บทเพลงเริงระบำ: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/3472551416
Story Chapters
Story evidence
Paimon:ทุกคน พวกเรามาแล้ว...
Cacucu:โอ้ เพื่อนยากที่รัก อรุณสวัสดิ์!
Traveler:อรุณสวัสดิ์ เพื่อนยาก!
Paimon:ว้าววว Cacucu เรียนรู้คำทักทายใหม่ ๆ แล้ว!
Paimon:ไม่รู้ว่าเป็นโชคดีหรือร้ายกันแน่นะ...
Wriothesley:ขอโทษทีนะ ถึงจะพยายามอย่างเต็มที่ แต่ตอนนี้เขาก็ยังพูดได้แค่ว่า "อรุณสวัสดิ์" เท่านั้น
Paimon:หลายวันมานี้ คุณมัวแต่ยุ่งกับเรื่องนี้น่ะเหรอ?
Cacucu:ไม่ใช่!
Traveler:มันบอกว่าไม่ใช่น่ะ
Paimon:หา?
Paimon:แสดงว่านอกจากนี้แล้ว เรายังมีความคืบหน้าอื่น ๆ ด้วย ใช่มั้ย?
Kinich:ใช่ นี่เป็นเหตุผลที่ฉันมาที่นี่เนี่ยแหละ
Kinich:นอกจากสอนให้ Cacucu พูดได้แล้ว เห็นได้ชัดว่าคุณ Wriothesley ยังสั่งให้นักโทษเปิดปาก "พูด" อีกด้วย
Wriothesley:ไม่ใช่นักโทษที่รับมือได้ยากอะไร เรื่องเล็กน่า
Paimon:แล้วเป็นยังไงบ้างเหรอ?
Kinich:หลังจากที่นักโทษลองทบทวนความจำอย่างละเอียด ในตอนที่พวกเขากำลังเตรียมจัดสินค้าเพื่อออกจาก Natlan ก็มีชายวัยกลางคนที่ไม่โดดเด่นอะไรมาคุยกับพวกเขา
Kinich:คนคนนี้สวมชุดทั่วไปของบุตรแห่งเสียงสะท้อน และถือกระเป๋าหนึ่งใบ ซึ่งคล้ายกับกระเป๋าที่ใส่ปืนนั่นมาก โดยรวมแล้ว ก็ไม่ต่างจากชาว Natlan ที่ออกมาเที่ยวเล่นตามปกติเท่าไหร่
Kinich:อาจเป็นเพราะพวกลักลอบขนสินค้าแต่งตัวเหมือนนักธุรกิจ ชายคนนี้จึงหยุดและคุยกับพวกเขา และพยายามถามว่าพวกเขาขายสินค้าไปที่ไหน แถมยังถามอีกว่าขึ้นเรือไปด้วยได้มั้ย
Kinich:แต่พวกคนลักลอบขนสินค้าต่างก็ระวังตัวมาก ก็เลยบอกปัดเขาไปด้วยไม่กี่ประโยค
Kinich:แต่เหตุการณ์พวกนี้ เกิดขึ้นก่อนที่ฉันจะเจอกับพวกลักลอบขนสินค้าน่ะ
Kinich:ฉันบังเอิญเห็นคนน่าสงสัยกลุ่มนี้ ตอนที่พวกเขากำลังขึ้นเรือพอดี ฉันก็เลยตามไป จนมาถึง Fontaine เนี่ยแหละ...
Kanaka:ลูกพี่ พี่ว่าชาว Fontaine จะชอบของแบบนี้มั้ย? แล้วถ้าขายไม่ออกจะทำยังไง...
Banolkax:เพราะงี้ไงแกถึงเป็นมือใหม่เนี่ย ของหายากย่อมมีราคาแพงอยู่แล้ว การค้าขายของ Natlan เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเอง จะไม่มีตลาดได้ยังไงล่ะ
Chajal:นั่นสิ อย่าสร้างปัญหาให้ลูกพี่เลย ถ้าว่างนักก็ไปช่วยเฝ้ากล่องลังดีกว่า
Kinich:(พ่อค้าเหรอ? มาทำธุรกิจที่ Fontaine งั้นเหรอ?)
Kinich:(บนหน้ามีรอยแผล มือก็มีแต่รอยด้าน...)
Kinich:(พอสังเกตเสื้อผ้าตรงเข่าและข้อศอกดี ๆ แล้ว มีทั้งรอยขีดข่วนเต็มไปหมด แถมเล็บก็มีแต่ฝุ่นด้วย... ดูไม่เหมือนพ่อค้าทั่วไปเลยนะ)
Kinich:(หรือจะเป็นนักรบ หรือว่านักผจญภัยเปลี่ยนอาชีพ?)
Kinich:(แปลก ๆ แฮะ เข้าไปดูใกล้ ๆ อีกหน่อยดีกว่า)
Kinich:(รู้ข้อมูลของคนที่ลักลอบขนสินค้า และข้อมูลของสินค้าที่ถูกขโมยไปแล้ว รีบใช้โอกาสนี้ไปแจ้งเจ้าหน้าที่ท่าเรือกันดีกว่า)
Kinich:...แล้วหลังจากนี้ฉันก็อธิบายความสงสัยของฉัน ให้กับกองตำรวจของ Fontaine ฟัง
Kinich:หลังจากทำการตรวจสอบและไล่ล่า พวกเขาก็ถูกส่งตัวกลับไปจริง ๆ
Paimon:ก็ถือว่าเป็นทางที่ถูกแล้วละนะ!
