บทสรรเสริญของ Tir Yazad
หลังจากเสร็จสิ้น "พิธีบวงสรวงวารี" พวกคุณก็เดินตามกระแสของหยาดอมฤต และติดตาม Sorush ออกจาก "ต้นมาตาสรรพสิ่ง" เพื่อกลับไปยังทุ่งดอกไม้...
73232Open quest →Quest Steps
Story evidence
หลังจากเสร็จสิ้น "พิธีบวงสรวงวารี" พวกคุณก็เดินตามกระแสของหยาดอมฤต และติดตาม Sorush ออกจาก "ต้นมาตาสรรพสิ่ง" เพื่อกลับไปยังทุ่งดอกไม้...
Zurvan ได้รอพวกคุณอยู่ที่นั่นแล้ว...
Zurvan:ไม่น่าเชื่อว่าพวกเจ้าจะทำ "พิธีบวงสรวงวารี" ได้สำเร็จจริง ๆ ผลงานในครั้งนี้เทียบได้กับวีรชนโบราณเลยทีเดียว น่าประหลาดใจเหลือเกิน
Paimon:เห็น ๆ อยู่ว่าคุณไม่ได้มีท่าทีรู้สึกประหลาดใจเลยสักกระติ๊ดอะ
Sorush:"ปรากฏการณ์ Apaosha" ดับสิ้นลงแล้ว และโลกก็ได้รับการชำระล้างแล้ว ไม่คิดเลยว่าทุกอย่างจะสำเร็จได้แม้ไม่ต้องเสียสละอะไร
Paimon:เมื่อกี้ฝนตกหนักมากเลย หลุมขนาดใหญ่บนท้องฟ้าก็หายไปแล้ว ตอไม้ที่แห้งเหี่ยวก็โตเป็นไม้ใหญ่อีกครั้งด้วย
Paimon:ไม่ต้องแบกรับการกัดกร่อนของมลทินอีกต่อไปแล้ว ท่านเทพเจ้าก็คงไม่ต้องทุกข์ทรมานอีกแล้วแหละเนอะ!
Traveler:งั้นเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อห้าร้อยปีก่อน...
Paimon:นั่นสิ เมื่อกี้ตอนอยู่ในต้นไม้ใหญ่ Sorush เห็นความทรงจำในอดีตด้วย ที่แท้บรรพบุรุษแรกเริ่มของกลุ่มวิมตินิยมที่ต่อสู้กับมอนสเตอร์ ก็มีชาว Khaenri'ah อยู่ด้วยนี่เอง
Zurvan:โอ้ อย่าจริงจังนักสิ ไหน ๆ พวกเจ้าก็ได้รู้ความทรงจำในอดีตแล้ว งั้นสิ่งที่ข้าจะบอกต่อไปนี้ ไม่ใช่เรื่องเล่าแต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องจริงที่เคยเกิดขึ้น
Zurvan:นานมาแล้ว เมื่อครั้งที่ข้าตื่นขึ้นมาในทุ่งดอกไม้เป็นครั้งแรก ท้องฟ้าต่างเต็มไปด้วยภาพแปลกประหลาดของห้วงทมิฬทั่วทั้งผืน และด้านนอกก็เป็นอาณาจักรของอสูร ยกเว้นเพียงดินแดนบริสุทธิ์เล็ก ๆ ผืนนี้
Zurvan:ข้าได้อัญเชิญพลังแห่งควาเรนาห์ตามความปรารถนาสุดท้ายของวิหคศักดิ์สิทธิ์ และออกจากทุ่งดอกไม้เพื่อปราบอสูร กระทั่งข้าได้พบกับชายผมทองคนนั้นในถิ่นทุรกันดาร
Zurvan:ร่างกายครึ่งหนึ่งของชายคนนั้นได้กลายเป็นดั่งอสูร แต่ข้ากลับไม่ได้กลิ่นอายของอสูรจากตัวเขาเลยแม้แต่น้อย ตอนที่ข้าพบเขานั้น เขาได้กำแหวนวงหนึ่งไว้ในมือ
Zurvan:ข้าพาเขามายังทุ่งดอกไม้ เมื่อฟื้นขึ้นมา เขาก็บอกว่าตนนั้นคือนักดาบของ Dahri และรอดชีวิตมาได้เพราะคำสาป
Zurvan:หลังจากนั้น ข้าก็เดินทางไปกับนักดาบสวมหน้ากาก และร่วมกันปราบเหล่า Dev ที่โจมตีทุ่งดอกไม้
Traveler:ต้องคำสาป...
