คัมภีร์เสาะหาจิตวิญญาณ Iktomi I
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3687089184
Story Chapters
Story evidence
Ororon:ขอแค่มี Traveler อยู่ ทุกอย่างก็จะดีขึ้นเองแหละ...
Paimon:เฮ้! Ororon ทางนี้!
Ororon:อ๊ะ Traveler, Paimon สวัสดีนะ
Paimon:ได้ยินว่าเธอมีธุระกับพวกเรา เราก็เลยรีบมานี่แหละ
Ororon:แบบนี้นี่เอง... มันทำให้หัวใจของผมอบอุ่น นี่คือความรู้สึกของความสุขเหรอ?
Paimon:เหวอ! ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดอะไรแบบนี้ล่ะ...
Ororon:พวกคุณเป็นเพื่อนที่ดีจริง ๆ ถ้าผักที่บ้านของผมได้เจอพวกคุณ มันต้องโตขึ้นมากแน่ ๆ
Paimon:นี่มันหลักการอะไรล่ะเนี่ย?
Ororon:เป็นคำชมน่ะ ได้ยินมาว่าการชมคนอื่นจะทำให้มีความสุข คุณมีความสุขรึยัง?
Traveler:ขอบคุณนะ แต่ดูเหมือนเธอ จะไม่มีความสุขเท่าไหร่เลย?
Ororon:โดนจับได้ซะแล้ว ที่จริงผมกำลังกลุ้มใจ เหมือนกับเพลี้ยที่ผลิตน้ำผึ้งไม่ได้ คุณยายขวางทางผมเอาไว้น่ะ
Traveler:Citlali?
Ororon:ใช่ พวกคุณก็รู้นี่นาว่าคุณยายเป็นอัจฉริยะ และอัจฉริยะมักจะขัดขวางเส้นทางของคนอื่น ทำให้คนอื่นสิ้นหวังเสมอ
Ororon:และผมก็ดันเป็นหลานของยาย ยิ่งยายทำให้คนอื่นสิ้นหวังได้มากแค่ไหน ผมก็ยิ่งสิ้นหวังเป็นเท่าตัวเลย...
Ororon:ก็น่าจะถือว่าร้ายแรงมากเลยล่ะ อืม เพราะงั้น พวกคุณช่วยจัดการเรื่องของคุณยายให้หน่อยนะ
Paimon:เธอเจออะไรมากันแน่เนี่ย? พูดซะร้ายแรงขนาดนี้ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่...
Ororon:ผมอยากให้พวกคุณอยู่ข้างผม เพราะคนที่สามารถจัดการกับคุณยายได้...
Ororon:ใช่ ผมเองก็คิดถึงคุณตา/คุณยายเป็นคนแรกเหมือนกัน
Ororon:ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก ผมก็เรียกคุณว่าคุณตา/คุณยายแบบนี้ ถึงแม้ว่าจะโดนตำหนิ แต่ขอให้ผมได้เรียกแบบนี้อีกครั้งนะ
Ororon:คุณให้ความรู้สึกแตกต่างไปจากคนอื่น คุณยาย Citlali ก็มีท่าทีกับคุณต่างออกไปเหมือนกัน ซึ่งเรื่องหลังจากนั้น ก็ได้พิสูจน์สองเรื่องนี้อย่างชัดเจนแล้ว
Ororon:ถ้าเปิดม้วนหนังสือที่ชื่อว่า "40 คนที่จัดการกับ Citlali" ผมว่า Traveler จะต้องอยู่ในอันดับหนึ่งแน่นอน
Paimon:แต่ก็ยังมีอีกสามสิบเก้าคนไม่ใช่เหรอ?
Ororon:คนที่เหลือก็คือ Traveler ไง Traveler อีกสามสิบเก้าคนเลย
Ororon:ขอร้องล่ะ ช่วยผมหน่อยเถอะ มันสำคัญมากจริง ๆ
Ororon:ผมแค่ดูเหมือนไม่มีอะไรทำ แต่จริง ๆ แล้วกำลังกลุ้มใจกับเส้นทางข้างหน้าอยู่ คุณยายกลายเป็นอุปสรรคที่ขวางทางผมไว้ ทำให้ผมไม่มีทางไป
Ororon:แต่ตอนนี้พวกคุณมาแล้ว งั้นก็เริ่มลงมือกันได้แล้วล่ะ เวลาคงไม่รอผมได้ตลอดหรอก
Traveler:แล้วฉันต้องช่วยยังไง?