Traveler:Kinich ทำได้ดีมาก!
Kinich:ขอบคุณนะ
Wriothesley:ฟังความทรงจำของคุณเมื่อกี้แล้ว...
Kinich:เฮ้อ ตอนนั้นฉันมัวแต่สนใจพวกลักลอบขนสินค้า ก็เลยไม่ได้สนใจคนที่เดินผ่านไปมาน่ะ
Traveler:ปกติแหละ อย่าใส่ใจเลย
Paimon:นั่นสิ Kinich เก่งมากแล้วนะ
Wriothesley:แสดงว่า คนที่นำปืนกระบอกนี้มา และคนที่ทำปืนนี้ "หาย" ไม่ได้เกี่ยวข้องกับพวกลักลอบขนสินค้าอะไรเลย ทั้งหมดนี้เป็นแค่การกระทำส่วนตัวล้วน ๆ
Cacucu:โอ้ว! โอ้ว!
Wriothesley:หืม คุณ Cacucu มีอะไรอยากจะพูดงั้นเหรอ?
Neuvillette:เขาบอกว่าคนคนนี้แปลกเกินไป
Wriothesley:Cacucu พูดถูกแล้วล่ะ
Wriothesley:แต่ตอนนี้เราแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเขาเลย งั้นมาเริ่มจาก "ของที่หายไป" ก่อนดีมั้ย
Kinich:มันเหมือนเหยื่อล่อที่วางไว้ในกับดักจริง ๆ นั่นแหละ
Kinich:แต่ปัญหาเดียวก็คือ เหยื่อล่อมันน่าจะต้องเด่นกว่านี้สิ
Wriothesley:อืม...
Neuvillette:คิดอะไรออกงั้นเหรอ?
Wriothesley:นึกถึงหนังเรื่องนึงที่เคยดูไปน่ะ
Paimon:หา?
Cacucu:ให้ตายสิ ถามจริงเหอะพวก!
Wriothesley:ใจเย็นก่อน
Wriothesley:เมื่อกี้ Traveler เดาว่า กล่องนี้ถูกวางไว้ตรงนั้น เพื่อรอคนมาเอาไป เลยทำให้ฉันนึกถึงหนังที่เกี่ยวกับการลักพาตัวน่ะ
Wriothesley:เมื่อไหร่ที่ต้องการค่าไถ่ แก๊งลักพาตัวจะขอให้ครอบครัวของเหยื่อนำเงิน หรือของมีค่าไปวางไว้ในสถานที่ที่กำหนด และรอคนมารับ
Neuvillette:อย่าว่าแต่ผลงานวรรณกรรมเลย ขนาดในชีวิตจริงก็ยังมีคดีที่คล้ายกันเกิดขึ้นจริงนะ
Neuvillette:ที่จริงก็พูดได้ว่า เนื้อเรื่องในหนังน่าจะอิงมาจากความจริงนี่แหละ
Kinich:อืม เป็นไอเดียที่ดีนะ
Paimon:เดี๋ยวก่อนนะ สถานการณ์มันชักซับซ้อนขึ้นมาแล้วสิ...
Paimon:ถ้าปืนกระบอกนี้ถูกใช้เพื่อไถ่ตัวจริง ๆ งั้นก็หมายความว่าการที่พวกเราเอากล่องมาแบบนี้ พวกแก๊งลักพาตัวก็เลยไม่ได้ค่าไถ่แล้วน่ะสิ...
Paimon:แสดงว่า... จะ...จะมีคนโดนกำจัดงั้นเหรอ...?
Wriothesley:ใช่ ฉันก็คิดว่านี่ไม่น่าใช่คดีลักพาตัวหรอก
Wriothesley:ยังไงพวกแก๊งลักพาตัวก็ต้องขอเป็นเงินสดอยู่แล้ว จะได้เลี่ยงไม่ต้องขายของโจร ยกเว้นแต่ว่าพวกเขาอยากจะได้สินค้าบางอย่างจริง ๆ
Wriothesley:คนลักพาตัวที่หลงใหลในปืน Saurian โบราณ... ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้นะ แต่พวกเรามองข้ามความเป็นไปได้เล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ไปก่อนดีกว่า
Wriothesley:พอพูดถึงเรื่องขายของโจร พวกคุณรู้สึกมั้ยว่า เรื่องนี้มันเหมือนการแลกเปลี่ยนของมากกว่า?
Kinich:เพราะงั้นโดยพื้นฐานแล้ว นี่ถือเป็นการลักลอบขนสินค้าส่วนบุคคลมากกว่า
Wriothesley:ใช่ และปัญหาที่ทำให้การซื้อขายนี้ไม่สำเร็จ ก็เกิดจากสถานที่ทำการซื้อขาย
Wriothesley:ไม่มีใครคาดคิดว่าสถานที่แลกเปลี่ยน จะเปลี่ยนจากชายหาดที่ไม่มีคนสนใจ กลายมาเป็นสถานที่จัดกิจกรรมภายในชั่วข้ามคืน
Wriothesley:นอกจากจะมีนักท่องเที่ยวเยอะแยะแล้ว ยังมีคนขององค์กรกุหลาบหนามมาเข้าร่วมด้วย ฉันเดาว่าทั้งสองฝ่ายคงจะตกใจจนตั้งตัวไม่ทันแน่
Traveler:ทำได้ดีมากเลยนะ Lepine-Pauline!
