ความฝันหนึ่งศตวรรษ
นั่นมันภาพที่เราเห็นเมื่อกี้นี่นา มันหมุนมาทางนี้พร้อมกับกำแพงแล้ว!
12030Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:นั่นมันภาพที่เราเห็นเมื่อกี้นี่นา มันหมุนมาทางนี้พร้อมกับกำแพงแล้ว!
Paimon:สยองและน่ากลัวกว่าเดิมอีก! นี่มันสถานที่อะไรกันแน่เนี่ย!
Yae Miko:เอาล่ะ เดี๋ยวฉันจะแนะนำเวทมนตร์ลับของ Kitsune ให้นะ ภาพนี้คือ "การอัญเชิญวิญญาณอย่างรวดเร็ว" แค่มีมันก็สามารถลดขั้นตอนยุ่งยากต่าง ๆ ไปได้มากเลย
Yae Miko:พื้นผิวกระจกที่ขุ่นมัวสะท้อนภาพในอดีต วิญญาณที่หลงใหลในภาพจะถูกดึงดูดเข้ามาได้อย่างง่ายดาย
Yae Miko:ถึงตาของเธอแล้วล่ะ เจ้าตัวเล็ก นั่งตรงนี้นะ
Yae Miko:จุดประสงค์ของพิธีเรียกวิญญาณ ก็คือการอัญเชิญให้วิญญาณมาสิงร่างของคนเป็น
Yae Miko:เธอก็เห็นวิญญาณซามูไรโอนินั่นแล้วนี่ หลังจากออกจากร่างมนุษย์ มันก็อยู่ได้แค่เพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เวลาที่คงอยู่ของมันมีจำกัดมาก
Paimon:แต่จะให้วิญญาณมาสิงร่างของ Traveler แบบนี้ จะไม่เป็นไรเหรอ?
Yae Miko:เธอนี่เป็นห่วงเจ้าตัวเล็กจนฉันเริ่มจะอิจฉาหน่อย ๆ แล้วสิ เฮ้อ ถ้าเพื่อนสนิทใส่ใจฉันแบบนี้บ้างก็คงจะดี
Yae Miko:เจ้าตัวเล็ก เธอกลัวเหรอ? ไม่เป็นไร ๆ เดี๋ยวเดียวก็เสร็จแล้ว เธอก็คิดซะว่ากำลังฝันอยู่ก็แล้วกันนะ
Traveler:ฉันควรทำยังไง?
Yae Miko:นั่งลงบนเก้าอี้ เพ่งมองไปที่ภาพนั้น แล้วก็ผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ ทำตัวปกติเข้าไว้ ไม่ต้องตื่นเต้นนะ
Paimon:รู้สึกเหมือน Traveler นั่งอยู่ในรูปภาพเลย
Paimon:เอ๊ะ! ฉันรู้สึกไปเองรึเปล่านะ? เหมือนภาพนั้นจะขยับ!
Yae Miko:ท่องคาถาในใจนะเจ้าตัวเล็ก นอกจากนั้นแล้วเธอต้องมีความคิดที่แน่วแน่นะ
Yae Miko:เธอคงรู้ใช่มั้ยว่าต้องอธิษฐานอะไรถึงจะเรียกนักเขียนของ "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ" มาได้?
Paimon:น่าจะต้องเกี่ยวกับนิยายใช่มั้ย
Yae Miko:ถูกต้อง แต่การอธิษฐานนั้นต้องมาจากใจจริง เดี๋ยวฉันจะช่วยสร้างแรงจูงใจให้เธอสักหน่อยก็แล้วกัน:
Yae Miko:"นักเดินทาง หนังสือขายดีมากเลย เมื่อไหร่คุณจะส่งโครงร่างเนื้อเรื่องของบทที่สี่เหรอ?"
Paimon:ภาพนั้นเริ่มขยับแล้ว! นี่มัน...
???:...
???:ฮ่าฮ่า... ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าพิธีเรียกวิญญาณนี้ จะได้ใช้กับตัวเองเข้าสักวัน...
???:เฮ้อออ อธิษฐานเรื่องเขียนนิยายอีกแล้ว นี่มันอะไรกันเนี่ย สมัยนี้เขาฮิตเขียนนิยายกันงั้นเหรอ?
Paimon:จับได้แล้ว! ที่แท้นายก็คือผู้เขียน "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ" นี่เอง!
Paimon:ที่เขียนคาถาอัญเชิญวิญญาณลงในหนังสือ นายวางแผนจะทำอะไรกันแน่?
???:หืม? นี่มัน...
