Kadim Renkler: Sahne III
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/2347466194
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Bir dakika, ne oldu? Neden devam edemiyoruz?
Mamere:Garip... Bir şey yolumuzu kapatıyor...
Paimon:Of, şimdi ne yapacağız peki?
Seymour:Pardon Traveler Bey/Hanım ama bu mümkün değil. O kayanın kalınlığı benim sınırımı aşıyor. Bir tünel kazmayı başaramadan önce enerjim tükenir.
Mamere:Y-Yüzün... Oradan yüzün... Babamın... Kanı... Çoktan...
Paimon:Kanı mı? İyi misin Mamere? Ne kanından bahsediyorsun?
Mamere:Daha fazla... Gecikemeyiz. Hadi oradan yüzelim...
Paimon:Ay! O tuhaf devasa kayaya ne oldu birden?
Paimon:Şu renge bir bak! Tam bir kalp gibi görünmüyor mu?
???:Evet. Bu, "kalbin" asıl şeklidir.
Paimon:Bir dakika. O... Sen Jakob'sun!
Mamere:Sen... Ne yapıyorsun?
Jakob:Gördüğün gibi "boya" topluyorum.
Jakob:Hah. "Boya". Bu pislik için güzel bir isim seçmişsin, bir de bunu tuvalinizde kullanıyorsunuz...
Mamere:N-Ne?
Jakob:Yine de buraya gelmenizi beklemiyordum.
Jakob:Tüm girişleri kapattığıma yemin edebilirim, bir yeri unuttum mu yoksa?
Paimon:Sen... Bir Hiçlik Tarikatı üyesisin, değil mi?
Paimon:Of! Ateş olmayan yerden duman çıkmazmış. Nerede kötülük varsa siz de oradasınız!
Jakob:Hiçlik Tarikatı mı? Aa, lütfen beni o ilkel cahillerle aynı kefeye koymayın.
Jakob:Onların zalimlerden farkı yok. Aradıkları gücü yalnızca birkaç kişi kullanabilir. Bizim istediğimiz şeyse gerçek eşitlik. İradenin özgürlüğü.
Jakob:Arkadaşımın da dediği gibi, bilinci zayıf olmayanlar tanrıların veya ölümün hükmü altında olmamalıdır.
Paimon:Çene çalma! Hiçlik Tarikatı üyesi değilsen az önce kullandığın büyüyü nasıl açıklayacaksın peki?
Jakob:Sadece Hiçliğin gücünü kullanarak kristalleşme sürecini tersine çevirdim, o kadar.
Jakob:Her halükarda kalbinin sadece birkaç yüz yıl içinde bu kadar solmasını beklemiyordum. Bu yüzden benim yeterince kan elde edebilmem için en baştan başlatılması gerekiyordu.
Traveler:Yeterince kan elde edebilmen için mi?
Jakob:Evet. Bunu nispeten kaba bir yöntem olarak görebilirsiniz tabii.
Jakob:Maalesef bunun başka bir yolu yok. Ben de ilk başta Mamere Hanım'dan barışçıl yöntemlerle yeterince katılaşmış kan alabileceğimi düşünmüştüm.
Jakob:Bu şekilde Mareşose Avcılarının dikkatini çekmeden planımı gerçekleştirebilecektim. Ancak bu planım suya düştü. Ne yazık.
Paimon:Bir dakika, boya istediğini söylemedin mi? Bu katılaşmış kan safsatası ne o zaman?
Traveler:Bize her şeyi anlat.
Jakob:?
Jakob:Bir dakika... Hah, işler şimdi daha da ilginçleşti. Şimdi siz gerçekten bu boyaların ne olduğunu ve içlerinde barındırdıkları gücü bilmediğinizi mi söylüyorsunuz?
Jakob:Anladım... Sanırım gerekenden fazla bilgi verdim. Tüh.
