Thelxie'nin Fantastik Maceraları: Bölüm III
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/2313149616
Story Chapters
Story evidence
Thelxie:- -... -- ...- ..-!
Paimon:Selam Freminet! Thelxie! Biz geldik!
Freminet:Merhaba Paimon. Merhaba Traveler.
Thelxie:-.. -... .-- -...?
Paimon:Taç hazır mı?
Freminet:Evet, Zuria'yı bekliyoruz şimdi. Henüz gelmedi.
Paimon:O zaman biraz daha bekleyelim! Ya da acaba yanına mı gitsek? Evi buradan çok uzakta değil sonuçta. Hemen şuradaki tepeye taşındıklarını söylememiş miydi?
???:Hey, Traveler! Paimon!
Paimon:Hehe, bakın kim geliyor...
Delaroche:Buldum sizi nihayet... İyi olmanıza çok sevindim.
Paimon:Hı? Niye buradasınız Bayan Delaroche? Neden iyi olmayalım ki?
Delaroche:Neden mi iyi olmayasınız? O Su İfriti Thelxie yüzünden tabii ki! Geçen gün size verdiğim görevden sonra beni bir endişe sardı, kaybolan çocuğu sordum etraftakilere...
Paimon:Ha, o mu? O işi çözdük, merak etmeyin! Duyduğunuz çocuk Freminet'ymiş. Balıklar da onun yüzünden kaybolmuş hatta. Merak etmeyin, şu işimiz bitince balıkları geri getirmenize yardım edeceğiz!
Freminet:Kusura bakmayın, bölgede dalış yapıyordum da...
Delaroche:Hı? Freminet mi? Dalış mı? Yok hayır... Alakası yok. Ben bambaşka bir hikaye duydum...
Delaroche:Bir ay önce çocuğun biri bedenine ağır deniz kabukları bağlayıp bu suya girmiş. Bir daha da geri dönmemiş... Su İfritinin işi değil de ne bu şimdi?
Paimon:Ne? Emin... Emin misiniz?
Delaroche:Yüzde yüz eminim! Tanıdığım usta balıkçılara da sordum, onlar da doğruladı. Çocuk daha sekiz yaşındaymış... Adı da Lescot'ymuş. Lescot Destree.
Freminet:Bir dakika... Lescot Destree mi?
Delaroche:Evet! Destree diye bir yerden geldikleri için aile ismini oradan almış. Neyse, annesi çok ünlü bir sanat simsarıymış. Babası ise yıllar önce bir kazada hayatını kaybetmiş.
Delaroche:*iç çeker* Tabii doğal olarak annesi bu olaydan sonra mahvolmuş ve fena bir hastalığa yakalanmış. Fontaine Şehri'ni terk ettiğini söylüyorlar ama nereye gittiğini kimse bilmiyor.
Paimon:Bu olamaz... Değil mi? Lescot Destree... Zuria Destree... Tesadüf olsa gerek.
Traveler:Biz gidip Destree'lere bir uğrayalım en iyisi.
Freminet:Kusura bakmayın hanımefendi! Gidip bir şeye bakmamız lazım!
Delaroche:Ha, peki... Tamam, buyurun tabii. Ben ikiniz de iyi misiniz diye bakmaya gelmiştim. Döneyim o zaman... Dikkatli olun!
Paimon:Pardon! Kimse var mı? Madam Destree'nin evi burası mı?
Odadan Gelen Erkek Sesi:Siz kimsiniz? Yatakta sessizce istirahat etmesi gereken bir hastam var. Acil bir durum yoksa lütfen bize müsaade edin.
Traveler:Hasta kim?
Kısa bir sessizliğin ardından kapı açılır. Şaşkın gözlerle bir adam çıkar...
Jalacan:Burası Zuria Destree'nin evi. Ben de kendisinin aile doktoru Jalacan. Sorunuzla ne ima ettiniz. Başka kim olabilir hastam?
