บทกวีสอดประสาน - อารัมภบท
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json- JSON Pointer
/205794568
Story Chapters
Story evidence
Paimon:...หนีไปแล้วซะงั้น ที่แท้พวกเขาก็ไม่ได้ทำการแสดงจริง ๆ สินะ
Paimon:แต่ว่า เรื่อง "สมบัติ" นี่มันยังไง? แล้วไหนจะราชาอสูร กับปราสาทราชาอสูรอะไรนั่นอีก มันจะเป็นความจริงได้ไง...
Traveler:งั้นพวกเราลองเปิดกล่องสมบัติดูดีมั้ย?
Paimon:เอ๋?! แต่ของที่ไม่รู้ที่มาที่ไปแบบนี้...
Paimon:ฉันก็แค่กลัวว่า... ว่า... ว่าถ้าในกล่องมีกับดักของราชาอสูรอยู่...
Paimon:Paimon ไม่ไหวจะเคลียร์! แต่ยังไงก็ต้องระวังตัวด้วยนะ!
Paimon:ฮึ! ว่าแล้ววว เจ้าพวกนั้นโกหกทั้งนั้น! ไม่เห็นจะมีสมบัติเลย!
Paimon:หรือว่ารูปปั้นแตกหักพวกนี้จะเป็นโบราณวัตถุที่มีมูลค่ามหาศาล?
Paimon:อืม... พวกเราลองไปถามสถานการณ์ที่เมือง Petrichor ก่อนดีกว่า ไม่แน่อาจจะเป็นสถานที่สำคัญหรือมาสคอตของเมืองก็ได้!
เสียงของ Paimon:ส่วน "สมบัติ" พวกนี้... พวกเราก็...
เสียงของ Paimon:...นี่! Traveler เธอ...
Paimon:...Traveler... ตื่นเร็วเข้า...
Traveler:เมื่อกี้ฉัน...
Paimon:ฮือออ ฉันตกใจหมดเลย! Traveler...
Paimon:จู่ ๆ เธอก็... ก็มองรูปปั้นนั้นแล้วเหม่อลอย ราวกับว่ากลายเป็นรูปปั้นไปแล้ว! ฉันนึกว่าเธอโดนคำสาปมนต์ดำของราชาอสูร และกลายเป็นรูปปั้นหินแล้วซะอีก...
Traveler:ฉันเหมือนจะฝันกลางวันแปลก ๆ...
Paimon:คะ...คงไม่มีคำสาปอะไรหรอกมั้ง? Traveler เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Traveler:ฉันไม่เป็นไร อย่าห่วงเลย
Paimon:ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว... อืม พวกเราไปดูที่เมือง Petrichor ก่อนดีกว่า
???:ไม่เลว ไม่เลว ท่าทางการต่อสู้ที่กล้าหาญของเจ้าไม่ได้ด้อยไปกว่า "นักล่าเงา" เลย...
Paimon:...ในระหว่างการเดินทางเราเจอสิ่งแปลก ๆ มาก็ไม่น้อยเหมือนกัน จนทุกวันนี้ แมวเรืองแสงพูดได้... ก็ยังถือว่าหายากอยู่นะ...
แมวเรืองแสง:...ข้าจะไม่ถือสาที่ถูกเรียกว่า "สิ่งแปลก ๆ" ละกัน Traveler, Paimon ผู้กล้าที่ถูกเลือก ตอนนี้ถึงเวลาที่ผู้กล้าที่แท้จริงอย่างพวกเจ้าสองคนจะออกโรงแล้วล่ะ!
แมวเรืองแสง:เพื่อช่วยวิญญาณที่หลงทางเหล่านั้น โปรดตามข้าไปยังอาณาจักรโบราณใต้มหาสมุทรลึก และปราบ "บทเพลง" โกลาหลให้สงบลงเถอะ
Paimon:อืม หรือว่าจะเป็น... พล็อตเรื่องของสำนักพิมพ์ Yae ที่ว่า "เขาเป็นเพื่อนของเราในสังสารวัฏก่อน แต่มีเพียงเขาที่สืบทอดความทรงจำนี้" อะไรแบบนั้น?
Paimon:ว่าแต่คุณเป็นใครกันแน่เนี่ย?
