ลำนำเพลงบรรเลงก้องราตรี (I)
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/2558440528
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ถ้าถามฉันละก็ ฉันว่าเราน่าจะต้องไปหา Xiangling ก่อนนะ...
Paimon:เอ๋? Zhongli? ไม่คิดเลยว่าจะเจอคุณที่นี่ในเวลาแบบนี้นะเนี่ย!
Zhongli:หืม? ฉันน่าจะพูดประโยคนั้นมากกว่านะ
Zhongli:ได้มาเจอทั้งสองในที่แบบนี้ นับเป็นโชคชะตาฟ้าลิขิตจริง ๆ ช่วงนี้สบายดีรึเปล่า?
Zhongli:การแสดงออกของเธอดูสงบกว่าเดิม เห็นทีการเดินทางและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ไปเรื่อยจะเป็นเรื่องที่ดีเหมือนกัน
Traveler:ขอบคุณนะ Zhongli
Zhongli:ไม่เป็นไร
Paimon:ว่าแต่ Zhongli มาดื่มชาฟังเรื่องเล่าอีกแล้วเหรอ?
Zhongli:ตอนแรกจิบชาแก้วนี้หมดก็ควรจะไปแล้วล่ะ แต่ว่า...
Paimon:แต่ว่า?
Zhongli:เวลาประจวบเหมาะ เดิมทีฉันกะจะไป Qingce Village เพื่อเก็บหน่อไม้ที่แตกหน่อน่ะ ชาวบ้านที่นั่นเคยมอบให้ฉันครั้งหนึ่ง รสชาติดีใช้ได้เลย
Paimon:เอ๋? หน่อไม้ "ที่แตกหน่อ"? ทำไมถึงใช้หน่อไม้ธรรมดาไม่ได้ล่ะ?
Paimon:อ้อ! ฉันเข้าใจแล้วล่ะ Zhongli กำลังไล่ตามหาความวิจิตรในชีวิตอีกแล้วใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ก็เพราะเป็น Zhongli ที่พิถีพิถันนี่นา แน่นอนว่าต้องพูดอะไรแบบว่า หน่อไม้ "ที่แตกหน่อ" ทั้งสดและนุ่มละมุนมากกว่า รสชาติก็หอมอร่อยยิ่งกว่า หน่อไม้ธรรมดาน่ะสู้ไม่ได้หรอก อะไรงี้ใช่ปะ
Zhongli:Paimon นี่ฉลาดจริง ๆ รู้จักฉันเป็นอย่างดีเลย
Zhongli:ใกล้ช่วงเทศกาลแล้ว นอกจากหน่อไม้แล้ว ในรายการที่หัวหน้าโถงฯ มอบให้ก็ยังมีของอีกหลายอย่างที่ต้องจัดเตรียม... ไม่ทราบว่า ช่วงนี้ทั้งสองมีแพลนอะไรอยู่รึเปล่า?
Paimon:ฮึฮึ เราตั้งใจว่าจะถือโอกาสช่วงนี้ไปเยี่ยมเพื่อนสักหน่อยน่ะ แต่เรายังไม่ได้เลือกเลยว่าจะไปหาใคร ก็ดันมาเจอคุณซะก่อนแล้ว
Zhongli:พวกเธอพอจะจินตนาการออกมั้ย ว่าซุปหน่อไม้ที่แตกหน่อจะอร่อยมากแค่ไหน? ใส่เนื้อติดมันชิ้นโตและหน่อไม้กรอบลงหม้อไปต้มด้วยกันครึ่งวัน...
Paimon:เอ๊ะ! คะ...คุณตั้งใจใช่มั้ย?! คุณคิดว่าเราจะติดกับ แล้วไปเก็บหน่อไม้ให้คุณล่ะสิ!
Zhongli:หืม? ที่ว่าหน่อไม้ที่แตกหน่อรสชาติอร่อยน่ะ เป็นความจริงนะ
Paimon:บ้าจริง... เราลองไปสักหน่อยมั้ย! เขาพูดจนฉันหิวละเนี่ย!
Traveler:ไม่มีปัญหา เราจะไปเดี๋ยวนี้!
Paimon:แค่เก็บหน่อไม้ไม่เสียเวลามากมายหรอก ฉันจะต้องได้กินซุป!
Zhongli:รสชาติดีขนาดนั้นก็ควรค่าที่จะไปอย่างที่ว่า ก็ดี รบกวนพวกเธอสองคนด้วยนะ ถ้าเจอหน่อไม้สวย ๆ อย่าลืมเก็บมาเผื่อฉันด้วยล่ะ
Paimon:เห็นมั้ย! ฉันกะแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้!
Zhongli:แต่ก็ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นหรอก
Zhongli:ในช่วงเทศกาล Lantern Rite ผู้คนพลุกพล่านเต็มท้องถนน ทุกอย่างยุ่งวุ่นวายไปหมด ถ้ามีอะไรที่อยากทำก็จงทำตามใจเถอะ
Zhongli:หน่อไม้บนโต๊ะอาหารก็เป็นเพียงการประดับแต่งเพิ่มเติมก็เท่านั้น การได้ลิ้มรสร่วมกับเพื่อนทุกท่านต่างหาก ที่จะแสดงคุณค่าของมันออกมาได้
Paimon:เชิญคุณตามสบายต่อเลย Zhongli พวกเราไปก่อนล่ะ
Zhongli:เดินทางปลอดภัยนะ
Zhongli:รายการของหัวหน้าโถงฯ... ฮืม...
Zhongli:งั้นดื่มชาแก้วนี้หมดแล้วค่อยไปละกัน
ร่างเล็กเพรียวร่างหนึ่งช่วยคนจมน้ำกลับขึ้นฝั่ง...
???:...มองเห็นรึเปล่าคะ? สำลักน้ำมั้ย?
???:แค่ก...แค่กแค่กแค่ก...
???:ฟู่ว...ดะ...ดีขึ้นแล้ว ขอบใจนะ
Paimon:น่ากลัวจัง ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว คนที่ช่วยคุณคือ...เอ๋ น้องสาวตัวน้อย?
Yaoyao:สวัสดีค่ะพี่ ๆ สวัสดีค่ะคุณลุง หนูชื่อ Yaoyao ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
Paimon:ว้าว ช่างเป็นสาวน้อยที่มีมารยาทซะจริง
Paimon:ฉันชื่อ Paimon ส่วนคนนี้ชื่อ Traveler!
Traveler:สวัสดีทุกคน
Dvorak:ฉันชื่อ Dvorak เป็นนักดนตรีจาก Fontaine น่ะ
Dvorak:ฉันมาจากทาง Stone Gate ตั้งใจว่าจะไปท่าเรือ Liyue แต่ฉันรู้สึกทึ่งกับทิวทัศน์ของที่นี่ ก็เลยเดินผิดทางโดยไม่รู้ตัว...
Dvorak:เมื่อกี้ฉันก็มัวแต่มองน้ำตก แถมยังยืนไม่มั่นคงอีก ถ้าไม่ได้สาวน้อย Yaoyao คนนี้ช่วยไว้ละก็...
Yaoyao:ไม่เป็นไรหรอกค่ะลุง Dvorak
Yaoyao:ละอองน้ำที่ตกลงมาจากน้ำตกจะทำให้หินบนทางเดินลื่น เพราะฉะนั้นต้องเดินระวัง ๆ นะคะ
Yaoyao:ถ้าคุณลุงเจอกับสภาพแวดล้อมที่ไม่คุ้นเคยอีก อย่าเดินไปเหม่อไปนะคะ
Yaoyao:ตราบใดที่คอยระแวดระวังจนเป็นนิสัย ก็จะไม่มีวันเผชิญกับเรื่องแบบนี้อีกแล้วล่ะค่ะ
Dvorak:อื้ม ๆ ฉันจะจำไว้นะ...
Dvorak:(จ๊อก...)
Yaoyao:โอ๊ะ... คุณลุงหิวแล้วใช่มั้ยคะ?
Dvorak:เอ่อ ฉัน...ไม่เป็นไร...
Yaoyao:คุณลุงไม่ต้องเกรงใจหรอก Yaoyao เป็นคนในพื้นที่ คอยดูแลนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลก ถือเป็นการแสดงความเป็นเจ้าบ้านที่ดีด้วย
Yaoyao:ถ้าลุงต้องเดินทางต่อ หนูว่าการหาอะไรเติมพลังก่อนถือเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดนะ
Yaoyao:ในกระเป๋าหนูมี "Lotus Flower Crisp" อยู่หลายชิ้น ทุกคนแบ่งกันกินนะ พี่ชาย/พี่สาวก็มาชิมดูหน่อยสิ
Paimon:งือ... เจ้าเด็กคนนี้ช่างเอาใจใส่คนอื่นเก่งจริง ๆ! แบ่งให้ฉันด้วยอ่ะ!
