Ghost
Chapter icon · UI_ChapterIcon_Fontaine

Story Chapters

Deniz Kralının Sarayı

World QuestsChapter number: Armoni İlahileri: Birinci Bölüm

Story evidence

Chapter quests

1

Su Altındaki Ezgi

Open quest →
Quest flow
1

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →
2

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →
3

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →
4

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →
5

"Boş Beste"yi al.

Open step page →
6

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →
7

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →
Conversation 1 · 17 linesOpen full page →

Paimon:Daha önce bahsettiğin sahne bu mu Osse? Paimon'a mı öyle geliyor yoksa üstteki duvar resmi hareket mi ediyor cidden? Biraz ürkütücü geldi doğrusu...

Paimon:O "dehşet verici kuvvet" buradan kaçmış olamaz, değil mi Osse?

Paimon:Hişt, Osse! Ossssseeee! Uyudun mu yoksa?

Osse:Miyaaav?

Osse:Öhöm... Kusura bakmayın. Bir an dalmışım.

Paimon:Daha önce bu sahnede rol yapmışlığın var mı? O yüzden mi geçmişe dalıp gittin öyle?

Paimon:Yok daha neler!

Osse:Kim bilir, her şey mümkün. Ne fark eder ki zaten, hepsi geçmişte kaldı. Artık bir anlamı yok...

Osse:Şu anda önemli olan burnuma çalınan kötü kokular. Beni huzursuz eden bir varlık bir ara burayı ziyaret etmiş sanki, hissedebiliyorum.

Osse:Tabii ayrıntıları öğrenmek istiyorsak buradaki "besteyi" çalmamız gerekecek.

Paimon:Burada da mı beste var? Paimon hiç fark etmemişti...

Osse:Daha önce tel şeklindeki besteleri görmüş olabilirsiniz ama duvar resmi gibi olanları görmemişsinizdir kesin. Önünüzde onlardan var işte.

Paimon:Aa! Resimler aslında bir beste olduğu için mi hareket ediyor yani?

Osse:Evet. Daha önce bir "Boş Beste" bulmamış mıydık? Sıra onu icra etmeye geldi işte. Buyur, sen yap hadi.

Conversation 2 · 17 linesOpen full page →

Paimon:Daha önce bahsettiğin sahne bu mu Osse? Paimon'a mı öyle geliyor yoksa üstteki duvar resmi hareket mi ediyor cidden? Biraz ürkütücü geldi doğrusu...

Paimon:O "dehşet verici kuvvet" buradan kaçmış olamaz, değil mi Osse?

Paimon:Hişt, Osse! Ossssseeee! Uyudun mu yoksa?

Osse:Miyaaav?

Osse:Öhöm... Kusura bakmayın. Bir an dalmışım.

Paimon:Daha önce bu sahnede rol yapmışlığın var mı? O yüzden mi geçmişe dalıp gittin öyle?

Paimon:Yok daha neler!

Osse:Kim bilir, her şey mümkün. Ne fark eder ki zaten, hepsi geçmişte kaldı. Artık bir anlamı yok...

Osse:Şu anda önemli olan burnuma çalınan kötü kokular. Beni huzursuz eden bir varlık bir ara burayı ziyaret etmiş sanki, hissedebiliyorum.

Osse:Tabii ayrıntıları öğrenmek istiyorsak buradaki "besteyi" çalmamız gerekecek.

Paimon:Burada da mı beste var? Paimon hiç fark etmemişti...

Osse:Daha önce tel şeklindeki besteleri görmüş olabilirsiniz ama duvar resmi gibi olanları görmemişsinizdir kesin. Önünüzde onlardan var işte.

Paimon:Aa! Resimler aslında bir beste olduğu için mi hareket ediyor yani?

Osse:Öyle. Bir düşüneyim. Bir gösteri sahnelemek için öncelikle bir "Boş Beste"yi buraya yerleştirmemiz lazım... Onu da burada, kalede bulabiliriz.

Conversation 3 · 17 linesOpen full page →

Paimon:Daha önce bahsettiğin sahne bu mu Osse? Paimon'a mı öyle geliyor yoksa üstteki duvar resmi hareket mi ediyor cidden? Biraz ürkütücü geldi doğrusu...

