Ghost

Quest Steps

"Twiggy"

Story evidence

Quest flow

Section 1-1

42 lines

Open section page →

"Trigger": ฉันเข้าใจแล้ว เธอคือ Anby "คนนั้น" จริงๆ ด้วย... ไม่ใช่คนอื่นแน่นอน

"Trigger": ท่าทางการต่อสู้ เป็นปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณระหว่างความเป็นและความตาย ซึ่งเป็นสิ่งที่ปลอมแปลงได้ยากกว่าประสบการณ์ หรือของที่พกติดตัวซะอีก

"Trigger": เธอกับ "Soldier 11"... ไม่ว่าจะเป็นจังหวะการโจมตี หรือวิธีการใช้อีเทอร์ ต่างก็... แทบจะเหมือนกันทุกอย่าง ไม่อยากจะเชื่อเลย นี่พวกเธอ...

Anby: พวกเราเป็นพี่น้องกัน... ถ้าคำว่า "พี่น้อง" นี้รวมถึง "ร่างโคลนที่ถูกสร้างขึ้นมาจากต้นแบบเดียวกัน" ด้วยละก็

"Trigger": ถ้างั้น... ข่าวลือในกองทัพเกี่ยวกับ Silver Company... ก็เป็นเรื่องจริง?!

Anby: เธอรู้มากแค่ไหน?

"Trigger": ที่ฉันรู้ก็แค่ Silver Company ไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว การสร้างทหารจำนวนมากด้วยวิธีทางชีวภาพงั้นเหรอ? ...เรื่องแบบนั้นจะเป็นไปได้ยังไง?

Anby: เท่าที่ฉันรู้มา นอกจากโครงสร้างอัจฉริยะแล้ว ทุกคนต่างก็มาที่โลกนี้ด้วยวิธีทางชีวภาพทั้งนั้น อย่างเช่นนกกระสาส่งเด็กอะไรทำนองนั้น

Anby: เพราะงั้นถ้าจะสร้างขึ้นมาซักคนสองคน หรือแม้แต่ร้อยคน ตามหลักแล้วก็ไม่น่าจะมีความแตกต่างกัน

"Trigger": ...นั่นล้อเล่นใช่มั้ย?

Anby: อื้ม มุกตลกของฉันไม่เคยน่าขำเลย ขอโทษด้วยนะ

"Trigger": ไม่สิ ฉันต่างหากที่ควรขอโทษ... ฉันตกใจเกินไป ฉันเข้าใจมาตลอดว่ามันเป็นไปไม่ได้ ทางกองทัพไม่มีทางที่จะมีเทคโนโลยีระดับนี้...

"Trigger": ถ้าทำเรื่องแบบนี้ได้... ผลิตทหารขึ้นมาเป็นจำนวนมาก แล้วทำไมถึงยัง...

Anby: ...ในเมื่อสามารถใช้ร่างโคลนที่ถูกสร้างขึ้นมาจำนวนมากได้ แล้วทำไมถึงยังต้องส่งทหารที่เป็นมนุษย์แท้ๆ ไปตายอีก นี่คือคำถามของเธอสินะ

"Trigger": ...อย่างน้อยก็ให้ฉันพูดด้วยคำพูดที่อ่อนโยนกว่านี้ซักรอบเถอะ

Anby: ไม่เป็นไร ฉันไม่โกรธหรอก ไม่โกรธเพราะเรื่องแบบนี้หรอกนะ

Anby: พวกเขาจะบอกเธอว่า... เพราะทหารร่างโคลนนั้นแพงเกินไป

Anby: ทหาร Silver Company ที่สามารถเปลี่ยนแปลงสนามรบได้หนึ่งคน มีราคาในการสร้างที่ไม่ได้ถูกไปกว่า ค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการฝึกฝน รวมถึงเงินบำนาญของเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนนึงมากนัก

Anby: สิ่งที่มีมูลค่าสูงไม่ใช่ร่างกาย และจิตสำนึก แต่เป็นพละกำลัง มันสมอง และปฏิกิริยาที่ถูกคัดเลือกมาจากหนึ่งในหมื่น

Anby: และสิ่งที่ทำให้มีมูลค่าสูงยิ่งกว่านั้น ก็คือเนื่องจากเหตุผลบางอย่าง ที่ยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ จนกระทั่งการวิจัยถูกยุติลง คุณสมบัติที่ยอดเยี่ยมเหล่านี้ ก็ยังไม่สามารถสืบทอดได้ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ในการ "ผลิตจำนวนมาก"

Anby: พวกเขาจะบอกเธอว่า... "ของมีตำหนิ" ไม่มีคุณค่าพอที่จะดำรงอยู่ในฐานะทหาร

"Trigger": Anby... ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น

Anby: อื้ม ฉันเชื่อ แต่ว่ามันก็มีคนหมายความแบบนี้อยู่เสมอ

Anby: มักจะมีคนพยายามใช้ประโยชน์จากเราเสมอ บางที... นี่อาจจะเป็นสาเหตุที่ Silver Company ถูกทำลายจนหมด

Anby: ฉันไม่มีวันให้อภัยคนพวกนั้น ทุกคนเลย แต่ดูเหมือนว่าความโชคดีเพียงหนึ่งเดียว ก็คือความโชคร้ายนี้เองนั่นแหละ

Anby: เมื่อกองทัพ Silver Company ล่มสลาย เทคโนโลยีชั่วร้ายนี้ก็พลอยหายไปด้วย

Anby: อย่างน้อยฉันก็เคยคิดอย่างนั้น... จนกระทั่งตอนนี้

"Trigger": "การฟื้นคืนของ Silver"... หมายความว่ามีคนใช้เทคโนโลยีนี้อีกครั้งงั้นเหรอ?

