Nergis Haçlı Ann: Sahne III
Evidence locale: tr
Text source
- Path
TextMap/TextMap_MediumTR.json- JSON Pointer
/344024530
Story Chapters
Story evidence
Paimon:Paimon, o kitabın içeriğinin çok garip olduğunu söylemek istiyor ama buna kıyasla çok da garip gelmiyor, değil mi?
Ann:Dünyanın böyle olması lazım, dışarıdaki gibi değil. Çocukların hiçbir endişesi olmadan güneşin altında, çimenlerin üzerinde oynayabilmesi gerekir.
Paimon:Burası gerçekten rahat bir yer. Paimon, kendini krallıktaki maceralarından çok daha iyi hissediyor. Orada güneş ışığı bile yoktu!
Ann:...
Paimon:Neyse... Burası gerçekten çok güzel! Prenses Lyris'in bahçesindeyiz, değil mi? Traveler, maceralarımız son bulduğunda yaşamak için böyle bir yere yerleşmeye ne dersin?
Paimon:Lezzetli meyveler yiyebilir, bol bol Tatlı Çiçek ekebilir ve arkadaşlarımızı da misafirliğe çağırabiliriz! Hep birlikte mutlu bir şekilde yaşayabiliriz. Ne dersin?
Paimon:Hehe, o zaman anlaştık! Yine de şimdi Ann'in Prensesi bulmasına yardım etmeliyiz, değil mi?
???:Saklambaç, saklambaç, Mary ve arkadaşları gitti ama nereye? ♪
Paimon:Hım? Galiba birisi orada şarkı söylüyor...
Paimon:Hım!
Paimon:Hım!
???:Saklambaç, saklambaç, Mary ve arkadaşları gitti ama nereye? ♪
Sınırı olmayan engin denizlere, tüm canlıların akıp geldiği yere. ♪
Paimon:Merhaba!
???:Aa, merhaba!
???:Pardon. Çay demliyordum, geldiğinizi fark etmedim. Buyurun, oturun. Birazdan atıştırmalıklar da hazır olacak!
Paimon:Ooo, atıştırmalık!
???:Evet, hem de bizimkiler çok iyidir.
???:Ha, önce şunu söylesem iyi olur. Ancak çan çaldıktan sonra onları yiyebiliriz. Yoksa çok kabalık etmiş oluruz.
???:Bu arada nerelisiniz? Çok ilginç bir ikilisiniz. Yakışıklı bir delikanlı/Güzel bir hanımefendi, küçük bir Okeanid ve uçan güzel arkadaşınız.
Paimon:Hehe. Paimon'un adı Paimon, bu da Traveler!
Ann:...
Paimon:(Hım. Sadece Paimon'a mı öyle geldi yoksa Ann üzgün mü görünüyor?)
Traveler:(Bir şeyi anımsamış olabilir.)
Paimon:Ay, bu Okeanid de bizim arkadaşımız Ann!
Mary-Ann:Ah canım. Ne güzel bir isim. O halde benim ismim de Mary-Ann.
???:Saklambaç, saklambaç, Mary ve arkadaşları gitti ama nereye? ♪
Sınırı olmayan engin denizlere, tüm canlıların akıp geldiği yere. ♪
Paimon:Merhaba!
???:Aa, merhaba!
???:Pardon. Çay demliyordum, geldiğinizi fark etmedim. Buyurun, oturun. Birazdan atıştırmalıklar da hazır olacak!
Paimon:Ooo, atıştırmalık!
???:Evet, hem de bizimkiler çok iyidir.
???:Ha, önce şunu söylesem iyi olur. Ancak çan çaldıktan sonra onları yiyebiliriz. Yoksa çok kabalık etmiş oluruz.
???:Bu arada nerelisiniz? Çok ilginç bir ikilisiniz. Yakışıklı bir delikanlı/Güzel bir hanımefendi, küçük bir Okeanid ve uçan güzel arkadaşınız.
Paimon:Hehe. Paimon'un adı Paimon, bu da Traveler!
Ann:...
Paimon:(Hım. Sadece Paimon'a mı öyle geldi yoksa Ann üzgün mü görünüyor?)
