Tatlı Düşler
Hadi anlat Paimon'a artık! Hazırladığın şu şey ne?
11035Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:Hadi anlat Paimon'a artık! Hazırladığın şu şey ne?
Xianyun:İşte. Burada.
Paimon:Hı? Buraya ilk geldiğimizde uğraştığın mekanizma değil mi bu? Bu da başka bir icadın mı?
Xianyun:Aynen öyle. Yakın zamanda tamamladım, sonuç da beni epey tatmin etti. Adı "Rüya Kapanı Mekanizması".
Xianyun:Belirli aralıklarla hafif bir Adeptus melodisiyle birlikte yumuşak bir esinti yayıyor ve bu şekilde dinleyen kişinin bilinçaltında rahatlamasını, hatta yarı hipnoz olmuş bir duruma girmesini sağlıyor.
Xianyun:Gerginliği alıyor, kaygıyı azaltıyor ve yorgunlukla uykusuzluğu gideriyor... Bu cihazın potansiyel kullanım alanları oldukça geniş gerçekten. Ayrıca kişinin hafızasını geri kazanmasına da yardımcı olur tabii.
Paimon:Vay be, ne havalı bir aletmiş! Ama madem elinde böyle bir şey vardı niye şimdiye kadar söylemedin?
Paimon:Doğrudan Aocang Dağı'na gelebilirdik, Paimon da onca yolu uçmamış olurdu.
Xianyun:Mantıklı mı bu dediğin hiç? Yuandai kendi çabalarıyla geçmişinden parçalar hatırlamasa bu cihazın faydalanabileceği bir şey olmazdı ki.
Xianyun:Biz Adeptuslar ancak kendileri için çabalayan insanlara yardımcı olabiliriz. Onun bu azmi ve gücü olmasaydı ona yardımcı olabileceğim pek bir şey olmazdı elimde.
Paimon:Paimon şimdi anladı... Hey, şu diğer şey ne?
Xianyun:Daha önce de belirttiğim üzere bu mekanizmadan tam verimi alabilmek için bir Adeptus melodisi gerekiyor. Sokak Gezgini'nden aldım bu melodiyi. Yalnızca onun melodileri sayesinde mekanizma tam potansiyelinde faaliyet gösterebilir.
Paimon:Vay be... Paimon demek istediğini şimdi anladı! Tüy gibi hafifledi sanki... Harika bir yemeğin ardından iç ısıtan çimenlerin üzerinde uzanıyormuş gibi hissediyor... *esner*...
Xianyun:Peki sen Yuandai? Mekanizma rahatlamana yardımcı oldu mu?
Yuandai:...
Xianyun:Çoktan rüyalar alemine geçmiş bile. Gelin, şu tarafa geçelim. Ona biraz zaman tanıyalım.
???:Kuraklık bitti artık... Ama neden ağlayacak gibi duruyorsun?
???:İksir... Artık zamanı dolmak üzere...
???:Seninle tanıştığıma hiç pişman olmadım... Bir an bile.
???:Lütfen... Lütfen, hayır...
???:Unuttun mu yoksa?
???:Ardında bıraktığın dünya buydu, hafif esintilerin ve sabah çiyinin olduğu, gökle yer arasında tüm güzelliğiyle duran dünya...
???:Senin yuvan burası. Buraya aitsin sen. Hiç gitmemeliydin... Geçmişteki "sen"... Henüz kısa zaman önceki "ben"... Biz asla...
Yuandai:Ah... Ahh...
Yuandai:Demek doğruymuş... Demek burası o yüzden bu kadar tanıdık geliyormuş. Ben...
Shuyu:Nine!
Paimon:Nine! İyi misin?
Yuandai:Bulutlar... Hakimi...
Xianyun:...
Xianyun:... Hafızan geri geldi mi?
Paimon:Bir dakika, sen ona adıyla mı seslendin? Yani siz...
Paimon:Siz zaten tanışıyor musunuz?
Yuandai:Evet. Şimdi her şeyi hatırladım. Her şeyi...
Shuyu:Nineciğim, ağlama lütfen. Ben buradayım, yanındayım...
Yuandai:Merak etme yavrum. Ninen iyi...