Neuvillette:ฟังดูเป็นการคาดเดาที่สมเหตุสมผลมากเลย แต่จะยืนยันได้ยังไงล่ะ?
Wriothesley:คงต้องลำบากคนของคุณแล้วล่ะ
Neuvillette:ยังไงเหรอ?
Wriothesley:ง่ายมาก ก็แค่ประกาศของหายไปตามขั้นตอนปกติ
Wriothesley:ยิ่งพวกเราทำตัวปกติมากเท่าไหร่ โอกาสที่ผู้ต้องสงสัยจะมารับมันไปก็จะยิ่งมากขึ้น ถึงเขาจะไม่มารับด้วยตัวเอง แต่พวกเราก็จะได้เบาะแสใหม่ ๆ นะ
Wriothesley:และถ้านับเวลาทำงานแล้ว... ก็ใกล้จะถึงเวลาอัปเดตกระดานข่าวสารพอดีเลยด้วย
Wriothesley:ก็คือต้องหาเจ้าหน้าที่กรมกิจการทั่วไปผู้โชคดี มาเร่งทำเอกสารฉบับหนึ่งสินะ
Neuvillette:อ๋อ "ลำบาก" ที่คุณหมายถึง คงจะอย่างนี้สินะ...
Neuvillette:ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวฉันเขียนเองดีกว่า
Neuvillette:ถ้าส่งคำขอให้คนอื่นทำ มีหวังคงต้องอธิบายเพิ่มอีกแน่...
Wriothesley:ฮ่าฮ่า ฉันว่าคุณก็แค่ไม่ชินกับการขอให้คนอื่นมาทำโอทีใช่มั้ยล่ะ?
Paimon:ที่แท้ก็ติดใจเรื่องนี้เองเหรอ?!
Kinich:งั้นอย่างน้อยก่อนที่จะประกาศของหาย ก็คงยังไม่ต้องการฉันสินะ
Wriothesley:จะรออยู่ที่นี่ก็ได้นะ ชาของพระราชวัง Mermonia อร่อยใช้ได้เลย
Kinich:ไม่เป็นไรหรอก ก่อนมาฉันได้ทิ้งเจ้าตัวเสียงดังไว้กับคนรู้จักน่ะ คงต้องกลับไปให้อาหารมันก่อนแล้วล่ะ
Wriothesley:อ๋อ ที่แท้คุณ Kinich ก็เลี้ยงสัตว์ด้วยสินะ
Wriothesley:พูดถึงสัตว์เลี้ยง...
Cacucu:ไม่ใช่! ไม่ใช่!
Wriothesley:โอเค ๆ ไม่ใช่ก็ไม่ใช่
Neuvillette:Wriothesley คงอยากจะบอกว่า คุณ Cacucu ออกไปได้แล้วล่ะ
Neuvillette:จากการพิจารณาแล้ว คุณ Cacucu ไม่เข้าข่ายวัตถุบินได้ ต่อไปก็ไปไหนมาไหนใน Fontaine ได้อย่างอิสระแล้วนะ
Cacucu:เธอนี่ดีที่สุดเลย พวก!
Paimon:โอ๊ะ! นี่เป็นข่าวดีสุด ๆ เลย! Traveler พวกเราพา Cacucu กลับไปหา Ifa กับ Ororon กันเลยมั้ย?
Neuvillette:งั้นก็รบกวนทั้งสองด้วยนะ
Neuvillette:อื้ม
Ororon:Ajaw
Ajaw:อะ...อะไรอีก?
Ororon:ขอมือหน่อย
Ajaw:ไม่มีปัญหา เอาไปหมัดนึงเลย!
Ororon:!
Ifa:โอ้! หลบได้ดีนี่!
Paimon:เอ่อ... ไม่รู้ทำไม ฉันรู้สึกไม่อยากอยู่ใกล้พวกเขาเลย...
Cacucu:นี่พวก คิดถึงฉันรึยัง?
Ifa:Cacucu! เธอเป็นอิสระแล้ว!
Ajaw:อ้าว! ทำไมถึงเป็นเจ้าล่ะ! ข้าไม่คิดถึง ไม่คิดถึงเจ้าเลยสักนิด!
Ororon:ที่แท้ก็คุณตา/คุณยาย Traveler นี่เอง
Ororon:แล้วก็ Paimon, Kinich ด้วย สวัสดีทุกคนนะ ขอบคุณที่พา Cacucu กลับมานะ
Ajaw:เอาไปเลย รีบเอาไปให้ไวเลย!
Cacucu:ยินดีที่ได้รู้จักนะพวก!
Ajaw:พูดอีกทีซิ! ใครเป็นพวกของเจ้าไม่ทราบ!