Traveler:(Bir şeyi anımsamış olabilir.)
Paimon:Ay, bu Okeanid de bizim arkadaşımız Ann!
Mary-Ann:Ah canım. Ne güzel bir isim. O halde benim ismim de Mary-Ann.
Traveler:Mary-Ann...
Paimon:Of, Paimon bu ismi daha önce duyduğumuzdan emin...
Mary-Ann:Bak sen şu işe, bu ne güzel bir sürpriz. Dışarıdan biriyle karşılaşmayalı uzun zaman olmuştu. Siz nereden geldiniz bakalım?
Paimon:Şey, biz...
Paimon:Aslında Paimon da emin değil. Uğursuz ejder Narcissus'u yendik ve bir şekilde kendimizi burada bulduk...
Mary-Ann:Demek "uğursuz ejder Narcissus"u yendiniz? Çok korkutucu bir düşman olsa gerek.
Paimon:Şey... Sence öyle miydi Traveler?
Mary-Ann:Ah, Narcissus'un çok kişiye zarar verdiğini ve birçok krallığı küle çevirdiğini duydum. Onu yenmek gerçekten de etkileyici bir başarı!
Paimon:Aaa, onu sen de biliyor musun yani? Harika! Biz Nergis Haçı Krallığı'ndanız ve Prenses Lyris'i arıyoruz. Onun nerede olduğunu biliyor musun?
Mary-Ann:"Prenses Lyris" demek... Korkarım ki onu daha önce hiç görmedim.
Ann:Ama burada olması lazım...
Mary-Ann:Öyle mi Ann? Ama ben burada çok uzun zamandır yaşıyorum ve henüz prenses falan görmedim. Belki de başka bir yerdedir.
Paimon:Gerçekten mi? Ama buraya gelmeden önce o prenses hakkında bir kitap okuduk. Kenidisi çok güzelmiş, kibarmış falan...
Mary-Ann:Maalesef öyle birini tanımıyorum... Diğer bir yandan Traveler, çok uzaklardan gelmiş bir prens/prenses gibi duruyorsun!
Traveler:...
???:(Bir çan sesi duyuyorsun...)
Paimon:Ha? Paimon çan sesi mi duydu?
Mary-Ann:Evet! Çay vakti gelmiş. Eskiden çocuklar bu çanın sesini duyar duymaz ahşap kılıçlarını yere atar ve salona gelerek atıştırmalıkların tadını çıkarırlardı!
Mary-Ann:Onlar artık burada değiller ama yine de adete uysak iyi olur bence. Yoksa hayal kırıklığına uğrayabilirler. Siz ne dersiniz?
Paimon:Yaşasın atıştırmalıklar!
Paimon ile atıştırmalıkların keyfini çıkarıyorsunuz.
Çok güzel görünüyorlar ama saf su kadar tatsızlar.
Mary-Ann:Nasıldı?
Paimon:Çok iyilerdi... Ama Paimon onların pek... Tadını alamadı. Düşük şekerli bir diyet falan mı yapıyorsun Mary-Ann?
Mary-Ann:Hımm. Pardon Paimon. Onları hatırladığım gibi yaptım, o yüzden lezzetli olup olmadıklarından emin değilim...
Paimon:Aa, hiç önemli değil! En... En azından artık Paimon'un karnı tok!
Mary-Ann:O halde size biraz etrafı göstereyim!
Mary-Ann:Bu çok uğraşarak baktığımız çiçek bahçesi. Sizce de çok güzel değil mi?
Mary-Ann:Basil'in çocuk bakmanın çiçek bakmaya benzediğini söylediğini duymuştum. İkisinin de iyi bir toprağa, yeterli güneş ışığına, sık sulamaya ihtiyacı vardır, ayrıca onların istedikleri gibi büyümelerine de müsaade edemezsin.
Paimon:Hehe, bu Basil oldukça zeki biriymiş!
Mary-Ann:Hatta bazen zararlı canlıların da icabına bakmamız gerekir.
Paimon:Şey, bu Basil zeki olduğu kadar tehlikeliymiş de.