Jakob:Yine de bu "boyaların" değerini bilmediğiniz halde Mamere Hanım'a neden bu kadar yaklaştığınızı anlamadım.
Paimon:Hıh! Bizi senin gibi sinsi düzenbazlarla aynı kefeye koyma!
Paimon:Ayrıca az önce canavarlar çağıran sen değil miydin? Bunu neden yaptın? Diğer Melusinalara neden saldırdın?
Jakob:Saldırmak mı? Bunun gibi boş işlere ayıracak vaktim yok.
Jakob:Teorik olarak harabelerde kristalleşme sürecini tersine çevirmek için etkinleştirdiğim dizilimler, canavarlar diyarına geçici bir portal açmış olabilir...
Jakob:Az önce bahsettiğiniz canavarlar, çürüyen ete üşüşen sinekler gibi buraya çekilmiş olabilirler.
Jakob:Melusinalara gelirsek... Yani, benim için pek de önemli değiller açıkçası. Onları konuşmasak da olur.
Paimon:Seni...
Jakob:Onlar bir yana, size bir sorum olacak Traveler Bey/Hanım. Artık buranın gerçek halini gördüğünüze göre ne düşünüyorsunuz?
Jakob:Baksanıza, ayaklarınızın altından kan adeta bir nehir gibi akıyor ve kirli yağıyla toprağı besliyor.
Jakob:Bir gün, daha büyük bir felaketin yaşanacağını söylesem nasıl hissederdiniz?
Traveler:?
Paimon:Of, neden bahsediyorsun ya? Kan, yağ... Burası sadece biraz daha kırmızılaşmadı mı?
Seymour:Hayır. Kan, çoktan Traveler Beyin/Hanımın bileklerine ulaştı bile. Yerel kirlilik göstergesi normalin on katının üstüne çıktı.
Seymour:Herkesin kendi güvenliği ve listeleyeceğim yan etkilerden korunması için buradan gitmesini öneriyorum. Yan etkiler: Alerji, kafa karışıklığı, beyin dokusu hasarı, zihinsel çöküntü ve...
Jakob:Anladım. Demek işler bu noktaya geldi, hımm.
Jakob:Ne yazık. Gerçi korkmayın. Sizi de özgür kılacağım.
Jakob:"Dünya formülünün" verdiği kehanetin gerçekleşme zamanı gelmek üzere. Artık çok az zaman kaldı.
Jakob:İnanılmaz. Buraya sadece şansınız yaver gittiği için ulaştınız sanmıştım ama sadece ondan değilmiş.
Jakob:Merakımı mazur görün Traveler Bey/Hanım ama tam olarak... Kim olduğunuzu bana söyleyebilir misiniz?
Traveler:Bu seni hiç alakadar etmez.
Jakob:Cevap vermeyecek misiniz? Peki o zaman. Sadece merakımdan sormuştum zaten.
Jakob:Neyse, burada daha fazla vakit harcayamam.
Jakob:Vakit geldi artık, yeterince kanım da var. Daha fazla gecikirsem gereğinden fazla dikkat çekebilirim.
Paimon:Kaçmana izin vermeyeceğiz! Hem ne "zamanından" bahsediyorsun sen?
Jakob:Bu sizi hiç alakadar etmez. Zaten sizinle de bir alakası yok. Neyse...
Mamere:Traveler... Dikkat et!
Traveler:Nasıl...
Paimon:B-Bu da ne? Seni pislik... Gezgine ne yaptın?
Jakob:Yerinizde olsam bu kelimeyi kullanmazdım. Bu tamamen işlevsel bir mesele, ahlaki değil.
Jakob:Gerçekten oldukça güçlüsünüz Traveler Bey/Hanım ama bunu diğerleri için söyleyemem.
Paimon:Of! Bu canavarlar bu sefer nereden geldiler?
Seymour:Kusura bakma Jakob Ingold ama maalesef bunu yapmana izin veremem.