Paimon:Hastanız... Zuria'nın oğlu, değil mi? Oğlunun Yalnızlık Sendromuna yakalandığını söylemişti bize kendisi...
Jalacan:Yok haklısınız, genç efendi Lescot da bir zamanlar aynı hastalıktan muzdaripti ama... Genç efendi artık aramızda değil. Şimdi Madam da aynı hastalığa yakalandı. Siz... Kendisinin arkadaşları mısınız?
Doktora son birkaç günde yaşadıklarınızı anlatıyorsunuz...
Jalacan:Ha... Demek geçtiğimiz günlerde dışarı çıkmak için izin istemesinin sebebi sizinle vakit geçirmekmiş.
Freminet:Yanlış anlamadıysam... Kontrol edilemeyen sanrılar çeken kişi aslında Madam mı? Oğlunun hâlâ hayatta olduğunu mu düşünüyor?
Jalacan:Evet. Genç efendiyi kaybettiğimiz gün Madam, onun için özel hazırladığı bir sanat sergisiyle uğraşıyordu. Ama o gün evden çıkması gerektiği için oğlunu son kez göremedi...
Jalacan:Pişmanlığını bu olay tetiklemiş olabilir. Veya genç efendinin kaybından sonra ailenin yalnızlık ve kedere boğulması kaçınılmazdı belki de. Önce oğlu, sonra annesi...
Paimon:Ama nasıl... Her şey kontrolündeymiş gibi davranıyordu. Çok hoş gülümsüyordu, bize iyimser kalmamızı söyledi hatta. Şimdi siz diyorsunuz ki...
Jalacan:Bu davranışları, artık kurguyu gerçekten ayıramadığının net bir göstergesi.
Paimon:O zaman... Oğluyla ilgili bize anlattıkları... Onlar da mı kurguydu?
Jalacan:Hayır, onlar gerçekti fakat genç efendi aramızdan ayrılmadan önce yaşandı hepsi. Oğlunu kaybettiğinden beri Madam tabiri caizse o günlerde takılıp kaldı.
Freminet:Anladım, yani oğlunu kaybettikten sonra hâlâ beraber oldukları bir hayal dünyası yarattı. Bizimle karşılaştığında oğlunun hastalığına çare arıyordu...
Traveler:Peki Zuria'nın durumu şu an nasıl?
Jalacan:Son birkaç gündür keyfi yerinde, hatta yürüyüşten döndükten sonra bir şarkı mırıldandı. Hastalığı hafifletmek için kasıtlı yönlendirme yöntemine başvurmayı konuşmaya başladık. Her şey yolunda gidiyordu fakat dün gece...
Jalacan:... Dün tüm geceyi genç efendinin ardında bıraktığı kabuğa ve üzerine kazıdığı sözcüklere bakarak geçirdi... Sonra yine çöktü. Biraz yatıştırıcı verdim, şu an dinleniyor.
Paimon:Ama... Ne yapacağız o zaman şimdi? Ona nasıl yardım edebiliriz? Elimizden gelen bir şey olmalı...
Freminet:Paniğe kapılma Paimon... Korkunç bir haber bu elbet ama önce sakinleşmeliyiz...
Freminet:(Ne yapsak? Düşüneyim... Eski Taş Yuva'yı hatırlamam, orada yaşayan çocukları düşünmem gerek... O hastalara doktorlar ne diyordu... Hah! Acaba...)
Freminet:Dr. Jalacan, buralarda bir resimli kitap gördünüz mü? Madam yanında getirmiş olmalı.
Jalacan:Hımm... Bana bahsettiği yönlendirme terapisini uygulamayı mı düşünüyorsunuz? Denemeye değer... Gidip getireyim kitabı.
Doktor hızlıca kitabı getirip Freminet'ye verir.
Freminet:Evet... Bu kitap işte.
Traveler:Macerayı bitirip resimli kitabı tamamlamamız mı gerek?
Freminet:Evet. Dr. Jalacan'ın dedikleri doğruysa demek ki son birkaç gün Zuria'ya çok iyi gelmiş. O yüzden bu yolculuğu tamamlamalıyız.
