ContentReadable 201107
Kösbik Dede ve ailesi, Kösbik Vadisi'nin derinliklerinde bir mağarada yaşar. Mağara epey rutubetlidir ve ağaç kökleri gibi kokar. Şamatacı "koca oğlanlar" metallerini vadiye getirmeden önce burası huzurlu ve sakin bir yerdi. Gece çöküp koca oğlanlar gittiğinde Kösbik ailesi mağaralarından çıkıp yiyecek ararlar ya da Mehtap Böcekleriyle oynarlar.
Mini Mini Kösbik, ayı Lakka Böğürtlenlerinden ve hatta Mehtap Böceklerinden bile çok sever. Kösbik Vadisi'nin üzerindeki ay, gökyüzünde parlayan devasa beyaz bir tabak gibidir. (Jurva, İz Sürücü Köstebeklerin görme duyularının zayıf, ancak kulaklarının çok hassas olduğunu söylüyor.) Belki de Mini Mini Kösbik, ayın kokusunu çok uzaklardan alabiliyordur, kim bilir belki de Lakka Böğürtlenleri kadar tatlı bir kokusu vardır... Ayın özellikle parlak olduğu gecelerde, ay ışığında süzülen gölgesiz birkaç köstebeği fark eder, tıpkı rüzgarda savrulan duman gibidirler. Kendi aralarında konuşurlar ama Mini Mini Kösbik'i aralarına almazlar. Sanki onu göremiyor gibidirler. Belki de Mini Mini Kösbik'in hâlâ bir gölgesi vardır. Gizemli toplulukların (Kovukçular gibi) kendine has kuralları olduğunu duymuştu. Eğer bir kenardan izlemekle yetinmek istemiyorsa, belki de o topluluklara katılabilmek için gölgesiz bir köstebek tarafından tanıtılması ya da gizli bir ayini tamamlaması gerekiyordur.
Ancak sırf onları dinlemek bile Mini Mini Kösbik'in ilgisini çeker. İz Sürücü Köstebeklerden biri uzaklardan gelmiştir. Evi yok gibidir ve kafasına nereye koysa orayı evi belleyebilir. Karlarla kaplı dağları aştığını, kumul çöllerden geçtiğini, yüksek tepelere tırmandığını ve en derin okyanuslarda yürüdüğünü iddia eder. "Buralarda taze Lakka Böğürtlenleri var mı?" diye sorar yerli köstebeklerden biri. Ancak "Bildiğim kadarıyla hayır. Ama farklı bir sürü yiyecek var." cevabını alınca yüzünü buruşturur, anlaşılan o ki Lakka Böğürtlenlerine olan düşkünlüğü bambaşka bir seviyededir.
Mini Mini Kösbik de Lakka Böğürtlenlerini sever ama gölgesiz köstebeğin bahsettiği diğer yiyeceklerin tadını da merak ediyordur. Daha önce de kendi macerasına atılmak için Kösbik Vadisi'ni terk etmiş ve çok uzun bir süre toprağı kazarak koca oğlanlarla dolu bir yere ulaşmıştı. Yola çıktığında geceydi, o kadar çok ışık ve ses vardı ki neredeyse ay ışığını kaybedecekti. Bir sürü şey kokladı, ancak çoğu tuhaftı. En sonunda, Lakka Böğürtlenlerinin tanıdık kokusunu takip ederek kocaman meyve yığınlarının olduğu bir yere geldi. Daha önce hiç görmediği bir sürü meyve çeşidi vardı ve hepsi de nefis kokuyordu. Birkaç tane almak istedi ama o gün şans Mini Mini Kösbik'ten yana değildi. Bazen böyle aksilikler olabiliyordu işte.