Paimon:O "dehşet verici kuvvet" buradan kaçmış olamaz, değil mi Osse?

Paimon:Hişt, Osse! Ossssseeee! Uyudun mu yoksa?

Osse:Miyaaav?

Osse:Öhöm... Kusura bakmayın. Bir an dalmışım.

Paimon:Daha önce bu sahnede rol yapmışlığın var mı? O yüzden mi geçmişe dalıp gittin öyle?

Paimon:Yok daha neler!

Osse:Kim bilir, her şey mümkün. Ne fark eder ki zaten, hepsi geçmişte kaldı. Artık bir anlamı yok...

Osse:Şu anda önemli olan burnuma çalınan kötü kokular. Beni huzursuz eden bir varlık bir ara burayı ziyaret etmiş sanki, hissedebiliyorum.

Osse:Tabii ayrıntıları öğrenmek istiyorsak buradaki "besteyi" çalmamız gerekecek.

Paimon:Burada da mı beste var? Paimon hiç fark etmemişti...

Osse:Daha önce tel şeklindeki besteleri görmüş olabilirsiniz ama duvar resmi gibi olanları görmemişsinizdir kesin. Önünüzde onlardan var işte.

Paimon:Aa! Resimler aslında bir beste olduğu için mi hareket ediyor yani?

Osse:Öyle. Bir süre önce "boş bir beste" de bulmamış mıydık işte? Onu bu cihaza yerleştireceğiz ve gösterimiz başlayacak.

8

"Boş Beste"yi ara.

Open step page →
9

"Boş Beste"yi ara.

Open step page →
10

"Boş Beste"yi al.

Open step page →
11

Duvar resmindeki "senfoni"yi çal.

Open step page →
12

Tuhaf gölgeyle konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 24 linesOpen full page →

???:"Damarlarımızdan akar aynı ilahi öz, aynıdır dayanıklı derimiz. Aynıdır bilgeliğimiz ve melodimiz, birdir bizim irademiz."

Paimon:Aa! Resimden biri çıkıyor!

???:Uzun zaman oldu sevgili dostum! O günün üzerinden kaç yıl geçti? Beş yüz mü? Bin mi?

???:Yine de zaman bize etki etmez. Şu an bu ufak bedende olsan da seni görür görmez tanıdım.

???:Ne oldu? Savaştan bıkıp fare yakalamaya mı verdin kendini?

Osse:Sen...

Paimon:Ne ki o? Canavar mı? Hayalet mi? Yoksa... Yoksa Karanlık Lord'un ta kendisi mi?

???:"Karanlık Lord" mu? Hah! Barbarlar barbarlığından bir şey kaybetmemiş anlaşılan. Kendi cehaletlerinden bile bihaberler.

Boethius:Bana "Remurialı Boethius" derler, Phobos'un en önde gelen Harmost'uyum. Kendinizi tanıtmanızın lüzumu yok, ilkel varlıkların uydurma unvanlarıyla hiç ilgilenmiyorum.

Traveler:Sen bu kaba adamı tanıyor musun Osse?

Osse:Tanımıyorum diyemem ama...

Boethius:Bu kadar resmi olmana gerek var mı Cassiodor? Sebastos'a, yani Tanrı Kral'ımıza hizmet ettiğimiz yıllar senin için bu kadar önemsiz mi?

Osse:Geçmiş geçmişte kaldı. Senin ruhun da uzun zaman önce parçalanmış olmalıydı. Nasıl böyle tezahür edebildin bilmiyorum ama o kaotik "senfoni" senin eserinmiş, belli oldu.

Osse:Yaptıklarına derhal son ver! Şimdiki zamanın dünyasında yaşayanların ruhlarını geri gönder. Sonra da ait olduğun yere, derin suların altındaki gölgelere geri dön. Bu sana son uyarım.

Boethius:Öyle mi? Peki sonra ne olacak? Sen bu ikiyüzlülüğünü sürdürecek misin? Bin yıl daha gerçeklere gözünü kulağını kapatacak mısın?

