No text in the selected or fallback locales.
Quest Steps
ปรบมือให้กับ Mockingbird
Story evidence
Quest flow
41 lines
Open section page →Hugo: โอ๊ะ เพื่อนเก่า ยังตรงเวลาเหมือนเดิมเลยนะ
Lycaon: ...
Lycaon: นายแน่ใจนะว่านายหายดีแล้ว?
Hugo: จะลองสู้กับฉันดูก็ได้นะ
Lycaon: ฉันไม่ลงมือกับคนป่วยหรอกนะ
Lycaon เงียบไปครู่หนึ่ง และสุดท้ายก็ยื่นเหรียญออกมาหนึ่งเหรียญ... ไม่สิ ดูจากแพ็กเกจแล้ว ไม่ใช่เหรียญ แต่เป็นช็อกโกแลตที่คุ้นเคย
Hugo: ใส่ใจขนาดนี้เลยเหรอ? ซาบซึ้งจัง หรือนี่จะเป็นคุณสมบัติของ Victoria Housekeeping
Lycaon: ฉันกลัวว่านายจะหิวตายต่อหน้าฉันน่ะ
Hugo รับเหรียญมาและเงียบไปครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็กินช็อกโกแลตไปทั้งชิ้น
Lycaon: ...ไม่ถูกปากเหรอ? ฉันคิดว่าฉันซื้อแบบเดียวกับเมื่อก่อนมานะ...
Hugo: ไม่เป็นไร ฉันแค่ไม่ได้กินอะไรมานานแล้ว ก็เลยรู้สึกไม่ชินนิดหน่อย
Hugo: ไม่ว่าจะยังไงก็... ขอบคุณนะ
Lycaon: ทีนี้ก็บอกมาเถอะ ว่าเกิดอะไรขึ้นในโกดังห้องนั้นกันแน่?
Hugo: ก็แค่ไม่สบาย นายกำลังคาดหวังอะไรอยู่เหรอ?
Hugo: แต่ว่า... ฉันเพิ่งจะฝันยาวมากๆ และฝันถึงเรื่องราวในอดีตมากมาย
Hugo: ถ้าจะให้พูดละก็ น่าจะถือว่า เป็นการให้คำปรึกษาทางด้านจิตใจกับตัวเองมากกว่า
Hugo: ฉันว่านายก็ต้องการนะ ว่าไง อยากนัดมั้ย? ฉันเป็นมืออาชีพมากเลยนะ
Lycaon: ...ดูท่าทางนายจะฟื้นตัวเต็มที่แล้ว
Hugo: ก็ใช่น่ะสิ ตอนนี้ฉันกระปรี้กระเปร่ามาก และเพียงพอที่จะคุยกับนายเกี่ยวกับเรื่องในอดีต ว่าเป็นความผิดของใครมากกว่ากันแน่
Lycaon: ที่จริงฉันอยากจะถามตั้งนานแล้ว ที่นายพูดเรื่อง Mockingbird... ตอนที่แกล้งตายนั่น เป็นแค่การแสดงเท่านั้นเหรอ?
Hugo: อ้อ นายหมายถึงที่ฉันพูดว่า "Mockingbird ไม่เคยเปลี่ยนแปลงอะไรได้ และไม่เคยกอบกู้อะไรได้เลย" พวกนั้นน่ะเหรอ?
Hugo: นึกไม่ถึงว่านายจะยังจำได้แม่นขนาดนี้ น่าสนใจจริงๆ ทั้งที่ตอนนั้นนายเป็นคนเลือกที่จะทรยศ Mockingbird และทรยศฉันแท้ๆ
Lycaon: ก็อย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ ฉันไม่เคยคิดว่า Mockingbird ล้มเหลว
Lycaon: ถึงสุดท้ายจะเดินทางผิดไปบ้าง... แต่มันต้องมีคุณค่าแน่นอน
Lycaon: นายไม่ควรปฏิเสธสิ่งที่ตัวเองเคยทำ... และไม่ควรปฏิเสธ Mockingbird
Hugo: ฉันก็เคยคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังมาก่อน ใช่แล้วล่ะ Mockingbird เคยช่วยเหลือผู้คน และเคยเป็นอุปสรรคต่อคนที่รวยแต่ไร้ซึ่งความเมตตา
Hugo: แต่ผู้ที่อยู่ในตำแหน่งสูงยังคงมีทรัพยากรมากมาย ส่วนผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือก็ยังไม่สามารถใช้ชีวิตได้ดี และเลือกที่จะกลายเป็นทาสของผู้มีอำนาจ เพื่อผลประโยชน์เพียงเล็กน้อย
Lycaon: ...