Kinich:ยังมีแรงทะเลาะกับชาวบ้านอยู่ แสดงว่ายังไม่หิวสินะ
Kinich:Traveler เดี๋ยวพวกเราไปกินข้าวกันเถอะ ปล่อยให้ Ajaw ได้ใช้ชีวิตของตัวเองบ้าง
Traveler:ฉันว่าก็ดีเหมือนกันนะ
Ifa:ฮ่าฮ่า Ajaw ผู้น่าสงสาร! ถูก Ororon ทรมานมาครึ่งค่อนวัน แต่สุดท้ายก็พบว่าความทุกข์เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
Ororon:Ifa นายเป็นหมอรักษา Saurian นะ ทำไมถึงมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่นแบบนี้ล่ะ
Ifa:หืม? นายพูดถึงฉันเหรอ?
Cacucu:ได้ยินที่ตัวเองพูดรึเปล่าเนี่ย!
Paimon:เอ่อ ไม่มีใครสนใจเลยเหรอว่า Cacucu "ออกจากคุก" ได้ยังไง...
อธิบายสถานการณ์ของ Cacucu ให้ Ifa และ Ororon ฟังสั้น ๆ ท่ามกลางเสียงที่ดังวุ่นวาย
หลังจากได้ยินว่าต่อไป Cacucu จะไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระแล้ว Ajaw ก็ยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่
Ororon:ในที่สุดคนก็ครบแล้ว ต่อจากนี้มีแผนจะทำอะไรเหรอ?
Ororon:หรือจะเป่ายิ้งฉุบกันดี...
Ifa:ไม่เอา! ถ้าฉันแพ้ พวกเราก็ต้องทนดูหนังอยู่ในห้องต่อไปน่ะสิ...
Ororon:ไม่ละ คราวนี้ถ้าฉันแพ้ เราถึงจะดูหนังกัน
Ifa:นายเองก็ดูจนเบื่อแล้วล่ะสิ
Cacucu:จริงปะเนี่ย? พวก
Ifa:เอาจริง ๆ นะ นี่เราจะทิ้งความเป็นไปได้ และกำหนดโชคชะตาด้วยมือของตัวเองบ้างไม่ได้เหรอ?
Ororon:การเป่ายิ้งฉุบก็ใช้มือเหมือนกันไม่ใช่เหรอ...
Cacucu:ฮ่าฮ่า!
Ifa:...หัวเราะอะไร เจ้าตัวที่ออกเป็นแต่กระดาษ!
Paimon:ฮิฮิ ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่พวกเราที่คิดแบบนี้สินะ
Neuvillette:สวัสดีทั้งสอง
Paimon:มีความคืบหน้าอะไรมั้ย?
Paimon:ดูเหมือน... จะไม่มีนะ...
Paimon:ก็จริงนะ เพิ่งจะประกาศของหายไปได้ไม่นาน คงจะไม่มีใครโผล่มาเร็วขนาดนี้หรอก...
???:ทีมลาดตระเวนพิเศษ เปิดประตู!
Paimon:เหวอออ นั่นใครน่ะ! อะไรกัน!
Paimon:ทะ...ทีมลาดตระเวนพิเศษ?
Wriothesley:ฉันว่าไม่น่าใช่นะ
Paimon:นี่ไม่ใช่เวลามาล้อเล่นนะ! พวกเราไปดูกันดีกว่า
หุ่นรักษาการณ์ของพระราชวัง Mermonia ได้เปิดประตูอย่างระมัดระวัง จากนั้นคนที่คุณคุ้นเคยก็เดินเข้ามา...
Ororon:สวัสดีนะ คุณตาคุณยายคุณลุงคุณป้าทุกคน
Paimon:ทำไมถึงเป็น Ororon ล่ะ!
Wriothesley:อ่อ ใช่เจ้าของ Cacucu ที่พวกคุณพูดถึงรึเปล่า?
Paimon:ก็ถือว่าเป็นหนึ่งในเจ้าของแหละมั้ง...
Paimon:ว่าแต่เธอกำลังทำอะไรกันแน่เนี่ย พวก?
Ororon:ผมมารับของที่หาย
Traveler:เอ่ยคำขออย่างใจเย็นเลย...
Neuvillette:คนคนนี้... ใช่คนที่คุณ Kinich เคยเจอบนเรือรึเปล่า?
Wriothesley:ไม่น่าใช่มั้ง...
Wriothesley:เรียกคนอื่นว่าคุณตาคุณยายคุณลุงคุณป้าแบบนี้ ถ้าเป็นคนวัยกลางคนละก็ งั้นเราก็ดูแลตัวเองดีมากเลยนะ
Traveler:ขอโทษที หลานฉันเสียมารยาทไปหน่อย...
Ororon:เอ๋? มารยาทการเคาะประตูของผมไม่ถูกต้องงั้นเหรอ? ก็ผมเห็นในหนังเขาก็ทำกันแบบนี้ทั้งนั้นเลยนี่นา
Paimon:ไม่ ๆ นั่นเป็นการปฏิบัติหน้าที่ของทีมลาดตระเวนพิเศษต่างหากล่ะ มันคนละเรื่องกันเลยนะ
Ororon:อ๋อ งั้นเหรอ... ผมก็นึกว่าเป็นการขออนุญาตเข้าประตูอย่างสุภาพ เพื่อบอกว่าตัวเองมีเรื่องอยากจะขอร้องซะอีก
Ororon:สงสัยผมคงจะเข้าใจผิดไปสินะ ขอโทษทีนะ ทุกคนรอผมแป๊บนึงนะ ผมขอเข้าประตูใหม่อีกที...
