Ghost

Quest Steps

Çağırma ayinine başla.

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

Çağırma ayinine başla.

Open step page →
Conversation 1 · 118 linesOpen full page →

Paimon:Aa, daha demin gördüğümüz resim bu! Duvarla birlikte o da bu tarafa döndü!

Paimon:Bu durum gittikçe daha da korkunç olmaya başladı! B-Burası neresi böyle ya?

Yae Miko:Pekala. Şimdi size gizli Kitsune büyülerinden birini göstereceğim. Bu resim aslında bir "hızlı çağırma aracı", yani bu resim sayesinde zahmetli ruh çağırma aşamaların çoğunu atlayabileceğim.

Yae Miko:Bu bulanık aynaya yansıyan görüntü Inazuma'nın mazide kalan bir dönemine ait. Geçmişin manzarasını görüp hareketlenmeye başlayan ruhlar da o yüzden aynanın büyüsüne kapılıyor.

Yae Miko:Sıra sende ufaklık. Gel, buraya otur.

Yae Miko:Evet. Ruh çağırma ayinleri ölü kişinin ruhu canlı kişinin bedenini ele geçirsin diye yapılır sonuçta.

Yae Miko:O Oni samurayın ruhuna ne olduğunu gördünüz. Ele geçirdiği bedenden ayrılınca ancak kısa bir süreliğine formunu koruyabildi. Sonra da hemen yok oluverdi.

Paimon:Traveler ele geçirilsin diye bir ruh çağırmanın kötü sonuçlar doğurmayacağından emin miyiz peki?

Yae Miko:Kıyamam, bu ufaklığa ne kadar değer veriyormuşsun öyle. Hıh, doğrusu biraz kıskandım. Keşke benim arkadaşlarım da böyle şefkatli olsaydı.

Yae Miko:Neyse. Korkuyor musun küçük dostum? Hiç merak etme, sen gözünü kırpmadan bitecek. Rüya görecekmişsin gibi düşün.

Traveler:Ne yapmam lazım?

Yae Miko:Sandalyeye otur ve resme bak. Vücudunu ve zihnini de rahatlatmaya çalış. Tabii bunları yaparken doğal davran, gerilmene hiç gerek yok.

Paimon:Sanki Traveler resmin içinde oturuyormuş gibi duruyor.

Paimon:Ah! Paimon hayal mi görüyor, yoksa resim cidden hareket mi etti?

Yae Miko:İçinden büyülü sözleri söyle ufaklık. Ayrıca zihnini birtakım düşünceler üzerinde yoğunlaştırman lazım. Mesela bir şey dilemeye odaklanabilirsin.

Yae Miko:Bir düşünelim, "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi"nin yazarını çağırabilmek için ne tür bir dilek tutmamız gerekir?

Paimon:Şey... Yazarlıkla ilgili bir şey olsa gerek.

Yae Miko:Çok doğru! Tabii bu dileği tüm kalbinle dilemen lazım. O yüzden durumu daha gerçekçi hale getirmek için şöyle bir ekleme yapayım:

Yae Miko:"Kitap düşündüğümüzden çok daha fazla sattı Gezgin. Dolayısıyla dördüncü bölümün taslağını mümkün olduğunca çabuk hazırlaman lazım. En erken ne zaman teslim edebilirsin?"

Paimon:Resim yine hareket etmeye başladı! O da ne...

???:...

???:Hahaha... Kendi yarattığım ayin ile çağrılacağım gün de gelecekti demek! Kendi eden kendi bulurmuş...

???:Kimler buradaymış bakalım? Yoksa sen de mi acemi bir yazarsın? Hayret doğrusu, neden herkes gelip yazarlık konusunda yardım istiyor? Bu devirde romanlar ne kadar popüler olmuş böyle!

Paimon:İşte yakaladık seni! "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi"ni yazan kişi sendin demek!

Paimon:Senin amacın ne bakalım? Neden kitaba o ruh çağırma büyüsünü koydun? Ne istediğini söyle!

???:Hı? Bu da ne böyle?

???:Oo... Haha, şimdi anladım... Demek o yüzden her şey bu kadar tanıdık geldi. Tuzağına düştüm belli ki.

