ความจริงอยู่ตรงหน้าแล้ว ถึงเวลาที่ต้องตื่นจากความฝันที่เรียกว่า "Porcelume Bangboo"
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestDesc_220020305
Quest Steps
Story evidence
พนักงานของ Porcelumex: ฟู่ว... รอดแล้ว ขอบคุณมากนะ
Resonaboo: อืดงืด! อืดงืด?
(ขอบคุณนะ! เอ๊ะ? สองคนนี้ดู...)
Komano Manato: นายคือ Johnson รึเปล่า?
Johnson: หืม? คุณรู้จักฉันเหรอ? ใช่ลูกค้าที่เคยแลกช่องทางติดต่อกับฉันรึเปล่า?
Komano Manato: เปิดเผยความจริงให้ทุกคนรู้
Johnson: หา? เอ่อ... คุณผู้ชาย ฉันไม่เห็นเข้าใจเลยว่าคุณพูดเรื่องอะไรอยู่?
Johnson: ...พูดอะไรกันเนี่ย? ฉันไม่เห็นเข้าใจเลยซักนิด
Johnson: Boocelume? อ๋อ พวกคุณกำลังพูดถึงข่าวลือในหมู่คนงานเหมืองสินะ?
Johnson: Porcelumex ของเราไม่เคยยอมรับข่าวลือ ที่ไร้มูลความจริงแบบนี้มาก่อน...
Komano Manato: ฉันไม่ได้มีความอดทนนักหรอกนะ รีบพูดมา!
Johnson: อ๊า! อย่าจับแขนฉันสิ ถ้ามันหักขึ้นมาต้องลาหยุดยาวเลยนะ!
Komano Manato: ถ้านายไม่พูดตอนนี้ ฉันจะลากตัวนายไปหาพวกคนงานเหมือง ที่เสียเวลาตามหา Boocelume ทั้งยังขุดแร่ Porcelume อย่างไม่มีหยุดพักมาตลอดช่วงนี้...
Komano Manato: จากนั้นก็จะเปิดโปงนายซะ
Johnson: ดะ ได้โปรดอย่าทำแบบนั้นเลย! ฉันเข้าใจแล้ว...
Johnson: ใช่แล้ว... ข่าวลือทั้งหมดเกี่ยวกับ Boocelume ใน Hollow ในช่วงนี้ ล้วนเป็นเรื่องที่ฉันแต่งขึ้นมาเองทั้งสิ้น
Johnson: อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นใน Lemnian Hollow เมื่อเร็วๆ นี้ ทำให้ให้การขุดเหมืองต้องหยุดชะงักเป็นวงกว้าง ผลงานในช่วงไตรมาสนี้ของฉัน กำลังตกอยู่ในสภาวะเสี่ยงอย่างหนัก ฉันเลยต้องเค้นสมองเพื่อคิดหาวิธีแก้ไขสถานการณ์... และจูงใจให้คนงานเหมือง กลับเข้าไปทำงานใน Hollow อีกครั้ง...
Resonaboo: อืดงืด! อืดงืด!
(ถ้าผลงานของ Johnson ไม่ผ่านเกณฑ์ เขาต้องซวยแน่ๆ !)
Komano Manato: แต่นายรู้รึเปล่าว่า ทำไมคนงานเหมืองถึงไม่กล้าเสี่ยง? นายรู้มั้ยว่าข่าวลือนี้จะทำให้คนงานเหมืองอีกกี่คนต้องเผชิญกับสิ่งที่อันตรายยิ่งกว่า?
Johnson: ฉันรู้ดี... แต่ฉันก็ไม่มีทางเลือก ฉันต้องการ Porcelumex ฉันต้องประสบความสำเร็จ ฉันต้องหาทางทำให้ผลงานไตรมาสนี้ไม่ดูแย่เกินไป... ไม่อย่างนั้น ความพยายามที่ฉันทุ่มเทมาตลอด อาจสูญเปล่าเพราะอุบัติเหตุครั้งนี้...
Komano Manato: สิ่งที่นายทำตอนนี้ มันคือความเห็นแก่ตัว ถึงขั้นใช้ชีวิตของคนมากมายมาเป็นเดิมพัน
Resonaboo: อืดงืด!
(ระ รอเดี๋ยว!)
Resonaboo: อืดงืด! อืดงืดอืด?
(เอ่อ ถ้าบังคับให้ Johnson เปิดเผยเรื่องทุกอย่าง คนงานเหมืองเองก็คงลำบากไม่น้อยใช่มั้ยล่ะ! หรือจะให้พวกเขาสู้หลังชนฝากับ Porcelumex ที่ผูกขาดการผลิต Porcelume งั้นเหรอ?)
Komano Manato: อืม...
Resonaboo: อืดงืด! อืดงืดอืดงืด อืดอืดงืด
(ถ้าปรับราคารับซื้อให้สูงขึ้นหน่อย แล้วหาทางจัดการเรื่องนี้ด้วยวิธีนุ่มนวลละก็ อาจจะช่วยลดความเสียหายได้บ้าง... ทั้งสองคนลองใจเย็นๆ แล้วคิดดูอีกทีนะ ขอบคุณมาก)
Komano Manato: ...
Komano Manato: พนักงานบริษัทที่ชื่อ Johnson เป็นเพื่อนที่เธอให้ความสำคัญมากขนาดนั้นเลยเหรอ?