???:โฮะ ๆ... มิน่าล่ะทำไมข้าถึงได้กลิ่นลมหายใจที่คุ้นเคย ที่แท้นี่ก็เป็นกับดักของข้านี่เอง
???:เจ้าถามว่าข้าวางแผนจะทำอะไรงั้นเหรอ? อืม...แน่นอนว่าข้าต้องการใช้คาถานี้เพื่อเรียกวิญญาณของโยไกที่ตายไปกลับสู่ผืนดินและสร้างความปั่นป่วนให้กับ Inazuma ยังไงล่ะ
Paimon:อะไรนะ? นะ...นายกำลังวางแผนจะทำเรื่องเลวร้ายเหรอ!
???:เช่นนั้น เจ้านี่ช่างไร้เดียงสาเหลือเกินที่ให้ข้าสิงร่างนี้อย่างง่ายดาย!
???:ข้าสัมผัสได้ ในร่างของเขา/เธอ มีพลังที่แข็งแกร่งมาก...
???:ดี ดีมาก! ด้วยพลังนี้ ก็จะไม่มีใครมาหยุดยั้งแผนการของข้าได้แล้ว!
???:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
Paimon:Traveler! ฟื้นสิ! ฟื้นเร็วเข้า! จะปล่อยให้เขาทำสำเร็จไม่ได้นะ!
???:ไม่มีประโยชน์หรอก เจ้าไม่มีวันปลุกเขา/เธอได้แล้วล่ะ! ร่างนี้เป็นของข้าแล้ว!
Paimon:นี่! มีสติหน่อยสิ! อย่าปล่อยให้เขาพรากจิตวิญญาณของเธอไปนะ!
Paimon:Miko! รีบหาวิธีทำอะไรสักอย่างสิ Miko! Miko!
Yae Miko:...
Yae Miko:เฮ้อ
Yae Miko:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
???:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
Paimon:เอ๋?
Paimon:เอ๊ะ ๆๆๆๆๆๆๆ?!
Yae Miko:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โอ้ สมกับเป็นคุณจริง ๆ เลยนะ Urakusai ปฏิกิริยาของคุณนี่เร็วจริง ๆ เลย
Urakusai:โฮะ ๆ เจ้าเด็กชอบเห็นคนอื่นเดือดร้อน เมื่อกี้เจ้าพยายามขยิบตาให้ข้าสุดแรง ไม่ใช่เพราะแบบนี้หรอกเหรอ?
Urakusai:ดูเจ้าสิ ทำเจ้าตัวเล็กที่บินได้นี่ตกใจขวัญผวาหมดแล้ว โธ่ น่าสงสารจริง ๆ
Yae Miko:ว้าา เมื่อกี้ตอนที่เล่นเป็นวายร้ายคุณดูมีความสุขมากนี่ ทำไมตอนนี้ถึงมาว่าฉันแล้วล่ะ?
Paimon:Urakusai? Miko หรือว่าพวกเธอสองคนรู้จักกันเหรอ?
Urakusai:ใช่ รู้จักสิ รู้จักอยู่แล้วล่ะ
Yae Miko:ฮิฮิ ขอแนะนำอย่างเป็นทางการละกัน คนนี้คือ Urakusai เป็นผู้เขียนหนังสือ "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ"
Yae Miko:อ๋าไม่สิ พูดให้ถูกก็คือหนังสือ "ความทรงจำของ Urakusai" น่ะ
Paimon:ความทรงจำ? แต่เขา...เขาไม่ใช่วิญญาณเหรอ?
Urakusai:ปัดโธ่ วิญญาณเอย ความทรงจำเอย ก็เป็นสิ่งที่มาจากกระแสพลังเหมือนกันนั่นแหละ
Yae Miko:จำเหตุการณ์ล่าสุดที่ Rifthound แทะที่รากของ Sacred Sakura ได้มั้ย?
Yae Miko:ตอนนั้น พวกเธอเห็นความทรงจำของมนุษย์บางส่วนที่ล้นออกมาจากกระแสพลังแล้วนี่ ในเมื่อมีของมนุษย์ แน่นอนว่าต้องมีของโยไกด้วยสิ
Yae Miko:ตอนมีชีวิตอยู่ โยไกเป็นพวกที่มีพลังเวทมนตร์ แม้แต่เงาของตัวตนในอดีต พวกเขาก็สามารถควบคุมได้ว่าจะแสดงตัวตนหรือไม่
Yae Miko:โดยทั่วไปแล้ว ความทรงจำของโยไกจะอยู่ในโลกได้นานกว่าของมนุษย์
Urakusai:ใช่ใช่ ตอนที่ข้าเร่ร่อนอยู่แถวโคนต้น Sacred Sakura จู่ ๆ ข้าก็ได้ยินเสียงคนตะโกนว่า "ใครก็ได้ ช่วยทำให้ฉันเขียนนิยายที่ยอดเยี่ยมที!"