Yaoyao:ฮิฮิ ไม่ต้องเกรงใจ ไม่ต้องเกรงใจ
ทุกคนร่วมเพลิดเพลินกับทิวทัศน์ที่สวยงามของชานเมือง พร้อมลิ้มรส Lotus Flower Crisp แสนอร่อย...
Paimon:อื้ม รสชาติไม่เลวเลย... อยากกินอีกสักอันจัง...
Traveler:เธอกินเยอะสุดเลยนะ Paimon...
Yaoyao:มีความอยากอาหารสูงถือเป็นเรื่องดีนะ บ่งบอกว่า Paimon กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโตของร่างกาย รู้งี้หนูน่าจะทำมาเยอะ ๆ ดีกว่า
Paimon:ดูสิ เขาโอ๋ฉันมากเลย!
Yaoyao:รสชาติขนมของ Liyue ถูกปากลุง Dvorak รึเปล่าคะ? หวานน้อยไปมั้ยคะ?
Dvorak:ถูกปากมากเลยล่ะ
Dvorak:ตอนอยู่ที่ Mondstadt ฉันเคยกิน "Moon Pie" ไส้เนื้ออยู่ครั้งหนึ่ง Lotus Flower Crisp นี้ใช้เทคนิคการทำคล้าย ๆ กันเลย รสชาติดีกันไปคนละแบบ
Dvorak:ส่วนรสชาติของอาหารบ้านเกิดนั้น... เฮ้อ ฉันไม่ได้กินมานานแล้วเหมือนกัน
Paimon:ฟังดูเหมือน Dvorak จะเดินทางอยู่ตลอดเลยนะ?
Dvorak:ใช่ ฉันเป็นหนึ่งในผู้จัดงาน "ทัวร์แสงสีตระการตา" เลยมักจะเดินทางไปทุกที่
Paimon:"ทัวร์แสงสีตระการตา"?
Dvorak:"ทัวร์แสงสีตระการตา" เป็นเทศกาลดนตรีใหญ่ที่สำคัญของ Fontaine เป้าหมายของพวกเราคือการขยายขนาดงาน และจัดเทศกาลดนตรีในทุกประเทศ
Dvorak:นี่คือสิ่งที่ผู้จัดงานอย่างพวกเราไล่ตามร่วมกัน แต่ว่าภายหลัง...
Dvorak:เฮ้อ เรื่องมันยาวน่ะ ฉันจะไม่เล่าละกัน กลับมาที่เรื่องของฉันกันเถอะ ฉันเดินทางไปมาหลายที่ นอกจากเรื่องโปรโมตดนตรีแล้ว ฉันก็มีจุดมุ่งหมายของตัวเองด้วย
Paimon:เลิกลีลาได้แล้วน่า รีบบอกพวกเรามาเถอะ
Dvorak:งั้นคงต้องเล่าตั้งแต่เรื่องราวที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษของฉัน... คงไม่รบกวนเวลาของทุกคนใช่มั้ย?
Yaoyao:Yaoyao ชอบฟังเรื่องเล่า!
Paimon:อื้ม ฉันก็อยากฟังเหมือนกัน
Dvorak:ดี งั้นก็เริ่มเลยนะ
Dvorak:เรื่องนี้เกี่ยวกับบรรพบุรุษของฉันที่เป็นนักเดินทาง ในระหว่างเดินทาง เขาบังเอิญตกน้ำและกำลังจะจมน้ำ แต่ทันใดนั้นเอง เขาได้ยินเสียงเพลงอันไพเราะ...
Dvorak:ว่ากันว่านั่นเป็นเพลงที่ไพเราะและรื่นหูที่สุดเท่าที่เขาเคยฟังมาในชีวิต
Dvorak:แม้จะอยู่ในสถานการณ์วิกฤติเช่นนี้ เสียงสวรรค์ก็ยังสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของเขาได้ ทำให้เขาเกือบลืมว่าตัวเองกำลังจมน้ำอยู่...
Dvorak:จนเมื่อเขาได้สติกลับมาก็พบว่าตัวเองกลับมาอยู่บนฝั่งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และไม่ไกลจากตัวเขานักก็มีผู้หญิงแปลกหน้ายืนอยู่ด้วยออร่าโดดเด่น
Dvorak:พอเห็นว่าบรรพบุรุษของฉันไม่เป็นอะไร เธอก็จากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ
Dvorak:บรรพบุรุษของฉันอยากตามไปขอบคุณ แต่ระยะห่างระหว่างเขาสองคนดูเหมือนจะแค่ไม่กี่สิบก้าว แต่ไม่ว่าจะตามยังไงก็เหมือนยิ่งห่างออกไปเรื่อย ๆ ตามยังไงก็ไม่ทัน
Dvorak:สุดท้าย บรรพบุรุษของฉันก็ทำได้แค่แสดงความขอบคุณต่อแผ่นหลังของหญิงสาว พร้อมทั้งภูเขาและแม่น้ำที่อยู่ห่างไกล จากนั้นก็หันหลังและเดินทางกลับไปยังบ้านเกิด
Dvorak:เมื่อกลับมายังบ้านเกิด เขาเรียนรู้ที่จะเล่นเครื่องดนตรี ฮัมเพลงเหมือนกวี และบอกเล่าเรื่องราวนี้ไปทั่วทุกสารทิศ
Dvorak:ต่อมาหลังจากนั้น เมื่อเรื่องถูกแพร่ขยายออกไป และถูกปรุงแต่งด้วยศิลปะมากขึ้น หญิงสาวคนนั้นก็ค่อย ๆ ถูกมองว่าเป็นเซียนหญิงตนหนึ่ง
Dvorak:มันกลายเป็นตำนานที่รู้จักกันดีใน Fontaine ที่ชื่อว่า "ทะเลสาบที่เซียนหญิงคอยปกปักรักษา"
Dvorak:ผู้คนมักกล่าวว่า หากเล่นดนตรีแถวริมน้ำในป่า เมื่อเล่นในระดับที่ดีมากพอ จะมีเซียนหญิงล่องหนมาร่วมวงด้วย...
Yaoyao:ว้าวววว
Dvorak:อืม ทุกวันนี้ในสายตาของผู้คนมันเริ่มจะโรแมนติกและไม่สมจริงขึ้นไปทุกที... แต่ฉันรู้ดีกว่าใครว่าความจริงเป็นยังไง
Dvorak:ฉันมีความคิดที่อยากจะย้อนรอยอดีต อยากตามหาต้นตอของเรื่องราว และตามหาลูกหลานของหญิงสาวคนนั้น
Dvorak:ฉันรู้ว่าตำแหน่งที่บรรพบุรุษของฉันตกน้ำนั้นไม่อาจตามหาพบแล้ว และฉันก็รู้ว่าการตามหาแบบนี้มันเหมือนงมเข็มในมหาสมุทร
Dvorak:หลังจากเดินทางมาหลายปี อีกไม่นานขาและเท้าของฉันก็คงไม่ได้คล่องแคล่วเหมือนแต่ก่อนแล้ว ความปรารถนาที่ไม่เป็นจริงในครึ่งชีวิตนี้ค่อย ๆ กลายเป็นความยึดติด...
Yaoyao:ถึงหนูจะมีชีวิตได้ไม่ถึงครึ่งชีวิตของตัวเอง... แต่ก็พอเข้าใจความรู้สึกนี้นะ
Paimon:ฉันเองก็เหมือนกัน...
Paimon:มันก็เหมือนกับการเก็บไส้ตรงกลางที่อร่อยที่สุดของ "Lotus Flower Crisp" ไว้กินทีหลังนั่นแหละ เสียดายที่จะกินมันมากแท้ ๆ แต่จู่ ๆ ก็ทำมันตกลงในน้ำซะงั้น...
Paimon:ฉันเองก็คงจำติดใจไปเป็นครึ่งชีวิตแน่นอน!
Dvorak:ฮ่าฮ่า... อย่าเศร้าแทนฉันไปเลย มันก็พอจะมีความคืบหน้าอยู่หรอก ฉันว่า... สถานที่น่าจะอยู่ที่ Liyue นี่แหละ
Paimon:โอ้! ในที่สุดก็เจอเบาะแสแล้วเหรอ?