Mary-Ann:Ah, kendisi oldukça beceriklidir. Atıştırmalıklar yapar, çiçeklere bakar, o her şeyin üstesinden gelebilir. Keşke onu sizinle tanıştırabilsem.
Mary-Ann:Belki bazı arkadaşlarım gelir de onlara çiçeklerimin nasıl açtığını gösteririm diye bir süredir bu çiçeklere bakıyordum. Şansıma siz geldiniz!
Paimon:Şey... Ama ne yazık ki şimdi hiçbiri çiçek açmıyor.
Mary-Ann:Tek yapmamız gereken şey onları sulamak, sonra hemen kendilerine gelirler!
Mary-Ann:Saklambaç, saklambaç, Mary ve arkadaşları gitti ama nereye? ♪
Deniz köpüklü salonlara, çiçek açan ayçiçeklerini izlemeye. ♪
Yere düşen su damlalarıyla toprağın rengi koyulaşır. Sonra topraktan ayçiçekleri çıkar, hızla büyür ve çiçek açarlar.
Mary-Ann:Çok güzel değiller mi?
Paimon:Ha? Bu çok çabuk oldu!
Mary-Ann:Yani ne de olsa arkadaşların gelmesini bekliyorlardı. Sizin gelişinizle, şey, çok heyecanlandılar! Açmaları için tek ihtiyaçları biraz cesaret ve birazcık yağmurdu.
Paimon:Ha, demek öyle... Doğa gerçekten de inanılmaz, ha?
Mary-Ann:Onları beğendin mi Ann?
Ann:Çok güzeller, altın gibi parıldıyorlar.
Mary-Ann:Beğeneceğini biliyordum. Ne de olsa ben de onları çok seviyorum.
Mary-Ann:Sen çok ama çok uzak bir yerdensin, değil mi Traveler? Orada ne tür çiçekler açar?
Traveler:(Kardeşinin saçına taktığı çiçeği anlat.)/Saçıma taktığım türden çiçekler.
Mary-Ann:Ah... Çok güzel bir çiçekmiş./Seni gördüğüm andan beri o çiçeğin ne kadar güzel olduğunu düşünüyordum ben de.
Traveler:Korkarım artık bu çiçekleri bulması zor.
Paimon:Traveler...
Mary-Ann:... O zaman başka çiçeklerden konuşalım! Ben Fontaine'den hiç ayrılmadım, başka hiçbir yer görmedim. Bununla birlikte bir arkadaşım Sumeru'ya gitmişti. Ondan Sumeru'da burada olmayan bir sürü çiçek olduğunu öğrenmiştim.
Mary-Ann:Uçurumlarda yetişenler, sadece geceleri açanlar... Hatta kaktüslerin üzerinde yetişenler bile varmış...
Mary-Ann:Haha, tam o an Fontaine'de kaktüs olmadığını fark etti ve bana onların ne olduğunu anlatmak zorunda kaldı. O her zaman çok ciddi biriydi ve gençken aramızdaki en zeki kişiydi...
Mary-Ann:Öhöm. Pardon, bir an dikkatim dağıldı. Sizin gibi yeni arkadaşlarla tanışmak beni biraz heyecanlandırdı herhalde. Ee, Paimon? Sen hiç özel bir çiçek gördün mü?
Paimon:Şey, Paimon'un aklına Mondstadt'ın karahindibaları geldi!
Mary-Ann:Karahindibalar! Ay, yanında onların o güzel tohumlarından var mı?
Paimon:Şey, belki olabilir.
Mary-Ann:Karahindibalar, karahindibalar, açın, açın, açın~ ♪
Elbette Paimon'da birkaç Karahindiba Tohumu vardır.
Mary-Ann bunları sevinçle toprağa eker.
Mary-Ann:Ah, doğru ya! Karahindiba nasıl bir çiçek?
Paimon:Ha. Paimon senin bildiğini sanıyordu! Şey, ııı, bunu nasıl anlatsak ki? Karahindiba çiçeği birçok küçük beyaz çiçekten oluşur ve bu beyaz çiçeklerin de tohumları vardır.