Urakusai:ข้าอยากรู้อยากเห็นก็เลยเข้าไปอยู่ในร่างเขา และช่วยเขาเขียนนิยายจนเสร็จ
Paimon:ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง... แต่ว่า ทำไมคุณต้องเขียนคาถาเรียกวิญญาณลงในหนังสือเล่มนั้นด้วยล่ะ?
Urakusai:เจ้าตัวเล็ก ข้าไม่ได้โม้นะ แต่ตอนที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าเองก็เป็นถึง Daiyouko ที่ทั้งยิ่งใหญ่และทรงพลัง ความทรงจำของข้ามีพลังที่สามารถเข้าสู่ร่างของมนุษย์ได้ ซึ่งโยไกตัวเล็กตัวน้อยอื่น ๆ ทำไม่ได้
Urakusai:แต่พอมีคาถานี้ ทุกคนก็สามารถอยู่ในโลกได้นานขึ้น สิ่งที่อยากทำก็ทำให้สำเร็จได้ไม่ใช่เหรอ?
Paimon:เอ่อ ตะ...แต่ว่า
Yae Miko:เธอคงจะหมายความประมาณว่า ถ้าทำเรื่องแบบนี้ มันอาจสร้างปัญหาให้กับพวกมนุษย์ได้
Urakusai:โฮะ ๆ ถ้าพูดถึงปัญหา งั้นก็คงจะเป็น เรื่องที่ว่า บางคนจะพบว่าความฝันของตนนั้นพังทลายเมื่อฉันจากไปละมั้ง อ๋าใช่ใช่ พวกเขาอาจจะเป็นไข้หรือเป็นอะไรสักอย่างด้วย
Urakusai:แต่ข้าคิดว่า สิ่งที่น่าชื่นชมที่สุดของมนุษย์คือการที่พวกเขากำหนดชะตาด้วยสองมือของพวกเขาเอง โดยปราศจากพลังอำนาจใด ๆ
Urakusai:สำหรับผู้ที่อยากพึ่งพาอำนาจภายนอกมากกว่าพยายามปรับปรุงตนเอง มันก็สมควรแล้วล่ะที่พวกเขาจะได้บทเรียน
Urakusai:น่าจะพูดว่าข้าได้ทำการใหญ่เพื่อช่วยเหลือพวกมนุษย์จะดีเสียกว่า ว่ามั้ยล่ะ Miko?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
Paimon:ก็ได้... พวกเธอสองคนโน้มน้าวฉันสำเร็จแล้วล่ะ
Urakusai:เจ้าหนู เจ้าจะกลัวอะไร อย่ามอง Miko เป็นคนเฮฮามีความสุขไปล่ะ เธอเป็นหนึ่งในโยไกที่ทรงพลังที่สุดเชียวนะ
Yae Miko:แต่ไม่ใช่แค่เวทมนตร์นะ Urakusai แม้แต่ "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ" ที่คุณเขียน ตอนนี้ก็ถูกผลงานใหม่ของฉันเอาชนะได้แล้วล่ะ
Urakusai:ฮึ ข้าคิดแล้วเชียว คนที่กลัวปัญหาที่สุดอย่างเจ้า อุตส่าห์หาห้องภาพของข้าเจอ แล้วยังพยายามเรียกข้าออกมาอีก แน่นอนว่าจะต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่
Urakusai:ก่อนหน้านี้ที่ทุกคนต่างพูดถึงเรื่องตำนานร้อยเรื่องเล่า เจ้าก็เอาแต่จะท้าทายข้าอยู่เสมอ
Urakusai:เอาเถอะ ๆ ข้ายอมแพ้ให้เจ้าก็ได้ ทีนี้พอใจรึยัง?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า... หลังจากผ่านมาหลายร้อยปี ในที่สุดฉันก็ได้ยินคำนี้จากปากคุณ รู้สึกดีจริง ๆ
Urakusai:อืม...หลายร้อยปีต่อมา เด็กผู้หญิงที่ชอบนอนบนไหล่ของคนอื่นอยู่เสมอก็มีอนาคตที่สดใส
Yae Miko:Urakusai คุณยังเหลือเวลาอีกนานแค่ไหน?