Dvorak:อื้ม นี่เป็นอีกเรื่องที่ค่อนข้างแปลกประหลาดน่ะ
Dvorak:ฉันรู้ว่า Mondstadt เป็นเมืองแห่งเสรีภาพและกวีนิพนธ์ เร็ว ๆ นี้ฉันได้ยินมาว่าท่านเทพแห่งสายลมกลับมาที่ Mondstadt ในฤดูใบไม้ร่วง ว่ากันว่าเขาก็เป็นเทพผู้คุ้มครองดนตรีด้วยเหมือนกัน
Dvorak:ฉันไปที่โบสถ์ใน Mondstadt เพื่ออธิษฐานและหวังว่าท่านเทพแห่งสายลมจะประทานแนวทางให้กับฉัน พอออกจากโบสถ์ ตรงหน้าก็มีกลุ่มใบไม้พัดตลอดทางไปยัง Stone Gate
Dvorak:ชาว Mondstadt ที่ใจดีบอกฉันว่า ลมกำลังบอกให้ฉันไป Liyue ฉันก็เลยข้ามมายังไงล่ะ
Traveler:งั้นสถานที่ก็คงอยู่ Liyue จริงด้วย
Dvorak:รู้ใจจริง! ฉันว่าแล้วต้องมีคนเข้าใจฉัน
Yaoyao:หืม...จริงเหรอ? รู้สึกเหมือนจะเป็นลูกไม้ที่ลุงกองโจรล่าสมบัติจะเอาไว้หลอกคุณยายใน Qingce Village เลย
Yaoyao:"ราชาแห่งหินกลับสู่โลกมนุษย์แล้ว! ช่วยสนับสนุนค่ารถ ค่าธูปเทียนบูชา แล้วเราจะช่วยปกป้องคนในบ้านของคุณให้อยู่รอดปลอดภัย..." อะไรทำนองนั้นเลย
Paimon:Yaoyao ไม่ต้องห่วงนะ พวกเรา...เอ่อ... พวกเรามีประสบการณ์ในการแปลความปรากฏการณ์แบบนี้มามากมายเลยล่ะ
Paimon:อีกอย่าง สิ่งสำคัญคือ ถ้าไม่ควัก Mora ออกมาให้อีกฝ่ายก็จะไม่ถูกหลอกใช่มั้ยล่ะ...
Dvorak:เพื่อเป็นการขอบคุณ ฉันเลยใช้จ่าย Mora ไปไม่น้อยเพื่อซื้อไวน์อย่างดีถวายแด่ Statue of The Seven ตลอดการเดินทางนี้...
Paimon:โอ๊ะ โอ ดูเขาพูดเข้าสิ...
Yaoyao:งั้นเอางี้มั้ย เดี๋ยวหนูพาพี่ ๆ กับคุณลุงไปหาพี่ Ganyu ที่ Yujing Terrace
Yaoyao:หนูรู้จักคนไม่เยอะ คงช่วยอะไรมากไม่ได้ แต่พี่ Ganyu กับ Qixing ที่พี่เขาคอยช่วยงานมาเสมอรู้ทุกอย่างเป็นอย่างดีเลยล่ะ
Yaoyao:ถ้าคุณลุงถูกหลอก พวกเขาก็จะช่วยปกป้องสิทธิ์ได้ หากข่าวคราวที่สายลมส่งมานั้นเชื่อถือได้ แล้วลุงอยากตามหาคนต่อละก็ หนูว่าถามพวกเขาน่าจะสะดวกที่สุดนะ
Traveler:เป็นความคิดที่ดีเลย
Dvorak:แต่แบบนี้ก็ลำบากทุกคนอีกน่ะสิ...
Yaoyao:หนูกำลังจะเอาสมุนไพรและพืชที่เก็บมาไปให้พี่เขาพอดีน่ะ ทางผ่านอยู่แล้ว
Paimon:อ้อจริงสิ! เราสองคนก็ไม่ได้เจอ Ganyu มานานแล้วเหมือนกัน ถือซะว่าไปเยี่ยมเยียนเพื่อนเก่าก่อนงานเทศกาล Lantern Rite ละกัน
Dvorak:อื้ม ขอบคุณทุกคนมากนะ ฉันจะไม่ลืมบุญคุณครั้งนี้แน่นอน
Yaoyao:ทุกคนตามให้ทันนะ หนูจะคอยนำทางเอง! คอยดูทางให้ดี ๆ นะ
This conversation is truncated; open the full page to continue.
Dvorak:ท่าเรือ Liyue นี้แตกต่างจากครั้งล่าสุดที่ฉันมา...
Dvorak:ก็เหมือนทำนองเดียวกัน แต่เมื่อเล่นซ้ำ ๆ จะช่วยเพิ่มสีสันและความหลากหลายเข้าไป...
Paimon:ก็เทศกาล Lantern Rite หนึ่งปีมีหนนี่นา ยังไงก็ต้องยิ่งใหญ่มากกว่าเดิมสิเนอะ
Paimon:ถ้าจะบอกว่าตอนนี้เป็นช่วงที่ท่าเรือ Liyue สวยงามที่สุดก็คงไม่เกินจริงหรอก!
Dvorak:อื้ม พวกเราไปกันเถอะ
Dvorak:ฉันแทบจะอดใจรอที่จะเข้าไปใกล้ ๆ และจ้องให้เต็มตาไม่ไหวแล้ว
Xinyan:เฮ้ สวัสดีทุกคน! บังเอิญจังได้มาเจอพวกเธอที่นี่
Yaoyao:สวัสดีพี่ Xinyan เดี๋ยวหนูขอแนะนำก่อนนะ คนคนนี้คือ...
Xinyan:Traveler, Paimon แล้วก็ลุง Dvorak ใช่มั้ย คนคุ้นเคยกันทั้งนั้น
Traveler:ที่แท้พวกคุณก็รู้จักกันเหรอเนี่ย...
Dvorak:ฮ่าฮ่า... ครั้งสุดท้ายที่ฉันมาที่ท่าเรือ Liyue ก็คือตอนที่มาโปรโมต "ทัวร์แสงสีตระการตา" นั่นแหละ มีคนแค่น้อยนิดที่สนใจฉัน ซึ่งคุณ Xinyan เป็นหนึ่งในนั้น
Xinyan:เพื่อเข้าร่วม "ทัวร์แสงสีตระการตา" ฉันถึงขนาดยอมตามไปทุกที่ แต่กลับถูกลอยแพตั้งหลายครั้ง แล้วรอบนี้มีเรื่องอะไรเหรอลุง?
Dvorak:เฮ้อ ขอโทษทีนะคุณ Xinyan หลายครั้งที่ผ่านมาโชคไม่ดีจริง ๆ แหละ แถมเรื่องโชคร้ายก็ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อน ก็เลยทำไม่สำเร็จสักที
Xinyan:งั้นเหรอ... อืม งั้นก็ช่วยไม่ได้แหละนะ
Xinyan:ว่าแต่คุณมาที่ท่าเรือ Liyue ในเวลาแบบนี้ คงไม่ได้มาจัดงานเทศกาลดนตรีในช่วงเทศกาล Lantern Rite หรอกใช่มั้ย?
Paimon:เทศกาลดนตรี Lantern Rite!
Dvorak:ไม่หรอก... ครั้งนี้ฉันมาจัดการเรื่องส่วนตัวน่ะ
Xinyan:ไม่มีเทศกาลดนตรี Lantern Rite เหรอ?
Dvorak:เรื่องนี้...ไม่ใช่เรื่องที่ฉันสามารถตัดสินใจเองคนเดียวได้
Dvorak:การจัดงานดนตรีต้องใช้กำลังคนและเงินจำนวนมาก และฉันก็ไม่เคยรู้จักหรือติดต่อกับผู้ดูแล Liyue ด้วย ถ้าจัดงานขึ้นกะทันหัน ฉันว่ามันจะฉุกละหุกไปหน่อยน่ะ
Paimon:เอ๋ "Liyue Qixing" ที่พวกเรากำลังจะไปหา ก็คือผู้รับผิดชอบเรื่องนี้พอดีเลย
Yaoyao:ใช่ พี่ Keqing กับพี่ Ningguang เก่งสุดยอดไปเลยนะ
Dvorak:หะ หา?
Xinyan:นี่เป็นโอกาสดีเลยนะ ถึงแม้ว่าผลสุดท้ายจะไม่สำเร็จ แต่ลองเสนอไปก็ยังพอมีความหวังเพิ่มขึ้นนะ
Xinyan:ใช่! เห็นมั้ย ขนาด Traveler ยังพูดแบบนี้เลย คุณลุงอย่ามัวแต่จมปลักอยู่กับความล้มเหลวแค่ไม่กี่ครั้งเลยนะ
Xinyan:ส่วนเรื่องคน... เดี๋ยวฉันช่วยติดต่อศิลปินท้องถิ่นให้
Xinyan:Yun Jin เพื่อนของฉันเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงของ Liyue แค่เธอเอ่ยปาก และไปนัดแนะศิลปินของคณะละครงิ้ว Yun-Han ทำเพลง รับรองว่าเรื่องนี้ได้ผลแน่
Paimon:Xinyan ล่ะ? เธอไม่เข้าร่วมด้วยเหรอ?
Xinyan:ฮ่าฮ่า จะไม่เข้าร่วมได้ไงล่ะ?
Xinyan:ถ้า "ทัวร์แสงสีตระการตา: มหกรรมคอนเสิร์ต Lantern Rite" สามารถจัดขึ้นได้จริง ๆ ฉันต้องเป็นคนแสดงเปิดงานอยู่แล้ว!