Kinich:อะแฮ่ม... Ororon นายบอกว่ามารับของที่หายไปใช่มั้ย? นายทำอะไรหายเหรอ?
Ororon:ใช่ คืองี้...
Ororon อธิบายถึงลักษณะของ "ของที่หายไป" ที่เขาต้องการมารับอย่างละเอียด... ซึ่งตั้งแต่รูปลักษณ์ภายนอกของกล่อง ไปจนถึงรูปลักษณ์ของปืน ทุกอย่างตรงกันไปหมด
Paimon:จริงปะเนี่ย พวก...
Traveler:นี่เราต้องทำใจจับหลานรักเหรอเนี่ย...
Paimon:Ororon ธะ...เธอบอกมาตามตรง นี่เป็นของที่เธอทำหายจริง ๆ เหรอ?
Ororon:ไม่ใช่ เป็นของเพื่อนผมน่ะ
Paimon:หา? ขะ...ของ Ifa เหรอ?
Ororon:ไม่ใช่สักหน่อย Ifa มีปืนของตัวเองอยู่แล้ว
Paimon:เอ่อ...
Ororon:ก็ได้... กะแล้วว่าเรื่องมันต้องไม่ราบรื่นขนาดนั้นแน่
Ororon:คืองี้ เมื่อเช้านี้ ผมกับ Ifa เป่ายิ้งฉุบกัน และเขาก็แพ้อย่างรวดเร็วเหมือนทุกที เราเลยตัดสินใจจะไปเดินเล่นข้างนอกกัน เพื่อเที่ยวชมสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังของนครว่าการ Fontaine
Ororon:แล้วตอนอยู่แถว ๆ จัตุรัส จู่ ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งมาขวางพวกเราไว้ และขอความช่วยเหลือจากเรา
Ororon:เขาบอกว่าเขาทำของบางอย่างหาย แล้วมีคนเก็บไปส่งไว้ที่พระราชวัง Mermonia
Ororon:แต่เมื่อก่อนเขาเคยทำงานอยู่ที่นี่ กลัวว่าเจอเพื่อนที่ทำงานเก่าแล้วจะอึดอัด ก็เลยขอให้เราแกล้งทำเป็นเจ้าของ เพื่อรับของแทนเขาหน่อย
Paimon:นี่บอกพวกเราง่าย ๆ แบบนี้เลยเหรอ...
Ororon:ไม่เป็นไร ยังไงผมก็ไม่อึดอัดอยู่แล้ว
Wriothesley:เคยทำงานที่พระราชวัง Mermonia... แสดงว่าคนที่ขอให้เธอช่วยคือชาว Fontaine งั้นเหรอ?
Ororon:ใช่ ดูแล้วเป็นสุภาพบุรุษที่แต่งตัวดูดีมากเลยล่ะ
Ororon:ตอนแรกเราก็อยากจะปฏิเสธแหละ แต่เขาสุภาพมากจริง ๆ...
Kinich:หรือว่าเป็นการปลอมตัว?
Paimon:Ororon ฉันว่าเธอถูกหลอกแล้วล่ะ คนคนนี้อาจจะเป็นพวกเดียวกับคนชั่วก็ได้...
Paimon:ดีไม่ดีเขาอาจจะทิ้งเธอไว้ แล้วหนีไปตอนที่เธอทำภารกิจล้มเหลวก็ได้!
Ororon:ไม่หรอก ผมไม่ได้โง่สักหน่อย
Paimon:หา?
Ororon:เขาไม่หนีไปหรอกน่า เพราะ Ifa กับ Cacucu กำลังจับตาดูเขาอยู่ที่จัตุรัสน่ะ
Wriothesley:"จับตาดู" ฉันชอบคำนั้นนะ
Traveler:ทำได้ดีมากเลยพวก!
Paimon:ถ้าอย่างนั้น พวกเรารีบไปหา Ifa กันเถอะ!
Paimon:ไปจับเจ้าคนหลอกลวงคนนั้นมาดูกันดีกว่า ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไงกันแน่
Wriothesley:เดี๋ยวก่อน ฉันขอถามอะไรหน่อย
Wriothesley:Traveler, Paimon พวกเธอก็มีชื่อเสียงใน Natlan เหมือนกันใช่มั้ย?
Paimon:สุด ๆ เลยล่ะ! ว่าแต่ ทำไมถึงถามแบบนี้ล่ะ?
Wriothesley:ฮ่า...
Kinich:คุณกำลังห่วงว่า...?
Wriothesley:จำที่ฉันเคยบอกได้มั้ย ว่าผู้ขายอาจจะแอบจับตาดูอยู่?