Freminet:Kurduğu hayal dünyasında çocuğunun mutlu bir sona ulaştığını göstermeliyiz ona.
Paimon:Ama... O zaman gerçekliği kabul etmekte daha da zorlanmaz mı?
Jalacan:İnsanın gerçekliği kabul etmesi için önce onunla yüzleşmesi gerekir. Madam, hissettiği kederin ağır yükünü sırtladığı için gerçeklikle yüzleşemiyor. Birincil önceliğimiz onu bu durumdan çıkarmak olmalı.
Freminet:Doğru... Buraya gelene kadar Thelxie'nin Fantastik Maceraları'nı oğlunu kurtarmak için kullanmak istediğini sanıyordum. Şimdi düşününce asıl kendini kurtarması için ona ihtiyacı var.
Freminet:Macerayı tamamlayabilirsek hem ona ilham verir hem de bu defteri kapatması için bir imkan sunabiliriz. Belki bunları hissederse gerçeklikle tekrar yüzleşecek cesareti bulabilir...
Traveler:Denememiz gerek.
Freminet:Boşa harcayacak vaktimiz yok... Hemen yola koyulalım.
Paimon:İşte yine geldik... Thelxie'nin yolculuğunun son bölümündeyiz ama en önemli kişi eksik...
Thelxie:-. -... -. -... ---
Freminet:Millet... Lütfen moralinizi bu kadar bozmayın. Bize dediğini unuttunuz mu? Biz üzgün görünürsek hasta da endişelenir...
Paimon:Aa, haklısın, Paimon'un gülümsemesi gerek! Zuria'ya bir şey vereceksek tebessümlerimizi vermeliyiz! Bu macera bitene kadar gülümsemeye devam.
Paimon:Böylece iyileşebilir, değil mi?
Traveler:Kesinlikle.
Freminet:Evet, iyileşeceğine eminim.
Zuria Destree:Kusura bakmayın... Gitmem gerek. Arkadaşlarıma sözüm vardı, çok geç kaldım...
Jalacan:Ama Madam, siz hâlâ...
Zuria Destree:Beni durdurmaya çalışmayın! Bugün Thelxie'nin tedavisi için en önemli gün! Yönlendirme metodunu kullanacağız. Sen de işe yarayacağını söylememiş miydin?
Jalacan:Sizi durdurmaya çalışmıyorum Madam. Ancak... Çocuğunuzun adını söyler misiniz bana?
Zuria Destree:Dr. Jalacan, kendi hastanızın adını nasıl unutabilirsiniz? Adı Thelxie! Su İfriti Krallığı'nın Prensi! Bugün tacını geri almaya gidiyoruz, sonra da taç giyme törenine katılacağız!
Jalacan:Anladım... Madam... Merak etmeyin, her şey planladığınız üzere ilerliyor. Arkadaşlarınız çoktan tacı bulmaya... Bir dakika... Bakın! Dönmüşler.
Paimon:Zuria, Zuria! Tacı aldık!
Zuria Destree:Aa, Paimon... Millet... Alabildiniz mi gerçekten?
Freminet:Evet ama taç giyme törenini henüz gerçekleştirmedik, töreni senin yönetmen gerektiğini düşündük...
Zuria Destree:Harika, harika! Thelxie... Evladım... Evladım, duyuyor musun bak? Kaybettiğin her şeyi geri kazanmak üzeresin. Yakında, çok yakında bir daha asla yalnız kalmayacaksın...
Thelxie:-.- ..-. ..- -... .--- -. ..-. -. -... -. -... ---
Freminet:Resimli kitabın son sayfası... Çizip renklendirmeni bekliyor.
Zuria Destree:Evet doğru, resimli kitap... Resimli kitap vardı. Ama son sayfaya ne çizsem bilmiyorum...
Paimon:Merak etme, Thelxie ve dostları ne çizeceğini biliyor! Sen hazırlan Zuria, biz sana hepsini anlatırız!