Paimon:ว้าวว สปิริตมาเต็มมาก
Xinyan:แล้วลุงว่าไงล่ะ?
Dvorak:อืม...
Dvorak:ฉันลองดูก็ได้
Dvorak:แต่การจะได้แสดงเปิดงานไม่ใช่เรื่องง่ายหรอกนะคุณ Xinyan ฉันจะตัดสินผลงานของคุณด้วยมาตรฐานที่เข้มงวด คุณเตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ
Xinyan:ไม่มีปัญหา!
Xinyan:โอ๊ะ งั้นฉันก็มัวแต่เดินเที่ยวเล่นไม่ได้แล้วสิ ต้องรีบกลับไปฝึกซ้อมแล้ว!
Xinyan:Yaoyao ถ้าเจอศิษย์พี่ของเธอระหว่างทาง ฝากทักทายแทนฉันด้วยนะ
Yaoyao:อื้ม Yaoyao จะจำไว้นะ ขอให้ฝึกกีตาร์อย่างราบรื่นนะพี่ Xinyan
Paimon:สู้ ๆ นะ!
Yaoyao:โอ๊ะ! อาจารย์ หนูอยากไปทักทายอาจารย์สักหน่อยได้มั้ยคะ?
มาดาม Ping:วิ่งช้าหน่อยก็ได้ ฉันไม่หายไปไหนหรอก เจ้าเด็กคนนี้นี่...
Yaoyao:Yaoyao ไม่ได้เจออาจารย์ตั้งหลายวัน ก็เลยคิดถึงนี่คะ
มาดาม Ping:เอาล่ะ ๆ Yaoyao นี่ปากหวานซะจริงนะ
มาดาม Ping:อ้าว พวกเธอเองเหรอ คงถือโอกาสมาหาเพื่อน ๆ ช่วงงานเทศกาล Lantern Rite สินะ?
Traveler:สวัสดีมาดาม Ping
Paimon:มาดาม Ping พูดถูกครึ่งนึง พวกเรากำลังช่วยเหลือลุง Dvorak อยู่น่ะ ว่าจะพาเขาไปหา Qixing อยู่พอดีน่ะ
Dvorak:สวัสดี ฉันเป็นนักดนตรีมาจาก Fontaine เป็นหนึ่งในผู้จัดงาน "ทัวร์แสงสีตระการตา"... คุณเคยได้ยินมาบ้างรึเปล่า
Yaoyao:อาจารย์ ๆ "ทัวร์แสงสีตระการตา" เป็นเทศกาลดนตรีที่สุดยอดมากเลยนะ!
มาดาม Ping:ฮึฮึ... ฉันไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้หรอก แต่เทศกาลดนตรีฟังดูไม่เลวเลยนะ
Paimon:ใช่แล้ว มาดาม Ping คิดว่ายังไงบ้าง?
Paimon:คุณเป็นผู้อาวุโส และคุณรู้วัฒนธรรมดั้งเดิมของ Liyue เป็นอย่างดี ถ้าคุณออกความเห็น ทุกคนก็จะมีทิศทางในการตัดสินใจมากขึ้นนะ!
Paimon:แล้ว... มาดาม Ping คิดว่ามันจะทันสมัยไปหน่อยหรือเปล่า หรือว่ามีข้อกังวลอื่น ๆ อีกมั้ย?
มาดาม Ping:ไม่มีหรอก ดนตรีไม่เพียงแต่เป็นเครื่องพิสูจน์ประวัติศาสตร์และมนุษยชาติเท่านั้น แต่ยังเป็นสะพานเชื่อมระหว่างวัฒนธรรมต่าง ๆ อีกด้วย
มาดาม Ping:ด้วยการผันเปลี่ยนของเวลา ดนตรีที่คนหนุ่มสาวในทุกวันนี้ชื่นชอบ อาจจะไม่ได้เหมือนอย่างสมัยฉันแล้วก็จริง แต่สิ่งที่ดี ยังไงก็มีแรงดึงดูดอยู่แล้วล่ะ
มาดาม Ping:เพราะฉะนั้น... ฉันจะตั้งตารอวันนั้นนะ
Dvorak:อื้ม! นอกจากยายของฉันแล้ว คุณก็เป็นหญิงชราที่ฉลาดที่สุดเท่าที่ฉันเคยพบเลยล่ะ!
มาดาม Ping:แหม ทุกคนเนี่ยปากหวานปานน้ำผึ้งกันหมดเลยนะ Yaoyao คราวหน้าอย่าให้ทุกคนกินของหวานเยอะนักล่ะ เข้าใจมั้ย?
Yaoyao:วันนี้อาจารย์อารมณ์ดีจังนะคะ มีอารมณ์หยอกล้อกับพวกเราด้วยอะ
มาดาม Ping:เอาล่ะ ๆ คงจะมีธุระให้ทำกันอีกล่ะสิท่า? รีบไปจัดการให้เสร็จเถอะ อย่ามัวเสียเวลาเลย
Paimon:ขอบคุณนะมาดาม Ping ไว้พบกันใหม่โอกาสหน้านะ
Ganyu:...ตอนที่อธิบายงานเทศกาล Lantern Rite กับฝ่ายกิจการทั่วไป คอยย้ำเตือนพวกเขาด้วยนะ ว่าห้ามขี้เกียจเพียงเพราะงานเทศกาลใกล้เข้ามาแล้ว
Baixiao:เข้าใจแล้วคุณ Ganyu งั้นฉันขอตัวก่อนนะ
Yaoyao:พี่ Ganyu...
Ganyu:Yaoyao มาได้ไงเนี่ย?
Yaoyao:หนูเก็บสมุนไพรที่พี่ Ganyu อยากได้เมื่อสองสามวันก่อนมาน่ะ โอ๊ะแล้วก็มีเมล็ด Sweet Flower ถุงหนึ่งด้วยนะ
Yaoyao:แล้วก็ ๆ ใบ Qingxin ตากแห้งนี้พี่ Ganyu เอาไปชงชาดื่มนะ ดีต่อร่างกายมากเลยล่ะ
Yaoyao:Yaoyao รู้ว่าช่วงนี้พี่ทำงานหนัก แต่ก็อย่าโหมจนเหนื่อยเกินไปล่ะ แล้วอย่าเผลอหลับบนพื้นหญ้าอีกนะ...
Paimon:อะไรกันครับเนี่ย สองคนนี้คุยกันอย่างกับน้องสาวที่รู้ความกับพี่สาวป้ำเป๋อเลยแฮะ...
Ganyu:แฮ่ม...อะแฮ่ม...
Ganyu:ขอบคุณนะ Traveler แต่ที่ Paimon พูดก็มีเหตุผล ฉันมักจะประมาทเลินเล่อง่าย ๆ ในเรื่องอื่นเสมอ ฉันต้องปรับปรุงน่ะถึงจะถูก
Ganyu:โอ้ มัวแต่ทักทายกัน คุณผู้ชายท่านนี้คือ...?
Paimon:อ้อ! เดี๋ยวฉันแนะนำเอง...
Paimon อาสาบอกเล่าเรื่องราวที่ Dvorak ประสบมา รวมถึงเรื่องราวบรรพบุรุษและเรื่องงานเทศกาลดนตรี Lantern Rite ให้กับ Ganyu ฟัง...
Ganyu:อืม...
Paimon:เป็นอะไรไปเหรอ? ฉันพูดตรงไหนเร็วไปรึเปล่า?
Paimon:เรื่องราวค่อนข้างซับซ้อนน่ะ... ถ้า Ganyu ไม่เข้าใจตรงไหน เดี๋ยวฉันอธิบายให้ฟังอย่างละเอียดได้นะ!
Ganyu:ค่อนข้างยากน่ะ
Paimon:หืม?
Ganyu:เนื่องจากเทศกาล Lantern Rite นี้เป็นงานสำคัญประจำปี นอกจากจะต้องจัดให้ดีแล้ว ยังต้องพยายามสุดความสามารถ เพื่อตอบสนองต่อรสนิยมต่าง ๆ ของผู้คนใน Liyue อีก
Ganyu:"ทัวร์แสงสีตระการตา" ไม่ได้เป็นที่รู้จักมากนักใน Liyue ซึ่งปฏิกิริยาของทุกคนจะเป็นยังไง... ก็ยากที่จะคาดเดาน่ะ
Ganyu:หากโฟกัสไปที่งานเทศกาลดนตรีนี้ทั้งหมด... ฉันว่าความเสี่ยงคงไม่น้อยเลย
Dvorak:อืม คุณพูดถูก ฉันเข้าใจได้...