Boethius:Fark ettin, değil mi? Melodim bağlarından kurtuldu ve şimdiki zamanı etkilemeye başladı.

Boethius:Gücüm bana derin suların kapısını açtıran bir kudret bahşetti. Kendi kaderimi tayin etme şansı verdi.

Boethius:Denizin gücü coşkuyla yükseliyor Cassiodor... Phobos'un dönüşü yakındır!

Osse:"Phobos"...

Boethius:Aynen öyle! Aradan geçen binlerce yılda ruhumu paramparça olmuş Phobos'a bağladım...

Boethius:Her şeye gücü yeten gizem, o muazzam güç, artık tekrar ortaya çıkmak üzere. Bir zamanlar dilediğimiz ama başaramadığımız şey değil miydi bu?

Osse:Geçmişi tekrarlarsak o kadim trajediyi tekrar sahneye çağırmış oluruz... Masumları kurban etmek istemiyorum, asla da istemedim.

Boethius:Öyle mi dersin? Çok umurumda olduğundan değil ama savunduğun dünya altüst olmak üzere Cassiodor. Gördüğün bu mazinin insanları da ait oldukları yere geri dönecek.

Boethius:Fontaine'in varlığı bir hata, bu hatayı düzeltmek de bize düşer. Okyanuslar Fontaine'i yuttuğunda Remuria bir kez daha denizin üzerine yükselecek. Işığı tüm yeryüzünü aydınlatacak!

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Traveler:Buna nasıl hata dersin ki?

Conversation 3 · 29 linesOpen full page →

Osse:Hatalı olan sensin. Biz binlerce yıl önce bu yeni ulusun bir parçası olmalıydık. Ancak onları o kadim nefretin kuklalarına dönüştüren sendin.

Osse:Phobos meselesi doğru ya da yanlış olsun, fark etmez. İradem dağılmadıkça planın başarılı olmayacak.

Boethius:Ne yani, Remurialılar olarak onurumuzdan vazgeçip birer böceğe mi dönüşelim diyorsun?

Boethius:Soydaşlarımın çürümüş et torbalarına dönüşmelerine ve bir kez daha kad〔Fortuna〕erin kölesi haline gelmelerine nasıl izin veririm?

Osse:Görünüşe göre aradan bin yıl da geçse Remuria'nın çöküşünü kabullenememişsin. Aksine daha da dikkafalı olmuşsun.

Boethius:Belki de bizi birbirimize benzer yapan şey inatçılığımızdır. Aradan geçen uzun yıllar seni yeniden bizim tarafımıza katılmaya ikna eder sanmıştım.

Boethius:Sana hayat veren soyuna ihanet ettin... Tabii Remuria'ya da. "Altın Avcı" olmuş olabilirsin ama Sebastos'un üzerinde bıraktığı izi asla silemezsin. Daima bir Remurialı olarak kalacaksın.

Osse:Remurialıların varlığı uzun zaman önce sona erdi, kendini kandırıyorsun sadece. Eski dünyadan eser yok artık.

Boethius:Tabii ki... Belki de öyle olması gerekiyordu. Gel gör ki şimdi geçmiş ve gelecek arasındaki sınır kayboldu.

Boethius:Kadim krallığımıza düşman olmakta ve suların altına gömülmüş bir kafese beni bir kez daha kapatmakta kararlıysan... O halde korumaya çalıştığın Fontaineliler, yani Petrichor'un tamamı artık tarihe gömülecek.

Paimon:Ne? Hayatta olmaz! Buna izin vermeyiz!

Boethius:Buna karar verecek olan sen değilsin küstah yabani seni! Zamanı geldiğinde aşağılık bedenleriniz ufalanıp toza dönüşecek ama ruhlarınız bizimkilere katılıp evrimin bir sonraki adımını atacak.

Boethius:Bir daha asla fani acılar çekmemeniz için size ebedi, sapasağlam bedenler bahşedeceğiz. Hıh... Minnettarlığınızı ifade edecek bir şeyler söylemek isterseniz dinlerim.

Paimon:Buna neden minnettar olalım ki biz ya?