Urakusai:ไม่มากแล้วล่ะ ทุกคนก็เช่นเดียวกัน ท้ายที่สุดเราคงต้องกลับไปในที่ที่เราจากมาแล้วล่ะ
Urakusai:ถึงแม้ทุกคนจะบอกว่าพึงพอใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า อยากจะร่วมขบวนร้อยอสูรอีกสักครั้งจริง ๆ!
Yae Miko:ฮ่าฮ่า Urakusai เรื่องนี้คุณสบายใจได้เลย ฉันจัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ
Yae Miko:เมื่อเสียงกระดิ่งของฉันดังขึ้น นั่นหมายถึง "คืนเดือนดับ" ได้มาถึงแล้ว
Urakusai:โฮะ ๆ ดีเลย ดีเลย! มีความสุขจริงเชียว!
Urakusai:Miko ข้าต้องเก็บแรงเอาไว้เพื่อให้อยู่รอดจนถึงเวลานั้น งั้นข้าไม่พูดมากความกับเจ้าแล้ว ข้าจะไปก่อนล่ะ
Yae Miko:อื้ม ไปก่อนเถอะ Urakusai
Urakusai:Miko... ข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้าสักหน่อย คือว่า หลายปีมานี้เจ้าสบายดีมั้ย?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า แน่นอน ฉันสบายอยู่แล้วล่ะ มีความสุขกับทุก ๆ วันเลย
Yae Miko:โดยเฉพาะช่วงนี้ โลกนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ไลท์โนเวลเท่านั้น แต่ยังมีคนแปลกหน้าที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านสองคนนี้ด้วย
Yae Miko:แม้แต่คนหัวโบราณอย่าง Ei ในที่สุดก็เปิดหูเปิดตาบ้างซะที
Urakusai:อื้ม งั้นก็ดี งั้นก็ดี!
Yae Miko:Urakusai คุณเองก็ต้องชอบยุคสมัยนี้เช่นเดียวกัน
Yae Miko:คนที่เล่าเรื่องได้และวาดรูปเป็นอย่างคุณ จะต้องกลายเป็นไพ่ใบสำคัญของสำนักพิมพ์ Yae ได้แน่ ส่วนฉันจะคอยเร่งงานคุณเอง
Urakusai:หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
Paimon:เขาหายไปแล้ว
Paimon:Traveler รู้สึกตัวแล้วเหรอ? เป็นยังไงบ้าง?
Yae Miko:สมองฟื้นตัวรึยัง? มา ทำเหมือนเดิม พูดตามฉันนะ...
Yae Miko:อ๋า รีบตอบซะด้วย ท่าทางสมองคงจะไม่เป็นไรหรอก
Yae Miko:โดนสิงร่างครั้งแรก รู้สึกยังไงบ้างเหรอ?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า งั้นก็ดีแล้วล่ะ ฉันจะได้ไม่ต้องอธิบายเหตุและผลให้เธอฟังอีก
Yae Miko:แค่ทำให้ Urakusai ยอมแพ้แต่โดยดี ฉันก็มีความสุขสุด ๆ แล้วล่ะ ดังนั้นพวกเธอต้องทำเรื่องที่พวกเขากังวลให้สำเร็จนะ
Yae Miko:ใช่ ถึงแม้จะเป็นเพียงความทรงจำส่วนเล็ก ๆ ในกระแสพลัง แต่เมื่อถึงเวลา มันจะต้องเป็นสิ่งที่อลังการมากแน่ ๆ
Yae Miko:ในเมื่อพยายามด้วยกันมาขนาดนี้แล้ว งั้นพวกเธอก็ช่วยทำพิธีสุดท้ายให้เสร็จด้วยแล้วกันเนอะ
Paimon:ไม่ใช่ละมั้ง Miko ยังมีงานให้เราช่วยอีกเหรอเนี่ย!
Paimon:ฮึ เมื่อกี้พวกเธอรวมหัวกันหลอกฉัน ฉันไม่ทำหรอก
Yae Miko:เอาน่า ๆ ถ้าจะช่วยก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุดสิ พูดก็พูดเถอะ ค่าต้นฉบับของพวกเธอยังอยู่ในมือของฉันนะ ฮิฮิฮิ
Paimon:ค่าต้นฉบับ!!
Traveler:ค่าต้นฉบับ!!
Paimon:เฮ้อ แย่แล้วล่ะ รู้สึกเหมือนตกกระไดพลอยโจนยังไงอย่างงั้นแหละ
Paimon:นั่นมันภาพที่เราเห็นเมื่อกี้นี่นา มันหมุนมาทางนี้พร้อมกับกำแพงแล้ว!