Seymour:Mamere Hanım, Paimon Hanım, lütfen arkama geçin. Görevim sizi korumak. Size kimse zarar veremez.
Jakob:Bu ne küstahlık, seni ruhsuz hurda seni.
Jakob:Önceden Mary-Ann'i koruyamamıştın... Bugün aynı hezimeti bir kere daha yaşayacaksın.
Seymour:Mary... Ann mi?
Jakob:... Bu savaştan da sağ çıkarsanız, canlanan dev canavar hepinizi ezip öğütecektir.
Jakob:O halde size elveda.
Paimon:Of, bu tarafa doğru geliyorlar!
Paimon:Oh be, galiba artık güvendeyiz!
Paimon:Peki, o yuvarlak şey neydi? Bize... Yardım mı ediyordu?
Paimon:İyi misin Mamere?
Mamere:... Evet baba.
Paimon:Ne?
Mamere:Ha? Burada mı?
Paimon:Aa. Paimon, bizimle konuşuyorsun sanmıştı...
Traveler:(Yine o sesi duyuyorum...)
Mamere:... Anladım. Madem öyle istiyorsun, dediğini yapacağım.
Mamere:Traveler, Paimon... Poz verebilir misiniz? Sizin resminizi çizeceğim.
Paimon:Hı? Bir saniye! Paimon kendini ruhsal olarak hazırlamadı henüz! Nasıl poz vereceğini de bilmiyor... Gerçi bir dakika, neden şu an burada resmimizi çiziyorsun ki?
Mamere:Şey... Nasıl açıklasam bilemedim ama Seymour yardım edebilir...
Seymour:Mantık modülü... Hesaplanıyor... Eylem, mantık çerçevesinde analiz ediliyor. Sonuç: Yetersiz veri. Cevap verilemedi.
Seymour:Mantık modülüm, verdiğiniz kararın çok mantıksız olduğunu belirledi Mamere Hanım.
Paimon:Cidden Seymour, ne yapıyorsun sen? Sen de bu sorunu niye ona pasladın Mamere?
Seymour:Benim asıl geliştirilme amacım... Veri parçalarını düzenlemektir.
Paimon:Şey, Seymour... İyi misin? Eyvah, sanırım "takıldı."
Mamere:Kusura bakma Paimon ama anlatacak zamanım yok. Acele etmezsek iş işten geçecek.
Paimon:Şey tamam. Bu biraz garip geliyor ama Paimon sana güveniyor!
Traveler:Ben de sana güveniyorum Mamere.
Traveler:Bize zarar verecek bir şey yapmayacağını biliyorum.
Paimon:Ama... Of, Paimon nasıl poz vereceğine daha karar vermedi...
Paimon:Senin bir fikrin var mı Traveler?
Paimon:O zaman Paimon da...
Paimon:S-Sence nasıl? Bu poz iyi mi?
Mamere:Evet, harika görünüyorsunuz.
Mamere:Tamam, gerisini bana bırakın.
Mamere kendini cesaretlendirmek istermişçesine derin bir nefes alır, küçük kısa kuyruğunu sallar ve hemen işe koyulur. Mamere bu sırada çok kararlı ve ciddi görünür.
Çok geçmeden işi bitirir.
Mamere:Bitti...
Paimon:Vay canına, çok hızlı çizdin!
Paimon:Hadi bir göz atalım Traveler!
Elynas:Konuşmak istediğin başka bir şey var mı Traveler?
Traveler:Bana kökeninden bahset...
Elynas:Tabii! Beni bu dünyaya annem getirdi. Annem bu dünyadaki en güçlü kişidir. Bana ismimi o verdi ve verdiği isim de çok güzel.
Elynas:Ben doğmadan önce uzayın karanlığında süzülüyordum. Orası soğuk ve yapayalnız bir yerdi. Çok üzgündüm ve ağlayıp dururdum.
Elynas:Ama sonra annemin sesini duydum.