???:Amacımın ne olduğunu mu sordun? Söyleyeyim tabii... Amacım bu dünyadan göçmüş youkailerin ruhlarını bu büyü sayesinde geri getirmek ve Inazuma'yı korkunç ve kanlı bir savaşa sürüklemek! Başka ne olabilirdi ki?

Paimon:Ne? Paimon tahmin etmişti zaten! En başından beri şeytani bir planın varmış!

???:Oo, demek öyle. Madem tahmin etmiştin, neden bu bedeni bu kadar kolay ele geçirmeme izin verdin?

???:Hissedebiliyorum... Bu bedenin içinde çok büyük bir güç saklı...

???:Harika... Harika! Bu güç sayesinde kimse bana engel olamayacak!

???:Muhahahahahaha!

Paimon:Uyan Traveler! Hadi, uyan çabuk! Ruhu durdurmamız lazım!

???:Ne yapsanız nafile... O bir daha asla uyanmayacak! Bu beden artık bana ait!

Paimon:Hadi! Hadi uyan artık! Zihnini ele geçirmesine izin verme!

Paimon:Miko! Bir şeyler yapsana! Miko! Miko!

Yae Miko:...

Yae Miko:Haha...

Yae Miko:Hahahahahaha...

???:Hahahaha...

Paimon:Şey...

Paimon:Neden gülüyorsun ya?

Yae Miko:Ahahahahahaha, hiç değişmemişsin Urakusai. Neler olup bittiğini hemen anladın. Harikasın.

Urakusai:Haha, mimiklerinle o kadar çok işaret ettin ki anlamamak imkansızdı. Amacın buydu herhalde, değil mi? Birileriyle eğlenme fırsatını hayatta elinden kaçırmazsın, hep yangına körükle gidersin... Seni yaramaz Kitsune seni...

Urakusai:Şu uçan ufaklığı getirdiğin hale bak hele. Zavallının ödü koptu.

Yae Miko:Bak sen, daha demin şeytani ruh numarası yaparken gayet eğleniyordun halbuki. Şimdi tüm suçu benim üzerime mi atıyorsun?

Paimon:Urakusai mi? Siz birbirinizi tanıyor musunuz Miko?

Urakusai:Evet, tabii ki! Tanımaz olur muyuz?

Yae Miko:Hehe, sizi "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi"nin yazarı Urakusai ile tanıştırayım.

Yae Miko:Hımm, sanırım Urakusai'nin anılarıyla tanıştırayım demek daha doğru olur.

Paimon:Anıları mı? İyi de... O bir ruh değil mi?

Urakusai:İster ruh de ister anılar... Bunların hepsi Ley Hatlarından gelenleri tarif etmek için kullanılan farklı kelimeler sadece.

Yae Miko:Geçenlerde Kutsal Kiraz Ağacının köklerini kemiren hiçlik kurtlarını hatırlıyor musun?

Yae Miko:İnsanların anılarının Ley Hatlarından sızdığına kendi gözlerinle şahit olmuştun. Eh, Ley Hatlarında tıpkı insanlar gibi youkailerin de anıları saklı.

Yae Miko:Youkailer hayattayken doğaüstü güçlere sahiptir. Üstelik mazideki hallerinden eser kalmamışken, birer gölgeye dönüşmüşken bile kendi görünürlüklerini kontrol edebilirler.

Yae Miko:Normalde youkailerin anıları insanların anılarından daha uzun süre dünyada kalır.

Urakusai:Aynen öyle. Ben de Kutsal Kiraz Ağacının köklerinin etrafında gezerken birinin bağırdığını duydum. "Biri bana yardım etsin lütfen! Muhteşem ötesi bir roman yazmama yardım edin!" diye haykırıyordu.

Urakusai:Söyledikleri çok ilgimi çekti, o yüzden vücudunu ele geçirdim ve onun için bir roman yazdım.

Paimon:Demek olaylar böyle gelişti... Peki romanın içine neden bir ruh çağırma büyüsü ekledin ki?

Urakusai:Ah ufaklık... Böbürlenmek gibi olmasın ama hayattayken öyle sıradan bir Kitsune değildim ben. Kudretli bir Daiyouko idim. Diğer youkailerin anıları benim gibi keyfine göre insanların bedenlerini ele geçiremez.

Urakusai:O büyü sayesinde youkailer birkaç günlüğüne de olsa dünyanın tadını bir kez daha çıkarma fırsatı elde ediyor. Yapmaya heves ettikleri şeyleri yapabiliyorlar!