Kösbik Vadisi'ne geri döndüğünde herkesin onun için endişelendiğini gördü. O kadar uzağa gittiğini duyunca şok olmuşlardı. Kösbik Vadisi'ndeki yaşam mükemmel değil miydi? Niye başka bir yere gitmek istemişti ki? Bunun üzerine Mini Mini Kösbik, onlara gölgesiz köstebekten duyduklarını söyledi. "Gölgesiz köstebek olur muymuş hiç? Hayal görmüşsündür." dedi Minik Kösbik inanmayarak. Diğerleri gibi o da küçük kız kardeşinin vadiden ayrılmasını onaylamamıştı. Sonuçta onlar için bu dünyada Lakka Böğürtlenlerinden daha lezzetli bir meyve olması düşünülemezdi.
Ay bir kez daha ışıl ışıl parladığında eğer gölgesiz köstebekleri göremezse, Mini Mini Kösbik bunun sadece bir hayal olduğunu düşünecekti. Ne de olsa Kösbik Vadisi'ndeki hayatından son derece memnundu. Ancak o devasa beyaz tabak gökyüzünde yeniden belirdiğinde, gölgesiz köstebekler de ortaya çıktı ve daha önceki konuşmalarını tekrarladılar. Madem bu bir hayal değildi, o zaman bu ayın rehberliği olmalıydı. Mini Mini Kösbik tarifsiz bir mutluluk duydu. Parlak ayın altında yeniden yola koyuldu ve Kösbik Vadisi'ni geride bıraktı. Ama bu sefer ne zaman döneceğini bilmiyordu. Çünkü karlı dağlarda, kumlu çöllerde veya gittiği yerlerde Lakka Böğürtlenlerinden bile lezzetli yiyecekler bulup bulamayacağını kim bilebilirdi ki?
Mini Mini Kösbik, ayı Lakka Böğürtlenlerinden ve hatta Mehtap Böceklerinden bile çok sever. Kösbik Vadisi'nin üzerindeki ay, gökyüzünde parlayan devasa beyaz bir tabak gibidir. (Jurva, İz Sürücü Köstebeklerin görme duyularının zayıf, ancak kulaklarının çok hassas olduğunu söylüyor.) Belki de Mini Mini Kösbik, ayın kokusunu çok uzaklardan alabiliyordur, kim bilir belki de Lakka Böğürtlenleri kadar tatlı bir kokusu vardır... Ayın özellikle parlak olduğu gecelerde, ay ışığında süzülen gölgesiz birkaç köstebeği fark eder, tıpkı rüzgarda savrulan duman gibidirler. Kendi aralarında konuşurlar ama Mini Mini Kösbik'i aralarına almazlar. Sanki onu göremiyor gibidirler. Belki de Mini Mini Kösbik'in hâlâ bir gölgesi vardır. Gizemli toplulukların (Kovukçular gibi) kendine has kuralları olduğunu duymuştu. Eğer bir kenardan izlemekle yetinmek istemiyorsa, belki de o topluluklara katılabilmek için gölgesiz bir köstebek tarafından tanıtılması ya da gizli bir ayini tamamlaması gerekiyordur.
Ancak sırf onları dinlemek bile Mini Mini Kösbik'in ilgisini çeker. İz Sürücü Köstebeklerden biri uzaklardan gelmiştir. Evi yok gibidir ve kafasına nereye koysa orayı evi belleyebilir. Karlarla kaplı dağları aştığını, kumul çöllerden geçtiğini, yüksek tepelere tırmandığını ve en derin okyanuslarda yürüdüğünü iddia eder. "Buralarda taze Lakka Böğürtlenleri var mı?" diye sorar yerli köstebeklerden biri. Ancak "Bildiğim kadarıyla hayır. Ama farklı bir sürü yiyecek var." cevabını alınca yüzünü buruşturur, anlaşılan o ki Lakka Böğürtlenlerine olan düşkünlüğü bambaşka bir seviyededir.