Ororon:คุณคงรู้อยู่แล้วว่าคุณยายชอบอ่านไลท์โนเวล ดื่มเหล้า และนอนหลับ ถ้าเป็นคุณละก็ จะต้องรักษาอาการของคุณยาย และพายายออกไปจากที่นี่ได้แน่
Paimon:ก็คืออยากให้เราล่อ Citlali ออกไป เหมือนกับการล่อปลาสินะ แบบนี้เขาจะได้ไม่มีเวลามาสนใจเธอแล้ว?
Ororon:ใช่แล้ว แน่นอนว่าผมไม่ได้อยู่เฉย ๆ หรอกนะ ผมก็ไปทำการบ้านมาตั้งเยอะ แล้วก็เตรียมคำกล่าวไว้แล้วด้วย พวกคุณไปพูดกับคุณยายว่า:
Ororon:"คุณยายที่รัก ผมมี 'บันทึกสงครามลวงตา' เล่มใหม่ล่าสุด แล้วก็มี 'แฟ้มบันทึกคดีของคุณ Orith' ฉบับพิเศษมาด้วย อยากอ่านด้วยกันมั้ย?"
Ororon:ยายจะทำเป็นไม่สนใจสักแป๊บ แล้วก็จะหาวิธีของตัวเอง ตอบตกลงแบบเต็มปากเต็มคำ Traveler ถ้าคุณเป็นคนวางเหยื่อล่อละก็ คุณยายต้องติดกับแน่นอน
Traveler:แต่ฉันสามารถทำแบบนี้ได้จริง ๆ เหรอ?
Paimon:ก็แค่พูดไปงั้นแหละ! ขนาดฉันยังฟังออกเลย สิ่งที่ Ororon พูดเป็นคำพูดที่ฟังดูดีน่ะ
Ororon:ไม่ใช่สิ คุณยายก็แค่ไม่พูดเท่านั้นแหละ ผมดูออกว่ายายใส่ใจ Traveler อยู่
Paimon:เอาเถอะ... ถึงฉันจะยังรู้สึกว่า Ororon ยังอาการหนักอยู่ แต่ถ้าแค่คุยกับ Citlali ไม่กี่ประโยค ก็ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงอะไร
Ororon:ง่ายเหมือนกับการรดน้ำให้ผักเลยแหละ ถ้าผักของผมอยู่ที่นี่ละก็... อ๊ะ... โทษที ไม่มีเวลามาพูดถึงผักแล้วล่ะ...
Ororon:เชื่อผมเถอะนะ มากับผมหน่อยเถอะ ขอแค่ Traveler โผล่มา ทุกอย่างก็จะดีขึ้นเอง
Ororon:เอ๋?
Paimon:อะไรเหรอ?
Ororon:คุณยาย... หายไปไหนแล้ว...
Ororon:ตอนแรกยายยืนอยู่ตรงปากถ้ำนั่น เพื่อขวางไม่ให้ผมเข้าไป ทางข้างหน้าของผมถูกปิดกั้น ก็เพราะแบบนี้แหละ
Paimon:ที่แท้ก็คือการขวางทางจริง ๆ สินะ! ฉันก็นึกว่าเป็นการเปรียบเปรยอะไรซะอีก
Ororon:คุณยายบอกว่า ไลท์โนเวลที่ใช้คำเปรียบเปรยซ้ำสองครั้งนั้น ถือเป็นไลท์โนเวลระดับสอง ผมไม่อยากกลายเป็นระดับสองน่ะ
Paimon:เฮ้ นี่เธอเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับไลท์โนเวลเหรอ? แบบนี้ก็ถือเป็นการเปรียบเปรยซ้ำสองครั้งแล้วนะ?
Ororon:อะไรนะ? แย่แล้วสิ...