Zuria Destree:Peki... Tamam!
Paimon:Öhöm... Thelxie ve dostları nihayet krallığı istila eden son canavarları da kovmayı ve muhteşem bir zafer elde etmeyi başardı. Galibiyete erdiler ve göz kamaştıran tacı geri kazandılar.
Freminet:Nihayet yuvalarına dönen Su İfritleri, kendilerini karşılayan Prenslerine sevgi ve övgü yağdırdı. Prense bir kez daha değerli kabuklarını teklif ettiler ve eski gökkuşağı köprüsünü yeniden inşa ettiler. Onları izleyen Prens ise köprünün güzelliğinden etkilenmeden edemedi.
Paimon:Çevresindekilerin mutluluğuyla duygulanan Prens, gökkuşağı köprüsüne çıktı ve kendisiyle bu maceraya çıkan dostlarına iyice baktı. İşte Traveler, Tanrıça Paimon, Freminet ve...
Paimon:Fakat o da ne? Son kişi neredeydi? Prens telaş içinde etrafına bakındı fakat en çok görmek istediği kişiyi bir türlü göremedi. Bahsi geçen kişi işte tam o an köprünün diğer ucunda belirdi. Prense doğru bir tebessümle yürüdü ve yavaşça yüzündeki tülü kaldırdı.
Freminet:Prens tutamadı gözyaşlarını. Bunca zamandır onun yanından ayrılmayan gizemli kişinin bizzat annesi olduğunu gördü...
Freminet:Zuria köprüyü geçti ve Prensin başına tacı yerleştirdi. Prense bakarak gülümsedi ve dudaklarından şu sözler döküldü: "Prensim, kralım. Artık asla ama asla yalnız hissetmeyeceksin."
Paimon:İşte hikaye böyle sona erdi Zuria.
Zuria Destree:Sağ olun... Hepiniz sağ olun...
Zuria Destree:Özür dilerim evladım, anneciğin seninle daha fazla vakit geçirmeliydi... Duydun mu hikayeyi? Bir daha asla yalnız hissetmeyeceksin...
Thelxie:-.- ..-. ..- -... .--- -. ..-. -. -... -. -... ---
Thelxie:-.- ..-. ..- -... .--- -. ..-. -. -... -. -... ---
Zuria Destree:Evet! Anneciğin de seni seviyor!
Paimon:N-Ne oluyor? Zuria, Thelxie ile mi konuşuyor?
Traveler:Thelxie ne diyor?
Freminet:Çabuk, dalgıç kaskımı tak! Thelxie'nin sinyal çıktısıyla uyumlu bir deşifre modülü var içinde. Onu kullanarak Thelxie'nin dediklerini anlayabilirsin...
Thelxie:-.- ..-. ..- -... .--- -. ..-. -. -... -. -... ---
Thelxie:-.- ..-. ..- -... .--- -. ..-. -. -... -. -... ---
Thelxie:Seni seviyorum anne!
Traveler:Demek Thelxie bunu diyormuş...
Zuria Destree:Anneciğin... Anneciğin de seni seviyor...
Lescot Destree:Ben seni daha çok seviyorum anneciğim!
Traveler:Bir dakika, bu ne?
Freminet:Ne oldu? Bir şey mi gördün?
Lescot Destree:Anneciğim, biraz uykum geldi... Yatma vakti geldiyse bana bir ninni mırıldanabilir misin?
Zuria Destree:Tabii ki canım evladım... Sen yeter ki iste, anneciğin sana her daim mırıldanır.
Zuria Destree:♪♫♪~
Lescot Destree:Sağ ol anneciğim! Bu ninniyi hep çok severdim. Şimdi duyduğuma göre rüyama dönüp huzur içinde Su İfriti Krallığı'na gidebilirim.
Zuria Destree:Ah zavallı bebeğim... Unutma lütfen, seni hep çok seveceğim... Sana olan sevgim... Su İfriti Krallığı'ndan katbekat büyük...