Resonaboo: อืดงืด...
(ขอโทษนะ... แต่ยังไงฉันก็จะอยู่ข้างเดียวกับ Johnson เพราะเขาเป็นเพื่อนของฉัน)
Komano Manato: เพื่อน... ที่ทำไปก็เพราะหวังดีต่อเพื่อนจริงๆ งั้นเหรอ?
Komano Manato: ถ้าเขาเป็นเพื่อนของเธอ เธอก็ควรจะห้ามเขาตั้งแต่แรก ไม่ใช่ปล่อยให้เขาหลงผิด จนไม่มีหนทางให้กลับตัวได้แบบนี้!
Resonaboo: อืดงืด... อืดงืด...
(ขอโทษ! ขอโทษทุกคนจริงๆ ! มันเป็นความผิดของฉันเอง ที่ห้ามเขาไว้ไม่ได้... จนทำให้เขาก่อเรื่องใหญ่โตแบบนี้... แต่เขาก็เสียงานใน Porcelumex ไปไม่ได้เหมือนกัน ฉันอยากช่วยเขา เพราะเขาดีกับฉันมาก...)
Johnson: พอได้แล้ว!
Resonaboo: อืดงืด!
(ฉันจะพูด! ขอร้องล่ะ อย่ามาขัดฉันเลย!)
Resonaboo: อืดงืด อืดงืดอืดงืด
(ขอบคุณนะ คุณเป็นคนใจดีจริงๆ ฉันกับ Johnson เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก มีครั้งนึงตอนเล่นซ่อนแอบ ฉันดันพลาดตกลงไปใน Hollow)
Resonaboo: อืดงืดอืดงืด
(ตอนที่ฉันหลงอยู่ใน Hollow และทำได้แค่รอให้แบตเตอรี่หมดนั้น Johnson ก็เข้ามาตามหาฉัน โดยไม่สนใจความปลอดภัยของตัวเอง แต่เพราะรีบร้อนเกินไป เขาเลยไม่มีโอกาสได้หาข้อมูลเส้นทาง ในระหว่างที่เข้าไปใน Hollow)
Resonaboo: อืดอืดงืด
(ฉันยอมรับว่า ตอนเด็กๆ เขาน่ารักกว่านี้...)
Johnson: ...
Resonaboo: อืดงืดอืดงืด อืดงืด...
(หลังจากนั้น เขาก็ทำได้เพียงลากร่าง ที่แบตเตอรี่ใกล้หมดของฉันไปเรื่อยๆ พยายามคลำหาทางอยู่ใน Hollow และหวังว่าจะพบปาฏิหาริย์ ที่จะพาเราหลุดพ้นไปจาก Hollow ได้...)
Johnson: ตอนนั้นร่างกายฉันรู้สึกทรมานมาก มันเป็นความทรงจำ ที่ใกล้ความตายมากที่สุดในชีวิตฉันแล้ว
Johnson: แต่ในตอนที่ร่างกายกำลังจะสูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวทั้งหมด... ในตอนที่ความมืดมิดปกคลุมสายตา จู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าร่างกายเบาหวิว และมีแสงสว่างจ้าปรากฏขึ้นตรงหน้า...
Johnson: มันช่างบริสุทธิ์ ผุดผ่อง และงดงาม เสมือนกับ Porcelume ที่ส่องประกายแวววาว... แสงนั้นคอยนำทางให้พวกเรา ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าเดินไปนานแค่ไหน จนในที่สุดก็มาถึงค่ายชั่วคราวของนักสำรวจ HIA และนั่นก็ทำให้เรารอดมาได้
Johnson: ...มันคือต้นแบบ Boocelume ที่ฉันแต่งขึ้น ถึงแม้มันจะเป็นเพียงคำโกหก แต่ฉันก็หวังว่า สิ่งนี้จะมีตัวตนอยู่จริงๆ ...
Johnson: ใช่... แต่คนเราก็อยากมีความฝัน ที่สวยงามกันบ้างไม่ใช่รึไง ในเมื่อคนงานเหมืองอยากฝัน ฉันเองก็อยากฝันเหมือนกัน
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/Chat/SideSuibianTempleRevival/Side_Chat_SideSuibianTempleRevival_220023099.jsonLocalized evidence
ความจริงอยู่ตรงหน้าแล้ว ถึงเวลาที่ต้องตื่นจากความฝันที่เรียกว่า "Porcelume Bangboo"
Evidence locale: th
TextMap/th/main.json/QuestDesc_220020305No text in the selected or fallback locales.
กำจัด Ethereal และช่วยเหลือผู้ประสบภัย
Evidence locale: th
TextMap/th/main.json/QuestTarget_220020305Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json/records/10413QuestName_220020305
220020305
5
QuestDesc_220020305
QuestTarget_220020305
1
{
"$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes",
"bytesHex": "01000000",
"rawLittleEndianBits": 1
}1064200041
null
null
null
{
"$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>",
"length": 0,
"stringInterpretation": "",
"vectorInterpretation": [],
"vectorElementAlignmentBytes": 8
}{
"$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>",
"length": 0,
"stringInterpretation": "",
"vectorInterpretation": [],
"vectorElementAlignmentBytes": 8
}null
null
[ 220020304 ]
null
null
null
[ 220020306 ]
null
QuestConfigTemplate
6650075698645347761