Traveler:เอาเป็นว่าตอนนี้ Ororon ก็สามารถไปไหนมาไหนแบบอิสระได้แล้วล่ะ
Paimon:ใช่แล้ว ดูเหมือนว่า Citlali จะคิดได้แล้วนะ Ororon ไม่ว่าเธอคิดจะทำอะไร ก็สามารถทำได้เต็มที่แล้วนะ
Ororon:ผมว่าไม่น่าจะง่ายขนาดนั้นนะ... คุณยายไม่ยอมปล่อยผมไปง่าย ๆ หรอก
Ororon:บางทีพอผมเดินเข้าไปในถ้ำ อาจจะถูกอาคมสังเกตการณ์ของคุณยายจับได้ หรือไม่ก็อาจจะเหยียบโดนกับดักที่คุณยายทิ้งไว้...
Traveler:แล้วทำไมเขาต้องจับเธอด้วยล่ะ?
Paimon:ใช่ แถมยังวางกับดักไว้ด้วย! นี่เธอคงไม่ได้ทำตัวน่าสงสัย... เหมือนกับแต่ก่อนหรอกใช่มั้ย?
Ororon:ผมก็แค่อยากจะช่วยคนเท่านั้นเอง... แต่คุณยายไม่อนุญาต
Paimon:ชะ...ช่วยคน?! ใครเป็นอะไรงั้นเหรอ?
Ororon:พวกคุณช่วยเข้าไปดูในถ้ำหน่อยได้มั้ย? ถึงแม้ตอนนี้จะยังปลอดภัย แต่ยิ่งรอนานเท่าไหร่ คนที่อันตรายก็จะยิ่งเป็นอันตรายมากขึ้น
Paimon:แล้วเธอจะทำยังไง?
Ororon:ผมคงทำได้แค่รออยู่หน้าประตู เพื่อไม่ให้ตัวเองติดกับคุณยาย
Paimon:แต่ถ้ามันเป็นกับดักล่ะ แบบนั้นคนที่โดนกับดักก็คือพวกเราน่ะสิ?
Ororon:ไม่เป็นไรหรอก กับดักของคุณยายรู้จัก Traveler เพราะงั้นมันไม่ทำอะไรพวกคุณหรอก
Traveler:มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?
Ororon:อืม ผมเคยเล่าผลงานของคุณให้เพลี้ยของผมฟัง เพราะงั้นคุณยายก็น่าจะเคยเล่ากับเรื่องของพวกคุณ ให้กับดักฟังเหมือนกันแหละ
Paimon:อย่าคิดว่าทุกคนจะเหมือนกับตัวเองสิ!
Ororon:เอาเป็นว่า ยังไงก็รบกวนด้วยนะ คุณตา/คุณยาย
Paimon:Traveler ในเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับชีวิตคน งั้นพวกเราก็รีบเข้าไปดูกันเถอะ!
Paimon:ฟู่ววว~ เดินเข้ามาได้อย่างราบรื่นเลยแฮะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย บางทีกับดักของ Citlali อาจจะรู้จักพวกเราจริง ๆ ก็ได้!
Paimon:เดี๋ยวนะ! ดูสิ! ทางนั้นมีคนอยู่ด้วย!
Paimon:เฮ้! เป็นยังไงบ้าง? เฮ้! ได้ยินที่เราพูดรึเปล่า?
Traveler:ดูเหมือนจะไม่มีการตอบรับนะ
Paimon:หลับไปแล้วเหรอ? หรือว่าจะป่วย... หรือว่านี่จะเป็นคนที่ Ororon บอกว่าจะช่วย?
Paimon:แคมป์นี้ดูลึกลับจัง มันเอาไว้ทำอะไรกันแน่นะ?
Traveler:เหมือนพิธีอะไรสักอย่างเลย
Paimon:อืม... เราไปเรียก Ororon เข้ามากันเถอะ เขาต้องรู้แน่ว่านี่คืออะไร
Ororon:ขอโทษนะ คุณยาย
Citlali:ปีกกล้าขาแข็งแล้วสินะ?
Ororon:...ผมขอโทษจริง ๆ
Citlali:คิดว่าตัวเองเป็นหนึ่งในหกผู้กล้าแล้ว คงจะไร้เทียมทานแล้วงั้นสิ?