Lescot Destree:Unutmayacağım anneciğim... Benim de sana olan sevgim Su İfriti Krallığı'ndan katbekat büyük.
Lescot Destree:İyi geceler anneciğim!
Üç gün sonra, Freminet'nin kampında...
Freminet:Traveler, Paimon... Hoş geldiniz.
Paimon:Freminet! Niye aceleyle çağırdın bizi? Zuria'dan haber mi var? Off, iyi bir haber değilse Paimon duymak istemiyor!
Freminet:Merak etmeyin, çok iyi bir haberim var. Madam bugün doktoruyla burayı ziyarete geldi. Yüzüne renk gelmiş, sesi de enerjikti.
Freminet:Şehre dönüp resim sergisini düzenlemeye devam etmek istiyormuş ama bu sefer doktoruyla beraber çalışarak hastalıkla ilgili bazı resimli kitaplar sergileyecekmiş.
Freminet:Tabii Thelxie'nin Fantastik Maceraları ve yönlendirme terapisi de sergide yer alacakmış. Yaşadığı deneyimi kullanarak başkalarına yardımcı olmak istiyormuş.
Paimon:Ne güzel! Oh be, kötü haber değilmiş neyse ki.
Freminet:Evet. Alın, bu resimli kitap sizde kalsın lütfen. Madam öyle istedi. Olur da ileride benzer sorunlar yaşayan birileriyle karşılaşırsanız kitabın faydasının dokunmasını umuyormuş.
Paimon:Hı? Ama bu oğlunun hikayesi değil mi? Kitabı bize vermesi sorun olmaz mı ki?
Freminet:Merak etmeyin, kitabın kopyası bu. Orijinali onda. Onun için çok önemli sonuçta.
Paimon:Tamam o zaman, sorun yok! Ah, önemli bir şeye katkıda bulunmuş olmak ne güzel. Paimon hayali bir maceranın bu kadar faydalı olacağını tahmin etmezdi hiç... Paimon olaylar kötü sonuçlanabilir diye korkuyordu açıkçası. Sonuçta hayaldi hepsi.
Freminet:Paimon, Madam ne dedi biliyor musun?
Freminet:Dedi ki... Thelxie'nin başına tacı yerleştirdiği an çok güzel bir şey gördüğünü hissetmiş. Çocuğu dönmüş ve ona onu çok sevdiğini söylemiş.
Freminet:O da çocuğuna nihayet veda etme fırsatını bulmuş. İşte o an gizemli bir güç tarafından iyileştirildiğini ve tepeden tırnağa cesaretle dolduğunu hissetmiş.
Paimon:Aa! Gerçekten mi? Peki bunlar da hayal dünyasının bir parçası olabilir mi?
Freminet:Olabilir ama hayal sadece hayalden ibaretse, hayal dünyası da gerçek değilse bize gerçek dünyada kullanabileceğimiz bu güçleri nasıl veriyor olabilir ki?
Traveler:Yani... Hayal sadece hayalden ibaret değil belki de.
Paimon:B-Başka ne olabilir ki?
Freminet:Bir masal dünyasının gerçek dünyada zuhur etmesidir belki. O muhteşem masal dünyası bir süreliğine gerçeğe dönüşmüş ve dünyamızdaki gerçek şeyleri etkilemiş olabilir. Öyle olmalı yani...
Freminet:Sen de gördün, değil mi?
Paimon:Öyle bir şey olamaz ama, değil mi? İmkansız! Dediklerin gerçekten yaşanmış olsa bir mucize sayılmaz mıydı?
Freminet:Evet... Mucize sayılırdı sanırım.
Freminet:Umarım kendini karanlıkta bulan herkes bir gün güzel bir şey görür ve bir mucizeyi tecrübe eder.
Localized evidence
Thelxie'nin Fantastik Maceraları: Bölüm III
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/2313149616No text in the selected or fallback locales.
Mucizevi Taç
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/2788598842Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/31010159
10157
EQ
4013013
UI_ChapterIcon_RainbowPrince
4013002
event