No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
"จริยธรรมแห่ง Silver"
Story evidence
Quest flow
29 lines
Open section page →Anby: Nicole...
Nicole: Anby นี่เธอยังจำฉันได้ด้วยเหรอ
Anby: ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ที่จากไปโดยไม่บอกกล่าวซักคำ อยากลงโทษฉันยังไงก็ตามใจเลย Nicole
Nicole: การลงโทษเธอจะมีประโยชน์อะไรกับฉัน? แทนที่จะลงโทษ ฉันอยากได้การชดเชยมากกว่า เธอคิดว่าจะชดเชยฉันยังไง?
Anby: ฉะ...ฉัน...
Nicole: ว่ามาสิ
Anby: ฉัน... จะไม่กินแฮมเบอร์เกอร์ที่ฉันชอบที่สุดอีกแล้ว จากนี้ไป... ฉันจะกินบะหมี่ทุกวันเลย...
Nicole: การชดเชยนี้มันสำหรับเจเนอรัล Chop มั้ง!
Anby: ไม่ได้เหรอ... งั้น... ต่อไปตอนที่เธอกับ Nekomata ดูหนังด้วยกัน ฉันจะไม่ไปนั่งเบียดอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเธออีกแล้ว
Nicole: ฉันจำได้ว่าปกติจะเป็น Nekomata ที่มาเบียดอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเรามากกว่านะ นี่เธอช่วยแสดงความจริงใจหน่อยซี่
Anby: งั้นเหรอ... งั้นต่อไปฉัน... จะไม่เอาเงินเดือนอีกแล้ว...
Nicole: โอ้ววว?
Anby: อื้ม แล้วฉันก็จะเกลี้ยกล่อมให้ Billy ไม่เอาเงินเดือนด้วย... แบบนี้โอเคมั้ย?
Nicole: ...
Nicole: ...นี่เธอกำลังทำลายชื่อเสียงของการทำธุรกิจด้วยความจริงใจ ของพวกเรา Cunning Hares อยู่นะ!
Nicole: ช่างเถอะ ครั้งนี้ถือว่าเธอติดค้างฉัน ไว้ฉันนึกออกว่าจะให้ชดเชยอะไรเมื่อไหร่ ค่อยมาว่ากันอีกทีละกัน
Anby: Nicole...
Nicole: อ๊าาาาาา... พอแล้วๆ อย่ามองฉันด้วยสายตาน่าสงสารแบบนั้นสิ
Nicole: Anby ไม่ว่าเธอจะเคยเป็นใครมาก่อน ไม่ว่าตอนนี้เธอจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมา แต่ Cunning Hares จะไม่เป็นภาระของเธอแน่นอน พวกเราไม่จำเป็นต้องให้เธอมาปกป้อง และจะไม่เข้าไปแทรกแซงในตอนที่เธอไม่ต้องการด้วย
Nicole: เธอไม่ใช่คนเดียวในหมู่พวกเรา ที่มีอดีตที่เต็มไปด้วยเลือดและน้ำตา ฉันหวังว่าเธอจะเชื่อใจฉันมากขึ้นกว่านี้ ไม่งั้นฉันคงรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ล้มเหลวมากๆ แน่
Anby: ขอโทษด้วย ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัว การที่ฉันหนีไปคนเดียว เป็นเพราะฉันคิดไม่ถี่ถ้วนจริงๆ
Anby: หลังจากที่ทุกอย่างจบลงแล้ว... ฉันจะตอบทุกคำถามของเธอ และจะไม่ปิดบังอะไรอีกแน่นอน
Nicole: แบบนี้แหละ เด็กดี เธอรู้มั้ยว่าตัวเองโกหกไม่เก่งแค่ไหน?
Anby: ฉันรู้
Anby: จริงสิ... ฉันมีเรื่องที่อยากจะให้เธอช่วยหน่อย Nicole
Nicole: ในที่สุดก็ได้ใช้งานฉันซักทีนะ?
Anby: อื้ม มีผู้หญิงคนนึงที่คล้ายกันกับฉันมาก เธอคนนั้นสวมเครื่องแบบของกองกำลังป้องกัน และสวมแว่นตานิรภัย... น่าจะดูสะดุดตามากทีเดียว ช่วยฉันตามหาเธอหน่อยนะ
Nicole: ไม่ต้องห่วง ช่วงเวลาที่ Cunning Hares ใช้ในการตามหาแมวโดยเฉลี่ย คือ 3 ชั่วโมง 14 นาที 8 วินาที การตามหาคนจะต้องง่ายกว่าแน่นอน
Nicole: ฉันจะไปติดต่อกับสายข่าวเดี๋ยวนี้แหละ ถ้าได้เรื่องเมื่อไหร่ จะรีบบอกให้เธอรู้ทันทีเลย
2 lines
Open section page →Anby: อะแฮ่ม นั่นใครน่ะ?
Nekomata: เมี้ยวววววว! Anby... เธอเองเหรอ!
19 lines
Open section page →Anby: ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ในช่วงที่ไม่เจอฉัน เธอคงจะสบายใจน่าดูเลยล่ะสิ
Nekomata: ...แน่นอนอยู่แล้ว ไม่มีใครมาแย่งนอนตัก Nicole ฉันมีความสุขมากเลยล่ะ
Anby: ที่คนเรามีสองขา ก็เพื่อให้คนสองคนนอนหนุนตัก ดูเหมือนว่าจะมีบทพูดแบบนี้ในหนังซักเรื่องนะ
Nekomata: ยัยแฮมเบอร์เกอร์บ้าหนังสุดน่าเบื่อเอ๊ย กว่าจะพูดได้แต่ละทีต้องอาศัยบทพูดในหนัง เอางี้ เพื่อให้เธอน่าเบื่อน้อยลง ท่าน Nekomata ผู้เปี่ยมด้วยเมตตาคนนี้ ได้เตรียมของขวัญไว้ให้เธอโดยเฉพาะแล้ว...!
