บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 2
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json- JSON Pointer
/3031665712
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Candace! มาถึงแล้วเหรอเนี่ย แล้ว Dori ล่ะ?
Candace:เธอไปแล้วล่ะ ดูเหมือนวันนี้คุณ Dori จะมาทำธุรกิจที่นี่ตั้งแต่เช้าเลย ฉันมาถึงเร็วก็เลยทำข้อตกลงกับเธอเรียบร้อยแล้ว
Candace:พอเธอได้รับบัตรผ่านทางของหมู่บ้าน Aaru กับใบรับรองการลดหย่อนภาษี ก็รีบออกไปนอกเมืองทันทีเลย
Paimon:เขาคนนี้ไม่ยอมปล่อยให้เวลาเสียเปล่าสักนิดเลยจริง ๆ...
Paimon:แล้วผลเป็นยังไงบ้าง? รู้ที่มาของอัญมณีนั่นรึยัง?
Candace:เธอบอกว่าได้ยินคนขายอัญมณีของ Sumeru บอกว่า หินก้อนนี้มาจากโบราณสถานไร้นามในทะเลทรายเมื่อหลายเดือนก่อน โบราณสถานนั้นทรุดโทรมมากแล้ว แม้แต่ตัวอักษรบนกำแพงก็ยังอ่านไม่ออกเลย
Candace:แต่สิ่งที่ทำให้ฉันสนใจมากกว่าก็คือ คุณ Dori บอกว่ายังมีอัญมณีที่คล้ายกันอีกชิ้นนึง
Paimon:ยังมีอีกชิ้นงั้นเหรอ?
Candace:ตอนที่อัญมณีถูกค้นพบ มันก็มีรอยแยกอยู่ตรงกลางแล้ว คนแปรรูปเห็นว่าซ่อมไม่ได้ ก็เลยแบ่งมันออกเป็นสองชิ้นที่มีรูปร่างคล้ายกันซะเลย
Paimon:แล้วตอนนี้อัญมณีอีกอันอยู่ที่ไหนเหรอ?
Candace:นี่แหละที่ฉันกังวล ถ้าอัญมณีนี้มีความสามารถในการพยากรณ์อนาคตจริง ๆ งั้นถ้ามันตกไปอยู่ในมือของคนไม่ดีละก็ ผลที่ตามมาคงเลวร้ายมากแน่ ๆ
Candace:ฉันบังเอิญได้ยินมาว่า เมื่อเช้านี้มีกองคาราวานถูกปล้นในทะเลทรายพอดีเลย เหตุการณ์เกิดขึ้นบนถนนเล็ก ๆ ที่ไกลออกไป
Paimon:มันเกี่ยวกับที่อยู่ของอัญมณีอีกชิ้นรึเปล่านะ?
Candace:ฉันก็ยังตัดสินไม่ได้ แต่ปกติเวลากองคาราวานใช้ทางลัดในการเดินทาง ถ้าไม่ได้ทำธุรกิจเล็ก ๆ ก็คงกำลังขนส่งสินค้าสำคัญ แผนการเดินทางจึงค่อนข้างที่จะเป็นความลับ...
Candace:ก็อาจเป็นไปได้
Paimon:ฟังดูเหมือนจะต้องไปตรวจสอบสถานที่จริงสักหน่อยแล้วล่ะ... แล้วการเตรียมงานเทศกาล Sabzeruz ล่ะ?
Candace:Dehya บอกว่าค่อยไปเจอกันที่ท่าเรือ Ormos ทีหลังก็ได้ ถ้าเร่งมือหน่อย ก็คงไม่ส่งผลกระทบต่อเรื่องสำคัญหรอก
Candace:อ้อ แต่ถ้าพวกคุณมีงานอื่น ก็ไม่ต้องไปทะเลทรายกับฉันก็ได้นะ
Paimon:พูดอะไรน่ะ เราตกลงกับ Candace แล้วนี่ว่าจะไปตรวจสอบด้วยกัน? ไม่ต้องเกรงใจหรอกน่า
Traveler:งั้นออกเดินทางกันเลยดีกว่า
Candace:ก็ได้ ขอโทษที่ฉันคิดมากไปนะ แล้วก็ขอบคุณที่ช่วยด้วย
Candace:สถานที่เกิดเหตุ น่าจะอยู่แถวนี้แหละ
Paimon:เป็นทางลัดที่ไม่มีคนเลยจริง ๆ ด้วย...
Candace:Traveler, Paimon พวกคุณมาดูตรงนี้หน่อยสิ
Candace:รู้สึกได้มั้ย?
Traveler:มีร่องรอยของพลังงานธาตุ...
Candace:อืม ในชนเผ่าทะเลทรายและกลุ่ม Eremite มีคนที่ใช้พลังธาตุอยู่ไม่น้อยเลย บางคนก็ใช้พลังนี้โจมตีกองคาราวาน เพื่อหาเงินอย่างไม่สุจริต
Paimon:เอ๊ะ? ตรงนั้นคือ... แผ่นไม้ที่แตกหักนี่?
Candace:เป็นแผ่นไม้กระจัดกระจายที่ตกมาจากรถขนส่งของกองคาราวาน แล้วก็ยังมี... ร่องรอยไหม้เกรียมตรงนี้ด้วย? เกิดการระเบิดขึ้นงั้นเหรอ?
Candace:ตรงนั้นมีร่องรอยที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่นาน เราลองเดินไปดูตามทางกันเถอะ
Yakup:เฮ้อ นี่มันเรื่องอะไรกันแน่เนี่ย อุตส่าห์เลือกทางเปลี่ยว ๆ แบบนี้แล้ว แต่ก็ไม่วายยังโดนปล้นอีกเนี่ยนะ?
Candace:สวัสดีทุกคน ขอโทษที่รบกวนนะ...
Yakup:เอ๊ะ...! ใครน่ะ!
Candace:ฉันคือ Candace ผู้คุ้มกันของหมู่บ้าน Aaru ฉันอยากรู้เรื่องการปล้นเมื่อเช้านี้หน่อยน่ะ
Hizir:ผะ...ผู้คุ้มกัน?!
Yakup:นายลนอะไรนักหนา? ผู้คุ้มกันมาเพื่อปกป้องพวกเรานะ ไม่ได้มาปล้นเราซะหน่อย!