Elynas:Benim güzel bir dünyaya doğmamı, bu dünyada da yürüyebileceğim güçlü ve sağlıklı bir beden ile güzel bir isme sahip olmamı istedi.
Elynas:Bana birçok kardeş vermeyi, benim yeni arkadaşlarla tanışmamı ve o uzayın karanlık perdesi ardındaki güzel manzaraları görmemi istedi.
Elynas:Beni kandırmadı. Çok mutluydum. Büyük kardeşlerim bana çok iyi davranıyorlardı ve sonrasında ben de birçok küçük kardeşime aynı şekilde iyi davrandım.
Elynas:Daha sonra yerin altındaki dünyadan yukarı çıktık. Rüzgarın tenimi okşamasını, güneşin sıcaklığını, sıcak ve soğuk suları hissettim.
Elynas:Yaşamak çok güzel bir şey ve benim için asıl güzel olan şey, dünyayı tecrübe edebilmem oldu!
Elynas:...
Elynas:Ancak daha sonra kendimin bu dünyadaki canlılardan farklı olduğunu fark ettim. Bana mutluluk veren ve ilgimi çeken şeyler... Bu dünyadaki canlılar için korkunç ve çok zararlıydı.
Elynas:Sonunda buraya düştüm ve öldüm. Bu beni hem üzdü hem de mutlu etti. Annem tarafından verilen hayat benim için çok önemliydi ama benim varlığım herkese çok acı getirdi... Bu şekilde olması daha iyi oldu.
Elynas:Daha sonra annemin bana hayat vermesi gibi ben de çocuklarıma hayat verdim, bu şekilde onlar da bu dünyayı tecrübe edebildiler. Bu beni çok gururlu ve mutlu hissettiriyor.
Traveler:Bana Jakob'dan bahset...
Elynas:Az önceki adamı mı diyorsun? Maalesef onu çok tanımıyorum. O senin gibi değil, kanımı içtikten sonra bile senin gibi benimle konuşamadı.
Elynas:İlk başta bedenimdeki kanı araştırmak için başka biriyle gelmişti. O zamanlar onların farklı olduğunu hissetmiştim.
Elynas:Onun içinde bir şey var... Karanlık ve soğuk evrenin gücü.
Elynas:Bunu hissedince "Hah, benim kanım ona iyi gelecek, ne güzel!" diye düşündüm.
Elynas:Daha sonra sık sık kanımı toplamak için geldi, ta ki yukarıda kendisi dahil birçok insanın dahil olduğu bir savaş yaşanana kadar. Ondan sonra bir daha geri dönmedi.
Elynas:Dürüst olmak gerekirse öldüğünden endişe ediyordum. Onun sağ salim, uzun ve güçlü bir şekilde geri döndüğünü görünce çok mutlu oldum.
Traveler:Şu geçenki Patojen hakkında...
Elynas:Ah! Şey, kapana kısıldığını gördüm ve "Bu böyle devam ederse ben dirileceğim ama sizler öleceksiniz." diye düşündüm.
Elynas:Gücüm geri gelmeye başlamıştı, o yüzden hücrelerimden birini kullanarak seni kapana kıstıran şeye saldırmak istedim. Bu şekilde tekrar hareket edebilecektin.
Traveler:O senin hücrelerinden biri miydi?
Elynas:Evet! Hücrelerim bedenimden kötü şeyleri uzaklaştırabilir ve çocuklarımı koruyabilirler. Ancak onlar benim çocuklarım kadar zeki değiller, o yüzden sana da saldırabilirler. Onların kusuruna bakma lütfen.
Elynas:Yine de yardımcı olmalarına sevindim!
Traveler:Artık gitmem lazım. Paimon ve Mamere endişelenecekler.
Elynas:Hımm...
Elynas:Zaten benim de zamanım tükenmek üzere! Seninle konuşmak istediğim çok şey var ama bu sefer aldığım hayat neredeyse tükenmek üzere.