Paimon:Rüzgar estiğinde bu küçük çiçekler rüzgarla birlikte uçar, başka bir yerde kök salarak filizlenir ve sonunda yeni çiçeklere dönüşürler. Çok hoş değil mi?
Mary-Ann:Vay canına, gerçekten de çok hoşmuş. Bu çiçeklerin varlığından bile haberim yoktu ama benzer bir şey duymuştum!
Paimon:Uuu! Duyduğun nasıl bir çiçek peki?
Mary-Ann:Aslında duyduğum şey çiçek değil, su hakkında bir hikaye. Bir yerde durgun bir su birikintisi varmış...
Mary-Ann:Sonra bir sarsıntıyla dalgacıklar oluşmuş, dalgacıkların içinde su damlacıkları belirmiş, bu damlacıkların içinde de yaşam varmış. Bu yaşam, sudan ayrılmış ve farklı biçimlere dönüşmüş.
Mary-Ann:Hepsinin kaynağı su olmasına rağmen farklarından dolayı birbirlerinden gitgide uzaklaşmışlar. Her bir yaşam damlacığı çok zayıfmış ama kendilerine özgü bir güzelliği varmış.
Mary-Ann:O bahsettiğin karahindibalar bana bu hikayeyi anımsattı Paimon. Birlik olan bir çiçeğin küçük parçalara ayrıldıktan sonra açması ve kopan her parçanın kendi çiçeği olması.
Mary-Ann:Ama tek bir su damlacığı zayıftır ve kolaylıkla kurur. Onlar yalnızca birlik halinde güçlü olurlar... Ancak bu şekilde de benliklerini yitirirler. Karahindibalar da böyle mi?
Mary-Ann:Sizce bu iyi bir şey mi?
Paimon:Şey... Paimon tam olarak anlamadı. Sen ne düşünüyorsun Traveler?
Mary-Ann:... Sanırım ne demek istediğini anladım Traveler.
Paimon:Söylediklerin Al, Petit Chou ve diğerlerinin yaşadığına benziyor. Bize yardım etmek için bir olup o büyük baloncuğa dönüştüler...
Ann:Evet. Bunu unutmadım.
Mary-Ann:Neyse. Şimdi bunu konuşmanın bir manası yok.
Mary-Ann:Hadi tekrar biraz dolaşalım, tamam mı? Aa, doğru ya! Sizi köpeğimizi görmeye götürebilirim!
"Köpekçik":Asil beyefendi/Asil hanımefendi, sizden yemek almak benim için bir onurdur. Sizi de tekrar gördüğüme çok sevindim Mary-Ann Hanım.
Traveler:?
Mary-Ann:Ay, seni gidi iyi köpüş!
Paimon:Şey... İyi köpüş mü?
"Köpekçik":Peki siz nasılsınız küçük hanım?
Paimon:Şey, ııı, Paimon nezaketin için minnettar ama... Ann, burada tam olarak neler oluyor?
Ann:Bilmiyorum... Ama bunun Mori olmasına imkan yok.
Mary-Ann:O bana her zaman eşlik etmiştir.
Paimon:Hımm. Yani bunca zamandır köpeklerin nasıl göründüğünü yanlış mı biliyormuşuz?
Mary-Ann:Su her şekle girebilir ve yaşam da suyu istediği şekle sokabilir. Ancak bunun suyun özüyle hiçbir alakası yoktur. Tamamen farklı bir konu.
Paimon:Aa, Al da bunun gibi tuhaf bir şey söylememiş miydi?
Mary-Ann:Bedenin evrimi kısıtlayan bir hücre gibi olduğuna ve her insanın bir zamanlar diğerleri gibi çocuk olduğuna dair benzer bir şey duymuştum.
Mary-Ann:Biz ve diğer pek çoğu ondan bir sürü hikaye dinledik. Yaşam aslında ilk başta su gibiymiş, bir şekle sahip değilmiş. Ruhlar arasında bir engel yokmuş, böylece sayısız hikaye oluşturabilmişler.
Mary-Ann:Birçoğu bedeninden vazgeçti. Zira suyun kandan çekilebileceği gibi irade de kişinin barındığı formdan çekilebilir.