Zurvan:อืม ได้ยินมาว่าในช่วงภัยพิบัตินั้น ชาว Dahri ต่างถูกสาปในระดับที่แตกต่างกัน
Zurvan:ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีกลุ่มคนสวมชุดวิชาการที่นำโดยนักปราชญ์แขนเดียว มาจากดินแดนทางตะวันออกของทะเลทราย
Zurvan:พวกเขาอ้างว่าตนเคยต่อสู้เคียงข้างกับนักรบ Dahri พวกเขากล่าวว่าตนเป็นกลุ่มนักรบที่ยังคงทำตามเจตจำนง แม้ว่าจะต้องแบกรับตราบาปก็ตาม
Zurvan:ด้วยความปรารถนาสุดท้ายของเหล่านักรบ เพื่อที่จะกำจัดภัยพิบัติของห้วงทมิฬ พวกเขาได้เดินตามเส้นทางที่เหล่าวีรชนเคยเดิน และมาถึงยังสถานที่แห่งนี้
Zurvan:ต่อมา เราได้เข้าไปในโบราณสถานที่ชาว Dahri ทิ้งไว้ด้วยกัน และได้พบกับกลไกจักรกลที่เคยต่อสู้กับมอนสเตอร์ พวกมันก็ถือเป็นส่วนหนึ่งที่เคยร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเหล่านักวิชาการเช่นกัน
Zurvan:และแล้วปราชญ์แขนเดียวก็ใช้เอกสารที่ชาว Dahri ทิ้งไว้ หาทางเข้าสู่ต้นมาตาผ่านห้วงทมิฬได้ในที่สุด
Zurvan:ดังนั้นเราจึงเข้าสู่ต้นมาตาด้วยกัน และใช้หยาดอมฤตชำระล้างมลทินบนฟากฟ้าและเหนือผืนโลก ตั้งแต่นั้นมา ภูตดอกไม้ก็ถือกำเนิดขึ้นในทุ่งดอกไม้ และอสูรก็ค่อย ๆ หายไปจากแผ่นดิน
Zurvan:ต่อมา นักดาบสวมหน้ากากก็ได้ไปจากทุ่งดอกไม้พร้อมกับสาวน้อย/หนุ่มน้อยที่มีผมสีทองเช่นเดียวกับเจ้า ส่วนนักปราชญ์ก็ได้เข้าไปในโบราณสถานเพียงลำพัง และไม่กลับมาอีกเลย
Zurvan:ส่วนคนที่เหลือได้เชื่อมสัมพันธ์กับเหล่าภูตดอกไม้ โดยเรียกตัวเองว่า "กลุ่มวิมตินิยม" และอาศัยอยู่ที่นี่สืบไป
Zurvan:ตอนนี้ได้มีนักรบผมทองกลับมายังทุ่งดอกไม้อีกครั้ง แม้จะไม่ใช่คนเดียวกันกับในตอนนั้น แต่ข้าก็สัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งเริ่มหลั่งไหลอีกครั้ง
Zurvan:นี่เป็นเหตุผลที่ข้าเลือกขอความช่วยเหลือจากเจ้าในตอนแรก เมื่อมีเจ้าแล้ว ข้าก็ไม่ต้องกังวลเรื่องจะหาใครที่ไหน มาร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเหล่าภูตดอกไม้แล้ว
Zurvan:การสอนมนุษย์นั้นเป็นงานที่ยากลำบากมาก
Paimon:ทำไมชาวภูตดอกไม้ถึงได้ขี้เกียจกันหมดเลยนะ!