Hugo: แต่ก็เหมือนกับที่นายบอก แม้ว่าสิ่งที่เราเคยทำจะไร้เดียงสาและเต็มไปด้วยช่องโหว่ อ่อนแอและเล็กกระจ้อย... แต่ถ้ามีการเปลี่ยนแปลงแม้เพียงเล็กน้อย มันก็จะไม่ไร้ความหมาย
Hugo: สำหรับฉันแล้ว ไม่มีอะไรมีค่าไปกว่า Mockingbird อีกแล้ว
Hugo มองไปยังทะเลที่อยู่เบื้องหน้า
สายลมอันอ่อนโยนพัดผ่านผมสีทองของเขา แสงแดดสาดส่องไปยังดวงตาที่มีสีแตกต่างกันของเขา
Hugo: เอาละ เรื่องเก่าๆ พอไว้แค่นี้ก่อนเถอะ ฉันยังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องทำ แผนการยังต้องจัดการให้เรียบร้อย
Lycaon: ...ฉันนึกว่านายจะพักผ่อนซักระยะซะอีก
Hugo: ฉันก็คิดอย่างนั้น แต่คุณอาที่รักของฉันกับพวกคนบ้าใน Exaltist คงไม่ให้โอกาสนี้กับฉันหรอก
Hugo: ถ้าเป็นไปตามที่คิดไว้ ปลาน่าจะติดเบ็ดแล้ว ถ้าทุกอย่างราบรื่น ฉันก็จะได้หลักฐานที่แน่ชัดว่าตระกูล Ravenlock ก่ออาชญากรรม
Hugo: งั้นก็ ขอบคุณที่ช่วยในช่วงที่ผ่านมานะ คู่หูเก่า เราบอกลากันตรงนี้แล้วกัน
Lycaon: ฉันจะไปกับนายด้วย
Hugo: Lycaon นายคงไม่ได้คิดว่าฉันป่วยหนัก และเอาชนะพวกคนไร้ประโยชน์พวกนั้นไม่ได้ ก็เลยสงสารฉันหรอกใช่มั้ย?
Lycaon: การกระทำของ Hartman ส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยสาธารณะของ New Eridu อย่างรุนแรง ฉันทำงานให้กับท่านนายก ก็ควรจะเข้าไปแทรกแซงด้วย
Hugo: โอเค ฉันจะเชื่อแล้วกัน
Hugo: ไปกันเถอะ หวังว่านายจะไม่เป็นตัวถ่วงฉันนะ
43 lines
Open section page →Lycaon: ตรงนั้นก็มีอีก พวกเรารีบไปกันเถอะ
Hugo: ...แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน อย่าเพิ่งรีบช่วยคนอื่น ลองฟังดูก่อนว่าพวกเขากำลังพูดอะไร
Hugo: ฉันต้องการหลักฐานที่มัดตัวมากกว่านี้ เพื่อให้แน่ใจว่าแผนการนี้จะสำเร็จ
คะ...ค่าตอบแทนที่พวกคุณพูดก่อนหน้านี้ เป็นเรื่องจริงใช่มั้ย?
แค่ตามพวกคุณเข้าไปใน Hollow และทำงานง่ายๆ ก็จะได้รับ Denny ก้อนโตได้อย่างง่ายดาย... ฟังดูน่าสงสัยมากเลย!
...พูดมากเกินไปแล้ว ระหว่างทางถามอะไรไปตั้งเยอะ ถ้าน่าสงสัยจริงๆ ทำไมก่อนหน้านี้ถึงเสนอชื่อเข้าร่วมกันอย่างกระตือรือร้นล่ะ?
ก็ฉันไม่มีทางอื่นแล้วนี่นา! ลูกสาวฉันเคยถูกดูดเข้าไปในภัยพิบัติ Hollow และเกิดปฏิกิริยากัดกร่อนอย่างรุนแรง เงินก็หมดไปกับค่ารักษาหมดแล้ว ฉันก็เลยทำได้แค่นี้...
ฉันก็เหมือนกัน! คนที่บ้านป่วยหนัก และรอเงินก้อนนี้ช่วยชีวิตอยู่!