Osse:Tıpkı sen gösterini yaparken dans eden kuklalar gibi, o zavallı köleler ve hizmetkarlar gibi mi? O zavallı çocukların elinden her şeyleri alındı ama sen hâlâ gelmiş böyle kararlılıkla konuşuyorsun.

Boethius:Her şeyin bir bedeli vardır. Benim gibi yüksek sınıftan bir varlık böyle sığ kişisel görüşleri göz ardı eder elbet.

Boethius:Kaldı ki benim gözümde onlar kusursuz düzene eksiksiz bir şekilde uyan ideal insanlar.

Paimon:Sen kesinlikle delirmişsin... Hem deli hem de alçaksın!

Boethius:Alçak mı? Hah! Ben alçaksam binlerce yıl önce bize yaptıklarından sonra Cassiodor'a ne diyorsun o zaman? İkisi mukayese dahi edilemez!

Boethius:Dur, azıcık daha sabret! Güzelce, uzun uzun sohbet edeceğiz ama burada değil. Derin suların altında, kadim krallığımızın en derin köşelerinde, her şeyin başladığı yerde konuşacağız.

Boethius:Krallık uyanıyor Cassiodor. Hayatta kalan ve özgür bir iradeye sahip tek Remurialı sensin. Üstelik bizi çok uzun zamandır ihmal ettin.

Boethius:Aramıza dönüp geçen uzun yılların feryadını ve öfkesini dinlemelisin. Belki o zaman senfonime ve Phobos'un düzenine kulak vermeye razı olursun.

Boethius:Seni kraliyet şehri Remuria'da, Sebastos'un melodisini icra ettiği Domus Aurea'da bekleyeceğim. Elbette sen gelene kadar da şimdiki zamandan gelen ruhlara gereken misafirperverliği göstereceğim.

Boethius:Zamanı geldiğinde kararlılığın hâlâ sürecek olursa ruhları kendiliğinden serbest kalacak.

Boethius:Size gelince... Siz Phobos'un planına dahil değilsiniz ama büyük senfoni hiçbir dinleyiciyi dışlamaz.

Boethius:Senfoninin şu kısa giriş kısmını dinleyin de kulaklarınızın pası silinsin!

Boethius:Şans yüzümüze gülerse tekrar buluşacağız...

13

Golemleri yen.

Open step page →
14

Osse ile konuş.

Open step page →
Conversation 1 · 7 linesOpen full page →

Paimon:Heh, sonunda seslerini kestiler. Peki şimdi ne yapıyoruz?

Paimon:Kasaba halkının ruhlarını kurtarmak için o aşırı kaba adamın bahsettiği domuz arya mı nedir oraya gitmemiz lazım, değil mi?

Traveler:Hatırlarsan biz davetli değiliz...

Paimon:Ne zamandan beri kötülerin partisini basmak için davetiyeye ihtiyacımız var ki?

Paimon:Gerçi dediğine göre Osse'yi uzun zamandır tanıyormuş. Şu "Sebastos" dedikleri kişinin emrindeymiş ikisi de...

Traveler:Gitmeden önce her şeyi enine boyuna konuşmamız lazım...

Traveler:"Cassiodor."

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

Traveler:Kadim bir ulusmuş anlaşılan.

Conversation 3 · 1 linesOpen full page →

Osse:Bana sormak istediğiniz bir şey varsa bu sefer bildiğim her şeyi anlatacağım...

Conversation 4 · 2 linesOpen full page →

Traveler:Bize Remuria'dan bahset...

Paimon:O kaba adam da sen de oralısınız, değil mi Osse?

Conversation 5 · 19 linesOpen full page →

Osse:Pekala. Bugünkü Fontaine Şehri henüz ortada yokken başlıyor bu hikaye...

Osse:Sebastos yani Remus, Açık Denizlerin üzerinde Fontaine denilen ülkeyi kurdu. Günümüz Fontainelilerin ataları da çok korktukları bu tanrıya "Karanlık Lord Remus" adını verdi.

Osse:Batmadan önce bu su kütlesi Büyük Fontaine Gölü'nün bir parçasıydı ve Remuria'nın başkenti de burada bulunuyordu. Bu yüzden bu suların doğası, Fontaine'in sularıyla tıpatıp aynı.

