บทที่ 4: ฉากที่ 6
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/730947704
Story Chapters
Story evidence
Katheryne:โอ๊ะ? พวกเธอมาแล้วเหรอ ฉันมีคำขอที่ต้องให้พวกเธอเป็นคนทำ และกำลังเตรียมจะมอบหมายให้พวกเธออยู่พอดีเลย
Paimon:มีคำขอที่ต้องให้พวกเราเป็นคนทำด้วยเหรอ? เอ่อ... งั้นต้องเป็นคำขอ "ระดับเทพอสูร" สินะ?
Katheryne:ฮิฮิ... คำขอของกิลด์นักผจญภัยไม่ได้จัดประเภทไว้แบบนั้นหรอกนะ และคำขอนี้ก็ไม่ได้ยิ่งใหญ่อย่างที่พวกเธอจินตนาการด้วย
Katheryne:ที่จริง มันก็เป็นแค่คำขอ "ตามหาคน" เท่านั้นเอง
Paimon:หา? แล้วทำไมถึงบอกว่า... ต้องเป็นพวกเราเท่านั้นด้วยล่ะ?
Katheryne:ก่อนหน้านี้ ฉันกำลังจัดการเคลียร์รายการคำขอทั้งหมดที่ค้างอยู่ แล้วบังเอิญไปเจอมันเข้า
Katheryne:คำขอนี้ดูเผิน ๆ เหมือนจะธรรมดา แต่กลับมีประวัติล้มเหลวติดต่อกันมากกว่าสิบครั้ง นอกจากนี้ยังมีนักผจญภัยที่มีชื่อเสียงจำนวนหนึ่งอยู่ด้วย
Katheryne:เพราะงั้น จากมุมมองด้านชื่อเสียงของกิลด์นักผจญภัย และผลงานในสาขา Sumeru แล้ว ฉันก็เลยอยากจะมอบคำขอนี้ให้กับนักผจญภัย ที่มีอัตราทำคำขอสำเร็จมากที่สุดในรอบหลายปี...
Paimon:...แน่นอนว่าต้องเป็นพวกเราอยู่แล้ว!
Katheryne:ฮ่าฮ่า ฉันหวังว่าพวกเธอสองคนจะพยายามทำให้เต็มที่นะ
Katheryne:ถ้าขนาดพวกเธอยังทำไม่สำเร็จ ฉันก็จะติดต่อหาผู้ยื่นคำขอเพื่อปรึกษาเรื่องการยกเลิกคำขอแล้วล่ะ
Paimon:งั้นคุณรีบบอกพวกเรามาเร็ว ๆ สิว่า คำขอนี้กำลังตามหาใครอยู่ แล้วมันยากตรงไหนกัน?
Katheryne:คำขอตามหาคนหายอันนี้ เป็นคำขอร่วมกันของชาวบ้านจากหมู่บ้าน Vimara โดยระบุว่ามีชาวบ้านคนหนึ่งหายตัวไป...
Katheryne:แต่ว่า... พวกเขาไม่รู้จักชื่อของคนคนนั้นด้วยซ้ำ จำได้แต่รูปลักษณ์ภายนอกคร่าว ๆ ของเขาเท่านั้นเอง
Paimon:หา? เป็นคนหมู่บ้านเดียวกันแท้ ๆ แม้แต่ชื่อก็ยังไม่รู้งั้นเหรอ?
Paimon:อีกอย่างการที่นักผจญภัยหลายคนต่างก็ล้มเหลวเนี่ย เป็นไปได้มั้ยว่า คนคนนั้นไม่เคยมีตัวตนอยู่แต่แรก? หรือไม่ก็... เป็นการหลอกกันเล่นอะไรทำนองนั้นรึเปล่า?
Katheryne:ไม่น่าจะเป็นแบบนั้นนะ ดูจากสีหน้าและน้ำเสียงของพวกชาวบ้านที่มายื่นคำขอแล้ว พวกเขาดูจริงจังมาก ไม่เหมือนกำลังล้อเล่นเลย
Katheryne:ยิ่งไปกว่านั้น การยื่นคำขอจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมเป็น Mora ด้วย การมาล้อเล่นแบบนี้ไม่เห็นส่งผลดีต่อพวกเขาเลย
Traveler:ก็แปลกจริง ๆ นั่นแหละนะ...
