ฉากที่ 4: บทที่ 3
Evidence locale: th
Text source
- Path
TextMap/TextMapTH_1.json- JSON Pointer
/12925781168336523401
Story Chapters
ผู้คนแห่งอดีตมีชีวิตรีบเร่ง ผู้คนจากอนาคตย่างสู่ราตรีอนันต์... ผู้หลงทางเอ๋ย โปรดข้ามผ่านแม่น้ำอนธการที่ไร้ผู้ใดเคยล่องผ่าน และเดินเข้าไปในทุ่งบุปผาที่ดอก Antila ผลิบานเถิด
Story evidence
การเผชิญกับโจรล่าเปลวไฟอย่างไม่คาดคิด ทำให้เชื้อไฟของ Oronyx ถูกนำออกมาก่อนเวลาอันควร เหล่าผู้สืบสายโลหิตทองหวังว่า {NICKNAME} จะรับตำแหน่งเทพแห่งกาลเวลาเอาไว้\nการบุกเบิก มักจะต้องพบกับเวลาแบบนี้เสมอ ทั้งชะตากรรมของตน และชะตากรรมของคนอื่น ล้วนแต่ผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้น... มีเพียง {NICKNAME} เท่านั้นที่จะตัดสินใจได้ว่า ชะตากรรมของ{F#เธอ}{M#เขา}จะไปทางไหนTrailblazer:(ความทรงจำของ Tribios เผยให้เห็นถึงคำพยากรณ์แรกเริ่ม...)
Trailblazer:("มวลชนจะลาจากคนผู้หนึ่ง และผู้นั้นจักประจักษ์พบปาฏิหาริย์ นี่คือสิ่งที่โชคชะตากำหนด...")
Trailblazer:(ถ้ายอมรับบททดสอบของ Oronyx คำพยากรณ์จะเกิดขึ้นจริงกับฉันด้วยรึเปล่า?)
Trailblazer:(ไม่ว่ายังไงก็ต้องให้คำตอบสักอย่างกับ Aglaea...)
เมื่อสักครู่ก่อนหน้านี้
Aglaea:เธอเองเหรอ Castorice หนังสือรวมบทกวีที่เธอให้ฉันยืมก่อนหน้านี้ ฉันอ่านจบแล้ว... นี่ คืนให้เธอนะ
Castorice:ฉันนึกว่าช่วงนี้คุณจะไม่มีเวลาอ่านซะอีก
Aglaea:ช่วงนี้มีงานเยอะมาก ฉันเลยรีบอ่านให้จบน่ะ
Castorice:ถ้ามีเรื่องยุ่งยาก ไม่ใช่ว่าจะอ่านได้ช้าลงหรอกเหรอ?
Aglaea:เมื่อคนเรารู้ตัวว่าเหลือเวลาไม่มาก มักจะสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดได้ และปัญหาที่ถาโถมเข้ามา กลับยิ่งทำให้ประสิทธิภาพในการอ่านหนังสือของฉันดีขึ้นกว่าเดิมด้วย
Castorice:จริงด้วย ฉันนึกถึงช่วงเวลาที่เล่าเรียนอยู่ที่ลานพฤกษ์ ทุกครั้งที่ถึงเวลาสอบ ซึ่งเป็นเวลาที่ควรจะตั้งใจทบทวนบทเรียน งานจิปาถะที่ปกติไม่มีเวลาจัดการ กลับกลายเป็นว่าสามารถจัดการได้อย่างมีระเบียบซะงั้น
Aglaea:ใช่แล้วล่ะ
Aglaea:ฉันจำได้ว่าเธอกับ Phainon เป็นศิษย์ของ "สำนักเมล็ดพันธุ์ปัญญา" งั้นการทดสอบของ Anaxa คงจะไร้เหตุผลเหมือนกับตัวเขาน่าดูล่ะสิ?
Castorice:วิชาที่อาจารย์ Anaxa สอนคือ... วิชาเล่นแร่แปรธาตุเบื้องต้น และประวัติศาสตร์ปรัมปราวิทยา ถ้าว่ากันด้วยความสัตย์จริง นี่คงเป็นสองวิชาที่เหล่านักเรียนต่างหวาดกลัวกันมากที่สุดแล้ว
Aglaea:ให้ "นักแสดงผู้ยิ่งใหญ่" ที่ดูหมิ่นทวยเทพมาสอนประวัติศาสตร์ ก็ต้องทำให้ผู้คนหวาดกลัวอยู่แล้วล่ะ
Castorice:พอนึกดูแล้ว ก็มักจะมีคนพุ่งขึ้นไปโต้เถียงกับเขาถึงหน้าห้อง และคัดค้านพวกแนวคิดที่ไม่เคารพเทพเจ้าอยู่บ่อยๆ
Castorice:ท่าน Aglaea ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับอาจารย์ Anaxa... เป็นแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ?
Aglaea:เขาดูถูกความศรัทธาของผู้คนอย่างเปิดเผย สงสัยในความสมเหตุสมผลของภารกิจไล่ล่าเปลวไฟ จุดยืนของฉันกับเขาไม่มีทางเข้ากันได้อยู่แล้ว ตอนที่เธอเรียนอยู่ คงเคยได้ยินฉายาของเขามาบ้างแล้วสินะ?
Castorice:..."อสูรธรณีในชุดหรูหรา" สินะ
Aglaea:ในความคิดของฉัน ฉายานี้ฟังดูไม่ค่อยดีสำหรับอสูรธรณีเลย
Castorice:ฮึ...
Aglaea:แต่ถ้าตัดเรื่องความหยิ่งจองหองจนเหลืออดออกไป ฉันก็นับถือในเนื้อแท้ของความเป็นนักวิชาการของเขานะ เพื่อสิ่งที่ใจยึดมั่น เขาไม่กลัวที่จะเป็นศัตรูกับคนทั้งโลก ซึ่งสิ่งนี้ต้องอาศัยความตั้งใจที่เด็ดเดี่ยวแน่วแน่
Aglaea:ชีวิตของ Anaxagoras ก็เหมือนละครเสียดสีเรื่องหนึ่ง เขาเป็นผู้สืบสายโลหิตทอง แต่กลับปฏิเสธที่จะรับฟังคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์ เขาไม่เคารพเทพเจ้า...
Castorice:...แต่เทพเจ้ากลับเลือกเขา
Aglaea:ใช่แล้ว Cerces เลือกเขา
Aglaea:เธอกังวลใจงั้นเหรอ Castorice? ด้ายทองสั่นไหวแล้ว บรรยากาศในตอนนี้ไม่เหมือนกับการพูดคุยทั่วไปเลยนะ
Castorice:ฉันอยากรู้ว่า หลังจากนี้คุณจะทำยังไงกับอาจารย์เขาเหรอ?
Aglaea:เขาสร้างผลงานในภารกิจจับโจรล่าเปลวไฟ ฉันยินดีที่จะถอยให้ก้าวหนึ่ง เพื่อให้เวลาเขาหาวิธีแยกเชื้อไฟออกมา
Aglaea:แต่ถ้า Anaxa สร้างปัญหาเพิ่ม และตัดสินใจในสิ่งที่อาจเป็นภัยต่อพวกเรา... ฉันก็ไม่ลังเลที่จะใช้วิธีการขั้นเด็ดขาด
Castorice:เป็นอย่างที่คิดสินะ...
Aglaea:การไล่ล่าเปลวไฟคือโชคชะตาของผู้สืบสายโลหิตทอง ตอนนี้เขามีสภาพเหมือนกับซากศพเดินได้ ด้วยความทระนงที่สูงเทียมฟ้าของเขา... ฉันเชื่อว่า Anaxagoras จะต้องเลือกทางที่มีเกียรติแน่นอน
Castorice:แต่ฉันหวังว่า จะยังมีความเป็นไปได้อีกอย่าง...
Castorice:บางทีถ้าอาจารย์รู้ตัวว่าเหลือเวลาไม่มากแล้ว อาจจะก้าวข้ามขีดจำกัดสำเร็จก็ได้
Aglaea:ฉันเข้าใจว่าเธอมีความคิดเป็นของตัวเอง เอาไว้เราค่อยมาคุยรายละเอียดกันวันหลังนะ
Aglaea:แต่ตอนนี้เราต้องต้อนรับแขกก่อน
Aglaea:Trailblazer คุณมาแล้วเหรอ
Aglaea:นี่หมายความว่า คุณยอมรับบททดสอบของ Oronyx แล้วสินะ?