Paimon:สยองและน่ากลัวกว่าเดิมอีก! นี่มันสถานที่อะไรกันแน่เนี่ย!
Yae Miko:เอาล่ะ เดี๋ยวฉันจะแนะนำเวทมนตร์ลับของ Kitsune ให้นะ ภาพนี้คือ "การอัญเชิญวิญญาณอย่างรวดเร็ว" แค่มีมันก็สามารถลดขั้นตอนยุ่งยากต่าง ๆ ไปได้มากเลย
Yae Miko:พื้นผิวกระจกที่ขุ่นมัวสะท้อนภาพในอดีต วิญญาณที่หลงใหลในภาพจะถูกดึงดูดเข้ามาได้อย่างง่ายดาย
Yae Miko:ถึงตาของเธอแล้วล่ะ เจ้าตัวเล็ก นั่งตรงนี้นะ
Yae Miko:จุดประสงค์ของพิธีเรียกวิญญาณ ก็คือการอัญเชิญให้วิญญาณมาสิงร่างของคนเป็น
Yae Miko:เธอก็เห็นวิญญาณซามูไรโอนินั่นแล้วนี่ หลังจากออกจากร่างมนุษย์ มันก็อยู่ได้แค่เพียงแค่ช่วงเวลาสั้น ๆ เวลาที่คงอยู่ของมันมีจำกัดมาก
Paimon:แต่จะให้วิญญาณมาสิงร่างของ Traveler แบบนี้ จะไม่เป็นไรเหรอ?
Yae Miko:เธอนี่เป็นห่วงเจ้าตัวเล็กจนฉันเริ่มจะอิจฉาหน่อย ๆ แล้วสิ เฮ้อ ถ้าเพื่อนสนิทใส่ใจฉันแบบนี้บ้างก็คงจะดี
Yae Miko:เจ้าตัวเล็ก เธอกลัวเหรอ? ไม่เป็นไร ๆ เดี๋ยวเดียวก็เสร็จแล้ว เธอก็คิดซะว่ากำลังฝันอยู่ก็แล้วกันนะ
Traveler:ฉันควรทำยังไง?
Yae Miko:นั่งลงบนเก้าอี้ เพ่งมองไปที่ภาพนั้น แล้วก็ผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ ทำตัวปกติเข้าไว้ ไม่ต้องตื่นเต้นนะ
Paimon:รู้สึกเหมือน Traveler นั่งอยู่ในรูปภาพเลย
Paimon:เอ๊ะ! ฉันรู้สึกไปเองรึเปล่านะ? เหมือนภาพนั้นจะขยับ!
Yae Miko:ท่องคาถาในใจนะเจ้าตัวเล็ก นอกจากนั้นแล้วเธอต้องมีความคิดที่แน่วแน่นะ
Yae Miko:เธอคงรู้ใช่มั้ยว่าต้องอธิษฐานอะไรถึงจะเรียกนักเขียนของ "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ" มาได้?
Paimon:น่าจะต้องเกี่ยวกับนิยายใช่มั้ย
Yae Miko:ถูกต้อง แต่การอธิษฐานนั้นต้องมาจากใจจริง เดี๋ยวฉันจะช่วยสร้างแรงจูงใจให้เธอสักหน่อยก็แล้วกัน:
Yae Miko:"นักเดินทาง หนังสือขายดีมากเลย เมื่อไหร่คุณจะส่งโครงร่างเนื้อเรื่องของบทที่สี่เหรอ?"
Paimon:ภาพนั้นเริ่มขยับแล้ว! นี่มัน...
???:...
???:ฮ่าฮ่า... ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าพิธีเรียกวิญญาณนี้ จะได้ใช้กับตัวเองเข้าสักวัน...
???:เฮ้อออ อธิษฐานเรื่องเขียนนิยายอีกแล้ว นี่มันอะไรกันเนี่ย สมัยนี้เขาฮิตเขียนนิยายกันงั้นเหรอ?
Paimon:จับได้แล้ว! ที่แท้นายก็คือผู้เขียน "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ" นี่เอง!
Paimon:ที่เขียนคาถาอัญเชิญวิญญาณลงในหนังสือ นายวางแผนจะทำอะไรกันแน่?
???:หืม? นี่มัน...