Katheryne:ยังไงซะ พวกเธอลองไปถามที่หมู่บ้าน Vimara ดูก่อนก็ได้ ถึงทางฉันจะมีข้อมูลอยู่บ้าง แต่ถ้าไปสอบถามจากปากของพวกชาวบ้านโดยตรงก็น่าจะดีกว่า เพื่อป้องกันการเข้าใจผิดด้วย
Paimon:อืม งั้นไปกันเถอะ Traveler ฉันชักสงสัยแล้วสิ
Bahram:ไง สวัสดี อยากจะซื้ออะไรรึเปล่า พอดีฉันกำลังทำธุรกิจแถวนี้อยู่น่ะ...
Paimon:ไม่ใช่ ๆ เราเป็นนักผจญภัยที่มาที่นี่เพราะได้รับคำขอของหมู่บ้าน Vimara จาก Katheryne โดยเฉพาะน่ะ...
Bahram:เรื่องนั้นน่ะเหรอ เฮ้อ... ต้องรบกวนนักผจญภัยอย่างพวกเธอให้เดินทางมาที่นี่ตลอดเลย
Bahram:บอกตามตรง พวกเราเองก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากแล้ว ทุกครั้งที่มีคนสัญญาว่าจะช่วยตามหา สุดท้ายก็ล้มเหลวอย่างรวดเร็ว
Bahram:พวกเราโดนถามเบาะแสต่าง ๆ จนเอือมระอาไปหมดแล้ว พื้นที่บริเวณรอบ ๆ หมู่บ้าน Vimara ก็แทบจะถูกขุดขึ้นมาจนเกลี้ยง แต่ก็ยังไม่มีความคืบหน้าอะไรเลย...
Paimon:งั้นเขาชื่ออะไรล่ะ? เดิมทีอาศัยอยู่ที่ไหน? แล้วครอบครัวของเขาล่ะ?
Bahram:ไม่รู้ ไม่รู้ ไม่รู้
Paimon:เอ่อ... ไม่พอใจขนาดนั้นเลยเหรอ?
Bahram:เอ่อ... ขอโทษที ไม่ใช่ว่าฉันไม่พอใจหรอกนะ ฉันก็แค่ตอบคำถามสามข้อของเธอตามลำดับน่ะ
Bahram:ต้องบอกว่า ที่จริงแล้ว พวกเราทุกคนต่างก็ประทับใจในตัวเขามาก พวกเราต่างก็เป็นคนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้าน Vimara และเราก็มีความทรงจำหลายอย่างร่วมกัน
Bahram:แต่เราแค่ไม่รู้รายละเอียดของเขาเท่านั้นเอง บางทีเมื่อก่อนอาจจะรู้ แต่ตอนนี้ไม่มีใครจำได้แล้วล่ะ...
Bahram:อีกอย่าง นี่คือข้อมูลที่ทุกคนในหมู่บ้านได้แลกเปลี่ยนกัน และข้อสรุปก็เป็นแบบนี้แหละ
Paimon:เอาเถอะ เอาตามนั้นก่อนก็ได้... งั้นเขาเป็นคนยังไงเหรอ?
Bahram:เขาน่ะเหรอ เท่าที่จำได้เขาเป็นชายหนุ่มวัยยี่สิบต้น ๆ ที่มีจิตใจอบอุ่น และเป็นคนใจดีมาก...
Bahram:เวลาที่ไม่ค่อยมีลูกค้า เขาก็มักจะมาคุยเล่นกับฉันบ้างเป็นครั้งคราว บางครั้งก็เห็นเขาช่วยเหลือคนอื่นอย่างไม่คิดหน้าคิดหลัง ฮ่าฮ่า... เป็นหนุ่มน้อยที่น่าสนใจเลยทีเดียว
Paimon:ดูเหมือนเธอจะประทับใจในตัวเขาอยู่นะเนี่ย พอพูดถึงเขา สีหน้าของเธอก็ไม่อมทุกข์แบบก่อนหน้านี้แล้ว
Bahram:ก็ใช่น่ะสิ ทุกคนเองก็น่าจะชอบเขามากแหละ ไม่งั้นคงไม่ไปส่งคำขอที่กิลด์นักผจญภัย ให้ออกตามหาเขาด้วยกันหรอก
Bahram:หนุ่มน้อยที่แสนดีอย่างเขาน่ะหายาก ทำไมจู่ ๆ ถึงหายตัวไปได้กันนะ ภาวนาให้ไม่มีอะไรเลวร้ายเกิดขึ้นนะ...
Paimon:บางที... อาจจะแค่ย้ายออกไปเงียบ ๆ เฉย ๆ รึเปล่า?