Paimon:Bir dakika. Şu anda gerçekten Remuria'nın harabelerinde miyiz?

Osse:Aynen öyle. Tabii bilinen tarihin aksine...

Osse:Remuria halkı Fontaineliler gibi sıradan insanlar değillerdi. Onlar yeni bir ırktı aslında, vücutları taştan yaratılmıştı ve damarlarında kan yerine İkhor akıyordu.

Osse:Sebastos, alnımıza yazılmış ölümden ve çürümeye mahkum etten bedenlerimizden kurtulmamız umuduyla bize bu vücutları vermişti.

Osse:Herkesin Senfoninin gücüne vakıf olarak Fortuna'nın esaretinden kurtulmasına ve kendi kaderinin efendisi olmasına yönelik büyük bir öngörüsü vardı.

Paimon:Yani buraya gelirken gördüğümüz heykeller... Onlar senin... Soydaşların mıydı?

Osse:Aynen öyle. Ancak özgür iradelerini çoktan kaybettiler. Geçmişin ölümlü insanlarından bile daha kötü bir vaziyetteler hatta, zihinsiz birer köle hepsi.

Paimon:Peki o zaman sen niye kedisin?

Osse:Ben "şimdilik" bir kediyim sadece. İrade ve ruh, bedenden mühimdir sonuçta, öyle değil mi? Her halükarda bana bu yeni hayatı bahşeden de Sebastos'un ta kendisiydi.

Osse:Bir zamanlar Açık Denizin tamamına, sayısız şehre ve saraya, çiçeklere, şaraptan nehirlere sahiptik... Yine de sonunda hepimizin kaderi aynı oldu.

Osse:Denizin derinliklerinden döndükten sonra Sebastos, İkhor'u kullanarak halkı için ölümsüz bedenler yarattı. Ne var ki öngörülen gelecek yine de değişmedi.

Osse:Tanrı Kral'ımız bunu, insan ruhunun kaderin çekiminden kaçamamasına bağlıyordu. İşte bu yüzden kaderin ağlarını örebilecek güçte bir "Senfoni" besteledi.

Osse:Kadere karşı koymanın bir yolunu bulduğuna inanıyordu. Gelgelelim bu yol bizi adım adım zifiri karanlığa doğru götürdü.

Osse:En sonunda da tüm krallık sanki ilahi bir hükümle cezalandırılmış gibi sulara gömüldü...

Paimon:Eyvah...

Osse:Nihayetinde olan oldu, bu kaçınılmaz akıbeti Tanrı Kral'ımız bile öngöremedi.

Conversation 6 · 23 linesOpen full page →

Traveler:Bize biraz şu küstah arkadaşından bahsetsene...

Paimon:Evet! Sana "Cassiodor" mu ne dedi... İyi ama senin adın aslında Ouran... Oura... Yani o tarz bir şey değil miydi?

Osse:Yıllar boyu birçok bedenim olduğu gibi birçok ismim de oldu benim. Tüm bunları ruhumu Yüce Senfoniden ayıran Sebastos'a borçluyum elbette...

Osse:Boethius'a dönecek olursak... O da hep böyle kötü biri değildi. Bir zamanlar Remurialı soylu bir Harmost idi. Yaşanan felaketten sağ kurtulan tek kişiydi ayrıca.

Osse:Altın kalenin asıl yapılış amacı hayatta kalan soydaşlarımızı bir araya getirmek ve yükselen suların yarattığı felaketin bir daha yaşanmasını önlemekti. Meğer Boethius'un kendi planları varmış tabii...

Osse:Ben ve yoldaşlarım ezeli sulara karşı koymak için karada var gücümüzle mücadele ederken o da geride kalanların aklını çelmek için tatlı dilini kullanıyordu.

Osse:Parçalanmış "senfoni"yi eski haline getirmek ve harap olmuş krallığı ayağa kaldırmak için uğursuz bir ayin düzenledi. Bu amaç uğrunda soydaşlarımızın iradesini yok etmekten ve bütün Fontainelilerin ruhlarını çalmaktan da çekinmedi.

Osse:Nice hükümdarlar ve soylular onun maşası haline geldi. Daha yeni kurulmuş nice devlet, çöküşün eşiğine sürüklendi.