Ganyu:ดังนั้น แผนเดิมจะดำเนินไปตามปกติ... แต่จะเพิ่มแผนใหม่ขึ้น ฉันอยากให้ "การแสดงทัวร์แสงสีตระการตา" เป็นรายการสุดท้ายของเทศกาล Lantern Rite ในปีนี้
Ganyu:ในคืนงานเทศกาล Lantern Rite เราจะเพิ่มคอนเสิร์ตเข้ามาเพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง ส่วนตำแหน่งของเวที... อืม อยู่ตรงท่าเรือดีกว่า
Ganyu:อื้ม ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน
Ganyu:เอาล่ะ ตอนนี้ฉันต้องใช้เวลาสักหน่อยในการจัดการแผนงานนี้ให้เรียบร้อย...
Ganyu:ขอแค่แจกแจงข้อดีข้อเสีย ชี้ประเด็นสำคัญให้เห็น... และเมื่อบวกกับที่ได้รับการยอมรับจากมาดาม Ping และ Traveler แล้ว Qixing คงจะพิจารณาแผนงานนี้อย่างถี่ถ้วนแน่นอน
Ganyu:คุณ Dvorak ฉันอยากขอให้คุณช่วยเรื่องเกี่ยวกับจำนวนนักดนตรีที่สามารถมาที่ท่าเรือ Liyue และข้อกำหนดที่พักและอาหารการกินหน่อย...
Dvorak:ได้ ได้สิ... ไปคุยกันทางนั้นเถอะ
Paimon:การทำงานของ Ganyu นี่ทำให้รู้สึกวางใจได้เหมือนอย่างเคยเลย
Yaoyao:ใช่มั้ย หนูก็คิดอย่างนี้เหมือนกัน!
Yaoyao:อาจารย์เคยบอกว่า ทุกคนมีสิ่งที่ถนัดและไม่ถนัดเสมอ ดังนั้นพี่ Ganyu จึงไม่จำเป็นต้องฝืนตัวเองให้เก่งเป็นพิเศษในทุก ๆ ด้าน
Yaoyao:เรื่องดูแลเอาใจใส่คนอื่นน่ะ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ Yaoyao เอง
Paimon:ว้าว... งั้น Yaoyao มาดูแลฉันด้วยดีมั้ย? ฉันเริ่มหิวอีกแล้วสิ
Traveler:Paimon เก็บอาการหน่อย
Yaoyao:ตอนนี้ไม่มีอะไรในกระเป๋าเลย แต่หนูจะจำสิ่งที่พี่ชอบกินเอาไว้นะ ไว้คราวหน้าจะได้เอาอาหารที่พี่อยากกินมาให้ได้ไงล่ะ
Yaoyao:นอกจาก "Lotus Flower Crisp" แล้ว ยังมีอย่างอื่นอีกมั้ย?
Paimon:ของหวานทุกอย่างเลย! แล้วก็ Slime ด้วย...
Ganyu:...คุณลองดูว่ายังมีอะไรที่อยากเพิ่มเติมอีกมั้ย?
Dvorak:ดี ดีมากแล้วล่ะ! ฉันคิดไม่ออกแล้วล่ะว่ายังมีอะไรให้ปรับปรุงได้อีก
Ganyu:อื้ม งั้นฉันจะบันทึกแบบร่างไว้เท่านี้ แล้วกลับไปคัดลอกให้เรียบร้อย
Ganyu:Traveler มาพอดีเลย เราเพิ่งจะคุยกันเสร็จเหมือนกัน
Traveler:เร็วจัง...
Ganyu:ไม่หรอก สถานการณ์ในตอนนี้ต้องเร่งแข่งกับเวลา เดี๋ยวฉันจะนำข้อเสนอไปให้ Qixing ก่อน พวกคุณรอแป๊บนึงนะ
Ganyu:Yaoyao ขอบคุณนะที่เอาของมาให้ เดี๋ยวฉันจะกินแน่นอน
Yaoyao:เอาไว้ชงชานะ! พี่ Ganyu ห้ามเคี้ยวใบแห้งเปล่า ๆ นะ
Ganyu:จ้ะ เข้าใจแล้ว ๆ...
Yaoyao:งั้นหนูก็ควรกลับแล้วล่ะ ถ้าออกบ้านมานานเกินไปเดี๋ยวพ่อกับแม่จะเป็นห่วงเอา...
Yaoyao:พี่ชายกับคุณลุง/พี่สาวกับคุณลุงไม่ต้องเป็นห่วงนะ ทุกอย่างจะต้องราบรื่นแน่นอน Yaoyao ถือโอกาสบอกสุขสันต์เทศกาล Lantern Rite กับทุกคนก่อนเลยนะ
Dvorak:ขอบใจนะหนู Yaoyao สุขสันต์วันเทศกาล Lantern Rite นะ
Paimon:ถ้ามีเวลาว่างไว้มากินข้าวด้วยกันนะ!
มาดาม Ping:ลองลงมือทำดูเถอะ แต่อย่ากดดันตัวเองนักล่ะ
มาดาม Ping:ฉันเชื่อว่าเทศกาล Lantern Rite ในปีนี้จะต้องตื่นตระการตาขึ้นเพราะพวกเธอแน่
Dvorak:คุณ Ganyu เป็นคนคิดไตร่ตรองรอบคอบมาก
Dvorak:จึงทำให้ฉันคิดได้ว่า... เป็นเพราะฉันไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับสถานการณ์ฉุกเฉินให้มากพอรึเปล่านะ ถึงได้ล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า...
หลังจากรอมาสักพัก Keqing ก็เดินตาม Ganyu มายังพื้นที่หน้า Yujing Terrace...
Keqing:สวัสดี Traveler, Paimon คุณ Dvorak เรียกฉันว่า Keqing ก็ได้
Keqing:ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้วล่ะ ฉันจะบอกผลสรุปที่ทุกคนอยากรู้มากที่สุดละกันนะ
Keqing:Qixing อนุมัติแผนงานของ Ganyu แล้ว ช่วงเวลาต่อจากนี้ ฉันจะเป็นตัวแทนของ Liyue Qixing คอยช่วยเหลือคุณ Dvorak ตระเตรียมการแสดงพิเศษนี้เอง
Paimon:ว้าว เยี่ยมไปเลย!
Keqing:Traveler ก็ชมเกินไป เดิมทีสิ่งเหล่านี้ก็อยู่ในขอบเขตงานของ Qixing อยู่แล้ว พวกเราก็แค่ช่วยผลักดันสิ่งต่าง ๆ ให้ก้าวไปข้างหน้าก็เท่านั้น
Keqing:และจากมุมมองส่วนตัวแล้ว ฉันก็ชื่นชมและสนับสนุนการเปลี่ยนแปลงหรือนำเข้าสิ่งใหม่ ๆ เช่นกัน
Keqing:ดังนั้น ฉันจึงรู้สึกเป็นเกียรติมากที่มีโอกาสได้ร่วมงานและแลกเปลี่ยนงานที่หาได้ยากยิ่งเช่นนี้
Dvorak:ขอบคุณมากนะ คุณ Keqing!
Dvorak:ฉันเคยเหนื่อยล้ากับความล้มเหลวหลายต่อหลายครั้ง ตอนแรกฉันคิดว่าครั้งนี้ก็คงจะมีผลลัพธ์เหมือนเดิม เลยไม่กล้าที่จะตั้งความหวังมากสักเท่าไหร่...
Dvorak:...แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะผ่านไปได้ด้วยดีขนาดนี้ ราวกับฉันกำลังฝันอยู่เลย
Dvorak:อื้ม... ได้เวลาที่จะเรียกทุกคนมารวมตัวกันแล้ว มีเวทีที่มาตรฐานสูงขนาดนี้ คงต้องอวดฝีมือให้เต็มที่หน่อยแล้ว
Paimon:โอ้โอ้ววว... ลุงฮึกเหิมขึ้นมาแล้ว!
Dvorak:ไม่ต้องห่วงหรอก ต่อจากนี้เป็นงานถนัดของฉันแล้ว
Dvorak:นักดนตรี ก็ต้องใช้ภาษาดนตรีในการสื่อสารสิ
Dvorak:เรื่องนั้นน่ะเหรอ ไว้ค่อย ๆ หาทางเอาละกัน...
Ganyu:...เอ๊ะ
Keqing:มีอะไรเหรอ Ganyu?
Ganyu:ฉันได้ยินเรื่องนี้แล้วแท้ ๆ แต่มัวคิดเรื่องแผนงานนี้เลยเผลอลืมซะสนิทเลย...
Dvorak:ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่ฉันตามหาหน้าตาเป็นยังไง เรื่องนี้คงไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ แน่...
Dvorak:คุณ Ganyu ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก เวลากับแรงของคุณสำคัญมาก ควรจะทุ่มเทให้กับการแสดงดนตรี และงานเทศกาล Lantern Rite มากกว่านะ
Ganyu:อืม ตอนที่ได้ยินฉันก็เกิดความคิดเชื่อมโยงบางอย่างขึ้น อย่างเช่น ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นเซียน... Traveler คุณคิดว่าไงเหรอ?