Paimon:Şey, ama... Yine de...

Yae Miko:Bu büyü yüzünden çıkan kargaşa insanlar için sorun yaratacak demek istiyor.

Urakusai:Sorun mu? Haha, biz bedenlerini terk ettikten sonra hayalleri suya düşecek diye mi? Eh, tabii biraz ateşleri falan da çıkabilir.

Urakusai:Gerçi düşününce bizim sahip olduğumuz güçlerle kutsanmadıkları halde kaderlerini kendi elleriyle çizmek için çaba gösteriyorlar. İnsanların en takdire şayan özelliği bu bence.

Urakusai:Kendini geliştirmek yerine bir başkasının gücünden yararlanmayı tercih edenler de bir noktada boyunun ölçüsünü alacaktır zaten.

Urakusai:Yani düşününce aslında insanlara büyük bir iyilik yapmış sayılırız. Haksız mıyım Miko?

Yae Miko:Hehe, haklısın. Ben de öyle düşünmüştüm.

Paimon:Peki o zaman... Paimon'u da sonunda ikna ettiniz. Haklıydınız.

Urakusai:Neden bu kadar korktun ki ufaklık? Miko'nun bu tuhaflıklarına aldırma sen. Kendisi var olan en güçlü youkailerden biridir.

Yae Miko:Dahası da var Urakusai. Senin yazdığın "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi" benim son çıkan eserimi gölgede bıraktı. Artık Inazuma'daki en popüler kitabın yazarısın.

Urakusai:Hah, tabii ya. Sen boş yere kendine iş çıkaracak biri değilsindir. Her nedense çizim odamı bulmak için bu kadar zahmete girmişsin. Üstelik onunla kalmayıp beni çağırmakla bile uğraştın... Bu işin altında başka bir niyetin olduğunu tahmin etmiştim!

Urakusai:Topluca bir araya gelip sohbet ettiğimiz günlerde bile hep bana sataşırdın zaten.

Urakusai:İyi tamam, öyle olsun. Sen kazandın, ben kaybettim. Mutlu musun?

Yae Miko:Hah! Yüzyıllar sonra ağzından bu kelimelerin çıktığını duydum ya! Oh, çok iyi geldi.

Urakusai:Hımm... Ufacık bir kız olduğun günleri hatırlıyorum, hep omzuma çıkıp dururdun. Aradan yüzyıllar geçti tabii, artık kocaman olmuşsun.

Yae Miko:Ne kadar zamanın kaldı Urakusai?

Urakusai:Çok kalmadı. Tabii bu hepimiz için geçerli. Eninde sonunda geldiğimiz yere geri dönmemiz lazım.

Urakusai:Genel olarak herkes halinden gayet memnun. Gerçi "Bir daha Hyakkiyakou yapabilecek miyiz acaba?" diye sormadan edemiyorlar.

Yae Miko:Hehe, hiç merak etme Urakusai. Onun için hazırlıklar yapılıyor.

Yae Miko:Çanı çaldığımda mehtapsız gece gelmek üzere demektir.

Urakusai:Haha, harika! Muhteşem!

Urakusai:Seninle hasret gidermek güzeldi Miko ama mehtapsız geceye kadar kalabilmek için enerjimi tasarruflu kullanmam lazım. O yüzden ben şimdi gideyim.

Yae Miko:Peki. Güle güle Urakusai.

Urakusai:Son bir şey daha sorayım... Bunca yıldır görüşmeyeli nasılsın? İyi misin?

Yae Miko:Çok iyiyim aslında. Her günüm güzel geçiyor.

Yae Miko:Özellikle de son günlerde pek bir keyifliyim. Hem elimin altında resimli romanlarım var hem de bu iki meraklı yabancıyla tanışma fırsatım oldu.

Yae Miko:Ei'in bile sonunda aklı başına gelmeye başladı. Ne kadar inatçı olabildiğini düşününce bir mucize yaşandı adeta.

Urakusai:Ah, harika! Çok sevindim!

Yae Miko:Bu devirde yaşasan hemen uyum sağlardın Urakusai.

Yae Miko:Senin kadar becerikli bir hikayeci ve sanatçı Yae Yayınevinin gizli silahı olurdu. Hikayenin sonraki bölümünü ne zaman teslim edeceksin diye bizzat ben senin peşine düşerdim.

