี้ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" กำลังเป็นที่นิยม พวกเราน่าจะสามารถใช้การ์ดเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจสอบต่าง ๆ นานาได้นะ
Paimon:ที่แท้พวกนายก็เป็นคนพิมพ์ลายพวกนี้ออกมาเองเหรอเนี่ย
Papak:อื้ม... เมื่อสมาชิกกองโจรล่าสมบัติทั้งหมดได้เห็นกล่องสมบัติ ก็จะรู้เองว่าต้องทำอะไร...
Papak:ต้องทำการฝังเอาไว้ก่อน แบบนี้จะได้ไม่ถูกเก็บไป ถ้าเกิดว่าใช้...
Pabag:ชู่ว ถ้าพูดต่อไป แผนทั้งหมดของพวกเราก็...
Cyno:...
Cyno:ดูท่าแผนที่ยังไงก็ล้มเหลวอยู่วันยังค่ำจะสำคัญกว่าชีวิตพวกแกอีกสินะ
Papak:อะอ้ากกก! ไม่ ๆ ไม่นะ ฉันพูดแล้ว ฉันจะพูด...
Papak:ใช้ดินหรือทรายผสมกับน้ำนิดหน่อยแล้วมาทาเอาไว้บนนี้... จากนั้นก็รอพักหนึ่งค่อยเช็ดออกละก็...
Papak:จะกลายเป็นแบบนี้
Paimon:"พี่น้องชาวกองโจรล่าสมบัติทั้งหลาย คราวนี้พวกเราจะกระทำการใหญ่ ทุกคนโปรดจงยกดาบขึ้น ปกปิดใบหน้าให้ดี และทางที่ดีที่สุดก็พา Sumpter Beast..."
Paimon:"อ้อ แต่ถ้าเมืองอื่นไม่มี Sumpter Beast ละก็..."
Paimon:เอ่อ ทำไมพิมพ์อะไรไร้สาระเต็มเลยละเนี่ย?
Pabag:เรียกว่าไร้สาระได้ไง? นี่เป็นการวางคนก่อนเริ่มแผนต่างหาก!
Papak:วะ...เวลาเคลื่อนไหวกับแผนการถูกพิมพ์เอาไว้ตรงท้ายหมดแล้ว...
Paimon:ไหนดูหน่อยซิ... โอ๊ะมีจริงด้วย!
Charlotte:อืม... ถ้าให้วิจารณ์อย่างเป็นกลางละก็ วิธีการสื่อสารข้อมูลดูสร้างสรรค์ทีเดียว
Charlotte:แต่ทำไมสุดท้ายถึงต้องตามเก็บกลับไปล่ะ?
Pabag:นั่นก็เป็นเพราะว่ามีคนในกองโจรล่าสมบัติไปติด "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" จนงอมแงมไม่ใช่หรือไงเล่า!
Pabag:ทั้ง ๆ ที่แค่ทำตามแผนการก็พอแล้ว แต่มันก็ยังมีคนที่หักห้ามใจไม่ไหวไปเล่นการ์ด! แถมยังไม่ลืมที่จะอวดหลังการ์ดนี่ด้วยนะ!
Pabag:แค่นั้นยังพอว่า แต่สุดท้าย... ดันแพ้แล้วเสียหลังการ์ดนี่ไปให้คนอื่นอีกน่ะสิ!
Charlotte:พวกนายกลัวว่าแผนการจะรั่วไหล ถึงได้รีบส่งคนไปตามเก็บหลังการ์ดที่กระจัดกระจายไปอยู่ในมือคนอื่นกลับมาสินะ
Papak:ไม่ใช่แค่ที่กระจัดกระจายไปอยู่กับคนอื่นนะ แต่หลังการ์ดลายกล่องสมบัติทั้งหมดในคราวนี้ต่างต้องส่งกลับมาหมด...