Yuandai:Herkesten özür dilerim. Benim için onca zahmete girdiniz...
Yuandai:Her şeyi hatırladım artık. Unuttuğum en önemli şeyi... "Bir zamanlar ne olduğum" gerçeğini.
Xianyun:*iç çeker* Vicdanını rahatsız eden o suçluluk duygusunu hissedebiliyorum. Uzun süredir gömülü kalmış bir gerçekle tekrar yüzleşmek kafanı allak bullak etmiş olmalı. Sen kendini toparlarken ben senin için hikayeyi anlatabilirim.
Yuandai:Yok, sorun değil. Artık her şeyi hatırladığıma göre anılarımla da yüzleşmeliyim.
Yuandai:Shuyu... Ve siz. Yardımlarınız için ne kadar teşekkür etsem az kalır. Hikayemi anlatmaya hazırım... Tabii siz de dinlemek isterseniz.
Shuyu:Nineciğim lütfen zorlama kendini. Geçmişte ne olup bittiği önemli değil... Ben seni her şeyden çok seviyorum. Anlatacağın hiçbir şey de bunu değiştiremez.
Yuandai:Biliyorum canım yavrum. Benim de senin için hislerim aynı... İşte tam da bu yüzden gerçeği bilmeyi hak ediyorsun.
Yuandai:Bir süre önce korkunç bir hata yaptım ben... Asla telafi edemeyeceğim bir hata.
Paimon:Jueyun Gölü'nde bahsettiğin "günah" bu muydu? Ne oldu peki?
Yuandai:... Ben aslında insan değilim. Yüzyıllardır sahip olduğum gerçek suretim aslında yabani bir turnaydı.
Yuandai:Uzun yıllar Aocang Dağı'nda yaşadım. Yumuşak esintilerin arasında, dağlardan gelen çiyin tadına vararak vaktimi geçirdim. Bir noktada nasıl olduysa akıl ve bilinç kazandım. Daha sonra dağın lordu Bulutlar Hakimi benden haberdar oldu ve benimle bir sürü hikaye paylaşmaya başladı. Hatta bana gizli tekniğini bile gösterdi.
Yuandai:O her ne kadar beni resmi olarak öğrencisi kabul etmese de ben onu her zaman Ustam olarak gördüm. Ne zaman mekanizmalar ya da yeni icatları üzerinde çalışmak için aletlerini ortaya çıkarsa ben hemen yanında biter, onu izlerdim.
Yuandai:Hatta eğitimimi tamamlarsam Adeptus olabileceğimi bile düşündüm. Onun öğretilerini takip ettim hep ve zaman yavaş yavaş geçip gitti... Ta ki elli yıl önce yaşadığımız o kader anına kadar.
Paimon:Elli yıl önce mi?
Traveler:Liyue'yi kuraklık vurduğunda mı?
Yuandai:Evet. Usta bana geçmişteki başarılarından epey bahsetmişti. Daha önce benzer bir krizden insanları nasıl kurtardığını da dinlemiştim ondan.
Yuandai:Hayrandım ona. En çok istediğim şey bir gün onun gibi bir Adeptus olmaktı. Ben de onun gibi her yeri gezmek ve gittiğim her yerde acılara çare olmak istiyordum.
Yuandai:Ama tabii gerçek bir Adeptus olmaktan çok uzaktım. İnsan suretine bürünüp kalabalığa karışacak yeteneğim yoktu daha. Benim bu isteğimi öğrenince Usta bana İnsan Taklidi İksiri hazırladı.
Yuandai:İksirin etkisinin on yıl süreceği konusunda beni uyardı. Eğer bu sürenin sonunda asıl suretime dönmezsem turna olarak yaşadığım geçmişimi tamamen unutacaktım ve ne insan, ne canavar, ne de Adeptus olacaktım.
Paimon:Eyvah... O zaman... Aslında yaşadığın "bunama"nın asıl sebebi bu mu?
Traveler:Turna haline geri dönmedin yani...
Shuyu:Dedemden dolayı mıydı peki?
Yuandai:Evet. Aşık oldum... O bir insandı ama tüm hayatını Tianheng Dağı'nda eğitimle geçirmişti. Tanıştığımız zaman aslında ikimiz de yaşadığımız dağdan ilk defa çıkmıştık.