Elynas:Yine de bana bir iyilik yapabilir misin Traveler?
Traveler:Tabii, ne lazım?
Elynas:Mamere'e şey dediğimi... Hımm, ne desem ki?
Elynas:Şu nasıl olur? "Resimlerin çok güzel. Seni seviyorum ve seninle gurur duyuyorum."
Elynas:Aa bir de "Lütfen kız kardeşlerinle iyi geçin, onlar da seni çok seviyorlar." der misin?
Elynas:Çok teşekkürler Traveler!
Traveler:Elbette.
Elynas:Peki o zaman, teşekkürler! Seninle tanıştığıma gerçekten çok memnun oldum. Umarım bir gün bu dünyada etrafa korku salmadan ve başkalarına zarar vermeden gezebilirim.
Elynas:O zaman geldiğinde sana aslında nasıl göründüğümü göstereceğim!
???:Ah, sonunda geldin. Hep seninle tanışıp sohbet etmek istemişimdir Traveler.
Traveler:Beni tanıyor musun?
???:Evet. Bunca zamandır seni izliyordum... Ya da seni "hissediyordum" desem daha doğru olabilir. Sanat seven çocuğum seni bedenime getirdiğinden beri varlığını hissediyorum.
???:Sanki sıcak bir ışık, organlarımın ve damarlarımın içinde geziyordu.
Traveler:Elynas...
Elynas:Evet. Bu benim adım. Sence de güzel değil mi? Ben şahsen adımı çok seviyorum.
Traveler:Neden bir Melusina formundasın?
Elynas:Neden mi? Bence bu form çok güzel. Sence de öyle değil mi Traveler?
Elynas:Onları benim biricik güzel çocuklarım oldukları için çok seviyorum. Burada formumu istediğim gibi değiştirebilirim ama en sevdiğim şeyin formuna girmek istedim.
Traveler:Melusinalar senin çocukların mı?
Elynas:Evet! Bu çok ama çok uzun zaman öncenin hikayesi. Sanırım ben öldükten kısa süre sonra olmuştu.
Elynas:Birçok insan, ezeli su ruhu ve bir sürü metal hayvan bedenime girdi.
Elynas:Onların da diğerleri gibi bedenimi keşfedip kanımı almak istediklerini sanmıştım. Aslında burada birilerinin olması beni mutlu ediyordu ama onlar sonunda birbirleriyle savaşmayı seçtiler.
Elynas:Elbette o sırada ben ölüydüm. Elimden sessizce onları izleyip bedenime verdikleri tahribatı hissetmekten başka bir şey gelmiyordu.
Elynas:Sonunda içlerinden biri çok kötü bir şok dalgasına neden olan patlamayı tetikledi. Çok fazla insan ve metal hayvan öldü. Hayatta kalanlar buradan gittiler ve her şey bir kere daha sessizliğe gömüldü.
Elynas:Patlamanın etkisiyle birçok küçük parça bedenimi deldi ama sonra o yaralarımdan ve et parçalarımdan küçük hayatlar çıktı.
Elynas:Bu canlılar çok güzel ve zeki oldukları için çok mutluydum. Ayrıca sadece yıkım vermekten daha fazlasını yapabildiğimin de farkına varmıştım. Bu dünyaya yeni ve güzel canlılar getirebileceğimi fark ettim.
Elynas:Sonra onlarla konuştum ve onlara birçok şey anlattım. Onlara sağlıklı bir şekilde büyümeleri için nasıl ev yapabileceklerini anlattım. Sonra her yerim mutluluk ve neşe ile doldu.
Elynas:Daha sonra yavaşça sesimi duyamaz hale geldiler. Gerçi bu benim için bir sorun değildi. Tıpkı annemin bir zamanlar benimle vedalaştığı gibi tüm çocukların büyüyüp ebeveynlerinden kopma zamanı gelir.