???:โฮะ ๆ... มิน่าล่ะทำไมข้าถึงได้กลิ่นลมหายใจที่คุ้นเคย ที่แท้นี่ก็เป็นกับดักของข้านี่เอง
???:เจ้าถามว่าข้าวางแผนจะทำอะไรงั้นเหรอ? อืม...แน่นอนว่าข้าต้องการใช้คาถานี้เพื่อเรียกวิญญาณของโยไกที่ตายไปกลับสู่ผืนดินและสร้างความปั่นป่วนให้กับ Inazuma ยังไงล่ะ
Paimon:อะไรนะ? นะ...นายกำลังวางแผนจะทำเรื่องเลวร้ายเหรอ!
???:เช่นนั้น เจ้านี่ช่างไร้เดียงสาเหลือเกินที่ให้ข้าสิงร่างนี้อย่างง่ายดาย!
???:ข้าสัมผัสได้ ในร่างของเขา/เธอ มีพลังที่แข็งแกร่งมาก...
???:ดี ดีมาก! ด้วยพลังนี้ ก็จะไม่มีใครมาหยุดยั้งแผนการของข้าได้แล้ว!
???:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
Paimon:Traveler! ฟื้นสิ! ฟื้นเร็วเข้า! จะปล่อยให้เขาทำสำเร็จไม่ได้นะ!
???:ไม่มีประโยชน์หรอก เจ้าไม่มีวันปลุกเขา/เธอได้แล้วล่ะ! ร่างนี้เป็นของข้าแล้ว!
Paimon:นี่! มีสติหน่อยสิ! อย่าปล่อยให้เขาพรากจิตวิญญาณของเธอไปนะ!
Paimon:Miko! รีบหาวิธีทำอะไรสักอย่างสิ Miko! Miko!
Yae Miko:...
Yae Miko:เฮ้อ
Yae Miko:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
???:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า...
Paimon:เอ๋?
Paimon:เอ๊ะ ๆๆๆๆๆๆๆ?!
Yae Miko:ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า โอ้ สมกับเป็นคุณจริง ๆ เลยนะ Urakusai ปฏิกิริยาของคุณนี่เร็วจริง ๆ เลย
Urakusai:โฮะ ๆ เจ้าเด็กชอบเห็นคนอื่นเดือดร้อน เมื่อกี้เจ้าพยายามขยิบตาให้ข้าสุดแรง ไม่ใช่เพราะแบบนี้หรอกเหรอ?
Urakusai:ดูเจ้าสิ ทำเจ้าตัวเล็กที่บินได้นี่ตกใจขวัญผวาหมดแล้ว โธ่ น่าสงสารจริง ๆ
Yae Miko:ว้าา เมื่อกี้ตอนที่เล่นเป็นวายร้ายคุณดูมีความสุขมากนี่ ทำไมตอนนี้ถึงมาว่าฉันแล้วล่ะ?
Paimon:Urakusai? Miko หรือว่าพวกเธอสองคนรู้จักกันเหรอ?
Urakusai:ใช่ รู้จักสิ รู้จักอยู่แล้วล่ะ
Yae Miko:ฮิฮิ ขอแนะนำอย่างเป็นทางการละกัน คนนี้คือ Urakusai เป็นผู้เขียนหนังสือ "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ"
Yae Miko:อ๋าไม่สิ พูดให้ถูกก็คือหนังสือ "ความทรงจำของ Urakusai" น่ะ
Paimon:ความทรงจำ? แต่เขา...เขาไม่ใช่วิญญาณเหรอ?
Urakusai:ปัดโธ่ วิญญาณเอย ความทรงจำเอย ก็เป็นสิ่งที่มาจากกระแสพลังเหมือนกันนั่นแหละ
Yae Miko:จำเหตุการณ์ล่าสุดที่ Rifthound แทะที่รากของ Sacred Sakura ได้มั้ย?
Yae Miko:ตอนนั้น พวกเธอเห็นความทรงจำของมนุษย์บางส่วนที่ล้นออกมาจากกระแสพลังแล้วนี่ ในเมื่อมีของมนุษย์ แน่นอนว่าต้องมีของโยไกด้วยสิ
Yae Miko:ตอนมีชีวิตอยู่ โยไกเป็นพวกที่มีพลังเวทมนตร์ แม้แต่เงาของตัวตนในอดีต พวกเขาก็สามารถควบคุมได้ว่าจะแสดงตัวตนหรือไม่
Yae Miko:โดยทั่วไปแล้ว ความทรงจำของโยไกจะอยู่ในโลกได้นานกว่าของมนุษย์
Urakusai:ใช่ใช่ ตอนที่ข้าเร่ร่อนอยู่แถวโคนต้น Sacred Sakura จู่ ๆ ข้าก็ได้ยินเสียงคนตะโกนว่า "ใครก็ได้ ช่วยทำให้ฉันเขียนนิยายที่ยอดเยี่ยมที!"