Yuandai:Biraz beceriksiz ve düşüncesizdi, onu tanısanız ikimiz arasındaki "tuhaf kuşun" o olduğunu düşünürdünüz. Ancak yine de o da tıpkı benim gibi dünyada olup bitenleri son derece önemsiyor ve çekilen tüm acı ve ızdıraplara deva olmak istiyordu.
Yuandai:Ona aşık olmaktan kendimi alamadım açıkçası. Ancak zaman akıp geçiyordu... Koskoca on yıl göz açıp kapayıncaya bitti resmen. Ben yine de onu bırakmak istemedim, o yüzden de...
Paimon:Olamaz... Sonra ne oldu?
Yuandai:... Bir suç işledim. Ömrüm boyu acı ve ızdırap çekecek olsam bile, eninde sonunda bir canavara dönüşecek olsam bile onunla kalmak istedim.
Yuandai:Ustamın beklentilerini boşa çıkardığımı biliyordum ancak onunla yüzleşemeyecek kadar da utanç doluydum. Ona uzunca bir mektup yazdım ve birinden bu mektubu onun kapısına bırakmasını rica ettim.
Yuandai:Kararımı desteklemeyeceğini düşünüyordum, onunla yüz yüze konuşacak cesareti de kendimde bulamıyordum. Utancımdan kaçtım, bir daha kimse bulamasın diye de herkesten saklanmaya çalıştım.
Yuandai:Ama asıl sıkıntılarım da ondan sonra başladı. Garip bir hastalığa düştüm. Hafızam bulanıklaştı, kafam karışmaya başladı ve artık uyanık kalamıyordum. Çektiğim acının asıl hayatıma dönmeyi reddettiğim için olduğunu anlamıştım.
Yuandai:Turna yaşamımdaki anılarımı unuttuğum gibi, çektiğim acının asıl sebebini de unutmaya başladım. Tek bildiğim bir günah işlediğimdi. Ve yapabildiğim tek şey, ne için olduğunu unutmuş olsam bile af dilemekti.
Yuandai:Şimdi geriye dönüp bakınca Wangshu Hanında o gezgin tüccarla karşılaştığım için çok şanslı hissediyorum kendimi. Aynı anda orada bulunmamız ne büyük tesadüfmüş. O Ruh Canlandırıcı İlaç olmasa ben şimdi...
Yuandai:...
Shuyu:Nineciğim! Ne oldu?
Yuandai:... Tesadüf mü? Ben neden bunun bir tesadüf olduğunu düşündüm ki? O ilaç bir Adeptusun kanı ile yapılmıştı... Hayır... Olamaz...
Yuandai:Usta. Yoksa... O tüccar aslında...
Xianyun:...
Xianyun:İnsan geleneklerine göre biri evlendiğinde aile büyükleri hediye sunmaz mı? O ilacı da benim iyi dileklerimin bir göstergesi olarak düşün.
Yuandai:Yani ben adımı ve yaptığım hatayı dünyadan gizlemeye çalışırken aslında sadece kendimi kandırmışım... Sen başından beri benim nerede olduğumu biliyormuşsun.
Xianyun:Tüyleri henüz yeni bitmiş yavru bir kuşken çok sevdiğin bir oyun vardı. Bir grup yabani turnanın arasına saklanır, sonra da seni bulmamı isterdin.
Xianyun:Ben her seferinde seni kolayca bulurdum. Bu da her daim kendi türümden olanı tanıyabileceğimin pekala bir kanıtıdır. Üstelik hangi surette olursa olsun.
Paimon:Bir dakika, durun, durun. Paimon'un kafası karıştı!
Paimon:Yani... Bulutlar Hakimi, Yuandai'yi tekrar mı buldun? Ama nasıl oldu bu? Ne zaman? Bulduktan sonra ne oldu peki?
Xianyun:... Hah. Hikayenin geri kalanını anlatma vaktim geldi o halde.
Localized evidence
Aocang Dağı'na dön.
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/3207183844BinOutput/Quest/11035.json/JIJKODHIEED/01
1103501
11035
true
1