Hizir:อ้อ... ใช่ จริงด้วย...
Yakup:ขอโทษที น่าอายจริง ๆ พวกเราเพิ่งจะโดนปล้นมาน่ะ ยังไม่ทันได้ตั้งสติเลย...
Candace:ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลนะ ฉันเห็นใจพวกคุณนะที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ แต่... พวกคุณคิดจะตั้งแคมป์กันที่นี่เหรอ? ทั้ง ๆ ที่ Caravan Ribat อยู่ไม่ไกลจากที่นี่เนี่ยนะ...
Yakup:เฮ้อ ของถูกปล้นไปหมดแล้ว พวกเราทนไม่ได้จริง ๆ ตอนแรกก็ว่าจะเรียกพรรคพวกไปสู้กับโจรพวกนั้น อย่างน้อย ๆ ก็จะได้ชิงของกลับมาบ้าง...
Candace:แต่ดูเหมือนเสบียงของพวกคุณจะเหลืออยู่ไม่มากแล้วนะ ยังไงก็ใจเย็นก่อนดีกว่า ความวู่วามและความประมาท เป็นก้าวแรกสู่ความตายในทะเลทรายนะ...
Candace:ฉันขอถามหน่อยได้มั้ยว่าพวกคุณขนของอะไรมา?
Hizir:มีแต่ของอันตรายทั้งนั้นเลย
Candace:หืม?
Yakup:พูดอะไรของนายเนี่ย? นั่นเรียกว่าดอกไม้ไฟกับประทัดต่างหากล่ะ!
Hizir:แต่บนกล่องเขียนไว้ว่าของอันตรายนี่นา
Yakup:ดอกไม้ไฟกับประทัดไม่เขียนว่าของอันตราย แล้วจะให้เขียนว่าของกินรึไง!
Yakup:เฮ้อ ก็อย่างที่คุณเห็น เจ้าพวกนี้พูดไม่ค่อยเก่ง อย่าใส่ใจเลยนะ ถ้ารายงานให้ทหารยามของ Caravan Ribat ละก็ พวกเราคงได้ถูกสอบปากคำอีกแน่เลย...
Traveler:(เพราะงั้นรอยไหม้บนแผ่นไม้พวกนั้น... ก็เป็นเพราะดินปืนงั้นเหรอ?)
Candace:ดอกไม้ไฟกับประทัด... ต้องส่งไปที่ไหนเหรอ?
Yakup:ส่งให้ค่ายชนเผ่าบางแห่งในทะเลทรายน่ะ ช่วงนี้เป็นช่วงเทศกาล Sabzeruz ใคร ๆ ก็อยากจะฉลองกันทั้งนั้น เลยมีออเดอร์แบบนี้เยอะมากเลยล่ะ
Yakup:แม้แต่คนที่ทำธุรกิจเล็ก ๆ อย่างเรา ก็ยังได้รับออเดอร์ทางไกลที่ไม่มีใครอยากไปส่งเลย
Candace:อย่างนี้นี่เอง... เข้าใจแล้วล่ะ งั้นรบกวนคุณช่วยเล่าเหตุการณ์ตอนเกิดเหตุหน่อยได้มั้ย?
Yakup:อ๋อ คืออย่างนี้... ตอนที่พวกเราเดินอ้อมไปทางลัด และเดินทางไปตามทางอยู่นั้น...
Hizir:จู่ ๆ ก็มีหนามเถาวัลย์มาขวางทางเราไว้!
Paimon:เถาวัลย์?
Yakup:เถาวัลย์อะไรกัน? ในทะเลทรายจะมีเถาวัลย์เยอะขนาดนั้นได้ไง? ก็แค่จู่ ๆ รถบรรทุกของเราก็ติดอยู่ในหล่มเท่านั้นแหละ! มันต้องเป็นกับดักแน่ ๆ!
Yakup:แล้วหลังจากนั้น...
Hizir:จู่ ๆ ก็มีระเบิดตกลงมาจากฟ้า!
Paimon:ระเบิด?
Yakup:หยุดพูดสักทีได้มั้ย ฉันว่าสมองนายคงจะตกใจจนต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ ๆ!
Yakup:อย่าไปฟังเขาพูดเรื่องไร้สาระเลย เขาก็แค่ตกใจเกินไป... ก็เลยพูดพล่ามไม่หยุดเลย
Yakup:หลังจากที่ดักพวกเราไว้แล้ว โจรกลุ่มนั้นก็เริ่มยิงธนูใส่พวกเรา และจุดดอกไม้ไฟเยอะเลย ทำให้พวกเราชุลมุนวุ่นวายไปหมด แล้วพวกเขาก็ฉวยโอกาสขโมยของที่เหลือไปเลย...
Candace:คุณเห็นคนพวกนั้นมั้ย?
Yakup:โอ๊ย... ฉันมองไม่ชัดหรอก พวกเรามัวแต่หนีเอาชีวิตรอด แถมในทะเลทรายก็มีแต่ฝุ่นกับทรายเต็มไปหมดด้วย...
Yakup:แต่ฉันจำได้ว่าคนคนนั้นถือหินสีเขียวไว้ตลอดเลย...
Candace:...
Candace:รูปร่างและสีของมันคล้ายกับอันนี้ใช่มั้ย?
Yakup:อ่า ใช่! เหมือนจริงด้วย! ฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกัน ในเมื่อมีของที่ดูมีมูลค่าอยู่แล้ว ทำไมถึงยังมาขโมยดอกไม้ไฟพวกนี้ของเราอีก...
Traveler:(เว้นแต่ว่าพวกเขาขโมยของอันตรายไม่ใช่เพื่อเงิน แต่เพื่อ...)
Candace:ฉันพอจะเข้าใจแล้วล่ะ ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะทุกคน
Candace:แต่แนะนำว่าพวกคุณควรรีบไปที่ Caravan Ribat แล้วรายงานสถานการณ์ให้พวกทหารยามฟังดีกว่านะ ปลอดภัยไว้ก่อน อย่าทำอะไรโดยไม่คิดให้ดี แค่เพราะความโกรธเพียงชั่ววูบ
Yakup:กะ...ก็ได้ งั้นพวกเราพักกันอีกสักหน่อย แล้วค่อยกลับไปละกัน...