Ganyu:คุณ Dvorak ฉันจะไม่ปิดบังคุณนะ ฉันในฐานะ "อสุรกายกึ่งเทพ" ในตัวของฉันมีเลือดของมนุษย์และกิเลนไหลเวียนอยู่
Ganyu:ฉันเข้าใจความหมายของ "การตามหารากเหง้า" นี้เป็นอย่างดี เพราะฉันก็เคยทำสิ่งที่คล้ายกัน พยายามตามหาที่ที่เป็นของตัวเอง...
Dvorak:เซียน กึ่งเทพ กึ่งกิเลน...
Dvorak:เพราะงั้นข่าวลือเกี่ยวกับเทพเซียนใน Liyue ก็เป็นความจริงทั้งหมดเลยเหรอ? ไม่ใช่การปรุงแต่งทางศิลปะงั้นสิ?
Paimon:ใช่! แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเจอเซียนได้ง่าย ๆ หรอกนะ ก็เหมือนกับ Jueyun Karst ไงล่ะ แม้จะดูเหมือนไม่มีอะไรขวางกั้น แต่ก็ไม่สามารถเข้าออกได้ตามอำเภอใจ
Ganyu:อื้ม อย่างไรก็ตาม... ถ้าคุณจะตามหาดนตรีที่สูญหายไป หรือวัฒนธรรมพื้นบ้านของ Liyue แล้วละก็ ฉันคงจะช่วยอะไรไม่ได้
Ganyu:แต่ถ้าสุดท้ายมันไปตกอยู่ที่ "บุคคล" ใดบุคคลหนึ่ง งั้น...ฉันก็คงจะพอหาทางช่วยได้
Keqing:...อย่างนี้นี่เอง ฉันพอเข้าใจแล้วล่ะ Ganyu งั้นพวกเราสองคนแยกกันจัดการมั้ย?
Ganyu:อื้ม ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
Keqing:งั้นก็ดี ฉันกับคุณ Dvorak จะคอยจัดการเรื่องต่าง ๆ ในเมือง และดูแลให้การแสดงเป็นไปอย่างราบรื่น Ganyu มีคอนเนคชันคนรู้จักของตัวเอง น่าจะช่วยตามหาคนได้
Keqing:เธอยังมีงานในมืออีกเยอะมั้ย พอจะแบ่งเวลาไปได้รึเปล่า?
Ganyu:ถ้าไม่นอนหลับเลย... สองวันก็น่าจะทำเสร็จแหละ
Keqing:เดี๋ยว ๆ จะไม่นอนได้ยังไงกัน?
Keqing:แม้ว่าเธอจะมีสายเลือดกิเลนอยู่ในตัว แต่การทำงานหนักอย่างต่อเนื่องจะทำให้เธอมีภาระมากมายนะ
Paimon:ว้าว คำพูดพวกนี้ออกมาจากปาก Keqing เหรอเนี่ย... ไม่น่าเชื่อถือเลยแฮะ
Keqing:"แม้นจากเพียงสามวัน แต่ก็มีพัฒนาการเช่นกัน"
Keqing:ฮึ ยังไงฉันก็รู้หลักความสมดุลระหว่างทำงานและพักผ่อนนะ
Ganyu:งั้นก็... สามวัน
Keqing:อื้ม เอาตามที่เธอว่าเลย
Ganyu:Traveler ถ้าคุณพอมีเวลา ช่วยไปกับฉันหน่อยได้มั้ย?
Ganyu:นอกจากคุณจะถูกชะตากับเซียนแล้ว คุณยังมีชื่อเสียงในหมู่ชาว Liyue ด้วย ถ้ามีคุณไปด้วย ฉันจะวางใจมากกว่านะ
Traveler:ไม่มีปัญหา
Ganyu:อื้ม งั้นเรามาเจอกันในอีกสามวันข้างหน้านะ
Paimon:คุณลุงรอฟังข่าวดีจากพวกเราได้เลย!
Dvorak:ทุกคนช่างเป็นคนดีจริง ๆ ฉะ...ฉัน...
Paimon:ฉันว่านะ ไม่ว่าเราจะเจอเทพเซียนหรือทายาทคนรุ่นหลังอะไรของอีกฝ่ายก็ตามเถอะ ถ้าได้เชิญอีกฝ่ายมาร่วมฟังการแสดงด้วยกัน ต้องเป็นอะไรที่ครึกครื้นและซาบซึ้งใจมากแน่นอน
Paimon:ถึงตอนนั้นทุกคนจะต้องมีความสุขมากแน่! แบบนั้นถึงจะเรียกว่าเทศกาลไงล่ะ!
Traveler:สายลมที่ชักนำคุณก็คงคิดแบบนี้เช่นกัน
Dvorak:...พวกเธอพูดถูก ตกลง! งั้นฉันจะใช้ความสามารถทั้งหมดไปในเทศกาล Lantern Rite ครั้งนี้ให้เต็มที่เลย!
Keqing:งั้นเอาไว้แค่นี้ก่อนนะ คุณ Dvorak ช่วยไปยืนยันสถานที่แสดงกับฉันหน่อยนะ
Paimon:โอ๊ะ! พาพวกเราไปด้วยสิ!
Baiwen:ท่าน Yuheng!
Keqing:Baiwen เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?
Baiwen:ฉันกำลังรวบรวมข่าวกรองภายนอกตามคำสั่งของท่านหญิง Ningguang เพื่อที่จะเร่งตรวจสอบปัจจัยที่ไม่แน่นอนก่อนงานเทศกาล Lantern Rite อยู่
Baiwen:ได้ยินมาว่ามีท่วงทำนองแปลก ๆ ดังมาจาก Sea of Clouds ฉันไม่กล้าเข้าไปตรวจสอบด้วยตัวเอง เลยจะรีบกลับไปรายงานท่านหญิง Ningguang น่ะ
Baiwen:แต่ก็กลัวว่าจะเป็นเรื่องเร่งด่วน และกลัวว่าจะพลาดโอกาสที่จะจัดการได้ทันท่วงทีน่ะ...
Keqing:เข้าใจแล้วล่ะ งั้นฉัน...
Traveler:เดี๋ยวฉันจัดการเอง
Paimon:ใช่ Keqing ยุ่งจะตายไป แถมในเมืองก็ยังมีเรื่องน่ากังวลให้จัดการอีกตั้งเยอะแยะ
Paimon:เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง! ไม่ว่าจะเป็นงานเร่งด่วนแบบไหน พวกเราก็จัดการได้อยู่แล้ว เอ่อ...ฉันหมายถึง Traveler น่ะนะ
Baiwen:ถ้า Traveler ลงมือเอง คงจะไม่เป็นปัญหาแน่...
Baiwen:รบกวนพวกคุณสองคนด้วยนะ เดี๋ยวฉันจะอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ท่านหญิง Ningguang ฟังเอง ถ้าจัดการทางนี้เรียบร้อยแล้ว ช่วยไปบอกฉันที่ Yujing Terrace หน่อยนะ
Paimon:อื้ม ฝากทักทาย Ningguang ด้วยนะ
Keqing:งั้นรบกวนด้วยนะ รีบไปรีบกลับล่ะ ระหว่างทางก็ระวังตัวด้วย
Dvorak:รักษาตัวด้วยนะ
Paimon:สถานที่ที่ Baiwen บอกคงจะอยู่แถวนี้แหละใช่มั้ย
Paimon:ไม่เห็นจะมีท่วงทำนองอะไรเลย ไม่มีแม้กระทั่งเงาคน...
Yelan:ฉันก็คิดอยู่ว่าใครกันที่ว่างถึงขนาดมาที่นี่ได้ ที่แท้ก็พวกเธอนี่เอง
Paimon:Yelan! เธอเดินยังไงถึงไม่มีเสียงเลยเนี่ย ตกอกตกใจหมด!
Yelan:ดูท่าทางพวกเธอก็ปกติสุขดีนี่ ไม่เห็นดูจะตกใจอะไรขนาดนั้นเลย
Paimon:กะ...ก็จริง...
Traveler:เกี่ยวกับท่วงทำนองประหลาด...
Yelan:อ๋อ พวกเธอก็มาเพราะเรื่องนี้สินะ งั้นก็ช่วยประหยัดเวลานั่งอธิบายได้เยอะแล้ว
Yelan:ตามฉันมาสิ ฉันตรวจดูรอบ ๆ บ้านแล้ว ทุกอย่างปลอดภัยดี
Keqing:...คุณจะเป็นฝ่ายติดต่อศิลปินของคณะละครงิ้ว Yun-Han ใช่มั้ย? เข้าใจแล้วล่ะ
Keqing:งั้นฉันจะจัดเตรียมสถานที่ซ้อมให้กับทุกคนให้เร็วที่สุดละกัน คาดว่าคืนนี้คงลงตัวแล้วล่ะ
Dvorak:ขอบคุณมากนะคุณ Keqing
Dvorak:เฮ้อ... ฉันเคยได้ยินเพื่อน Liyue พูดถึงคำว่า "ว่องไวดั่งลม เฉียบขาดปานสายฟ้า" ตอนนั้นก็ไม่เข้าใจหรอกว่ามันหมายถึงอะไร
Dvorak:ตอนนี้เห็นคุณ Keqing ทำงานต่าง ๆ แล้ว ถึงได้รู้สึกว่าเหมาะสมกับคำนี้จริง ๆ วัฒนธรรมของ Liyue ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง...
