Rotamız Ya Fener Ya Uzaklar
Ağaç enteresan bir şekilde lambaya çok uygundur. Lambayı hemencecik asarsınız.
79060Open quest →Quest Steps
Story evidence
Ağaç enteresan bir şekilde lambaya çok uygundur. Lambayı hemencecik asarsınız.
Paimon:İşte oldu! Işık artık çok uzakları aydınlatacak.
Paimon:Bekliyoruz tabii! Belki de seyyahlar ışığı çoktan görmüşlerdir ve şu anda buraya doğru dönüyorlardır.
Paimon:Yine hiçbir şey olmadı. Bir kişi bile dönmedi.
Panuelle:Merhaba. Sizi rahatsız etmek istemem ama ağacın tepesine lamba asmaktaki amacınız nedir?
Traveler:Şey, özetle şöyle...
Panuelle'e olanları anlatıyorsunuz...
Panuelle:Anladım. Esnoir ve fener olayını duymuştum, bunu iyi akıl etmişsiniz. Ancak...
Paimon:Gerçek anlamda gökyüzüne falan asmayacağız, değil mi?
Panuelle:Lambayı gökyüzüne asmak... Belki gerçekten mümkün olabilir.
Panuelle:Lütfen bitirmeme izin verin! Bu fikrim belki işe yaramayabilir...
Panuelle:Fısıltı Adası buraya uzak değil. O adadaki tanrıçaya bir hediye sunarsak o da bizden lütfunu esirgemeyecektir...
Traveler:Vay canına, öyle bir ada mı varmış!
Paimon:Aynen! Hadi o zaman, lambayı alıp Fısıltı Adası'na gidelim ve neler olacak bir bakalım!
Panuelle:Bu arada, o tanrıçanın hâlâ bizim dileklerimizi duyup duymadığını bilmiyorum...
Panuelle:Daha önce o adaya giderek hediyeler adadım ama dileklerim gerçekleşmedi. Belki bir yerde bir hata yapmışımdır...
Paimon:Ne dilemiştin ki?
Panuelle:Çok basit bir şeydi aslında. Chauvigne ile sonsuza dek arkadaş olmayı dilemiştim...
Panuelle:Burada birlikte yaşar, bu ağaca birlikte bakar, çay içip muhabbet ederdik...
Panuelle:Bir keresinde uzun bir yolculuğa çıktı ve döndüğünde neredeyse tanınamaz haldeydi. O halde olması benim için sorun değildi! Halen arkadaştık ve birbirimizi çok iyi anlıyorduk!
Panuelle:Ancak gittikçe daha da tuhaflaşıyordu, her günü garip mırıldanmalarla ve bunalımla geçiyordu... Tüm çay saati davetlerimi bile reddediyordu!
Panuelle:Artık arkadaşım olmak istemez diye çok korktum, o yüzden Fısıltı Adası'na gidip tanrıçadan bir dilekte bulundum.
Panuelle:Köyümüzdeki en eski efsaneye göre, aslında tanrıça cesurlara çok değer verirmiş. Cesur birisi ona cesaretinin kanıtı olarak bir hediye getirecek olsa ona hemen karşılık verirmiş...
Panuelle:Fakat ben... Bana herhangi bir lütufta bulunmayacak diye çok korktum, o yüzden yanımda bir de ejder pulu götürdüm.
Panuelle:Blokyum madenlerinden aniden çıkan dev ejderi biliyor musunuz?
Panuelle:Birçok evi yıktı, hatta o dağı bile yerle bir etti... Seyyahlarımız artık orada gemilerini tamir edemiyor ve alet edevat üretemiyorlar. Maceralarına başladıkları yeri bile değiştirmek zorunda kaldılar...
Panuelle:Dağ orada işte ama bugünlerde Kırık Deniz'in kendisi gibi kırık o da.
Panuelle:Ejderi kovmak ve köyümüzü savunmak için durmaksızın çabaladık!
Panuelle:Ne zaman Köyümüzün üzerinden geçse elimize sandalyeleri, masaları, çatalları ve kaşıkları aldığımız gibi onun peşine düşüyoruz.