ถ้าไม่ใช่เพราะหมดหนทาง ใครจะยอมเสี่ยงกับการเข้าไปใน Hollow เพื่อทำงานแบบนี้กันล่ะ...
ถึงแม้จะมีอะไรแปลกๆ แต่ฉันก็ยอมรับ ขอแค่สุดท้ายได้รับเงิน ให้ฉันทำอะไรก็ยอม! แม้จะต้องเอาชีวิตเดิมพันก็ยังได้!
...
เดี๋ยวนะ พวกคุณเป็นคนของตระกูล Ravenlock... บริษัทใหญ่ภายใต้ TOPS คงไม่หลอกคนอื่นหรอกมั้ง?
ไม่ต้องห่วง เราจะจ่ายค่าตอบแทนให้อย่างสมน้ำสมเนื้อแน่นอน
แต่ก่อนที่จะเริ่มงาน... พวกคุณต้องกินยาพวกนี้ก่อนนะ
ชายที่ดูโหดเหี้ยมหยิบยาเม็ดสีขาวออกมา แล้วแจกให้กับคนงานที่อยู่ตรงนั้นทุกคน คนละหนึ่งเม็ด
คนในตระกูลของ Ravenlock อีกคนดูเหมือนจะสงสัยเรื่องนี้ จึงเดินเข้าไปแล้วพูดคุยกับเขาเสียงเบา
...พี่ พวกเราต้องรีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ...?
คนงานพวกนี้พูดมากเกินไป ถ้าพาพวกเขาไปด้วยต่อ จะเปลืองเวลาเปล่าๆ
...อีกอย่าง พวกเขารีบๆ กินเข้าไปก็จะทำให้เรื่องนี้จบได้เร็วขึ้น และพวกเขาจะได้พ้นทุกข์เร็วๆ
อะไรนะ? ก่อนหน้านี้ไม่เห็นบอกเลยว่าต้องกินยา!
นี่คือของดี ที่จะช่วยเพิ่มความสามารถในการปรับตัวเข้ากับอีเทอร์ของพวกคุณ ข้างนอกมีหลายคนที่อยากกิน แต่ยังกินไม่ได้เลยนะ!
ต่อไปพวกคุณจะต้องทำงานอยู่ใน Hollow หลายชั่วโมง นี่เป็นยาที่จำเป็นนะ
ต้องกินมันก่อน เราถึงจะทำงานต่อได้ ถ้าไม่อยากกิน การร่วมมือของเราก็จะจบลงแค่นี้
แน่นอนว่า พวกคุณก็จะไม่ได้รับค่าตอบแทนที่เคยสัญญาไว้ก่อนหน้านี้
Lycaon: ...
Hugo: Lycaon นายจะทำอะไร?
Lycaon: ก็ไปช่วยคนงานพวกนั้นน่ะสิ ยานั่นดูก็รู้ว่ามีปัญหา จะปล่อยให้พวกเขากินไม่ได้เด็ดขาด
Hugo: ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม ก็อย่างที่ฉันบอกไป ต้องใช้หลักฐานที่มัดตัวมากกว่านี้ ถึงจะรับประกันได้ว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด
Lycaon: นายจะใช้คนบริสุทธิ์เหล่านี้เพื่อบรรลุเป้าหมายของนายไม่ได้ ฉันเคยบอกไปตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อนแล้วนี่
Hugo: ...ที่แท้นายก็คิดแบบนี้
Lycaon: ถ้าไม่อยากให้ฉันคิดแบบนี้ ก็อธิบายทุกอย่างให้ฉันเข้าใจสิ
Hugo: ...
Hugo: เอาเถอะ เรื่องมันค่อนข้างซับซ้อน พูดง่ายๆ ก็คือ คนงานพวกนี้จะไม่เป็นอะไรหรอก
Hugo: แน่นอน นายจะเชื่อหรือไม่เชื่อฉันก็ได้
Hugo: แต่ถ้านายคิดจะวิ่งเข้าไป ฉันจะขวางนายเอาไว้เอง
Lycaon: ...
Lycaon: ฉันเชื่อนาย
ในขณะเดียวกัน คนงานพวกนั้นก็ตัดสินใจได้แล้ว นอกจากคนงานที่พูดมากคนนั้นแล้ว คนงานส่วนใหญ่ต่างก็กลืนยาเข้าไปหมดแล้ว
และในที่สุดคนของ Ravenlock ผู้ก้าวร้าวก็เผยท่าทางที่ดุร้ายออกมา พร้อมกับพูดว่า "จะปล่อยให้หนีไปง่ายๆ แบบนี้ได้ยังไง" แล้วยัดยาเข้าไปในปากของคนงานคนนั้น...