Candace:อื้ม Traveler พวกเราไปกันเถอะ
Candace:ห่างประมาณนี้น่าจะไม่ได้ยินแล้วล่ะ... Traveler คุณคิดว่าไง?
Candace:อืม ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน หัวหน้ากองคาราวานคนนั้นปิดบังอะไรบางอย่างจากเรา เห็นทีสินค้าที่พวกเขาขนมา คงไม่ใช่แค่ดอกไม้ไฟกับประทัดธรรมดา ๆ แน่
Candace:แถมตอนนี้ "ของอันตราย" ก็ตกไปอยู่ในมือของโจรกลุ่มอื่นที่ไม่รู้ที่มาที่ไปแล้วด้วย...
Paimon:แย่งชิงผลประโยชน์กันเองเหรอ?
Candace:เป็นไปได้ ปัญหาใหญ่ในตอนนี้คือ โจรกลุ่มนั้นที่ขโมย "ของอันตราย" ไป มีจุดประสงค์อะไรกันแน่
Traveler:ช่วงนี้เป็น "เทศกาล Sabzeruz" ด้วย...
Candace:ฉันเข้าใจความกังวลของคุณ ดูจากการซุ่มโจมตีที่แม่นยำ และปฏิบัติการที่มีประสิทธิภาพนี้แล้ว อีกฝ่ายน่าจะเห็น "คำพยากรณ์" ของอัญมณีเหมือนกัน
Candace:สถานการณ์อาจอันตรายกว่าที่เราคิดก็ได้ อืม... ตอนนี้ไม่ใช่เวลาจะมาปิดบังทุกคนแล้ว พวกเรากลับไปที่ Caravan Ribat และอธิบายสถานการณ์ให้พวกทหารยามฟังกันก่อนดีกว่า
Candace:พวกคุณสองคนพักอยู่ตรงนี้ก่อนเถอะ ฉันจะไปคุยกับทหารยามแล้วเดี๋ยวจะกลับมา
Paimon:สิ่งต่าง ๆ ดูเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดเลยแฮะ... หวังว่าเทศกาล Sabzeruz ในครั้งนี้จะผ่านไปได้อย่างราบรื่นนะ
Cyno:หืม? ดูเหมือนว่าฉันจะได้ยินคำพูดบางอย่าง ที่ทำให้ "เจ้าหน้าที่มหามาตรา" อย่างฉันรู้สึกสนใจเข้าแล้วสิ
Paimon:Cyno! มาอยู่นี่ได้ไงเนี่ย!
Cyno:ก็แค่ออกมาทำธุระน่ะ ฉันกำลังสืบคดีการปล้นที่ประหลาดอยู่
Paimon:เอ๋? หรือว่าหมายถึงคดีที่เราเพิ่งเจอมาเมื่อกี้นี้!
Traveler:เหนื่อยแย่เลย...
Cyno:ไม่เหนื่อยหรอก ฉันซื้อ Padisarah Pudding มาระหว่างทาง กะจะรอให้เย็นก่อนแล้วค่อยกิน พวกเธอสนใจมั้ย?
Paimon:ได้จริง ๆ เหรอ! ขอบคุณนะ!
Cyno:เป็นไง? เพราะเป็นพุดดิ้งเย็น จะกินตอนเช้าเลยก็คงไม่ได้...
Paimon:แค่กแค่ก...! นายทำฉันสำลักเลยเนี่ย... ทำไมจู่ ๆ ถึงมาเล่นมุกฝืดแบบนี้ล่ะเนี่ย...
Cyno:กลับมาที่เรื่องเมื่อกี้ คดีปล้นที่พวกเธอเจอคือ...
Cyno:...งั้นเหรอ? พวกเธอกับ Candace ไปตรวจสอบมาก่อนแล้วสินะ
Paimon:อืม เดี๋ยวรอ Candace กลับมาแล้วค่อยอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมให้นายฟังละกัน เอาเป็นว่ากองคาราวานที่ถูกปล้นก็น่าสงสัยมากเหมือนกัน
Cyno:เข้าใจแล้ว ที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการเอง
Cyno:จริงสิ หลังจากนี้พวกเธอมีแพลนอะไรมั้ย?
Paimon:อ้อ พวกเราอาจจะกลับไปพร้อมกับ Candace ละมั้ง พอไปรวมตัวกับทุกคนแล้วก็เตรียมจัด...
Traveler:...P...Paimon!
Paimon:เอ่อ! เตรียมจัด... จัดโต๊ะมื้อเย็นวันนี้ไง!
Traveler:(พื้นที่ทำงานของ Cyno อยู่ใกล้กับ Nahida พอสมควร... Tighnari ได้บอกเรื่อง "เซอร์ไพรส์วันเกิด" กับเขารึเปล่านะ?)
Cyno:...แปลก ๆ นะ พวกเธอมีเรื่องปิดบังฉันอยู่รึเปล่า?
Paimon:เอ๋? มะ...ไม่มีนะ! ไม่ใช่ซะหน่อย! พวกเราไม่ได้ทำอะไรที่ไม่ดีเลยนะ!
Cyno:...
Cyno:พวกเธอรู้มั้ยว่าทำไม Henna Berry ในทะเลทรายถึงไม่เคยโกหก?
Paimon:หา? ทะ...ทำไมล่ะ?
Cyno:เพราะ... มันเป็นเบอร์รี่ไม่ใช่ "เบอแหล" ไงล่ะ!
Cyno:ถ้าเข้าใจก็บอกความลับนั้นมา ถ้าไม่เข้าใจ เดี๋ยวฉันจะอธิบายให้ฟังเอง...
Paimon:ไม่ต้องอธิบายแล้ว!
Paimon:พะ...พวกเราไม่ได้ซ่อนความลับอะไรเลยจริง ๆ นะ!
Cyno:งั้นเหรอ งั้นเธอกล้าสาบานต่อพวกปลากะพงในทะเลสาบมั้ยล่ะ?
Paimon:กับใครนะ...?
Cyno:ปลากะพง เพราะในน้ำมีปลา ในนามีความจริงเพียงหนึ่งเดียว
Traveler:ฉันไม่ไหวละ...