Urakusai:ข้าอยากรู้อยากเห็นก็เลยเข้าไปอยู่ในร่างเขา และช่วยเขาเขียนนิยายจนเสร็จ
Paimon:ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง... แต่ว่า ทำไมคุณต้องเขียนคาถาเรียกวิญญาณลงในหนังสือเล่มนั้นด้วยล่ะ?
Urakusai:เจ้าตัวเล็ก ข้าไม่ได้โม้นะ แต่ตอนที่ข้ายังมีชีวิตอยู่ ข้าเองก็เป็นถึง Daiyouko ที่ทั้งยิ่งใหญ่และทรงพลัง ความทรงจำของข้ามีพลังที่สามารถเข้าสู่ร่างของมนุษย์ได้ ซึ่งโยไกตัวเล็กตัวน้อยอื่น ๆ ทำไม่ได้
Urakusai:แต่พอมีคาถานี้ ทุกคนก็สามารถอยู่ในโลกได้นานขึ้น สิ่งที่อยากทำก็ทำให้สำเร็จได้ไม่ใช่เหรอ?
Paimon:เอ่อ ตะ...แต่ว่า
Yae Miko:เธอคงจะหมายความประมาณว่า ถ้าทำเรื่องแบบนี้ มันอาจสร้างปัญหาให้กับพวกมนุษย์ได้
Urakusai:โฮะ ๆ ถ้าพูดถึงปัญหา งั้นก็คงจะเป็น เรื่องที่ว่า บางคนจะพบว่าความฝันของตนนั้นพังทลายเมื่อฉันจากไปละมั้ง อ๋าใช่ใช่ พวกเขาอาจจะเป็นไข้หรือเป็นอะไรสักอย่างด้วย
Urakusai:แต่ข้าคิดว่า สิ่งที่น่าชื่นชมที่สุดของมนุษย์คือการที่พวกเขากำหนดชะตาด้วยสองมือของพวกเขาเอง โดยปราศจากพลังอำนาจใด ๆ
Urakusai:สำหรับผู้ที่อยากพึ่งพาอำนาจภายนอกมากกว่าพยายามปรับปรุงตนเอง มันก็สมควรแล้วล่ะที่พวกเขาจะได้บทเรียน
Urakusai:น่าจะพูดว่าข้าได้ทำการใหญ่เพื่อช่วยเหลือพวกมนุษย์จะดีเสียกว่า ว่ามั้ยล่ะ Miko?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
Paimon:ก็ได้... พวกเธอสองคนโน้มน้าวฉันสำเร็จแล้วล่ะ
Urakusai:เจ้าหนู เจ้าจะกลัวอะไร อย่ามอง Miko เป็นคนเฮฮามีความสุขไปล่ะ เธอเป็นหนึ่งในโยไกที่ทรงพลังที่สุดเชียวนะ
Yae Miko:แต่ไม่ใช่แค่เวทมนตร์นะ Urakusai แม้แต่ "คู่มืออัญเชิญวิญญาณ" ที่คุณเขียน ตอนนี้ก็ถูกผลงานใหม่ของฉันเอาชนะได้แล้วล่ะ
Urakusai:ฮึ ข้าคิดแล้วเชียว คนที่กลัวปัญหาที่สุดอย่างเจ้า อุตส่าห์หาห้องภาพของข้าเจอ แล้วยังพยายามเรียกข้าออกมาอีก แน่นอนว่าจะต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่
Urakusai:ก่อนหน้านี้ที่ทุกคนต่างพูดถึงเรื่องตำนานร้อยเรื่องเล่า เจ้าก็เอาแต่จะท้าทายข้าอยู่เสมอ
Urakusai:เอาเถอะ ๆ ข้ายอมแพ้ให้เจ้าก็ได้ ทีนี้พอใจรึยัง?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า... หลังจากผ่านมาหลายร้อยปี ในที่สุดฉันก็ได้ยินคำนี้จากปากคุณ รู้สึกดีจริง ๆ
Urakusai:อืม...หลายร้อยปีต่อมา เด็กผู้หญิงที่ชอบนอนบนไหล่ของคนอื่นอยู่เสมอก็มีอนาคตที่สดใส
Yae Miko:Urakusai คุณยังเหลือเวลาอีกนานแค่ไหน?
Urakusai:ไม่มากแล้วล่ะ ทุกคนก็เช่นเดียวกัน ท้ายที่สุดเราคงต้องกลับไปในที่ที่เราจากมาแล้วล่ะ
Urakusai:ถึงแม้ทุกคนจะบอกว่าพึงพอใจ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดว่า อยากจะร่วมขบวนร้อยอสูรอีกสักครั้งจริง ๆ!