Bahram:ไม่มีทาง ดูจากนิสัยของเขาแล้ว ไม่มีทางจากไปโดยไม่ร่ำลาแน่นอน และถึงจะเป็นแบบนั้นจริง ตอนที่เขาย้ายบ้าน ก็ไม่มีทางรอดพ้นจากสายตาของพวกเราทุกคนในหมู่บ้าน Vimara ไปได้หรอก...
Paimon:อืม... โอเค ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะ เดี๋ยวพวกเราจะไปถามที่อื่นต่อ
Amadhiah:แขกงั้นเหรอ?
Paimon:สวัสดี คุณปู่ Amadhiah พวกเราได้รับคำขอจากหมู่บ้าน Vimara มาน่ะ ก็เลยมาที่นี่
Amadhiah:โอ้ งั้นคงลำบากพวกเธอแย่เลยนะ ที่ต้องมาถึงสถานที่ที่ไกลปืนเที่ยงขนาดนี้ งั้นเรื่องของเด็กคนนั้นก็รบกวนพวกเธอด้วยนะ
Paimon:คุณปู่ช่วยเล่าเรื่องของคนที่หายตัวไปให้พวกเราฟังหน่อยได้มั้ย?
Amadhiah:ได้อยู่แล้ว ขอแค่มันเป็นประโยชน์กับพวกเธอ
Amadhiah:ถึงแม้ว่าสายตาของฉันจะไม่ได้ดีนัก แต่เมื่อก่อนฉันมักจะได้ยินเสียงของเขาอยู่เสมอ แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้ยินอีกต่อไปแล้ว ใจของฉันรู้สึกว่างเปล่าเหลือเกิน
Amadhiah:พ่อแม่ของเขาต่างก็ไม่ได้อยู่ในหมู่บ้าน Vimara แต่เด็กคนนั้นไม่ได้ดูโดดเดี่ยวเลย แถมยังเต็มใจที่จะอยู่เป็นเพื่อนคนอื่นเสมอด้วย
Amadhiah:เขามักจะไปเยี่ยมบ้านของผู้สูงอายุที่อยู่ลำพัง แถมยังชอบเล่นกับเด็กกำพร้าในหมู่บ้านอีกด้วย
Amadhiah:ไม่ว่าใครจะเจอเรื่องเศร้าอะไรมา เขาก็ยินดีรับฟัง และคอยปลอบโยนคนอื่นอยู่เสมอ
Amadhiah:ในฐานะหัวหน้าหมู่บ้าน ฉันอยากจะขอบคุณเขาจริง ๆ การช่วยเหลือคนที่กำลังลำบาก มันควรเป็นส่วนหนึ่งของหน้าที่ฉันแท้ ๆ
Paimon:มิน่าล่ะ พอเขาหายตัวไป พวกคุณถึงได้ร้อนใจขนาดนี้ ที่แท้คนที่หายตัวไปก็เป็นคนดีที่อ่อนโยนแบบนี้นี่เอง
Paimon:ว่าแต่... เรื่องชื่อ ที่พัก และสถานการณ์ในครอบครัวของเขา คุณปู่หัวหน้าหมู่บ้านไม่มีเบาะแสอะไรเลยเหรอ?
Amadhiah:เฮ้อ...นี่ก็เป็นเรื่องที่ทำให้ฉันรู้สึกละอายใจเหมือนกัน ไม่ว่ายังไงฉันก็ควรจำได้สิ แต่อาจจะเพราะฉันแก่มากแล้ว... เลยนึกเรื่องพวกนี้ไม่ออกเลย
Paimon:อ๋า... ไม่เป็นไร ไม่ต้องฝืนหรอกนะ พวกเราจะลองหาทางดู...
Paimon:Traveler ตอนนี้เธอคิดว่าไง?
Paimon:ใช่ ฉันเองก็รู้สึกแบบนั้น... จะว่าไงดี การที่ไม่มีใครจำชื่อของเขาได้เลย มันออกจะแปลกเกินไปนะ...
Paimon:ไม่มีเบาะแสที่เกี่ยวข้องกับที่อยู่อาศัยหรือครอบครัวของเขาเลย ราวกับว่าคนคนนี้ถูกลบออกจากโลกแห่งความจริงไปแล้วงั้นแหละ
Paimon:เอ่อ... เธอหมายความว่า ถ้ามองจากมุมมองความเป็นจริงแล้ว เขาไม่ได้ "ถูกลบ" แต่เขา "ไม่มีอยู่จริง" ตั้งแต่แรกเลยงั้นเหรอ?