Nekomata: อันนี้แหละ!
Anby: ...ดูเหมือนจะเป็นตุ๊กตา ดูเหมือนจะ... เป็นรูปฉัน ดูจากรอยเย็บที่หยาบๆ แล้ว เธอน่าจะเย็บเองกับมือสินะ
Anby: น้ำใจของเธอมันมากเกินไปแล้ว Nekomata ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก
Nekomata: อย่าคิดเองเออเองนักสิ ฉันซื้อแพ็ควัสดุมา ตอนแรกกะจะทำตุ๊กตารูป Nicole ให้เขาเป็นของขวัญ...
Nekomata: แต่ว่า... พอเย็บออกมาแล้วดูน่าเกลียดมากเลย หัวโตสุดๆ แต่ร่างกายกลับดูแห้งเหี่ยว ไม่เหมือน Nicole เลยซักนิด จากนั้นก็เลยปรับแต่งนิดหน่อย ไม่คิดเลยว่าจะออกมาเหมือน Anby ของพวกเราเป๊ะเลย!
Anby: ฉันไม่ได้หน้าตาแบบนี้ซักหน่อย
Nekomata: ไม่ๆ เหมือนกันเป๊ะเลยล่ะ! เหมือนพี่น้องฝาแฝดของเธอเปี๊ยบเลย! รีบรับไปเถอะน่า ทางที่ดีก็พกติดตัวตลอดทั้งวันทั้งคืน อย่าให้ห่างเลยนะ...
Anby: ...ให้ฉันพกของแบบนี้ติดตัวตลอดทั้งวันทั้งคืน...
ในท้องของเจ้าสิ่งนี่ คงไม่ได้ซ่อนของต้องห้ามอะไรไว้หรอกนะ นี่เธออยากให้ฉันถูกเจ้าหน้าที่ความมั่นคงจับตัวไปสินะ
Nekomata: เมี้ยว...! แค่เพราะแมวเหมียวตัวนี้มาจากข้างถนน ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมาตัดสินกันแบบนี้ได้นะ ฉันขอสาบานด้วยตักของ Nicole เลยว่า ในท้องของตุ๊กตาตัวนี้ ไม่ได้ยัดต้องห้ามเอาไว้แน่นอน!
Anby: งั้นฉันจะเชื่อเธอแล้วกัน
Anby: เพื่อเป็นการตอบแทน ให้ฉันทำอะไรเพื่อเธอบ้างละกัน เธออยากกินบะหมี่ปลาแมกเคอเรลทอดมั้ย?
Nekomata: นานๆ ทีเธอจะเคารพนับถือท่าน Nekomata ขนาดนี้ ดูเหมือนว่าฉันควรจะรับไว้ดีกว่า... แต่ไม่ใช่ตอนนี้
Anby: ไม่ใช่ตอนนี้... งั้นเหรอ? แต่ร้านบะหมี่อยู่แถวนี้นี่นา...
Nekomata: รอให้เรื่องนี้คลี่คลาย และเธอกลับมาอย่างปลอดภัยเมื่อไหร่... เมื่อถึงตอนนั้น เธอค่อยเลี้ยงปลาแมกเคอเรลที่เรานัดกันไว้ในวันนี้ให้ฉันก็แล้วกัน
ตุ๊กตาที่อยู่ในมือดูเหมือนจะหนักขึ้น
...Anby ก้มหน้าลง เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของ Nekomata
33 lines
Open section page →Anby: ที่แท้ก็อยู่ที่นี่กันนี่เอง
"Trigger": ขอโทษนะ Anby ฉันแอบพาเขาออกมาแล้ว
Anby: เธอ... รู้สึกโอเคขึ้นรึยัง?
"Soldier 11": คุณกำลังพูดกับฉันอยู่เหรอ?
"Soldier 11": ...ใบหน้าของคุณ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย แต่นึกไม่ออก
Anby: ฉันชื่อ Anby เธอพอจะคุ้นชื่อนี้บ้างมั้ย?
"Soldier 11": ...
"Soldier 11": ... ...
"Soldier 11": ฉันจำไม่ได้ว่ามีคนชื่อ "Anby" บางทีเราอาจเคยรู้จักกันจริงๆ แต่ขอโทษนะ "Trigger" บอกฉันว่า ตอนนี้ความทรงจำของฉันมีปัญหา
"Soldier 11": ฉันจะดีขึ้นแน่นอน รอให้ฉันดีขึ้นเมื่อไหร่ ก็น่าจะนึกเรื่องราวเกี่ยวกับคุณขึ้นมาได้
Anby: วันนี้เธอกับ "Trigger" ...ไปไหนกันมาบ้างเหรอ?
"Soldier 11": พวกเรากินอาหารที่เรียกว่าบะหมี่กัน สีมันแดงเหมือนกับเปลวไฟ อร่อยมากเลยล่ะ
จากนั้นก็ไปลูบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าแมวอีกสองสามตัว ซึ่งก็ต่างจากที่คิดไว้ มันนุ่มมากเลย
"Soldier 11": พวกเราไปที่ร้านอาร์เคด เดินชอปปิง ดื่มชานม และเปิดกล่องสุ่ม
แล้วก็อยู่ในที่มืดๆ เสียงดังๆ เพื่อดู... "หนัง" น่าจะเรียกว่างี้นะ
"Soldier 11": ตอนดู "หนัง" มีคนฉวยโอกาสในความมืด เพื่อทำเรื่องที่ไม่ดีกับคนข้างๆ ด้วย โชคดีที่ฉันยังพอจำเทคนิคการต่อสู้พื้นๆ ได้ จึงสามารถจัดการกับเจ้านั่นได้ในทันที แล้วก็ถูกพาตัวไปลงบันทึกที่กองรักษาความมั่นคง
"Soldier 11": "กองรักษาความมั่นคง" อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ หลังจากออกมาจากที่นั่นแล้ว "Trigger" ก็เสนอว่าให้ไปดูพระอาทิตย์ตกที่ริมแม่น้ำ
Anby: "Trigger" ...เธอนี่ชำนาญเรื่องวางแผนเที่ยวจริงๆ
"Trigger": นี่เป็นสิ่งที่ผู้จัดการร้านวิดีโอสอนมาทั้งนั้น ฉันก็เป็นแค่นักเรียนที่ดีเท่านั้นเอง
"Trigger": สรุปแล้ว ฉันทำได้ไม่เลวใช่มั้ย "Soldier 11"?