Sorush:นี่ เจ้าปุยขาว อย่าเหมารวมข้าด้วยเชียวนะ
Zurvan:โอ้ ตอนนี้ "พิธีบวงสรวงวารี" ก็เสร็จสิ้นลงแล้ว มลทินคงไม่อาจคุกคามที่แห่งนี้ได้พักหนึ่ง ข้าจะถือโอกาสนี้พักผ่อนด้วยเลยละกัน
Zurvan:ส่วน Sorush ก็ฝากพวกเจ้าดูแลด้วยละกันนะ ระหว่างเดินทางเจ้าต้องคอยสอนสั่งนางให้ดีนะ อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นงานของ "ยัสนาปติ" แหละนะ
Sorush:ข้าไม่ต้องการการชี้นำจากเจ้าปุยขาว...
Paimon:ฮิฮิ Sorush ต้องเชื่อฟังนะรู้มั้ย! ว่าแต่ทำไม Zurvan ถึงพูดเหมือนจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะ
Zurvan:พวกเจ้าไม่ได้จะอยู่ที่นี่กับข้าอยู่แล้วนี่ คนอย่างพวกเจ้าก็เป็นแบบนี้กันทุกคนแหละ ไม่เคยคิดที่จะหยุดฝีเท้าลงหรอก
Zurvan:เฮ้อ ข้าไม่เชื่อคำพวกนี้หรอก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าได้ยินแบบนี้
Zurvan:จะว่าไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าป่านนี้นักดาบสวมหน้ากากคนนั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง หากพวกเจ้าได้เจอเขาก็ช่วยถามไถ่ให้ข้าหน่อยนะ
Zurvan:อย่างไรพวกเจ้าก็เป็นนักเดินทาง ต้องมีโอกาสได้พบกันอยู่แล้ว
Zurvan:เอาเถอะ พวกเจ้ากลับไปในที่ของพวกเจ้าเถอะ และอย่าคิดถึงข้ามากนักล่ะ
หลังจากเสร็จสิ้น "พิธีบวงสรวงวารี" พวกคุณก็เดินตามกระแสของหยาดอมฤต และติดตาม Sorush ออกจาก "ต้นมาตาสรรพสิ่ง" เพื่อกลับไปยังทุ่งดอกไม้...
Zurvan ได้รอพวกคุณอยู่ที่นั่นแล้ว...
Zurvan:ไม่น่าเชื่อว่าพวกเจ้าจะทำ "พิธีบวงสรวงวารี" ได้สำเร็จจริง ๆ ผลงานในครั้งนี้เทียบได้กับวีรชนโบราณเลยทีเดียว น่าประหลาดใจเหลือเกิน
Paimon:เห็น ๆ อยู่ว่าคุณไม่ได้มีท่าทีรู้สึกประหลาดใจเลยสักกระติ๊ดอะ
Sorush:"ปรากฏการณ์ Apaosha" ดับสิ้นลงแล้ว และโลกก็ได้รับการชำระล้างแล้ว ไม่คิดเลยว่าทุกอย่างจะสำเร็จได้แม้ไม่ต้องเสียสละอะไร
Paimon:เมื่อกี้ฝนตกหนักมากเลย หลุมขนาดใหญ่บนท้องฟ้าก็หายไปแล้ว ตอไม้ที่แห้งเหี่ยวก็โตเป็นไม้ใหญ่อีกครั้งด้วย
Paimon:ไม่ต้องแบกรับการกัดกร่อนของมลทินอีกต่อไปแล้ว ท่านเทพเจ้าก็คงไม่ต้องทุกข์ทรมานอีกแล้วแหละเนอะ!
Traveler:งั้นเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อห้าร้อยปีก่อน...