"Trigger": และที่ "Soldier 11" ถูกจับไป ก็มีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้... ต้องยอมรับว่า ตอนนี้มันดูจะเป็นข้อสันนิษฐานที่น่าเชื่อถือที่สุดแล้ว

"Trigger": แต่เท่าที่ฉันรู้มา ข้อมูลของพวกเธอในตอนนั้นน่าจะถูกทำลายหมดแล้ว หรือว่าภายในกองกำลังป้องกัน...

"Trigger": เดี๋ยวนะ... ไม่สิ

Anby: กำลังคิดอะไรอยู่?

"Trigger": ถ้าเป็นการฟื้นฟูเทคโนโลยีนี้อย่างลับๆ ในกองทัพ อย่างนั้นก็ไม่เห็นจำเป็นต้องลักพาตัว "Soldier 11" ไปให้ยุ่งยากขนาดนั้นเลย

"Trigger": ฉันรู้จักเพื่อนของฉันดี ขอเพียงแค่เบื้องบนสั่งมา ยัยนั่นก็จะทำตัวเป็นเด็กดี และเอนตัวลงนอนบนเตียงผ่าตัดโดยอัตโนมัติแน่นอน

Anby: ...งั้นเหรอ ตอนนี้... เขาเป็นแบบนี้งั้นเหรอ...

"Trigger": ยัยนั่นเป็นต้นแบบของทหารที่ซื่อสัตย์ "Soldier 11" ที่เธอจำได้ไม่ใช่แบบนี้เหรอ?

Anby: ในความทรงจำของฉัน... ไม่มี "Soldier 11" นะ มีแค่...

"Trigger": ทำไมกัน... ที่นี่ไม่น่ามี Ethereal มากมายขนาดนี้นี่นา

Anby: แผนการขับไล่ Ethereal นี้ ฉันจำได้

"Trigger": อะไรนะ?

Anby: ...นี่ก็เป็นมรดกตกทอดของ Silver Company เหมือนกัน ในหมู่พี่น้องของพวกเรา มีอยู่คนนึงที่ฉลาดมาก ซึ่งเมื่อเทียบกับการต่อสู้โดยตรงแล้ว เธอคนนั้นจะถนัดเรื่องนี้มากกว่า

Anby: ยังไงก็จัดการพวกมันก่อนเถอะ เบื้องหลังเรื่องนี้ ก็น่าจะเป็นคนที่เรากำลังตามหาอยู่คอยชักใยอยู่นั่นแหละ

Section 2-1

13 lines

Open section page →

ภายในห้องทดลองของอาคารแห่งหนึ่ง...

หญิงสาวตาเดียว: แฮ่ก... แฮ่ก... สมแล้วที่เป็นหัวหน้า... ฝีมือของหัวหน้า... ยังเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน...

หญิงสาวตาเดียว: ทำให้คนตื่นตาตื่นใจ และเต็มใจที่จะเป็น "ของมีตำหนิ" ของเธอ Silver Company ไม่มีหัวหน้าไม่ได้จริงๆ นั่นแหละ...

หญิงสาวตาเดียว: ...โอ๊ย เจ็บจังเลย A เอายามาให้ฉัน

...

หญิงสาวตาเดียว: โอ๊ยยย! ยัย "ของมีตำหนิ" ในหมู่ "ของมีตำหนิ" นี่ ไม่ใช่แค่ปาก ระบบประสาทก็พังไปด้วยงั้นเหรอ? เบาๆ หน่อยสิ!

...

หญิงสาวตาเดียว: ทำไมลำตัวที่ใช้รับความรู้สึกยิ่งมีขนาดเล็กลง ความเจ็บปวดกลับยิ่งชัดเจนขึ้นซะได้นะ ฉันล่ะอยากรู้จริงๆ เลยว่าทำไม...

...

หญิงสาวตาเดียว: แต่คำถามที่ยากขนาดนี้ เธอคงจะไม่เข้าใจหรอกมั้ง? เพราะเธอมันโง่นี่นา

...

หญิงสาวตาเดียว: พอที เลิกส่งเสียงที่ไม่มีประโยชน์แบบนั้นได้แล้ว "ร่างทดลอง" ของพวกเรา... ยัยนั่นยังมีชีวิตอยู่ใช่มั้ย?

...

Section 3-1

10 lines

Open section page →

Twiggy: หึๆ ...อยู่ที่นี่เอง ตอนนี้พวกเขาเรียกเธอว่า "Soldier 11" ...ใช่มั้ย? ช่างเป็นชื่อที่ไม่น่ารักเอาซะเลย

Twiggy: อืม... พอดูแบบนี้แล้ว เหมือนเธอจะมีใบหน้าที่น่ารักจริงๆ นะ น่ารัก... และก็น่าสงสาร ตอนนี้ฉันกับเธอก็มีแค่ใบหน้านี้เท่านั้นที่เหมือนกันล่ะนะ

"Soldier 11": ...

Twiggy: เพราะไม่เหมือนกับเธอ ตอนนี้แขนขาของ Twiggy หายไปหมดแล้วล่ะ ฉันไม่ใช่ Silver Company ที่สมบูรณ์แบบอีกต่อไปแล้ว

Twiggy: เพื่อการทดลอง จึงจำเป็นต้องมีร่างกายที่สมบูรณ์... เพราะงั้นถึงได้ต้องการเธอ

Twiggy: อะไรนะ? เธอถามฉันว่าเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ? เธอก็น่าจะรู้นี่นา ก็วันนั้นไง... วันนั้นที่เธอไม่อยู่น่ะ

Twiggy: หัวหน้า Anby น่ะ ใช้ตัวเองแลกกับเธอ ไม่ว่าเธอคนนั้นจะแข็งแกร่งแค่ไหน... ก็ช่วยคนได้แค่คนเดียวเท่านั้น

Twiggy: ทำไมถึงเป็นเธอ? ทำไมถึงไม่เป็น Twiggy นะ? บอกฉันหน่อยสิ ทำไมล่ะ?