"Soldier 11": ฉันมีความสุขมากๆ เลย ถึงแม้ว่าร่างนี้จะไม่ค่อยชินกับการพักผ่อน และมักจะอยากให้ฉันวิดพื้น หรือทำอะไรอย่างอื่นอยู่บ่อยๆ ก็เถอะ
"Trigger": หมดคำจะพูดกับทหารต้นแบบของเราเลยจริงๆ
...Anby ตอนนี้ เธอวางใจได้แล้วใช่มั้ย?
"Trigger": "Soldier 11" เป็นเพื่อนร่วมรบคนสำคัญของฉัน ฉันไม่อยากสูญเสียเพื่อนร่วมรบคนไหนไปอีกแล้ว ฉันรับรองว่า ฉันจะดูแลเขาให้ดี
"Trigger": เธอไม่ต้องเป็นห่วงอะไร ไปจัดการเรื่องพวกนั้นได้เลย และเมื่อทุกอย่างจบลงแล้ว ถ้าเธอยินดีที่จะปรากฏตัวต่อหน้าเขา ฉันจะพิสูจน์ให้เขาเห็นถึงความพยายามทั้งหมด ที่เธอทำไปเพื่อเขาเอง
"Trigger": และถ้าเธออยากจะรักษาสถานการณ์เดิมไว้ ฉันก็จะไม่พูดอะไรมาก ฉันเข้าใจดีว่าไม่ว่าจะเป็นเธอหรือ "Soldier 11" อดีตของ Silver Company ต่างก็เป็นเหมือนโซ่ตรวนที่หนักอึ้ง
Anby: ฉันจะทำลายโซ่ตรวนนี้ซะ
"Trigger": ถ้าเป็นเธอต้องทำได้แน่
Anby: ขอบคุณนะ "Trigger" ในเมื่อเป็นแบบนี้ ช่วยเก็บของสิ่งนี้ไว้แทนฉันทีสิ
"Trigger": นี่คืออะไรเหรอ? ดูเหมือนตุ๊กตาเลย แต่ดูหน้าตาคุ้นๆ แฮะ
"Soldier 11": มัน... น่ารักมากเลย
แม้ว่าแววตาจะยังดูความสับสนอยู่ก็ตาม แต่ "Soldier 11" กลับคว้าตุ๊กตานั่นมากอดไว้ในอ้อมแขน กอดแน่นจนเหมือนตุ๊กตาแทบจะระเบิดเลยทีเดียว
Anby: อืม ช่วยเก็บรักษาไว้ให้ฉันจนกว่าฉันจะกลับมาทีนะ
สำหรับฉันในตอนนี้... นี่คือสิ่งที่มีค่าที่สุดแล้ว
"Trigger": วางใจได้ เธอพูดมาขนาดนี้ พวกเราจะรักษามันไว้อย่างดีแน่นอน
Anby: ขอบคุณนะ... ฮะ...ฮัดชิ่วว!
"Trigger": ลมที่ริมแม่น้ำตอนกลางคืนเย็นมาก พวกเรารีบกลับร้านวิดีโอกันเถอะ... อย่างน้อยก็ไปหาเสื้อผ้าใส่เพิ่มอีกซักหน่อย
38 lines
Open section page →"Soldier 11": ฉันจำได้ คุณคือคนนั้นเมื่อตอนกลางวัน... "Anbitasinia"
Anby: Anby... Anby เฉยๆ
"Soldier 11": ขอโทษด้วย ดูเหมือนว่าความทรงจำของฉันจะยังไม่ฟื้นคืนมา ฉันไม่รู้ว่าตัวเองลืมอะไรไปบ้าง ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนี้จัง
Anby: ฉันบอกเธอได้นะ
"Soldier 11": บอกฉัน?
Anby: สิ่งที่เธอลืมไป ฉันบอกเธอได้นะ "Harin"
"Soldier 11": "Harin" ...นั่นคือชื่อของฉันเหรอ?
Anby: เป็นชื่อของเธอก่อนที่จะเป็น "Soldier 11" และเป็นชื่อที่ฉันรู้จักเธอ ตอนนั้นพวกเรา... มักจะหาคำเรียกให้กับอีกฝ่าย เพราะคำเหล่านั้นฟังดูไพเราะ พวกผู้ดูแลก็รู้ แต่แค่ไม่ใส่ใจ
"Soldier 11": ฉันไม่ชอบชื่อนี้เลย ฟังดูไม่แข็งแกร่งพอ
Anby: เธอเคยพูดแบบนี้กับฉันเหมือนกัน
"Soldier 11": Silver Company คืออะไรกันแน่? ใครเป็นคนตัดสินว่า "ผ่าน" หรือไม่? ฉันยังมีอีกหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจ ถ้าเรื่องพวกนี้มันเกี่ยวข้องกับอดีตของฉัน ก็ช่วยอธิบายให้ฉันฟังทีเถอะ
Anby: ฉันจะบอกทุกอย่างกับเธอ แต่เธอต้องรับปากฉันเรื่องนึงก่อน
"Soldier 11": คุณต้องการให้ฉันรับปากเรื่องอะไร?
Anby: ให้ฉันได้... ขอโทษเธอ
Anby เล่าทุกอย่างตั้งแต่จุดเริ่มต้นของ Silver Company ไปจนถึงจุดจบ
Anby: มีหลายเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ และตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจ ฉันรู้แค่ว่า พวกเราเป็นผลผลิตจากการต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายในกองทัพ จากนั้นเมื่อเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น สุดท้ายพวกเขาก็ตัดสินใจเก็บร่างโคลนไว้เพียงร่างเดียว...
