Ghost

Quest Steps

"จริยธรรมแห่ง Silver"

Story evidence

Quest flow

Section 1-1

29 lines

Open section page →

Anby: Nicole...

Nicole: Anby นี่เธอยังจำฉันได้ด้วยเหรอ

Anby: ต้องขอโทษด้วยจริงๆ ที่จากไปโดยไม่บอกกล่าวซักคำ อยากลงโทษฉันยังไงก็ตามใจเลย Nicole

Nicole: การลงโทษเธอจะมีประโยชน์อะไรกับฉัน? แทนที่จะลงโทษ ฉันอยากได้การชดเชยมากกว่า เธอคิดว่าจะชดเชยฉันยังไง?

Anby: ฉะ...ฉัน...

Nicole: ว่ามาสิ

Anby: ฉัน... จะไม่กินแฮมเบอร์เกอร์ที่ฉันชอบที่สุดอีกแล้ว จากนี้ไป... ฉันจะกินบะหมี่ทุกวันเลย...

Nicole: การชดเชยนี้มันสำหรับเจเนอรัล Chop มั้ง!

Anby: ไม่ได้เหรอ... งั้น... ต่อไปตอนที่เธอกับ Nekomata ดูหนังด้วยกัน ฉันจะไม่ไปนั่งเบียดอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเธออีกแล้ว

Nicole: ฉันจำได้ว่าปกติจะเป็น Nekomata ที่มาเบียดอยู่ตรงกลางระหว่างพวกเรามากกว่านะ นี่เธอช่วยแสดงความจริงใจหน่อยซี่

Anby: งั้นเหรอ... งั้นต่อไปฉัน... จะไม่เอาเงินเดือนอีกแล้ว...

Nicole: โอ้ววว?

Anby: อื้ม แล้วฉันก็จะเกลี้ยกล่อมให้ Billy ไม่เอาเงินเดือนด้วย... แบบนี้โอเคมั้ย?

Nicole: ...

Nicole: ...นี่เธอกำลังทำลายชื่อเสียงของการทำธุรกิจด้วยความจริงใจ ของพวกเรา Cunning Hares อยู่นะ!

Nicole: ช่างเถอะ ครั้งนี้ถือว่าเธอติดค้างฉัน ไว้ฉันนึกออกว่าจะให้ชดเชยอะไรเมื่อไหร่ ค่อยมาว่ากันอีกทีละกัน

Anby: Nicole...

Nicole: อ๊าาาาาา... พอแล้วๆ อย่ามองฉันด้วยสายตาน่าสงสารแบบนั้นสิ

Nicole: Anby ไม่ว่าเธอจะเคยเป็นใครมาก่อน ไม่ว่าตอนนี้เธอจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมา แต่ Cunning Hares จะไม่เป็นภาระของเธอแน่นอน พวกเราไม่จำเป็นต้องให้เธอมาปกป้อง และจะไม่เข้าไปแทรกแซงในตอนที่เธอไม่ต้องการด้วย

Nicole: เธอไม่ใช่คนเดียวในหมู่พวกเรา ที่มีอดีตที่เต็มไปด้วยเลือดและน้ำตา ฉันหวังว่าเธอจะเชื่อใจฉันมากขึ้นกว่านี้ ไม่งั้นฉันคงรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่ล้มเหลวมากๆ แน่

Anby: ขอโทษด้วย ฉันไม่มีอะไรจะแก้ตัว การที่ฉันหนีไปคนเดียว เป็นเพราะฉันคิดไม่ถี่ถ้วนจริงๆ

Anby: หลังจากที่ทุกอย่างจบลงแล้ว... ฉันจะตอบทุกคำถามของเธอ และจะไม่ปิดบังอะไรอีกแน่นอน

Nicole: แบบนี้แหละ เด็กดี เธอรู้มั้ยว่าตัวเองโกหกไม่เก่งแค่ไหน?

Anby: ฉันรู้

Anby: จริงสิ... ฉันมีเรื่องที่อยากจะให้เธอช่วยหน่อย Nicole

Nicole: ในที่สุดก็ได้ใช้งานฉันซักทีนะ?

Anby: อื้ม มีผู้หญิงคนนึงที่คล้ายกันกับฉันมาก เธอคนนั้นสวมเครื่องแบบของกองกำลังป้องกัน และสวมแว่นตานิรภัย... น่าจะดูสะดุดตามากทีเดียว ช่วยฉันตามหาเธอหน่อยนะ

Nicole: ไม่ต้องห่วง ช่วงเวลาที่ Cunning Hares ใช้ในการตามหาแมวโดยเฉลี่ย คือ 3 ชั่วโมง 14 นาที 8 วินาที การตามหาคนจะต้องง่ายกว่าแน่นอน

Nicole: ฉันจะไปติดต่อกับสายข่าวเดี๋ยวนี้แหละ ถ้าได้เรื่องเมื่อไหร่ จะรีบบอกให้เธอรู้ทันทีเลย

Section 2-1

2 lines

Open section page →

Anby: อะแฮ่ม นั่นใครน่ะ?

Nekomata: เมี้ยวววววว! Anby... เธอเองเหรอ!

Section 2-2

19 lines

Open section page →

Anby: ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ในช่วงที่ไม่เจอฉัน เธอคงจะสบายใจน่าดูเลยล่ะสิ

Nekomata: ...แน่นอนอยู่แล้ว ไม่มีใครมาแย่งนอนตัก Nicole ฉันมีความสุขมากเลยล่ะ

Anby: ที่คนเรามีสองขา ก็เพื่อให้คนสองคนนอนหนุนตัก ดูเหมือนว่าจะมีบทพูดแบบนี้ในหนังซักเรื่องนะ

Nekomata: ยัยแฮมเบอร์เกอร์บ้าหนังสุดน่าเบื่อเอ๊ย กว่าจะพูดได้แต่ละทีต้องอาศัยบทพูดในหนัง เอางี้ เพื่อให้เธอน่าเบื่อน้อยลง ท่าน Nekomata ผู้เปี่ยมด้วยเมตตาคนนี้ ได้เตรียมของขวัญไว้ให้เธอโดยเฉพาะแล้ว...!

Nekomata: อันนี้แหละ!