Paimon:Neyse ki ejder köyünüzü yakmak ya da yerle bir etmek için geri gelmemiş.
Panuelle:Her neyse, ejderi kovalarken pullarından birkaçı düştü... Bu da yapacağız dediğimiz şeyi yaptığımızın bir kanıtı işte!
Panuelle:Yanımda götürdüğüm pulun cesaretimi kanıtlayacağına inanıyordum, ki komşularım da aynı şekilde düşünüyordu.
Panuelle:Pulu tanrıçanın heykelinin önüne koyduğumda muhteşem bir ışık yayarak parlamaya başladı.
Panuelle:Ben de bunu tanrıça dileğimi kabul etti ve çok yakında gerçekleştirecek diye anladım.
Panuelle:Ancak Chauvigne değişmedi. O saksının içinden çıkmayı reddetti ve her zamanki üzgün halinde hiçbir değişiklik olmadı.
Panuelle:Hatta bana seyyah olmamı ve onunla birlikte uzun bir yolculuğa çıkmamı tavsiye etti... Böyle bir şey yapamam!
Panuelle:Doğru. Chauvigne şu anda saksıdaki bir çiçek.
Panuelle:Ne güzel işte, değil mi? Ağacın yanında yaşayabiliyor, onunla ilgilenebiliyorum, onu suluyorum, birlikte çay içiyoruz, ona şarkılar söylüyorum.
Panuelle:Ama nereye giderse gitsin bana daima yerinden emin olmak istediğini söylüyor, çıktığı yolculuklarda öğrendiği bir şeymiş bu... O saksı da onun yeri zaten.
Panuelle:Ne kadar uğraşırsam uğraşayım, onu o saksıdan çıkartamıyorum... Tanrıça da dileğimi gerçekleştirmedi zaten. Sorunun ne olduğunu anlayamadım gitti...
Panuelle:Sürekli konuştuğum için kusura bakmayın. Epey vaktinizi almış olmalıyım.
Panuelle:Fısıltı Adası şu tarafta. Belki de tanrıça sizin dileklerinizi duymaya daha istekli olur.
Ağaç enteresan bir şekilde lambaya çok uygundur. Lambayı hemencecik asarsınız.
Paimon:İşte oldu! Işık artık çok uzakları aydınlatacak.
Paimon:Bekliyoruz tabii! Belki de seyyahlar ışığı çoktan görmüşlerdir ve şu anda buraya doğru dönüyorlardır.
Paimon:Yine hiçbir şey olmadı. Bir kişi bile dönmedi.
Panuelle:Merhaba. Sizi rahatsız etmek istemem ama ağacın tepesine lamba asmaktaki amacınız nedir?
Traveler:Şey, özetle şöyle...
Panuelle'e olanları anlatıyorsunuz...
Panuelle:Anladım. Esnoir ve fener olayını duymuştum, bunu iyi akıl etmişsiniz. Ancak...
Paimon:Gerçek anlamda gökyüzüne falan asmayacağız, değil mi?
Panuelle:Lambayı gökyüzüne asmak... Belki gerçekten mümkün olabilir.
Panuelle:Lütfen bitirmeme izin verin! Bu fikrim belki işe yaramayabilir...
Panuelle:Fısıltı Adası buraya uzak değil. O adadaki tanrıçaya bir hediye sunarsak o da bizden lütfunu esirgemeyecektir...
Traveler:Vay canına, öyle bir ada mı varmış!
Paimon:Aynen! Hadi o zaman, lambayı alıp Fısıltı Adası'na gidelim ve neler olacak bir bakalım!
Panuelle:Bu arada, o tanrıçanın hâlâ bizim dileklerimizi duyup duymadığını bilmiyorum...
Panuelle:Daha önce o adaya giderek hediyeler adadım ama dileklerim gerçekleşmedi. Belki bir yerde bir hata yapmışımdır...
Paimon:Ne dilemiştin ki?
Panuelle:Çok basit bir şeydi aslında. Chauvigne ile sonsuza dek arkadaş olmayı dilemiştim...
Panuelle:Burada birlikte yaşar, bu ağaca birlikte bakar, çay içip muhabbet ederdik...