Twiggy: พวกนั้น... ตายหมดแล้ว ทับซ้อนกันเป็นชั้นๆ อยู่บนตัวฉัน...

Twiggy: จนถึงตอนที่ที่มีคนมาเจอ แขนขาของฉันก็ถูกกัดกร่อนอย่างรุนแรงไปแล้ว... ฉันขยับตัวไม่ได้! และก็ต่อต้านไม่ได้ด้วย! ฉันเคยเป็นทหาร เคยอยากจะปกป้องเมืองนี้ แต่ฉัน... ฉันกลับ...

Section 4-1

9 lines

Open section page →

...

หญิงสาวตาเดียว: นี่อยากตายรึไง! ตกใจแทบแย่!

...

หญิงสาวตาเดียว: เอาละ รู้แล้วน่า เธอมาเพื่อเตือนฉันสินะ? พวกเขามารับของของวันนี้แล้ว

หญิงสาวตาเดียว: ฉันจะไปจัดการก่อน จากนั้น... ค่อยกลับมาเล่าเรื่องของวันนี้ให้ฟัง

ขณะเดียวกัน ที่ด้านนอกห้องทดลอง
Anby และ Trigger กำลังแนบหูฟังเสียงจากข้างใน ผ่านประตูเหล็กที่เย็นยะเยือก...

"Trigger": ดูเหมือน "Soldier 11" จะถูกขังอยู่ที่นี่ แล้วเธอมีแผนอะไรต่อ?

Anby: แผนงั้นเหรอ...

"Trigger": ชู่ว เราไปคุยกันตรงนั้นเถอะ

Section 5-1

16 lines

Open section page →

Anby แอบเข้าไปในห้องทดลองผ่านท่อระบายอากาศที่ไม่มีคนเฝ้า
ท่อระบายอากาศที่ทำจากแผ่นเหล็กเย็นจนเข้ากระดูก เสียดสีกับผิวของเธอจนแสบไปหมด...

Anby: ข้างในนี้... หนาวจัง

"Trigger": ฉันรู้สึกได้ตอนอยู่ข้างนอก และอากาศก็มีกลิ่นแปลกๆ เหมือนกัน

หญิงสาวตาเดียว: ♪~

Anby: !

"Trigger": เหมือนจะมีคนเข้ามา... เธอซ่อนตัวแล้วรึยัง?

Anby: ...วางใจได้ ที่นี่มืดมาก... แถมเสียงของเครื่องจักรก็ดังมากด้วย ไม่มีใครหาเราเจอหรอก

หญิงสาวตาเดียว: อ่า~ "Soldier 11" นี่เธอยังไม่ตื่นอีกเหรอ? แปลกจัง... ถึงแม้จะเอาเนื้อเยื่อจากร่างกายของเธอไปไม่น้อย และก็ทดลองยาอีกสองสามอย่าง แต่เธอคงไม่ได้ทนไม่ไหวเพราะเรื่องแค่นี้หรอกใช่มั้ย? ไม่มั้งๆ ?

หญิงสาวตาเดียว: เพราะเป็นน้องสาวคนเล็กสุด... ก็เลยชอบทำตัวออดอ้อนเป็นพิเศษงั้นเหรอ? แบบนี้ไม่ได้นะ เธอต้องลุกขึ้นมาเล่นกับพี่ Twiggy คนนี้สิ

"Soldier 11": ...

หญิงสาวตาเดียว: เอาละ ต้องแบบนี้สิถึงจะถูก พวกเรามาต่อกันดีกว่า เมื่อกี้ฉันเล่าถึงไหนแล้วนะ?

หญิงสาวตาเดียว: จริงสิๆ พูดถึงตอนที่แขนขาของฉันหายไป แล้วก็ถูกคนเก็บขยะใจดีเก็บมา... ฮ่ะๆ ช่างเป็นกลุ่มคนที่ใจดีจริงๆ ...

หญิงสาวตาเดียว: พวกเขา... เอาฉันไปขาย น่าเสียดายที่ความด้อยจินตนาการของเจ้าของคนใหม่ ก็ไม่สามารถคิดหาประโยชน์จากตัวฉันที่เหมือนกับหนอนนี้ได้ จึงทำได้แค่เอาไปขายต่อให้คนอื่น

หญิงสาวตาเดียว: ฉันถูกนำไปประมูลพร้อมกับสินค้าต่างๆ สิ่งของของแก๊งอันธพาล รวมถึง Bangboo ที่ได้รับการปรับแต่งแบบพิเศษในตลาดมืด

หญิงสาวตาเดียว: Silver Company ก็คือ Bangboo ที่สร้างขึ้นจากเลือดเนื้อ จนกระทั่งตอนนั้นฉันถึงได้เข้าใจ ความแตกต่างเดียวของเนื้อกับโลหะก็คือ... จะเจ็บปวดมากกว่า

หญิงสาวตาเดียว: แล้วฉันก็ได้พบกับเธอคนนั้น

Section 6-1

11 lines

Open section page →

Twiggy: เธอคนนั้นซื้อ "สาวน้อยแจกัน" อย่างฉันจากตลาดมืด แล้วก็ผ่าฉันออก จากนั้นเอามือล้วงเข้าไปในท้อง เพื่อตรวจสอบสภาพอวัยวะของฉัน เธอก็รู้ใช่มั้ย? ยาชาน่ะใช้ไม่ได้ผลกับพวกเรา เพราะงั้นฉันเลยเจ็บมาก... ฮ่ะๆ เจ็บเจียนตายเลยล่ะ

Twiggy: แล้วจู่ๆ เธอคนนั้นก็ยิ้มให้ฉัน พอมาคิดดูอีกที... เธอคงสังเกตเห็นว่าร่างกายฉันมีความผิดปกติแน่ๆ

Twiggy: เธอคนนั้นบอกฉันว่าเคยเป็นหมอทหาร แต่ถูกกองทัพไล่ออก ตอนนี้เลยมาเป็นหมอเถื่อน เธอบอกว่าเธอรู้เรื่องของ Silver Company และยินดีที่จะ... ช่วยฉัน