"Soldier 11": ...นั่นก็คือคุณสินะ Anna? เพราะตามที่คุณบอกมาว่า พวกเขาประเมินคุณไว้สูงที่สุด
Anby: ฉันไม่ใช่ Anna... Anna คือคนอื่น แต่ว่าเธอพูดถูกแล้ว
Anby: พวกเขาได้วางแผนปฏิบัติการหนึ่งขึ้นมา โดยจุดประสงค์คือไม่ให้มีใครรอดกลับมา ซึ่งเดิมทีฉันไม่ได้อยู่ในรายชื่อของปฏิบัติการครั้งนั้น
แต่คืนก่อนปฏิบัติการ เธอได้รับบาดเจ็บจากการฝึกซ้อมที่หนักเกินไป ฉันเลย... เข้าไปแทนที่เธอ
"Soldier 11": คุณรอดมาได้รึเปล่า?
Anby: ลองเดาดูสิ
Anby: ฉันเห็นพวกนั้นถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง... ความทรงจำในช่วงเวลานั้น ยังคงเลือนรางมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงรอดมาได้ และทำไมฉันถึงยังมีแรง ที่จะยืนอยู่ตรงหน้าผู้บังคับบัญชาพวกนั้น
"Soldier 11": ทำไมเบื้องบนถึงได้ออกคำสั่งที่โหดร้ายแบบนี้... ให้ทหารของตัวเองไปตายงั้นเหรอ? ทั้งที่พวกเราเป็นมนุษย์ที่มีชีวิตจิตใจ...
Anby: นี่แหละปัญหา... Harin พวกเราเป็นแบบนั้นงั้นเหรอ? ฉันเดาว่า ตอนนี้เธอเองก็คงสั่งการต่อสู้ได้เหมือนกัน ตอนที่เธอส่ง Bangboo ระเบิดตัวเองทั้งทีมเข้าไปในแดนของศัตรู เธอจะนึกถึงปัญหาพวกนี้มั้ย?
"Soldier 11": แต่ว่า Bangboo ไม่ใช่มนุษย์ ฉันจึงไม่ต้องคิดถึงปัญหาพวกนั้น
Anby: งั้นพวกเขาก็จะพูดว่า ร่างโคลน Silver ไม่ใช่มนุษย์
"Soldier 11": ...
Anby: เพราะงั้นพวกเขาจึงสั่งให้ Silver Company ไปตาย แต่ Silver Company ยังตายไม่หมด พวกเขาจึงสั่งให้ฉันลงมือจัดการเธอ
"Soldier 11": คุณจัดการแล้วรึยัง?
Anby: ลองเดาดูสิ
"Soldier 11": ดูเหมือนจะยัง ถ้าเป็นฉันละก็...
Anby: เธอจะทำตามคำสั่งของผู้บัญชาการ?
"Soldier 11": ผู้บัญชาการที่ออกคำสั่งโหดร้ายแบบนี้ต่างหากที่ควรต้องถูกจัดการ แล้วคุณทำยังไง?
Anby: ฉันหนี... ฉันยื่นข้อเสนอที่จะแลกเปลี่ยนตัวกับเธอ จากนั้นก็หนีไป
Anby: ฉันไม่ไว้ใจพวกเขา มีเพียงฉันหายไปเท่านั้น ที่จะเป็นวิธีที่ได้ผลที่สุด เมื่อฉันหายไป... พวกเขาก็จะไม่ทำร้ายเธอแน่นอน เพราะพวกเขามีเธอแค่คนเดียวแล้ว
Anby: ฉันเลือกถูกแล้ว อย่างน้อย... ตอนนี้ฉันก็ได้เจอเธออีกครั้ง
ฉัน... ก็มีชีวิตที่ดี แต่แค่ใช้เวลาค่อนข้างนานในการครุ่นคิดว่า ควรจะเกลียดใครเท่านั้นเอง
Anby: ถ้าจะเกลียดทุกคนที่เคยทำให้เราเจ็บปวด ความเกลียดชังจะ... มากเกินไป การที่ต้องมีความเกลียดชังพวกนั้นติดตามไปตลอดชีวิต ฉันทำไม่ได้หรอก อีกอย่าง Nicole ก็บอกฉันด้วยว่า อย่าได้เกลียดตัวเองเด็ดขาด
Anby: สุดท้าย ฉันก็ได้ข้อสรุปแบบนี้... ต้นตอของทุกอย่างคือเทคโนโลยีของ Silver Company คือการที่ร่างโคลนของ Silver เกิดขึ้นบนโลกนี้ โดยไม่ได้รับการยอมรับในฐานะมนุษย์
20 lines
Open section page →Anby: ในหนังเรื่องนึงที่ Wise ให้ฉันยืมจากร้านวิดีโอมา มันเรียกสิ่งนี้ว่า "จริยธรรม" ชีวิต... ไม่ควรถูกสร้างขึ้นด้วยวิธีแบบนั้น
Anby: ในตอนนั้นฉันถึงได้รู้ว่า ที่แท้ทุกคนรู้เรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว คนฉลาดมีเยอะมากจริงๆ
Anby: เพราะงั้น Harin... ขอโทษนะ
"Soldier 11": ทำไมต้องขอโทษด้วย? เท่าที่ฉันฟังมาเมื่อกี้ คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ... เอ๋?
"Soldier 11": ...ฉันร้องไห้ ...ทำไมกัน?
Anby: ขอโทษด้วย ในฐานะหัวหน้าของ Silver Company ฉันควรจะรับผิดชอบต่อทุกคน แต่ฉันกลับทำให้ทุกคนผิดหวังตั้งแต่ตอนนั้น ฉันไม่ฉลาดพอ ไม่แข็งแกร่งพอ และก็ไม่กล้าพอ...