Elynas:Sadece o resim yapmayı seven çocuğum hâlâ benimle konuşuyor. Hatta bana arkadaşlarını bile getirdi, seninle bu şekilde karşılaştım. Bundan ötürü çok mutluyum.
Traveler:Demek Mamere'in "babası" sensin...
Elynas:Evet!
Elynas:Sen de oldukça özelsin. Kanımın insanlar için zehirli olduğunu iş işten geçtikten sonra anladım.
Elynas:Ama sen kanımla temas ettiğinde zehirlenmemekle kalmadın, aynı zamanda benim ve kızlarımın zihinleriyle yavaşça bağ kurdun. Birçok şeyi görmeye ve hissetmeye başladın.
Elynas:Şu ana kadar kanımdan korkmayan ikinci kişisin. Ah, keşke senin gibi daha fazla insan olsa...
Traveler:Diğer kişi kimdi?
Elynas:Aa, birbirinizi tanımıyor musunuz? Ama sizi birçok defa aranızda konuşurken gördüm. Benim kalbimin tekrar atmasını sağlayan kişiden bahsediyorum.
Traveler:Jakob...
Elynas:Uzun zaman önce o ve başka birisi bedenime kanımı toplamak için geldi. Kanımı toplamak onu çok mutlu ediyordu!
Elynas:O zamanlar çocuklarım henüz dünyaya gelmemişlerdi ve burada bir başıma dururken çok yalnız hissediyordum. O yüzden onlarla tanıştığım ve onlara yardım edebildiğim için çok mutluydum.
Elynas:Kanımı kullanmasında ona yardım ettiğim için kalbimi yeniden başlatmış olmalı...
Elynas:Ama maalesef onun bu iyiliğini kabul edemem. Bu yüzden onu ve beni durdurduğun için teşekkür ederim.
Traveler:Neden?
Elynas:Tekrar canlansaydım kalbim atar, kanım yine akmaya başlar ve iç organlarım da canlanırdı.
Elynas:O zaman benim güzel çocuklarıma ne olurdu? Onların o güzel ve minik evleri ezilip öğütülürdü. Bu çok kötü bir trajedi olurdu.
Elynas:Şu anda bu şekilde görünüyor olabilirim ama asıl bedenim çok büyük ve korkutucudur.
Elynas:İlk başta ben ve kardeşlerim annemizden ayrıldıktan sonra oynamak için yüzeye geldik.
Elynas:Ancak daha sonra eğlenceli ve keyif alarak yaptığım şeylerin başkaları için korkunç olduğunu fark ettim. Bunun farkına vardığımda artık iş işten geçmişti, keder ve pişmanlık doluydum.
Elynas:Bundan ötürü Mamere'e kanımı kullanarak senin resmini yapmasını istedim. Bu şekilde sana şahsen teşekkür edebilecektim.
Elynas:Kalbimi durdurduğun için teşekkürler Traveler. Ben yaşadığım sürece başkalarına kederden başka bir şey veremeyeceğim, bunu bir daha yaşamak istemiyorum.
Traveler:Rica ederim.
Elynas:Anladım. Neyse, şimdi zamanımızı boşa harcamayalım. Uzun süredir zihnim bu kadar yerinde değildi. Başka şeylerden sohbet etmek ister misin?
Traveler:Mary-Ann...
Paimon:Hımm. Paimon bu ismi daha önce bir yerde duyduğuna emin...
Paimon:Traveler! Traveler! İyi misin? Uzun zamandır bu resme bakıyorsun...
Paimon:Cidden, tam Seymour gibiydin... O da az önce "Veri aranıyor." dediğinden beri hiç... Kıpırdamadı.
Traveler:"Resimlerin çok güzel."
Traveler:"Seni seviyorum ve seninle gurur duyuyorum."
Mamere:Hı? Traveler, sen... Ben... Sen...
Paimon:Bir dakika, bu laflar da nereden çıktı? İyi misin sen?