Papak:พวกเรากังวลว่าจะมีแผนการรั่วไหลออกไปแล้ว ตอนแรกเลยกะที่จะเปลี่ยนเวลาเคลื่อนไหว ก่อนจะพิมพ์ใหม่อีกทีแล้วค่อยส่งออกไป...
Papak:เพื่อเป็นการรับประกันไม่ให้เกิดความเสียหายแล้ว... พวกเรายังเลือกใช้บริการส่งพัสดุของ "Komaniya Express" ที่ปลอดภัยและตรงเวลาที่สุดอีกต่างหาก...
Kirara:เอ๋? อ๊ะ... เอ่อ... ขอบคุณสำหรับคำชมนะ...
Charlotte:เพราะงั้นสาเหตุที่ผู้ส่งยังอยู่ที่เดิม ก็เพื่อรับประกันว่าแผนการเคลื่อนไหวต่อจากนี้จะดำเนินต่อไปได้สินะ
Charlotte:พอมาลองนึกอีกที แบบนี้ก็อธิบายได้แล้วล่ะว่า ทำไมคนที่ได้หลังการ์ดไปถึงเจอกับกองโจรล่าสมบัติ...
Paimon:จริงด้วย! ฉันก็ว่าทำไมตลอดทางมีแต่กองโจรล่าสมบัติ ที่แท้ก็อยากปิดปากทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องสินะ!
Papak:พะ...พวกเราก็รู้เรื่องแค่นี้แหละ ท่าน Cyno ช่วยใจกว้างเมตตาพวกเราด้วยเถอะนะ... เห็นแก่ที่พวกเราสำนึกผิดและสารภาพแต่โดยดี...
Cyno:เดี๋ยวย่อมมีคำตัดสินสำหรับพวกแกอยู่แล้ว เลิกพูดมากแล้วตามฉันมาซะ
หลังจากตาม Cyno กลับมาที่ Caravan Ribat ได้ไม่นาน...
Cyno:ฉันคุมตัวคนร้ายเป็นการชั่วคราวแล้ว เดี๋ยวจะนำตัวกลับเข้าเมือง Sumeru เดี๋ยวนี้แหละ
Traveler:ลำบากหน่อยนะ
Cyno:มันเป็นสิ่งที่ต้องรับผิดชอบอยู่แล้วน่ะ ขอขอบคุณทุกคนด้วย
Charlotte:(พอเข้าโหมดทำงานแล้ว คุณ Cyno เหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยแฮะ...)
Cyno:งั้นไว้พบกันใหม่เมื่อมีโอกาสนะ
Charlotte:เอ๋เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว ๆ... ฉันอยากสัมภาษณ์แชมเปี้ยนของเขต Sumeru หน่อยน่ะ
Cyno:ถามมาสิ
Charlotte:คุณ Cyno รู้สึกยังไงกับการแข่งรอบนี้บ้าง? หรือว่า... รู้สึกยังไงเกี่ยวกับคดีนี้ก็ได้
Cyno:อืม...
Cyno:"เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" เป็นเกมการ์ดที่ไม่เลวเลยทีเดียว เรียกได้ว่าเป็นศิลปะเลยก็ได้ มันทำให้คนมากมายได้พบเจอกัน รู้จักกัน และได้รับรู้ถึงความสนุกในการดูเอลร่วมกัน
Cyno:ฉันหวังว่าทุกคนจะสนุกไปกับความเพลิดเพลินที่ได้จากมันนะ
Charlotte:เป็นคำพูดที่ไม่เลวเลย เอามาเป็นบทสรุปท้ายข่าวได้เลยเนี่ย
Cyno:เพราะงั้นถ้าเกิดว่ามีผู้ไม่ประสงค์ดี คิดจะทำเกมนี้แปดเปื้อนด้วยกิเลสส่วนตัวละก็... ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหน หนีไปที่ใด ฉันก็จะจับมันมาพิพากษาด้วยสายฟ้าให้ได้!