Anby: ถ้าฉันกล้าพอ ก็คงไม่ต้องรอให้ถึงตอนนี้ ถึงค่อยขอโทษเธอ
ฉันรู้ว่าเธอจะลืมทุกอย่าง ฉันถึงกล้าพูดกับเธอ
"Soldier 11": ฉันจะลืมเหรอ? เป็นไปไม่ได้ ทำไม...
Anby: ทหาร Silver Company ที่บาดเจ็บสาหัส ความทรงจำใหม่จะหายไปภายใน 24 ชั่วโมง เวลาของเธอใกล้จะถึงแล้วล่ะ
Anby: Harin... ฉันไม่สามารถหนีได้อีกต่อไปแล้ว ฉันต้องไปเผชิญหน้ากับพี่น้องของพวกเราในอดีต
ฉันไม่รู้ว่าเธอคนนั้นยังซ่อนไพ่ตายอะไรไว้อีก และไม่สามารถรับประกันผลลัพธ์ของการต่อสู้นี้ได้... ทำได้แค่พยายามเต็มที่เท่านั้น
Anby: ฉันอาจตายก็ได้ และฉันไม่อยากให้เธอต้องมามีชีวิตอยู่กับความตายของฉัน
Anby: เพราะงั้น... ลืมเรื่องพวกนี้ไปซะ แล้วนอนหลับให้สบายนะ
"Soldier 11": Anby! ผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวแบบคุณ ฉันไม่ยอมรับคำขอโทษหรอกนะ! ฉันไม่ยอมรับ!
Anby: ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว
"Soldier 11": Anby...
Anby หลับตาลง จากนั้นเอาหน้าผากมาแนบกับหน้าผากของ "Soldier 11" เบาๆ
มือของ "Soldier 11" จับ Anby ไว้แน่นจนนิ้วจิกลงไปในผิวหนังของเธอ...
ทันใดนั้น แรงของมือคู่นั้นก็ผ่อนคลายลง
"Soldier 11" มีสีหน้าที่สับสน
"Soldier 11": ที่นี่... คือที่ไหน?
ฉันมาทำอะไรที่นี่? ฉันเป็นใคร?
Anby: "Soldier 11" นี่คือชื่อของเธอ
Anby: ...ฝันดีนะ
18 lines
Open section page →Anby: ขอโทษที เมื่อกี้ฉันพูดเสียงดังเกินไป รบกวนการนอนของพวกคุณรึเปล่า...
Wise: เธอกำลังจะทำอะไรน่ะ Anby?
Anby: หมายความว่าอะไร...
Belle: เธอคิดจะแอบทำอะไรที่อันตรายมากๆ อยู่ใช่มั้ย?
Anby: ฉันมีเรื่องที่ต้องไปจัดการจริงๆ แต่ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะพยายามนะ อื้ม!
Wise: อย่าคิดว่าทำท่าแอ๊บแบ๊วแล้วจะปกปิดกันได้นะ ฉันเคยบอกแล้วไง? ว่าพวกเรามีสิทธิ์ที่จะรู้เรื่องที่ Anby เข้ามาพัวพันด้วยในครั้งนี้
Belle: แล้วก็นะ Anby~ ถ้าเธอพัฒนาขึ้นอย่างที่บอกจริงๆ ละก็ ก็ควรรู้จักขอความช่วยเหลือให้มากขึ้นถึงจะถูก เรื่องในครั้งนี้ เธอคนเดียวอาจจะไม่ไหวก็ได้จริงมั้ย?
Anby: ถึงจะเป็นอย่างนั้น นี่ก็เป็นความรับผิดชอบของฉันคนเดียว...
...เดิมทีฉันตั้งใจจะพูดแบบนี้
Wise: เอ๊ะ?
Anby: แต่ฮีโร่ผู้โดดเดี่ยวในหนัง เมื่อถึงเวลาก็มักจะมีจุดจบที่น่าเศร้าทุกที ถึงแม้จะชนะ แต่ก็จะสูญเสียบ้าน แมวเหมียว ลูกสาว หรือคนรักไป
Anby: ฉันไม่อยากสูญเสียสิ่งสำคัญอะไรอีกแล้ว... Proxy ช่วยฉันอีกแรงเถอะนะ
Anby: พาฉันกลับไปที่ Hollow แห่งนั้น และช่วยฉันทำลายห้องทดลองประหลาดๆ นั่นที รวมถึง... จบเรื่องทุกอย่างกับคนที่เคยเป็นครอบครัวของฉัน
Belle: ฉันกับพี่ รอฟังคำนี้จากเธอมาตลอดเลยล่ะ
Wise: ให้เราช่วยฟรีๆ งั้นเหรอ? หรือนี่คือกลยุทธ์ของเธอ?
Anby: ไม่ต้องช่วยกันฟรีๆ หรอก พวกคุณสามารถจดไว้ในบัญชีของ Cunning Hares ได้เลย...
หลังจากทุกอย่างจบลง ฉันจะกลับมาเคลียร์บัญชีของพวกคุณเอง
Anby: แต่ตอนนี้... ฉันต้องไปที่ที่นึงก่อน
Belle: อย่าแอบเข้าไปใน Hollow คนเดียวนะ!
Anby: ไม่หรอก วางใจเถอะ
ฉันอยากให้ Proxy... เป็นคนแรกที่ได้เห็นความมุ่งมั่นของฉัน
6 lines
Open section page →หญิงสาวตาเดียว: ฉันเสียใจมากเลยนะ Anby... ฉันนึกว่านี่เป็นเรื่องภายในระหว่างพี่น้องซะอีก แต่เธอกลับไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นเนี่ยนะ
Soldier 0 - Anby: ต่อให้ไม่มีคนช่วย แต่เธอก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก
Twiggy... ไม่มี Silver Company อีกต่อไปแล้ว เธอไม่มีทางสร้าง Silver Company ขึ้นมาใหม่ได้หรอก
Soldier 0 - Anby: เราต่างรู้ดีว่าการสร้างทหาร Silver Company หนึ่งคน ที่สามารถเข้าร่วมสงครามได้นั้น เป็นเรื่องที่ยากลำบากขนาดไหน
หญิงสาวตาเดียว: แล้วถ้า... ไม่จำเป็นล่ะ?