Yae Miko:ฮ่าฮ่า Urakusai เรื่องนี้คุณสบายใจได้เลย ฉันจัดการเรียบร้อยแล้วล่ะ
Yae Miko:เมื่อเสียงกระดิ่งของฉันดังขึ้น นั่นหมายถึง "คืนเดือนดับ" ได้มาถึงแล้ว
Urakusai:โฮะ ๆ ดีเลย ดีเลย! มีความสุขจริงเชียว!
Urakusai:Miko ข้าต้องเก็บแรงเอาไว้เพื่อให้อยู่รอดจนถึงเวลานั้น งั้นข้าไม่พูดมากความกับเจ้าแล้ว ข้าจะไปก่อนล่ะ
Yae Miko:อื้ม ไปก่อนเถอะ Urakusai
Urakusai:Miko... ข้ามีเรื่องอยากจะถามเจ้าสักหน่อย คือว่า หลายปีมานี้เจ้าสบายดีมั้ย?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า แน่นอน ฉันสบายอยู่แล้วล่ะ มีความสุขกับทุก ๆ วันเลย
Yae Miko:โดยเฉพาะช่วงนี้ โลกนี้ไม่ได้มีเพียงแค่ไลท์โนเวลเท่านั้น แต่ยังมีคนแปลกหน้าที่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านสองคนนี้ด้วย
Yae Miko:แม้แต่คนหัวโบราณอย่าง Ei ในที่สุดก็เปิดหูเปิดตาบ้างซะที
Urakusai:อื้ม งั้นก็ดี งั้นก็ดี!
Yae Miko:Urakusai คุณเองก็ต้องชอบยุคสมัยนี้เช่นเดียวกัน
Yae Miko:คนที่เล่าเรื่องได้และวาดรูปเป็นอย่างคุณ จะต้องกลายเป็นไพ่ใบสำคัญของสำนักพิมพ์ Yae ได้แน่ ส่วนฉันจะคอยเร่งงานคุณเอง
Urakusai:หึหึหึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!
Paimon:เขาหายไปแล้ว
Paimon:Traveler รู้สึกตัวแล้วเหรอ? เป็นยังไงบ้าง?
Yae Miko:สมองฟื้นตัวรึยัง? มา ทำเหมือนเดิม พูดตามฉันนะ...
Yae Miko:อ๋า รีบตอบซะด้วย ท่าทางสมองคงจะไม่เป็นไรหรอก
Yae Miko:โดนสิงร่างครั้งแรก รู้สึกยังไงบ้างเหรอ?
Yae Miko:ฮ่าฮ่า งั้นก็ดีแล้วล่ะ ฉันจะได้ไม่ต้องอธิบายเหตุและผลให้เธอฟังอีก
Yae Miko:แค่ทำให้ Urakusai ยอมแพ้แต่โดยดี ฉันก็มีความสุขสุด ๆ แล้วล่ะ ดังนั้นพวกเธอต้องทำเรื่องที่พวกเขากังวลให้สำเร็จนะ
Yae Miko:ใช่ ถึงแม้จะเป็นเพียงความทรงจำส่วนเล็ก ๆ ในกระแสพลัง แต่เมื่อถึงเวลา มันจะต้องเป็นสิ่งที่อลังการมากแน่ ๆ
Yae Miko:ในเมื่อพยายามด้วยกันมาขนาดนี้แล้ว งั้นพวกเธอก็ช่วยทำพิธีสุดท้ายให้เสร็จด้วยแล้วกันเนอะ
Paimon:ไม่ใช่ละมั้ง Miko ยังมีงานให้เราช่วยอีกเหรอเนี่ย!
Paimon:ฮึ เมื่อกี้พวกเธอรวมหัวกันหลอกฉัน ฉันไม่ทำหรอก
Yae Miko:เอาน่า ๆ ถ้าจะช่วยก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุดสิ พูดก็พูดเถอะ ค่าต้นฉบับของพวกเธอยังอยู่ในมือของฉันนะ ฮิฮิฮิ
Paimon:ค่าต้นฉบับ!!
Traveler:ค่าต้นฉบับ!!
Paimon:เฮ้อ แย่แล้วล่ะ รู้สึกเหมือนตกกระไดพลอยโจนยังไงอย่างงั้นแหละ
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
เริ่มพิธีเรียกวิญญาณ
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2957629788ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/41777
1203005
12030
2957630300
{
"param": [
"",
"",
"",
"",
""
],
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 20123,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}7