Traveler:Birisi bu sözleri sana iletmemi istedi Mamere.
Mamere:Anladım. Teşekkür ederim.
Traveler:"Kız kardeşlerinle iyi geçin."
Traveler:"Onlar da seni çok seviyorlar."
Mamere:Ben... Hadi ama, ben herkesle iyi geçinirim. Gerçekten...
Mamere:Madem babamız böyle söyledi... Tamam. Teşekkür ederim Traveler.
Paimon:Ha? Paimon bunu daha önce fark etmedi ama oradaki şey ne zaman tekrar kayaya dönüştü? Önceki sarsıntılar da geçmiş gibi...
Paimon:Bir dakika. Bizi aceleyle çizmek istemenin nedeni...
Paimon:Bir dakika, Paimon şimdi anladı! İyi bir resmin insanı alıp "içine çektiğini" söylerler, değil mi? Yani sen de Gezgini "içine çekmek" için resim yaptın, değil mi?
Paimon:... Hımm, bu da pek mantıklı olmadı. Az önce ne oldu?
Traveler:Daha sonra ayrıntılı anlatırım.
Paimon:Hımm. Tamam o zaman, sonra anlatmazsan Paimon kızar ama!
Mamere:Evet. Traveler, Paimon sizce bu resim nasıl? Şey... Lütfen sözlerinizi esirgemeyin...
Mamere:Yapacak fazla vaktim olmadığı ve şu anda da kendimi çok iyi hissetmediğimden resmimin iyi olduğundan emin değilim...
Mamere:Of, bu bahane gibi oldu! Bunu yapmayı bırakmalıyım artık!
Mamere:Neyse... Sizce nasıl olmuş?
Paimon:N-Neresini beğendin? Paimon hiçbir şey anlamadı...
Mamere:Bu... Çok hoş.
Paimon:Paimon senin sanatın hakkında "harika görünüyor" demekten başka ne dese bilemedi... Hımm... Demek "sanatsal zorluk" derken bunu kastediyorlarmış...
Mamere:İkiniz de beğendiniz demek. O zaman ne mutlu bana.
Mamere:Ben senin gibi çok iyi bir konuşmacı değilim Paimon. Ama seninleyken kendimi çok mutlu hissediyorum. Bu yüzden sana da seni mutlu edecek bir şey vermek istiyorum...
Seymour:Öncelikli hafıza parçası düzenleme işlemi tamamlandı.
Paimon:Aaa! Geri geldin Seymour!
Seymour:Artık önceden cevap veremediğim sorularınızı cevaplayabilirim.
Mamere:"Önceden cevap veremediğin" sorular mı? Öyle sorular mı sormuştuk?
Seymour:Paimon Hanım, efendimin kim olduğunu ve bahsi geçen "amacımı" sormuştu.
Seymour:Ben Prototip 4ACV07'yim ve efendim Mary-Ann Hanım'ı korumak ve ona eşlik etmek için *karışık mekanik sesler* tarafından tasarlandım.
Paimon:Hı? Mary-Ann mi? O Jakob da bu ismi söylemişti, değil mi?
Seymour:Evet. Mary-Ann Hanım benim efendimdi ve asıl amacım *cızırtı* tarafından verilen talimat doğrultusunda ona eşlik etmek ve onun her zaman mutlu bir şekilde gülümsemesini sağlamaktı.
Seymour:Aktarıcı modülüm olmadığı için bu görevimi (1/7)x10^21 kurmalı döngü boyunca yerine getiremedim.
Seymour:Doğruyu söylemek gerekirse şu anda Mary-Ann Hanım'ın nerede olduğunu saptayamıyorum. Bu imkansız. Mantık sistemimin acilen onarıma ihtiyacı var.
Seymour:Bundan ötürü izninizle ben gidiyorum. Standart varsayım modülüm çoktan onun hakkında bilgi toplama ihtimalimin en yüksek olduğu yeri hesapladı. Oraya gitmem lazım.