Soldier 0 - Anby: ไม่จำเป็น... อะไร?
หญิงสาวตาเดียว: มีบางอย่างที่เธอเข้าใจผิดไป ฉันทำสำเร็จแล้วล่ะ...
เงื่อนไขในการฟื้นคืนของ Silver Company... ของฉันคนนี้
25 lines
Open section page →Anby: ...!!!
Belle: แปลกจัง... Anby พวกนี้... ไม่สิ คนพวกนี้... ดูเหมือนจะไม่มีทักษะการต่อสู้เลย...
Wise: แปลกจัง... คนพวกนี้ดูไม่เหมือนทหารเลยซักนิด
Anby: Twiggy... นี่เธอ... ทำอะไรลงไป?
Twiggy: แล้วเธอคิดว่า... ฉันทำอะไรลงไปกันล่ะ?
Twiggy: หยุดมือที่คว้าเครื่องในของฉัน และทำให้เธอคนนั้นได้เจอคนใหญ่คนโตของ TOPS เพื่อสนับสนุนการวิจัยของฉัน...
ในชั่วพริบตา...
สิ่งที่เหลือบไปเห็นในห้องทดลองที่เย็นยะเยือก ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากเงามืดในความทรงจำ
Anby: ไม่... เป็นไปไม่ได้...
Anby: นี่เธอกำลังขาย... อวัยวะของพวกเขางั้นเหรอ...
Anby: เธอสร้างพี่น้องของเราขึ้นมาเองกับมือ... แล้วก็ทำเหมือนพวกเขาเป็นสัตว์เลี้ยงในฟาร์มงั้นเหรอ?...
Twiggy: ฉันแค่ใช้พวกเขาแลกกับทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับการสร้าง Silver Company ขึ้นมาใหม่เท่านั้น ฉันต้องการบ้าน มันก็เท่านั้นเอง
Twiggy: เธอก็เรียกว่า "พี่น้องของเรา" ใช่มั้ย... พวกเราเป็นพี่น้องกัน เป็นครอบครัว...
ในเมื่อเป็นครอบครัว... แล้วทำไมถึงไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดเหมือนกันกับฉันล่ะ?!
Twiggy: น่าเสียดาย เพราะฉันกับ Harin ต่างก็ไม่สมบูรณ์แบบพอ... ฉันจึงทำได้แค่สร้าง "ของมีตำหนิ" ที่นอกจากให้อวัยวะแล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้เลย
Twiggy: แต่ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรไม่สำเร็จเลยซะทีเดียว เมื่อไม่นานมานี้ ฉันยังไม่ได้บอกใครเรื่องนี้เลย...
ฉันปรับปรุงเทคโนโลยีนี้ได้สำเร็จแล้ว และกระบวนการโคลนนิ่งในอนาคต จะสามารถควบคุมได้มากยิ่งขึ้น
Twiggy: เมื่อถึงตอนนั้น ค่าใช้จ่ายของทหารที่มีคุณสมบัติเหมาะสม จะต่ำลงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เหมือนกับที่รายงานเสนอโครงการเคยบอกไว้ว่า "เวทมนตร์ที่สร้างกองทัพขึ้นมาจากน้ำตาลกับอากาศ" กำลังจะเป็นจริงแล้ว
Twiggy: Anby... หัวหน้า Anby
จนถึงตอนนี้ เรายังร่วมมือกันได้อยู่นะ
Twiggy: เธอคือจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย ขอแค่เธอให้ความร่วมมือกับการทดลอง พวกเราก็จะสามารถผลิตนักรบที่แท้จริงออกมาได้อย่างต่อเนื่อง
การทดลองจะเป็นไปอย่างลับๆ จนกว่าเราจะมีกองทัพที่ยิ่งใหญ่...
Twiggy: คิดดูสิว่ากองทัพนั่นจะทำอะไรได้บ้าง! เมื่อถึงตอนนั้น พี่น้องก็จะไม่ถูกดูถูกอีกต่อไป! แล้ว Silver Company ก็จะสามารถเหยียบ New Eridu ให้ราบเป็นหน้ากลอง โดยมีเธอเป็นผู้บัญชาการ...
Twiggy: ส่วนฉัน? จะยังไงก็ได้
เธอจะฆ่าฉันเลยก็ได้ เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับพี่น้องที่ฉันทำให้เสีย... ไม่สิ ที่ฉันฆ่าตายไป เธอจะทำอะไรก็ได้
Anby: ...
Twiggy: หัวหน้า
คุณ... ยินดีที่จะกลับบ้านมั้ย?
Anby: ที่นี่ไม่ใช่บ้าน ฉันรู้สึก... ขยะแขยง
Anby: ขอโทษนะ Twiggy...
แต่ตอนนี้ฉันอยากให้เธอตายใน Hollow ตอนนั้นยังจะดีกว่า
Twiggy: ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!
Twiggy: ฉันรู้ดี... ฉันเองก็รู้สึกว่าตัวเอง... น่าขยะแขยงมาก
9 lines
Open section page →"...!"
"ไสหัวไป..."
มีน้ำยาหลอดหนึ่งอยู่ในมือของ Twiggy เธอฉีดยาเข้าไปในร่างกายของตัวเองครึ่งหนึ่ง
แล้วจู่ๆ A ก็คว้าเข็มฉีดยาเอาไว้ แล้วก็ฉีดยาที่เหลือเข้าไปในร่างกายตัวเอง
หญิงสาว A: ...
Twiggy: ...นี่เธอทำอะไรลงไป! โง่! ยัยโง่เอ๊ย! บ้าเอ๊ย!