Ann:... Ancak geriye kalan kara tozun üzerine birazcık su serpiştirmeyi denersen onların tekrar kana dönüşmeyeceğini görürsün.
Paimon:Ann?
Ann:Ben... Hatırlamak istemesem de... Bir şeyi hatırlıyorum.
Mary-Ann:Ne kadarını hatırlıyorsun Ann?
Ann:... Bilmiyorum. Sanki duygular ve anılar... Sel gibi zihnime akıyor. Mutlu ve kızgın kelimeler... Emin değilim...
Mary-Ann:Anlıyorum.
Mary-Ann:Sen önden git, tamam mı? Ve uslu bir köpek ol.
"Köpekçik":Anlaşıldı. Görüşürüz Mary-Ann Hanım. Görüşürüz değerli misafirlerimiz.
Paimon:Of bu kötü oldu işte. Mantıksız olan şeylerin sayısı gitgide artıyor! Köpeği görmeseydik Paimon tüm bunları çok unutmuş olacaktı!
Paimon:Amacımız Prenses Lyris'i kurtarmak değil miydi?
Ann:Evet...
Mary-Ann:Kusura bakmayın ama burada Prenses yok. Sadece biz varız. Ancak bugün misafir ağırlama şansımız oldu.
Ann:Ama burası yolun sonu. Onun burada olması lazım!
Paimon:Ama Mary-Ann dedi ki...
Paimon:Şey, yani bu ikinizden birinin yanıldığı anlamına geliyor, değil mi?
Paimon:Değil mi Traveler?
Paimon:Elbette! Zeki olan sen değil misin?
Traveler:Paimon, şimdiye kadar yaşadıklarımızın hepsi bir "hikayeydi".
Paimon:Bir dakika, a-ama Nergis Haçı Macera Takımı ile omuz omuza verip Narcissus'un yardakçılarını yenmedik mi? O gerçek değil miydi?
Traveler:Bir düşünsene Paimon...
Traveler:Yedi ulus arasında Nergis Haçı Krallığı diye bir şey var mı?
Paimon:Ha. Doğru söylüyorsun. Paimon bunu düşünmemişti!
Paimon:Yani, macera takımı... Al, Petit Chou, Albay Kate, Jak, Mori, ikimiz... Ve maceralarımız... Hepsi bir hikayedeki karakterlerden mi ibaretti?
Paimon:Hayır, bu olamaz! Paimon bunu kabul edemez!
Paimon:Kuledeki portaldan geçtikten sonra birçok şey yaşamadık mı? Tüm bunları bir hikayeye indirgemek mümkün değil.
Paimon:Hani mesela ilk başta Kutsal Kılıçtan haberimiz yoktu ve mühürlü kulenin içinde canavarlar ve Baloncuk Oluşumları falan vardı!
Ann:Paimon... Sanırım Gezginin ne demek istediğini anladım. Kuleye çıktıktan sonra yaşadığımız her şey, hikayenin diyarının dışında gerçekleşti diyorsun, değil mi?
Traveler:Daha doğrusu, hikayenin henüz yazılmamış parçalarını yaşadık.
Ann:Yani, Kutsal Kılıç, Narcissus... Bunlar hikayenin parçalarıydı. Sadece henüz doğru bir şekilde hikayeye dahil edilmemişlerdi.
Paimon:Şey, Paimon hâlâ sadece bir hikaye uğruna neden bu kadar büyük bir yapı inşa edildiğini anlamakta zorlanıyor...
Traveler:Bence bu yapı önceden beri vardı.
Traveler:Hikayenin geçtiği mekan olarak kullanılmış sadece.
Mary-Ann:...
Ann:Yani yol boyunca hatırladığım şeyler, daha önce yaşanmış olan şeylerdi... Ve ben de bu hikayede sadece bir karakterim...
Traveler:Sen sadece bir karakter değilsin.
Traveler:Bunun hakkında düşünebiliyor olman onu hatırlayabileceğin anlamına geliyor.
Paimon:Ama öyleyse Ann kim?
Ann:Ben... Ann'im. Prenses Lyris'i kurtarmalıyım...
