Ghost

Quest Steps

(test)隐藏$HIDDEN

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 82 linesOpen full page →

Paimon:Hey, bu Vodyanitsa'nın değiştirdiği şu karaborsa bilet ilanlarından biri değil mi? Hâlâ duruyor demek...

Paimon:Evet, Paimon da çok merak ediyor! E hazır adresi de buradayken... Yanına gidip kendimiz öğrensek ya!

Vodyanitsa:Bu sefer pek fazla mektup almadım. Beş altı tane falandır.

Paimon:Ha, tamam... O kadar da...

Paimon:Ayyy!

Traveler:Off, ödümüzü kopardın resmen!

Paimon:O da neydi öyle Vodyanitsa! Çıt bile çıkarmadan dibimize kadar nasıl sokuldun? Paimon hiç ayak sesi duymadı!

Vodyanitsa:Ayak sesi yoktu çünkü! Ben bir Su İfritiyim, balık kuyruğumun üstünde kayıp geldim.

Paimon:Haa... Dur bir dakika, hayır! Sırf buraya kuyruğunun üstünde kayarak geldin diye nasıl hiç ses çıkarmadığını açıklamış olmuyorsun ki!

Paimon:... Ne oldu sana bir anda böyle? İyi misin? Hımm, garip bir şey de yemedik ki ondan olsun...

Vodyanitsa:Hahahahaha! Tamam, tamam, dalga geçmeyi bırakıyorum. Kaymadım ama bilerek sessizce yanaştım. İsteyince bayağı sessiz olabiliyorum aslında. Odette bile geldiğimi duyamaz.

Vodyanitsa:Neyse, beni bu adreste ziyarete geleceğinizi söylediniz, değil mi? İyi ki buradaymışım o zaman. Yoksa onca yolu boşu boşuna tepecektiniz.

Vodyanitsa:Orayı sadece geçici olarak tutmuştum. Kimse yaşamıyor orada. Tiyatro ekibi arada bir uğrayıp postalarımı alıyor ve bana getiriyor.

Vodyanitsa:Gerçek adresimi kullansaydım, tam da kapısına imza peşinde koşan bir sürü hayran dayanınca Druzhna'nın gelip kurtarmak zorunda kaldığı o malum kişi gibi olurdum...

Vodyanitsa:Neyse, kaç tane mektup aldığımı merak ediyordunuz, değil mi? Benimle gelin, postaların hepsini tek bir yerde topladım.

Paimon:"Hepsi" mi? Iıı, neden kulağa "beş altı" taneden çok daha fazlasını almışsın gibi geliyor?

Vodyanitsa:E aldım tabii! İnsanların bana sırf bilet almak için yazdığını düşünmüyorsun herhalde.

Vodyanitsa:Benim gibi sanatçılar hep göz önünde oluyor, haliyle insanların ne istediğine kulak vermemiz lazım.

Vodyanitsa:... İstediklerinin gösterilerimle uzaktan yakından alakası olmayıp tek dertleri benimle laflamak olsa bile.

Vodyanitsa'nın peşine takılıp mektuplarla dolu bir odaya giriyorsunuz...

Vodyanitsa:İşte geldik, burası 5 Numaralı Hayran Mektubu Depolama Odası. Burayı daha yeni kullanmaya başladık, o yüzden içeride hâlâ bayağı yer var. Diğer dört oda o kadar tıklım tıklım ki, artık kapıyı açmaya bile gözüm kesmiyor... Resmen mektup denizinde boğulup gidebilirim...

Traveler:Bayağı... Çok mektup varmış.

Vodyanitsa:Evet. Sahneye ilk ayak bastığım andan itibaren insanlar bana yazmaya başladılar ve bir daha da hiç durmadılar.

Vodyanitsa:Başta tiyatrodakiler bana cevap yazmakla hiç uğraşma dediler. Hani, bir kere cevap vermeye başlarsam sırf karşılık alabilmek umuduyla daha da fazla mektup göndermeye heveslenirlermiş.

Vodyanitsa:Ama birine bir mektup yazıp da hiç cevap alamamanın ne kadar üzücü olduğunu düşünsene... Sanki boş bir tiyatroya şarkı söylemek gibi.

Vodyanitsa:Aynen öyle! Sırf tam hazırlıklı olayım diye oturdum kaligrafi bile çalıştım. İddia ediyorum ki tüm Su İfritleri arasında en güzel el yazısı bendedir.