Mamere:Hı? Bekle Seymour. Gerçekten gidiyor musun?
Seymour:Evet. Bugüne kadar bana baktığınız için teşekkür ederim Mamere Hanım ancak yapmam gereken bir görevim var.
Mamere:O z-zaman ben de geleceğim...
Seymour:Negatif. Tespit edilen tehlike seviyesi: Yüksek. Kendi güvenliğiniz için teklifinizi reddetmek zorundayım Mamere Hanım.
Seymour:Ancak geri dönüp size olan minnettarlığımı resmi bir şekilde göstereceğime söz veriyorum.
Seymour:Ne yazık ki bazı hatıralarım hâlâ hasarlı durumda, o yüzden ulaşmam gereken Nergis Haçı Derneğinin nerede olduğunu bilmiyorum.
Seymour:Bu yüzden araştırmam büyük ihtimalle çok uzun zaman alacak. Bundan ötürü sizden şimdiden özür diliyorum.
Mamere:Anladım...
Mamere:Yapman gereken bir şey var, o yüzden gidiyorsun. Ama bir gün geri dönüp beni bulacaksın, değil mi Seymour?
Seymour:Evet.
Mamere:Tamam o zaman. Kendine dikkat et Seymour...
Mamere:Geri döneceğinden eminim. Benim "nişanım" hayatı simgeler. Yolculuğunda sana eşlik edecek. O yüzden seni bulamayacağım bir yerde bozulayım deme sakın...
Seymour:Size söz veriyorum Mamere Hanım. Görevimi tamamlayıp uzamsal koordinatlarınıza döneceğim.
Mamere:T-Tamam, anladım anladım! N-Neyse, bana bir anda ilham geldi, şimdi resim yapmaya gidiyorum. Görevinizi tamamladıktan sonra bana uğramayı unutmayın, tamam mı?
Traveler:Anlaştık.
Traveler:Seymour artık bize emanet.
Mamere:Tamam, anladım! Traveler, Paimon, Seymour, kendinize dikkat edin, tamam mı?
Mamere:Ben... Önden gidiyorum...
Paimon:Mamere...
Paimon:Şey, şimdi nereye gideceğiz peki? Seymour, Nergis Haçı Derneği denilen bir yerden bahsetmişti, değil mi?
Traveler:Nergis Haçı Derneği mi?
Paimon:Hım... Nergis Haçı Derneği nasıl bir yer ki?
Seymour:Aranıyor... Yetersiz veri. Cevap verilemedi.
Seymour:Standart varsayım modülüm bana yalnızca bu ismi verebildi. Bunun dışında gideceğimiz yerle ilgili bilgim yok.
Paimon:Bir dakika, orayı nasıl bulacağız peki?
Traveler:Yardım edebiliriz.
Seymour:Hesaplanıyor... Evet. Yolculuğa sizin de katılmanız görevin başarısını büyük ölçüde artırıyor.
Seymour:Yardımınız için teşekkür ederim Traveler Bey/Hanım.
Paimon:Gidelim hadi! Her şey hallolduktan sonra Mamere'i görmen için seni geri getiririz!
Traveler:Sanırım oranın nerede olduğunu biliyorum...
Seymour:...
Paimon:Evet, Paimon da daha önce oraya gittiğimizi düşünüyor... Ama oldukça gizemli bir yerdi. Paimon oraya girip giremeyeceğini merak ediyor...
Paimon:Gidelim hadi! Her şey hallolduktan sonra Mamere'i görmen için seni geri getiririz!
Mamere:(test)前往水仙十字结社,未完待续
Localized evidence
Kadim Renkler: Sahne III
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/2347466194No text in the selected or fallback locales.
Kalbin ve Ayın Mavi Özlemi
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/3440973129Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/19310151
5
10142
WQ
7400716
UI_ChapterIcon_Fontaine
7400721
world