Paimon:ฉันก็ไม่ไหวเหมือนกัน... การถูกเจ้าหน้าที่มหามาตราสอบปากคำ เป็นเรื่องที่เจ็บปวดขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...
Candace:หืม? สอบปากคำอะไร? ฉันพลาดอะไรไปเหรอ?
Paimon:Candace! ในที่สุดก็กลับมาสักที! รีบมาช่วยพวกเราที!
Candace:เกิดอะไรขึ้นเหรอ? คุณ Cyno ดูเหมือนคุณจะมีความสุขจังเลยนะ
Cyno:สบายดีใช่มั้ย
Cyno:Traveler เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฉันฟังแล้วล่ะ เรื่องนี้ปล่อยให้ฉันจัดการได้เลย
Cyno:แต่ตะกี้พอถามเรื่องแพลนช่วงบ่าย พวกเขาสองคนก็เริ่มบ่ายเบี่ยง
Candace:ตอนบ่าย... ต้องไปเตรียม "เซอร์ไพรส์" ที่ท่าเรือ Ormos ไม่ใช่เหรอ?
Paimon:เอ๊ะ! Candace! ธะ...เธอพูดออกมาได้ไงเนี่ย!
Candace:ไม่เป็นไร คุณ Cyno ก็เป็นส่วนหนึ่งของแผนด้วยเหมือนกัน
Paimon:อะไรนะ! แล้วทำไม Cyno ไม่รีบบอกล่ะ!
Cyno:ตอนแรกฉันก็กะจะพูดแหละ แต่พอได้ฟังเรื่องคดีแล้ว ก็กะจะให้พวกเธอช่วยบอกทุกคนหน่อยว่าฉันไปไม่ได้ แต่ใครจะคิดว่าจู่ ๆ พวกเธอก็หยุดพูดซะงั้น
Paimon:ให้ตายสิ! นี่เราฟังมุกฝืดไปสองครั้งฟรี ๆ งั้นเหรอ...
Traveler:ที่จริงคือสามครั้งต่างหาก...
Candace:ที่แท้ฉันก็ไม่ได้บอกพวกคุณสินะ ว่ามีใครอยู่ในแผนการบ้าง... ขอโทษนะ เป็นความผิดของเราเองแหละ...
Cyno:แต่เอาเถอะ เข้าใจกันก็ดีแล้วล่ะ ยังไงก็ฝากพวกเธอไปบอกทุกคนด้วยนะ
Cyno:แล้วก็ นี่เป็นของที่ฉันรับผิดชอบซื้อในวันนี้ รบกวนพวกเธอช่วยเอากลับไปด้วยนะ
Paimon:ได้สิ ไว้ใจพวกเราได้เลย
Cyno:อื้ม Henna Berry ห่อนี้อยู่ที่พวกเธอจริง ๆ ด้วย
Paimon:Cyno หยุดดดดดด!
Yakup:ถ้าไม่รู้จะพูดอะไรก็ไม่ต้องพูดสิ คราวหน้าอย่ามาแย่งฉันพูดอีกนะ!
Hizir:แต่ฉันก็พูดไม่ผิดนี่นา...
Yakup:เฮ้อ นายนี่มันเหลืออดจริง ๆ...
Aruj:โอ๊ยย... ขาฉัน...
Paimon:ฟู่ววว... กลับมาซะที รู้สึกอุ่นใจขึ้นเยอะเลย...
Candace:ฮ่าฮ่า ฉันไม่ค่อยได้เจอคุณ Cyno นอกเวลาทำงานเท่าไหร่ ได้เห็นเพื่อนกลับมาเข้าร่วมเทศกาล Sabzeruz ที่ Sumeru แบบนี้ เขาต้องดีใจมากแน่ ๆ
Paimon:มิน่าล่ะ ทำงานอยู่แท้ ๆ แต่ยังมีมุกตลกอยู่เต็มหัวเลย... ฉันล่ะยอมเขาเลยจริง ๆ... ไม่รู้สึกว่ามุกตัวเองฝืดบ้างรึไงนะ?
Candace:อ๊ะ...! เอ่อ...
Paimon:Candace? หรือว่า... เธอเห็นเหตุการณ์ในอนาคตอีกแล้วเหรอ?
Candace:ใช่... ฉันเห็น... คนสองคนจะปรากฏตัวที่ตรอกเล็ก ๆ นั้นในอีกไม่ช้า...
Candace:พวกเขาดูน่าสงสัยมาก... เหมือนกำลังคุยเรื่องอันตรายบางอย่างอยู่...
Paimon:เรื่องอันตราย? หรือว่าจะเป็นพวกที่ขโมยของอันตรายพวกนั้นไป!
Traveler:เห็นหน้าของอีกฝ่ายชัดมั้ย?
Candace:ไม่เลย... เสียดายที่ภาพที่เห็นในคำพยากรณ์ค่อนข้างคลุมเครือ และมีคำพูดแค่ไม่กี่คำเอง... แถมยังเป็นแค่เศษเสี้ยวด้วย...
Paimon:งั้นพวกเรารีบซ่อนตัวกันเถอะ! ถ้าเป็นคนร้ายที่คิดจะสร้างความวุ่นวายในเทศกาล Sabzeruz เราก็จับพวกเขามาให้หมดเลย!
???:...ไม่แน่ใจเหมือนกัน...
???:...สัญญาณลับ...
???:...เกิดเหตุระเบิด...
Paimon:เฮ้ ได้ยินกันมั้ย... เหมือนมีคนกำลังพูดอะไรที่น่ากลัว ๆ อยู่ทางนั้นนะ...
Candace:เข้าไปฟังใกล้ ๆ กัน
???:...รอจนกว่า... เกวียนบุปผาจะผ่านไป... แล้วพวกเราค่อยดัน...
???:...ยืนยันทิศทางและ...
???:...ต้องไม่มีอะไรผิดพลาด
Candace:หยุดแผนการของพวกคุณซะ!
Kaveh:เอ๋? อะไรกัน... เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอ?
Paimon:ทำไมเป็นพวกนายล่ะ? พวกนายกำลังพูดถึงแผนการน่ากลัวอะไรกันเนี่ย!
Paimon:ทั้งระเบิดเอย เกวียนบุปผาเอย...