Mary-Ann:Peki o halde Traveler, Paimon ve canım Ann. Zamanımız doldu. Sizinle vakit geçirmek çok keyifliydi ama artık gitme zamanınız geldi.
Mary-Ann:Bunun bir kurgu olduğunu bildiğin halde neden söyleme gereği duydun? Bunu en azından Ann'in duyguları için açıklayabilir misin?
Paimon:Hım?
Paimon:Ne? Ne oldu?
Ann:A-Ama!
Mary-Ann:Şşş. Bir şey söylemene gerek yok Ann.
Mary-Ann:Bir keresinde en iyi arkadaşımın yüksek bir kuleye hapsedilmiş güzel bir prenses hakkında bir hikaye anlattığını duymuştum.
Mary-Ann:Siz gelmeden önce bir rüya görmüştüm. Rüyamda küçük ama cesur bir Okeanid idim ve Prensesi kurtarmak için hep birlikte yola çıkıyorduk...
Mary-Ann:Belki bu dünyada da prenseslerle ejderler vardır. Ama bu dünyanın o kadar basit bir yer olmadığını biliyorum. Bir ejderin, bir prensesle ne işi olur ki?
Mary-Ann:Uyandıktan sonra bu rüyayı gülünç bulmuştum ama onu her düşündüğümde içimde bir özlem hissi doğuyordu. Şimdi hatırladın mı Ann?
Ann:Hayır! Bunun başka bir açıklaması olması lazım. Prenses Lyris'i kurtaramazsam... O zaman benim varlığımın ne anlamı kalır? Ya tek dileğimin? Hiçbirinin bir anlamı yok mu?
Mary-Ann:Öyle deme Ann.
Mary-Ann:Senin varlığın güzel bir kazanın sonucu. Mevcut durumda tek "dileğim" kendin için yaşaman. Git, dünyayı gez ve uzun yıllar sonra nasıl değiştiğini gör.
Mary-Ann:Kendi ruhunun, hatıralarının, kişiliğinin ve dileklerinin olmasını istiyorum.
Mary-Ann:Kendi kaderinin efendisi olmanı ve gerçek dünyanın tüm güzelliklerini tecrübe etmeni istiyorum. Bunu benim için yapabilir misin?
Mary-Ann:Sizinle tanışmak benim için bir zevkti Traveler, Paimon. Seninle de tanıştığıma sevindim Ann.
Mary-Ann:Ancak Derinuyku bizim mezarımız. Burada daha fazla zaman geçirmenizi istemiyorum.
Paimon:Mary-Ann... Neden böyle konuşuyorsun? Sana yardım etmenin bir yolunu bulamaz mıyız?
Mary-Ann:Haha. İyi kalpli ve güçlü olduğunuzu görebiliyorum. Teşekkür ederim size.
Mary-Ann:Ben sadece bazen güzel maceraları ve büyüleyici gelecekleri hayal etmeyi seven biriyim. Ama geçmişte ne olduğunu ve bundan geri dönüşün olmadığını biliyorum.
Mary-Ann:Gerçek dünyada her şey çoktan sona erdi... O yüzden bu bir veda.
Paimon:Ann...
Ann:...
Ann:Şövalye Traveler, Paimon, özür dilerim...
Ann:Maceramızda daha önce bir şeylerin garip olduğunu fark etmiştim. Siz beni hikayenin akışından çıkardıktan sonra bazı şeyleri anlamaya ve hatırlamaya başladım.
Ann:Ama ben... Hâlâ "Prenses Lyris"i kurtarmak istiyorum. Benim varlığımın sebebi bu. Onu kurtarmak ve bu hikayeyi mutlu sonla bitirmek istiyorum.
Ann:Yani onun kim olduğunu bile bilmiyorum. Tek bildiğim onun kibar ve iyi bir prenses olduğu ve Narcissus'un istilası sırasında tutsak düştüğü.
Paimon:Merak etme Ann, en azından... En azından macera takımı ile seyahat ederken eğlendik, değil mi?
Paimon:...
Paimon:Şey, Traveler... Her şeyin bu şekilde sonuçlanacağını biliyor muydun?
Traveler:Hayır. Sadece Ann'e yardım edebiliriz diye düşünmüştüm.