Twiggy: ฉันได้รับการผ่าตัดหลายครั้ง และได้รับอวัยวะเทียม ซึ่งทั้งหมดก็เป็นของทั่วๆ ไป แต่ก็ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้คิดจะใช้มันต่อสู้ ขอแค่มันทำให้ฉันยืนขึ้นได้ รวมถึงเขียน และคิดคำนวณได้ก็พอแล้ว

Twiggy: คุณค่าของฉันคือ... ความทรงจำของฉัน มีเพียงสมองอันนี้เท่านั้นที่ยังไม่ถูกทำลาย

Twiggy: เพราะงั้น... ฉันจำได้

Twiggy: ฉันจำความรู้สึกตอนอยู่บ้าน และช่วงเวลาที่อยู่ร่วมกันกับพี่น้องได้ ฉันจำได้ว่าตราบใดที่อยู่ข้างกายหัวหน้า พวกเรา Silver Company ก็จะเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุด และเป็นที่คาดหวัง

Twiggy: ฉันก็จำได้ด้วยว่า ฉันเคยช่วยพวกเขาทำการวิจัย และใช้มือคู่นี้ต้อนรับพี่น้องที่เพิ่งเกิดมา

Twiggy: หมอเถื่อนคนนั้นได้ช่วยฉันหาข้อมูลวิจัยที่ไม่สมบูรณ์จากช่องทางของเธอ แล้วฉันก็ใช้เศษเสี้ยวข้อมูลที่ฉันจำได้มายืนยัน และเติมเต็ม... สุดท้ายก็ฟื้นฟูเทคโนโลยีของ Silver Company ได้เกือบทั้งหมด

Twiggy: โชคดีที่ฉันจำได้ ฉันรอดชีวิต และยังจำเรื่องราวเหล่านั้นได้ เพราะงั้นการสร้าง Silver Company ขึ้นมาใหม่ จึงเป็นภารกิจของฉัน

Twiggy: เพราะที่นี่คือบ้านของฉัน บ้านของพวกเรา

Section 7-1

9 lines

Open section page →

หญิงสาวตาเดียว: หัวหน้า Anby... ชอบแผนการนี้ของฉันรึเปล่า?

Anby: ...เธอรู้ตัวตั้งแต่เมื่อไหร่?

...!

หญิงสาวตาเดียว: หมาน้อยของฉันเห็นคุณตั้งนานแล้ว เธอเรียกคนมาตามคำสั่งของฉันแล้วล่ะ

Anby: ...

หญิงสาวตาเดียว: หัวหน้า... อันที่จริงฉันดีใจมากเลยนะที่คุณมาหา ฉันคิดมาตลอดเลยว่าพวกเราควรจะคุยกันดีๆ

Anby: คืนตัวเธอมาก่อน แล้วพวกเราจะได้คุยกัน

หญิงสาวตาเดียว: มาชิงตัวเธอไปด้วยตัวคุณเองสิ

Anby วิ่งออกจากห้องทดลอง และไปรวมตัวกับ "Trigger"...

Section 8-1

60 lines

Open section page →

หญิงสาวตาเดียว: สมแล้วที่เป็นหัวหน้า Anby เลือดสกปรกของไอ้ขยะพวกนี้ มีค่าแค่นำมาใช้ทำความสะอาดดาบของคุณเท่านั้น

...?

หญิงสาวตาเดียว: น่ารำคาญชะมัด ยัยโง่ อะไรคือ "ฉันอยู่ฝ่ายไหน"? ฉันก็ต้องอยู่ฝ่ายเราสิ

หญิงสาวตาเดียว: ก็แค่เพราะฉันเป็นคนสร้างเธอขึ้นมา เลยไม่เคยเห็นหัวหน้า Anby ในสมัยที่รุ่งเรืองมาก่อน หลังจากผ่านเรื่องพวกนั้นมา... ฉันคิดว่าตัวเองจะลืมไปแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าจะยังจำได้

หญิงสาวตาเดียว: หัวหน้า นี่คุณทิ้งเครื่องแบบทหารชุดนั้นไปแล้วเหรอ?

Anby: Twiggy...

หญิงสาวตาเดียว: ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะเก็บมันไว้ใช้เป็นชุดนอน การนอนอยู่บนความรุ่งโรจน์ และความเจ็บปวดในอดีตทุกวัน ฟังดูไม่เลวเลยว่ามั้ย?

Anby: Twiggy... จนถึงวันนี้ ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าเธอยังมีชีวิตอยู่

หญิงสาวตาเดียว: ฉันที่ไม่ถนัดเรื่องการต่อสู้มาโดยตลอด แต่กลับรอดมาได้... หัวหน้า การที่คุณคิดไม่ถึงก็ถือว่าเป็นเรื่องธรรมดา

Anby: เธอไม่ได้ไม่ถนัดเรื่องการต่อสู้หรอก ถึงเธอจะบกพร่องในด้านพละกำลัง แต่สมองอันเฉียบแหลมของเธอก็เพียงพอที่จะชดเชยได้นะ

หญิงสาวตาเดียว: ใช่ แน่นอนฉันจำได้ คุณเคยพูดแบบนี้กับฉัน
คุณเกลี้ยกล่อมให้พวกเขาเก็บฉันไว้ และยังให้กำลังใจฉันด้วยว่า... "จงรับรู้คุณค่าของตัวเอง"

หญิงสาวตาเดียว: ใช่แล้ว ฉันมีค่า จนถึงตอนนี้ฉันก็เข้าใจแล้ว พวกขยะสามารถตายได้ง่ายๆ แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันมีค่า และล้ำค่ามากด้วย... จะต้องมีคนเห็นความล้ำค่าของฉัน เหมือนอย่างที่คุณเห็นในตอนนั้นแน่นอน

หญิงสาวตาเดียว: บางครั้งฉันก็คิดว่า... ถ้าฉันไม่ได้เป็นสมบัติของ Silver Company แต่เป็นชาว New Eridu ธรรมดาๆ คนนึง บางทีตอนนี้ฉันอาจจะอยู่ที่สถาบัน White Star และทำวิจัย "รูปแบบการแสดงออกทั้งสามของอีเทอร์ใน Hollow ที่กำหนด" ก็ได้?