Trailblazer:ฉันกับ Mem จะรับบททดสอบด้วยกันน่ะ
Aglaea:อืม อสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับไททัน ซึ่งจะขาดไปไม่ได้เหมือนกัน
Trailblazer:ยังตัดสินใจไม่ได้...
Aglaea:นั่นสินะ ยังไงนี่ก็เป็นสิ่งที่อสูรศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้เสนอขึ้นมากะทันหัน แต่เจ้านี่มีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับไททัน จะประมาทไม่ได้
Mem:ฮี่ๆ เมมอาศัยบารมีของนาย/เธอเลยนะ ถึงได้เปลี่ยนจาก "น้องหมา" มาเป็น "อสูรศักดิ์สิทธิ์" ได้เนี่ย
Aglaea:เดิมทีการนำเชื้อไฟกลับคืนมาก็เป็นหน้าที่ของผู้สืบสายโลหิตทองอยู่แล้ว การที่คุณให้ความช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้งใจมาก
Aglaea:แต่ขอให้คุณพิจารณาถึงความเสี่ยงจากการรับบททดสอบให้ถี่ถ้วนด้วย การขึ้นเป็นครึ่งเทพหมายความว่า คุณจะต้องละทิ้งตัวตนมนุษย์ สืบทอดพลังศักดิ์สิทธิ์ของ Oronyx และแบกรับ "กาลเวลา" ของ Amphoreus ด้วยตัวคนเดียว
Aglaea:นับจากนี้ไป โชคชะตาของคุณจะพันผูกเข้ากับพวกเรา และไม่อาจแยกจากกันได้อีก... จนกว่าจะถึงจุดจบของการนิรมิตโลกใหม่
Trailblazer:คุณจะเกลี้ยกล่อม ให้ฉันล้มเลิกงั้นเหรอ?
Aglaea:ตรงกันข้ามเลย ถ้าพูดถึงคุณสมบัติของการเป็นเทพ คุณคือตัวเลือกเพียงหนึ่งเดียวที่พึ่งพาได้ แต่ก็เพราะเป็นแบบนี้ ฉันยิ่งไม่อยากบีบบังคับคุณ
Trailblazer:มีแผนสำรองมั้ย?
Aglaea:ผู้สืบสายโลหิตทองที่มีพรสวรรค์เหมาะสมนั้นหายากมาก ถ้าหนทางนี้ไปต่อไม่ได้ ฉันก็คงทำได้แค่ลดมาตรฐานลงหน่อย
Trailblazer:มีแผนสำรองรึเปล่า?
Aglaea:ผู้สืบสายโลหิตทองที่มีพรสวรรค์เหมาะสมนั้นหายากมาก ถ้าหนทางนี้ไปต่อไม่ได้ ฉันก็คงทำได้แค่ลดมาตรฐานลงหน่อย
Aglaea:ในเมืองมีนักบวชของ Janusopolis และทายาทของพวกเขามากมาย ถ้าไม่มีทางเลือกอื่น ฉันก็จะคัดเลือกผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะสมจากคนเหล่านี้
Trailblazer:ฟังดูแล้วความหวังริบหรี่จัง
Mem:นั่นสิ เราไม่ควรปล่อยให้ประชาชนทั่วไปเป็นผู้แบกรับความเสี่ยงไม่ใช่เหรอ?
Trailblazer:ถ้าฉันไม่รับหน้าที่นี้ แล้วใครจะรับล่ะ...
Mem:วางใจเถอะ มีเมมอยู่ ต่อให้มีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น... เอ่อ... ก็ได้ขึ้นสวรรค์เหมือนกันนั่นแหละ!
Trailblazer:งั้นก็ตามนั้น ฉันขอถอนตัว...
Mem:...อย่ายอมแพ้ตอนนี้สิ Trailblazer!
Mem:อุตส่าห์มาถึงจุดนี้แล้ว ทุกคนต่างรอคอยให้นาย/เธอกลายเป็นวีรชนอยู่นะ!
Mem:ส่วนเรื่องบททดสอบ... ไม่ต้องห่วงนะ ไททันแห่งกาลเวลาตนนั้น... แม้จะเอาแต่ใจอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เคยทำร้ายพวกเรามาก่อนเลย
Mem:ตำนานเล่าว่า Oronyx ต่อต้านมนุษย์ธรรมดา แต่เมมคิดว่า เขาก็แค่ค่อนข้างใจเสาะ เหมือนกับ... เด็กคนหนึ่งมากกว่า?
Aglaea:เธอคุ้นเคยกับไททันตนนั้นดีเหรอ?
Mem:แปลกจริง เมมไม่เคยคบค้ากับเขามาก่อน แต่ตอนที่ลืมตามาเห็น Trailblazer ก็มีความทรงจำเกี่ยวกับ Oronyx อยู่ในหัวแล้ว
Aglaea:...ความทรงจำที่ดำรงอยู่อย่างอิสระ โดยปราศจากประสบการณ์ที่เคยพบเจอมางั้นเหรอ?
Castorice:แม้จะไม่รู้สาเหตุ แต่ฉันเป็นพยานให้ Mem ได้ ก่อนหน้านี้ที่ห้วงลึก ฉันได้ยินเสียงพึมพำเบาๆ ของไททันตนนั้น คำพูดของเขาเปี่ยมด้วยความเจ็บปวดและการตำหนิ... แต่ไม่มีเจตนาร้ายเลยจริงๆ
Trailblazer:ฉันเชื่อในการตัดสินใจของทุกคน
Trailblazer:นี่กะเอาฉันขึ้นเขียงแล้วสินะ
Mem:ขอร้องล่ะ เชื่อเมมเถอะนะ อย่างน้อย... อย่างน้อยก็ไปคุยกับเขาต่อหน้าสักหน่อยได้มั้ย?
Mem:เมมสังหรณ์ใจว่า ถ้าไม่เจอ Oronyx... อาจจะพลาดเรื่องสำคัญบางอย่างไปได้!
Trailblazer:ฉันเชื่อในการตัดสินใจของเธอ
Trailblazer:ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว
Aglaea:ในเมื่อคุณตัดสินใจได้แล้ว ก็กลับไปพักผ่อนที่วังชำระกายก่อนเถอะ รอให้จัดเตรียมพิธีเรียบร้อยแล้ว อาจารย์จะเรียกทั้งสองคนมาเอง
Aglaea:เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันที่เป็นผู้นำทางย่อมไม่อาจปฏิเสธความรับผิดชอบได้ พวกคุณยืนหยัดเพื่อ Okhema ครั้งแล้วครั้งเล่า แค่น้ำค้างโลหิตเทพถังเดียว คงไม่เพียงพอสำหรับการแสดงความขอบคุณหรอก
Aglaea:รอเรื่องราวคลี่คลายลงแล้ว หวังว่าพวกเราจะได้พูดคุยเรื่องการเดินทางกลับของทุกคนกันอีกครั้ง ไหนจะเรื่องคำสาปแห่งฟากฟ้าอีก... ถึงเวลาที่จะเปิดเผยเรื่องต้องห้าม และนำประเด็นเหล่านี้มาพูดคุยกันอย่างเปิดเผยแล้ว
การเผชิญหน้าอย่างไม่คาดคิดกับโจรล่าเปลวไฟ ทำให้เชื้อไฟของ Oronyx ถูกนำออกมาก่อนเวลาอันควร เหล่าผู้สืบสายโลหิตทองหวังว่า {NICKNAME} จะรับตำแหน่งเทพแห่งกาลเวลาเอาไว้\n{NICKNAME} และ Mem ยินดียอมรับบททดสอบของ Oronyx แต่ครั้นสมัชชาพลเรือนใกล้เข้ามาทุกที เหล่าวีรชนผู้สืบสายโลหิตทอง ก็มีปัญหาใหม่ที่ต้องเผชิญเหมือนกันCastorice:คุณ Trailblazer... ขอให้คุณและ Mem ผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดีนะ
Trailblazer:คุณก็มาหา Aglaea เหมือนกันเหรอ?