Paimon:เดี๋ยวก่อนนะ เรื่องนี้ออกจะเข้าใจยากไปหน่อยแฮะ... ผู้ที่คงอยู่แค่ในความทรงจำเท่านั้น...
Traveler:(จะเป็นเหมือนกับตอนท่านหญิง Rukkhadevata ผู้ยิ่งใหญ่รึเปล่านะ ที่มีการเปลี่ยนแปลงความทรงจำหมู่...?)
???:พวกเธอคือ... นักผจญภัยที่เพิ่งมาถึงหมู่บ้าน Vimara เหรอ? มาเพราะได้รับคำขอใช่มั้ย?
Paimon:โอ๊ะ ใช่แล้วล่ะ พวกเรากำลังตรวจสอบเรื่องคนหายอยู่น่ะ...
???:เยี่ยมไปเลย ขอบคุณพวกเธอมากนะที่ยังไม่ยอมแพ้ ฉันกังวลมาตลอดเลยว่า กิลด์นักผจญภัยจะยกเลิกคำขอของพวกเรา...
Atossa:ฉันชื่อ Atossa อาศัยอยู่ในหมู่บ้าน Vimara เหมือนกัน พวกเธอต้องพยายามให้เต็มที่นะ ขอร้องล่ะ...
Paimon:ไม่ต้องร้อนใจไปนะ เธอกับคนที่หายตัวไปสนิทกันเหรอ? มีเบาะแสอะไรที่พอจะบอกพวกเราได้บ้างมั้ย?
Atossa:เบาะแส... ฉันไม่รู้ว่าจะถือเป็นเบาะแสได้มั้ยนะ มากับฉันสิ เดี๋ยวฉันพาพวกเธอไปที่ที่หนึ่ง
Paimon:ที่นี่เหรอ? ใต้ต้นไม้นี่?
Atossa:อืม ถึงดูธรรมดา แต่ก็เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำสำหรับฉัน...
Atossa:พวกเราเคยนั่งคุยกันใต้ต้นไม้ต้นนี้ มองดูเมฆบนฟ้า สัมผัสทิศทางของสายลมที่พัดมา เวลามาทีไรพวกเราก็นั่งกันยาวเลยล่ะ
Atossa:ฉันเป็นเด็กที่ถูกเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าพบตัวในป่า ต่อมาชาวบ้านในหมู่บ้าน Vimara ก็รับเลี้ยงฉันเอาไว้
Atossa:ถึงทุกคนจะดีกับฉันมาก ทุก ๆ วันผ่านไปอย่างมีชีวิตชีวา แต่ฉันก็ยังรู้สึกโดดเดี่ยวอยู่ดี...
Paimon:โดดเดี่ยว?
Atossa:อืม... จะว่ายังไงดี บางทีเรื่องที่อยู่ในใจ ไม่ว่าสุขก็ดี หรือทุกข์ก็ช่าง ฉันก็มักจะรู้สึกว่าไม่รู้จะคุยกับใครดี หรือไม่ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดดีมั้ย...
Atossa:ทุกคนมีชีวิตเป็นของตัวเอง และบางครั้งการเปิดใจก็อาจจะสร้างปัญหาให้คนอื่นก็ได้
Atossa:เอ๊ะ เธอก็เป็นเหมือนกันเหรอ?
Paimon:ฮิฮิ
Atossa:งั้นเหรอ ดีจังเลยนะ น่าอิจฉาเธอจัง... แต่สำหรับฉันแล้ว "เขา" คงจะเป็นเหมือนกับครอบครัว และก็เป็นเหมือนเพื่อนที่เข้าใจฉันด้วย
Atossa:ไม่ว่าจะเจอกับอะไรมา ฉันก็สามารถเล่าให้เขาฟังได้โดยไม่อึดอัดใจ...
Atossa:ความคิดของเขาเรียบง่าย และละเอียดอ่อน อีกทั้งสีหน้าของเขายังเต็มไปด้วยความเอาใจใส่ และความสนอกสนใจอยู่เสมอ ราวกับว่าเขากำลังฟังเรื่องของตัวเองอยู่
Atossa:...ตั้งแต่เขาหายตัวไป ฉันก็มีเรื่องที่อยากเล่าให้เขาฟังมากมายจริง ๆ...
Atossa:ไม่ ๆ เรื่องพวกนั้นไม่ได้สำคัญอีกต่อไปแล้วล่ะ ขอแค่ได้พบเขาอีกครั้งก็พอ...