Anby: ...ดูเหมือนจะเป็นตุ๊กตา ดูเหมือนจะ... เป็นรูปฉัน ดูจากรอยเย็บที่หยาบๆ แล้ว เธอน่าจะเย็บเองกับมือสินะ

Anby: น้ำใจของเธอมันมากเกินไปแล้ว Nekomata ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก

Nekomata: อย่าคิดเองเออเองนักสิ ฉันซื้อแพ็ควัสดุมา ตอนแรกกะจะทำตุ๊กตารูป Nicole ให้เขาเป็นของขวัญ...

Nekomata: แต่ว่า... พอเย็บออกมาแล้วดูน่าเกลียดมากเลย หัวโตสุดๆ แต่ร่างกายกลับดูแห้งเหี่ยว ไม่เหมือน Nicole เลยซักนิด จากนั้นก็เลยปรับแต่งนิดหน่อย ไม่คิดเลยว่าจะออกมาเหมือน Anby ของพวกเราเป๊ะเลย!

Anby: ฉันไม่ได้หน้าตาแบบนี้ซักหน่อย

Nekomata: ไม่ๆ เหมือนกันเป๊ะเลยล่ะ! เหมือนพี่น้องฝาแฝดของเธอเปี๊ยบเลย! รีบรับไปเถอะน่า ทางที่ดีก็พกติดตัวตลอดทั้งวันทั้งคืน อย่าให้ห่างเลยนะ...

Anby: ...ให้ฉันพกของแบบนี้ติดตัวตลอดทั้งวันทั้งคืน...
ในท้องของเจ้าสิ่งนี่ คงไม่ได้ซ่อนของต้องห้ามอะไรไว้หรอกนะ นี่เธออยากให้ฉันถูกเจ้าหน้าที่ความมั่นคงจับตัวไปสินะ

Nekomata: เมี้ยว...! แค่เพราะแมวเหมียวตัวนี้มาจากข้างถนน ไม่ได้หมายความว่าเธอจะมาตัดสินกันแบบนี้ได้นะ ฉันขอสาบานด้วยตักของ Nicole เลยว่า ในท้องของตุ๊กตาตัวนี้ ไม่ได้ยัดต้องห้ามเอาไว้แน่นอน!

Anby: งั้นฉันจะเชื่อเธอแล้วกัน

Anby: เพื่อเป็นการตอบแทน ให้ฉันทำอะไรเพื่อเธอบ้างละกัน เธออยากกินบะหมี่ปลาแมกเคอเรลทอดมั้ย?

Nekomata: นานๆ ทีเธอจะเคารพนับถือท่าน Nekomata ขนาดนี้ ดูเหมือนว่าฉันควรจะรับไว้ดีกว่า... แต่ไม่ใช่ตอนนี้

Anby: ไม่ใช่ตอนนี้... งั้นเหรอ? แต่ร้านบะหมี่อยู่แถวนี้นี่นา...

Nekomata: รอให้เรื่องนี้คลี่คลาย และเธอกลับมาอย่างปลอดภัยเมื่อไหร่... เมื่อถึงตอนนั้น เธอค่อยเลี้ยงปลาแมกเคอเรลที่เรานัดกันไว้ในวันนี้ให้ฉันก็แล้วกัน

ตุ๊กตาที่อยู่ในมือดูเหมือนจะหนักขึ้น
...Anby ก้มหน้าลง เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของ Nekomata

Section 3-1

33 lines

Open section page →

Anby: ที่แท้ก็อยู่ที่นี่กันนี่เอง

"Trigger": ขอโทษนะ Anby ฉันแอบพาเขาออกมาแล้ว

Anby: เธอ... รู้สึกโอเคขึ้นรึยัง?

"Soldier 11": คุณกำลังพูดกับฉันอยู่เหรอ?

"Soldier 11": ...ใบหน้าของคุณ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนเลย แต่นึกไม่ออก

Anby: ฉันชื่อ Anby เธอพอจะคุ้นชื่อนี้บ้างมั้ย?

"Soldier 11": ...

"Soldier 11": ... ...

"Soldier 11": ฉันจำไม่ได้ว่ามีคนชื่อ "Anby" บางทีเราอาจเคยรู้จักกันจริงๆ แต่ขอโทษนะ "Trigger" บอกฉันว่า ตอนนี้ความทรงจำของฉันมีปัญหา

"Soldier 11": ฉันจะดีขึ้นแน่นอน รอให้ฉันดีขึ้นเมื่อไหร่ ก็น่าจะนึกเรื่องราวเกี่ยวกับคุณขึ้นมาได้

Anby: วันนี้เธอกับ "Trigger" ...ไปไหนกันมาบ้างเหรอ?

"Soldier 11": พวกเรากินอาหารที่เรียกว่าบะหมี่กัน สีมันแดงเหมือนกับเปลวไฟ อร่อยมากเลยล่ะ
จากนั้นก็ไปลูบสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าแมวอีกสองสามตัว ซึ่งก็ต่างจากที่คิดไว้ มันนุ่มมากเลย

"Soldier 11": พวกเราไปที่ร้านอาร์เคด เดินชอปปิง ดื่มชานม และเปิดกล่องสุ่ม
แล้วก็อยู่ในที่มืดๆ เสียงดังๆ เพื่อดู... "หนัง" น่าจะเรียกว่างี้นะ

"Soldier 11": ตอนดู "หนัง" มีคนฉวยโอกาสในความมืด เพื่อทำเรื่องที่ไม่ดีกับคนข้างๆ ด้วย โชคดีที่ฉันยังพอจำเทคนิคการต่อสู้พื้นๆ ได้ จึงสามารถจัดการกับเจ้านั่นได้ในทันที แล้วก็ถูกพาตัวไปลงบันทึกที่กองรักษาความมั่นคง

"Soldier 11": "กองรักษาความมั่นคง" อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ หลังจากออกมาจากที่นั่นแล้ว "Trigger" ก็เสนอว่าให้ไปดูพระอาทิตย์ตกที่ริมแม่น้ำ

Anby: "Trigger" ...เธอนี่ชำนาญเรื่องวางแผนเที่ยวจริงๆ

"Trigger": นี่เป็นสิ่งที่ผู้จัดการร้านวิดีโอสอนมาทั้งนั้น ฉันก็เป็นแค่นักเรียนที่ดีเท่านั้นเอง

"Trigger": สรุปแล้ว ฉันทำได้ไม่เลวใช่มั้ย "Soldier 11"?

