Ghost

Quest Steps

(test)隐藏$HIDDEN

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

(test)隐藏$HIDDEN

Open step page →
Conversation 1 · 82 linesOpen full page →

Paimon:หือ นี่มันใบปลิวของพวกขายตั๋วผีที่ Vodyanitsa แก้ไขไปเมื่อคราวก่อนไม่ใช่เหรอ? ยังแปะอยู่ตรงนี้อีกเหรอเนี่ย...

Paimon:พอพูดแบบนี้ ฉันก็ชักจะอยากรู้ขึ้นมาแล้วสิ งั้นเราลองไปหาเธอตามที่อยู่นี้ดูมั้ย?

Vodyanitsa:ครั้งนี้ได้รับไม่เยอะเท่าไหร่ แค่ประมาณห้าหกฉบับเอง

Paimon:อ๋อ ที่แท้ก็มีแค่...

Paimon:เหวอ!?

Traveler:ตกใจหมดเลย!

Paimon:Vodyanitsa เดินยังไงของเธอ ทำไมถึงไม่มีเสียงฝีเท้าเลยล่ะ!

Vodyanitsa:ฉันเป็นอิมป์น้ำนะ เมื่อกี้ใช้หางปลาไถลมา ก็เลยไม่มีเสียงฝีเท้าไง

Paimon:อย่างนี้นี่เอง... ซะเมื่อไหร่ล่ะ! ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ว่าทำไมถึงใช้หางปลาไถลมาแบบไม่มีเสียงได้!

Paimon:ทำไมเธอถึงเริ่มพูดจาเพ้อเจ้อไปด้วยล่ะ... ช่วงนี้เราก็ไม่ได้กินอะไรแปลก ๆ เข้าไปสักหน่อย

Vodyanitsa:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ไม่แกล้งพวกเธอแล้ว เมื่อกี้ฉันจงใจเดินเบา ๆ ต่างหาก เรื่องซ่อนเสียงฝีเท้านี่ฉันถนัดอยู่แล้ว ขนาด Odette ยังจับไม่ได้เลยเชียวนะ

Vodyanitsa:แต่เมื่อกี้พวกเธอบอกว่าจะลองไปตามที่อยู่นี้งั้นเหรอ? โชคดีนะที่ฉันมา ไม่งั้นพวกเธอคงไปเสียเที่ยวแน่

Vodyanitsa:ที่อยู่พวกนี้เป็นแค่อะพาร์ตเมนต์ที่ฉันเช่าไว้ชั่วคราว ไม่มีใครอยู่หรอก มีแค่เจ้าหน้าที่ของโรงละครที่จะไปรวบรวมจดหมายตามเวลาที่กำหนด แล้วเอามาให้ฉัน

Vodyanitsa:ไม่งั้น ฉันคงโดนผู้ชมที่กระตือรือร้นรุมล้อมขอลายเซ็นที่หน้าประตู เหมือนเจ้าทึ่มคนก่อน... และสุดท้ายก็คงต้องพึ่งกองทัพพันธสัญญาเหมันต์มาช่วยเคลียร์อยู่ดี

Vodyanitsa:เอาละ พวกเธออยากรู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันได้รับจดหมายกี่ฉบับ? ไปกันเถอะ ฉันเก็บจดหมายทั้งหมดเอาไว้ในห้องเดียวแล้ว

Paimon:ทั้งหมด...? เดี๋ยวก่อน ทำไมฟังดูเหมือนมีมากกว่าห้าหกฉบับล่ะ?

Vodyanitsa:แน่นอนอยู่แล้ว เธอคงไม่ได้คิดว่าทุกคนส่งจดหมายมาหาฉันแค่เพื่อขอซื้อตั๋วเข้าชมหรอกนะ?

Vodyanitsa:คนที่ยืนอยู่บนเวทีจำเป็นต้องแบกรับสายตาของผู้ชมที่อยู่ด้านล่าง และรับฟังเสียงของพวกเขา

Vodyanitsa:ถึงแม้ว่า... เสียงเหล่านั้นจะไม่เกี่ยวกับการแสดง และแค่อยากจะคุยกับฉันก็ตาม

คุณมาถึงห้องที่มีจดหมายกองอยู่เต็มไปหมดพร้อมกับ Vodyanitsa...