เธอเป็นแค่ "ของมีตำหนิ" ร่างกายของเธอรับไม่ได้หรอก! เธอจะ... ทำให้ทุกคน...
หญิงสาว A: ...อึ่ก
Twiggy: ...
หญิงสาว A: อยากจะ... ปกป้องเธอ... ทุกคน...
หญิงสาว A: ขอบคุณนะ... ที่ทำให้ฉัน... ได้เกิดมาบนโลกนี้
ฉันจะไม่ยอมให้เธอ... คนเดียว...
เหตุการณ์ประหลาดได้เกิดขึ้น ร่างโคลนที่ไร้พลังต่อต้านถูกฉีกออก และดูดกลืนโดยเงาประหลาดขนาดใหญ่สองตัว
จากนั้น เงาของร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า ยืนอยู่เบื้องหน้าศัตรูที่น่าเกรงขาม
13 lines
Open section page →"Soldier 11": ...อืม...
Anby: เธอ... ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้... เธอกับ "Trigger" ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ?
"Soldier 11": คุณ "Trigger" คนนั้นช่วยคุ้มกันฉันมาถึงที่นี่ เขาน่าจะกำลังจัดการศัตรูที่อยู่ระหว่างทางอยู่
Soldier 0 - Anby: เธอไม่ควรอยู่ที่นี่นะ เธอไม่ควรจะจำอะไรได้เลย...
"Soldier 11": Anby... ที่แท้คุณไม่ใช่คนทรยศ แต่เป็นคนขี้ขลาด
Soldier 0 - Anby: ฉัน...
"Soldier 11": ถ้าไม่ใช่เพราะตุ๊กตาหัวโตตัวนั้น ฉันก็คงไม่รู้อะไรเลย
Soldier 0 - Anby: ...เธอจะบอกว่า ตุ๊กตาที่ Nekomata ให้ฉันมานั่น... มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?
"Soldier 11": ในหัวของมันมีกล้องถ่ายรูปอยู่...
ก่อนที่แบตเตอรี่จะหมด มันได้บันทึกคำสารภาพที่คุณมีต่อฉันไว้
Soldier 0 - Anby: ...
"Soldier 11": ฉันรู้อะไรไม่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ฉันลงมือได้
ในเมื่อเราเป็นพี่น้องกัน ฉันจะไม่ยอมให้คุณตกอยู่ในอันตรายตามลำพังเด็ดขาด
"Soldier 11": และฉันก็รู้แล้วว่าคุณไม่ได้ทรยศ...
ฉันชอบความรู้สึกแบบนี้ มันทำให้ฉันกลับมาเชื่อในอะไรหลายๆ อย่างได้อีกครั้ง... ซี้ด...
Soldier 0 - Anby: Proxy สภาพร่างกายของเขายังไม่คงที่ รีบพาเขาออกไปจากที่นี่เถอะ
7 lines
Open section page →Belle: เข้าใจแล้ว ส่วนเรื่องต่อจากนี้... Anby เธอจะทำให้สำเร็จด้วยตัวเองใช่มั้ย
Anby เดินไปยังอาคารห้องทดลอง
ที่นี่... เงียบสงัด
ราวกับว่าทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นนั้น เป็นเพียงแค่ฝันร้าย
Soldier 0 - Anby: ...ต้องทำลายเทคโนโลยีนี้ทิ้งซะ...
"ขอบคุณนะ... ที่ทำให้ฉัน... ได้เกิดมาบนโลกนี้"
...
...
2 lines
Open section page →Belle: Anby คิดอะไรอยู่?
Soldier 0 - Anby: Proxy...! ยังอยู่อีกเหรอ?
2 lines
Open section page →Belle: ไม่ต้องห่วง ฉันพา "Soldier 11" ไปส่งให้ "Trigger" แล้ว ในเมื่อเรื่องราวจบลงแล้ว ก็สามารถให้ Obol Squad รับ "Soldier 11" ไปดูแลต่อได้แล้วล่ะ เชื่อใจ "Trigger" เถอะ เขาต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน
Soldier 0 - Anby: งั้นเหรอ งั้นก็... เยี่ยมไปเลย
2 lines
Open section page →Belle: นี่เธอกำลังลำบากใจอยู่ว่า... ควรทำลายเทคโนโลยีของ Silver Company มั้ยงั้นเหรอ?
Soldier 0 - Anby: ...เห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?
เดิมทีฉันตัดสินใจแล้ว ว่าจะไม่ยอมให้ความชั่วร้ายนี้เกิดขึ้นอีก
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: จากมุมมองของฉัน เธอตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วล่ะ เทคโนโลยีที่ขัดต่อหลักศีลธรรม มีแต่จะนำปัญหามาให้อย่างไม่สิ้นสุด
ความพยายามที่ Anby ทำมาจนถึงตอนนี้ ก็เพื่อกำจัดความเจ็บปวดแบบนี้ให้สิ้นซากไม่ใช่เหรอ
Soldier 0 - Anby: ...นั่นสิ ฉันเกือบจะหวั่นไหวซะแล้ว
ถ้าไม่มีคุณอยู่ข้างๆ ฉันจะทำยังไงดีนะ? ขอบคุณมากนะ Proxy
5 lines
Open section page →Belle: ...โอ๊ะโอ~ เวลาให้บริการของ Proxy ในวันนี้สิ้นสุดลงซะแล้วแฮะ
พวกเราจะรอเธอที่ร้านวิดีโอนะ Anby เดี๋ยวเจอกันนะ
Proxy ตัดการเชื่อมต่อ
ที่นี่... กลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
Soldier 0 - Anby: ...
Soldier 0 - Anby: ...