หลังจากถ่ายภาพทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้าเสร็จแล้ว Hugo ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก
Hugo: เอาละ เราได้หลักฐานมาแล้ว
Hugo: ตอนนี้เราสามารถอัดคนอื่นได้ตามใจชอบ จะอัดให้ตายก็ได้
Lycaon: ...อย่าลืมนะว่า นายติดค้างคำอธิบายฉันอยู่
Lycaon: แล้วก็ ห้ามอัดให้พวกเขาตายจริงๆ นะ แม้แต่คนของตระกูล Ravenlock ก็ไม่ได้
Hugo: รู้แล้วๆ ท่านพ่อพระ
32 lines
Open section page →เอาชนะพวก Ravenlock ได้แล้ว...
บ้าชะมัด พวกแกเป็นใครกันแน่? กล้ามายั่วยุตระกูล Ravenlock รู้มั้ยว่าจะมีผลลัพธ์ยังไง?!
Hugo: Ravenlock... อาศัยจังหวะนี้พูดชื่อนี้บ่อยๆ สิ เพราะอีกไม่นานมันก็จะหายไปแล้ว
...หมายความว่ายังไง
Hugo: ก็หมายความตามนั้นแหละ ฉันว่านี่อาจจะเป็นเรื่องดีสำหรับนายนะ
Hugo: รีบปล่อยวางเรื่องพวกนี้ไปซะ นายยังมีโอกาสเดินไปบนเส้นทางที่เหมาะสมกับตัวเอง
...ความรุ่งโรจน์ของตระกูลสำคัญกว่าสิ่งใด
Hugo: นายคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ? ฉันเห็นความเมตตาที่นายมีต่อคนงานพวกนั้น
Hugo: นายเป็นสายเลือดรองสินะ เลยถูกส่งมาจัดการเรื่องยุ่งยากพวกนี้... ที่จริงนายไม่จำเป็นต้องเล่นเกมน่าเบื่อพวกนี้กับพวกเขาหรอก
ฉันไม่มีทางเลือก นับตั้งแต่ที่ฉันเกิดขึ้นมาในตระกูล Ravenlock ฉันก็...
Hugo: นายมีทางเลือกเสมอ ขอแค่นายเต็มใจ
Hugo: เอาละ คุยกันแค่นี้เถอะ
Hugo ใช้สันมือกระแทกหลังคอของพวก Ravenlock ที่อยู่ข้างหน้า...
Hugo: ไม่ต้องห่วง Lycaon ฉันไม่ได้ทำร้ายพวกเขา แค่ทำให้พวกเขาเงียบเท่านั้น
เป็นไงบ้าง ฝีมือการแสดงของฉันไม่เลวเลยใช่มั้ย?
Hugo: ดีเหมือนเดิมเลย คนบางคนควรจะเรียนรู้จากคุณจริงๆ นั่นแหละ
Hugo: ต่อจากนี้ก็รบกวนคุณด้วยนะ
ได้เลย!
พวกคนงานหามคนของตระกูล Ravenlock ออกไป...
ในที่สุดก็เหลือแค่ Lycaon กับ Hugo สองคน
Lycaon: เอาละ ทีนี้บอกฉันได้แล้ว นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
Hugo: ก็อย่างที่นายเห็น คนงานคนนั้นเป็นสายลับที่ฉันส่งไป
Hugo: ยาที่พวกเขาใช้ถูกเปลี่ยนไปก่อนหน้านี้แล้ว ตอนนี้เป็นแค่วิตามินทั่วไป
Hugo: แน่นอนว่านอกจากกลุ่มคนงานตรงหน้าพวกเราแล้ว ยังมีคนงานบางส่วนที่กินยาที่ Hartman ให้ไปแล้ว
Hugo: แต่นายไม่ต้องห่วง ยาแก้ของยาควบคุมจิตใจชนิดนี้กำลังอยู่ระหว่างการผลิต ฉันเจอคนที่ถนัดเรื่องนี้แล้ว บวกกับข้อมูลก่อนหน้านี้... อีกไม่นานก็น่าจะเห็นผลแล้วล่ะ
Lycaon: ก่อนหน้านี้ฉันก็อยากจะถามอยู่ว่า ทำไมนายถึงยืนยันที่จะขังตัวเองไว้ในห้องมืดเล็กๆ เพื่อให้อาการดีขึ้น...