Vodyanitsa:Şey... Buradaki mektuplar en yenileri. Muhtemelen son iki yıl içinde geldiler. Diğer dört odadaki mektupların bazıları çok ama çok daha eski.

Vodyanitsa:Bir ara, şarkı söylemeye bayılan bir Fatui askeriyle sık sık mektuplaşıyorduk. Ama maddi durumu elvermeyince şarkıcılık kariyerinden vazgeçmek zorunda kalmıştı.

Vodyanitsa:Bana yazıp tek başına pratik yapmaya ve kendini geliştirmeye nasıl devam edebileceğini sordu. Ben de ona şan egzersizleriyle ilgili birkaç tüyoyla birlikte birkaç da çizim yolladım.

Vodyanitsa:Daha sonraları ondan haber aldım, tüyolarımı denemiş ve sesi gerçekten epey gelişmiş. Hatta iş yerinde bile faydasını görmüş. Artık marşları çok daha kuvvetli bir sesle söyleyebiliyormuş. Bu onu gerçekten çok mutlu etmişti.

Vodyanitsa:Ben de onun adına çok mutlu oldum. Sonraki mektuplarımda ses tellerini koruması için ona birkaç tüyo daha verdim. Ama gel gör ki sonrasında uzunca bir süre ondan hiç mektup alamadım.

Vodyanitsa:En sonunda bana tekrar yazdığında, savaşta yaralandığını ve artık zar zor konuşabildiğini söyledi. Bir daha şarkı söyleyebileceğinden de hiç umudu kalmamış.

Vodyanitsa:Mektupla beraber kendi bestelerinden birkaçını da gönderip onlardan biraz ilham alabilirsem çok mutlu olacağını yazmış.

Vodyanitsa:Ben de onun parçalarını söylemeye karar verdim ve kayıtları ona yolladım. Yüreğinden kopup gelen o melodilerin ne kadar harika olduğunu ve beste yapmaya kesinlikle devam etmesi gerektiğini söyledim.

Vodyanitsa:Sonra bir de bana sürekli çizimler yollayan ufak bir kız vardı. Çok güzel şarkı söylüyormuşum, bu yüzden o da en güzel resimlerini benimle paylaşmak istemiş.

Vodyanitsa:Ona bir kutu pastel boya gönderdim, sanırım o da kendini iyice resim çizmeye kaptırdı... Çünkü ondan sonra bazen tek bir mektubun içinden beş altı tane pastel boya resim çıkıyordu.

Vodyanitsa:Büyüyünce sanat okumuş... Ondan aldığım bir sonraki mektupta portremi çizip çizemeyeceğini soruyordu.

Vodyanitsa:Ona neden portremi çizmek istediğini sordum. Bana değer verdiği için mi, yoksa içindeki sanat aşkından mı? Yoksa asıl derdi benim portremi çizerek adını duyurmak mıydı?

Vodyanitsa:Heh... Ondan sonra bir daha hiç haber alamadım... Ama o pastel boya çizimlerini hâlâ ara sıra çıkarıyorum. Onlara bakmak hoşuma gidiyor. Sonradan çizdiği o portrelerden çok daha ilginç geliyorlar bana.

Vodyanitsa:Geçenlerde eşini kaybetmiş yaşlı bir kadından bir mektup aldım. Neredeyse tamamen unuttuğu bir şarkıyı söylediğim için bana teşekkür etmek istemiş. Meğer o şarkı, ta gençliğinde eşiyle ilk tanışmasına vesile olan şarkıymış.

Vodyanitsa:Ben de ona, bir sonraki gösterim için benden bir şarkı isterse, bu şarkıyı "hiç unutulmayacak, çok sevilen bir eşe" adayacağımı söyledim.

Vodyanitsa:Bana yazan bir başkası da tiyatroya sık sık gelmeye parası yetmeyen bir öğrenciydi. Tiyatroda çalışan bir okul arkadaşının yardımıyla arka kapıdan içeri sızıp, sonra da ekipman odasında çömelip gösteriyi gizli gizli dinlediğini itiraf etti...

Vodyanitsa:Eline para geçince, ödemediği biletlerin parasını vereceğine söz verdi. Ama ben ona sadece derslerine odaklanmasını, yemeğini düzgün yemesini söyleyip birkaç ücretsiz bilet yolladım.

Vodyanitsa:Evet. Hâlâ arada bir açıp okurum onları. Heh, hatta bazen mektuplarla konuştuğum bile oluyor.