Castorice:ฉัน... ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่มีเรื่องบางอย่างที่อยากจะพูดคุยกับท่าน Aglaea น่ะ
Castorice:ก่อนหน้านี้ฉันให้ท่าน Aglaea ยืมหนังสือรวมบทกวีไปเล่มหนึ่ง นั่นเป็นหนังสือที่ท่าน Trianne มอบให้ฉันอีกที ถ้าย้อนกลับไปก่อนหน้านั้นอีก มันก็เป็นของต่างหน้า ที่กวีพเนจรคนหนึ่งทิ้งไว้ให้ท่าน Trianne น่ะ
Castorice:เดิมทีหลังจากผู้เป็นเจ้าของเสียชีวิต ของใช้ส่วนตัวควรจะถูกทำลาย แต่ท่าน Trianne รู้ว่าฉันชอบอ่านหนังสือ ก็เลยมอบมันให้ฉัน
Trailblazer:เล่าเนื้อหาในหนังสือให้ฟังได้มั้ย?
Trailblazer:หนังสือเล่มนี้... พิเศษมากเหรอ?
Castorice:ไม่เลย มันธรรมดามาก ไม่ใช่หนังสือที่มีอยู่เพียงเล่มเดียวอะไรแบบนั้นหรอก
Castorice:มันคือบทกวีนิทานสอนใจที่กล่าวถึงดินแดนอันแสนไกล ซึ่งมีเมืองที่ชื่อว่า "Styxia" ตั้งอยู่ ในวันหนึ่ง มังกรยักษ์ที่ถูกคลื่นทมิฬกัดกร่อนได้ร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า ราวกับเป็น "ความตาย" เสียเอง
Castorice:เพราะมังกรยักษ์กินเจ้าหญิงของเมืองเข้าไป จึงถูกเหล่าผู้กล้าล้อมปราบ ผู้คนโค่นมังกรร้ายได้สำเร็จ แต่กลับพบว่าเจ้าหญิงที่อยู่ในท้องของมังกรได้จากโลกไปแล้ว
Castorice:ราชินีที่โศกเศร้าจึงเชิญนักเล่นแร่แปรธาตุมา และใช้เลือดเนื้อของมังกรคืนชีพให้แก่เจ้าหญิง แต่เธอกลับสูญเสียความทรงจำก่อนถึงแก่ชีวิต และกลายเป็น "มังกร" อีกตัวที่เที่ยวอาละวาดไปทั่ว... Styxia ที่เจริญรุ่งเรืองจึงล่มสลายไปเพราะเหตุนี้
Trailblazer:เป็นเรื่องที่มืดมนจัง...
Mem:Castorice ที่เล่าเรื่องได้นิ่งขนาดนี้ ก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน...
Trailblazer:เป็นเรื่องที่อบอุ่นหัวใจจัง...
Mem:ห๊า? นี่มัน... อบอุ่นหัวใจตรงไหนเนี่ย...
Castorice:อืม อันที่จริง... ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
Mem:อะไรกันเนี่ย?! นี่เป็นตัวเลือกสำหรับเพิ่มค่าความประทับใจรึไง?
Castorice:ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้มีชื่อว่า Archepia เป็นกวีพเนจรที่เดินทางไปตามเมืองต่างๆ มากมายหลายแห่ง
Castorice:ในบรรดาสิ่งของที่เธอทิ้งไว้มีทั้งบทกวี พจนานุกรม และสิ่งที่มีมากที่สุดก็คือบทละครกึ่งโศกนาฏกรรมกึ่งสุขนาฏกรรม ส่วนหนังสือที่เกี่ยวข้องกับตำนานเทพเจ้า จะมีการขีดเส้นและจดบันทึกไว้ ซึ่งลายมือของเธองดงามมากเลยล่ะ
Castorice:ตอนที่อ่านหนังสือพวกนี้ ฉันเหมือนได้เห็นช่วงชีวิตทั้งหมดของ Archepia... ความรู้สึกนี้ มันเหมือนกับการได้ร่วมเดินทางไปกับคนที่ไม่เคยพบหน้ากันมาก่อน
Castorice:ราวกับว่าเธอไม่ได้จากไปไหน และยังคงมีชีวิตอยู่
Trailblazer:ชีวิตหนึ่งของคนเรา ย่อมฝากอะไรทิ้งไว้บ้างอยู่แล้ว
Trailblazer:ตอนที่เธอสร้างสรรค์ผลงาน อาจไม่ได้คิดอะไรเยอะแยะแบบนี้ก็ได้
Castorice:นั่นสินะ... ไม่ว่าจะการประพันธ์ วาดภาพ หรือถ่ายรูป การที่อยากจะใช้วิธีต่างๆ เพื่อบันทึกบางสิ่งบางอย่างไว้ คล้ายจะเป็นเรื่องธรรมชาติของมนุษย์อยู่แล้ว
Castorice:พูดถึงการถ่ายรูป ก่อนหน้านี้ตอนที่ถ่ายรูปให้คุณ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท ฉันเลยไม่ได้เปิดดูรูปในศิลาถ่ายภาพน่ะ แต่ฉันก็อยากรู้เรื่องของ "เทพีพราวอัสดง" คนนั้นมากๆ เลย
Castorice:ฉันเคยไปเยือนเมืองต่างๆ ใน Amphoreus มามากมาย แต่ไม่เคยรู้เกี่ยวกับดินแดนนอกท้องฟ้าเลย ถ้ามีโอกาส...
Castorice:ช่างเถอะ นี่เป็นเรื่องของอนาคต... ตอนนี้ฉันหวังแค่ว่า คุณจะผ่านบททดสอบไปได้อย่างปลอดภัย และได้รับพรจาก Oronyx นะ
Dan Heng:สมัชชาพลเรือน?
Phainon:ใช่แล้ว อ๊ะ... Trailblazer กลับมาแล้ว พอดีเลย ทางที่ดีพวกนาย/เธอควรจะรู้เรื่องนี้ไว้ด้วย
Trailblazer:มีเรื่องดีๆ อะไรเหรอ?
Phainon:เรื่องดีๆ? เกรงว่าจะไม่ใช่แบบนั้นนะ
Trailblazer:มีปัญหาอีกแล้วเหรอ?
Dan Heng:ยังจำสภาอาวุโสที่คอยจับตาดูเราก่อนหน้านี้ได้มั้ย? ดูเหมือนพวกเขาจะมีความเคลื่อนไหวใหม่
Phainon:ขอเล่าเรื่องราวก่อนหน้านี้เพิ่มเติมหน่อยละกัน สภาอาวุโสคือหน่วยงานทรงอำนาจที่ประกอบด้วยผู้แทนจากเมืองต่างๆ ใน Amphoreus ซึ่งกุมอำนาจนิติบัญญัติของเมืองศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ และรับหน้าที่จัดตั้งสมัชชาพลเรือนตามวาระ
Phainon:นี่คือกิจกรรมทางสังคมที่สำคัญที่สุดของ Okhema ซึ่งมันมีอิทธิพลใหญ่หลวงมาก... ถึงขั้นที่สามารถกำหนดทิศทางของการเดินทางไล่ล่าเปลวไฟได้เลย
Phainon:Aglaea ก็ไม่อาจชักนำจิตใจของทุกคนได้ แม้ว่าเธอจะมีวิสัยทัศน์และปัญญาที่ยาวนานนับพันปีก็ตาม
Trailblazer:Mem?
Dan Heng:...ความคิดแปลกใหม่ดีนะ แต่เป้าหมายของสภาอาวุโสเป็นคนอื่นต่างหาก
Trailblazer:Anaxa?
Phainon:ฉันกลัวว่าอาจารย์ Anaxa จะถูกสภาอาวุโสใช้เป็นเครื่องมือ
Phainon:Aglaea ต้องนำเชื้อไฟของ Cerces กลับคืนแน่นอน แต่สภาพของอาจารย์ในตอนนี้...
ค่อนข้างพิเศษ ไม่มีใครรู้ว่าการแยกเชื้อไฟออกมา จะส่งผลกระทบอะไรบ้าง
Phainon:แต่ไหนแต่ไรมา อาจารย์ก็สนใจแต่งานวิจัยของตัวเอง ย่อมต้องอยากหนีจากการจับตามองของด้ายทอง และป้องกันตัวเองอยู่แล้ว ถ้าฝ่ายค้านยื่นมิตรไมตรีเข้าหาเขาในเวลานี้...