Lycaon: นอกจากหลักฐานที่ว่าแล้ว ก็เพื่อรวบรวมข้อมูลของยาชนิดนี้ เพื่อทำยาแก้ขึ้นมาด้วยใช่มั้ย?
Hugo: ดูเหมือนว่านายจะยังไม่โง่จนเกินเยียวยาสินะ
Lycaon: ฉันนึกว่านายแค่หัวแข็งซะอีก
Hugo: งั้นนายก็เข้าใจฉันผิดไปแล้วล่ะ
Lycaon: ก็ได้ ฉันยังมีคำถามสุดท้าย... ทำไมถึงไม่บอกเรื่องนี้กับฉันตั้งแต่แรก?
Hugo: ...
Hugo: จริงๆ แล้วตอนนั้นฉันได้ยินเรื่องที่ Jack พูดกับนายหมดแล้วล่ะ
11 lines
Open section page →Hugo: ก่อนที่เขาจะตาย ในห้องใต้หลังคาเล็กๆ นั้น Jack รั้งนายไว้ เพื่อเตือนนายเกี่ยวกับเรื่องนั้น
Lycaon: หมายถึงตอนที่ Jack บอกให้ฉันระวังนายจะหลงไปในเส้นทางที่ผิดน่ะเหรอ...
Hugo: ถูกต้อง
Lycaon: ...นายไม่เคยพูดเรื่องนี้กับพวกเรามาก่อนเลย
Hugo: จะให้ฉันพูดยังไงล่ะ จะให้ฉันตำหนิความสงสัยของพวกนาย หรือจะอ้อนวอนขอความไว้วางใจจากพวกนายดี?
Hugo: นายก็รู้ว่าฉันทำอะไรแบบนั้นไม่เป็น
Hugo: และยิ่งไปกว่านั้น... ตอนนั้นแม้แต่ฉันก็ไม่เข้าใจตัวเองด้วยซ้ำ
Lycaon: Jack เขาก็แค่...
Hugo: มันเป็นเรื่องในอดีตไปแล้ว นายไม่ต้องอธิบายอะไรให้ฉันฟังหรอก
Hugo: เทียบกันแล้ว... เราออกไปจากที่นี่กันก่อนเถอะ
Hugo: ถ้าจะคุยเรื่องเก่าๆ ก็ต้องหาที่ที่เหมาะสมกว่านี้
31 lines
Open section page →หลังออกมาจาก Hollow ทั้งสองคนก็ไปยังสถานที่ที่มีทิวทัศน์สวยงามแห่งนึง...
Hugo: Lycaon เรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้น... ฉันไม่ได้เป็นคนทำ
Hugo: Hartman วางแผนเพื่อแย่งตระกูลมาจากพ่อเอง และเขาก็เป็นคนฆ่าพ่อด้วย ฉันตรวจสอบจนพบความจริงเมื่อนานมาแล้ว
Hugo: ตอนนั้นฉันลงมือกับพ่อจริงๆ นั่นแหละ ฉันคิดว่าเขาตายแล้ว... แต่ที่จริงแล้วไม่ใช่ ฉันฆ่าเขาไม่ตาย
Hugo: และก่อนหน้านั้นอีก ถ้าตอนนั้นฉันไม่ลังเลละก็... เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นก็คงไม่เกิดขึ้น
Hugo: แม้แต่ตอนนี้ ฉันก็ยังรู้สึกว่าพวกเขาควรตาย
Hugo: แต่ฉันไม่คิดจะทำมันแล้ว เพราะมีสิ่งที่สำคัญกว่านี้อีกมาก
Lycaon: Hugo นาย...