Paimon:พวกเธอสองคนสนิทกันมากเลยนะเนี่ย...
Paimon:แล้วในความทรงจำของเธอ เขาเคยพูดเรื่องของตัวเองบ้างมั้ย?
Atossa:เอ่อ... ส่วนมากที่เขาพูดจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่น่าสนใจที่เขาพบเห็นในหมู่บ้าน Vimara รวมไปถึงจินตนาการแปลก ๆ ของเขาอีกมากมาย...
Atossa:โอ้ ใช่ มีอยู่ครั้งหนึ่งฉันถามเขาว่าพ่อแม่ของเขาอยู่ที่ไหน... แต่เขาก็ตอบแค่ว่า "พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว"
Atossa:ฉันเองก็ไม่กล้าถามว่า นั่นหมายถึงพวกเขาแค่จากไป หรือว่าไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว...
Paimon:ยังไม่มีเบาะแสอะไรอีกเหรอ...
Atossa:คุยกันมาตั้งเยอะ แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย ขอโทษจริง ๆ นะ...
Atossa:ครั้งสุดท้ายที่ฉันพูดมากขนาดนี้ ก็คือตอนที่อยู่กับเขา
Atossa:จะว่าไปแล้ว ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่คุยกับเขา ก็มักจะเป็นช่วงพลบค่ำแบบนี้เสมอเลย
Atossa:เวลาในความทรงจำเหมือนจะเดินช้ามาก ช้าซะจนบางครั้งก็รู้สึกเหมือนเราคุยกันมานานมากแล้วแท้ ๆ แต่ท้องฟ้ากลับไม่มืดลงเลย...
Paimon:ดูเหมือนว่าถ้าเรารู้สึกสบายใจ เวลาก็เหมือนจะเดินช้าลง... เอ๋ เธอเป็นอะไรไปเหรอ Traveler?
Traveler:(หลังจากรวบรวมข้อมูลมาถึงจุดนี้แล้ว รู้สึกว่าคงจะจัดการเหมือนกับคำขอคนหายธรรมดา ๆ ไม่ได้แล้ว...)
Traveler:(แต่ปัญหาเรื่องเกี่ยวกับเวลาที่ Atossa เพิ่งพูดมาเมื่อกี้ อาจเป็นโอกาสในการไขปริศนาก็ได้...)
Paimon:...นี่ Traveler พวก Hilichurl ที่อยู่ทางนั้น ดูแปลกหน่อย ๆ มั้ย?
Traveler:...
Paimon:เอ๊ะ Abyss Order? หรือว่าจะเป็นฝีมือพวกเขา?
Paimon:เจอพวกเราจนได้ Traveler เตรียมตัวต่อสู้เถอะ!
Amadhiah:ระหว่างที่พวกเธอตามหา ฉันก็จะพยายามนึกดูอีกทีนะ... ถ้านึกอะไรออกแล้วจะติดต่อพวกเธอไปนะ
Atossa:ขอบคุณพวกเธอมากนะ คิดไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะมีมอนสเตอร์โผล่ออกมาได้ ถ้าพวกเธอไม่ได้อยู่ตรงนี้ ฉันคงจะแย่แน่ ๆ...
Paimon:เรื่องเล็กน้อยน่า!
Atossa:จะว่าไปแล้ว ช่วงนี้พวก Hilichurl แถวหมู่บ้าน Vimara ดูคึกคักกว่าแต่ก่อนมากจริง ๆ...
Atossa:พวกมันมักจะดูกระสับกระส่าย บางครั้งก็โจมตีไม่เลือกหน้า ตอนนี้หัวหน้าหมู่บ้านเลยไม่อนุญาตให้พวกเด็ก ๆ ออกมาวิ่งเล่นรอบ ๆ หมู่บ้าน Vimara แล้วล่ะ
Paimon:อืม... หรือว่ามันจะเกี่ยวข้องกับ Abyss Order จริง ๆ?
Paimon:เพื่อความปลอดภัย ยังไงพวกเราก็กลับไปเช็กที่หมู่บ้าน Vimara กันหน่อยดีกว่า หวังว่าพวกชาวบ้านจะไม่เจออันตรายอะไรนะ
Localized evidence
บทที่ 4: ฉากที่ 6
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/730947704นักเดินทาง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3186599318นิทานก่อนนอน
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3215090698Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/2091406
4
802114
UI_ChapterIcon_Traveler
801902
archon
40
UI_QuestType_Chapter_6