Vodyanitsa:Bunların hepsi şarkılarımı dinlemeye gelen insanlardan. Sesimi dinlerken kendi dünyalarına dalıp kendi danslarını etmeye başlıyorlar. Yazdıklarında kimisinin kararlılığını ve savaşma ruhunu, kimisininse o sessiz hüznünü ve kabullenişini duyabiliyorum...

Vodyanitsa:Sonunda hepsi er ya da geç sessizleşiyor... Sanki denizin o uçsuz bucaksız derinliklerinde kaybolup gitmişler gibi. Bir daha da hiçbirinden ses seda çıkmıyor.

Vodyanitsa:Ama ne olursa olsun, umarım bir zamanlar çok güzel şarkı söyleyen ve onlar onu ne kadar içten dinlediyse, onları dinlemeye de aynı içtenlikle vakit ayıran bir İfrit olduğunu hep hatırlarlar.

Vodyanitsa:Eğer tiyatro, Su İfritlerinin bütün o duygularını içine sığdırdığı bir kapsa...

Vodyanitsa:O zaman sanırım bu beş hayran posta odası da benim özel tiyatrom gibi bir şey... İçi bana, sadece bana dair bir sürü duyguyla tıka basa dolu.

Vodyanitsa:Gerçekten mi? Harika olur. Ama... Zaten başkalarından seninle ilgili bir sürü hikaye duydum.

Vodyanitsa:O hikayeler ne kadar heyecan verici olsa da başkaları tarafından zaten defalarca anlatıldı. Ben senin hakkında yepyeni hikayeler dinlemeyi çok daha fazla isterim... Anlarsın ya, daha önce kimsenin duymadığı ve sadece benim bileceğim hikayeler.

Vodyanitsa:Emin misin? Söz verdin o zaman! Hadi ver elini. Sen de Paimon.

Vodyanitsa:... Güzel. Böylece bir Su İfritiyle "sözleşme" yapmış oldun. Eğer günün birinde sözünden cayacak olursan, tıpkı bedenlerini terk etmeyi seçen Su İfritleri gibi sonsuza dek lanetlenesin...

Vodyanitsa:O lanet yüzünden ne tek kelime edebilesin ne de bir damla gözyaşı dökebilesin. Olur da gün ışığına çıkarsan, köpük olup dört rüzgara savrulasın...

Paimon:Iıı... Ne? B-Bu gerçekten bir lanet mi? Daha önce böylesini hiç duymamıştık...

Paimon:Şey, Vodyanitsa... Acaba bu "sözleşme"nin şartlarını bizim için bir yere yazabilir misin? Hani olur da ileride Traveler ile hafızamızı falan tazelememiz gerekirse diye... Sonra teknik bir detaya takılıp da gafil avlanmayalım...

Vodyanitsa:Hahahahahaha! Şaka yapıyorum yahu... Yok öyle bir lanet falan. Sırf çocukları korkutmak için uydurulmuş o saçma sapan peri masalı cezalarından biri işte.

Vodyanitsa:Verdiğin söz teknik olarak bir Su İfritiyle yapılmış bir sözleşme sayılsa da, sözünden dönersen başına gelecek en kötü şey... Heh, ihanetten kahrolmuş, suyun içinde hüngür hüngür ağlayan üzgün bir Su İfriti görmek olur.

Vodyanitsa:Gerçi aslına bakarsan, suyun içinde olsam gözyaşlarımı göremezdin bile herhalde. Hehe, o yüzden hiç kafana takma. Sözünden dönsen bile başına kötü bir şey gelmez.

Vodyanitsa:O zaman sözünü tut ve bana yaz! Olur da unutursan hatırlatmak için ben sana yazarım, hiç şüphen olmasın.

Vodyanitsa:Ben de karşılığında şimdi sadece senin için bir şarkı söyleyeyim. Ne dersin?

Vodyanitsa:En önden bilet alsan bile böyle bir deneyimi parayla satın alamazsın. O yüzden tadını çıkar!

Vodyanitsa:Hımm, dur bakayım, sana hangi şarkıyı söylesem?

Vodyanitsa:Hah, buldum. Mükemmel.

Vodyanitsa:♪~♪~♪~

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 3280105404
(test)隐藏$HIDDEN
(test)隐藏$HIDDEN

Evidence locale: zh-CN

Text source
Path
TextMap/TextMapCHS.json
JSON Pointer
/3280105404

Properties

5

quest7780201

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/77802.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/0
order
1
subId
7780201
mainId
77802
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
1