Charlotte:โอ้... อะ โอเคเลย คุณอย่าเพิ่งเดือดขึ้นมาสิ...
Charlotte:ฉันขอคิดซิ...
Charlotte:ฮืมมม "สมบัติที่ฝังอยู่ในการ์ด การอัญเชิญ... อืมมมม การอัญเชิญแฝง..."
Cyno:"กอง" ปริศนาเป็นไง จะได้เข้ากับกองโจรล่าสมบัติ
Charlotte:โอ๊ะ! อันนี้ดีนะ!
Paimon:สองคนนี้ดูคุยกันถูกคอดีเนอะ...
Cyno:ถ้าไม่มีธุระอื่นแล้ว ฉันก็ขอตัวก่อนนะ
Cyno:ต้องกลับไปเตือนที่อื่น ๆ ให้ระวังแผนการของ "กอง" โจรล่าสมบัติด้วยน่ะ
Cyno:อืม แน่นอน
Paimon:วิ่งวุ่นไปมาตั้งนาน ที่แท้ "แก๊งจอมโจร" ก็เป็น "กองโจรล่าสมบัติ" เองเหรอเนี่ย...
Paimon:ผิดหวังจังเลยแฮะ... นึกว่าหลังการ์ดพวกนี้จะมีเบาะแสสมบัติล้ำค่าซ่อนอยู่ซะอีก
Charlotte:จะพูดแบบนั้นก็ไม่ได้ซะทีเดียว ลองคิดในแง่ดี พวกเราก็นับว่าไขคดีข้ามชาติยักษ์ใหญ่ได้เชียวนะ!
Charlotte:คราวนี้วัตถุดิบของ "สกู๊ปพิเศษ" ก็ครบถ้วนแล้วล่ะ
Paimon:แต่ถ้าพูดถึงเรื่องที่น่าเสียดายละก็ คงจะเป็นการที่ไม่ได้เจอผู้คิดค้นลึกลับทั้งสองคนของ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" ละมั้ง
Kirara:ฮ่าฮ่า ทุกคนดูจะชอบ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" กันเอามาก ๆ เลยนะ
Kirara:ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ฉันยังมีพัสดุที่ค่อนข้างจะพิเศษอีกชุดหนึ่ง ทุกคนสนใจไปส่งด้วยกันมั้ย?
Paimon:เกี่ยวข้องกับ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" เหรอ?
Kirara:อื้ม ใช่แล้วล่ะ พอไปถึงทุกคนก็จะรู้เอง
Kirara:ถ้าไม่ใช่ว่าคุณ Cyno คนนั้นกำลังยุ่งกับงาน ตอนแรกฉันก็อยากชวนเขาให้ไปด้วยกันนะ
Charlotte:แบบนี้จะดีเหรอ? ก่อนหน้านี้คุณบอกไม่ใช่เหรอว่า ข้อมูลของลูกค้า...
Kirara:อ้อ รอบนี้ไม่เป็นไรหรอก
Kirara:บอกกันตามตรง... มันไม่ใช่งานที่บริษัทมอบหมายให้ฉันน่ะ
Kirara:พัสดุชิ้นนี้ตกค้างอยู่ในบริษัทมาเป็นเวลานานมาก ๆ แล้วล่ะ สาเหตุคือตามหาผู้รับไม่เจอน่ะ เพื่อนบ้านของเจ้าตัวก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาหายไปไหน
Paimon:หรือเรียกอีกอย่างก็คือ "พัสดุตกค้าง" ใช่ม้า?
Kirara:อื้ม มันเลยกำหนดการเก็บไว้ในคลังเมื่อเดือนก่อนน่ะ ต้องเอาไปกำจัดทิ้งแล้วล่ะ
Charlotte:ตีกลับไปให้ผู้ส่งไม่ได้เหรอ?
Kirara:เรื่องนี้... อันที่จริงแล้วผู้ส่งเขา... จากโลกนี้ไปแล้วน่ะ
Paimon:ทำไมถึงเป็นแบบนี้กันนะ...