Dan Heng:นายสงสัยว่า เขาจะทรยศต่อการเดินทางไล่ล่าเปลวไฟ แล้วหันไปเข้าร่วมกับสภาอาวุโสแทน?
Phainon:อาจารย์ Anaxa ไม่เคยเชื่อในคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้ว คงบอกว่าเขา "ทรยศ" ไม่ได้หรอก แต่เขาเคยสอนผู้สืบสายโลหิตทองมามากมาย จึงถือเป็นพันธมิตรคนสำคัญของ Okhema มาช้านาน ฉันไม่อยาก... เห็นพวกพ้องห้ำหั่นกันเองเลยจริงๆ
Dan Heng:ฉันเข้าใจที่มาที่ไปแล้ว มีอะไรที่เราพอทำได้บ้าง?
Phainon:ฉันเชื่อมั่นในตัวอาจารย์ และอยากจะขอร้อง Aglaea เพื่อขอเวลาให้เขาอีกสักหน่อย ถึงตอนนั้น ขอแค่พวกนาย/เธอเข้าใจว่าฉันพยายามทำอะไรอยู่ ก็ถือว่าช่วยได้มากแล้ว
Dan Heng:เข้าใจแล้ว ขอบคุณที่บอกกันตรงๆ นะ
Dan Heng:เรื่องราวมักจะประเดประดังเข้ามาพร้อมกันตลอดเลย... Trailblazer และ Mem ต้องรับมือกับบททดสอบของ Oronyx
ส่วนฉันก็วางแผนจะไปที่ลานพฤกษ์สักครั้ง เพื่อรวบรวมเบาะแสเกี่ยวกับ "ดินแดนนอกท้องฟ้า"
Trailblazer:ค่อยว่ากันไปทีละก้าวแล้วกัน
Phainon:พักผ่อนให้เต็มที่เถอะ อีกไม่กี่วันพวกเราค่อยเจอกันที่วังวนนะ
Phainon:อ้อ ขอบอกเผื่อไว้ก่อนนะ ถ้าพวกเธออยากรู้เรื่องเกี่ยวกับสภาอาวุโสและสมัชชาพลเรือน ก็ลองอ่านหนังสือเล่มนี้ดูแล้วกัน
การเผชิญหน้าอย่างไม่คาดคิดกับโจรล่าเปลวไฟ ทำให้เชื้อไฟของ Oronyx ถูกนำออกมาก่อนเวลาอันควร เหล่าผู้สืบสายโลหิตทองหวังว่า {NICKNAME} จะรับตำแหน่งเทพแห่งกาลเวลาเอาไว้\nนักเดินทางต่างแดนที่ไร้โลหิตสีทอง ได้เข้ารับบททดสอบของไททัน หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่นสำหรับ {NICKNAME} และ Mem\n"นั่นไม่ได้อยู่ในคำทำนายก็จริง แต่สิ่งที่ฉันถักทอเข้าไปในโชคชะตา ก็ไม่ได้มีแค่เรื่องนี้หรอก" ฉันนึกถึงประโยคที่ได้ยินตอนเจอกับ Aglaea ครั้งแรกขึ้นมาMem:อืม... พริบตาเดียวก็จะถึงเวลารับบททดสอบแล้ว รู้สึกตื่นเต้นนิดหน่อยแฮะ
Trailblazer:ไม่เร็วขนาดนั้นหรอก ยังอีกตั้งหลายวันเลย
Mem:นี่เป็นสำนวนการพูดให้ฟังดูเกินจริง เพื่อแสดงความรู้สึกตื่นเต้นของเมมต่างหาก!
Trailblazer:วางใจเถอะ ไม่มีปัญหาอะไรหรอก
Trailblazer:ฉันต่างหาก เป็ดที่ถูกจับขึ้นเขียงน่ะ...
Dan Heng:จะว่าไปแล้ว ดูเหมือนที่โรงอาบน้ำของ Okhema จะไม่มีพวกของเล่นเป็ดยางเลย มีแต่... แมวน้ำ?
Dan Heng:หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่นดีนะ นาย/เธอเคยผ่านการจ้องมองจากเทพดารามาแล้ว ก็น่าจะรับมือกับบททดสอบของเทพเจ้าท้องถิ่นได้เหมือนกัน
Dan Heng:รู้ตัวอีกที พวกเราก็เคยชินกับการนอนหลับใต้แสงอาทิตย์ตอนเที่ยงวันไปแล้วแฮะ รีบพักผ่อนเถอะ Trailblazer
Dan Heng:บางทีการเดินทาง "บุกเบิก" Amphoreus อาจกำลังก้าวเข้าสู่ช่วงใหม่แล้วก็ได้
Trailblazer:พักผ่อนรอการทดสอบ
Trailblazer:เดี๋ยวก่อน ยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้จัดการ
Dan Heng:ยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้จัดการ? โอเค แต่อย่าหักโหมเกินไปนะ อย่าลืมถนอมแรงไว้ด้วยล่ะ
Trinnon:ตำแหน่งเทพของ Oronyx ว่างมาพักหนึ่งแล้ว...
Trinnon:*พวกเรา* สัมผัสได้ว่า ช่องแคบของบททดสอบกำลังจะปิดลง จิตวิญญาณของเขาเหลืออยู่น้อยเต็มที ต้องทำพิธีให้เสร็จสิ้นก่อนที่จะหายไปอย่างสมบูรณ์
Trailblazer:เริ่มกันเถอะ
Trailblazer:ฉันกู้ภัยจนชินตั้งนานแล้ว
Trinnon:เชื้อไฟดวงที่แปดซึ่งกระหายในปาฏิหาริย์ ครั้งหนึ่งเคยเป็นของ "ม่านราตรีนิรันดร์ Oronyx" ผู้ยิ่งใหญ่
Trinnon:และผู้ที่ส่งมอบคืน ณ ที่แห่งนี้ก็คือ วีรชนทั้งสองที่ได้รับเลือกจากพวกเราผู้สืบสายโลหิตทอง... ท่านหนึ่งคือนักเดินทางผู้ซื่อตรงกล้าหาญ และอีกตัวหนึ่งคืออสูรศักดิ์สิทธิ์ที่นำมาซึ่งปาฏิหาริย์
Mem:"ท่าน" หนึ่ง ของเมมก็ใช้คำว่า "ท่านหนึ่ง" ด้วยสิ
Trinnon:ทั้งสองท่านโปรดก้าวไปข้างหน้า
Trinnon:และเอ่ยพร้อมกับ *พวกเรา*...
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"สิบสองไททันผู้ทรงเกียรติ เสาหลักที่ค้ำจุนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"เราแสวงหาอัตลักษณ์เทพ เพื่อเติมเต็มรอยร้าวของผืนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"โปรดรินโลหิตทองคำสู่ร่างกาย และแห้งเหือดไปเพื่อคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์..."
Trailblazer:เหมือนว่าฉันจะไม่ได้มีโลหิตทองคำนะ?
Trinnon:...คำพูดพวกนี้มีไว้เพื่อให้คำอธิษฐานฟังดูขลังขึ้นเท่านั้น โปรดตั้งสมาธิ...
Trinnon:...และถวาย "เชื้อไฟ" เถอะ
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"สิบสองไททันผู้ทรงเกียรติ เสาหลักที่ค้ำจุนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"สิบสองไททันผู้ทรงเกียรติ เสาหลักที่ค้ำจุนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"สิบสองไททันผู้ทรงเกียรติ เสาหลักที่ค้ำจุนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"เราแสวงหาอัตลักษณ์เทพ เพื่อเติมเต็มรอยร้าวของผืนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"เราแสวงหาอัตลักษณ์เทพ เพื่อเติมเต็มรอยร้าวของผืนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"เราแสวงหาอัตลักษณ์เทพ เพื่อเติมเต็มรอยร้าวของผืนโลก..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"โปรดรินโลหิตทองคำสู่ร่างกาย และแห้งเหือดไปเพื่อคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"โปรดรินโลหิตทองคำสู่ร่างกาย และแห้งเหือดไปเพื่อคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์..."
Trinnon & {NICKNAME} & Mem:"โปรดรินโลหิตทองคำสู่ร่างกาย และแห้งเหือดไปเพื่อคำพยากรณ์ศักดิ์สิทธิ์..."