Osse:Şüphesiz ki artık bir canavara dönüşmüştü. Onu durdurmak için elimden gelen tek şey, ismimden vazgeçmek ve bir hayalet avcısına dönüşerek Fontainelilerle omuz omuza ona karşı direnmekti.

Osse:Amansız bir mücadelenin ardından nihayet onu ve ulusumuzu yutmuş olan denizi durdurabildik.

Traveler:Seni de bu yüzden hain ilan etti demek.

Osse:Ben Sebastos'un izinden gidiyordum çünkü kendisi bana o altın rüyayı göstermişti. Ön yargıların ve farklılıkların olmadığı adil ve özgür topraklar vadediyordu.

Osse:Ne var ki Remuria sulara gömüldükten sonra... Her şey bir rüya olarak kaldı. Ben de Boethius'un fikirlerimizi ayaklar altına almasına izin vermektense hain olarak anılmayı tercih ettim.

Osse:Geçmiş ve bugün arasında bir perde görevi göreceğime dair kaderin üzerine yemin ettim. Böylece kadim topraklarımızın ruh bekçisi oldum.

Paimon:Kaba olduğu yetmiyormuş gibi bir de inatçı çıktı desene. Mağlup edildikten sonra bile hâlâ kaçıp sorun çıkarmaya çalıştığına göre...

Osse:İçindeki kötülük varlığını sürdürse bile ruhunun çoktan parçalandığını düşünmüştüm. Geriye uyumsuz notalardan ve kaosa sürüklenmiş bir "senfoni"den başka bir şey kalmamıştır demiştim.

Osse:Parçalanmış benliğini "senfoni"ye nakşederek bu konuda ustalaşacağını hiç düşünmemiştim. Bu sularda çağlayan uyumsuzluk ve kaos da onun gücünün bir parçası sayılır artık.

Osse:Onu yenmek istiyorsak... Maalesef ruhunun tüm parçalarının tek bir beden etrafında toplanacağı anı beklememiz gerekecek.

Conversation 7 · 11 linesOpen full page →

Traveler:Biraz senfoniden ve "Phobos"tan bahsetsene...

Osse:Nereden başlasam ki? "Senfoni", insan hafızasının ve kişiliğinin müzik notalarında bir araya getirilmesiyle melodiye dönüştürülmesi ve böylece insan ruhunun içinde yaşayabileceği ve dileklerini yerine getirebileceği bir şarkı yaratılması halidir.

Osse:Yani "Senfoni" üzerinde ustalık kazanan kişi, "kader" üzerinde de hüküm sahibi olur... Bu, bir önceki döngüden sağ çıkan kahin Büyük Altın Arı Sybilla'nın söylediği sırdır.

Osse:"Senfoni"nin yaratıcısı Sebastos, herkesin bu eseri çalarak kendi kaderini tayin edebilmesi umuduyla melodileri çözünmez İkhor'un içine akıtmıştı.

Osse:Gelgelelim bizi gözünde fazla büyütmüş olmalı ki yaptıkları herkesi dehşete düşürdü... Halkımız kaderin yükünü kaldıramadı ve kendilerine yol göstermeleri için tanrıya ve liderlerine yalvarmaya başladı.

Osse:Halkın isteği üzerine Sebastos bütün melodileri alıp ezgilerin en büyüğünü yarattı. Bu yeni Senfoni hepimize büyük mutluluk getirecekti, adı da "Phobos" idi.

Traveler:Ama yine de vadedilen geleceğe ulaşamadınız...

Osse:Aynen öyle. Sonunda neler olduğunu gördünüz.

Osse:Sebastos'un planı işe yarasaydı Senfoni hepimize çok zarif bir melodi sunacak, bin yıllar sonrasına uzanacak bir sonsuzluk bahşedecekti. Ama bir şeyler ters gitti...

Osse:Sebastos'un kendisi dışında yalnızca Harmost denilen belirli liderler Phobos'un melodisini değiştirmiş olabilirdi.

Osse:... Boethius da bir zamanlar kusursuz bir Harmost idi.