Citlali:เจ้าหนู อธิบายมาสิ ทำไมถึงเข้าไปยุ่งเรื่องของเจ้าจิตทึ่มทื่อนั่น?
Paimon:Ororon! แล้วก็ Citlali... ฮ่าฮ่า... คุณก็มาด้วยเหรอ
Citlali:เอ๋? หาาาาาา? ทำไมพวกเธอ...
Citlali:(แย่แล้ว ทำไมพวกเขาถึงมาตอนนี้ล่ะ Traveler คงไม่ได้สังเกตเห็นท่าทีแปลก ๆ เมื่อกี้ของฉันหรอกมั้ง? ให้ตายสิ ภาพลักษณ์ของฉัน!)
Citlali:ฮ่าฮ่า... สวัสดีนะ เมื่อกี้ฉันกับ Ororon แค่กำลังเล่น... เล่นต่อบทกันน่ะ...
Citlali:ก็แค่เลียนแบบตัวละครและเนื้อเรื่องในไลท์โนเวล แค่ท่องบทพูดของพวกเขาเฉย ๆ น่ะ ฉันไม่ได้หมายความตามที่พูดหรอก ใช่มั้ย Ororon?
Ororon:หา? อ่า... ใช่ ๆ ใช่เลยคุณยาย
Ororon:Traveler ขอโทษด้วยนะ ทีแรกตั้งใจจะขอให้คุณช่วยหน่อย แต่ผมไม่ทันสังเกตด้านหลัง เลยถูกคุณยายจับได้ซะก่อน ก็เลยต้องเล่นต่อบทกับคุณยายน่ะ
Paimon:Citlali กับ Ororon พวกคุณกำลังทำอะไรอยู่กันแน่เนี่ย? เกิดปัญหากับเขาคนนี้ใช่มั้ย?
Citlali:อืม เขาชื่อ Leyla พอดีเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น ในระหว่างใช้ญาณทิพย์ ทำให้เขากลายเป็นแบบนี้น่ะ
Traveler:ญาณทิพย์คืออะไรเหรอ?
Citlali:เป็นอาคมที่สามารถควบคุมจิตออกจากร่าง เพื่อรับรู้ถึงความลึกลับ เธอเคยอ่านเรื่องราวสื่อวิญญาณในนิยายมั้ย? มันก็คล้าย ๆ กันนั่นแหละ
Citlali:แต่ปัญหาในตอนนี้ของเขาคือ จิตของเขาหลงทางอยู่ที่ไหนสักแห่ง เลยไม่สามารถกลับเข้าร่างได้
Paimon:หรือก็คือ ร่างกายของเขาอยู่ที่นี่ แต่วิญญาณของเขาไม่อยู่แล้ว!
Citlali:ถึงแม้ว่าวิญญาณกับจิตจะไม่เหมือนกันซะทีเดียว แต่ตอนนี้เข้าใจไปแบบนี้ก่อนก็ได้แหละ
Ororon:อืม ผมก็แค่อยากจะตามหาจิตที่หายไปของ Leyla กลับมา...
Citlali:ฮึ่ม ถ้า Leyla คนนี้เป็นคนธรรมดาก็แล้วไป ฉันก็จะไม่ห้าม Ororon เลย แต่ปัญหาก็คือ Leyla เป็นพวกจิตทึ่มทื่อน่ะสิ
Paimon:แล้วจิตทึ่มทื่อคืออะไรเหรอ?
Citlali:ก็เป็นจิตที่ไม่มีความฉลาดเลย พวกเขาไม่สามารถรับรู้ หรือควบคุมจิตได้ และก็ไม่สามารถใช้อาคมที่เกี่ยวข้องได้ด้วย
Citlali:ในทางกลับกัน ถ้าพวกเขาใช้วิธีพิเศษในการใช้อาคมละก็... พวกเธอก็เห็นผลที่ตามมาแล้ว ก็อย่าง Leyla คนนี้ไง
Citlali:อาคมและจิตของจ้าวแห่งลมราตรีอย่างเรา เป็นสิ่งที่เชื่อมโยงกันอย่างแนบแน่น วิธีการแก้ปัญหาก็เหมือนกัน ดังนั้นวิธีการรักษาทั่วไปจึงไม่ได้ผลกับคนที่มีจิตทึ่มทื่อ
Citlali:ถ้าพวกเขามีปัญหากับการร่ายอาคม ก็เท่ากับว่าไม่มีทางรักษาพวกเขาได้
Ororon:มันมียารักษาได้ ตราบใดที่เป็นเรื่องวิญญาณ ผมก็ยังพอมีวิธีอยู่...