เสียงของ Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Trinnon:Oronyx... จิตวิญญาณของเขาเฝ้ารอคอยมานานแล้ว
Aglaea:บางที เขาอาจกำลังรอคอยการมาถึงของผู้สืบทอดอย่างเงียบงันก็ได้
Trailblazer:รอฉันกลับมานะ เพื่อนๆ
Aglaea:ครั้งก่อนที่ได้ยินคำพูดแบบนี้ เหตุการณ์หลังจากนั้นก็ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่นะ
Phainon:ไม่ต้องห่วงนะ Aglaea... Trailblazer กล้าหาญกว่าฉันอีก จริงมั้ย?
Trailblazer:ฉันรักทุกคนนะ!
Dan Heng:ยังไม่ทันได้บิลด์อารมณ์เลย ไว้ค่อยบอกลาวันหลังเถอะ
Phainon:ไม่ต้องห่วงนะ Trailblazer กล้าหาญกว่าฉันอีก จริงมั้ย?
เสียงของ Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Mem:พวกเราไปกันเถอะ... Trailblazer!
Trinnon:นักเดินทางที่มาจากนอกท้องฟ้า *พวกเรา* ขออธิษฐานให้ไททันยอมรับคุณสมบัติของนาย/เธอนะ
Phainon:แม้ว่า Trailblazer จะชอบล้อเล่นไม่รู้เวล่ำเวลา แต่ความมุ่งมั่นของเขา/เธอก็มั่นคงแน่วแน่เหมือนผู้สืบสายโลหิตทอง เขา/เธอจะต้องทำสำเร็จแน่นอน
Phainon:ในระหว่างที่เจ้าตัวไม่อยู่ Aglaea... ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอหน่อย
Aglaea:...
Aglaea:พูดมาสิ ฉันฟังอยู่
เสียงของ Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
เสียงของ Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Mem:*สะกิด*... *สะกิด*...
Mem:ตื่นสิ... Trailblazer
Mem:เป็นไง รู้สึกยังไงบ้าง?
Trailblazer:บททดสอบเริ่มขึ้นแล้วเหรอ?
Mem:ใช่แล้ว! ดูสิๆ ไม่รู้ทำไม... เมมถึงพูดได้ล่ะ! เฮ้ๆๆ หนึ่งสองสาม เฮ้ๆๆ หนึ่งสองสาม...
Trailblazer:ทำไมเธอถึงพูดได้ล่ะ?!
Mem:นั่นสิ เมมก็คิดว่ามันน่าอัศจรรย์มากเหมือนกัน! เฮ้ๆๆ หนึ่งสองสาม เฮ้ๆๆ หนึ่งสองสาม...
Mem:เสียงน่ารักจัง! จะต้องเป็นเพราะรวบรวมความทรงจำได้เยอะ เมมเลยเติบโตเร็วกว่าที่คาดไว้มากแน่ๆ เลย!
Mem:อีกอย่างนึง ฟังสิ... คำพูดของไททันก็ชัดเจนขึ้นด้วยนะ
เสียงของ Oronyx:ท่านแม่... ท่านแม่...
เสียงของ Oronyx:เจ็บจัง... ข้าเดินมาถึงปลายทางแล้วหรือ? ช่วงเวลาอันโดดเดี่ยว... จะสิ้นสุดลงแล้วใช่ไหม?
Mem:Oronyx... เขาน่าสงสารจัง เพราะถูกเจ้าเสื้อคลุมดำชิงเชื้อไฟไป
เลยได้แต่รอคอยอย่างโดดเดี่ยวในสถานที่แคบๆ แบบนี้...
Mem:เราจะช่วยเขาคลายความเจ็บปวดใช่มั้ย?
Oronyx:เจ้า... เป็นเจ้า... ข้าจำเจ้าได้
Oronyx:บิดาสวรรค์... ปรายตามองเจ้า...
Oronyx:ท่านแม่... เรียกหาเจ้า...
Trailblazer:บิดาสวรรค์... หมายถึง Fuli งั้นเหรอ?
Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
คำพูดของไททันเลือนรางไม่ชัดเจน แต่ละคำที่ดังออกมาจากหลังหมอกหนาทึบ ท้ายประโยคราวกับถูกปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งอันหนาวเย็น... ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความทรงจำ
Oronyx:บิดาสวรรค์... เลือกเจ้า...
Trailblazer:ท่านแม่ของท่าน... คือใคร?
Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
เสียงอันทรงพลังดังทะลุผ่านหมอกสีทองออกมา ไปกระทบกับเทือกเขาที่อยู่แสนไกล แล้วสะท้อนกลับเข้าสู่หูของคุณในรูปแบบของเสียงสะท้อน และดูเหมือนคุณจะได้ยิน... เสียงร้องไห้ของเด็กทารกจากในนั้นด้วย
Oronyx:ท่านแม่... ไม่ตอบอะไรอีกเลย...
Trailblazer:พวกเรามาหาท่าน เพราะมีเรื่องสำคัญ
Oronyx:เรื่อง... สำคัญ...?
Oronyx:เรื่อง... สำคัญ...
Mem:Oronyx ได้โปรดรับฟังที...
Mem:ท่านเหนื่อยมากแล้วใช่มั้ย? ท่ามกลางกาลเวลาอันยาวนาน ท่านคอยปกป้องโชคชะตาของ Amphoreus มาโดยตลอด ผู้คนดึงเอาพลังจากความทรงจำ ทุกริ้วคลื่นล้วนตกอยู่บนบ่าของท่าน
Mem:ท่านไม่ต้องแบกรับเรื่องพวกนี้เพียงลำพังอีกต่อไปแล้ว Oronyx นับจากวันนี้เป็นต้นไป
จะมีคนมาแบกรับ "กาลเวลา" แทนท่าน และพวกเราก็มาเพื่อสิ่งนี้
Oronyx:...หลุดพ้น ...หลุดพ้น?
Oronyx:อยาก... หลุดพ้น...
Mem:เด็กน้อยที่น่าสงสาร ไม่เป็นไรนะ ให้พวกเราช่วยเหลือท่านเถอะนะ... นอนหลับให้สบายเถอะ
Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Trailblazer:ฝากไว้กับเราเถอะ ไททัน
Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Trailblazer:มีเรื่องค้างคาใจอะไรรึเปล่า เพื่อนตัวยักษ์?
Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Oronyx:เจ้ามี... คุณสมบัติ... พลัง...
Oronyx:ความตั้งใจ... ความแข็งแกร่ง... ความทรหด...
Oronyx:แต่... สิ่งที่เจ้า... ขาด...
Oronyx:มีเพียง... อย่างเดียว...
Mem:สิ่งที่ขาด... คืออะไร?
Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Oronyx:สิ่งที่เจ้าขาด...
Oronyx:ก็คือ... อนาคต...
Trailblazer:ฉันไม่มี "อนาคต" งั้นเหรอ?
Trailblazer:ก็ใช่น่ะสิ ฉันอยู่กับปัจจุบันนี่นา
Trailblazer:ห๊า อนาคตอะไรกัน?
Mem:อนาคต...?
Oronyx:นักเดินทางจากฟากฟ้า... เดิมทีเจ้าควรจะ... สลายไป...
Oronyx:การเฝ้ามองของบิดาสวรรค์... คงสภาพ... ร่างของเจ้าไว้...
Oronyx:เพราะตอนที่เจ้า... ทะลุผ่านฟากฟ้ามา... ก็ได้สูญสิ้นชีวิตไปแล้ว...
Oronyx:ตอนนี้เจ้า... เป็นเพียงความทรงจำที่ดำเนินไปอย่างอิสระเท่านั้น...
Mem:อะไรนะ... นะ นี่จะเป็นไปได้ยังไง?!
Trailblazer:ท่านหมายความว่า...
Trailblazer:...ฉัน...
Trailblazer:...ตายแล้วงั้นเหรอ?!
Oronyx:(เสียงพึมพำของไททัน)
Oronyx:ช่องแคบ... กำลังพังทลาย...
Oronyx:พลังแห่งกาลเวลา... ต้องมีคน... แบกรับ...
Oronyx:เสาหลักที่สูญเสียไป... กฎแห่งกาลเวลา... กำลังพังทลาย...
Oronyx:ความโกลาหลชั่วนิรันดร์... ของ Amphoreus... จะตกอยู่ใน...