Hugo: ในจุดนี้ พวกเราอาจไม่มีทางเห็นตรงกันได้หรอก Lycaon
Hugo: ฉันเคยต้องการต่อต้านสิ่งที่ "น่าเกลียด" ในตัวเอง แต่ฉันพบว่ายิ่งปฏิเสธมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น
Hugo: ดังนั้น ฉันจึงยอมรับตัวเองที่บ้าคลั่ง โกรธเกรี้ยว และเต็มไปด้วยความชั่วร้ายนี้ไปด้วย
Hugo: ฉันแค่รู้ว่าตัวเองจะไม่เป็นคนแบบพ่อ หรือคนแบบ Hartman ก็พอแล้ว
Lycaon: ...นายเปลี่ยนไป แต่ฉันคิดว่า นี่มันก็เป็นเรื่องดี
Hugo: อย่ามาพูดกับฉันด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูสูงส่งแบบนั้นเลย
Hugo: ...นายเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน
Hugo: แต่ฉันก็ยังไม่เห็นด้วยกับ Jack และฉันก็ยังไม่ให้อภัยกับการตัดสินใจของนาย
Hugo: ฉันจะยังคงเดินบนเส้นทางที่ฉันคิดว่าถูกต้อง แม้มันจะเต็มไปด้วยขวากหนาม แม้ฉันจะต้องเจ็บตัวก็ตาม
Hugo: ...แต่ฉันก็อนุญาตให้นายเดินตามทางของตัวเองได้เช่นกัน Lycaon
Lycaon: ฉันต้องพูดขอบคุณมั้ย?
Hugo: ไม่เป็นไร จะว่าไปแล้ว พวกเรายังไม่เคยคุยกัน... เกี่ยวกับขาและดวงตาของนายเลย
Lycaon: แค่เหตุสุดวิสัยน่ะ ไม่ใช่ความผิดของนายหรอก
Lycaon: ฉันสบายดี หวังว่านายก็เหมือนกัน
Lycaon: แทนที่จะพูดถึงเรื่องนี้... บางทีฉันควรจะขอโทษเรื่องที่เข้าใจผิดไป
Lycaon: ฉันเคยคิดว่านายต้องการอำนาจ คิดว่าทุกสิ่งที่นายทำก็เพื่อสนองความปรารถนาของตัวเอง... คิดว่านายอยากจะเป็นเทพเจ้าผู้ตัดสินทุกสิ่ง
Hugo: ฉันก็คือเทพเจ้า เทพเจ้าของตัวฉันเองไงล่ะ
Hugo: หรือควรจะพูดว่า ทุกคนในโลกนี้ คือเทพเจ้าของตัวเอง
Hugo: มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ แต่ก็มีเรื่องที่เราสามารถตัดสินใจได้อยู่มากมายเช่นกัน
Hugo: ก็อย่างที่ฉันบอกไปก่อนหน้านี้ คนที่สามารถฆ่าและช่วยฉันได้ ก็มีแค่ฉันคนเดียวมาโดยตลอด
Lycaon: นายคิดแบบนี้ ฉันก็ดีใจ
Hugo: ไปกันเถอะ ยังมีอีกเรื่องที่ฉันต้องทำ
Hugo: ไปเป็นสักขีพยานแก่จุดจบของ Ravenlock
1 line
Open section page →นั่งสปีดโบ๊ทของ Hugo ออกมาจากคฤหาสน์ Ravenlock ไปที่ Port Elpis และรอ Lycaon มารับอยู่ที่ท่าเรือ...
12 lines
Open section page →Hugo: Vivian ช่วงนี้เธอทำได้ดีมาก
Vivian: Hugo ฉันต้องการคำอธิบาย
Hugo: ฉันนึกว่าการกลับมาของฉัน จะตามมาด้วยบทพูดที่ซึ้งใจซะอีก ทำไมพอมาถึงก็โกรธเลยล่ะ?
Vivian: Hugo ฉันก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของ Mockingbird เหมือนกันนะ
Vivian: และฉันก็รู้สึกเสียใจกับการจากไปของนายด้วย...
Hugo: Vivian ฉันไม่ต้องการให้เธอ และคนที่เธอให้ความสำคัญ ต้องมาพัวพันกับเรื่องอันตรายเพราะฉัน
Hugo: ฉันเป็นคนเห็นแก่ตัวมาโดยตลอด
Hugo: ดังนั้นฉันจึงไม่ลังเล ที่จะดึงพวกเธอเป็นส่วนนึงของแผนการ
Hugo: ...แต่ก็เพราะฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว ดังนั้น ถ้าเกิดล้มเหลวขึ้นมา ฉันก็ไม่อยากทำให้เพื่อนที่สำคัญของฉัน ต้องลำบากไปด้วย
Hugo: อีกอย่างนะ Vivian ถ้าเป็นเธอ เธอก็คงจะทำแบบนี้เหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?
Vivian: ...
