คำขอที่ค้างไว้นานแล้ว
ที่นี่เหรอ? ใต้ต้นไม้นี่?
8019Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:ที่นี่เหรอ? ใต้ต้นไม้นี่?
Atossa:อืม ถึงดูธรรมดา แต่ก็เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำสำหรับฉัน...
Atossa:พวกเราเคยนั่งคุยกันใต้ต้นไม้ต้นนี้ มองดูเมฆบนฟ้า สัมผัสทิศทางของสายลมที่พัดมา เวลามาทีไรพวกเราก็นั่งกันยาวเลยล่ะ
Atossa:ฉันเป็นเด็กที่ถูกเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าพบตัวในป่า ต่อมาชาวบ้านในหมู่บ้าน Vimara ก็รับเลี้ยงฉันเอาไว้
Atossa:ถึงทุกคนจะดีกับฉันมาก ทุก ๆ วันผ่านไปอย่างมีชีวิตชีวา แต่ฉันก็ยังรู้สึกโดดเดี่ยวอยู่ดี...
Paimon:โดดเดี่ยว?
Atossa:อืม... จะว่ายังไงดี บางทีเรื่องที่อยู่ในใจ ไม่ว่าสุขก็ดี หรือทุกข์ก็ช่าง ฉันก็มักจะรู้สึกว่าไม่รู้จะคุยกับใครดี หรือไม่ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดดีมั้ย...
Atossa:ทุกคนมีชีวิตเป็นของตัวเอง และบางครั้งการเปิดใจก็อาจจะสร้างปัญหาให้คนอื่นก็ได้
Atossa:เอ๊ะ เธอก็เป็นเหมือนกันเหรอ?
Paimon:ฮิฮิ
Atossa:งั้นเหรอ ดีจังเลยนะ น่าอิจฉาเธอจัง... แต่สำหรับฉันแล้ว "เขา" คงจะเป็นเหมือนกับครอบครัว และก็เป็นเหมือนเพื่อนที่เข้าใจฉันด้วย
Atossa:ไม่ว่าจะเจอกับอะไรมา ฉันก็สามารถเล่าให้เขาฟังได้โดยไม่อึดอัดใจ...
Atossa:ความคิดของเขาเรียบง่าย และละเอียดอ่อน อีกทั้งสีหน้าของเขายังเต็มไปด้วยความเอาใจใส่ และความสนอกสนใจอยู่เสมอ ราวกับว่าเขากำลังฟังเรื่องของตัวเองอยู่
Atossa:...ตั้งแต่เขาหายตัวไป ฉันก็มีเรื่องที่อยากเล่าให้เขาฟังมากมายจริง ๆ...
Atossa:ไม่ ๆ เรื่องพวกนั้นไม่ได้สำคัญอีกต่อไปแล้วล่ะ ขอแค่ได้พบเขาอีกครั้งก็พอ...
Paimon:พวกเธอสองคนสนิทกันมากเลยนะเนี่ย...
Paimon:แล้วในความทรงจำของเธอ เขาเคยพูดเรื่องของตัวเองบ้างมั้ย?
Atossa:เอ่อ... ส่วนมากที่เขาพูดจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่น่าสนใจที่เขาพบเห็นในหมู่บ้าน Vimara รวมไปถึงจินตนาการแปลก ๆ ของเขาอีกมากมาย...
Atossa:โอ้ ใช่ มีอยู่ครั้งหนึ่งฉันถามเขาว่าพ่อแม่ของเขาอยู่ที่ไหน... แต่เขาก็ตอบแค่ว่า "พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว"
Atossa:ฉันเองก็ไม่กล้าถามว่า นั่นหมายถึงพวกเขาแค่จากไป หรือว่าไม่ได้อยู่บนโลกนี้แล้ว...
Paimon:ยังไม่มีเบาะแสอะไรอีกเหรอ...
Atossa:คุยกันมาตั้งเยอะ แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้เลย ขอโทษจริง ๆ นะ...
Atossa:ครั้งสุดท้ายที่ฉันพูดมากขนาดนี้ ก็คือตอนที่อยู่กับเขา
Atossa:จะว่าไปแล้ว ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่คุยกับเขา ก็มักจะเป็นช่วงพลบค่ำแบบนี้เสมอเลย
Atossa:เวลาในความทรงจำเหมือนจะเดินช้ามาก ช้าซะจนบางครั้งก็รู้สึกเหมือนเราคุยกันมานานมากแล้วแท้ ๆ แต่ท้องฟ้ากลับไม่มืดลงเลย...
Paimon:ดูเหมือนว่าถ้าเรารู้สึกสบายใจ เวลาก็เหมือนจะเดินช้าลง... เอ๋ เธอเป็นอะไรไปเหรอ Traveler?
Traveler:(หลังจากรวบรวมข้อมูลมาถึงจุดนี้แล้ว รู้สึกว่าคงจะจัดการเหมือนกับคำขอคนหายธรรมดา ๆ ไม่ได้แล้ว...)
Traveler:(แต่ปัญหาเรื่องเกี่ยวกับเวลาที่ Atossa เพิ่งพูดมาเมื่อกี้ อาจเป็นโอกาสในการไขปริศนาก็ได้...)
Paimon:...นี่ Traveler พวก Hilichurl ที่อยู่ทางนั้น ดูแปลกหน่อย ๆ มั้ย?
Traveler:...
Paimon:เอ๊ะ Abyss Order? หรือว่าจะเป็นฝีมือพวกเขา?
Paimon:เจอพวกเราจนได้ Traveler เตรียมตัวต่อสู้เถอะ!
Amadhiah:ระหว่างที่พวกเธอตามหา ฉันก็จะพยายามนึกดูอีกทีนะ... ถ้านึกอะไรออกแล้วจะติดต่อพวกเธอไปนะ
Localized evidence
ไปยังสถานที่ที่ Atossa บอก
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3430740932BinOutput/Quest/8019.json/JIJKODHIEED/45
801905
8019
true
5