Urakusai:Hehe. Hahahaha...

Paimon:Gitti...

Paimon:Uyandın mı Traveler? Nasıl hissediyorsun?

Yae Miko:Orada mısın? Geçen seferki gibi benden sonra tekrar et...

Yae Miko:E bana gerek bile kalmadı. Belli ki beynin hâlâ yerli yerinde.

Yae Miko:İlk kez ele geçirildin, değil mi? Nasıldı anlat bakalım.

Yae Miko:Hehe, güzel. O zaman olanları baştan anlatmama gerek yok.

Yae Miko:Urakusai'nin yenildiğini kabul etmesi beni öyle keyiflendirdi ki anlatamam. Bunun karşılığında dileklerini yerine getirmezsek çok ayıp olur.

Yae Miko:Evet. Ley Hatlarındaki anıların çok küçük bir kısmını oluştursalar bile vakti geldiğinde göreceğiniz manzara bir harika olacak.

Yae Miko:Buraya kadar geldiğinize göre benim için son bir şey daha yapabilirsiniz, değil mi? Ayin için yardımınıza ihtiyacım olacak.

Paimon:Şaka yapıyorsun herhalde Miko! Bütün bunlardan sonra hâlâ bize ayak işi mi yaptırmak istiyorsun?

Paimon:Hıh, daha demin bir olup Paimon'u korkutmaya çalıştınız. Paimon dediklerimi yapar diye düşünüyorsan çok yanılıyorsun!

Yae Miko:Aa, öyle deme ama. Başlattığınız şeyi bitirmeni istiyorum sadece. Ayrıca... Alacağınız paranın hâlâ benim elimde olduğunu unutmayın. Hehehe.

Paimon:Paimon'un parası!

Traveler:Benim param!

Paimon:Of, yapacak bir şey yok... Buraya kadar geldik sonuçta.

Conversation 2 · 118 linesOpen full page →

Paimon:Aa, daha demin gördüğümüz resim bu! Duvarla birlikte o da bu tarafa döndü!

Paimon:Bu durum gittikçe daha da korkunç olmaya başladı! B-Burası neresi böyle ya?

Yae Miko:Pekala. Şimdi size gizli Kitsune büyülerinden birini göstereceğim. Bu resim aslında bir "hızlı çağırma aracı", yani bu resim sayesinde zahmetli ruh çağırma aşamaların çoğunu atlayabileceğim.

Yae Miko:Bu bulanık aynaya yansıyan görüntü Inazuma'nın mazide kalan bir dönemine ait. Geçmişin manzarasını görüp hareketlenmeye başlayan ruhlar da o yüzden aynanın büyüsüne kapılıyor.

Yae Miko:Sıra sende ufaklık. Gel, buraya otur.

Yae Miko:Evet. Ruh çağırma ayinleri ölü kişinin ruhu canlı kişinin bedenini ele geçirsin diye yapılır sonuçta.

Yae Miko:O Oni samurayın ruhuna ne olduğunu gördünüz. Ele geçirdiği bedenden ayrılınca ancak kısa bir süreliğine formunu koruyabildi. Sonra da hemen yok oluverdi.

Paimon:Traveler ele geçirilsin diye bir ruh çağırmanın kötü sonuçlar doğurmayacağından emin miyiz peki?

Yae Miko:Kıyamam, bu ufaklığa ne kadar değer veriyormuşsun öyle. Hıh, doğrusu biraz kıskandım. Keşke benim arkadaşlarım da böyle şefkatli olsaydı.

Yae Miko:Neyse. Korkuyor musun küçük dostum? Hiç merak etme, sen gözünü kırpmadan bitecek. Rüya görecekmişsin gibi düşün.

Traveler:Ne yapmam lazım?

Yae Miko:Sandalyeye otur ve resme bak. Vücudunu ve zihnini de rahatlatmaya çalış. Tabii bunları yaparken doğal davran, gerilmene hiç gerek yok.

Paimon:Sanki Traveler resmin içinde oturuyormuş gibi duruyor.

Paimon:Ah! Paimon hayal mi görüyor, yoksa resim cidden hareket mi etti?

Yae Miko:İçinden büyülü sözleri söyle ufaklık. Ayrıca zihnini birtakım düşünceler üzerinde yoğunlaştırman lazım. Mesela bir şey dilemeye odaklanabilirsin.