Keqing:ยกยอกันเกินไปแล้ว
Paimon:ของระเกะระกะอื่น ๆ ข้างประตูก็ดูสะอาดสะอ้านอยู่นะ ดูเหมือนว่าจะมีใครบางคนอาศัยอยู่ที่นี่เมื่อไม่นานมานี้...
Paimon:ตรวจสอบประตูและหน้าต่างแล้ว ทุกอย่างปกติ ไม่มีการงัดแงะใด ๆ...
Paimon:ภายในห้องดูว่างเปล่าไม่มีของมีค่าอะไร...
Paimon:แปลกจัง สภาพเหมือนโดนโจรปล้นแท้ ๆ แต่กลับไม่มีร่องรอยของการต่อต้านเลย
Paimon:ถ้าแอบเข้ามาตอนเจ้าของบ้านไม่อยู่... มันก็อธิบายเรื่องที่ประตูหน้าต่างอยู่ในสภาพดีไม่ได้น่ะสิ
Yelan:ตรวจสอบละเอียดดีนี่ งั้นพวกเธอพอจะเดาได้รึยังว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่?
Paimon:Yelan เธอคงไม่ได้ซ่อนหลักฐานอะไรไว้หรอกใช่มั้ย?
Yelan:ฉันอยู่ข้างเดียวกับพวกเธอนะ ทำไมต้องแกล้งพวกเธอด้วยล่ะ?
Paimon:ก็ได้ ฉันยอมแล้ว ฉันเดาไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
Yelan:Traveler ล่ะ? ยอมแพ้ด้วยหรือเปล่า?
Yelan:อืม ก็ยากที่จะเดาได้จริง ๆ แหละนะ
Yelan:บอกตามตรง ฉันก็บังเอิญมีข้อมูลสำรองที่เกี่ยวข้องน่ะ เลยพอจะเห็นเบาะแสอยู่บ้าง
Yelan:นานมาแล้ว มีกลุ่มโจรอยู่บริเวณชานเมือง Liyue พวกเขาจะเป่าแตรทุกครั้งที่บุกเข้าไปในหมู่บ้าน
Yelan:เสียงประหลาดนั้นไม่ได้มีไว้เพื่อเพิ่มบรรยากาศ แต่เป็นการคุกคามผู้อ่อนแอ โดยเป็นสัญญาณเตือนอย่างหนึ่ง
Yelan:เพื่อรักษาชีวิต ชาวบ้านจึงหนีออกจากบ้านในชั่วข้ามคืน และพกพาสมบัติมีค่าไปให้ได้มากที่สุด โดยไม่คำนึงถึงสิ่งอื่น
Yelan:ต่อมาโจรก็ถูกจับไปจนหมดแล้ว แต่ความกลัวและบาดแผลยังฝังลึกอยู่ในใจของชาวบ้านเสมอ
Yelan:เมื่อใดที่พวกเขาได้ยินทำนองในอดีต จิตใต้สำนึกของพวกเขาก็จะคิดว่ามีโจรมาอีกแล้ว และรีบวิ่งหนีไป
Yelan:และคนร้ายของที่แห่งนี้ ก็กำลังใช้ประโยชน์จากจุดนี้ในการเข้าออกโดยที่ไม่ถูกขัดขวาง
Paimon:อย่างนี้นี่เอง...
Yelan:ถึงแม้ว่าผู้เสียหายของเราออกจะขี้ขลาดหน่อย ๆ แต่อย่างน้อยก็ปลอดภัยจากอันตราย
Yelan:สิ่งสำคัญในตอนนี้ก็คือ จะตามหา "คนร้ายเลียนแบบ" คนนี้ได้ยังไง...
Yelan:อาจจะเป็นวิธีที่มีประโยชน์ในวันธรรมดา แต่วันนี้คงจะใช้ไม่ได้
Yelan:ถ้าตรวจสอบรอบ ๆ พวกเธอก็จะรู้เองว่า คนร้ายคนนี้ไม่ได้แค่รู้วิธีใช้ท่วงทำนองในการทำสิ่งที่ไม่ดีเท่านั้น แต่ยังมีความสามารถในการหลบหนีอีกด้วย
Yelan:ตั้งใจหลีกเลี่ยงถนนดินโคลนเพื่อไม่ให้ทิ้งรอยเท้าเอาไว้ และไม่พกสิ่งของใด ๆ ที่ปนเปื้อนธาตุในร่างกาย เพื่อป้องกันไม่ให้ "ผู้มีฝีมือ" จับสังเกตได้
Yelan:แต่น่าเสียดายที่ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญในการสะกดรอย ลูกไม้ตื้น ๆ แค่นี้ไม่มีค่าในสายตาฉันหรอก
Paimon:ดูท่าทางแล้ว... พวกเราแค่ตาม Yelan ไปก็พอแล้วล่ะ!
Yelan:นี่ อย่าหลงทางซะล่ะ
Yelan:ในเมื่ออีกฝ่ายระมัดระวังตัวเป็นอย่างดี แน่นอนว่าเขาต้องเลือกเส้นทางที่มีพืชพรรณเขียวชอุ่มตลอดทางอย่างแน่นอน แต่ย่อมไม่ใช่เส้นทางที่จะเดินแล้วทำพุ่มไม้หรือกิ่งไม้หักได้
Paimon:เจอแล้ว! ทางนั้นมีเต็นท์ของกองโจรล่าสมบัติด้วย!
Paimon:บ้าจริง ทำไมถึงเป็นกองโจรล่าสมบัติอีกแล้วนะ! เทศกาล Lantern Rite ก็ใกล้เข้ามาแล้ว ไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจกันบ้างเลย
Yelan:ไป จับหมดให้สิ้นซาก
Fujing:เฮ้! พวกเธอเป็นใครน่ะ? มาจากที่ไหนกัน?
Yelan:อืม... หลักฐานแน่นหนา
Yelan:มา สารภาพมาซะดี ๆ ทางที่ดีอย่าให้ฉันหมดความอดทนจะดีกว่านะ
Fujing:ไร้สาระ! ฉะ...ฉันจะกลัวพวกเธอทำไม?
Yelan:งั้นนายก็ควรจะกลัวสักหน่อยนะ
Fujing:ฉันยอมแล้ว...
Yelan:ขอร้องช้าไปนะ ฉันเกือบจะยั้งมือไม่ทันอยู่แล้วเชียว
Fujing:ฉันผิดไปแล้ว ฉันกลัวแล้ว! ได้โปรดเมตตาด้วย...
Yelan:ฮึ สารภาพมา
Yelan:นายมีโอกาสแค่ครั้งเดียว อย่าให้ฉันต้องถามจี้ ไม่อย่างนั้น...
Fujing:ฉันเข้าใจแล้ว ฉันเข้าใจอย่างดีแล้ว!
Fujing:ก็ช่วงนี้...ใกล้ช่วงเทศกาลแล้ว ฉันเลยอยากจะซื้อของเพื่อให้ชีวิตตัวเองดีขึ้นบ้าง...
Fujing:ถึงฉันจะเป็นคนของกองโจรล่าสมบัติ แต่ปกติฉันไม่มีประสบการณ์ด้านการลักเล็กขโมยน้อยเลยนะ ถ้าให้บุกเข้าบ้านไปปล้นจี้ตรง ๆ... ฉันไม่กล้าจริง ๆ
Paimon:โอ้โห มีการมาตัดพ้อใส่เราด้วยแฮะ
Fujing:ไม่ ฉันไม่กล้า ฉัน...พูดความจริงทั้งนั้นเลย
Yelan:อื้ม ว่าต่อไป
Fujing:ฉันคิดอยู่นานสองนาน และสุดท้ายก็นึกถึงเรื่องตอนที่ยังเป็นเด็ก ตอนที่โจรมักจะเป่าแตรแล้วยายพาพวกเราวิ่งหนี
Fujing:ฉันก็เลย... ลองบรรเลงเพลงในความทรงจำของตัวเอง ตอนแรกก็แค่อยากลองดูเฉย ๆ! แต่ไม่คิดว่าคนบ้านนั้นจะพากันวิ่งหนีจริง ๆ...
Fujing:มีชิ้นเนื้อวางอยู่ตรงหน้า จะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่หยิบเข้าปาก ฉัน...ฉันหมายถึง...