Alhaitham:ความเชื่อมโยงของคนคนหนึ่งคือหลักฐานของความคิดของเขา และความเชื่อมโยงที่น่ากลัวของเธอ ก็มาจากความคิดของเธอเอง
Kaveh:ให้ตายสิ Paimon เธอคิดอะไรอยู่เนี่ย... พวกเรากำลังพูดถึงเซอร์ไพรส์ในเทศกาล Sabzeruz กันอยู่ต่างหาก
Kaveh:ก็บอกแล้วไงว่าปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้น ความสัมพันธ์ของฉันกับมัน ไม่ใช่ความเย็นชาการเมืองสักหน่อย... ความคิดนี้ของนายมันเกินไปแล้วนะ
Alhaitham:ดูเหมือนนายจะบอกว่า มันไม่โผล่มาเลยทั้งวัน สงสัยรู้ว่านายต้องจ่ายค่าจ้างให้มัน แต่นายไม่สามารถทำตามหน้าที่รับผิดชอบได้
Kaveh:นี่ฉันพูดจาหดหู่อะไรเนี่ย! ไม่ใช่ว่าตั้งแต่ครั้งก่อนที่ให้มันไปซื้อกาแฟหรอกเหรอ!
Alhaitham:บางทีมันอาจจะเห็นว่าในสถาบันมีคนใหม่ ๆ เสนอตัวไปซื้อกาแฟ จนคิดเชื่อมโยงไปเอง และไม่พอใจกับสถานการณ์ของตัวเอง
Kaveh:ฟังนายพูดเข้าสิ ฉันไม่เคยคิดว่ามันเป็นเด็กฝึกงานนะ อืม หรือว่าจะเกิดเรื่องขึ้นระหว่างที่มันไปซื้อกาแฟคนเดียว และมันโดนโจมตีจนต้องหนีออกจากบ้าน?
Kaveh:จากนั้นก็นึกถึงชีวิตจักรกลของตัวเองจนถึงตอนนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห... ก็เลยตัดสินใจว่าจะไม่กลับมาอีกแล้ว!
Alhaitham:จินตนาการล้ำเลิศดีนี่
Kaveh:เป็นไปไม่ได้หรอก ฉันเป็นคนสร้าง Mehrak ขึ้นมา ไม่มีทางจะเลือดเย็นแบบนี้แน่ ฉันดูแลมันอย่างดีทุกอาทิตย์เลยนะ...
Alhaitham:หลังจากนั้นนายก็เดินทางมาถึงท่าเรือ Ormos และบังเอิญเจอฉันที่กำลังตรวจสอบเอกสารทางการอยู่ที่นี่
Kaveh:บังเอิญจัง กำลังจะไปหานายอยู่พอดีเลย แผนงานของฉันเสร็จแล้วล่ะ ช่วยดูให้หน่อยสิ
Alhaitham:นึกว่านายจะมั่นใจในความสามารถของตัวเองแล้วซะอีก
Kaveh:เปล่า ฉันแค่อยากให้นายช่วยยืนยันหน่อยว่า เส้นทางนี้เป็นไปตามแผนรึเปล่า
Alhaitham:แต่เสียดายที่ฉันไม่รู้เส้นทางของขบวนเกวียนบุปผาในวันนั้นเลย
Kaveh:อะไรนะ? นี่นายไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลยเหรอ? ทางสถาบันไม่ได้โน้มน้าวให้นายไปช่วยเลยรึไง?
Alhaitham:นี่ไม่ใช่หน้าที่ของฉันสักหน่อย ฉันไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก คิดว่าเขาจะโน้มน้าวฉันได้เหรอ?
Kaveh:ก็จริง... ก็ได้ งั้นนายช่วยดูแผนการระเบิดครั้งสุดท้ายนี้หน่อยละกัน
Alhaitham:ระเบิด?
Kaveh:ใช่ หอคอยลูกอมที่ฉันออกแบบ จะพุ่งชนเข้ากับเกวียนบุปผาในเวลาที่กำหนด จากนั้นก็ระเบิดออก แล้วอุปกรณ์ที่อยู่ข้างใน ก็จะปล่อยลูกอมออกไปทุกทิศทาง
Kaveh:โอ๊ะ แต่แน่นอนว่าไม่ใช่ระเบิดรุนแรงอะไรหรอก ก็แค่ระเบิดเหมือนดอกไม้ไฟเท่านั้นแหละ
Kaveh:ฉันอ่านวิทยานิพนธ์ด้านวิศวกรรมอาหารมาหลายฉบับแล้ว ถ้าทำให้ลูกอมนิ่มมากพอ และทำให้เปลือกที่จะแตกกระจายนุ่มเหมือนผ้าที่ทอจาก Silk Flower ก็จะไม่สร้างความเสียหายใด ๆ แล้วล่ะ
Kaveh:เมื่อสัญญาณลับปรากฏขึ้น ฉันจะให้ Mehrak เปิดใช้กลไกจากระยะไกล เพื่อให้แน่ใจว่าการระเบิดจะเกิดขึ้นในตำแหน่งที่กำหนด
Alhaitham:นายคิดจะระเบิดมันตอนไหน?
Kaveh:รอให้เกวียนบุปผาของท่านเทพแห่งพฤกษาผ่านไปก่อน จะมีคนส่งสัญญาณลับ ถึงตอนนั้นพวกเราก็ค่อยดันมันออกมา จากนั้นก็... "ปัง"!
Alhaitham:ต้องดูทิศทางและระดับความชื้นด้วยนะ
Kaveh:ใช่ เราคิดเรื่องนี้ไว้แล้วล่ะ อุปกรณ์ที่ติดตั้งไว้ในหอคอยลูกอม ก็เพื่อควบคุมปัจจัยเหล่านี้นี่แหละ น่าจะไม่มีปัญหาอะไรหรอก
Paimon:เฮ้อ... อะไรกันเนี่ย... วุ่นวายตั้งนานที่แท้ก็เรื่องแค่นี้เอง...
Alhaitham:รู้สึกว่าพวกเธอจะเชื่อว่าเป็นอย่างอื่นตั้งแต่แรกเลยนะ
Paimon:เอ่อ... คือว่า... เพราะว่า...