"Soldier 11": ฉันมีความสุขมากๆ เลย ถึงแม้ว่าร่างนี้จะไม่ค่อยชินกับการพักผ่อน และมักจะอยากให้ฉันวิดพื้น หรือทำอะไรอย่างอื่นอยู่บ่อยๆ ก็เถอะ

"Trigger": หมดคำจะพูดกับทหารต้นแบบของเราเลยจริงๆ
...Anby ตอนนี้ เธอวางใจได้แล้วใช่มั้ย?

"Trigger": "Soldier 11" เป็นเพื่อนร่วมรบคนสำคัญของฉัน ฉันไม่อยากสูญเสียเพื่อนร่วมรบคนไหนไปอีกแล้ว ฉันรับรองว่า ฉันจะดูแลเขาให้ดี

"Trigger": เธอไม่ต้องเป็นห่วงอะไร ไปจัดการเรื่องพวกนั้นได้เลย และเมื่อทุกอย่างจบลงแล้ว ถ้าเธอยินดีที่จะปรากฏตัวต่อหน้าเขา ฉันจะพิสูจน์ให้เขาเห็นถึงความพยายามทั้งหมด ที่เธอทำไปเพื่อเขาเอง

"Trigger": และถ้าเธออยากจะรักษาสถานการณ์เดิมไว้ ฉันก็จะไม่พูดอะไรมาก ฉันเข้าใจดีว่าไม่ว่าจะเป็นเธอหรือ "Soldier 11" อดีตของ Silver Company ต่างก็เป็นเหมือนโซ่ตรวนที่หนักอึ้ง

Anby: ฉันจะทำลายโซ่ตรวนนี้ซะ

"Trigger": ถ้าเป็นเธอต้องทำได้แน่

Anby: ขอบคุณนะ "Trigger" ในเมื่อเป็นแบบนี้ ช่วยเก็บของสิ่งนี้ไว้แทนฉันทีสิ

"Trigger": นี่คืออะไรเหรอ? ดูเหมือนตุ๊กตาเลย แต่ดูหน้าตาคุ้นๆ แฮะ

"Soldier 11": มัน... น่ารักมากเลย

แม้ว่าแววตาจะยังดูความสับสนอยู่ก็ตาม แต่ "Soldier 11" กลับคว้าตุ๊กตานั่นมากอดไว้ในอ้อมแขน กอดแน่นจนเหมือนตุ๊กตาแทบจะระเบิดเลยทีเดียว

Anby: อืม ช่วยเก็บรักษาไว้ให้ฉันจนกว่าฉันจะกลับมาทีนะ
สำหรับฉันในตอนนี้... นี่คือสิ่งที่มีค่าที่สุดแล้ว

"Trigger": วางใจได้ เธอพูดมาขนาดนี้ พวกเราจะรักษามันไว้อย่างดีแน่นอน

Anby: ขอบคุณนะ... ฮะ...ฮัดชิ่วว!

"Trigger": ลมที่ริมแม่น้ำตอนกลางคืนเย็นมาก พวกเรารีบกลับร้านวิดีโอกันเถอะ... อย่างน้อยก็ไปหาเสื้อผ้าใส่เพิ่มอีกซักหน่อย

Section 4-1

38 lines

Open section page →

"Soldier 11": ฉันจำได้ คุณคือคนนั้นเมื่อตอนกลางวัน... "Anbitasinia"

Anby: Anby... Anby เฉยๆ

"Soldier 11": ขอโทษด้วย ดูเหมือนว่าความทรงจำของฉันจะยังไม่ฟื้นคืนมา ฉันไม่รู้ว่าตัวเองลืมอะไรไปบ้าง ฉันเกลียดความรู้สึกแบบนี้จัง

Anby: ฉันบอกเธอได้นะ

"Soldier 11": บอกฉัน?

Anby: สิ่งที่เธอลืมไป ฉันบอกเธอได้นะ "Harin"

"Soldier 11": "Harin" ...นั่นคือชื่อของฉันเหรอ?

Anby: เป็นชื่อของเธอก่อนที่จะเป็น "Soldier 11" และเป็นชื่อที่ฉันรู้จักเธอ ตอนนั้นพวกเรา... มักจะหาคำเรียกให้กับอีกฝ่าย เพราะคำเหล่านั้นฟังดูไพเราะ พวกผู้ดูแลก็รู้ แต่แค่ไม่ใส่ใจ

"Soldier 11": ฉันไม่ชอบชื่อนี้เลย ฟังดูไม่แข็งแกร่งพอ

Anby: เธอเคยพูดแบบนี้กับฉันเหมือนกัน

"Soldier 11": Silver Company คืออะไรกันแน่? ใครเป็นคนตัดสินว่า "ผ่าน" หรือไม่? ฉันยังมีอีกหลายเรื่องที่ไม่เข้าใจ ถ้าเรื่องพวกนี้มันเกี่ยวข้องกับอดีตของฉัน ก็ช่วยอธิบายให้ฉันฟังทีเถอะ

Anby: ฉันจะบอกทุกอย่างกับเธอ แต่เธอต้องรับปากฉันเรื่องนึงก่อน

"Soldier 11": คุณต้องการให้ฉันรับปากเรื่องอะไร?

Anby: ให้ฉันได้... ขอโทษเธอ

Anby เล่าทุกอย่างตั้งแต่จุดเริ่มต้นของ Silver Company ไปจนถึงจุดจบ

Anby: มีหลายเรื่องที่ฉันไม่เข้าใจ และตอนนี้ก็ยังไม่เข้าใจ ฉันรู้แค่ว่า พวกเราเป็นผลผลิตจากการต่อสู้ระหว่างสองฝ่ายในกองทัพ จากนั้นเมื่อเกิดเรื่องบางอย่างขึ้น สุดท้ายพวกเขาก็ตัดสินใจเก็บร่างโคลนไว้เพียงร่างเดียว...