Fujing:ตอนนี้ฉันสำนึกผิดแล้ว ของพวกนี้ฉันจะคืนให้กับพวกเขาทั้งหมดเลย ปล่อยฉันไปเถอะนะ เมตตาฉันเถอะ...
Yelan:นายอยากให้เราเมตตา หรือว่าแค่อยากเจรจาอะไรบางอย่างให้เรื่องมันจบตรงนี้... จะได้ไม่โดนขังคุกในช่วงเทศกาล Lantern Rite?
Fujing:ชะ ใช่ แบบนั้นแหละ...
Yelan:นายเป็นคนคิดคำนวณเก่ง แต่น่าเสียดาย ตอนแรกที่ฉันใจดีให้นายสารภาพมาแต่โดยดีนั้น นายไม่ได้คว้าโอกาสเอาไว้
Yelan:กลับไปกับฉันแล้วกันนะ คุณผู้ชายท่านนี้
Yelan:เอาของไปคืนแล้วตามฉันไปพบคนที่เกี่ยวข้อง เพื่อทำการขอโทษพวกเขาต่อหน้า จากนั้นฉันจะส่งนายให้ฝ่ายกิจการทั่วไป
Fujing:เฮ้อ!
Yelan:นายเองก็เคยเป็นเหยื่อเหมือนกัน น่าจะเข้าใจความรู้สึกที่หวาดกลัวของพวกเขาดีถึงจะถูก
Yelan:หรือว่าความโลภสำคัญกว่าความกลัวของนายอีกงั้นเหรอ? อีกอย่าง ด้วยความสามารถด้านดนตรีขนาดนี้ สู้ไปหางานจริงจังทำน่าจะเลี้ยงดูตัวเองได้นี่?
Fujing:คุณหมายถึง...
Yelan:เฮ้อ ฉันก็พูดได้แค่นี้แหละ ที่เหลือนายก็ค่อย ๆ คิดทบทวนดูละกัน
Yelan:Traveler ฉันจะเป็นคนจัดการงานขั้นสุดท้ายเอง พวกเราบอกลากันตรงนี้เลยละกันนะ
Yelan:...อื้ม
Paimon:เอ๋? มีเรื่องอะไรอีกเหรอ?
Yelan:ฉันยังไม่รู้แน่ชัดถึงแหล่งข้อมูลของพวกเธอ เพราะงั้นเพื่อความปลอดภัย เมื่อกลับไปแล้วก็อย่าพูดถึงชื่อฉันกับใครก็แล้วกัน
Yelan:พวกเธอเป็นคนตรวจสอบและออกแรงทั้งหมดตั้งแต่แรก เพราะงั้นผลงานในครั้งนี้มอบให้พวกเธอก็ไม่เสียหายอะไร รับไว้เถอะน่า ฉันจะมีความสุขมากเลย
Yelan:ลาก่อนล่ะ ขอให้เธอมีความสุขในเทศกาล Lantern Rite นะ
Paimon:Yelan เป็นคนทำงานรวดเร็วเฉียบขาด ให้เธอจัดการฉันก็วางใจแล้วล่ะ
Paimon:ทะด๊า... ภารกิจด่วน "ท่วงทำนองแปลกประหลาด" สำเร็จแล้ว!
Paimon:จะว่าไปแล้ว สุดท้ายเราก็ไม่มีโอกาสให้กองโจรล่าสมบัติเล่นท่วงทำนองนั่นให้เราฟังเลย น่าเสียดายแฮะ
Paimon:ก็ลำพังแค่สมองฉัน จินตนาการไม่ออกหรอกว่าเป็นเสียงดนตรีแบบไหน ก็ต้องอยากรู้เป็นธรรมดาอยู่แล้วสิ!
Paimon:ตอนที่คุยกับลุง Dvorak ฉันก็คิดว่าดนตรีเป็นสิ่งที่ดีซะอีก
Paimon:ทำนองที่เราได้ยินปกติก็เป็นแบบนั้นสินะ! ที่สามารถผ่อนคลายอารมณ์ กระตุ้นความทรงจำที่ดี และเชื่อมโยงประสบการณ์ที่มีความสุข...
Paimon:ไม่คิดเลยว่าดนตรีจะสามารถนำมาใช้แบบนี้ได้ด้วย
Paimon:เอ๋ งั้นเหรอ? ก็มีเหตุผล... รู้สึกว่าฉันจะรู้จักดนตรีมากขึ้นไปอีกขั้นแล้วล่ะ!
Paimon:โอ๊ะจริงสิ ในเมื่อเรื่องจัดการเรียบร้อยแล้ว งั้นเรากลับท่าเรือ Liyue กันเถอะ Baiwen กับรางวัลของภารกิจด่วนยังรอพวกเราอยู่นะ
Paimon:Baiwen! พวกเรากลับมาแล้ว เรื่องนั้นจัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ
Baiwen:โอเค ทั้งสองรอก่อนนะ ท่านหญิง Ningguang บอกว่าถ้าพวกคุณกลับมาแล้วให้ฉันไปรายงานเธอ
พูดจบ Baiwen ก็จากไป...
Ningguang:ทั้งสอง ไม่เจอกันนานเลยนะ
Paimon:แหม พวกเราก็คนคุ้นเคยกันทั้งนั้น Ningguang เองก็น่าจะยุ่งอยู่กับงานเทศกาล Lantern Rite อยู่ล่ะสิท่า ไม่เห็นต้องทำท่าเกรงอกเกรงใจกับเราขนาดนั้นเลย
Ningguang:ในเมื่อเป็นคนคุ้นเคยกัน ก็ไม่มีเหตุผลที่จะเสียมารยาทนี่นา
Ningguang:ฉันควรจะชวนพวกเธอทั้งสองมาดื่มชาพักผ่อนกันสักหน่อย...
Ningguang:แต่ก็อย่างที่บอก แม้จะเคลียร์งานยิบย่อยแล้ว แต่ก็ยังมีการแสดงใหญ่รออยู่อีก
Ningguang:หลังจากการแสดงคงต้องเชิญทางฝั่ง "ทัวร์แสงสีตระการตา" มาหารือเกี่ยวกับการร่วมงานในอนาคต นอกจากนี้ สัดส่วนการลงทุนก็ต้องคุยให้ละเอียดเสียก่อนที่จะตัดสินใจให้แน่ชัด
Ningguang:เรื่องงานนี่สะสางไม่จบไม่สิ้นสักที
Paimon:วะ...วางแผนอนาคตตั้งแต่ตอนนี้เลยเรอะ?
Ningguang:ฮ่าฮ่า... งั้นเรามาคุย "เรื่องตรงหน้า" หน่อยละกัน
Ningguang:ตอนที่พวกเธอมา คงจะเห็นโคม Mingxiao ตรงท่าเรือแล้วใช่มั้ย?
Paimon:เหมือนจะทำเป็นทรงห่านขนาดยักษ์นะ? มีเทพเซียนองค์ไหนเป็นต้นแบบรึเปล่า?
Ningguang:"จ้าวพิทักษ์ธารา" พวกเธอคงจำชื่อนี้ได้ใช่มั้ย
Ningguang:ตามตำนานเล่าว่าเขาทำตัวอิสระ ปฏิบัติต่อผู้คนด้วยความจริงใจ และเป็นคนใจกว้าง
Ningguang:"ในเทศกาล Lantern Rite ที่สว่างไสวเหนือทะเลยามค่ำคืน ขออธิษฐานให้นำวิญญาณวีรชนกลับมาจากทะเล"
Ningguang:ถ้ามีเพลงที่สามารถหลั่งไหลไปทั่วทุกสารทิศเหมือนน้ำไหลริน ไม่รู้ว่าเหล่าวิญญาณบนฟ้าจะถูกใจทำนองเพลงยุคนี้หรือเปล่านะ
Paimon:ฉันว่าน่าจะชอบแหละ!
Paimon:ยังไงถ้าเป็นตามที่ Ningguang บอก เหล่าเซียนกับวีรชนต่างมีจิตใจที่กว้างขวาง น่าจะเปิดใจพร้อมรับสิ่งใหม่ ๆ อยู่นะ!
Ningguang:ฮ่ะ ๆ งั้นก็ดี
Ningguang:ฉันได้ยินมาว่าพวกเธอจะช่วย Ganyu ตามหาลูกหลานของเซียนหญิงในตำนาน
Ningguang:ถ้ามีเรื่องอะไรน่าสนใจระหว่างนั้น อย่าลืมบอกฉันด้วยนะ เรื่องราวดี ๆ แบบนี้ ฉันจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด
Traveler:ตกลงตามนี้
Localized evidence
ลำนำเพลงบรรเลงก้องราตรี (I)
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/2558440528No text in the selected or fallback locales.
ท่องพันลี้แสวงร่องรอยบทเพลงลึกลับ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/716651618Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/29010108
10108
EQ
4009216
UI_ChapterIcon_SeaLamp
4009203
event