Neuvillette:งั้นการที่พวกเขาหลอกล่อ Ororon ก็ดูเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่นไปหน่อยนะ
Wriothesley:หมายความว่าคนที่ให้ Ororon มารับของ อาจจะไม่เข้าใจสถานการณ์ด้วยซ้ำ
Wriothesley:...ยังมีอีกหลายอย่างที่ฉันสงสัย แต่เอาแต่คิดอยู่แบบนี้ก็ไม่ช่วยอะไร
Wriothesley:แต่ฉันแนะนำว่า คนดังอย่าง Traveler และ Kinich อืม แล้วก็คุณ Neuvillette ทุกคนอยู่ที่นี่ก่อนดีกว่า
Wriothesley:พวกเราจะส่งกล่องเปล่าให้ Ororon เพื่อให้เขาแกล้งทำเป็นว่าได้ของกลับไปแล้ว
Wriothesley:แล้วฉันจะตามไปดูว่ามีคนจับตาดูอยู่จริง ๆ รึเปล่า
Wriothesley:ยังไงก็ไม่มีใครรู้อยู่แล้วว่าฉันทำอะไรอยู่ ไม่น่าจะสะดุดตาเท่าไหร่
Traveler:การทำตัวเงียบ ๆ ก็มีข้อดีเหมือนกันนะเนี่ย
Neuvillette:ฉันว่าวิธีนี้ก็คุ้มที่จะลองดูนะ งั้นรบกวนทั้งสองด้วยนะ
Ororon:หมายความว่าผมต้องปลอมตัวอีกครั้งใช่มั้ยเนี่ย?
Wriothesley:ใช่... ก็ไม่เชิงว่าปลอมตัวหรอก เธอก็แค่เลิกทำตัวเป็นทีมลาดตระเวนพิเศษ แล้วเป็นตัวของตัวเองก็พอ
Ororon:โอเค เข้าใจแล้วล่ะ
Wriothesley:(แถวนี้ก็ไม่มีอะไรน่าสงสัย...)
Wriothesley:(แปลกจริง... หรือว่าพวกเราจะคิดมากเกินไป?)
Cacucu:โอ้ว! โอ้ว!
Argenteau:หยุดจิกได้แล้ว... หยุดนะ!
Argenteau:ขอร้องล่ะ คุณผู้ชายแสนดี! ช่วยควบคุมสัตว์เลี้ยงของคุณให้ดีหน่อยได้มั้ย!
Cacucu:พูดเหลวไหลอะไรน่ะ!
Ifa:ขอโทษที นี่ไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของฉัน แต่เป็นเพื่อนร่วมงานของฉันต่างหาก
Ifa:มันไม่ชอบวิธีการพูดของคุณ ตอนนี้มันไม่พอใจแล้วเนี่ย คุณก็หาทางเอาตัวรอดเองละกันนะ
Argenteau:ไม่ใช่มั้ง! ที่ Natlan นี่ ไม่ว่าสิ่งของหรือตัวอะไรก็ทำงานได้หมดเลยเหรอ?
Ororon:แย่แล้ว Cacucu ไม่ชอบให้คนอื่นเรียกมันเป็นสิ่งของ... หาทางรอดเอาเองละกันนะ
Argenteau:ขอโทษ ๆ คุณ Cacucu! อาจารย์ Cacucu! ปรมาจารย์ Cacucu! ฉันขอโทษจริง ๆ!
Ororon:พอได้แล้ว Cacucu ฉันขอถามอะไรเขาหน่อย
Cacucu:ไม่มีปัญหาพวก!
Wriothesley:(คราวนี้ Ororon ดูจริงจังมากเลย ก่อนหน้านี้เขาแกล้งทำเป็นโง่งั้นเหรอ?)
Wriothesley:(สนุกดีนี่ ดูต่ออีกหน่อยดีกว่า)
Ifa:ได้มาแล้วเหรอ นึกว่าจะไม่ง่ายแบบนั้นซะอีก
Argenteau:โอ้ คิดถูกแล้วจริง ๆ ที่ให้พวกคุณไปเอาของมาให้!
Ifa:คิดถูก?
Argenteau:เอ่อ... ฉันหมายถึง เพราะว่าเพื่อนร่วมงานเก่าของฉันไม่รู้จักพวกคุณนี่นา ฮ่าฮ่า...
Ororon:จริงอยู่ที่ได้ของมาแล้ว แต่ไม่ได้บอกว่าจะให้คุณสักหน่อย
Argenteau:หา?
Ororon:ของชิ้นนี้ไม่เลวเลย ผมชอบ
Ifa:...
Wriothesley:(?)
Argenteau:อย่าเลยนะคุณ! อาจารย์! ปรมาจารย์! เจ้าสิ่งนี้มันเกี่ยวกับความเป็นความตายของฉันเลยนะ...
Wriothesley:(ความเป็นความตาย?)
Ororon:ในเมื่อเป็นสมบัติล้ำค่าขนาดนี้ งั้นคุณจะใช้อะไรมาแลกเปลี่ยนล่ะ?
Ifa:คงไม่ได้จะบอกว่า "ชีวิต" หรอกใช่มั้ย?
Ororon:นายรู้ได้ไงเนี่ย?
Ifa:ก็พวกเราดูหนังด้วยกันนะ!
Ifa:อย่าเอาแต่ท่องบทได้มั้ย เดี๋ยวคนอื่นเขาก็เข้าใจผิดหรอก
Ororon:...ก็ถูก แต่ฉันไม่รู้จะพูดอะไรจริง ๆ นี่นา
Ororon:ขอโทษด้วยนะ อย่างมากผมก็ทำได้เท่านี้แหละ พอใช้ได้มั้ย?
Wriothesley:พอแล้วล่ะ พอแล้ว
Ifa:เอ่อ คนนี้คือ...