"Soldier 11": ...นั่นก็คือคุณสินะ Anna? เพราะตามที่คุณบอกมาว่า พวกเขาประเมินคุณไว้สูงที่สุด

Anby: ฉันไม่ใช่ Anna... Anna คือคนอื่น แต่ว่าเธอพูดถูกแล้ว

Anby: พวกเขาได้วางแผนปฏิบัติการหนึ่งขึ้นมา โดยจุดประสงค์คือไม่ให้มีใครรอดกลับมา ซึ่งเดิมทีฉันไม่ได้อยู่ในรายชื่อของปฏิบัติการครั้งนั้น
แต่คืนก่อนปฏิบัติการ เธอได้รับบาดเจ็บจากการฝึกซ้อมที่หนักเกินไป ฉันเลย... เข้าไปแทนที่เธอ

"Soldier 11": คุณรอดมาได้รึเปล่า?

Anby: ลองเดาดูสิ

Anby: ฉันเห็นพวกนั้นถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง... ความทรงจำในช่วงเวลานั้น ยังคงเลือนรางมาจนถึงทุกวันนี้ ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงรอดมาได้ และทำไมฉันถึงยังมีแรง ที่จะยืนอยู่ตรงหน้าผู้บังคับบัญชาพวกนั้น

"Soldier 11": ทำไมเบื้องบนถึงได้ออกคำสั่งที่โหดร้ายแบบนี้... ให้ทหารของตัวเองไปตายงั้นเหรอ? ทั้งที่พวกเราเป็นมนุษย์ที่มีชีวิตจิตใจ...

Anby: นี่แหละปัญหา... Harin พวกเราเป็นแบบนั้นงั้นเหรอ? ฉันเดาว่า ตอนนี้เธอเองก็คงสั่งการต่อสู้ได้เหมือนกัน ตอนที่เธอส่ง Bangboo ระเบิดตัวเองทั้งทีมเข้าไปในแดนของศัตรู เธอจะนึกถึงปัญหาพวกนี้มั้ย?

"Soldier 11": แต่ว่า Bangboo ไม่ใช่มนุษย์ ฉันจึงไม่ต้องคิดถึงปัญหาพวกนั้น

Anby: งั้นพวกเขาก็จะพูดว่า ร่างโคลน Silver ไม่ใช่มนุษย์

"Soldier 11": ...

Anby: เพราะงั้นพวกเขาจึงสั่งให้ Silver Company ไปตาย แต่ Silver Company ยังตายไม่หมด พวกเขาจึงสั่งให้ฉันลงมือจัดการเธอ

"Soldier 11": คุณจัดการแล้วรึยัง?

Anby: ลองเดาดูสิ

"Soldier 11": ดูเหมือนจะยัง ถ้าเป็นฉันละก็...

Anby: เธอจะทำตามคำสั่งของผู้บัญชาการ?

"Soldier 11": ผู้บัญชาการที่ออกคำสั่งโหดร้ายแบบนี้ต่างหากที่ควรต้องถูกจัดการ แล้วคุณทำยังไง?

Anby: ฉันหนี... ฉันยื่นข้อเสนอที่จะแลกเปลี่ยนตัวกับเธอ จากนั้นก็หนีไป

Anby: ฉันไม่ไว้ใจพวกเขา มีเพียงฉันหายไปเท่านั้น ที่จะเป็นวิธีที่ได้ผลที่สุด เมื่อฉันหายไป... พวกเขาก็จะไม่ทำร้ายเธอแน่นอน เพราะพวกเขามีเธอแค่คนเดียวแล้ว

Anby: ฉันเลือกถูกแล้ว อย่างน้อย... ตอนนี้ฉันก็ได้เจอเธออีกครั้ง
ฉัน... ก็มีชีวิตที่ดี แต่แค่ใช้เวลาค่อนข้างนานในการครุ่นคิดว่า ควรจะเกลียดใครเท่านั้นเอง

Anby: ถ้าจะเกลียดทุกคนที่เคยทำให้เราเจ็บปวด ความเกลียดชังจะ... มากเกินไป การที่ต้องมีความเกลียดชังพวกนั้นติดตามไปตลอดชีวิต ฉันทำไม่ได้หรอก อีกอย่าง Nicole ก็บอกฉันด้วยว่า อย่าได้เกลียดตัวเองเด็ดขาด

Anby: สุดท้าย ฉันก็ได้ข้อสรุปแบบนี้... ต้นตอของทุกอย่างคือเทคโนโลยีของ Silver Company คือการที่ร่างโคลนของ Silver เกิดขึ้นบนโลกนี้ โดยไม่ได้รับการยอมรับในฐานะมนุษย์

Section 4-2

20 lines

Open section page →

Anby: ในหนังเรื่องนึงที่ Wise ให้ฉันยืมจากร้านวิดีโอมา มันเรียกสิ่งนี้ว่า "จริยธรรม" ชีวิต... ไม่ควรถูกสร้างขึ้นด้วยวิธีแบบนั้น

Anby: ในตอนนั้นฉันถึงได้รู้ว่า ที่แท้ทุกคนรู้เรื่องนี้มาตั้งนานแล้ว คนฉลาดมีเยอะมากจริงๆ

Anby: เพราะงั้น Harin... ขอโทษนะ

"Soldier 11": ทำไมต้องขอโทษด้วย? เท่าที่ฉันฟังมาเมื่อกี้ คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ... เอ๋?

"Soldier 11": ...ฉันร้องไห้ ...ทำไมกัน?

Anby: ขอโทษด้วย ในฐานะหัวหน้าของ Silver Company ฉันควรจะรับผิดชอบต่อทุกคน แต่ฉันกลับทำให้ทุกคนผิดหวังตั้งแต่ตอนนั้น ฉันไม่ฉลาดพอ ไม่แข็งแกร่งพอ และก็ไม่กล้าพอ...

Anby: ถ้าฉันกล้าพอ ก็คงไม่ต้องรอให้ถึงตอนนี้ ถึงค่อยขอโทษเธอ
ฉันรู้ว่าเธอจะลืมทุกอย่าง ฉันถึงกล้าพูดกับเธอ

"Soldier 11": ฉันจะลืมเหรอ? เป็นไปไม่ได้ ทำไม...