Kirara:อื้อ... ถ้าเกิดว่าส่งพัสดุชิ้นนี้ไปไม่ถึงละก็ ทั้งผู้ส่งและผู้รับคงจะเสียใจน่าดูเลย
Kirara:ฉันก็เลยตัดสินใจว่า จะใช้เวลาว่างของตัวเองลองสืบหาดูใน Sumeru น่ะ จนในที่สุดฉันก็รู้ว่าเขาไปไหนสักที แถมยังได้ยินเรื่องราวในอดีตของเขามาอีกต่างหาก
Paimon:โห! สุดยอดไปเลย! เขาเป็นใครกันแน่เหรอ?
Kirara:เรื่องนี้เหรอ... ฮิฮิ พวกเธอตามฉันมาเดี๋ยวก็รู้เองแหละ
Kirara:อีกอย่างฉันก็รู้สึกว่า... ฝ่ายนั้นคงต้องการพวกเธอที่รักใน "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" เหมือนกัน
Charlotte:ฟังดูแล้วเป็นวัตถุดิบข่าวที่ไม่เลวเลยนะ... อืม ฉันจะไปด้วย
Paimon:Kirara พูดซะฉันอยากรู้ไปหมดเลย...
Paimon:Traveler เองก็จะไปด้วยใช่มั้ย?
Kirara:อื้ม งั้นทุกคนก็ไปหมู่บ้าน Vimara พร้อมกับฉันเลยแล้วกันนะ!
Kirara:เบาะแสชี้ไปทางหมู่บ้าน Vimara แต่ไม่ได้บอกอย่างแน่ชัดว่าเป็นบ้านหลังไหนแฮะ
Kirara:พวกเราลองสอบถามตามทางกันเถอะ
Paimon:คนคนนั้นมีลักษณะพิเศษอะไรหรือเปล่า?
Kirara:เขามีชื่อว่า Garvipidam เป็นนักวิชาการท่านหนึ่งของสถาบันน่ะ
Paimon:Garvipidam โอเค ฉันจำไว้แล้ว
Paimon:สวัสดี คุณรู้หรือเปล่าว่าบ้าน Garvipidam อยู่ที่ไหนน่ะ?
Zadith:ไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลยนะ...
Paimon:เขาเป็นนักวิชาการคนหนึ่งจากสถาบันน่ะ
Zadith:ที่นี่ก็มีนักวิชาการอยู่หรอก... แต่ไม่ยักจะเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลย
Zadith:อ้อใช่ ข่าวคราวพวกเธอถูกแน่นะ? ฉะ...ฉันอยากจะปรึกษาเขาเรื่องการเลือกภาควิชาทั้งหกน่ะ!
Paimon:งืม... ดูท่าเขาก็น่าจะไม่รู้แฮะ พวกเราลองไปถามคนอื่นกันดูเถอะ
Paimon:ดีจ้า พวกเรากำลังตามหานักวิชาการคนหนึ่งที่มีชื่อว่า Garvipidam น่ะ
Arezo:Garvipidam? เป็นชื่อใหม่ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยนะ...
Arezo:เอ๊ะเดี๋ยวนะ หรือว่าจะเป็นคนมาใหม่ที่เพิ่งมาเมื่อไม่กี่วันมานี้?
Paimon:คุณพอจะจำอีกฝ่ายได้มั้ยนะ?