Wriothesley:คิดซะว่าฉันเป็นเจ้าหน้าที่ของพระราชวัง Mermonia ละกัน
Wriothesley:ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับคนคนนี้ ถึงเรื่องสมบัติที่เกี่ยวกับความเป็นความตายอะไรนั่นสักหน่อย หวังว่าคุณจะพูดความจริงนะ
Argenteau:แย่แล้ว ๆ... ฉันต้องตายแน่ ๆ...
Wriothesley:พูดอะไรของคุณน่ะ หรือว่ากำลังสงสัยความสามารถของพระราชวัง Mermonia ในการปกป้องความปลอดภัยของชาว Fontaine งั้นเหรอ?
Argenteau:ไม่หรอก ฉันไม่กล้า! คุณ... คุณถามมาเถอะ...
Wriothesley:แทนที่จะให้ฉันถาม คุณควรเริ่มเล่าเรื่องราวตั้งแต่ต้นน่าจะดีกว่านะ
Argenteau:เฮ้อ... ที่จริงแล้วฉันผิดเองแหละที่ควบคุมตัวเองไม่ได้ ฉันต้านทานการล่อลวงจากวัตถุโบราณหายากแบบนี้ไม่ได้
Argenteau:ฉันเป็นนักสะสมของโบราณ และชอบสะสมของเก่าที่หายาก ๆ มากที่สุด พูดตรง ๆ เลยก็คือ ขอแค่ใช้เงินแลกมาได้ ฉัน... ก็ไม่สนใจที่มาของของพวกนี้หรอก...
Argenteau:คนที่ขายของให้ฉันครั้งนี้ ฉัน... ไม่เคยเห็นตัวจริงเลยด้วยซ้ำ
Argenteau:เมื่อก่อนก็เคยค้าขายแลกเปลี่ยนกันอยู่บ้าง แต่มักจะอาศัยการโพสต์ประกาศตามหาของหาย หรือคนหายลงในหนังสือพิมพ์รายย่อยมากกว่า
Argenteau:แค่ซ่อนเวลา สถานที่ และการจ่ายเงินไว้ภายในข้อความ แล้วสอดเงินลงในซองจดหมาย จากนั้นก็ส่งไปให้หนังสือพิมพ์ ก็จะไม่มีร่องรอยอะไรแล้ว ง่ายมากใช่มั้ยล่ะ?
Argenteau:ปกติมันก็ราบรื่นดีอยู่หรอก แต่ใครจะรู้ว่าครั้งนี้พอฉันไปถึงที่ที่จัดส่งสินค้า กลับเห็นกลุ่มคนกำลังก่อสร้างกันอยู่!
Argenteau:มันไม่เหมือนกับที่คุยกันไว้เลย และฉันก็ไม่คิดจะยอมแพ้ง่าย ๆ เลยติดต่อเขาด้วยวิธีเดิมอีกครั้ง
Argenteau:คุณเดาสิว่าเขาพูดว่าอะไร? เขาบอกว่าของที่ฉันอยากได้อยู่ที่พระราชวัง Mermonia!
Wriothesley:แต่เขาก็ไม่ได้โกหกคุณนะ
Argenteau:เขาบอกว่าเขาไม่สะดวกเปิดเผยตัวตน แต่ถ้าฉันไปเอาของออกมาจากพระราชวัง Mermonia ได้ละก็ ครั้งนี้เขาจะลดราคาของให้ฉัน...
Argenteau:แน่นอนว่าฉันไม่ได้รับปากเพราะโลภเงินแค่นี้หรอกนะ ฉันดูเหมือนคนขาดเงินรึไง!
Ifa:ยังจะมีหน้ามาภูมิใจอีกเหรอ?
Cacucu:ยังจะมีหน้ามาภูมิใจอีกเหรอ!
Argenteau:มะ...ไม่ ฉันไม่กล้าหรอก... ยกโทษให้ฉันเถอะนะ
Wriothesley:พูดต่อสิ
Argenteau:เอ่อ พูดถึงไหนแล้วนะ... ก็ในเมื่อเป็นของจาก Natlan งั้นก็ควรหาชาว Natlan ไปรับของนั้น แบบนี้น่าจะสมเหตุสมผลกว่าใช่มั้ยล่ะ?
Argenteau:แล้วบังเอิญว่าฉันมาเจอหนุ่มน้อยสองคนนี้พอดี ฉันก็เลย...
Argenteau:เฮ้อ ฉันขอโทษ ฉันมีตาแต่ไม่มีแวว ฉันดูถูกพวกคุณเกินไป!
Wriothesley:คนที่ขายของให้คุณ เขาบอกให้คุณหาทางไปรับของที่พระราชวัง Mermonia เอง แล้วเขาไม่กลัวว่าถ้าคุณได้ของแล้ว คุณจะไม่จ่ายเงินเหรอ?
Argenteau:เอ่อ... คือว่า... พูดตรง ๆ นะ ถึงฉันจะไม่รู้จักเขา แต่เขาก็เหมือนจะรู้ว่าฉันชื่ออะไร และบ้านอยู่ที่ไหน...
Argenteau:อีกอย่าง คนที่จะเอาอาวุธจาก Natlan มาได้ คงไม่ใช่คนธรรมดา ๆ หรอกมั้ง...