Trailblazer:ท่านยังไม่ได้อธิบายให้ชัดเจนเลยนะ!
Trailblazer:ควรทำยังไงกับบททดสอบดี?!
Trailblazer:รีบฟื้นคืนชีพให้ฉันเร็วเข้า!
Oronyx:กาลเวลา... ไม่เคยประนีประนอม... ไม่เคยโกรธแค้น...
Oronyx:ไม่เคยให้อภัย... ไม่เคยเลือก...
Oronyx:บุตรแห่งมนุษย์... ไททัน... ท่านแม่... บิดาสวรรค์...
Oronyx:กาลเวลา... กำลังควบคุมทุกการดำรงอยู่บนโลก...
Mem:อัตลักษณ์เทพของ Oronyx... กำลังหายไป? บททดสอบจะจบลงแล้ว?
Oronyx:นักท่องความทรงจำ... พลังของข้า... ขอมอบให้เจ้า...
Oronyx:โชคชะตาของโลก... ถ้าเจ้าต้องการ... กอบกู้...
Oronyx:ก็ต้องนำ... อนาคตที่เจ้าถูกช่วงชิงไปกลับคืนมา...
Oronyx:แม้นั่นจะหมายความว่า... เจ้าต้องหลอกลวงความตายก็ตาม...
Oronyx:เจ้าต้องท้าทาย... "หัตถ์นิลกาฬ" ที่ประสานมือกันแน่น...
การเผชิญหน้าอย่างไม่คาดคิดกับโจรล่าเปลวไฟ ทำให้เชื้อไฟของ Oronyx ถูกนำออกมาก่อนเวลาอันควร เหล่าผู้สืบสายโลหิตทองหวังว่า {NICKNAME} จะรับตำแหน่งเทพแห่งกาลเวลาเอาไว้\nจากคำบอกเล่าของ Mem ก็คือ {NICKNAME} ได้ตายไปตั้งแต่ตอนที่ตู้รถไฟตกลงมา และตอนนี้ ก็เป็นเพียงความทรงจำที่ยังคงเคลื่อนไหวได้ โชคดีที่กฎความเป็นและความตายของ Amphoreus นั้นไม่เหมือนใคร {NICKNAME} จึงยังมีโอกาสรอด และการตามหา Thanatos ก็กลายเป็นเรื่องที่ต้องทำให้สำเร็จโดยด่วน\nตอนนี้ {NICKNAME} จะต้องไปหาคนที่ใกล้ชิดกับความตายที่สุด เพื่อยืนยันสภาพร่างกายของตัวเองTrailblazer:...
Dan Heng:ในที่สุดนาย/เธอก็ฟื้นสักที
Dan Heng:ฉันขอสรุปสั้นๆ แล้วกัน นาย/เธอทำสำเร็จแล้วล่ะ Oronyx มอบพลังศักดิ์สิทธิ์ของตัวเองให้นาย/เธอ
ตอนนี้นาย/เธอไม่ต่างอะไรกับ "ครึ่งเทพ" ใน Amphoreus แล้ว เพียงแต่...
Dan Heng:...Mem เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในบททดสอบให้ฉันฟังหมดแล้ว เจ้าตัวยังต้องไปอธิบายให้คนอื่นฟังอีก เลยวานให้ฉันพานาย/เธอกลับมาพักผ่อนที่ห้องก่อนน่ะ
Dan Heng:...
Trailblazer:ไททันแค่ล้อเล่นเฉยๆ ใช่มั้ย...?
Trailblazer:อย่าถอนหายใจสิ Dan Heng...
Trailblazer:สรุปว่า พลังวิเศษของฉันคืออะไรเหรอ?
Dan Heng:...ตอนนี้ยังจะพูดเรื่องนี้อีก สมกับเป็นนาย/เธอจริงๆ
Dan Heng:มีเรื่องหนึ่ง... ที่ฉันไม่เคยบอกกับนาย/เธอมาก่อน
Dan Heng:ตอนตกลงมาที่ Amphoreus ตู้รถไฟของเราถูกหอกของ Nikador แทงทะลุ
ยังจำเหตุการณ์ตอนนั้นได้มั้ย? ตอนอยู่ที่ซากปรักหักพังในห้วงลึก ฉันพูดเอาไว้แบบนี้...
Dan Heng:"หลังจากที่ตู้รถไฟถูกโจมตี นาย/เธอก็หมดสติไป พอฉันแบกนาย/เธอออกมาแล้วก็สลบไปเหมือนกัน โชคดีที่มีตู้รถไฟคอยคุ้มกัน ไม่งั้นเราสองคนคงเละเป็นโจ๊กไปแล้ว"
Dan Heng:อันที่จริง... ฉันก็เล่าแบบรวบรัดไปหน่อย จริงๆ แล้วสถานการณ์มันซับซ้อนกว่านี้เยอะ
Dan Heng:ตอนนั้นนาย/เธอบาดเจ็บไปทั่วทั้งตัว และมีบาดแผลหลายแห่ง ที่ยังมีเลือดไหลออกมาไม่หยุด ฉันฝืนแบกนาย/เธอออกมา และใช้เรี่ยวแรงที่เหลืออยู่น้อยนิดห้ามเลือดเอาไว้ แต่ฉันก็ถูกหินที่ถล่มลงมากระแทกจนหมดสติไป
Dan Heng:ตอนตรวจดูครั้งสุดท้าย นาย/เธอยังไม่กลับมาหายใจเลย แต่หลังจากฉันฟื้นขึ้นมา... กลับเห็นว่านาย/เธอแข็งแรงดีแล้ว ฉันเลยไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้อีก
Trailblazer:ฉันตายแล้วฟื้นได้ยังไง?
Trailblazer:ฮ่าฮ่า ที่แท้นายก็ถูกหินฟาดจนสลบสินะ!
Dan Heng:...นี่ไม่ใช่ประเด็นสำคัญสักหน่อย
Dan Heng:ฉันไม่รู้ว่าการเฝ้ามองของ Fuli เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้รึเปล่า แต่ฟังจากคำพูดของไททัน ตอนนี้นาย/เธอดำรงอยู่ในสภาพของ "ความทรงจำ" เช่นเดียวกับอดีตต่างๆ ใน "ปาฏิหาริย์ Oronyx"
Dan Heng:บางที Mem อาจจะเป็นสมอที่ยึดนาย/เธอไว้กับโลกปัจจุบันก็ได้ ฉันนึกมาตลอดว่าเป็น Mem ที่อยู่ห่างจากนาย/เธอมากเกินไปไม่ได้ แต่ความจริง... อาจจะตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิงเลย
Trailblazer:หลังจากนี้ควรทำยังไงดี?
Trailblazer:ร้องไห้สิ ร้องไห้ให้ฉันด่วนเลย
Trailblazer:Stellaron แสดงพลังหน่อยสิ!
Dan Heng:ฉันก็เคยคิดเหมือนกันว่า Stellaron คือระบบที่คงสภาพชีวิตนาย/เธอไว้ แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า... สมมติฐานนี้จะถูกหักล้างไปเองซะแล้ว
Dan Heng:นี่ยังไม่ใช่เวลาที่จะเศร้าโศกเสียใจ ต้องมีวิธีที่จะช่วยนาย/เธอได้แน่
Dan Heng:Oronyx (ไททันแห่งกาลเวลา) ก็พูดถึง "การนำอนาคตที่ถูกช่วงชิงไปกลับคืนมา" และ "การหลอกลวงความตาย" นี่ พอนึกถึงร่างกายที่เป็นอมตะของ Mydei แล้ว Amphoreus จะต้องมีพลังอันยิ่งใหญ่ราวปาฏิหาริย์บางอย่าง ที่สามารถย้อนคืนความตายได้แน่ๆ...
Dan Heng:เบาะแสสำคัญอยู่ที่ "หัตถ์นิลกาฬ" ที่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนกันแน่
Mem:Trailblazer... ไม่เป็นไรใช่มั้ย?