Ouranides แห่ง Ouranopolis:จะให้เริ่มเล่าตั้งแต่ตรงนี้เลยเหรอ... ได้ ข้าคือ "Ouranides แห่ง Ouranopolis" เป็นผู้พิทักษ์วิญญาณของอาณาจักรโบราณ
Paimon:เอ่อ... Ou...Oura อะไรนะ? ลิ้นพันกันไปหมดแล้วเนี่ย! งั้นเรียกคุณว่า "Osse" ละกัน ออกเสียงคล้ายกับตอนเรียกแมว "มี้มี้มี้มี้" ดี ชื่อนี้ดูดีเลยใช่มั้ยล่ะ?
Osse:เมี้ยวเมี้ยว?!
Traveler:เมี้ยว เมี้ยว?
Osse:ดูเหมือนว่าข้าจะยังไม่สามารถควบคุมร่างนี้ได้ดีนัก จึงแสดงนิสัยเดิมของสิ่งมีชีวิตนี้ออกมาเป็นบางครั้ง... ถ้าในตอนแรกข้าสามารถ...
Osse:อะแฮ่ม ก็อย่างที่พวกเจ้าเห็น เส้นแบ่งระหว่างอดีตและปัจจุบันเริ่มจะเลือนราง เพราะได้รับผลกระทบจาก "บทเพลง" โกลาหล ซึ่งนี่ก็เป็นสาเหตุที่ข้าตื่นขึ้นเช่นกัน และผลกระทบในตอนนี้ก็ยังอยู่ในวงแคบ
Osse:วิญญาณของชาวเมือง Petrichor ถูกพรากไปแล้ว ที่พวกเขาอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งราวกับฝัน เป็นเพราะ "บทเพลง" ได้มอบตัวตนและความทรงจำเพื่อเติมเต็มช่องว่างชั่วคราว
Osse:ถ้าให้เปรียบเทียบก็เหมือนกับภาชนะบรรจุน้ำ น้ำบริสุทธิ์ดั้งเดิมจะถูกแทนที่ด้วยไวน์รสเลิศ อืม ถึงอย่างไรมันก็เป็นความทรงจำของ "บทเพลง" ที่บันทึกประวัติศาสตร์โบราณ
Paimon:เอ๋? ฉันขอคิดก่อน... หมายความว่าผู้คนในเมือง Petrichor ถูกพรากวิญญาณไป? แล้วร่างก็ถูกยึดไปด้วย... เหวออ ฟังดูน่ากลัวจัง!
Traveler:คุณบอกว่าผลกระทบในตอนนี้ ยังอยู่แค่ในวงแคบเท่านั้นใช่มั้ย...
Osse:ขอบคุณมาก เส้นทางสู่อาณาจักรโบราณอยู่ใต้บ่อน้ำที่อยู่ตรงหน้าเจ้าแล้ว เมื่อกี้ข้าได้ทำให้ผนึกของเส้นทางที่ซ่อนอยู่ปรากฏขึ้น
Osse:ต่อไปข้าจะเป็นคนเปิดใช้งานกลไกที่รักษาผนึก...
Osse:เอาล่ะ ทีนี้เจ้าช่วยถอดสายพิณออกให้ข้าที เท่านี้ข้าก็จะสามารถปลดผนึกและเปิดเส้นทางได้แล้วล่ะ
Osse:ต่อไปเราก็ไปยังปราสาททองคำที่ซีดจางกันเถอะ
Paimon:ปราสาททองคำที่ซีดจาง... คุณ Este ก็เคยพูดถึงตำนานของปราสาทที่ซีดจางเหมือนกัน เอ๋? หมายถึงโบราณสถานพวกนี้เหรอ?
Osse:พวกนี้เป็นเพียงชิ้นส่วนบนพื้นเท่านั้น ปราสาทที่แท้จริงอยู่ใต้น้ำลึกยิ่งกว่านี้เสียอีก
Paimon:อืม... ดูเหมือนว่าอย่างน้อย Osse ก็รู้อะไรมากกว่าแมวในเมืองแหละนะ
Osse:นี่เจ้าเอาข้าไปเทียบกับแมวในเมืองงั้นรึ ให้ตายสิ... อย่าคลาดจากข้าเชียวล่ะ
Paimon:เหวอ! เขาโดดลงไปแล้ว! นี่แมวว่ายน้ำเป็นด้วยเหรอ?