Yae Miko:Bir düşünelim, "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi"nin yazarını çağırabilmek için ne tür bir dilek tutmamız gerekir?

Paimon:Şey... Yazarlıkla ilgili bir şey olsa gerek.

Yae Miko:Çok doğru! Tabii bu dileği tüm kalbinle dilemen lazım. O yüzden durumu daha gerçekçi hale getirmek için şöyle bir ekleme yapayım:

Yae Miko:"Kitap düşündüğümüzden çok daha fazla sattı Gezgin. Dolayısıyla dördüncü bölümün taslağını mümkün olduğunca çabuk hazırlaman lazım. En erken ne zaman teslim edebilirsin?"

Paimon:Resim yine hareket etmeye başladı! O da ne...

???:...

???:Hahaha... Kendi yarattığım ayin ile çağrılacağım gün de gelecekti demek! Kendi eden kendi bulurmuş...

???:Kimler buradaymış bakalım? Yoksa sen de mi acemi bir yazarsın? Hayret doğrusu, neden herkes gelip yazarlık konusunda yardım istiyor? Bu devirde romanlar ne kadar popüler olmuş böyle!

Paimon:İşte yakaladık seni! "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi"ni yazan kişi sendin demek!

Paimon:Senin amacın ne bakalım? Neden kitaba o ruh çağırma büyüsünü koydun? Ne istediğini söyle!

???:Hı? Bu da ne böyle?

???:Oo... Haha, şimdi anladım... Demek o yüzden her şey bu kadar tanıdık geldi. Tuzağına düştüm belli ki.

???:Amacımın ne olduğunu mu sordun? Söyleyeyim tabii... Amacım bu dünyadan göçmüş youkailerin ruhlarını bu büyü sayesinde geri getirmek ve Inazuma'yı korkunç ve kanlı bir savaşa sürüklemek! Başka ne olabilirdi ki?

Paimon:Ne? Paimon tahmin etmişti zaten! En başından beri şeytani bir planın varmış!

???:Oo, demek öyle. Madem tahmin etmiştin, neden bu bedeni bu kadar kolay ele geçirmeme izin verdin?

???:Hissedebiliyorum... Bu bedenin içinde çok büyük bir güç saklı...

???:Harika... Harika! Bu güç sayesinde kimse bana engel olamayacak!

???:Muhahahahahaha!

Paimon:Uyan Traveler! Hadi, uyan çabuk! Ruhu durdurmamız lazım!

???:Ne yapsanız nafile... O bir daha asla uyanmayacak! Bu beden artık bana ait!

Paimon:Hadi! Hadi uyan artık! Zihnini ele geçirmesine izin verme!

Paimon:Miko! Bir şeyler yapsana! Miko! Miko!

Yae Miko:...

Yae Miko:Haha...

Yae Miko:Hahahahahaha...

???:Hahahaha...

Paimon:Şey...

Paimon:Neden gülüyorsun ya?

Yae Miko:Ahahahahahaha, hiç değişmemişsin Urakusai. Neler olup bittiğini hemen anladın. Harikasın.

Urakusai:Haha, mimiklerinle o kadar çok işaret ettin ki anlamamak imkansızdı. Amacın buydu herhalde, değil mi? Birileriyle eğlenme fırsatını hayatta elinden kaçırmazsın, hep yangına körükle gidersin... Seni yaramaz Kitsune seni...

Urakusai:Şu uçan ufaklığı getirdiğin hale bak hele. Zavallının ödü koptu.

Yae Miko:Bak sen, daha demin şeytani ruh numarası yaparken gayet eğleniyordun halbuki. Şimdi tüm suçu benim üzerime mi atıyorsun?

Paimon:Urakusai mi? Siz birbirinizi tanıyor musunuz Miko?

Urakusai:Evet, tabii ki! Tanımaz olur muyuz?

Yae Miko:Hehe, sizi "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi"nin yazarı Urakusai ile tanıştırayım.

Yae Miko:Hımm, sanırım Urakusai'nin anılarıyla tanıştırayım demek daha doğru olur.

Paimon:Anıları mı? İyi de... O bir ruh değil mi?