Vodyanitsa:ที่นี่คือห้องเก็บจดหมายหมายเลข 5 ของฉัน ห้องนี้เพิ่งจะเปิดใช้งาน ก็เลยยังดูโล่ง ๆ อยู่ สี่ห้องแรกแน่นเอี๊ยดแล้ว ฉันไม่กล้าแม้แต่จะผลักประตูเข้าไป ไม่งั้นคงได้จมอยู่ในกองจดหมายแน่ ๆ

Traveler:เยอะขนาดนี้เชียว...

Vodyanitsa:ใช่แล้ว ตั้งแต่วินาทีที่ฉันก้าวขึ้นไปบนเวที ทุกคนก็ส่งจดหมายมาให้ฉันไม่ขาดสาย

Vodyanitsa:ทีแรกทุกคนในโรงละครแนะนำฉันว่าไม่ต้องตอบจดหมาย เพราะถ้าฉันตอบกลับไปสักฉบับ อีกหน่อยก็จะได้รับแต่จดหมายที่หวังจะให้ฉันตอบกลับ

Vodyanitsa:แต่ถ้าจดหมายไม่ได้รับการตอบกลับ ก็เหมือนกับเสียงเพลงบนเวทีที่ไร้คนฟัง... แบบนั้นคงกร่อยน่าดู

Vodyanitsa:ใช่แล้ว ฉันอุตส่าห์ฝึกคัดลายมือเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ฉันกล้าพูดเลยว่าในเผ่าอิมป์น้ำ ลายมือของฉันสวยที่สุด

Vodyanitsa:หืม... ที่นี่มีแต่จดหมายใหม่ ๆ น่าจะเป็นจดหมายในช่วงหนึ่งถึงสองปีมานี้ ในห้องเก็บจดหมายอีกสี่ห้อง ยังมีจดหมายที่เก่ากว่านี้ด้วย

Vodyanitsa:ฉันจำได้ว่ามีทหาร Fatui คนหนึ่งชอบร้องเพลงมาก แต่ฐานะการเงินของเธอค่อนข้างขัดสน เธอจึงล้มเลิกเส้นทางนักร้องไป

Vodyanitsa:เธอส่งจดหมายมาถามฉันว่ามีวิธีฝึกร้องเพลงด้วยตัวเองหรือเปล่า ฉันก็เลยสอนวิธีวอร์มเสียงให้เธอแบบง่าย ๆ แถมยังแนบคำอธิบายพร้อมภาพประกอบไปด้วย

Vodyanitsa:ในจดหมายฉบับต่อมา เธอบอกด้วยความดีใจว่าหลังจากฝึกตามวิธีของฉันแล้ว เธอสามารถเปล่งเสียงที่ไพเราะออกมาได้จริง ๆ แม้แต่เวลาที่ร้องเพลงทหารก็ยังหนักแน่นทรงพลังเป็นพิเศษ

Vodyanitsa:ฉันดีใจมาก จึงเขียนจดหมายไปหาเธออีกหลายฉบับ คอยกำชับวิธีดูแลรักษาเสียงให้เธอมากมาย แต่กลับไม่ได้รับจดหมายตอบกลับมานาน

Vodyanitsa:ตอนที่ได้รับจดหมายตอบกลับจากเธอในครั้งถัดมา เธอบอกว่าลำคอของเธอได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้ แค่พูดคุยยังลำบาก หลังจากนี้คงร้องเพลงไม่ได้อีกแล้ว

Vodyanitsa:มีเพลงที่เธอแต่งเองอีกหลายเพลงแนบมากับจดหมายด้วย เธอบอกว่าตัวเองไม่ได้ใช้มันแล้ว ถ้าฉันสามารถหาแรงบันดาลใจจากมันได้ก็คงจะดีไม่น้อย

Vodyanitsa:ฉันร้องเพลงทั้งหมดที่เธอแต่ง บันทึกเสียง แล้วส่งไปให้เธอ พร้อมกับบอกว่า: เสียงเพลงในใจของเธอไพเราะมากจริง ๆ และเธอควรจะแต่งเพลงต่อไป

Vodyanitsa:ยังมีเด็กอีกคนหนึ่งที่มักจะส่งภาพวาดลายเส้นง่ายๆ มาให้ฉัน เธอบอกว่าเพลงที่ฉันร้องนั้นเพราะมาก เธอจึงอยากส่งภาพวาดที่สวยที่สุดมาให้ฉันบ้าง