Citlali:ทีนี้เข้าใจรึยัง? พวกเธอคงรู้แล้วสินะว่าเจ้า Ororon คนนี้คิดจะทำอะไร?
Paimon:โอ้! Ororon เธอจะใช้สภาพร่างกายพิเศษของเธอ... แบบนี้จะเป็นอันตรายกับเธอรึเปล่า?
Ororon:ไม่เป็นไรหรอก คุณยายกังวลไปเองแหละ ร่างกายของผมไม่เป็นอะไรอยู่แล้ว ตอนนี้น่าจะหาวิธีที่ปลอดภัยได้แล้วล่ะ ผมว่ามีแค่วิธีนี้เท่านั้นแหละ ที่จะตามจิตของ Leyla กลับมาได้
Citlali:ผมคิดว่างั้นคิดว่างี้อยู่นั่นแหละ ไม่ต้องคิดอะไรทั้งนั้น ถ้าปัญหาของ Leyla มันจัดการได้ยาก คิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าเธอจะทุ่มถึงขนาดไหน? เธอนี่มันโง่จริง ๆ เลย
Paimon:อืม... ก็จริงอยู่ที่ Ororon ชอบเสียสละเพื่อผู้อื่นแบบนี้ มันเป็นเรื่องน่าเป็นห่วง แต่ Citlali ก็เป็นคนขี้กังวลเหมือนกัน ยุ่งยากจัง...
Ororon:จะว่าผมทึ่มยังไงก็ได้ ขอแค่คุณช่วยผม ผมก็จะพาจิตของ Leyla กลับมาได้แน่
Citlali:เฮ้! นี่เธอเห็นยายเป็นอะไร? ฉันต้องให้หลานมาช่วยกู้หน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่ทราบ? ฉันมีวิธีอยู่แล้วล่ะ
Paimon:เอ๋?! โห?!
Ororon:เอ๋? คุณยายมีวิธีจริง ๆ เหรอ?
Citlali:วิธีทึ่ม ๆ ก็เป็นวิธีเหมือนกันนะ! เจ้าเด็กคนนี้ชอบหาเรื่องให้คนอื่นจริง ๆ
Citlali:Traveler ที่จริงฉันก็กะจะติดต่อเธอไปอยู่แล้วล่ะ เพราะวิธีของฉันค่อนข้างเอิกเกริกน่ะ คงต้องให้เธอช่วยหน่อย
Paimon:งั้นก็พอดีเลย Ororon เรียกพวกเรามาก่อนแล้วล่ะ!
Traveler:ไม่มีปัญหา จะให้ช่วยยังไงล่ะ?
Citlali:ฉันกะว่าจะเริ่มจากสองทาง อย่างแรกก็คือวิธีทึ่ม ๆ นั่นคือการงมเข็มในมหาสมุทร
Citlali:ฉันวาดประตูพรมแดนไปยังอาณาจักรราตรีไว้รอบ ๆ Leyla แล้ว นี่ไง
Citlali:หลังจากเปิดใช้งานประตูพรมแดน มันจะดึงดูดจิตที่เร่ร่อนอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งถ้าโชคดีก็อาจจะเจอจิตของ Leyla
Citlali:Traveler ฉันจะให้เธอยืมพลังของฉันเหมือนก่อนหน้านี้นะ และจะแบ่งปันญาณทิพย์กับเธอด้วย แต่ว่าต้องอาศัยกระถางธูปถอดจิต เพื่อทำให้เป็นจริงด้วย อย่าลืมใช้ก่อนล่ะ
Citlali:ไม่ต้องห่วงนะ จะไม่มีอุบัติเหตุแบบคราวก่อนอีกแล้ว! เธอแค่จะรู้สึกว่าตัวเองมาถึงอาณาจักรราตรี และเห็นวิญญาณพเนจรมากมาย แค่รวบรวมพวกมันไว้ก็พอ
Citlali:ส่วนเรื่องแยกแยะหลังจากนั้น ก็ปล่อยให้ Ororon จัดการเถอะ ในเมื่อเขายืนกรานที่จะจัดการเรื่องนี้ งั้นก็ให้เขาทำงานที่ลำบากที่สุดซะให้พอ
Traveler:แล้วอีกทางล่ะ?