Mini Mini Kösbik de Lakka Böğürtlenlerini sever ama gölgesiz köstebeğin bahsettiği diğer yiyeceklerin tadını da merak ediyordur. Daha önce de kendi macerasına atılmak için Kösbik Vadisi'ni terk etmiş ve çok uzun bir süre toprağı kazarak koca oğlanlarla dolu bir yere ulaşmıştı. Yola çıktığında geceydi, o kadar çok ışık ve ses vardı ki neredeyse ay ışığını kaybedecekti. Bir sürü şey kokladı, ancak çoğu tuhaftı. En sonunda, Lakka Böğürtlenlerinin tanıdık kokusunu takip ederek kocaman meyve yığınlarının olduğu bir yere geldi. Daha önce hiç görmediği bir sürü meyve çeşidi vardı ve hepsi de nefis kokuyordu. Birkaç tane almak istedi ama o gün şans Mini Mini Kösbik'ten yana değildi. Bazen böyle aksilikler olabiliyordu işte.
Kösbik Vadisi'ne geri döndüğünde herkesin onun için endişelendiğini gördü. O kadar uzağa gittiğini duyunca şok olmuşlardı. Kösbik Vadisi'ndeki yaşam mükemmel değil miydi? Niye başka bir yere gitmek istemişti ki? Bunun üzerine Mini Mini Kösbik, onlara gölgesiz köstebekten duyduklarını söyledi. "Gölgesiz köstebek olur muymuş hiç? Hayal görmüşsündür." dedi Minik Kösbik inanmayarak. Diğerleri gibi o da küçük kız kardeşinin vadiden ayrılmasını onaylamamıştı. Sonuçta onlar için bu dünyada Lakka Böğürtlenlerinden daha lezzetli bir meyve olması düşünülemezdi.
Ay bir kez daha ışıl ışıl parladığında eğer gölgesiz köstebekleri göremezse, Mini Mini Kösbik bunun sadece bir hayal olduğunu düşünecekti. Ne de olsa Kösbik Vadisi'ndeki hayatından son derece memnundu. Ancak o devasa beyaz tabak gökyüzünde yeniden belirdiğinde, gölgesiz köstebekler de ortaya çıktı ve daha önceki konuşmalarını tekrarladılar. Madem bu bir hayal değildi, o zaman bu ayın rehberliği olmalıydı. Mini Mini Kösbik tarifsiz bir mutluluk duydu. Parlak ayın altında yeniden yola koyuldu ve Kösbik Vadisi'ni geride bıraktı. Ama bu sefer ne zaman döneceğini bilmiyordu. Çünkü karlı dağlarda, kumlu çöllerde veya gittiği yerlerde Lakka Böğürtlenlerinden bile lezzetli yiyecekler bulup bulamayacağını kim bilebilirdi ki?
Kösbik Dede ve ailesi, Kösbik Vadisi'nin derinliklerinde bir mağarada yaşar. Mağara epey rutubetlidir ve ağaç kökleri gibi kokar. Şamatacı "koca oğlanlar" metallerini vadiye getirmeden önce burası huzurlu ve sakin bir yerdi. Gece çöküp koca oğlanlar gittiğinde Kösbik ailesi mağaralarından çıkıp yiyecek ararlar ya da Mehtap Böcekleriyle oynarlar. Mini Mini Kösbik, ayı Lakka Böğürtlenlerinden ve hatta Mehtap Böceklerinden bile çok sever. Kösbik Vadisi'nin üzerindeki ay, gökyüzünde parlayan devasa beyaz bir tabak gibidir. (Jurva, İz Sürücü Köstebeklerin görme duyularının zayıf, ancak kulaklarının çok hassas olduğunu söylüyor.) Belki de Mini Mini Kösbik, ayın kokusunu çok uzaklardan alabiliyordur, kim bilir belki de Lakka Böğürtlenleri kadar tatlı bir kokusu vardır... Ayın özellikle parlak olduğu gecelerde, ay ışığında süzülen gölgesiz birkaç köstebeği fark eder, tıpkı rüzgarda savrulan duman gibidirler. Kendi aralarında konuşurlar ama Mini Mini Kösbik'i aralarına almazlar. Sanki onu göremiyor