Anby: ทหาร Silver Company ที่บาดเจ็บสาหัส ความทรงจำใหม่จะหายไปภายใน 24 ชั่วโมง เวลาของเธอใกล้จะถึงแล้วล่ะ

Anby: Harin... ฉันไม่สามารถหนีได้อีกต่อไปแล้ว ฉันต้องไปเผชิญหน้ากับพี่น้องของพวกเราในอดีต
ฉันไม่รู้ว่าเธอคนนั้นยังซ่อนไพ่ตายอะไรไว้อีก และไม่สามารถรับประกันผลลัพธ์ของการต่อสู้นี้ได้... ทำได้แค่พยายามเต็มที่เท่านั้น

Anby: ฉันอาจตายก็ได้ และฉันไม่อยากให้เธอต้องมามีชีวิตอยู่กับความตายของฉัน

Anby: เพราะงั้น... ลืมเรื่องพวกนี้ไปซะ แล้วนอนหลับให้สบายนะ

"Soldier 11": Anby! ผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวแบบคุณ ฉันไม่ยอมรับคำขอโทษหรอกนะ! ฉันไม่ยอมรับ!

Anby: ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว

"Soldier 11": Anby...

Anby หลับตาลง จากนั้นเอาหน้าผากมาแนบกับหน้าผากของ "Soldier 11" เบาๆ
มือของ "Soldier 11" จับ Anby ไว้แน่นจนนิ้วจิกลงไปในผิวหนังของเธอ...

ทันใดนั้น แรงของมือคู่นั้นก็ผ่อนคลายลง
"Soldier 11" มีสีหน้าที่สับสน

"Soldier 11": ที่นี่... คือที่ไหน?
ฉันมาทำอะไรที่นี่? ฉันเป็นใคร?

Anby: "Soldier 11" นี่คือชื่อของเธอ

Anby: ...ฝันดีนะ

Section 5-1

18 lines

Open section page →

Anby: ขอโทษที เมื่อกี้ฉันพูดเสียงดังเกินไป รบกวนการนอนของพวกคุณรึเปล่า...

Wise: เธอกำลังจะทำอะไรน่ะ Anby?

Anby: หมายความว่าอะไร...

Belle: เธอคิดจะแอบทำอะไรที่อันตรายมากๆ อยู่ใช่มั้ย?

Anby: ฉันมีเรื่องที่ต้องไปจัดการจริงๆ แต่ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะพยายามนะ อื้ม!

Wise: อย่าคิดว่าทำท่าแอ๊บแบ๊วแล้วจะปกปิดกันได้นะ ฉันเคยบอกแล้วไง? ว่าพวกเรามีสิทธิ์ที่จะรู้เรื่องที่ Anby เข้ามาพัวพันด้วยในครั้งนี้

Belle: แล้วก็นะ Anby~ ถ้าเธอพัฒนาขึ้นอย่างที่บอกจริงๆ ละก็ ก็ควรรู้จักขอความช่วยเหลือให้มากขึ้นถึงจะถูก เรื่องในครั้งนี้ เธอคนเดียวอาจจะไม่ไหวก็ได้จริงมั้ย?

Anby: ถึงจะเป็นอย่างนั้น นี่ก็เป็นความรับผิดชอบของฉันคนเดียว...
...เดิมทีฉันตั้งใจจะพูดแบบนี้

Wise: เอ๊ะ?

Anby: แต่ฮีโร่ผู้โดดเดี่ยวในหนัง เมื่อถึงเวลาก็มักจะมีจุดจบที่น่าเศร้าทุกที ถึงแม้จะชนะ แต่ก็จะสูญเสียบ้าน แมวเหมียว ลูกสาว หรือคนรักไป

Anby: ฉันไม่อยากสูญเสียสิ่งสำคัญอะไรอีกแล้ว... Proxy ช่วยฉันอีกแรงเถอะนะ

Anby: พาฉันกลับไปที่ Hollow แห่งนั้น และช่วยฉันทำลายห้องทดลองประหลาดๆ นั่นที รวมถึง... จบเรื่องทุกอย่างกับคนที่เคยเป็นครอบครัวของฉัน

Belle: ฉันกับพี่ รอฟังคำนี้จากเธอมาตลอดเลยล่ะ

Wise: ให้เราช่วยฟรีๆ งั้นเหรอ? หรือนี่คือกลยุทธ์ของเธอ?

Anby: ไม่ต้องช่วยกันฟรีๆ หรอก พวกคุณสามารถจดไว้ในบัญชีของ Cunning Hares ได้เลย...
หลังจากทุกอย่างจบลง ฉันจะกลับมาเคลียร์บัญชีของพวกคุณเอง

Anby: แต่ตอนนี้... ฉันต้องไปที่ที่นึงก่อน

Belle: อย่าแอบเข้าไปใน Hollow คนเดียวนะ!

Anby: ไม่หรอก วางใจเถอะ
ฉันอยากให้ Proxy... เป็นคนแรกที่ได้เห็นความมุ่งมั่นของฉัน

Section 6-1

6 lines

Open section page →

หญิงสาวตาเดียว: ฉันเสียใจมากเลยนะ Anby... ฉันนึกว่านี่เป็นเรื่องภายในระหว่างพี่น้องซะอีก แต่เธอกลับไปขอความช่วยเหลือจากคนอื่นเนี่ยนะ

Soldier 0 - Anby: ต่อให้ไม่มีคนช่วย แต่เธอก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันหรอก
Twiggy... ไม่มี Silver Company อีกต่อไปแล้ว เธอไม่มีทางสร้าง Silver Company ขึ้นมาใหม่ได้หรอก

Soldier 0 - Anby: เราต่างรู้ดีว่าการสร้างทหาร Silver Company หนึ่งคน ที่สามารถเข้าร่วมสงครามได้นั้น เป็นเรื่องที่ยากลำบากขนาดไหน

หญิงสาวตาเดียว: แล้วถ้า... ไม่จำเป็นล่ะ?

Soldier 0 - Anby: ไม่จำเป็น... อะไร?

หญิงสาวตาเดียว: มีบางอย่างที่เธอเข้าใจผิดไป ฉันทำสำเร็จแล้วล่ะ...
เงื่อนไขในการฟื้นคืนของ Silver Company... ของฉันคนนี้

Section 7-1

25 lines

Open section page →

Anby: ...!!!

Belle: แปลกจัง... Anby พวกนี้... ไม่สิ คนพวกนี้... ดูเหมือนจะไม่มีทักษะการต่อสู้เลย...