Candace:ให้ฉันอธิบายเองดีกว่า
Kaveh:ความสามารถในการมองเห็น "อนาคต" งั้นเหรอ? ฟังดูลึกลับจัง...
Alhaitham:น่าสนใจ
Alhaitham:พวกเธอใช้ความสามารถนี้เพื่อสร้าง "สมมุติฐาน" ขึ้นมาสำหรับปรากฏการณ์บางอย่างที่ไม่รู้จัก แต่ผลลัพธ์กลับคลาดเคลื่อน
Alhaitham:ดูจากตอนนี้แล้ว ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ผลลัพธ์นะ
Paimon:หมายความว่าไง? ช่วยสรุปให้เข้าใจง่าย ๆ หน่อยสิ
Alhaitham:ถ้าสิ่งที่ Candace เห็นไม่ใช่ "อนาคต" แต่เป็น "อดีต" สถานการณ์ก่อนหน้านี้ก็ยังเป็นไปได้เหมือนกัน
Paimon:อดีต?
Alhaitham:Jahangir บอกว่าเครื่องกำเนิดพลังลมของเขาก็เคยพังมาแล้วครั้งหนึ่ง การที่เครื่องจักรขนาดเล็กพังเสียหาย สถานการณ์ก็คงไม่ต่างกันเท่าไหร่ น้ำเสียงเขาเหมือนจะเป็นอย่างนั้น
Alhaitham:ซึ่งช่วงนี้ก็เป็นช่วงเทศกาล Sabzeruz พอดี เวลาที่ท่าเรือ Ormos คึกคัก ก็มักจะมีคนกองสินค้าไว้ตรงข้างทางอยู่เสมอ
Alhaitham:และการเลือกที่จะคุยกันในที่ลับ ๆ ก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว
Candace:คุณ Alhaitham หมายความว่า... พวกเราแค่เจอเหตุการณ์บางอย่างที่เคยเกิดขึ้นในอดีตงั้นเหรอ?
Alhaitham:มีหลายอย่างที่ดูเหมือนจะแปลก ๆ แต่มันก็แค่ "เหมือนจะ" เท่านั้น
Kaveh:อืม อาจเป็นเพราะอนาคตมีความคลาดเคลื่อน หรือเพราะมองเห็นอดีต... ถ้าเป็นอย่างหลัง ฉันว่ามันก็น่าจะยอมรับได้มากกว่านะ
Alhaitham:จะว่าอย่างนั้นก็ได้ แต่ข้อสันนิษฐานนี้ไม่ได้มีเพื่อปลอบใจผู้คนหรอกนะ ฉันแค่เสนอมุมมองอีกมุมหนึ่งอย่างเป็นกลางน่ะ
Paimon:ดูเหมือนจะมีเหตุผลอยู่นะ...
Alhaitham:เงื่อนไขและสาเหตุที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์นี้ ยังไม่ชัดเจนเท่าไหร่ ถ้าจะตรวจสอบจริง ๆ ก็ต้องคอยสังเกตทั้งสองมุม
Kaveh:มองจากอีกมุมหนึ่ง... เดี๋ยวนะ นายทำให้ฉันนึกขึ้นได้ว่า Mehrak อาจจะหนีออกจากบ้านไปเพราะทนนายไม่ไหว?
Alhaitham:อัจฉริยะนี่ พูดเหมือนกับมันเพิ่งรู้จักฉันวันแรกเลย
Kaveh:ฉันตั้งค่าไว้แล้ว มันสามารถระบุเสียงของนายได้ และมันก็รู้จักนายมานานแล้ว... หรือว่ามีอย่างอื่นที่ฉันไม่รู้อีก? หืม?
Paimon:Kaveh... Mehrak หายตัวไปจริงเหรอ? งั้นตัวที่กำลังบินมาหาเรานั่นคือ...
Kaveh:หืม? เอ๋?! เธอไปไหนมาเนี่ย!
Mehrak:ปี๊บปี๊บ...
Kaveh:เมล็ดกาแฟในร้านไม่พอ เธอก็เลยไปช่วยหาของงั้นเหรอ? อ่า... ซื้อไม่ได้ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้...
Traveler:(Mehrak นี่ดึงดันจังเลยนะ...)
Paimon:Candace? เป็นอะไรไปเหรอ คิดอะไรอยู่?
Candace:ฉันแค่กำลังคิดว่า ถึงแม้สมมติฐานของคุณ Alhaitham จะมีเหตุผล แต่ถ้าเป็นแบบนี้ จะอธิบายเรื่องกองคาราวานที่ถูกปล้นในทะเลทรายยังไงดีล่ะ...
Paimon:...
Tighnari:โอ๊ะ ทุกคนมากันแล้วเหรอ? ทำไมถึงดูเครียดกันขนาดนี้ล่ะ?
Kaveh:แค่เจอปริศนานิดหน่อยน่ะ อ้อ ใกล้ถึงเวลารวมตัวแล้วใช่มั้ย? เราเดินไปคุยไปก็แล้วกันนะ
Alhaitham:ฉันต้องไปที่วังแห่งปัญญาก่อน ไว้เจอกันนะ
Paimon:โอเค โอเค ไว้เจอกันนะ!
Tighnari:...หืม?
Faruzan:ฉันนึกว่าพวกเธอจะไม่มากันแล้วซะอีก คนหนุ่มสาวที่แข็งแรงกำยำแต่ละคน ยังมาช้ากว่ารุ่นพี่คนนี้ซะอีก
Tighnari:เอ่อคืออย่างนี้นะ รุ่นพี่ Faruzan เมื่อกี้พวกเรากำลังคุยปัญหาเรื่องหนึ่งน่ะ...
Faruzan:ปัญหาอะไรจะเร่งด่วนกว่าหอคอยลูกอมอีก? ก่อนหน้านี้เพราะหาวัตถุดิบทำลูกอมที่เหมาะสมไม่ได้ จนเกือบจะไม่ทันขบวนเกวียนบุปผาแล้วไม่ใช่เหรอ?
Faruzan:พูดถึงเรื่องนี้ นายหาทางแก้ได้รึยังล่ะ?