Paimon:นั่นสิ เมื่อกี้ตอนอยู่ในต้นไม้ใหญ่ Sorush เห็นความทรงจำในอดีตด้วย ที่แท้บรรพบุรุษแรกเริ่มของกลุ่มวิมตินิยมที่ต่อสู้กับมอนสเตอร์ ก็มีชาว Khaenri'ah อยู่ด้วยนี่เอง
Zurvan:โอ้ อย่าจริงจังนักสิ ไหน ๆ พวกเจ้าก็ได้รู้ความทรงจำในอดีตแล้ว งั้นสิ่งที่ข้าจะบอกต่อไปนี้ ไม่ใช่เรื่องเล่าแต่อย่างใด แต่เป็นเรื่องจริงที่เคยเกิดขึ้น
Zurvan:นานมาแล้ว เมื่อครั้งที่ข้าตื่นขึ้นมาในทุ่งดอกไม้เป็นครั้งแรก ท้องฟ้าต่างเต็มไปด้วยภาพแปลกประหลาดของห้วงทมิฬทั่วทั้งผืน และด้านนอกก็เป็นอาณาจักรของอสูร ยกเว้นเพียงดินแดนบริสุทธิ์เล็ก ๆ ผืนนี้
Zurvan:ข้าได้อัญเชิญพลังแห่งควาเรนาห์ตามความปรารถนาสุดท้ายของวิหคศักดิ์สิทธิ์ และออกจากทุ่งดอกไม้เพื่อปราบอสูร กระทั่งข้าได้พบกับชายผมทองคนนั้นในถิ่นทุรกันดาร
Zurvan:ร่างกายครึ่งหนึ่งของชายคนนั้นได้กลายเป็นดั่งอสูร แต่ข้ากลับไม่ได้กลิ่นอายของอสูรจากตัวเขาเลยแม้แต่น้อย ตอนที่ข้าพบเขานั้น เขาได้กำแหวนวงหนึ่งไว้ในมือ
Zurvan:ข้าพาเขามายังทุ่งดอกไม้ เมื่อฟื้นขึ้นมา เขาก็บอกว่าตนนั้นคือนักดาบของ Dahri และรอดชีวิตมาได้เพราะคำสาป
Zurvan:หลังจากนั้น ข้าก็เดินทางไปกับนักดาบสวมหน้ากาก และร่วมกันปราบเหล่า Dev ที่โจมตีทุ่งดอกไม้
Paimon:นักดาบสวมหน้ากากที่มาจาก Khaenri'ah ในบรรดาคนที่พวกเรารู้จักก็... คงไม่ใช่...
Zurvan:หืม? พวกเจ้ารู้จักงั้นรึ เช่นนั้นก็ยิ่งอธิบายได้ง่ายเลย
Zurvan:ไม่นานหลังจากนั้น ก็มีกลุ่มคนสวมชุดวิชาการที่นำโดยนักปราชญ์แขนเดียว มาจากดินแดนทางตะวันออกของทะเลทราย
Zurvan:พวกเขาอ้างว่าตนเคยต่อสู้เคียงข้างกับนักรบ Dahri พวกเขากล่าวว่าตนเป็นกลุ่มนักรบที่ยังคงทำตามเจตจำนง แม้ว่าจะต้องแบกรับตราบาปก็ตาม
Zurvan:ด้วยความปรารถนาสุดท้ายของเหล่านักรบ เพื่อที่จะกำจัดภัยพิบัติของห้วงทมิฬ พวกเขาได้เดินตามเส้นทางที่เหล่าวีรชนเคยเดิน และมาถึงยังสถานที่แห่งนี้
Zurvan:ต่อมา เราได้เข้าไปในโบราณสถานที่ชาว Dahri ทิ้งไว้ด้วยกัน และได้พบกับกลไกจักรกลที่เคยต่อสู้กับมอนสเตอร์ พวกมันก็ถือเป็นส่วนหนึ่งที่เคยร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเหล่านักวิชาการเช่นกัน
Zurvan:และแล้วปราชญ์แขนเดียวก็ใช้เอกสารที่ชาว Dahri ทิ้งไว้ หาทางเข้าสู่ต้นมาตาผ่านห้วงทมิฬได้ในที่สุด
Zurvan:ดังนั้นเราจึงเข้าสู่ต้นมาตาด้วยกัน และใช้หยาดอมฤตชำระล้างมลทินบนฟากฟ้าและเหนือผืนโลก ตั้งแต่นั้นมา ภูตดอกไม้ก็ถือกำเนิดขึ้นในทุ่งดอกไม้ และอสูรก็ค่อย ๆ หายไปจากแผ่นดิน
