Bilgelik Tanrısı'nın İzinde
Hah! Bak sen, Dehya da buralardaymış! Seni neredeyse altı aydır görmüyorum.
3004Open quest →Quest Steps
Story evidence
Lambad:Hah! Bak sen, Dehya da buralardaymış! Seni neredeyse altı aydır görmüyorum.
Lambad:Homayani ailesinin koruması olduğunu duydum. Öyle işleri sıkıcı buluyorsun sanıyordum, hehe.
Dehya:Hehe, zamanla alışıyorsun. Buraya bir menü alabilir miyiz?
Lambad:Tabii... Aa, siz Homayani hanımefendi değil misiniz? Sizin gibi önemli kişileri ağırlama fırsatımız pek olmuyor doğrusu. Derhal en iyi yemeklerimizi hazırlayacağız!
Dunyarzad:Teşekkür ederim beyefendi fakat hiç lüzumu yok. Az Moram kaldı ve olabildiğince çok para biriktirmem lazım.
Dunyarzad:Ah, lütfen bu ikisine elinizdeki en iyi yemekleri getirin. Onlar benim yeni arkadaşlarım olduklarından, onları iyi bir şekilde ağırlamak istiyorum.
Paimon:Evet! Bize Devi Kusanali hakkında verdiğin bilgiler için zaten minnettarız!
Lambad:Ajilenakh Kömür Keklerimize ne dersiniz? Oldukça ucuz ve popüler olan atıştırmalığımızdır. Bak, oradaki müşteriler de bu keklerden yiyor.
Paimon:Hım... Yanmış ve kuru görünüyorlar... Şey, Paimon bir şey almayacak.
Paimon:Hey! Paimon'un da tercihleri vardır!
Siparişlerinizi verdikten sonra Dunyarzad'la Devi Kusanali hakkında sohbet etmeye devam ediyorsunuz...
Paimon:Dunyarzad, buraya ilk geldiğimizde birçok kişiye sorduk ve neredeyse kimse Devi Kusanali'yi önemsemiyor gibiydi. Onun yolundan gitmeni sağlayan şey ne oldu?
Dunyarzad:Bana Doğa Hükümdarı'yla nasıl görüşebileceğinizi sormuştunuz, hatırlıyor musun? Nasıl görüşebileceğinizi bilmiyorum tabii ama ben onu daha önce gördüm galiba.
Paimon:Nasıl, gerçekten mi?
Dunyarzad:Evet, o zamanlar çocuktum. Hastalığım yüzünden o yılın büyük bir kısmını yatakta geçirmiştim.
Dunyarzad:Eve tıkılı kalıp hiç arkadaş edinememiştim. Ailem ise bir tedavi bulmak için ellerinden geleni yaptı... Ne var ki Akaşa'nın bile duruma çare olacak bir bilgisi yoktu.
Dunyarzad:Daha küçücüktüm ama ne umudum kalmıştı ne de hayalim... Geçirdiğim havalelerden biri o kadar kötüydü ki günlerce yarı baygın bir halde kalmıştım.
Dunyarzad:Derken bir gece uyandım, odamda yalnızdım. Çok korkmuştum, vücudumu hareket ettiremiyordum. Ağlıyordum ancak sesim çıkmıyordu.
Dunyarzad:İşte o anda uhrevi bir ses kafamın içinde benimle konuştu: "Dunyarzad, korkma. Ağlamana gerek yok."
???:Dunyarzad, korkma. Ağlamana gerek yok.
Dunyarzad:Sen de kimsin? Adımı nereden biliyorsun?
???:Hımm, nasıl anlatsam? Bunu pek anlayamayabilirsin ama ben aslında seninle ilgili her şeyi biliyorum.
Dunyarzad:Gerçekten mi?
???:Tabii ki. Gök gürültüsünden korktuğunu, her sabah ilaç içmekten nefret ettiğini ve annenin eteğindeki çiçeklerin yapraklarını saymayı çok sevdiğini biliyorum.
Dunyarzad:Vay be, gerçekten her şeyi biliyorsun.
???:Dunyarzad, istediğin bir şey var mı?
Dunyarzad:İstediğim mi? Yok aslında... Zaten hiçbir yere gidemiyorum, hiçbir şey yapamıyorum.
???:Öyle mi? Ama sen çocuk değil misin? Tüm çocukların dilekleri olur. Bana istediğin şeyi söyle, belki ben gerçekleştirebilirim.
Dunyarzad:O halde... Hastalığımın geçmesini sağlayabilir misin?
???:Şey... Üzgünüm, şu an bunu yapabilecek güce sahip değilim...
Dunyarzad:O zaman... Benim arkadaşım olur musun?
Dunyarzad:Daha sonra o ses şöyle dedi: "Tamam, ben senin arkadaşın olacağım."
Dunyarzad:O günlerde vücudum acı içinde olsa da o ses bana cesaret verdi ve bana muhteşem şeyler anlattı.