Soldier 0 - Anby: ...แบบนี้ก็แล้วกัน
4 lines
Open section page →Anby: อืม... แฮมเบอร์เกอร์ไก่ทอด คือสิ่งที่คลาสสิกที่สุดจริงๆ นั่นแหละ
"Trigger": เฮ้อ กลับไปหา "Soldier 11" พร้อมกลิ่นแฮมเบอร์เกอร์แบบนี้ เขาต้องถามฉันแน่ๆ ว่าทำไมถึงกินอาหารขยะอีกแล้ว
Anby: แฮมเบอร์เกอร์ไม่มีกลิ่นหรอก หรือต่อให้มีกลิ่น... มันก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว และไม่มีกลิ่นติดตัว
"Trigger": มีสิ... แบบนี้รึเปล่า?
0 lines
Open section page →2 lines
Open section page →Wise: ฉันรู้สึกว่าแฮมเบอร์เกอร์มักจะทำให้มีกลิ่นติดตัวนะ โดยเฉพาะแฮมเบอร์เกอร์ไก่ทอด
Anby: ซะที่ไหนล่ะ...
อ๊ะ Prox คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่...
0 lines
Open section page →1 line
Open section page →Wise: เพิ่งมาเนี่ยแหละ ได้ยินพวกเธอพูดถึง "Soldier 11" ฉันเองก็เป็นห่วงเขาเหมือนกัน
3 lines
Open section page →Wise: เพราะยังไงซะ ครั้งล่าสุดที่เจอ... อาการของเขาดูน่าเป็นห่วงมากเลย
"Trigger": ขอบคุณนะ ถ้า "Soldier 11" รู้ว่าผู้จัดการร้านวิดีโอเป็นห่วงเขาขนาดนี้ จะต้องดีใจมากแน่ๆ
"Trigger": หายดีแล้วล่ะ การฝึกซ้อมในช่วงนี้ กลับมาแข็งแรงเท่าตอนก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บแล้ว
...อย่างน้อยร่างกายก็เป็นแบบนั้นล่ะนะ
0 lines
Open section page →18 lines
Open section page →Wise: ...แค่ร่างกายฟื้นตัว แต่ความทรงจำยังมีปัญหาอยู่งั้นเหรอ?
"Trigger": ก็ไม่เชิง ที่วันนี้ฉันนัด Anby ออกมา ก็เพราะอยากจะคุยเรื่อง "Soldier 11" เนี่ยแหละ
"Trigger": ความทรงจำของ "Soldier 11" โดยรวมถือว่าฟื้นฟูกลับเป็นปกติแล้ว ถึงแม้บางครั้งจะเรียกชื่อทุกคนผิด แต่ก็ไม่ได้สับสนในตัวตนของตัวเอง และความทรงจำในช่วงสั้นๆ ก็ไม่ได้หายไปในวันถัดไปด้วย
Anby: ฟื้นฟูแล้ว... ดีจัง
"Trigger": ก็ยังเร็วเกินไปที่จะพูดแบบนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น ดูเหมือนเขาจะลืมไปหมดแล้ว
ซึ่งก็คือ... ช่วงเวลาที่อยู่กับ Anby นั่นแหละ
Anby: เหมือนที่ฉันพูดไว้... ดีจัง
"Trigger": จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังคิดแบบนี้อยู่งั้นเหรอ?
ยัยนั่น... ยังเชื่ออย่างสนิทใจว่าตัวเองถูกทรยศ ถูกทอดทิ้ง และยังคงเกลียด Anby "คนทรยศ" คนนั้นอยู่
Anby: แบบนี้ดีมาก
"Trigger": ดีมาก...
Anby: Harin แข็งแกร่งกว่าฉันมาก แข็งแกร่งจนสามารถใช้ชีวิตอยู่กับความเกลียดชังได้ น่าทึ่งมากจริงๆ
Anby: ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี แต่สิ่งที่ฉันมั่นใจได้ก็คือ... คนที่เขาเกลียดก็คือฉัน และนี่ก็เป็นเรื่องที่ดี
Anby: พวกเราจะไม่ได้พบกันอีกแล้ว...
ดังนั้น ฉันจะไม่ถูกเขาฆ่า และก็จะไม่ได้ฆ่าเขาด้วย
Anby: แต่ถ้าความเกลียดชังของเขาเปลี่ยนไปหาคนอื่น หรือเรื่องอื่น แบบนั้นจะอันตรายมาก
Anby: ตัวตนของ Harin บริสุทธิ์มาก เหมือนกับโลหะที่ไม่มีอะไรผสมเลย สามารถเผาไหม้แม้อยู่ในน้ำได้
สิ่งที่ฉันไม่อยากเห็นที่สุดก็คือ... เปลวไฟของเขาไปทำร้ายตัวของเขาเอง
"Trigger": ...ที่แท้เธอใส่ใจมากขนาดนี้เลยเหรอ
Anby: ทั้งหมดนี้ฉันคิดได้ตอนดูหนังน่ะ
"Trigger": มีหนังแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย?
Anby: อื้ม คราวหน้า "Trigger" ดูด้วยกันกับฉันมั้ยล่ะ? ...ดูในร้านวิดีโอนั่นแหละ
0 lines
Open section page →3 lines
Open section page →Wise: ได้สิ ยินดีต้อนรับเสมอเลย
"Trigger": ผู้จัดการนี่อ่อนโยนจังเลยนะ นานๆ ทีมีคนมาปฏิบัติด้วยแบบนี้ ฉันก็รู้สึกเขินเหมือนกันนะ
Anby: ฉันว่า "Trigger" ก็อ่อนโยนมากเหมือนกัน
ยังอยากกินแฮมเบอร์เกอร์กันอีกมั้ย? ถ้าวันนี้ละก็ ฉันเลี้ยงเอง ไม่ต้องเกรงใจนะ
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310150.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310160.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310170.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310180.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310210.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310220.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310230.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310240.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310250.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310260.json
Localized evidence
Text fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7930
- Name
QuestName_12221503
- QuestID
12221503
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12221503
- field_4
QuestTarget_12221503
- field_5
QuestFinishDesc_12221503
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1630006303
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1630006303