Mem:เมมได้ยินพวกนาย/เธอพูดถึง Thanatos... Castorice ก็สนใจคำเตือนนั่นมากเหมือนกัน
Mem:เจ้าตัวออกจากวังวนและกลับไปที่สวนบุปผาแล้ว พวกเราไปหากันมั้ย? Thanatos (ไททันแห่งความตาย) คือไททันที่ Castorice ตามหามาตลอด ไม่ว่าจะมีเบาะแสหรือไม่ ยังไงก็ไม่มีใครรู้เรื่องเกี่ยวกับ "ความตาย" ดีไปกว่า Castorice อีกแล้วล่ะ
Dan Heng:ทำตามที่ Mem บอกเถอะ Trailblazer
Castorice:คุณ Trailblazer ฉันอยู่ตรงนี้
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากด้านหลังของคุณ หนึ่งก้าว สองก้าว...
Castorice:โปรดยืนให้มั่นแล้วค่อยๆ หันมานะ...
ไม่รู้ทำไม แต่คุณรู้สึกเหมือนเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อน
Castorice:...ขอโทษที่เสียมารยาทนะ
ความเย็นทะลุผ่านผิวหนัง แล้วแทรกซึมเข้าสู่เส้นชีพจรของคุณ ตึก... ตึก... และจังหวะหัวใจก็เต้นช้าลงไปด้วยเช่นกัน...
กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ที่ไม่รู้จักโชยเข้าโพรงจมูกของคุณ... กลิ่นอายที่หลงเหลือช่างหอมหวาน จนทำให้คุณค่อยๆ ลืมความหมายของการหายใจ
สายตาค่อยๆ พร่ามัว และสิ่งที่เข้ามาแทนความจริงอันหนาวเหน็บ ก็คือมหาสมุทรสีม่วง...
จากนั้น จากนั้นก็...
คุณพบว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่... ไม่สิ พูดให้ถูกคือ... คุณยังไม่ได้ตายอย่างสมบูรณ์
ความเย็นเยียบที่สัมผัสได้ในตอนแรกหายวับไปในพริบตา แล้วแทนที่ด้วย... สัมผัสของปลายนิ้ว และความสั่นเทาอันเกิดจากความหวาดกลัวที่ส่งผ่านมาจากแขนเรียวเล็ก นิ้วมือที่สั่นไหวลูบเบาๆ บนแก้มของคุณ จนรู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย
Castorice:...
Castorice:สัมผัสอะไรไม่ได้เลย... จริงๆ ด้วย...
Trailblazer:Castorice คุณกำลังสั่นอยู่นะ
Trailblazer:ฉัน... ตายแล้วจริงๆ เหรอ?
Trailblazer:คุณรุกล้ำพื้นที่ส่วนตัวของฉันนะ
Castorice:ขอโทษด้วย ฉันแค่อยากยืนยันอีกครั้งเฉยๆ น่ะ...
Castorice:ก่อนหน้านี้ที่ลานพฤกษ์ ฉันสงสัยว่าทำไมคุณถึงไม่ได้รับผลกระทบจากคำสาปของฉัน ฉันก็นึกว่าเป็นเพราะพลังพิเศษของนักเดินทางจากนอกท้องฟ้าซะอีก นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นเพราะสาเหตุนี้...
Castorice:ขอโทษนะ ฉันควรจะสังเกตเห็นให้เร็วกว่านี้...
คุณอยากหันกลับไป แต่กลับเหลือบเห็นแสงสีม่วงพาดผ่านข้างแก้มไป จากนั้น...
ประสาทสัมผัสอื่นๆ ที่นอกเหนือจากการมองเห็น ก็เริ่มรับความรู้สึกไวมากขึ้น คุณรู้สึกได้ถึงทะเลสีม่วง...
ในชั่วพริบตา ดูเหมือนเวลาจะหยุดลงด้วยสัมผัสที่เย็นยะเยือก และคุณก็หลับตาลงพอดี...
Trailblazer:(ตอนนี้ แค่อยากหลับตาลงเท่านั้น...)
Trailblazer:(นึกถึงประสบการณ์เฉียดตาย รักษาความระแวดระวัง...)
Trailblazer:(หันกลับไปทันที จนทำให้ Castorice ตกใจ...)
Castorice:เมื่อกี้นี้ฉันเสียมารยาทไปหน่อย ถ้าล่วงเกินคุณ Trailblazer ไป ก็ขออภัยด้วยนะ
Castorice:ฉันแค่กำลังคิดว่า... ถ้าวิญญาณของคุณออกจากร่างจริงๆ ฉันที่เป็น "ผู้ส่งความตาย" อาจจะตามหาร่องรอยของมันได้
Mem:Castorice เจออะไรบ้างมั้ย?
Castorice:ขอโทษนะ ฉันยังไม่เจออะไรเลย... บางทีฉันอาจจะประเมินความสามารถของตัวเองสูงเกินไปก็ได้
Castorice:แต่... คุณ Trailblazer ช่วยอนุญาตให้ฉันลองดูอีกครั้งได้มั้ย? ครั้งนี้ฉันจะเพิ่มพื้นที่สัมผัสอีกหน่อย ผลลัพธ์อาจจะแตกต่างจากเดิมก็ได้...
Trailblazer:(เห็นด้วย) ลองดูอีกครั้งก็ได้
Castorice:ฉันไม่เคยสัมผัส "ผู้มีชีวิต" แบบนี้มาก่อนเลย ถ้าทำอะไรล่วงเกินไป ก็ต้องขอโทษด้วย...
Trailblazer:(ปฏิเสธ) ไม่เอาดีกว่า
Castorice:...ขอโทษนะ ฉันจะไม่ขออะไรที่มากเกินควรแบบนี้อีกแล้ว
Mem:เอ่อ ไม่ต้องคิดมากหรอก... Trailblazer แค่เครียดนิดหน่อยน่ะ คงจะรู้สึกว่า เอ่อ... อ๋อ มันแบบปุบปับเกินไปล่ะมั้ง!
Castorice:เป็นเพราะฉันใจร้อนเกินไปเองแหละ คุณ Trailblazer ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีเบาะแส แต่ฉันจะพยายามสืบหาข่าวคราวของ Thanatos (ไททันแห่งความตาย) แล้วนำเชื้อไฟของเขากลับคืนมา เพื่อเอาชีวิตที่สูญเสียไปก่อนเวลาอันควร... คืนให้กับคุณนะ
Castorice:ฉัน... รู้ว่าตัวเองพูดจาขาดความมั่นใจไปหน่อย แต่หวังว่าคุณจะจดจำคำสัญญานี้ไว้ ก่อนที่ฉันจะทำมันให้เป็นจริง... ช่วยยืนหยัดเอาไว้ก่อนนะ
Castorice:Amphoreus... ต้องการคุณ
Trailblazer:ฉันจะพยายามเต็มที่เลย
Trailblazer:แล้วจะทำยังไงต่อดี?
Trailblazer:ใช้ชีวิตต่อไปอย่างกล้าหาญสินะ ฉันเข้าใจดี...
Castorice:ท่าน Aglaea กับคุณ Phainon กำลังคุยธุระกันอยู่ที่สระอาบน้ำ พวกเขาเองก็เป็นห่วงกันมาก ถ้าเป็นไปได้ ก็ไปบอกว่าคุณปลอดภัยดีสักหน่อยก็แล้วกันนะ ถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าสภาพในตอนนี้เรียกว่า "ปลอดภัยดี" ได้รึเปล่าก็เถอะ...
Castorice:แล้วก็รับนิทาน Styxia เล่มนี้ไว้ด้วยนะ... เวลาอ่านมันจะช่วยให้มีสมาธิ ผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ... หวังว่าสิ่งนี้จะช่วยให้คุณข้ามผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดไปได้นะ
Castorice แนบฝ่ามือลงบนแก้มของคุณอีกครั้ง ในครั้งนี้ เธอตัวสั่นเทาน้อยลง
Castorice:...
Castorice:...อ่า
Trailblazer:เจออะไรบ้างมั้ย?
Trailblazer:ตกใจหมดเลย
Castorice:ฉัน... เหมือนจะสัมผัสอะไรบางอย่างได้ วิญญาณของคุณที่ถูกพรากไปกำลังวนเวียนอยู่ที่ไหนสักแห่ง และหาทางออกไม่เจอ...
Castorice:แต่บางทีนั่น... อาจจะไม่ใช่เรื่องแย่ก็ได้ การเคว้งคว้างก็หมายถึงยังพอมีเวลา... ก่อนที่เงื้อมมือของ Thanatos (ไททันแห่งความตาย) จะพรากทุกอย่างไป พวกเรายังมีโอกาสพาเขา/เธอกลับมาได้
Castorice:ขอเบาะแส... เพิ่มอีกหน่อย ช่วยชี้นำฉันอีกนิดเถอะ...