Arezo:พอจำได้นะ คนคนนั้นหน้าซึมกะทือมาเชียว สภาพอย่างกับเพิ่งผ่านมรสุมวิทยานิพนธ์มาแน่ะ
Arezo:ฉันเห็นเขาไปหาหัวหน้าหมู่บ้านอยู่นะ น่าจะอยากเช่าอยู่บ้านสักหลังมั้ง
Arezo:หมู่บ้าน Vimara เหมาะกับการพักผ่อนหย่อนใจมากเลยล่ะ เห็นมั้ย สุดท้ายแล้วฉันยังเลือกกลับมาที่นี่เลย
Paimon:เข้าใจแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะ เดี๋ยวพวกเราจะไปถามหัวหน้าหมู่บ้านดู
Arezo:อื้ม ถ้าเกิดว่าพวกเธอเจอเรื่องไม่สบายใจ ก็ลองมาอยู่ที่นี่ดูได้นะ
Paimon:หัวหน้าหมู่บ้าน พวกเราอยากจะขอถามอะไรหน่อยน่ะ
Amadhiah:ว่ามาสิ ฉันฟังอยู่
Paimon:คุณรู้มั้ยว่าบ้านของนักวิชาการที่ชื่อว่า Garvipidam อยู่ที่ไหนน่ะ?
Amadhiah:Garvipidam? อ้อ คนคนนั้นสินะ...
Paimon:คุณนึกออกใช่มั้ย?
Amadhiah:นึกออกสิ นึกออก เขามาขอเช่าบ้านที่ฉันนี่แหละ เห็นบอกว่าจะมาผ่อนคลายอารมณ์สักหน่อย
Amadhiah:แต่พอเขาเข้าไปอยู่ปุ๊บ ก็แทบจะไม่เคยเห็นเขาออกมาอีกเลย ไม่ออกมาทักทายคนอื่นเขาด้วย
Amadhiah:นี่เรียกว่าผ่อนคลายอารมณ์ที่ไหนเล่า... เรียกว่าปิดใจกักขังตัวเองจะดีกว่า...
Amadhiah:พวกเธอเป็นเพื่อนของเขาเรอะ?
Kirara:อื้ม นับว่าใช่นะ
Paimon:(เอ๋? หางเริ่มสะบัดไปมาอีกแล้ว ที่แท้หางจะสะบัดตอนโกหกเหรอเนี่ย?)
Amadhiah:ดี ก็ดี... ฉันว่าเขาก็ต้องการให้เพื่อนมาเยี่ยมจริง ๆ นั่นแหละ
Amadhiah:เขาพักอยู่ที่บ้านหลังเล็กมุมด้านในสุดตรงด้านบนฝั่งนั้นน่ะ พวกเธอไปคุยกับเขาหน่อยเถอะ
Paimon:ได้เลย ขอบคุณนะหัวหน้าหมู่บ้าน!
Amadhiah:ไม่เป็นไร... ฉันก็แค่หวังอยากเห็นคนที่มาที่นี่มีความสุขดีก็เท่านั้นแหละ
Paimon:ที่นี่แหละ พวกเราเคาะประตูกันก่อนเถอะ
Paimon:มีคนอยู่มั้ย? พวกเรามาหาคุณ Garvipidam น่ะ
Garvipidam:...
Garvipidam:...ฉันนี่แหละ Garvipidam พวกเธอมีอะไรหรือเปล่า?
Kirara:คุณ Garvipidam ฉันคือ Kirara จาก "Komaniya Express" มีพัสดุส่งมาถึงคุณ เลยเวลาส่งไปหน่อย แต่ขอให้คุณช่วยรับพัสดุด้วย
Garvipidam:พัสดุ... ของฉัน?
Kirara:คุณ Gulab เป็นคนส่งพัสดุมาให้น่ะค่ะ
Garvipidam:...อะ...อะไรนะ? Gulab...? แต่... แต่เขา...
Kirara:อื้ม... นี่เป็นพัสดุที่เพื่อนของคุณฝากไว้กับบริษัทของเราก่อนเสียชีวิต
Garvipidam:เพื่อน... เฮอะ... คนที่ทำอะไรไม่ได้ตอนเขาป่วย กระทั่งในชั่ววินาทีสุดท้ายในชีวิตก็ยังอยู่ข้างเขาไม่ได้อย่างฉันเนี่ย... จะกล้าเรียกว่า "เพื่อน" อีกได้ยังไง...