Paimon:ไม่คิดเลยว่าด้านล่างนี้จะมีสถานที่ใหญ่ขนาดนี้ด้วย ดูเหมือนว่า Osse จะไม่ได้พูดมั่วจริงด้วย!
Osse:นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งของทั้งหมดเท่านั้น! ในอดีต เคยมีดินแดนทั้งอาณาจักรจมลงสู่ใต้น้ำ... และข้าก็มีหน้าที่ขัดขวางไม่ให้สิ่งที่จมลงไปใต้น้ำลึก กลับคืนสู่ผืนดินอีกครั้ง
Osse:...เหมือนจะเป็นอย่างนั้นนะ
Osse:ก็ฉันเป็นแค่แมวที่รู้เรื่องกว่าแมวในเมืองนิดหน่อยเองนี่นา
Osse:ฮึฮึ เรื่องนี้เอาไว้ก่อนเถอะ เพราะวิญญาณของชาวเมือง จะสามารถกลับสู่ร่างกายของตัวเองได้อย่างปลอดภัยรึเปล่านั้น ก็ขึ้นอยู่กับเราแล้วล่ะ ยังไงพวกเจ้าก็พยายามหน่อยละกัน
Osse:ถ้าผ่านประตูนี้ไปก็เป็นปราสาทที่ซีดจางแล้วล่ะ พวกเราไปต่อกันเถอะ
Paimon:โห ปราสาทใหญ่ขนาดนี้ น่าจะอยู่กันได้เยอะเลยใช่มั้ยเนี่ย?
Osse:ใช่แล้วล่ะ และไม่ได้มีแค่มนุษย์เท่านั้นนะ...
Paimon:ฮือ Osse พูดจาน่ากลัวด้วยหน้าจริงจังแบบนี้อีกแล้วนะ!
Osse:โธ่ ไม่ต้องห่วงหรอกน่า สำหรับผู้กล้าอย่างพวกเจ้าแล้ว ต่อให้เจอผีที่ซ่อนตัวอยู่... ยังไงก็น่าจะจัดการได้สบาย ๆ อยู่แล้ว
Paimon:แล้วนี่อะไรอีกเนี่ย? เป็นกล่องที่ประณีตจัง ดูเหมือนกล่องดนตรีเลย! แต่วางไว้ตรงนี้... ดูจะไม่ค่อยเข้ากับบรรยากาศรอบ ๆ เท่าไหร่เลยแฮะ
Osse:ตาแหลมนี่ สิ่งนี้คือกล่องดนตรี แต่มันก็เหมือนกับข้าที่รู้ความมากกว่าแมวทั่วไปนั่นแหละ มันมีความสามารถมากกว่ากล่องดนตรีทั่วไป
Osse:หืม? ข้าไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น น่าเสียดาย มันไม่ได้มีความสามารถนั้นหรอก
Osse:เอาเป็นว่า หากมีสิ่งนี้ ต่อให้เป็นคนที่ไม่มีความรู้เรื่องดนตรีอะไร ก็สามารถใช้พลังของ "บทเพลง" ได้ ในอนาคตพวกเราจะได้ใช้มัน
Paimon:เอ๋? แต่ชาวเมืองเป็นแบบนั้นเพราะ "บทเพลง" โกลาหลไม่ใช่เหรอ? ถ้าสมมุติ Traveler เผลอกดอะไรผิดขึ้นมาละก็...
Traveler:กลายเป็น "ต้นเหตุของบาปทั้งปวง"...
Paimon:หา? บาปอะไรเหรอ Traveler เธอกำลังพูดถึงอะไรเนี่ย?
Osse:...