Urakusai:İster ruh de ister anılar... Bunların hepsi Ley Hatlarından gelenleri tarif etmek için kullanılan farklı kelimeler sadece.

Yae Miko:Geçenlerde Kutsal Kiraz Ağacının köklerini kemiren hiçlik kurtlarını hatırlıyor musun?

Yae Miko:İnsanların anılarının Ley Hatlarından sızdığına kendi gözlerinle şahit olmuştun. Eh, Ley Hatlarında tıpkı insanlar gibi youkailerin de anıları saklı.

Yae Miko:Youkailer hayattayken doğaüstü güçlere sahiptir. Üstelik mazideki hallerinden eser kalmamışken, birer gölgeye dönüşmüşken bile kendi görünürlüklerini kontrol edebilirler.

Yae Miko:Normalde youkailerin anıları insanların anılarından daha uzun süre dünyada kalır.

Urakusai:Aynen öyle. Ben de Kutsal Kiraz Ağacının köklerinin etrafında gezerken birinin bağırdığını duydum. "Biri bana yardım etsin lütfen! Muhteşem ötesi bir roman yazmama yardım edin!" diye haykırıyordu.

Urakusai:Söyledikleri çok ilgimi çekti, o yüzden vücudunu ele geçirdim ve onun için bir roman yazdım.

Paimon:Demek olaylar böyle gelişti... Peki romanın içine neden bir ruh çağırma büyüsü ekledin ki?

Urakusai:Ah ufaklık... Böbürlenmek gibi olmasın ama hayattayken öyle sıradan bir Kitsune değildim ben. Kudretli bir Daiyouko idim. Diğer youkailerin anıları benim gibi keyfine göre insanların bedenlerini ele geçiremez.

Urakusai:O büyü sayesinde youkailer birkaç günlüğüne de olsa dünyanın tadını bir kez daha çıkarma fırsatı elde ediyor. Yapmaya heves ettikleri şeyleri yapabiliyorlar!

Paimon:Şey, ama... Yine de...

Yae Miko:Bu büyü yüzünden çıkan kargaşa insanlar için sorun yaratacak demek istiyor.

Urakusai:Sorun mu? Haha, biz bedenlerini terk ettikten sonra hayalleri suya düşecek diye mi? Eh, tabii biraz ateşleri falan da çıkabilir.

Urakusai:Gerçi düşününce bizim sahip olduğumuz güçlerle kutsanmadıkları halde kaderlerini kendi elleriyle çizmek için çaba gösteriyorlar. İnsanların en takdire şayan özelliği bu bence.

Urakusai:Kendini geliştirmek yerine bir başkasının gücünden yararlanmayı tercih edenler de bir noktada boyunun ölçüsünü alacaktır zaten.

Urakusai:Yani düşününce aslında insanlara büyük bir iyilik yapmış sayılırız. Haksız mıyım Miko?

Yae Miko:Hehe, haklısın. Ben de öyle düşünmüştüm.

Paimon:Peki o zaman... Paimon'u da sonunda ikna ettiniz. Haklıydınız.

Urakusai:Neden bu kadar korktun ki ufaklık? Miko'nun bu tuhaflıklarına aldırma sen. Kendisi var olan en güçlü youkailerden biridir.

Yae Miko:Dahası da var Urakusai. Senin yazdığın "İşin Uzmanından Ruh Çağırma Rehberi" benim son çıkan eserimi gölgede bıraktı. Artık Inazuma'daki en popüler kitabın yazarısın.

Urakusai:Hah, tabii ya. Sen boş yere kendine iş çıkaracak biri değilsindir. Her nedense çizim odamı bulmak için bu kadar zahmete girmişsin. Üstelik onunla kalmayıp beni çağırmakla bile uğraştın... Bu işin altında başka bir niyetin olduğunu tahmin etmiştim!

Urakusai:Topluca bir araya gelip sohbet ettiğimiz günlerde bile hep bana sataşırdın zaten.

Urakusai:İyi tamam, öyle olsun. Sen kazandın, ben kaybettim. Mutlu musun?

Yae Miko:Hah! Yüzyıllar sonra ağzından bu kelimelerin çıktığını duydum ya! Oh, çok iyi geldi.

Urakusai:Hımm... Ufacık bir kız olduğun günleri hatırlıyorum, hep omzuma çıkıp dururdun. Aradan yüzyıllar geçti tabii, artık kocaman olmuşsun.