หญิงสาวตาเดียว: สมองของฉันอาจจะไม่ได้แย่อะไร แต่ความฉลาดก็แบ่งออกเป็นหลายรูปแบบ เกี่ยวกับวิธีการแย่งชิงผลประโยชน์ การมองทะลุคำโกหก รวมถึงความฉลาดในการใช้ทรัพยากรที่จำกัด เพื่อให้มีชีวิตที่ดีขึ้นในโลกนี้อะไรทำนองนั้น ฉันที่โตมาใน Silver Company ไม่ได้รู้อะไรเลยซักอย่าง

หญิงสาวตาเดียว: หลายปีที่ผ่านมาฉันได้ค่อยๆ ...เรียนรู้สิ่งเหล่านี้

Anby: เธอผ่านอะไรมามากเลย นี่คือเหตุผลที่เธอทำสิ่งเหล่านี้งั้นเหรอ?

หญิงสาวตาเดียว: ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลที่จะทำเรื่องพวกนี้ อย่างน้อยก็ไม่จำเป็นต้องโน้มน้าวคุณ แค่โน้มน้าวผู้สนับสนุนของฉันก็พอ

Anby: เธอก็รู้ดีกว่าใครๆ นี่... ว่า Silver Company เป็นองค์กรชั่วร้าย และเทคโนโลยีนี้ไม่ควรจะถูกนำมาใช้อีก

หญิงสาวตาเดียว: ชั่วร้าย? คุณหมายความคุณ ฉัน และพี่น้องทั้งหมดของเรา พวกเราทุกคนเป็นคนชั่วร้ายงั้นเหรอ?

Anby: พวกเรานี่แหละคือความชั่วร้าย

หญิงสาวตาเดียว: งั้น... พวกเราควรถูกกำจัด?

Anby: อย่างน้อยพวกเราก็ไม่ควรเติบโตเป็นสิ่งที่ชั่วร้าย

หญิงสาวตาเดียว: โอ้ ฉันเข้าใจแล้ว ช่วยได้มากจริงๆ หัวหน้า

หญิงสาวตาเดียว: พวกเราควรกินแฮมเบอร์เกอร์ ดูหนัง หางานทำ และนัดเจอกับคนอื่น
พวกเราไม่ควรต้องพิการ ถูกทรมาน ถูกขาย และต้องดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด

หญิงสาวตาเดียว: หัวหน้า Anby คุณก็รู้ว่าฉันรักคุณ ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่มีทางเกลียดคุณ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า คุณจะพูดคำพูดแบบนี้ต่อหน้าฉันได้ง่ายๆ ...

Anby: เธอก็รู้นี่ว่าฉันอยู่ที่ไหน... ไม่ใช่เหรอ?

หญิงสาวตาเดียว: ...

Anby: เธอรู้ว่าฉันอยู่ที่ไหน กินแฮมเบอร์เกอร์อะไร ดูหนังเรื่องอะไร และพบเจอกับใครบ้าง

Anby: ในเมื่อเธอรู้แล้ว... เธอก็มาหาฉันได้นี่ Twiggy

หญิงสาวตาเดียว: ...!

Anby: ฉันคือหัวหน้าของเธอ ฉันจะเป็นคนมอบบทลงโทษที่เธอสมควรได้รับเอง จากนั้น... พวกเราจะไปชดใช้ความผิดด้วยกัน

หญิงสาวตาเดียว: หัวหน้า...

Anby: ก่อนที่เธอจะทำผิดไปมากกว่านี้

หญิงสาวตาเดียว: ...

Anby: โชคดีที่ฉันเจอเธอทันเวลา โชคดีที่ทุกอย่างยังไม่แย่ไปกว่านี้ ฉันมีเรื่องที่จะต้องพูดกับเธอให้รู้เรื่องอีกมากมาย แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ สิ่งที่เราควรทำตอนนี้ คือการฟื้นคืน...

การสนทนาถูกขัดจังหวะ Anby มองดูร่างที่ถูกโยนมาตรงหน้าอย่างตกตะลึง...

นั่นคือ "Soldier 11" ใบหน้าของเธอซีดเผือด โชคดีที่ร่างกายของเธอ ยังพอจะส่งสัญญาณได้แม้เพียงเล็กน้อยว่า เธอยังไม่หมดลมหายใจ

หญิงสาวตาเดียว: ฉันจะคืนสิ่งที่คุณชอบที่สุดให้คุณ ทีนี้ระหว่างเราก็ไม่ติดค้างอะไรกันแล้ว... Anby

Anby: Twiggy?

หญิงสาวตาเดียว: เราสองคนไม่ได้ติดค้างอะไรกันแล้ว จากนี้ไป ขออย่าได้ทำตัวเป็นหัวหน้า... และพูดเรื่องบ้าๆ แบบนี้กับฉันอีก

Twiggy เตะ "Soldier 11" ที่นอนอยู่บนพื้นอย่างอ่อนแรง จากนั้น Anby ก็รีบพุ่งเข้าไปอุ้ม "Soldier 11" ขึ้นมา แล้วส่งให้กับ "Trigger"

"Trigger": "Soldier 11"! เฮ้ ตื่นเร็วเข้า "Soldier 11"...
Anby อาการของเธอไม่ดีเลย พวกเราต้องออกไปจาก Hollow ให้เร็วที่สุด

Anby: ...ฉันเข้าใจแล้ว

Anby: Twiggy... ฉันจะกลับมา ฉันจะไม่ทิ้งเธอไว้แน่นอน

หญิงสาวตาเดียว: น่าขยะแขยง อย่างที่ฉันบอกไป Anby... อย่ามาพูดอะไรแบบนี้กับฉันอีก ฉันเกลียดการที่เธอพูดอะไรน่าสะอิดสะเอียนแบบนี้ ด้วยใบหน้าที่เหมือนกันกับฉัน

Anby: ไม่เห็นน่าสะอิดสะเอียนตรงไหน หวังว่าเธอจะชินนะ

Anby: ...เราไปกันเถอะ "Trigger"

...Twiggy จ้องมอง Anby เดินจากไป

หญิงสาวตาเดียว: เฮ้...
ช่วยติดต่อ "คนคนนั้น" ให้ฉันที

...!