Hugo: Lycaon จัดการทุกอย่างข้างนอกเรียบร้อยแล้ว พวกเราออกจากที่นี่กันเถอะ
3 lines
Open section page →Hugo: แล้วก็... ขอบคุณนะ Wise แล้วก็ขอโทษด้วยที่ต้องแสดงละครขู่เธอ โดยที่นายไม่รู้เรื่อง แต่มีเพียงวิธีนี้เท่านั้นที่ Hartman จะลดความระวังตัวต่อพวกนาย และไม่ทำร้ายพวกนาย
Hugo: Hugo Vlad จะติดค้างบุญคุณนาย/เธอตลอดไป
ภายใต้การรับมือของ Lycaon จึงออกจากคฤหาสน์ตระกูล Ravenlock ไปอย่างราบรื่น และกลับมาที่ร้านวิดีโอ
1 line
Open section page →Lycaon: ท่าน Proxy ถึงแม้จะดึกแล้ว แต่มีข่าวกรองสำคัญบางอย่างที่ต้องแจ้งให้พวกท่านทราบโดยเร็ว
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: เรื่องที่ Hugo แกล้งตาย รวมถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ Lycaon รู้เรื่องทั้งหมดอยู่แล้วเหรอ?
Lycaon: อะแฮ่ม ผมแค่เล่นไปตามแผนของเขา ผมไม่สามารถรู้ได้ว่า แผนการของ Hugo จะเป็นอันตรายต่อท่าน Proxy หรือไม่
Lycaon: ท่านคือลูกศิษย์ของเพื่อนเก่าของท่านนายก ผมจึงมีหน้าที่ปกป้องท่าน
Hugo: เฮ้อ... นายนี่ยังชอบหาข้ออ้างเพื่อเลี่ยงความอึดอัดเหมือนเดิมเลยนะ
Lycaon: คุณ Hugo Vlad ถ้ามีข่าวสำคัญอะไรก็รีบบอกมาเถอะ ฉันยังต้องกลับไปพักผ่อนก่อนเที่ยงคืน
0 lines
Open section page →7 lines
Open section page →Wise: ความสัมพันธ์ของพวกคุณ ก็ดูไม่เลวนี่นะ...
Hugo: เห็นแก่นาฬิกาชีวภาพโบราณอย่างนาย ฉันจะสรุปสั้นๆ ก็แล้วกัน
Hugo: ฉันรู้มาจาก Camille ว่า Dina ต้องการฝังแกนกลาง Sacrifice เข้าไปในร่างของ Sacrifice ว่ากันว่าทำแบบนี้ จะเสริมความแข็งแกร่งในด้านต่างๆ ของ Sacrifice มากขึ้น
Hugo: Sacrifice ที่เกิดขึ้นด้วยวิธีนี้จะไม่เหลือจิตสำนึกใดๆ ของมนุษย์เอาไว้ และจะโจมตีสิ่งมีชีวิตทั้งหมด รวมถึงผู้สร้างมันด้วย
Hugo: Exaltist ไม่เคยทำแบบนี้แบบก่อน เพราะมันไม่เป็นผลดีกับพวกเขาเลย
Hugo: แต่ยาที่ Dina ทำขึ้นมาสามารถควบคุมจิตใจของคนได้ ถ้าให้คนกินยานี้เข้าไป แล้วฉีดเซรุ่มที่ Landon ทิ้งไว้เข้าไปอีก บางที Sacrifice แบบนี้อาจจะเป็นประโยชน์กับผู้สร้างได้
Hugo: แม้ว่าร่างจำศีลก่อนหน้านี้จะถูกทำลายไปหมดแล้ว แต่ Dina ก็พบยา ที่พ่อของเธอทิ้งไว้ในตอนนั้น และพยายามสร้าง Sacrifice ขึ้นมาอีกครั้ง
0 lines
Open section page →8 lines
Open section page →Wise: ไม่ต้องพูดถึงแกนกลาง Sacrifice ในมือ Hartman เพราะมันเป็นของปลอม พวกเรายังหาของจริงไม่เจอเลย
Hugo: แกนกลางที่แท้จริงอยู่ที่นี่มาโดยตลอด
Vivian: ที่นี่? ที่ร้านวิดีโอของคุณ Phaethon น่ะเหรอ?
Hugo: Vivian ยังจำของสะสมที่ฉันแนะนำให้เธอมอบให้คุณ Proxy ตอนแรกได้มั้ย?