Wise: แปลกจัง... คนพวกนี้ดูไม่เหมือนทหารเลยซักนิด

Anby: Twiggy... นี่เธอ... ทำอะไรลงไป?

Twiggy: แล้วเธอคิดว่า... ฉันทำอะไรลงไปกันล่ะ?

Twiggy: หยุดมือที่คว้าเครื่องในของฉัน และทำให้เธอคนนั้นได้เจอคนใหญ่คนโตของ TOPS เพื่อสนับสนุนการวิจัยของฉัน...

ในชั่วพริบตา...
สิ่งที่เหลือบไปเห็นในห้องทดลองที่เย็นยะเยือก ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากเงามืดในความทรงจำ

Anby: ไม่... เป็นไปไม่ได้...

Anby: นี่เธอกำลังขาย... อวัยวะของพวกเขางั้นเหรอ...

Anby: เธอสร้างพี่น้องของเราขึ้นมาเองกับมือ... แล้วก็ทำเหมือนพวกเขาเป็นสัตว์เลี้ยงในฟาร์มงั้นเหรอ?...

Twiggy: ฉันแค่ใช้พวกเขาแลกกับทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับการสร้าง Silver Company ขึ้นมาใหม่เท่านั้น ฉันต้องการบ้าน มันก็เท่านั้นเอง

Twiggy: เธอก็เรียกว่า "พี่น้องของเรา" ใช่มั้ย... พวกเราเป็นพี่น้องกัน เป็นครอบครัว...
ในเมื่อเป็นครอบครัว... แล้วทำไมถึงไม่รับรู้ถึงความเจ็บปวดเหมือนกันกับฉันล่ะ?!

Twiggy: น่าเสียดาย เพราะฉันกับ Harin ต่างก็ไม่สมบูรณ์แบบพอ... ฉันจึงทำได้แค่สร้าง "ของมีตำหนิ" ที่นอกจากให้อวัยวะแล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้เลย

Twiggy: แต่ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรไม่สำเร็จเลยซะทีเดียว เมื่อไม่นานมานี้ ฉันยังไม่ได้บอกใครเรื่องนี้เลย...
ฉันปรับปรุงเทคโนโลยีนี้ได้สำเร็จแล้ว และกระบวนการโคลนนิ่งในอนาคต จะสามารถควบคุมได้มากยิ่งขึ้น

Twiggy: เมื่อถึงตอนนั้น ค่าใช้จ่ายของทหารที่มีคุณสมบัติเหมาะสม จะต่ำลงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เหมือนกับที่รายงานเสนอโครงการเคยบอกไว้ว่า "เวทมนตร์ที่สร้างกองทัพขึ้นมาจากน้ำตาลกับอากาศ" กำลังจะเป็นจริงแล้ว

Twiggy: Anby... หัวหน้า Anby
จนถึงตอนนี้ เรายังร่วมมือกันได้อยู่นะ

Twiggy: เธอคือจิ๊กซอว์ชิ้นสุดท้าย ขอแค่เธอให้ความร่วมมือกับการทดลอง พวกเราก็จะสามารถผลิตนักรบที่แท้จริงออกมาได้อย่างต่อเนื่อง
การทดลองจะเป็นไปอย่างลับๆ จนกว่าเราจะมีกองทัพที่ยิ่งใหญ่...

Twiggy: คิดดูสิว่ากองทัพนั่นจะทำอะไรได้บ้าง! เมื่อถึงตอนนั้น พี่น้องก็จะไม่ถูกดูถูกอีกต่อไป! แล้ว Silver Company ก็จะสามารถเหยียบ New Eridu ให้ราบเป็นหน้ากลอง โดยมีเธอเป็นผู้บัญชาการ...

Twiggy: ส่วนฉัน? จะยังไงก็ได้
เธอจะฆ่าฉันเลยก็ได้ เพื่อทวงคืนความยุติธรรมให้กับพี่น้องที่ฉันทำให้เสีย... ไม่สิ ที่ฉันฆ่าตายไป เธอจะทำอะไรก็ได้

Anby: ...

Twiggy: หัวหน้า
คุณ... ยินดีที่จะกลับบ้านมั้ย?

Anby: ที่นี่ไม่ใช่บ้าน ฉันรู้สึก... ขยะแขยง

Anby: ขอโทษนะ Twiggy...
แต่ตอนนี้ฉันอยากให้เธอตายใน Hollow ตอนนั้นยังจะดีกว่า

Twiggy: ฮ่าๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!

Twiggy: ฉันรู้ดี... ฉันเองก็รู้สึกว่าตัวเอง... น่าขยะแขยงมาก

Section 8-1

9 lines

Open section page →

"...!"
"ไสหัวไป..."

มีน้ำยาหลอดหนึ่งอยู่ในมือของ Twiggy เธอฉีดยาเข้าไปในร่างกายของตัวเองครึ่งหนึ่ง
แล้วจู่ๆ A ก็คว้าเข็มฉีดยาเอาไว้ แล้วก็ฉีดยาที่เหลือเข้าไปในร่างกายตัวเอง

หญิงสาว A: ...

Twiggy: ...นี่เธอทำอะไรลงไป! โง่! ยัยโง่เอ๊ย! บ้าเอ๊ย!
เธอเป็นแค่ "ของมีตำหนิ" ร่างกายของเธอรับไม่ได้หรอก! เธอจะ... ทำให้ทุกคน...

หญิงสาว A: ...อึ่ก

Twiggy: ...

หญิงสาว A: อยากจะ... ปกป้องเธอ... ทุกคน...

หญิงสาว A: ขอบคุณนะ... ที่ทำให้ฉัน... ได้เกิดมาบนโลกนี้
ฉันจะไม่ยอมให้เธอ... คนเดียว...

เหตุการณ์ประหลาดได้เกิดขึ้น ร่างโคลนที่ไร้พลังต่อต้านถูกฉีกออก และดูดกลืนโดยเงาประหลาดขนาดใหญ่สองตัว
จากนั้น เงาของร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า ยืนอยู่เบื้องหน้าศัตรูที่น่าเกรงขาม

Section 9-1

13 lines

Open section page →

"Soldier 11": ...อืม...