Citlali:ใช้ประโยชน์จากคุณสมบัติการรวมตัวกันของจิต อย่างที่รู้กันดีว่า ญาณทิพย์มักจะใช้ในการค้นหาความลึกลับบางอย่าง
Citlali:ถ้าเรารู้ว่า Leyla อยากรู้เรื่องอะไร เราก็อาจจะสามารถดึงจิตที่สูญหายไปของเขากลับมาได้
Citlali:ฉันจะใช้ร่างกายของ Leyla เป็นสื่อกลางของญาณทิพย์ ยังไงก็น่าจะพอสำรวจความคิดของ Leyla ได้บ้างแหละ
Paimon:อ้อ! ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะ ถ้าวิธีแรกคือการหว่านแห งั้นวิธีที่สองก็คือใช้เบ็ดตกปลาสินะ เหมือนกับที่ Ororon ให้ Traveler ใช้ไลท์โนเวลตกคุณเลย!
Ororon:เอ่อ... Paimon ไม่ต้องยกตัวอย่างแบบนี้ก็ได้
Citlali:หา? ไว้เดี๋ยวฉันค่อยกลับมาจัดการกับพวกเธอทีหลัง...
Ororon:แต่คุณยายเก่งจัง ใช้มนุษย์เป็นสื่อกลางของญาณทิพย์ได้ด้วย ผมนึกว่าต้องใช้สิ่งของเท่านั้นซะอีก
Citlali:อวยไปก็เท่านั้น ฮึฮึ ถ้าคนคนหนึ่งสูญเสียจิตไป สิ่งที่เหลืออยู่ก็เป็นแค่เปลือกนอกเท่านั้น ไม่ต่างอะไรกับสิ่งของหรอก
Citlali:Traveler ตรงนั้นคือเครื่องทอจิตของฉัน มันสามารถบันทึกชิ้นส่วนแตกหักบางส่วน จากญาณทิพย์ของฉันได้ พอฉันเริ่มแล้ว เธอช่วยเอาพวกมันเชื่อมต่อกับสิ่งทอหน่อยนะ
Citlali:ถ้าพร้อมแล้วก็บอกฉันนะ ได้เวลาเริ่มงานแล้วล่ะ
Ororon:สู้ ๆ นะ Traveler พวกเราไปตาม Leyla กลับมากันเถอะ!
Citlali:พร้อมรึยัง? วิธีใช้งานเครื่องทอจิตน่ะง่ายมาก
Citlali:นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสกับสิ่งเหล่านี้ แต่ฉันรู้สึกว่าเธอจะต้องทำได้ดีมากแน่
Paimon:โอ้! มีสิ่งทอออกมาแล้วล่ะ! ดูเหมือนจะเป็นคนคนนึงนะ... ใครกันน่ะ?
Citlali:...
Ororon:...
Citlali:นี่มัน Sanhaj Kompore...
Paimon:เอ๋? ใช่ผู้กล้า Sanhaj ที่ออกมาจากนามโบราณของ Ororon ก่อนหน้านี้รึเปล่า?
Citlali:ใช่แล้ว เขาไม่ได้เป็นแค่ผู้กล้านะ แต่ยังเป็นมาสเตอร์พรมแดนที่มีชื่อเสียง ในประวัติศาสตร์ของจ้าวแห่งลมราตรีอีกด้วย ถึงแม้ว่าเขาจะจากโลกนี้ไปแล้วห้าร้อยปีแล้ว แต่จิตที่เหลืออยู่ของเขายังคงแข็งแกร่งอยู่...