Kirara:คุณอย่าพูดแบบนั้นสิ ทุกวันนี้ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" ที่คุณกับคุณ Gulab ร่วมกันคิดค้นโด่งดังตั้งขนาดนี้ ฉันว่าเขาต้องดีใจมากแน่นอน
Paimon:เอ๋?! คะ...คนนี้คือผู้คิดค้น "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" งั้นเหรอ?
Garvipidam:เฮ้อ... ทำไมกัน... ทำไมความโชคร้ายถึงต้องมาเยือนอัจฉริยะอย่างเขาด้วย...
Charlotte:ถ้าคุณโอเคละก็ ลองเล่าให้พวกเราฟังดูหน่อยก็ได้นะ ปกติเล่าออกมาแล้วจะรู้สึกดีขึ้นเยอะเลย
Garvipidam:...
Garvipidam:เฮ้อ... เธอพูดถูก... บางทีฉันควรจะเล่ามันออกมาสักที...
Garvipidam:พวกเธอ... ยินดีที่จะฟังจริง ๆ เหรอ?
Garvipidam:เอาเถอะ... ยังไงก็ไม่ใช่เรื่องยิ่งใหญ่อะไรอยู่แล้ว...
Garvipidam:ฉันกับ Gulab รู้จักกันมาแต่เด็ก เรียนมาด้วยกัน โตมาด้วยกัน
Garvipidam:นอกจากผ้าพันแผลบนมือแล้ว เขาก็ไม่มีส่วนไหนที่ดูเหมือนเป็นโรค Eleazar อีก เขามองโลกในแง่ดี รักสงบ และอ่อนโยนโดยเสมอมา...
Garvipidam:ต่อมาพวกเราก็เข้าเรียนที่สถาบันด้วยกัน แถมเขายังกลายเป็น Dastur ของภาควิชาอิลลูมิเนชั่นนิสม์ด้วยนะ
Charlotte:ฉันจำได้ว่ามันเป็นชื่อตำแหน่งที่สูงพอตัวเลยนี่นา
Garvipidam:ฮ่าฮ่า... นั่นน่ะสิ เขาเก่งแบบนั้นมาโดยตลอดเลย...
Garvipidam:แต่ผ่านไปได้ไม่นาน โรค Eleazar บนตัวเขาก็เริ่มกำเริบหนักขึ้น... แถมยังก่อให้เกิดโรคแทรกซ้อนรุนแรงขึ้นอีก...
Garvipidam:เวลาต่อมา เขาก็ได้แต่นอนนิ่งรับการรักษาอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล การวิจัยของเขาก็ถูกทิ้งเอาไว้แค่นั้น
Garvipidam:ฉันไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลทุกวัน เจ้าหมอนั่นก็จริง ๆ เลย เอาแต่บอกฉันว่าไม่ต้องไปเยี่ยมบ่อยขนาดนั้นก็ได้อยู่นั่นแหละ...
Charlotte:เขาคงจะเป็นห่วงกลัวว่าคุณจะเสียเวลาทำวิจัยของตัวเองละมั้ง
Garvipidam:ฉันรู้... แต่ยิ่งเขาเป็นแบบนี้ฉันก็ยิ่งปวดใจ... ทั้ง ๆ ที่เขาเป็นคนที่สมบูรณ์แบบกว่าแท้ ๆ เลย...
Garvipidam:ตอนไปเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาล พวกเราสองคนอยู่ว่าง ๆ ไม่มีอะไรทำ ก็เลยหยิบการ์ดออกมาวาดแล้วระบายสีกัน
Garvipidam:จากนั้นมันก็ค่อย ๆ กลายเป็น "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ"
Traveler:เกมที่เกิดขึ้นเพราะ "มิตรภาพ"...