Vodyanitsa:ฉันส่งสีเทียนกลับไปให้เธอหนึ่งกล่อง หลังจากนั้นเธอก็ขยันวาดรูปมากขึ้น บางครั้งในจดหมายฉบับเดียวมีภาพวาดสีเทียนแนบมาด้วยตั้งห้าหรือหกใบ

Vodyanitsa:หลังจากนั้น เธอก็เริ่มศึกษาศิลปะอย่างจริงจัง... พอฉันได้รับจดหมายจากเธออีกครั้ง ก็เป็นตอนที่เธอขอวาดภาพเหมือนให้ฉัน

Vodyanitsa:ฉันถามเธอว่า ภาพวาดนี้เกิดขึ้นจากความชื่นชอบในตัวฉัน หรือจากการแสวงหาศิลปะ หรือเธอแค่อยากอาศัยภาพเหมือนของฉันเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง?

Vodyanitsa:หึ หลังจากนั้นฉันก็ไม่เคยได้รับจดหมายจากเธออีกเลย... แต่ฉันก็ยังหยิบภาพวาดสีเทียนในวัยเด็กของเธอขึ้นมาดูเป็นบางครั้ง มันน่าสนใจกว่าภาพเหมือนที่เธอวาดขึ้นในภายหลังตั้งเยอะ

Vodyanitsa:เมื่อไม่นานมานี้ หญิงชราที่ตอนนี้อยู่ตัวคนเดียวส่งจดหมายมาหาฉัน เพื่อขอบคุณที่ฉันนำบทเพลงที่แม้แต่เธอเองก็เกือบจะลืมไปแล้ว กลับมาร้องใหม่อีกครั้ง ในตอนที่เธอยังเด็ก ก็ได้รู้จักกับคนรักของตัวเองก็เพราะเพลงนั้น

Vodyanitsa:ฉันถามเธอว่ายังอยากฟังเพลงอะไรอีก ในการแสดงครั้งต่อไป ฉันพูดว่า: บทเพลงนี้ขอมอบให้กับคนรักผู้เป็นที่จดจำตลอดไป

Vodyanitsa:และยังมีนักเรียนส่งจดหมายมาหาฉัน เขาบอกว่าตัวเองไม่มีเงินมาดูการแสดงบ่อย ๆ จึงทำได้แค่ขอร้องให้เพื่อนที่ทำงานพิเศษในโรงละคร ช่วยเปิดประตูหลังให้ แล้วแอบเข้าไปนั่งหลบอยู่ในห้องเก็บอุปกรณ์เพื่อแอบฟังฉันร้องเพลง...

Vodyanitsa:เขายังบอกอีกว่าถ้าตัวเองมีเงินเมื่อไหร่ จะจ่ายค่าตั๋วคืนให้ครบทั้งหมด ฉันเลยบอกว่า: เธอกินข้าวให้อิ่มและตั้งใจเรียนเถอะ พร้อมกับแนบตั๋วอีกหลายใบไปกับจดหมาย

Vodyanitsa:ใช่ บางทีฉันก็เอาออกมาดู แล้วก็พูดคุยกับจดหมายพวกนี้ด้วย

Vodyanitsa:นี่คือผู้ชมของฉัน พวกเขาฟังเสียงร้องของฉัน จากนั้นก็เต้นรำอยู่ในโลกของตัวเอง ในจดหมายที่พวกเขาส่งมา ฉันได้ยินทั้งเสียงของความฮึกเหิมที่เปี่ยมด้วยขวัญกำลังใจ และเสียงของการถอนตัวด้วยความโศกเศร้า...

Vodyanitsa:ท้ายที่สุดแล้ว เมื่อถึงจุดหนึ่งทุกคนก็จะตกอยู่ในความเงียบงัน... ราวกับจมดิ่งสู่ก้นทะเลลึก และฉันก็จะไม่ได้รับจดหมายใหม่จากพวกเขาอีกต่อไป

Vodyanitsa:แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ฉันหวังว่าพวกเขาจะจดจำได้ ว่ามีอิมป์น้ำที่ร้องเพลงเก่งมากคนหนึ่ง เคยรับฟังเสียงของพวกเขาอย่างจริงจัง เช่นเดียวกับที่พวกเขาตั้งใจฟังเสียงเพลงของเธอ

Vodyanitsa:หึ... หากโรงละครเปรียบเสมือนสถานที่รวบรวมความรู้สึกทั้งหมด ของเผ่าอิมป์น้ำอย่างเราละก็...