หญิงสาวตาเดียว: [คำหยาบคายของ Eridu] น่ารำคาญชะมัด ฉันจะไม่รู้ได้ยังไง? ว่าไม่ควรข้ามพ่อค้าคนกลาง แล้วติดต่อกับนายทุนโดยตรง...
แต่เธอก็เห็นแล้วใช่มั้ย? พวกขยะที่เขาหามา รับมือกับสถานการณ์ตอนนี้ไม่ได้เลยซักนิด!

...

หญิงสาวตาเดียว: โอกาสเดียวของเราคือ... เมื่อ Anby อ่อนแอลง

หญิงสาวตาเดียว: ยัยนั่นละทิ้งจุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตัวเองไปแล้ว วิธีการต่อสู้ที่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น และทำลายทุกอย่าง
ตอนนี้เธอก็เหมือนทหารรับจ้างที่มีครอบครัวเป็นภาระ และอยากมีชีวิตรอดจนถึงวินาทีที่นายจ้างจ่ายเงินให้จนตัวสั่น

หญิงสาวตาเดียว: ขอแค่ใช้วิธีนั้น ฉันก็จะสามารถจัดการกับยัยนั่นได้อย่างแน่นอน
...ฉันต้องรักษาทุกอย่างไว้... ไม่งั้นฉัน... ที่ผ่านมา...

เสียงผู้ชายที่ทุ้มต่ำ: ...ที่ผ่านมาเธอพยายามอย่างหนักมาตลอด Twiggy น้อย

หญิงสาวตาเดียว: อย่าเรียกฉันแบบนั้น

เสียงผู้ชายที่ทุ้มต่ำ: เธอก็รู้นี่ว่า งานวิจัยของเธอสำคัญมาก เธอก็เหมือนกับฉัน... งานที่เราทำนั้นเป็นเรื่องเดียวในโลกนี้ที่ควรค่าแก่การต่อสู้ นั่นก็คือการมอบความหวังให้กับผู้คน

เสียงผู้ชายที่ทุ้มต่ำ: แน่นอนฉันเข้าใจ ก่อนที่ความหวังจะมาถึง มีบางสิ่งที่จะแก้ไขได้ด้วยการใช้กำลังเท่านั้น

เสียงผู้ชายที่ทุ้มต่ำ: สิ่งที่พูดถึงครั้งก่อน ให้ลูกน้องของเธอมารับไปสิ
มันไม่ใช่แค่เทคโนโลยีของ "New" Eridu ไปซะทีเดียวหรอกนะ ตอนใช้ก็ระวังให้ดีล่ะ

Section 9-1

29 lines

Open section page →

"Soldier 11": ที่นี่... คือที่ไหน?

"Soldier 11": ฉันคือ...?

Anby: ...เธอตื่นแล้วเหรอ Har...

"Trigger": ดีจัง... ฉันเป็นห่วงเธอมาตลอดเลย "Soldier 11"...

"Soldier 11": "Soldier 11" ...นั่นคือชื่อของฉันเหรอ? แปลกจัง แถมยังเรียกผิดได้ง่ายมากๆ ด้วย เหมือนอย่าง "Soldier 161051" อะไรแบบนั้น มีแต่คนโง่ๆ เท่านั้นแหละมั้งที่จะเรียกชื่อแบบนี้

"Trigger": เธอดูกระปรี้กระเปร่าดีนะ แต่ห้ามพูดถึงตัวเองแบบนั้นเด็ดขาด

Anby: ความทรงจำเกิดผิดพลาด... แสดงว่าบาดแผลที่เธอได้รับรุนแรงกว่าที่เห็น
...ร่างโคลนของ Silver Company หลังจากได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้ว มักจะเกิดปัญหากับความทรงจำเป็นอันดับแรก

Anby: แม้แต่ตัวฉันในตอนนั้นเอง... ก็มีช่วงเวลาที่จำอะไรไม่ได้เลยเหมือนกัน

"Trigger": งั้นเหรอ แล้ว... เคล็ดลับในการต่อสู้อะไรแบบนั้นล่ะ?

Anby: หากสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไป อย่าบอกนะว่ากองกำลังป้องกันจะทิ้งเธอ?

Belle: อย่างน้อยเราก็ไม่ทำ

Anby: Proxy...

Wise: ใช่แล้วล่ะ การที่ร้านวิดีโอมีคนมาให้เลี้ยงเพิ่มอีกซักคน สำหรับพวกเราแล้ว มันก็แค่เศษเสี้ยวของค่าไฟในแต่ละเดือนเท่านั้น

Belle: อีกอย่าง เจ้าแมวน้อยสีดำของเราก็เริ่มจะเบื่อฉันแล้ว กำลังต้องการคนมาเล่นเป็นเพื่อนมันทุกวันอยู่เลย~

Wise: ร้านวิดีโอขาดคนขนาดไหน "Charon"... ไม่สิ "Trigger" น่าจะยังจำได้ใช่มั้ย?

Anby: "Charon"...?