Anby: เธอ... ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้... เธอกับ "Trigger" ไม่ได้อยู่ด้วยกันเหรอ?

"Soldier 11": คุณ "Trigger" คนนั้นช่วยคุ้มกันฉันมาถึงที่นี่ เขาน่าจะกำลังจัดการศัตรูที่อยู่ระหว่างทางอยู่

Soldier 0 - Anby: เธอไม่ควรอยู่ที่นี่นะ เธอไม่ควรจะจำอะไรได้เลย...

"Soldier 11": Anby... ที่แท้คุณไม่ใช่คนทรยศ แต่เป็นคนขี้ขลาด

Soldier 0 - Anby: ฉัน...

"Soldier 11": ถ้าไม่ใช่เพราะตุ๊กตาหัวโตตัวนั้น ฉันก็คงไม่รู้อะไรเลย

Soldier 0 - Anby: ...เธอจะบอกว่า ตุ๊กตาที่ Nekomata ให้ฉันมานั่น... มีปัญหาอะไรงั้นเหรอ?

"Soldier 11": ในหัวของมันมีกล้องถ่ายรูปอยู่...
ก่อนที่แบตเตอรี่จะหมด มันได้บันทึกคำสารภาพที่คุณมีต่อฉันไว้

Soldier 0 - Anby: ...

"Soldier 11": ฉันรู้อะไรไม่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ฉันลงมือได้
ในเมื่อเราเป็นพี่น้องกัน ฉันจะไม่ยอมให้คุณตกอยู่ในอันตรายตามลำพังเด็ดขาด

"Soldier 11": และฉันก็รู้แล้วว่าคุณไม่ได้ทรยศ...
ฉันชอบความรู้สึกแบบนี้ มันทำให้ฉันกลับมาเชื่อในอะไรหลายๆ อย่างได้อีกครั้ง... ซี้ด...

Soldier 0 - Anby: Proxy สภาพร่างกายของเขายังไม่คงที่ รีบพาเขาออกไปจากที่นี่เถอะ

Section 9-2

7 lines

Open section page →

Belle: เข้าใจแล้ว ส่วนเรื่องต่อจากนี้... Anby เธอจะทำให้สำเร็จด้วยตัวเองใช่มั้ย

Anby เดินไปยังอาคารห้องทดลอง

ที่นี่... เงียบสงัด
ราวกับว่าทุกสิ่งที่เคยเกิดขึ้นนั้น เป็นเพียงแค่ฝันร้าย

Soldier 0 - Anby: ...ต้องทำลายเทคโนโลยีนี้ทิ้งซะ...

"ขอบคุณนะ... ที่ทำให้ฉัน... ได้เกิดมาบนโลกนี้"

...

...

Section 9-3

2 lines

Open section page →

Belle: Anby คิดอะไรอยู่?

Soldier 0 - Anby: Proxy...! ยังอยู่อีกเหรอ?

Section 9-4

2 lines

Open section page →

Belle: ไม่ต้องห่วง ฉันพา "Soldier 11" ไปส่งให้ "Trigger" แล้ว ในเมื่อเรื่องราวจบลงแล้ว ก็สามารถให้ Obol Squad รับ "Soldier 11" ไปดูแลต่อได้แล้วล่ะ เชื่อใจ "Trigger" เถอะ เขาต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน

Soldier 0 - Anby: งั้นเหรอ งั้นก็... เยี่ยมไปเลย

Section 9-5

2 lines

Open section page →

Belle: นี่เธอกำลังลำบากใจอยู่ว่า... ควรทำลายเทคโนโลยีของ Silver Company มั้ยงั้นเหรอ?

Soldier 0 - Anby: ...เห็นได้ชัดขนาดนั้นเลยเหรอ?
เดิมทีฉันตัดสินใจแล้ว ว่าจะไม่ยอมให้ความชั่วร้ายนี้เกิดขึ้นอีก

Section 9-6

0 lines

Open section page →
Section 9-7

2 lines

Open section page →

Wise: จากมุมมองของฉัน เธอตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วล่ะ เทคโนโลยีที่ขัดต่อหลักศีลธรรม มีแต่จะนำปัญหามาให้อย่างไม่สิ้นสุด
ความพยายามที่ Anby ทำมาจนถึงตอนนี้ ก็เพื่อกำจัดความเจ็บปวดแบบนี้ให้สิ้นซากไม่ใช่เหรอ

Soldier 0 - Anby: ...นั่นสิ ฉันเกือบจะหวั่นไหวซะแล้ว
ถ้าไม่มีคุณอยู่ข้างๆ ฉันจะทำยังไงดีนะ? ขอบคุณมากนะ Proxy

Section 9-8

5 lines

Open section page →

Belle: ...โอ๊ะโอ~ เวลาให้บริการของ Proxy ในวันนี้สิ้นสุดลงซะแล้วแฮะ
พวกเราจะรอเธอที่ร้านวิดีโอนะ Anby เดี๋ยวเจอกันนะ

Proxy ตัดการเชื่อมต่อ
ที่นี่... กลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง

Soldier 0 - Anby: ...

Soldier 0 - Anby: ...

Soldier 0 - Anby: ...แบบนี้ก็แล้วกัน

Section 10-1

4 lines

Open section page →

Anby: อืม... แฮมเบอร์เกอร์ไก่ทอด คือสิ่งที่คลาสสิกที่สุดจริงๆ นั่นแหละ

"Trigger": เฮ้อ กลับไปหา "Soldier 11" พร้อมกลิ่นแฮมเบอร์เกอร์แบบนี้ เขาต้องถามฉันแน่ๆ ว่าทำไมถึงกินอาหารขยะอีกแล้ว

Anby: แฮมเบอร์เกอร์ไม่มีกลิ่นหรอก หรือต่อให้มีกลิ่น... มันก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว และไม่มีกลิ่นติดตัว

"Trigger": มีสิ... แบบนี้รึเปล่า?

Section 10-2

0 lines

Open section page →
Section 10-3

2 lines

Open section page →

Wise: ฉันรู้สึกว่าแฮมเบอร์เกอร์มักจะทำให้มีกลิ่นติดตัวนะ โดยเฉพาะแฮมเบอร์เกอร์ไก่ทอด

Anby: ซะที่ไหนล่ะ...
อ๊ะ Prox คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่...