Vodyanitsa:งั้นฉันคิดว่า ในห้องเก็บจดหมายทั้งห้าห้องของฉัน ก็คงจะรวบรวมอารมณ์ความรู้สึกนับไม่ถ้วน ที่เกี่ยวกับตัวฉันเอาไว้ด้วยเช่นกัน... เป็นความรู้สึกที่มีแค่ฉัน และเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว

Vodyanitsa:งั้นเหรอ? งั้นก็ดี แต่... เรื่องราวที่เธอพบเจอมาก่อนหน้านี้ ฉันได้ยินคนอื่นเล่าให้ฟังมาเยอะแล้ว

Vodyanitsa:แม้ว่าจะเป็นเรื่องราวที่น่าสนใจ แต่ถ้าเทียบกับการเดินทางที่ผู้คนพากันเล่าขานแล้ว ฉันอยากฟังประสบการณ์ใหม่เอี่ยมของเธอมากกว่า... ประสบการณ์ลับแบบที่ไม่เคยบอกใคร และเล่าให้ฉันฟังคนเดียว

Vodyanitsa:เอ๋ จริงเหรอ? สัญญาแล้วนะ มาจับมือกัน Paimon ก็ด้วย

Vodyanitsa:...อื้ม ดีมาก ๆ แบบนี้ถือว่าเธอได้ทำสัญญากับภูตอย่างเป็นทางการแล้ว ถ้าผิดสัญญา เธอจะต้องคำสาปไปตลอดกาล เหมือนพวกอิมป์น้ำที่ยอมสละร่างกายของตัวเอง...

Vodyanitsa:ภายใต้คำสาปนั้น เธอจะพูดและร้องไห้ไม่ได้อีกต่อไป แค่โดนแสงแดด ก็จะกลายเป็นฟองที่กระจัดกระจาย...

Paimon:อะ... เอ๋? มะ... มีคำสาปแบบนั้นด้วยเหรอ? พวกเราเพิ่งจะเคยได้ยินเป็นครั้งแรกเลย...

Paimon:เอ่อ Vodyanitsa เธอช่วยเขียนสัญญาที่เราต้องทำตามให้หน่อยได้มั้ย? ฉันกลัวว่าวันดีคืนดี Traveler กับฉันจะเผลอทำผิดสัญญาไปโดยไม่รู้ตัว...

Vodyanitsa:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ล้อเล่นน่ะ ไม่มีคำสาปแบบนั้นหรอก บทลงโทษที่ไม่มีเหตุผลแบบนี้ มีแต่ในนิทานหลอกเด็กเท่านั้นแหละ

Vodyanitsa:ถึงแม้ว่าสัญญาระหว่างเธอกับฉันจะถือเป็นสัญญาที่ทำไว้กับภูตจริง ๆ ก็เถอะ แต่ต่อให้เธอผิดสัญญา... เฮ้อ ก็จะมีแค่อิมป์น้ำที่ผิดหวังคนหนึ่งร้องไห้อยู่ในน้ำเท่านั้นแหละ

Vodyanitsa:ถึงยังไงก็อยู่ในน้ำ เธอคงมองไม่เห็นน้ำตาฉันหรอก ดังนั้นสบายใจได้ ต่อให้เธอผิดสัญญา ก็ไม่มีผลอะไรหรอก

Vodyanitsa:งั้นก็จำเรื่องที่จะเขียนจดหมายหาฉันไว้ให้ดีล่ะ ถ้าไม่ไหวจริง ๆ เดี๋ยวฉันจะคอยส่งจดหมายไปเตือนเธอเป็นระยะ ๆ

Vodyanitsa:อ้อ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ฉันจะร้องเพลงให้เธอฟังแค่คนเดียว เป็นค่าตอบแทนล่วงหน้าดีมั้ย?

Vodyanitsa:ตั๋วที่นั่งแถวหน้าสุดแบบนี้ซื้อยากมากนะ เธอต้องตั้งใจฟังให้ดีล่ะ

Vodyanitsa:ขอฉันคิดดูก่อน ร้องเพลงไหนดีนะ...

Vodyanitsa:อ๊ะ เอาเพลงนี้ก็แล้วกัน

Vodyanitsa:♪~♪~♪~

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 3280105404
(test)隐藏$HIDDEN
(test)隐藏$HIDDEN

Evidence locale: zh-CN

Text source
Path
TextMap/TextMapCHS.json
JSON Pointer
/3280105404

Properties

5

quest7780201

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/77802.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/0
order
1
subId
7780201
mainId
77802
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
1