Castorice:...อ๊ะ
Castorice:ขาดการเชื่อมต่อไปแล้ว ด้วยพลังของฉัน... ยังไม่สามารถตามรอยมันได้
การเผชิญหน้าอย่างไม่คาดคิดกับโจรล่าเปลวไฟ ทำให้เชื้อไฟของ Oronyx ถูกนำออกมาก่อนเวลาอันควร เหล่าผู้สืบสายโลหิตทองหวังว่า {NICKNAME} จะรับตำแหน่งเทพแห่งกาลเวลาเอาไว้\nจากคำบอกเล่าของ Mem ก็คือ {NICKNAME} ได้ตายไปตั้งแต่ตอนที่ตู้รถไฟตกลงมา และตอนนี้ก็เป็นเพียงความทรงจำที่ยังคงเคลื่อนไหวได้ โชคดีที่กฎความเป็นและความตายของ Amphoreus นั้นไม่เหมือนใคร {NICKNAME} จึงยังมีโอกาสรอด และการตามหา Thanatos ก็กลายเป็นเรื่องที่ต้องทำให้สำเร็จอย่างเร่งด่วน\n{NICKNAME} จะต้องไม่เป็นอะไรแน่ ฉันอธิษฐานขอจากใจจริงAglaea:...มากันแล้วสินะ
Phainon:Trailblazer! Hyacine บอกไว้ว่านาย/เธอจะฟื้นขึ้นมาแน่ๆ นาย/เธอ... รู้สึกยังไงบ้าง?
Trailblazer:รู้กันทั่วเลยจริงๆ...
Mem:ขอร้องล่ะ ยกโทษให้เมมเถอะนะ!
Trailblazer:อีกฝ่ายจับชีพจรให้คนตายได้ด้วย...?
Phainon:วิชาแพทย์ของลานแสงสนธยา น่ามหัศจรรย์มากเลยใช่มั้ยล่ะ?
Trailblazer:ความรู้สึกที่ได้เป็นวิญญาณ ก็เจ๋งดีเหมือนกัน
Phainon:อย่างน้อยนาย/เธอก็ดูไม่ต่างอะไรกับคนที่มีชีวิตอยู่เลย หรือควรจะพูดว่า สีหน้าคนที่มีชีวิตส่วนใหญ่สู้นาย/เธอไม่ได้ด้วยซ้ำ
Aglaea:พวกคุณทำบททดสอบของ "กาลเวลา" ได้สำเร็จ ฉันขอยอมรับว่า มันราบรื่นกว่าที่คิดไว้มาก จนกระทั่งตอนท้ายที่สุด ไททันตนนั้นก็ยังใจอ่อนกับบุตรแห่งมนุษย์อยู่ดีสินะ
Aglaea:แต่ฉันนึกไม่ถึงเลยว่า... ใน Okhema จะมี "ผู้หลอกลวงความตาย" ปรากฏตัวขึ้นมาพร้อมกันถึงสองคน
Phainon:เมื่อกี้พวกเรากำลังคุยเรื่องนี้กันอยู่น่ะ บ้าเอ๊ย Mydei อยู่ที่ Okhema มาตั้งนาน ทำไมถึงไม่มีใครศึกษาวิจัยเรื่องความเป็นอมตะของเขาบ้างนะ? ถ้ามีผลวิจัยเล็กๆ น้อยๆ เหลือทิ้งไว้บ้าง ตอนนี้ก็คงไม่ถึงกับไม่มีเบาะแสเลยแบบนี้...
Aglaea:มีคนเคยลองทำสิ่งที่นายคิดมาตั้งนานแล้ว ถ้ามันได้ผลจริง Thanatos คงไม่เงียบหายไปหรอก
Aglaea:แต่นี่ยังไม่ถึงเวลาที่จะถอดใจ อย่างน้อยตอนนี้ฉันก็ยังเห็นความหวังริบหรี่อยู่อย่างหนึ่ง
Aglaea:Cipher ไงล่ะ... ถ้าบนโลกนี้ยังมีคนอื่นที่สามารถควบคุมความเป็นไปของ "ความตาย" ได้ งั้นก็ต้องเป็นเธอคนนี้แล้วล่ะ
Aglaea:ฉันจะหาวิธีทำให้เธอกลับมาที่ Okhema แต่ก็ต้องเผื่อใจไว้รับความผิดหวังด้วยนะ คุณต้องเข้าใจด้วยว่า ตามประวัติศาสตร์ของ Amphoreus ไม่มีใครสามารถหลีกหนีจากเงื้อมมือของ "ความตาย" พ้น Thanatos กำลังรอคอยทุกคนอย่างเงียบเชียบอยู่ที่ปลายทางของแสงสว่าง
Trailblazer:ขอบคุณที่ยอมช่วยนะ
Aglaea:มันเป็นเรื่องที่ฉันควรทำอยู่แล้ว ยังไงพวกเราก็ต้องการให้คุณมารับตำแหน่งเทพ "กาลเวลา" อยู่นี่นะ
Trailblazer:นี่เป็น... การปลอบใจงั้นเหรอ?
Phainon:อย่าคิดมากเลยน่า Trailblazer ระหว่างทางที่ผ่านมา นาย/เธอก็สร้างปาฏิหาริย์มานับครั้งไม่ถ้วนแล้วไม่ใช่เหรอ?
Aglaea:ก่อนจะถึงตอนนั้น ช่วย...
Phainon:เป็นอะไรไป Aglaea?
Aglaea:ลางร้ายมักมาเป็นทวีคูณ เพียงกระแสลมบางเบา ก็สามารถก่อตัวเป็นพายุที่ฉีกกระชากท้องฟ้าได้
Aglaea:Anaxagoras เขาเริ่มติดต่อกับสภาอาวุโสแล้ว
Phainon:และแล้วก็เป็นแบบนี้จนได้สินะ...
Aglaea:ฉันหวังเหลือเกินว่า นายจะคาดการณ์เรื่องของเขาได้ถูกนะ Phainon
Aglaea:ไม่งั้นความพยายามนับพันปีของฉันและอาจารย์... อาจจะมอดไหม้จนสูญสิ้นเพราะ "นักแสดงผู้ยิ่งใหญ่" คนนั้นก็ได้
Trailblazer:(ก่อนจะกลับ ไปทักทาย Castorice สักหน่อยดีกว่า)
Trailblazer:(ดูเหมือนจะไม่มีเรื่องอะไรแล้ว กลับไปคุยกับ Dan Heng กันเถอะ)
เสียงของ Oronyx:ความทรงจำ... แตกสลาย...
เสียงของ Oronyx:ท่านแม่... อยู่ที่ใด...
Mem:ท่านแม่งั้นเหรอ... เขาเรียกหาใครกันแน่นะ?
Mem:อ้อ มีเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกให้นาย/เธอรู้ไว้ก่อน ผู้สืบสายโลหิตทองรู้เรื่องที่นาย/เธอพบเจอมาหมดแล้ว...
Mem:เพราะเมมเป็นกังวลมาก เลยเล่าออกไปหมดเลย... อ่า อย่าเกลียดเมมเลยนะ ได้มั้ย?
Localized evidence
ฉากที่ 4: บทที่ 3
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/12925781168336523401ผู้คนแห่งอดีตมีชีวิตรีบเร่ง ผู้คนจากอนาคตย่างสู่ราตรีอนันต์... ผู้หลงทางเอ๋ย โปรดข้ามผ่านแม่น้ำอนธการที่ไร้ผู้ใดเคยล่องผ่าน และเดินเข้าไปในทุ่งบุปผาที่ดอก Antila ผลิบานเถิด
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/5839695529873980642Amphoreus
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/17142007429625695011ก้าวผ่านบุปผาแดนนิทรา
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/15257743279802716533Published Sprites
These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.
ExcelOutput/MissionChapterConfig.json/46104003
{}{}{}Normal
SpriteOutput/Mission/ChapterIcon/ChapterIconFourthWorld.png
{}[]
1040310
1040301
SpriteOutput/Mission/ChapterIconBig/ChapterIconBigFourthworld.png
1021