"Trigger": ยังชอบล้อเล่นเหมือนเดิมเลยนะ นี่ก็คือเคล็ดลับที่ทำให้ผู้จัดการได้รับความนิยมงั้นเหรอ
ล้อเล่นก็เรื่องนึง... ฉันไม่กล้ารับประกันแทนกองกำลังป้องกันหรอก แต่อย่างน้อย Obol Squad จะไม่ทอดทิ้งเธอแน่นอน

Wise: เข้าใจน่า พวกเราเข้าใจความแข็งแกร่งของ "Soldier 11" ดี เขาจะต้องหายดีแน่นอน

Belle: ดูเหมือนว่า Anby จะรู้เรื่องของ "Soldier 11" ดีนี่ บอกพวกเราหน่อยได้มั้ย? ว่าต้องทํายังไงถึงจะทําให้เธอฟื้นตัวเร็วขึ้นได้? พวกเราจะพยายามช่วยอย่างเต็มที่!

Anby: รบกวนพวกคุณแบบนี้ได้จริงๆ เหรอ?

Wise: ความยุ่งยากที่เธอสร้างให้เรา มันก็แค่เศษเสี้ยวของสิ่งที่ Nicole สร้างให้เราเท่านั้นแหละ อีกอย่าง "Soldier 11" ก็เป็นเพื่อนของเราด้วย

Anby: งั้นเหรอ อันที่จริง... มันก็ไม่มีอะไรพิเศษหรอก...

Anby: ทำให้เธออบอุ่น สบายใจ รู้สึกปลอดภัย ผ่อนคลาย แล้วก็มีคนที่คุ้นเคยคอยอยู่เคียงข้าง รวมถึงอาหารที่ชอบกิน...

Anby: ...อ๊ะ จริงสิ ฉันไปซื้อแฮมเบอร์เกอร์มาให้เธอกิน เพื่อเพิ่มพลังหน่อยดีกว่า ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ...

Belle: Anby ใจเย็นนะ "Soldier 11" ไม่ได้ชอบแฮมเบอร์เกอร์หรอกนะ

Anby: ไม่ใช่เหรอ ถ้างั้น มันคืออะไรล่ะ?

Wise: เมื่อกี้เหมือนว่า "Trigger" จะออกไปซื้อแล้วล่ะ

Belle: เธอน่าจะเจอเขาได้แถว Waterfall Soup นะ... จริงสิ ทางเจเนอรัล Chop เองก็เป็นห่วง "Soldier 11" เหมือนกันนี่นา... อย่าลืมบอกเขาด้วยล่ะ เขาจะได้สบายใจหน่อย!

Wise: วางใจเถอะ ปล่อยให้เราดูแล "Soldier 11" เอง

Section 10-1

49 lines

Open section page →

"Trigger": ฉันไปซื้อบะหมี่รสเผ็ดสุดๆ ที่ "Soldier 11" ชอบกินจากคุณลุงใจดีคนนั้นมาแล้วล่ะ

"Trigger": ถึงจะไม่เห็นว่ามันแดงแค่ไหน แต่ไอร้อนจากพริกนั่น ก็ทำเอาฉันเกือบร้องไห้ออกมาแล้ว

Anby: บะหมี่ที่เขาชอบ... ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง ฉันไม่รู้เลย

"Trigger": อย่างน้อย "Soldier 11" ที่ฉันรู้จักก็เป็นแบบนี้ ยัยนั่นน่ะ ถ้าว่างระหว่างทำภารกิจทีไร ก็มักจะมาที่ Sixth Street ทุกที ฉันมักจะรู้สึกว่า บางทีที่นี่อาจทำให้เขารู้สึกเป็นตัวของตัวเอง มากกว่าค่ายทหารซะอีก

"Trigger": เขาไม่ค่อยพูดเท่าไหร่ นอกจากเรื่องการฝึกซ้อม ความสำเร็จในการรบ และการเลื่อนขั้นแล้ว สิ่งที่เขาพูดถึงมากที่สุดก็คือเรื่องของที่นี่ บะหมี่ซุปเปอร์สไปซี่ ร้านวิดีโอ ตู้เกม แมว...

Anby: เขา... พูดถึงเรื่องของฉันบ้างรึเปล่า?

"Trigger": เธอคงจะไม่ชอบใจถ้าได้ฟังแบบนี้

"Trigger": "Soldier 11" ไม่เคยพูดถึง "Anby" มาก่อน แต่ดูเหมือนว่าเขาจะยึดติดกับเรื่อง "การทรยศ" มากทีเดียว

"Trigger": ดูเหมือนว่าจะเคยมีคนที่เธอให้ความสำคัญ และชื่มชมมากๆ อยู่ แต่แล้วก็หายตัวไปด้วยเหตุผลบางอย่าง เหลือเพียงฉากที่ทุกสิ่งพังทลายลงในชั่วข้ามคืน

"Trigger": คนคนนั้นไม่ได้อธิบายอะไรเลย ในกองทัพ การหนีออกจากกองทัพแบบนี้ จะถูกมองว่าเป็น "การทรยศ" เท่านั้น... พอนานเข้า ก็ถึงขั้นถูกพวกคณะกรรมการที่ไม่เกี่ยวข้อง ตัดสินว่าเสียชีวิตแล้วอย่างไม่แยแส

"Trigger": เกี่ยวกับเรื่องนี้ เธอพอนึกอะไรออกบ้างมั้ย?

Anby: ฉันไม่มีอะไรจะพูด มันก็เป็นสิทธิ์ของเขาที่จะเกลียดฉัน

"Trigger": ประโยคนี้ฟังดูเย็นชาจังเลยนะ แม้แต่ฉันยังทนฟังไม่ได้เลย ฉันขอแนะนำอะไรซักอย่างได้มั้ย?

Anby: อะไรเหรอ?