Kaveh:ได้แล้วล่ะ ไม่เสียแรงที่อ่านวิทยานิพนธ์ตั้งหลายสิบฉบับ
Faruzan:เด็กหนุ่มวัยนี้คล่องแคล่วดีจริง ๆ เอาล่ะ พวกเธอก็อย่ามัวแต่อู้กันล่ะ ชักช้าจะไม่ทันการเอานะ
Tighnari:อืม... ปัญหาทางนั้นก็ปล่อยให้ Cyno จัดการเถอะ ขืนเราเอาแต่นั่งคิดอยู่ที่นี่ก็เสียเวลาเปล่า ๆ
Faruzan:เข้าใจแล้วก็รีบลงมือกันเถอะ อายุก็ไม่ใช่น้อย ๆ แล้ว ยังจะให้รุ่นพี่คอยมาเร่งอยู่ตรงนี้อีก
Faruzan:จริงสิ Kaveh ก่อนหน้านี้นายขอให้ฉันทำกลไกจำลองของขบวนเกวียนบุปผาไม่ใช่เหรอ? ฉันทำเสร็จแล้วนะ
Kaveh:เร็วขนาดนี้เลย? สมแล้วที่เป็นรุ่นพี่ Faruzan
Faruzan:ฮึ! เรื่องเล็กน้อยแค่นี้ ถ้าเป็นเมื่อก่อน... ฉันหมายถึงเมื่อหนึ่งร้อยปีก่อนน่ะ มันคงง่ายเหมือนทำการบ้านหลังเลิกเรียน ภาควิชาสัญศาสตร์นั่นแหละ!
Faruzan:อะนี่ เอาไปสิ ลองไปใช้ดูว่าใช้การได้รึเปล่า
Kaveh:ขอบคุณมาก ๆ รุ่นพี่!
Kaveh:อืม... Traveler งั้นเธอมาลองดูมั้ยล่ะ? ฉันอยากจะสังเกตสภาพเกวียนบุปผาจากด้านข้างให้ละเอียดสักหน่อย จะได้ปรับหอคอยลูกอมให้เหมาะสมหน่อย
Traveler:ได้เลย ให้ฉันจัดการเอง!
Faruzan:โอ้! ไม่เลวนี่ เธอจำลองได้ไม่เลวเลย
Kaveh:อื้ม ต้องขอบคุณ Traveler กับรุ่นพี่ Faruzan มากเลยนะ ฉันยืนยันผังโครงสร้างของหอคอยลูกอมได้แล้วล่ะ
Faruzan:ถ้าเกิดเกวียนบุปผาขับแบบนี้จริง ๆ ละก็ ท่านเทพแห่งพฤกษาคงจะตกจากรถตั้งนานแล้วล่ะ...
Kaveh:เอ่อ... ถึงแม้จะจำลองได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่... แต่ฉันก็พอจะมีไอเดียเกี่ยวกับหอคอยลูกอมอยู่บ้างนะ...
Faruzan:ต่อไปก็เข้าสู่ขั้นตอนการทำจริงแล้วใช่มั้ย? นายร่างภาพออกมาก่อน ส่วนพวกเราจะเตรียมทำลูกอมอยู่ข้าง ๆ
Faruzan:Collei กับ Dehya ล่ะ?
Candace:ช่วงนี้พวกเขากำลังยุ่งอยู่กับการตกแต่งลูกอมที่บ้านของคุณ Dunyarzad น่ะ พวกเขาเก่งจะตายไป ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก
Paimon:เอ๋? พอพูดถึงเรื่องนี้ ทำไมพวกเราไม่รวมตัวกันที่เมือง Sumeru ล่ะ? แบบนั้นจะไม่สะดวกกว่าเหรอ?
Kaveh:เพราะว่าที่นั่นอยู่ใกล้กับเทพแห่งพฤกษาไง ถ้าเกิดเธอออกมาเดินเล่น อาจจะบังเอิญเจอพวกเราก็ได้
Kaveh:ที่นี่ห่างจากเมือง Sumeru พอสมควร โอกาสที่จะเจอเธอก็น้อยมาก ๆ
Kaveh:เพราะถ้าเซอร์ไพรส์ที่เตรียมมาอย่างดี ถูกท่านเทพแห่งพฤกษาเห็นเข้าละก็...
Nahida:หืม? พวกเธอมาทำอะไรอยู่ที่นี่เหรอ? เมื่อกี้เหมือนจะพูดถึงเรื่องของฉันรึเปล่านะ?
ฝูงชน:...!
Nahida:...หืม?
Faruzan:K...K...K...Kaveh!!
Kaveh:เอ๋? วะวะวะว่าไง?
Faruzan:นะ...นายดูสิว่านายออกแบบอะไรมาเนี่ย! คิดจะใช้วัสดุแบบนี้บนหลังคาเนี่ยนะ!
Kaveh:อะ...อ๋า?
Faruzan:(เล่นตามน้ำไปสิ!)
Faruzan:การออกแบบแบบนี้ เป็นการล้มล้างประเพณีที่ Sumeru รักษามาตลอดหลายร้อยปีเลยนะ! ถ้าท่านเทพแห่งพฤกษาเห็นเข้า เธอจะต้องเสียใจมากแน่ ๆ!
Kaveh:ฉัน... ฉัน... ฮ่าฮ่าฮ่า จริงด้วยเนอะ ผัง... ผังแบบนี้ดูยังไงก็รับไม่ได้เลยจริง ๆ เนอะ...
Faruzan:ถ้าเป็นนายละก็ จะต้องแก้ไขออกมาเป็นเวอร์ชันใหม่ได้ในทันทีแน่ ๆ ใช่มั้ยล่ะ!
Kaveh:ใช่ ๆ ฉันจะแก้คืนนี้เลย!
Nahida:ที่แท้ก็เป็นเรื่องสถาปัตยกรรมเองเหรอ? อืม... ฉันว่าสร้างสรรค์อะไรใหม่ ๆ บ้างก็ไม่เลวนะ
Faruzan:ท่านเทพแห่งพฤกษาอย่าถือสาเลย รุ่นน้องของเราคนนี้ดีหมดทุกอย่างแหละ เพียงแต่ความคิดของเขาออกจะหลุดโลกไปหน่อย บางครั้งออกแบบเพ้อเจ้อไปบ้างก็ไม่แปลกหรอก เดี๋ยวแก้นิดแก้หน่อยก็ได้แล้วล่ะ
Nahida:งั้นเหรอ...