Zurvan:ต่อมา นักดาบสวมหน้ากากก็ได้ไปจากทุ่งดอกไม้พร้อมกับสาวน้อย/หนุ่มน้อยที่มีผมสีทองเช่นเดียวกับเจ้า ส่วนนักปราชญ์ก็ได้เข้าไปในโบราณสถานเพียงลำพัง และไม่กลับมาอีกเลย
Zurvan:ส่วนคนที่เหลือได้เชื่อมสัมพันธ์กับเหล่าภูตดอกไม้ โดยเรียกตัวเองว่า "กลุ่มวิมตินิยม" และอาศัยอยู่ที่นี่สืบไป
Zurvan:ตอนนี้ได้มีนักรบผมทองกลับมายังทุ่งดอกไม้อีกครั้ง แม้จะไม่ใช่คนเดียวกันกับในตอนนั้น แต่ข้าก็สัมผัสได้ว่ามีบางสิ่งเริ่มหลั่งไหลอีกครั้ง
Zurvan:นี่เป็นเหตุผลที่ข้าเลือกขอความช่วยเหลือจากเจ้าในตอนแรก เมื่อมีเจ้าแล้ว ข้าก็ไม่ต้องกังวลเรื่องจะหาใครที่ไหน มาร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กับเหล่าภูตดอกไม้แล้ว
Zurvan:การสอนมนุษย์นั้นเป็นงานที่ยากลำบากมาก
Paimon:ทำไมชาวภูตดอกไม้ถึงได้ขี้เกียจกันหมดเลยนะ!
Sorush:นี่ เจ้าปุยขาว อย่าเหมารวมข้าด้วยเชียวนะ
Zurvan:โอ้ ตอนนี้ "พิธีบวงสรวงวารี" ก็เสร็จสิ้นลงแล้ว มลทินคงไม่อาจคุกคามที่แห่งนี้ได้พักหนึ่ง ข้าจะถือโอกาสนี้พักผ่อนด้วยเลยละกัน
Zurvan:ส่วน Sorush ก็ฝากพวกเจ้าดูแลด้วยละกันนะ ระหว่างเดินทางเจ้าต้องคอยสอนสั่งนางให้ดีนะ อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นงานของ "ยัสนาปติ" แหละนะ
Sorush:ข้าไม่ต้องการการชี้นำจากเจ้าปุยขาว...
Paimon:ฮิฮิ Sorush ต้องเชื่อฟังนะรู้มั้ย! ว่าแต่ทำไม Zurvan ถึงพูดเหมือนจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะ
Zurvan:พวกเจ้าไม่ได้จะอยู่ที่นี่กับข้าอยู่แล้วนี่ คนอย่างพวกเจ้าก็เป็นแบบนี้กันทุกคนแหละ ไม่เคยคิดที่จะหยุดฝีเท้าลงหรอก
Zurvan:เฮ้อ ข้าไม่เชื่อคำพวกนี้หรอก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าได้ยินแบบนี้
Zurvan:จะว่าไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าป่านนี้นักดาบสวมหน้ากากคนนั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง หากพวกเจ้าได้เจอเขาก็ช่วยถามไถ่ให้ข้าหน่อยนะ
Zurvan:อย่างไรพวกเจ้าก็เป็นนักเดินทาง ต้องมีโอกาสได้พบกันอยู่แล้ว
Zurvan:เอาเถอะ พวกเจ้ากลับไปในที่ของพวกเจ้าเถอะ และอย่าคิดถึงข้ามากนักล่ะ
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
คุยกับ Sorush
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/1734365140ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/1571722
7323218
73232
1734364628
{
"type": "QUEST_GUIDE_NPC",
"param": [
"20883",
"",
"",
"",
""
],
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_UI",
"guideScene": 3,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}22