"Trigger": ถ้าอยากจะแก้ไขความสัมพันธ์กับ "Soldier 11" ก็อย่าพูดแบบนี้กับเขาเลย ขอร้องล่ะ อย่าพูดเด็ดขาดเลยนะ

Anby: แต่นี่คือความจริง... ฉันไม่มีอะไรจะอธิบาย

Anby: ตอนที่ฉัน... ออกจากกองทัพ ฉันสูญเสียความทรงจำไป
พอความทรงจำกลับคืนมา ฉันก็อยากติดต่อกับเขา เลยขอให้ Nicole ช่วยไปตรวจสอบสถานการณ์ของเขา

Anby: ฉันก็เลยรู้ว่าเขาสบายดี เขาได้เข้าร่วม Obol Squad เป็นทหารที่มีเกียรติ และเพิ่งได้เลื่อนขั้นด้วย

Anby: เขามีหัวหน้าใหม่ เพื่อนร่วมรบใหม่ ฉันจึงคิดว่า อดีตเหล่านั้นที่เกี่ยวกับ Silver Company มีแต่จะเป็นตัวถ่วงเขาเท่านั้น

Anby: ฉันไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีก

Anby: "Trigger"

"Trigger": ...อะไรเหรอ?

Anby: บอกฉันทีสิ ถ้าเธอเป็นฉัน เธอก็จะตัดสินใจแบบนี้เหมือนกัน... ใช่มั้ย

"Trigger": ถ้าฉันเป็นเธอ ฉันก็อาจจะทำแบบนั้น

Anby: อย่างที่คิดไว้เลย ดังนั้นไม่ว่าเขาจะโกรธแค้นแค่ไหน มันก็เป็นสิ่งที่ฉันสมควรได้รับแหละ...

"Trigger": แต่ฉันไม่ใช่เธอ Anby นี่แหละคือความแตกต่าง

Anby: ...

"Trigger": ถ้าเป็นฉันละก็ ฉันจะต้องบอกให้ "Soldier 11" รู้ว่า เขาไม่เคยถูกทรยศ และไม่เคยถูกทอดทิ้งเลย

"Trigger": สหายร่วมรบของเขา... ไม่เคยทอดทิ้งเขา พยายามทุกวิถีทางเพื่อตามหาเขา และจะไม่มีวันลืมเขาเด็ดขาด

Anby: "Trigger"...

Anby: เธอนี่สุดยอดจริงๆ

"Trigger": ...นี่คือความรู้สึกของเธอเหรอ?

Anby: เยี่ยมมากจริงๆ เป็นเพื่อนร่วมรบของเธอ ต้องเป็นเรื่องที่ดีแน่ๆ

"Trigger": ไม่ใช่อย่างนั้นเลย แต่ว่า... นี่ไม่ใช่เรื่องที่เราควรจะคุยกันตอนนี้

"Trigger": Anby ต่อไป... เธอจะทำยังไง?

Anby: ก็ต้องกลับไปที่ Hollow แห่งนั้นอยู่แล้ว จากนั้นก็จบเรื่องทุกอย่างกับ Twiggy

Anby: เทคโนโลยีของ Silver Company ต้องไม่ถูกถ่ายทอดไปยังโลกภายนอกเด็ดขาด

Anby: แต่ก่อนหน้านั้น... ฉันอยากขอโทษ "Soldier 11" ก่อน

"Trigger": "ขอโทษ"? แต่ด้วยอาการของ "Soldier 11" ในตอนนี้ ความทรงจำของเขามีปัญหา เขาอาจจะจำไม่ได้ก็ได้...

Anby: ฉันหวังว่าจะเป็นอย่างนั้น

"Trigger": งั้นเหรอ...

Anby: อื้ม สำหรับความขี้ขลาดของฉัน นี่ถือเป็นเรื่องดี

"Trigger": ความกดดันทางจิตใจของเธอหนักกว่าที่คิดไว้นะ ถ้ามีอะไรที่ฉันทำได้ ก็บอกฉันมาได้เลย...

Anby: งั้นก็... พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิ

"Trigger": ฉันต้องพิสูจน์อะไร?

Anby: ดูแล "Soldier 11" ให้ดี แบบนี้ฉันถึงจะวางใจ มอบเขาให้กับเพื่อนร่วมรบคนใหม่ของเขาได้ โดยไม่ต้องกังวลอะไร

"Trigger": การที่เธอไม่มีอะไรต้องกังวล อาจไม่ใช่เรื่องดีก็ได้ แต่ว่า ฉันเข้าใจแล้ว

"Trigger": ฉันจะพิสูจน์ให้เธอเห็นเอง

"Trigger": ตอนนี้รีบกลับกันก่อนเถอะ ไม่ว่ายังไงการให้คนป่วยกินบะหมี่เส้นเละๆ มันก็เกินไปหน่อย...

Source evidence
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310050.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310060.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310070.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310080.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310090.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310100.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310110.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310120.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310130.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310140.json

Localized evidence

Text fields

4 fields

Relationships

3 links

Properties

27

quest12221502

Source evidence
Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json
JSON Pointer
/records/7929
Name
QuestName_12221502
QuestID
12221502
field_2
1
field_3
QuestDesc_12221502
field_4
QuestTarget_12221502
field_5
QuestFinishDesc_12221502
field_6
field_7
1
field_10
{
  "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes",
  "bytesHex": "01000000",
  "rawLittleEndianBits": 1
}
field_12
1630006302
field_13
null
field_14
null
field_15
null
field_16
{
  "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>",
  "length": 0,
  "stringInterpretation": "",
  "vectorInterpretation": [],
  "vectorElementAlignmentBytes": 8
}
field_18
{
  "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>",
  "length": 0,
  "stringInterpretation": "",
  "vectorInterpretation": [],
  "vectorElementAlignmentBytes": 8
}
field_21
null
field_22
null
field_23
null
field_25
null
field_27
null
field_28
null
field_29
field_30
null
field_31
null
tableName
QuestConfigTemplate
tableIdentity
6650075698645347761
unlockCondition
1630006302