Conversation 8 · 11 linesOpen full page →

Traveler:Gördüğüm rüya hakkında...

Osse:Ah, evet. İşte onlar benim de hizmet ettiğim Sebastos'un, yani Tanrı Kral Remus'un geride bıraktığı anılardı. Tabii onları nasıl görebildiğini ben de anlamadım Traveler...

Osse:Merak etme. Eğer bu düzensiz "senfoni" seni kontrol etmeye yetseydi çoktan yüzeye çıkıp bunu yapardı. Neyse ki öyle bir durum yok ortada.

Paimon:Hımm. Bu arada Este niye hiç etkilenmedi? Şey... Özel bir yeteneği olduğu için falan mı?

Osse:Bu konuda bir fikrim var ama konuşmak için doğru zamanı beklesek daha iyi olabilir.

Paimon:Yine en heyecanlı yerinde kaldık... Sakın unutma ama, tamam mı?

Osse:Neyse. Sen bu anıları görebildiğine göre Sebastos'un iradesinin ve hafızasının bir parçası, bu su altı senfonisinde varlığını sürdürüyor demektir Traveler.

Osse:Binlerce yıldır bu parçaları arıyordum ben... O anıların birazına daha erişebilirsen belki bunca zamandır aradığım cevapları bulabilirim...

Osse:Göklere kadar uzanan kocaman dalgalar bile bir tanrıya zarar verememeliydi. Ne var ki ulusumuz derinliklere gömüldüğünde Sebastos, ardında bir iz bile bırakmadan ortadan kayboluverdi...

Osse:Ulusu ve halkı kan deryasında boğulurken o da hiçbir şey yapmadan boş boş izlemezdi kesinlikle... Nereye gitti peki? Onun yok oluşu Remuria için çalan ölüm çanı mıydı yoksa?

Osse:...

Conversation 9 · 2 linesOpen full page →

Traveler:Şimdilik bu kadar. Kalanını da sonra konuşuruz.

Osse:Pekala. Öğrenmek istediğiniz başka bir şey olursa çekinmeden sorabilirsiniz.

Conversation 10 · 10 linesOpen full page →

Paimon:Şimdi o kaba saba adamla tanışmak için şu Domus Aurea'ya gidiyoruz, değil mi? Yine tehlikeli bir yolculuk var önümüzde...

Osse:Size rehberlik etmeye devam edeceğim. Ne de olsa burası benim ana vatanım. Denizin dibine batmış olsa da binlerce yıl sonra bile yollarını hatırlıyorum...

Osse:... Yani sanırım.

Osse:Herhangi bir zorlukla karşılaşırsanız hemen beni bulun. Unutmayın, ben sıradan bir kediden çok daha güçlüyüm.

Paimon:Biliyor musun, aslında binlerce yıl öncesinden gelen kadim biri olduğunu düşününce sana Osse diye hitap etmek pek doğru gelmiyor. Ama ne yapalım, tam adın da çok uzun...

Paimon:Pekala, Paimon buldu! Sana "Mösyö Os" diyelim o zaman, ne dersin? Yeterince kibar mı?

Mösyö Os:Ad, benim gözümde etiketten başka bir şey değil. Ancak madem Paimon'un onayından geçti, o zaman ben de seve seve kabul ederim.

Paimon:Hehe, hadi gidelim! Kaba arkadaşın bekletilmeyi hak ediyor aslında ama kasaba halkı daha fazla bekleyemez.

15

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →
16

Solgun Kale'yi keşfetmeye devam et.

Open step page →

Localized evidence

Text fields

3 fields
Chapter numberTextMap 3506557040
Armoni İlahileri: Birinci Bölüm
Armoni İlahileri: Birinci Bölüm

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/3506557040
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Deniz Kralının Sarayı
Deniz Kralının Sarayı

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/1783361642

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Chapter icon · UI_ChapterIcon_Fontaine
Chapter iconchapterIcon234 × 230 · 14 KBUI_ChapterIcon_FontaineResource name

Properties

6

chapter10184

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json
JSON Pointer
/334
id
10184
cityId
5
questType
WQ
chapterIcon
UI_ChapterIcon_Fontaine
beginQuestId
7419513
chapterCategory
world