gibidirler. Belki de Mini Mini Kösbik'in hâlâ bir gölgesi vardır. Gizemli toplulukların (Kovukçular gibi) kendine has kuralları olduğunu duymuştu. Eğer bir kenardan izlemekle yetinmek istemiyorsa, belki de o topluluklara katılabilmek için gölgesiz bir köstebek tarafından tanıtılması ya da gizli bir ayini tamamlaması gerekiyordur. Ancak sırf onları dinlemek bile Mini Mini Kösbik'in ilgisini çeker. İz Sürücü Köstebeklerden biri uzaklardan gelmiştir. Evi yok gibidir ve kafasına nereye koysa orayı evi belleyebilir. Karlarla kaplı dağları aştığını, kumul çöllerden geçtiğini, yüksek tepelere tırmandığını ve en derin okyanuslarda yürüdüğünü iddia eder. "Buralarda taze Lakka Böğürtlenleri var mı?" diye sorar yerli köstebeklerden biri. Ancak "Bildiğim kadarıyla hayır. Ama farklı bir sürü yiyecek var." cevabını alınca yüzünü buruşturur, anlaşılan o ki Lakka Böğürtlenlerine olan düşkünlüğü bambaşka bir seviyededir. Mini Mini Kösbik de Lakka Böğürtlenlerini sever ama gölgesiz köstebeğin bahsettiği diğer yiyeceklerin tadını da merak ediyordur. Daha önce de kendi macerasına atılmak için Kösbik Vadisi'ni terk etmiş ve çok uzun bir süre toprağı kazarak koca oğlanlarla dolu bir yere ulaşmıştı. Yola çıktığında geceydi, o kadar çok ışık ve ses vardı ki neredeyse ay ışığını kaybedecekti. Bir sürü şey kokladı, ancak çoğu tuhaftı. En sonunda, Lakka Böğürtlenlerinin tanıdık kokusunu takip ederek kocaman meyve yığınlarının olduğu bir yere geldi. Daha önce hiç görmediği bir sürü meyve çeşidi vardı ve hepsi de nefis kokuyordu. Birkaç tane almak istedi ama o gün şans Mini Mini Kösbik'ten yana değildi. Bazen böyle aksilikler olabiliyordu işte. Kösbik Vadisi'ne geri döndüğünde herkesin onun için endişelendiğini gördü. O kadar uzağa gittiğini duyunca şok olmuşlardı. Kösbik Vadisi'ndeki yaşam mükemmel değil miydi? Niye başka bir yere gitmek istemişti ki? Bunun üzerine Mini Mini Kösbik, onlara gölgesiz köstebekten duyduklarını söyledi. "Gölgesiz köstebek olur muymuş hiç? Hayal görmüşsündür." dedi Minik Kösbik inanmayarak. Diğerleri gibi o da küçük kız kardeşinin vadiden ayrılmasını onaylamamıştı. Sonuçta onlar için bu dünyada Lakka Böğürtlenlerinden daha lezzetli bir meyve olması düşünülemezdi. Ay bir kez daha ışıl ışıl parladığında eğer gölgesiz köstebekleri göremezse, Mini Mini Kösbik bunun sadece bir hayal olduğunu düşünecekti. Ne de olsa Kösbik Vadisi'ndeki hayatından son derece memnundu. Ancak o devasa beyaz tabak gökyüzünde yeniden belirdiğinde, gölgesiz köstebekler de ortaya çıktı ve daha önceki konuşmalarını tekrarladılar. Madem bu bir hayal değildi, o zaman bu ayın rehberliği olmalıydı. Mini Mini Kösbik tarifsiz bir mutluluk duydu. Parlak ayın altında yeniden yola koyuldu ve Kösbik Vadisi'ni geride bıraktı. Ama bu sefer ne zaman döneceğini bilmiyordu. Çünkü karlı dağlarda, kumlu çöllerde veya gittiği yerlerde Lakka Böğürtlenlerinden bile lezzetli yiyecekler bulup bulamayacağını kim bilebilirdi ki?
Evidence locale: tr
Text source
- Path
Readable/TR/Book1107_TR.txt- JSON Pointer
/