Garvipidam:มันไม่ใช่แค่เกมหรอกนะ... ตอนที่คิดค้นมันขึ้นมา ฉันได้ผสมผสานความรู้ด้านทฤษฎีธาตุลงไปด้วยบางส่วน
Garvipidam:ตอนแรกก็กะว่าจะรอเขาหายดีก่อน จากนั้นพวกเราค่อยมาวิจัยหัวข้อนี้ด้วยกัน แต่ปรากฏว่า...
Paimon:คุณอย่าเศร้าไปเลยนะ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" คือผลลัพธ์ที่พวกคุณร่วมวิจัยออกมาด้วยกันไง
Paimon:ตอนนี้ผลลัพธ์นั้นก็เป็นที่ชื่นชอบของใครหลาย ๆ คนเลยล่ะ
Garvipidam:เฮ้อ... หลังเขาจากไป ฉันก็เคยลองเล่น "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" กับคนอื่นดูอยู่หรอก...
Garvipidam:แต่ตอนที่เงยหน้าขึ้นจากโต๊ะดูเอลนั้น... ตรงหน้ากลับปรากฏเป็นภาพของเขาแทน อย่างกับว่าเขาไม่เคยจากไปไหนยังไงอย่างนั้นแหละ...
Garvipidam:แต่ฉันรู้ว่านั่นไม่ใช่เรื่องจริง...
Paimon:ฮื่อ... ฉันเข้าใจนะ ถ้าเกิดวันหนึ่งฉันต้องแยกจาก Traveler ก็คงไม่ชินเหมือนกันแน่นอน... บางทีอาจจะคุยคนเดียวกับอากาศธาตุด้วยซ้ำ...
Garvipidam:นั่นสิ... คนรู้จักก็เอาแต่บอกให้ฉันปล่อยวาง แล้วไปสัมผัสกับความสนุกของ "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" สักที แถมยังบอกอีกว่าฉันเป็นหนึ่งใน "ผู้คิดค้น" เชียวนะ...
Garvipidam:แต่ถ้าจะให้ฉันพูดละก็... "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" ที่ไม่มี Gulab อยู่ด้วย ยังจะมีอะไรให้สนุกกัน...
Kirara:...คุณ Garvipidam ลองดูก่อนดีมั้ยว่าเพื่อนของคุณส่งอะไรมาให้
Garvipidam:...เฮ้อ...ก็จริง
Garvipidam:...! นี่มัน... จดหมายงั้นเหรอ?
Garvipidam:...
Garvipidam:Gulab... นายเนี่ยน้า... ขนาดเวลาแบบนี้แล้วก็ยังเป็นเหมือนเดิมไม่มีผิด...
Kirara:ฉันไม่ค่อยได้เล่น "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" หรอกนะ แต่ก็รู้ดีเลยล่ะว่ามันนำพาความสนุกสนานให้แก่ทุกคนมากแค่ไหน
Charlotte:อื้ม ผู้เล่นคนหนึ่งเคยพูดไว้ว่า "มันทำให้คนมากมายได้พบเจอกัน รู้จักกัน และได้รับรู้ถึงความสนุกในการดูเอลร่วมกัน"
Paimon:ใช่แล้ว ตลอดทางมา พวกเราก็ได้พบเจอเรื่องราวพวกนั้นมามากมายเลยล่ะ!
Paimon:ถ้าคุณสนใจละก็ ฉันนั่งเล่าให้คุณฟังได้ทีละเรื่องเลยนะ
Garvipidam:...ขอบคุณสำหรับคำพูดพวกนี้นะ
Garvipidam:...เธอพูดถูก
Garvipidam:ฮ่าฮ่า... Gulab อย่าบอกนะว่านายนึกถึงเรื่องพวกนี้เอาไว้ ตั้งแต่ตอนทิ้งจดหมายนี่เอาไว้แล้วน่ะ...
Garvipidam:กล่องศักดิ์สิทธิ์ของนายน่ะ... ฉันพกมันติดตัวเอาไว้ตลอดเลยนะ...