Wriothesley:เอาล่ะ ฉันเข้าใจแล้วล่ะ
Wriothesley:ถ้างั้นคุณ...
Argenteau:เอ่อ... เรียกฉันว่า Argenteau ก็ได้
Wriothesley:เอาละคุณ Argenteau สิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ หวังว่าคุณจะตั้งใจฟังให้ดีนะ เพราะมันเกี่ยวข้องกับเวลา ที่คุณต้องใช้อยู่ใต้น้ำในอีกครึ่งชีวิตต่อจากนี้ของคุณ
Ororon:หมายความว่าไง? จะจับเขากดน้ำ เหมือนกับแก๊งอันธพาลในหนังพวกนั้นน่ะเหรอ?
Ororon:อ๋อ รู้แล้ว! หมายถึงที่อยู่ใต้ทะเลของ Fontaine นั่นใช่มั้ย..
Ifa:ชู่วว!
Wriothesley:เนื่องจากคุณถูกสงสัยว่าทำการค้าโบราณวัตถุของ Natlan คุณจึงกลายเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยของคดีลักลอบขนสินค้าข้ามชาติ
Wriothesley:ยังไงก็คงเลี่ยงที่จะไม่ไปโรงอุปรากร Epiclese ไม่ได้แล้ว แต่ข่าวดีก็คือ คุณยังมีโอกาสชดใช้อีกหนึ่งครั้งนะ
Argenteau:ฉัน... ฉันทำได้เหรอ? เชิญคุณพูดมาเลย
Wriothesley:ง่ายมาก คุณก็แค่ติดต่อกับผู้ขายของคุณ เหมือนกับที่ทำตามปกติ แล้วนำเงินไปทำการแลกเปลี่ยนกับเขา แต่ว่าคุณต้องบอกรายละเอียดเวลา สถานที่ และทุกอย่างที่เกี่ยวกับการซื้อขายทั้งหมดกับฉันก่อน
Wriothesley:ถ้าใช้โอกาสนี้จับกุมตัวอีกฝ่ายได้ คุณก็จะถือว่าได้ทำความดีชดใช้ความผิด เข้าใจมั้ย?
Argenteau:อะ...โอ้! ฉะ...ฉันเข้าใจแล้ว! ฉันจะทำตามที่คุณว่าเลย!
Wriothesley:อืม อย่าฝ่าฝืนกฎหมาย และอย่าหนี คนของพระราชวัง Mermonia จะคอยจับตาดูคุณ เพื่อรับรองความปลอดภัยของคุณเอง
Wriothesley:เอาละ เอากล่องไป แล้วทิ้งเอกสารประจำตัวไว้ก็พอ ไปได้แล้วล่ะ
Wriothesley:ส่วนพวกเธอสองคน...
Wriothesley:เฮ้อ ตามขั้นตอนปกติแล้ว ก็ควรจะพาพวกคุณสองคนกลับไปที่พระราชวัง Mermonia เพื่อเซ็นเอกสารรักษาความลับก่อน... แต่การไป ๆ มา ๆ แบบนั้น คงต้องใช้เวลาและความพยายามมากทีเดียว
Cacucu:วุ่นวายมากเลย พวก!
Wriothesley:ดูสิ คุณ Cacucu เข้าใจเป็นอย่างดีเลย
Wriothesley:ฉันเลยคิดว่า ในเมื่อพวกคุณเป็นเพื่อนของ Traveler...
Ifa:ฉันเข้าใจ เราแค่ถูกลากเข้ามาเกี่ยวข้องโดยไม่รู้ตัว เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเราตั้งแต่แรกอยู่แล้ว
Ifa:ถึงจะเห็นแก่ Traveler พวกเราก็จะไม่พูดอะไรมากหรอก
Ororon:อ๋อ อันนั้นเหรอ? ถ้าไม่เก็บความลับเอาไว้ ก็จะถูกใส่ลงไปในถังคอนกรีตแล้วโยนลงทะเล
Ororon:เข้าใจแล้วล่ะ งั้นผมเอาด้วย
Wriothesley:...ก็ไม่ใช่อย่างนั้นทั้งหมดหรอก แต่จะเข้าใจแบบนั้นก็ได้เหมือนกัน
Wriothesley:อืม งั้นก็ตามนี้ ขอบคุณทั้งสองที่ช่วยมากนะ
Wriothesley:(ในที่สุดก็จบลงแล้ว งานวันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน... เอาล่ะ กลับดีกว่า!)
Paimon:โอ๊ะ Wriothesley กลับมาแล้ว!
Paimon:ดูจากสีหน้าของคุณแล้ว น่าจะเป็นข่าวดีสินะ?
Wriothesley:ก็ถือว่าราบรื่นดีแหละ
ฟัง Wriothesley เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น
สถานการณ์ค่อนข้างชัดเจนแล้ว แต่รู้สึกว่า Wriothesley จะเล่าแบบตัดคำว่า "พวก" ไปเยอะเหมือนกัน...
Localized evidence
บทเพลงเริงระบำ: ฉากที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3472551416No text in the selected or fallback locales.
เรื่องราวพลิกผันที่มากมาย
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/1494678754Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/37810233
10232
EQ
2039
4019513
UI_ChapterIcon_ThemeParkSim
4019501
event