Section 10-4

0 lines

Open section page →
Section 10-5

1 line

Open section page →

Wise: เพิ่งมาเนี่ยแหละ ได้ยินพวกเธอพูดถึง "Soldier 11" ฉันเองก็เป็นห่วงเขาเหมือนกัน

Section 10-6

3 lines

Open section page →

Wise: เพราะยังไงซะ ครั้งล่าสุดที่เจอ... อาการของเขาดูน่าเป็นห่วงมากเลย

"Trigger": ขอบคุณนะ ถ้า "Soldier 11" รู้ว่าผู้จัดการร้านวิดีโอเป็นห่วงเขาขนาดนี้ จะต้องดีใจมากแน่ๆ

"Trigger": หายดีแล้วล่ะ การฝึกซ้อมในช่วงนี้ กลับมาแข็งแรงเท่าตอนก่อนที่จะได้รับบาดเจ็บแล้ว
...อย่างน้อยร่างกายก็เป็นแบบนั้นล่ะนะ

Section 10-7

0 lines

Open section page →
Section 10-8

18 lines

Open section page →

Wise: ...แค่ร่างกายฟื้นตัว แต่ความทรงจำยังมีปัญหาอยู่งั้นเหรอ?

"Trigger": ก็ไม่เชิง ที่วันนี้ฉันนัด Anby ออกมา ก็เพราะอยากจะคุยเรื่อง "Soldier 11" เนี่ยแหละ

"Trigger": ความทรงจำของ "Soldier 11" โดยรวมถือว่าฟื้นฟูกลับเป็นปกติแล้ว ถึงแม้บางครั้งจะเรียกชื่อทุกคนผิด แต่ก็ไม่ได้สับสนในตัวตนของตัวเอง และความทรงจำในช่วงสั้นๆ ก็ไม่ได้หายไปในวันถัดไปด้วย

Anby: ฟื้นฟูแล้ว... ดีจัง

"Trigger": ก็ยังเร็วเกินไปที่จะพูดแบบนั้น เรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานั้น ดูเหมือนเขาจะลืมไปหมดแล้ว
ซึ่งก็คือ... ช่วงเวลาที่อยู่กับ Anby นั่นแหละ

Anby: เหมือนที่ฉันพูดไว้... ดีจัง

"Trigger": จนถึงตอนนี้ เธอก็ยังคิดแบบนี้อยู่งั้นเหรอ?
ยัยนั่น... ยังเชื่ออย่างสนิทใจว่าตัวเองถูกทรยศ ถูกทอดทิ้ง และยังคงเกลียด Anby "คนทรยศ" คนนั้นอยู่

Anby: แบบนี้ดีมาก

"Trigger": ดีมาก...

Anby: Harin แข็งแกร่งกว่าฉันมาก แข็งแกร่งจนสามารถใช้ชีวิตอยู่กับความเกลียดชังได้ น่าทึ่งมากจริงๆ

Anby: ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี แต่สิ่งที่ฉันมั่นใจได้ก็คือ... คนที่เขาเกลียดก็คือฉัน และนี่ก็เป็นเรื่องที่ดี

Anby: พวกเราจะไม่ได้พบกันอีกแล้ว...
ดังนั้น ฉันจะไม่ถูกเขาฆ่า และก็จะไม่ได้ฆ่าเขาด้วย

Anby: แต่ถ้าความเกลียดชังของเขาเปลี่ยนไปหาคนอื่น หรือเรื่องอื่น แบบนั้นจะอันตรายมาก

Anby: ตัวตนของ Harin บริสุทธิ์มาก เหมือนกับโลหะที่ไม่มีอะไรผสมเลย สามารถเผาไหม้แม้อยู่ในน้ำได้
สิ่งที่ฉันไม่อยากเห็นที่สุดก็คือ... เปลวไฟของเขาไปทำร้ายตัวของเขาเอง

"Trigger": ...ที่แท้เธอใส่ใจมากขนาดนี้เลยเหรอ

Anby: ทั้งหมดนี้ฉันคิดได้ตอนดูหนังน่ะ

"Trigger": มีหนังแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย?

Anby: อื้ม คราวหน้า "Trigger" ดูด้วยกันกับฉันมั้ยล่ะ? ...ดูในร้านวิดีโอนั่นแหละ

Section 10-9

0 lines

Open section page →
Section 10-10

3 lines

Open section page →

Wise: ได้สิ ยินดีต้อนรับเสมอเลย

"Trigger": ผู้จัดการนี่อ่อนโยนจังเลยนะ นานๆ ทีมีคนมาปฏิบัติด้วยแบบนี้ ฉันก็รู้สึกเขินเหมือนกันนะ

Anby: ฉันว่า "Trigger" ก็อ่อนโยนมากเหมือนกัน
ยังอยากกินแฮมเบอร์เกอร์กันอีกมั้ย? ถ้าวันนี้ละก็ ฉันเลี้ยงเอง ไม่ต้องเกรงใจนะ

Source evidence
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310150.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310160.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310170.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310180.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310210.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310220.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310230.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310240.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310250.json
Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/ChapterAnbySP/Companion_GalGame_ChapterAnbySP_16310260.json

Localized evidence

Text fields

4 fields

Relationships

3 links

Properties

27

quest12221503

Source evidence
Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json
JSON Pointer
/records/7930
Name
QuestName_12221503
QuestID
12221503
field_2
1
field_3
QuestDesc_12221503
field_4
QuestTarget_12221503
field_5
QuestFinishDesc_12221503
field_6
field_7
1
field_10
{
  "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes",
  "bytesHex": "01000000",
  "rawLittleEndianBits": 1
}
field_12
1630006303
field_13
null
field_14
null
field_15
null
field_16
{
  "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>",
  "length": 0,
  "stringInterpretation": "",
  "vectorInterpretation": [],
  "vectorElementAlignmentBytes": 8
}
field_18
{
  "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>",
  "length": 0,
  "stringInterpretation": "",
  "vectorInterpretation": [],
  "vectorElementAlignmentBytes": 8
}
field_21
null
field_22
null
field_23
null
field_25
null
field_27
null
field_28
null
field_29
field_30
null
field_31
null
tableName
QuestConfigTemplate
tableIdentity
6650075698645347761
unlockCondition
1630006303