Yae Miko:Ne kadar zamanın kaldı Urakusai?

Urakusai:Çok kalmadı. Tabii bu hepimiz için geçerli. Eninde sonunda geldiğimiz yere geri dönmemiz lazım.

Urakusai:Genel olarak herkes halinden gayet memnun. Gerçi "Bir daha Hyakkiyakou yapabilecek miyiz acaba?" diye sormadan edemiyorlar.

Yae Miko:Hehe, hiç merak etme Urakusai. Onun için hazırlıklar yapılıyor.

Yae Miko:Çanı çaldığımda mehtapsız gece gelmek üzere demektir.

Urakusai:Haha, harika! Muhteşem!

Urakusai:Seninle hasret gidermek güzeldi Miko ama mehtapsız geceye kadar kalabilmek için enerjimi tasarruflu kullanmam lazım. O yüzden ben şimdi gideyim.

Yae Miko:Peki. Güle güle Urakusai.

Urakusai:Son bir şey daha sorayım... Bunca yıldır görüşmeyeli nasılsın? İyi misin?

Yae Miko:Çok iyiyim aslında. Her günüm güzel geçiyor.

Yae Miko:Özellikle de son günlerde pek bir keyifliyim. Hem elimin altında resimli romanlarım var hem de bu iki meraklı yabancıyla tanışma fırsatım oldu.

Yae Miko:Ei'in bile sonunda aklı başına gelmeye başladı. Ne kadar inatçı olabildiğini düşününce bir mucize yaşandı adeta.

Urakusai:Ah, harika! Çok sevindim!

Yae Miko:Bu devirde yaşasan hemen uyum sağlardın Urakusai.

Yae Miko:Senin kadar becerikli bir hikayeci ve sanatçı Yae Yayınevinin gizli silahı olurdu. Hikayenin sonraki bölümünü ne zaman teslim edeceksin diye bizzat ben senin peşine düşerdim.

Urakusai:Hehe. Hahahaha...

Paimon:Gitti...

Paimon:Uyandın mı Traveler? Nasıl hissediyorsun?

Yae Miko:Orada mısın? Geçen seferki gibi benden sonra tekrar et...

Yae Miko:E bana gerek bile kalmadı. Belli ki beynin hâlâ yerli yerinde.

Yae Miko:İlk kez ele geçirildin, değil mi? Nasıldı anlat bakalım.

Yae Miko:Hehe, güzel. O zaman olanları baştan anlatmama gerek yok.

Yae Miko:Urakusai'nin yenildiğini kabul etmesi beni öyle keyiflendirdi ki anlatamam. Bunun karşılığında dileklerini yerine getirmezsek çok ayıp olur.

Yae Miko:Evet. Ley Hatlarındaki anıların çok küçük bir kısmını oluştursalar bile vakti geldiğinde göreceğiniz manzara bir harika olacak.

Yae Miko:Buraya kadar geldiğinize göre benim için son bir şey daha yapabilirsiniz, değil mi? Ayin için yardımınıza ihtiyacım olacak.

Paimon:Şaka yapıyorsun herhalde Miko! Bütün bunlardan sonra hâlâ bize ayak işi mi yaptırmak istiyorsun?

Paimon:Hıh, daha demin bir olup Paimon'u korkutmaya çalıştınız. Paimon dediklerimi yapar diye düşünüyorsan çok yanılıyorsun!

Yae Miko:Aa, öyle deme ama. Başlattığınız şeyi bitirmeni istiyorum sadece. Ayrıca... Alacağınız paranın hâlâ benim elimde olduğunu unutmayın. Hehehe.

Paimon:Paimon'un parası!

Traveler:Benim param!

Paimon:Of, yapacak bir şey yok... Buraya kadar geldik sonuçta.

Localized evidence

Text fields

2 fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Step descriptionTextMap 2957629788
Çağırma ayinine başla.
Çağırma ayinine başla.

Evidence locale: tr

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json
JSON Pointer
/2957629788

Properties

7

quest1203005

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/4177
order
7
subId
1203005
mainId
12030
failParent
2957630300
acceptCondComb
{
  "param": [
    "",
    "",
    "",
    "",
    ""
  ],
  "guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
  "guideScene": 20123,
  "guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}
finishCondComb
{}
runtimeStepOrder
7