Dunyarzad:Penceremin önünde, serpilip büyüyen Sumeru Şehri uzanıyordu. Şehrin ötesinde muhteşem yağmur ormanı vardı, onun ötesinde ise Samiel Duvarı, çöller ve tüm Teyvat...
Dunyarzad:Hastalık nöbetim nihayet sona erdiğinde o sesi artık duymuyordum. Bunları anneme anlattım ama o hayal görmüş olabileceğimi söyledi.
Dunyarzad:Yine de ben o sesin hayal gücümün bir ürünü olmadığını biliyorum! Ondan önce "Teyvat" kelimesini hiç duymamıştım.
Dunyarzad:Evet, aynen öyle!
Dunyarzad:O ses olmasaydı dışarıdaki dünyayı hiçbir zaman bu kadar merak etmezdim. Hatta okumayı öğrenmezdim ve tüm o kitapları da okumamış olurdum.
Dunyarzad:O ses içimde bilgelik arzusu uyandırdı... Onun Doğa Hükümdarı olduğuna emindim.
Dunyarzad:Ona yaptığı iyiliklerin karşılığını verebilmeyi umuyordum. Hatta bugün de onun için Sabzeruz Festivalinin hazırlıklarına yardım edebilmek için koşturuyordum.
Paimon:Sabzeruz Festivali nedir?
Dunyarzad:Devi Kusanali'nin doğum günü, yani bilgeler tarafından bulunduğu gün.
Dunyarzad:Aslında bu özel gün, eskiden Mahadevi Rukkhadevata'nın doğum günü olarak kutlanıyordu. O öldüğünde ise Devi Kusanali'nin doğum günü olarak kutlanmaya başlandı.
Dunyarzad:O günlerde onun Sumeru'ya dönüşünü kutlarken herkesin çok eğlendiğini duyardım. Herkes bu festivale büyük ilgi gösterirdi.
Dunyarzad:Ama Akademinin etkisiyle halk zamanla bu festivale olan ilgisini yitirdi.
Dunyarzad:Akademi, Sumeru'da Mahadevi Rukkhadevata'ya adanmış olan çoğu özel güne bilfiil katılıyor ama Sabzeruz Festivaline kaynak ayırmak bir yana dursun, onlar bu günü resmen yok sayıyorlar.
Dunyarzad:Belki de Devi Kusanali'nin doğumunu, Mahadevi Rukkhadevata'nın ölümünü ispatlayan bir şey olarak görüyorlar, bu yüzden de bu günü kutlama konusunda isteksizler.
Paimon:Off, bu korkunç bir şey.
Dunyarzad:Evet. Kesinlikle korkunç bir şey!
Dunyarzad:Sumeru'yu kuran tabii ki Mahadevi'ydi ama sonuçta geçtiğimiz birkaç yüzyıl boyunca bizi bir yerlerden sessizce koruyan da Devi Kusanali değil mi?
Dehya:*öhöm* Etrafımızda başkaları olduğunu unutmayın. Kendinizi kaptırmayın...
Dunyarzad:Kapalı Çarşı'dakilerin Sabzeruz Festivalini hâlâ kutladığını biliyorum. Tabii hiçbiriyle henüz tanışmadım, o yüzden herhangi bir katkıda bulunamadım.
Dunyarzad:Ama son zamanlarda Devi Kusanali'nin müridi olan bir arkadaş edindim.
Dunyarzad:Biriktirdiğim tüm Morayı ona verdim çünkü bu yıl mükemmel bir festival düzenlemesini istiyorum. Devi Kusanali için en azından bunu yapabilirim.
Dehya:Bir dakika. Bu arkadaşın Nilou olabilir mi? Malikaneye çiçekler gönderen yani?
Dunyarzad:Evet, ta kendisi.
Dehya:Geçen gün onu yüzünde gergin bir ifadeyle giderken gördüm, kollarında bir şey saklıyor gibiydi. Ona bir şey mi verdin?
Dunyarzad:Ah, evet... Başta pek Mora biriktirememiştim, o yüzden Nilou'ya satması için eteklerimden birini verdim.
Dunyarzad:Nilou'yla bugün Kapalı Çarşı'da buluşup gelişmeleri konuşmak üzere sözleşmiştik. Dehya, bana eşlik eder misin?
Dehya:Tabii. Yol biraz uzun ama... Ben sizi taşırım.
Dunyarzad:Hayır, bu senin için bile zor olur.
Dehya:Bence sizi taşımamı kabul edin. Eğer yürümenize müsaade edersem kim bilir ne kadar sürede varırız! Ayrıca size bir şey olursa babanız bu konuda söylenip durur.
Traveler:Biz de gelebilir miyiz?
Dunyarzad:Elbette! Nilou daha fazla kişinin Devi Kusanali'ye ilgi gösterdiğini gördüğünde çok mutlu olacak.
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
Handa biraz dinlen.
Evidence locale: tr
TextMap/TextMapTR.json/2833611612ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/262810
300409
3004
2833611100
{
"type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
"param": [
"Q300409_guide",
"",
"",
"",
""
],
"autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 1072,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_POINT"
}{}10