Garvipidam:การ์ดที่นายวาดเพื่อฉันทั้งที ถ้าไม่ได้ใช้มันสักครั้งก็คงจะเปลืองแย่เนอะ...
Garvipidam:ถ้าเกิดว่าเขาอยู่ตรงนี้ด้วย ต้องพูดแบบนี้แน่นอน...
Garvipidam:"เพื่อน ๆ มาเล่น 'เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ' กันสักตามั้ย?"
Traveler:ยินดีเลย
Paimon:Garvipidam เหมือนจะปล่อยวางได้ไม่น้อยแล้วนะ ตอนกำลังเล่นการ์ดกัน ฉันเห็นเขายิ้มด้วยล่ะ
Charlotte:บางทีอาจต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะเดินออกมาจากความเศร้าโศกได้ แต่ฉันรู้สึกว่านี่เป็นการเริ่มต้นที่ดีเลย
Paimon:อื้ม! ดีนะที่ Kirara ยังเก็บพัสดุตกค้างเอาไว้ ไม่ได้เอาไปทิ้งน่ะ
Kirara:จะว่ายังไงดีล่ะ... วันนั้นตอนที่เจ้านายบอกให้ฉันจัดการมันทิ้งเนี่ย ฉันก็เกิดลางสังหรณ์บางอย่างว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้ ต้องส่งถึงมือผู้รับให้ได้น่ะ
Paimon:นี่คือสัญชาตญาณของ "โยไก" เหรอ?
Kirara:ไม่รู้สิ ก็อาจจะเป็นไปได้นะ... แค่ไม่อยากให้ความรู้สึกของอีกฝ่ายเขาหายไปทั้งแบบนี้ละมั้ง
Charlotte:งั้นฉันขอตัวแยกจากทุกคนที่นี่แล้วกันนะ
Paimon:จะกลับ Fontaine แล้วเหรอ?
Charlotte:อื้ม คดี "จอมโจรขโมยการ์ด" ก็จบลงแล้ว แถมยังได้สกู๊ปที่มีค่าขนาดนี้มาเพิ่มอีก พอให้ฉันเขียนต้นฉบับข่าวไปได้อีกหลายวันแล้วล่ะ
Charlotte:อ้อจริงสิ ตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้ ฉันยังไม่ได้สัมภาษณ์พวกเธอสองคนเลยสินะ
Charlotte:ในการเดินทางครั้งนี้ได้พบเจอเรื่องราวตั้งมากมาย อยากทราบว่าทั้งสองคนมีอะไรอยากจะแบ่งปันมั้ย?
Paimon:ใช่แล้ว! เรื่องดี ๆ ที่ได้จากการเดินทางครั้งนี้ก็คือได้รู้จักเพื่อนใหม่ ๆ ล่ะ!
Charlotte:ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะเขียนความรู้สึกของทั้งสองคนลงใน "สกู๊ปพิเศษ" ของ Charlotte แน่นอน
Charlotte:ตอนมา Fontaine คราวหน้า ก็อย่าลืมซื้อ "หนังสือพิมพ์ The Steambird" สักฉบับล่ะ!
Kirara:ฝั่งฉันก็ต้องเตรียมตัวกลับ Inazuma แล้ว ต้องเอาเรื่องครั้งนี้กลับไปรายงานเจ้านายด้วย
Traveler:ทุกคนรักษาตัวด้วยนะ
Charlotte:อื้ม! พวกเราต้องได้เจอกันอีกแน่นอน
Charlotte:ไว้พอถึงตอนนั้น ถ้ามีโอกาสก็มาดูเอล "เกมกลเจ็ดอัจฉริยะ" กันสักตานะ
Localized evidence
ดูเอล! สุดยอดนักอัญเชิญ! รอบที่ 4
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1139204232No text in the selected or fallback locales.
จบเกม! พูดคุยเบิกบานดั่งฝัน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1279898650Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/29810116
10113
EQ
4011012
UI_ChapterIcon_Journey
4011003
event
32