Osse:เจ้าไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้ เดิมที "บทเพลง" นี้สื่อถึงการดำรงอยู่ของอุดมคติสีทอง ที่เป็นความยิ่งใหญ่ ความงดงาม และความรุ่งโรจน์
Osse:"บทเพลง" โกลาหลที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์ประหลาดบนพื้นโลก สุดท้ายก็เป็นเพียงเหตุการณ์ไม่คาดคิด เป็นหายนะที่เกิดจากพลังอันยิ่งใหญ่โดยฝีมือของคนชั่วร้าย
Osse:แต่ถ้าเป็น Traveler ละก็ เจ้าคงจะสามารถใช้พลังของ "บทเพลง" ได้อย่างถูกต้องแน่
Osse:หรือจะบอกว่าข้าไม่มีทางเลือกก็ได้ เพราะข้าในตอนนี้เป็นเพียงแมวตัวหนึ่งเท่านั้น ถ้าจะใช้กล่องดนตรีนี้ ก็ออกจะลำบากอยู่
Osse:พูดมาตั้งมากมายแล้ว ไม่งั้นก็ลองดูก่อนสิ ยังจำสายพิณที่ได้มาจากพิณที่โบราณสถานก่อนหน้านี้ได้มั้ย? มันคือ "โน้ตเพลง" ที่บันทึกท่วงทำนองของ "บทเพลง" เอาไว้
Osse:เพียงนำมันใส่ลงไปในกล่องดนตรี เท่านี้กล่องดนตรีก็จะเริ่มบรรเลงเพลงขึ้นมาเอง
Paimon:อืม... ฟังดูเหมือนจะเป็นเพลงที่มีความสุขนะ รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาเลย...
Osse:ฮิฮิ ดูเหมือนว่ากล่องดนตรีจะไม่ได้เสียหาย และใช้งานได้ปกตินะ ดูสิ ปลอดภัยดีไม่ใช่รึไง?
Paimon:...ที่แท้คุณก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันใช้ได้รึเปล่า!
Osse:ข้าก็แค่ไม่มั่นใจเต็มร้อยก็เท่านั้น หลาย ๆ เรื่องเราก็ไม่สามารถตัดสินจากภายนอกนี่นา เจ้าว่าถูกมั้ยล่ะ?
Paimon:รู้สึกว่าคุณไม่ได้พูดถึงเรื่องกล่องดนตรีนะ... แต่เรื่องนี้ไว้ก่อนก็ได้ ต่อไปพวกเราต้องทำอะไรกันต่อเหรอ?
Osse:ไม่ว่ายังไง "บทเพลง" โกลาหลก็ต้องอยู่ที่นี่แน่ ถ้าพบตำแหน่งที่อยู่ของมัน บางทีเราอาจจะนำวิญญาณที่ถูกพรากไปของชาวเมืองกลับมาได้
Traveler:งั้นลองไปหาเบาะแสแถวนี้ก่อนละกัน
Osse:ตัดสินใจได้ดี ตามความทรงจำของฉัน ปราสาทแห่งนี้มีห้องประหลาดอยู่มากมาย บางทีเราอาจจะลองไปสำรวจดูก่อน
Osse:นอกจากนี้ ตรงห้องโถงกลางของปราสาทยังเป็นเวทีลึกลับอีกด้วย ถึงแม้ตอนนี้จะไม่มีการแสดงอะไรแล้วก็เถอะ...
Osse:แต่ในอดีตมันเคยเป็นทางเข้าที่นำไปสู่สถานที่ที่ลึกลงไปใต้น้ำ พลังของ "บทเพลง" ยังคงหลงเหลืออยู่ที่นั่น และต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่า มันมีอะไรผิดปกติรึเปล่า
Paimon:สถานที่ที่ลึกลงไป...?
Osse:ในสถานที่ที่ลึกลงไปใต้น้ำจะมีอะไรรอพวกเราอยู่กันแน่นะ?
Paimon:เวลาแบบนี้ยังจะมาลีลาอีกนะ! Osse นี่ก็ใจร้ายเหมือนกันนะเนี่ย
Osse:แต่ก่อนที่ปริศนาจะถูกเปิดเผย เราต้องหาเบาะแสในปราสาทให้ได้ซะก่อน มาเริ่มกันเลยเถอะ
Localized evidence
บทกวีสอดประสาน - อารัมภบท
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/205794568No text in the selected or fallback locales.
เมืองฝันพิศวง
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/3819739530Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/33310183
5
WQ
UI_ChapterIcon_Fontaine
7418420
world