Ororon:ผมขออธิบายเพิ่มหน่อย มาสเตอร์พรมแดนเป็นชื่อเรียกที่เคารพนับถือ สำหรับเรียกผู้ที่เก่งกาจเหมือนคุณยายนี่แหละ
Citlali:ไม่ มาสเตอร์พรมแดนที่แข็งแกร่ง สามารถขยายพรมแดนของอาณาจักรราตรี และทำให้ส่วนหนึ่งของมัน ปรากฏขึ้นบนโลกได้ชั่วคราว
Citlali:ถึงแม้ว่าอาคมพรมแดนของยายจะไม่ได้แย่ แต่ก็ยังห่างชั้นจาก Sanhaj อยู่ดี
Citlali:ตำนานเล่าว่า ในสงคราม Mare Jivari เมื่อห้าร้อยปีก่อน Sanhaj ใช้อาคมแบบนี้เรียก และระเบิดมิติอาณาจักรราตรีขนาดเล็กขึ้นมา จึงสามารถขับไล่ภัยพิบัติอันมืดมนได้
Paimon:สะ...สุดยอดเลย!
Citlali:แต่ใช่ว่าจะไม่ต้องเสียอะไรนะ เท่าที่ฉันรู้ นอกจาก Sanhaj แล้ว Tenoch ผู้นำกองทัพพันธมิตรของเผ่า ก็เสียสละตัวเองเพราะอาคมนี้เหมือนกัน
Citlali:เจ้า Leyla คนนี้คิดจะทำอะไรกันแน่นะ ขนาดฉันยังไม่กล้าใช้ญาณทิพย์กับ Sanhaj Kompore ง่าย ๆ เลย แต่เจ้าจิตทึ่มทื่อนี่... คงจะเรียกว่าเป็นคนโง่เขลาไร้ความกลัวงั้นสิ?
Citlali:ฉันสังหรณ์ใจว่า เรื่องมันไม่ง่ายอย่างที่เห็นน่ะสิ ฉันกะว่าจะไปที่บ้านเขาสักหน่อย เผื่อว่าจะเจอเบาะแสอะไรบ้าง
Traveler:แล้วที่พูดก่อนหน้านี้ ยังจะทำต่ออยู่มั้ย?
Citlali:อืม การรวบรวมวิญญาณพเนจรพวกนั้น ไม่ได้ส่งผลกระทบอะไร ถ้าเราหาจิตของ Leyla เจอ เราก็ไม่ต้องลำบากขนาดนี้หรอก
Citlali:แต่ตอนนี้เหมือนจะมีปัญหาเพิ่มมาอีกอย่างแล้ว ญาณทิพย์ของ Sanhaj Kompore มีความโกลาหลมาก อาจจะทำให้มอนสเตอร์ที่อยู่รอบ ๆ รู้ตัวแล้วก็ได้
Citlali:Traveler ถ้าเธอมีเวลา ช่วยไปทำให้พวกมันสงบลงหน่อยได้มั้ย? เพื่อไม่ให้พวกมันเป็นอันตราย ต่อผู้คนที่สัญจรไปมา
Ororon:เรื่องแบบนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง
Citlali:ฝีมือแค่นี้ เก็บแรงเอาไว้ดีกว่านะ Traveler เหนื่อยมามากพอแล้ว ฉันไม่อยากได้ยินข่าวว่าเขา ต้องมาคอยช่วยเหลือเธออีก
Ororon:ก็ได้... Traveler เห็นทีคงต้องรบกวนคุณแล้วล่ะ
Traveler:เรื่องจิ๊บ ๆ น่ะ
Paimon:อื้ม สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ ก็คือตามหาจิตของหมอนี่กลับมาให้ได้!
Citlali:งั้นฉันไปก่อนนะ แล้วเจอกัน
Localized evidence
คัมภีร์เสาะหาจิตวิญญาณ Iktomi I
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3687089184No text in the selected or fallback locales.
จดหมายแห่งลมราตรี
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2879858970Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/35510210
10210
EQ
UI_ChapterIcon_Ceremony
event