Paimon:Ah...
Paimon:Öyleyse hâlâ sana yardım edebiliriz Ann.
Ann:Ha?
Paimon:Paimon, Mary-Ann'in son dediklerinden hiçbir şey anlamadı. Sen bir şey anladın mı Ann?
Ann:Bir bakıma evet. Geçmişte yaşanmış korkunç bir olaydan bahsettiğini hissedebiliyordum...
Paimon:Paimon bunun hiç de adil olmadığını düşünüyor. Sadece senin için değil Ann, bizim için de haksızlık!
Paimon:İşte bu yüzden en azından ne olduğunu öğrenmemiz lazım. Eğer öğrenebilirsek bir plan yapabiliriz!
Paimon:İster Prensesi kurtarmak olsun ister Mary-Ann'in dediklerini anlamak olsun, biz sadece sana yardım etmek istiyoruz Ann! Öyle değil mi Traveler?
Ann:Tamam...
Paimon:Gerçi tüm bunlar bir hikayeden ibaretse Paimon'un hâlâ anlamadığı bir şey var. Bu hikayede bizim rolümüz ne Traveler?
Traveler:Emin değilim ama muhtemelen...
Traveler:Ve bundan ötürü bu hikayeyi bir sona ulaştırabiliriz.
Paimon:Aa, Paimon anladı. Yani Ann bizi bu yüzden bulup hikayenin içine soktu.
Paimon:Bunu düşünmemiş olabilirsin Ann ama bu hikayeyi döngüsünden çıkarabildiğimiz için birçok belirsiz ihtimali de beraberimizde getirmiş olduk. Öyle değil mi Traveler?
Traveler:Öyle de denebilir...
Ann:*burnunu çeker* Teşekkür ederim Şövalye Traveler. Teşekkür ederim Paimon...
Paimon:Bu yüzden bizim de senin yardımına ihtiyacımız var Ann. Ayrıca hazır maceramıza devam etmemiz gerekiyorken... Şimdi ne yapmamız gerektiğini anlamamıza yardım edecek bir şey geliyor mu aklına?
Ann:Hımm... Bir düşüneyim...
Ann:Hatıralarımda Nergis Haçı Derneği diye bir yer var. Bu yerin önceden yaşananlarla büyük bir bağlantısı olmalı.
Paimon:Doğru. Nergis Haçı Krallığı... Macera Takımı... Evet, hepsi birbiriyle bağlantılı.
Paimon:Bu Derneğin nerede olduğuna dair bir fikrin var mı?
Ann:Hayır...
Paimon:Aa, doğru ya. Biz tecrübeli maceracılar değil miyiz? Orayı bulmak bizim görevimiz!
Paimon:Ha, Paimon bu ismin Ann'in hikayesindeki Krallık ve Macera Takımı ile bir ilgisi olduğunu yeni fark etti...
Paimon:Hadi ama, sürekli maceralarla meşguldük, Paimon'un düşünmeye ayıracak zamanı yoktu!
Ann:Nergis Haçı Derneğini biliyor musun?
Paimon:Evet, ayrıca dernekle içli dışlı olan birkaç kişi de tanıyoruz. Belki bize yardım edebilirler.
Paimon:Neyse, hadi gidelim!
Mary-Ann:(test)对话:玛丽安说你来帮我喂一下狗吧
Ann:(test)对话:我们又回来了,前面出现了新的区域
Ann:(test)对话:继续向前探索,玛丽安原来在一个被构筑的梦境里
Ann:(test)安表示想起了一些事情。其中最重要的就是指引我们去水仙十字结社。之后是一个对话环。根据巨兽WQ、4.1监狱WQ做差分。里面的内容回头再想了。
Localized evidence
Nergis Haçlı Ann: Sahne III
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/344024530No text in the selected or fallback locales.
"Artık Seni Görmüyorsa Rüyasında..."
Evidence locale: tr
TextMap/TextMap_MediumTR.json/1294546137Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelBinOutput/ChapterExcelConfigData.json/19110149
5
10146
WQ
7400415
UI_ChapterIcon_Fontaine
7400401
world