Vivian: ฉันจำได้ แต่ว่าของสะสมนั่นเป็นแค่จี้ธรรมดา ฉันเคยเจอผู้ส่งของสะสมเข้าประมูลมาก่อน
เธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับ Exaltist เลยนะ
Hugo: ทำไมไม่ขอให้คุณ Proxy ช่วยหยิบจี้ออกมาดูล่ะ?
หลังจากเอาจี้ที่ Vivian ให้มาออกมา
Hugo ก็รับมันไป เขากดปุ่มที่ซ่อนอยู่เบาๆ
จี้นั้นก็ส่งเสียงดังแกร๊ก และเปิดออกจากตรงกลาง
ข้างในนั้นมีแกนกลาง Sacrifice อยู่...
Vivian: !
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: !
Hugo: สีหน้าประหลาดใจของพวกนาย/เธอ ฉันจะเข้าใจว่าเป็นการยอมรับใน "ลูกไม้ตื้นๆ" ของฉันแล้วกัน
Lycaon: อะแฮ่ม
Hugo: ฉันจะมอบแกนกลางนี้ให้กับท่านนายกตามที่ตกลงกันไว้ เพราะเขารักษาคำสัญญาที่เคยให้กับฉัน ว่าจะปกป้อง Vivian และผู้จัดการในช่วงที่ฉันแกล้งตาย ฉันจะไม่มีวันผิดคำพูดที่เคยให้ไว้กับคนอื่นแน่นอน
Vivian: นี่ก็คือเหตุผลที่ทำไมท่านนายกจึงสนับสนุนคำวิจารณ์ที่เป็นประโยชน์ต่อ Mockingbird พวกนั้นสินะ... ฉันอุตส่าห์เชื่อว่าเขาพูดจากใจจริง
0 lines
Open section page →5 lines
Open section page →Wise: ในเมื่อแกนกลาง Sacrifice อยู่ในมือพวกเรา ต่อไปเราก็แค่ต้องหยุด Dina ไม่ให้ใช้คนบริสุทธิ์มาสร้าง Sacrifice ต่อไปก็พอแล้วใช่มั้ย?
Hugo: อืม และต้องทำลายยาชุดสุดท้ายที่ Landon ทิ้งไว้ด้วย
Vivian: หวังว่าพอทำสำเร็จแล้ว Dina จะสามารถละทิ้งความยึดติดของตัวเองได้นะ
Hugo: เอาละ เรื่องสำคัญก็มีเท่านี้ ฉันจะไปยืนยันอีกครั้ง ว่ายาล็อตนั้นถูกซ่อนไว้ที่ไหน
Hugo: ถ้ามีข่าวจะติดต่อมาอีกที
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter070/Main_GalGame_Chapter070_10700270.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter070/Main_GalGame_Chapter070_10700280.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter070/Main_GalGame_Chapter070_10700290.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter070/Main_GalGame_Chapter070_10700300.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter070/Main_GalGame_Chapter070_10700310.json- Path
Assets/NapResources/Data/ScriptConfig/Perform/Data/GalGame/Chapter070/Main_GalGame_Chapter070_10700320.json
Localized evidence
Text fields
อย่าปฏิเสธความหมายของ Mockingbird และทุกสิ่งที่เราเคยทำ
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestDesc_12210709
ปรบมือให้กับ Mockingbird
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/th/main.json- JSON Pointer
/QuestName_12210709
No text in the selected or fallback locales.
Relationships
Properties
Source evidence
- Path
Assets/NapResources/FileCfg/QuestConfigTemplate.json- JSON Pointer
/records/7751
- Name
QuestName_12210709
- QuestID
12210709
- field_2
1
- field_3
QuestDesc_12210709
- field_4
QuestTarget_12210709
- field_5
QuestFinishDesc_12210709
- field_6
- field_7
1
- field_10
{ "$wire": "inline-non-uoffset-exact-4-bytes", "bytesHex": "01000000", "rawLittleEndianBits": 1 }- field_12
1140140150
- field_13
null
- field_14
null
- field_15
null
- field_16
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_18
{ "$wire": "empty-string-or-vector<alignment8-element-type-unresolved>", "length": 0, "stringInterpretation": "", "vectorInterpretation": [], "vectorElementAlignmentBytes": 8 }- field_21
null
- field_22
null
- field_23
null
- field_25
null
- field_27
null
- field_28
null
- field_29
- field_30
null
- field_31
null
- tableName
QuestConfigTemplate
- tableIdentity
6650075698645347761
- unlockCondition
1140140150