Panuelle:Bir keresinde uzun bir yolculuğa çıktı ve döndüğünde neredeyse tanınamaz haldeydi. O halde olması benim için sorun değildi! Halen arkadaştık ve birbirimizi çok iyi anlıyorduk!
Panuelle:Ancak gittikçe daha da tuhaflaşıyordu, her günü garip mırıldanmalarla ve bunalımla geçiyordu... Tüm çay saati davetlerimi bile reddediyordu!
Panuelle:Artık arkadaşım olmak istemez diye çok korktum, o yüzden Fısıltı Adası'na gidip tanrıçadan bir dilekte bulundum.
Panuelle:Köyümüzdeki en eski efsaneye göre, aslında tanrıça cesurlara çok değer verirmiş. Cesur birisi ona cesaretinin kanıtı olarak bir hediye getirecek olsa ona hemen karşılık verirmiş...
Panuelle:Fakat ben... Bana herhangi bir lütufta bulunmayacak diye çok korktum, o yüzden yanımda bir de ejder pulu götürdüm.
Panuelle:Blokyum madenlerinden aniden çıkan dev ejderi biliyor musunuz?
Panuelle:Birçok evi yıktı, hatta o dağı bile yerle bir etti... Seyyahlarımız artık orada gemilerini tamir edemiyor ve alet edevat üretemiyorlar. Maceralarına başladıkları yeri bile değiştirmek zorunda kaldılar...
Panuelle:Dağ orada işte ama bugünlerde Kırık Deniz'in kendisi gibi kırık o da.
Panuelle:Ejderi kovmak ve köyümüzü savunmak için durmaksızın çabaladık!
Panuelle:Ne zaman Köyümüzün üzerinden geçse elimize sandalyeleri, masaları, çatalları ve kaşıkları aldığımız gibi onun peşine düşüyoruz.
Paimon:Neyse ki ejder köyünüzü yakmak ya da yerle bir etmek için geri gelmemiş.
Panuelle:... Öyle mi? Ama niyetini gösterme tarzı... Çok tuhaf. İlk başlarda ne dediğini anlamadığımız için kovalamıştık onu.
Panuelle:Giderken ardında bir pul bırakmış... Bu pulun cesaretimi kanıtlayacağına inanıyordum, ki komşularım da aynı şekilde düşünüyordu.
Panuelle:Pulu tanrıçanın heykelinin önüne koyduğumda muhteşem bir ışık yayarak parlamaya başladı.
Panuelle:Ben de bunu tanrıça dileğimi kabul etti ve çok yakında gerçekleştirecek diye anladım.
Panuelle:Ancak Chauvigne değişmedi. O saksının içinden çıkmayı reddetti ve her zamanki üzgün halinde hiçbir değişiklik olmadı.
Panuelle:Hatta bana seyyah olmamı ve onunla birlikte uzun bir yolculuğa çıkmamı tavsiye etti... Böyle bir şey yapamam!
Panuelle:Doğru. Chauvigne şu anda saksıdaki bir çiçek.
Panuelle:Ne güzel işte, değil mi? Ağacın yanında yaşayabiliyor, onunla ilgilenebiliyorum, onu suluyorum, birlikte çay içiyoruz, ona şarkılar söylüyorum.
Panuelle:Ama nereye giderse gitsin bana daima yerinden emin olmak istediğini söylüyor, çıktığı yolculuklarda öğrendiği bir şeymiş bu... O saksı da onun yeri zaten.
Panuelle:Ne kadar uğraşırsam uğraşayım, onu o saksıdan çıkartamıyorum... Tanrıça da dileğimi gerçekleştirmedi zaten. Sorunun ne olduğunu anlayamadım gitti...
Panuelle:Sürekli konuştuğum için kusura bakmayın. Epey vaktinizi almış olmalıyım.
Panuelle:Fısıltı Adası şu tarafta. Belki de tanrıça sizin dileklerinizi duymaya daha istekli olur.
Localized evidence
Panuelle ile konuş.
Evidence locale: tr
TextMap/TextMapTR.json/3084020668BinOutput/Quest/79060.json/JIJKODHIEED/833
7906009
79060
true
33