Nahida:ก็ได้ ในเมื่อเธอพูดแบบนี้แล้ว...
Nahida:แต่ขอฉันดูแบบแปลนหน่อยได้มั้ย? บางทีฉันอาจจะช่วยได้นะ?
Faruzan & Kaveh:...!
Nahida:เอ๋? ไม่สะดวกเหรอ?
Kaveh:แบบแปลน... อันนี้...
Nahida:(สีหน้าพวกเขาดูไม่เป็นธรรมชาติเอาซะเลย... ไม่อยากให้ฉันดูงั้นเหรอ? หรือว่าจะมีปัญหาที่พูดไม่ได้?)
Kaveh:แบบแปลน... เอ่อ แบบแปลนถูกเพื่อนเอาไปแล้วน่ะ! ใช่ ๆ ฉันนึกออกแล้ว เดี๋ยวฉันกลับไปเอาที่เขาก่อน ฮ่าฮ่าฮ่า เจ้าหมอนี่นี่นะ
Nahida:(อืม... น่าคิดแฮะ...)
Traveler:(...! นั่น Nilou นี่นา!)
Nilou:...หืม?
Traveler:(ช่วย... ด้วย...!)
Nilou:เอ่อ...
Nilou:...อ๊ะ!
Nilou:ท่านเทพแห่งพฤกษา!
Nahida:หืม? Nilou? เป็นอะไรไป? มีธุระกับฉันงั้นเหรอ?
Nilou:อื้ม! เราตามหาท่านอยู่ตั้งนาน ทุกคนในโรงละคร Zubayr มีคำถามเกี่ยวกับการแสดงในเทศกาล Sabzeruz ที่อยากจะถามท่านน่ะ
Nahida:งั้นเหรอ? โอเค งั้นฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ ลำบาก Nilou แย่เลยที่ต้องมาไกลขนาดนี้
Nilou:ไม่เป็นไรหรอก ๆ แค่ท่านเทพแห่งพฤกษาสละเวลามาเยือน Grand Bazaar พวกเราก็ดีใจมากแล้วล่ะ
Nahida:ไม่เป็นไรหรอก ช่วงนี้ฉันมีเวลาว่างเยอะน่ะ แถมได้ยินว่าท่าเรือ Ormos คึกคักมาก ก็เลยออกมาเดินเล่นรอบ ๆ สักหน่อย
Nahida:งั้นฉันกับ Nilou ขอตัวก่อนนะ ทุกคน ไว้เจอกันวันหลังนะ
ฝูงชน:เฮ้อ...
Paimon:กะ...เกือบจะถูกจับได้แล้วเชียว...
Faruzan:ขอโทษนะ Kaveh... เมื่อกี้ฉันเสียงดังไปหน่อย แต่ไม่ต้องห่วงนะ เรื่องการออกแบบของนาย ฉันไม่ติดปัญหาอะไรแล้วล่ะ
Faruzan:รุ่นพี่อย่างฉันไม่มีทางพูดกับรุ่นน้องที่มีความสามารถแบบนั้นเด็ดขาด รู้ใช่มั้ย?
Kaveh:โอเค ฉันเข้าใจแล้ว...
Nahida:จริงสิ Kaveh
Faruzan:...! คืนนี้ก็ดึกมากแล้ว รีบไปเอาแบบแปลนมาเร็วเข้า คงไม่ได้คิดจะให้รุ่นพี่อย่างฉัน ยืนดูนายแก้งานอยู่ข้างหลังแบบนี้หรอกใช่มั้ย?
Kaveh:ได้ ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ
Nahida:เอ่อ... ถ้ามีอะไรที่ไม่เข้าใจ หรือต้องการความช่วยเหลือละก็ มาหาฉันได้ตลอดเลยนะ
Kaveh:ไม่มีปัญหา ท่านเทพแห่งพฤกษาวางใจเถอะ!
Tighnari:ท่านเทพแห่งพฤกษาเดินทางปลอดภัยนะ
Paimon:อ๊า... ไม่ไหวแล้ว ถ้าขืนเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก หัวใจฉันต้องรับไม่ไหวแน่ ๆ...
Tighnari:เพื่อความปลอดภัย... หลังจากนี้เราเปลี่ยนไปเจอกันที่สวน Pardis Dhyai ดีกว่า ก่อนหน้านี้ฉันเอาแต่คิดเรื่องระยะทาง แต่กลับละเลยเรื่องบรรยากาศโดยรอบไป...
Candace:จะไปกันตอนนี้เลยมั้ย?
Tighnari:อืม... ฉันว่าแบบนี้น่าจะปลอดภัยกว่านะ พวกเราที่เหลือก็เอาของกลับไปที่สวน Pardis Dhyai ละกัน ส่วนวันนี้ Kaveh ก็ตั้งใจออกแบบรูปร่างของหอคอยลูกอมไปนะ
Faruzan:ไม่ต้องห่วงนะ Kaveh ไม่ว่านายจะดีไซน์หอคอยลูกอมออกมาแบบไหน รุ่นพี่อย่างฉันก็จะสนับสนุนนายเสมอ!
Kaveh:ก็... ได้...
Kaveh:(ถึงรุ่นพี่ Faruzan จะบอกว่าตัวเองจะไม่สั่งสอนรุ่นน้องแบบนี้ แต่จากน้ำเสียงเมื่อกี้ ก็พอจะเห็นเค้าความน่าเกรงขามของรุ่นพี่ตอนสาว ๆ อยู่บ้างแฮะ...)
Kaveh:(หืม? ไม่สิ ตอนนี้รุ่นพี่ก็ยังสาวอยู่นี่นา...)
Tighnari:งั้นก็ตกลงตามนี้ พรุ่งนี้พวกเราไปเจอกันที่สวน Pardis Dhyai นะ
Localized evidence
บทกวีสีสันแห่งลูกอมและกุหลาบ - ของขวัญชิ้นที่ 2
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json/3031665712No text in the selected or fallback locales.
ความหวานนี้แด่เธอ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3445255594Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/35310208
10207
EQ
4016710
UI_ChapterIcon_SumeruBirth
4016703
event