Ghost
Item icon · 190023

Books

รายงานความสุขของ Bequea

book191983

Localized evidence

Text fields

5 fields
รายงานความสุขของ Bequea
รายงานความสุขของ Bequea

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/9927787438262145001
รายงานความสุข วันที่ 1:
วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันเซ็นเอกสารยินยอมรับการผ่าตัด ฉันนอนไม่หลับเลย
ไม่ใช่เพราะความทุกข์ทรมานกำเริบขึ้นมา แต่เป็นเพราะฉันนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย แล้วจู่ๆ ก็ถูกความทรงจำในอดีตถาโถมเข้าใส่
หน้าต่างที่สาดแสงสีเหลืองทอง และพื้นห้องอุ่นๆ จากแสงแดดยามบ่าย
ขนมถั่วแดงนุ่มๆ ที่แม่อบให้ และพ่อที่แอบจ้องมองฉันผ่านหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าบึ้งตึง
ไม่รู้ทำไม จรวดก็กำลังส่ายหางเบาๆ อยู่ที่มุมห้องด้วย...
ไม่มีทั้งความเศร้า ไม่มีทั้งความทุกข์ ไม่มีโต๊ะที่อาบไปด้วยเลือด และไม่มีจรวดในสภาพสกปรกมอมแมมที่ต้องประสบภัยไปด้วย
ฉันคิดว่านี่เป็นลางดีนะ ฉันว่าท่าน "Aha" ผู้อ่อนโยนจะต้องมอบความสุขอันแสนบริสุทธิ์... กลับมาให้ฉันอีกครั้งแน่นอน

รายงานความสุข วันที่ 3:
วันนี้คุณหมอเข้ามาให้คำอธิบายเพิ่มเติมก่อนการผ่าตัดอย่างละเอียด
เขาบอกว่าจะมีเข็มยาวๆ จิ้มเข้ามาในสมองของฉัน เพื่อลบการรับรู้ต่อความเจ็บปวดทั้งหมดออกไป เขาบอกว่า "เธอจะไม่ทุกข์ทรมานอีกแล้ว"
นี่เป็นสิ่งที่ฉันเฝ้ารอมาตลอด แต่จู่ๆ ฉันก็เกิดรู้สึกกลัวขึ้นมา
ถึงแม้ว่าความทุกข์จะรุมเร้าฉันไม่หยุด แต่ฉันก็ยังไม่เคยเจอคน ที่ไม่อาจรับรู้ถึงความเจ็บปวดทรมานเลยแม้แต่คนเดียว แม้แต่คุณหมอก็บอกว่าฉันเป็นเคสส่วนน้อย
แล้วถ้าลอกความทุกข์ทรมานของฉันออกไปแล้ว ฉันจะยังเป็นฉันอยู่ไหม? ฉันจะยังได้รับความรักและเมตตาจากทุกคนอยู่หรือเปล่า?
ฉันไม่รู้เลย จรวด

ฉันหลบอยู่ในห้องสมุดเพื่ออ่านหนังสือทั้งวัน มีข้อความตอนหนึ่งที่ฉันชื่นชอบเป็นพิเศษ ไว้เดี๋ยวฉันจะอ่านให้ฟังนะ:
"ความสุขของคุณกำลังจะมาปรากฏตรงหน้าแล้ว"
เหมือนกับลูกสุนัขที่นอนอยู่ข้างๆ
ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไรก็ตาม
มันจะเข้าใจและรักคุณเสมอ

ขอให้การผ่าตัดของฉันในวันพรุ่งนี้เป็นไปด้วยดีเถอะนะ จรวด

รายงานความสุข วันที่ 7:
นอกจากอาการวิงเวียนเป็นบางครั้ง ฉันก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหน
คุณหมอถามฉันว่าจะไปอ่านหนังสืออีกไหม ฉันปฏิเสธไปเพราะรู้สึกเหนื่อย และคิดว่าออกจะยุ่งยากไปหน่อย
เขาบอกว่าถ้าเบื่อก็หาคนมาเยี่ยมได้นะ แต่ฉันคิดทบทวนดูแล้ว ก็นึกถึงใครไม่ออกเลย

รายงานความสุข วันที่ 24:
เริ่มรู้สึกมีความสุขขึ้นแล้ว
ฉันถูกพยาบาลตำหนิหลังทำอาหารหกเลอะเทอะเป็นครั้งที่ห้า แต่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกแย่เลยสักนิด
ข้าวของที่นำมาจากกองถ่าย ไม่ว่าจะสูญหายหรือชำรุดไป ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเศร้าอะไรเลย
ความเจ็บปวด ตำหนิตัวเอง เศร้าใจ บั่นทอน ความรู้สึกด้านลบทั้งหมดถูกลบหายไปหมดเลย!
ท่านเทพหรรษา ที่แท้ความสุขมันเป็นอย่างนี้นี่เอง!

รายงานความสุข วันที่ 52:
พอออกจากโรงพยาบาลหลังทำศัลยกรรม ก็ถูกมอบหมายงานใหม่ให้ทันที แต่งานมันสำคัญขนาดนั้นเชียวเหรอ? หลายๆ สิ่งบนโลกนี้ทำให้ฉันรู้สึกเบื่อไปหมดแล้วสิ
โปรดิวเซอร์ถามว่าฉันอยากได้อะไรคืนจากทีมงานรายการบ้าง แต่ฉันกลับไม่สนใจอะไรเลย แม้แต่ช่อดอกไม้ที่มอบให้ เพื่อแสดงความยินดีที่ออกจากโรงพยาบาล ฉันก็ไม่อยากรับไว้
แน่นอนว่าฉันหัวเราะขบขันได้ แล้วก็ทำแบบนั้นมาโดยตลอด
เหนือเสียงหัวเราะยังเป็นเสียงหัวเราะที่ไม่มีที่สิ้นสุด เหนือความสุขก็ย่อมเป็นความสุขที่ไม่มีวันหมดตลอดกาล เพราะอย่างนี้เอง
พวกมันเลยน่าเบื่อ

รายงานความสุข วันที่ 73:
ในที่สุดฉันก็ได้ยิน... เสียงพึมพำของ "Aha" ที่คุณหมอพูดถึงแล้ว
Aha บอกว่าฉันต้องไปหาบางสิ่ง
ไม่ใช่ความสุขที่บริสุทธิ์หรือความสุขที่แท้จริง
ฉันต้องไปหาอะไรสักอย่าง... เพราะมันคือสัญชาตญาณ
แต่ฉันต้องไปหาอะไรกันล่ะ?

รายงานความสุข วันที่ ???:
ฉันพลิกดูบันทึกก่อนหน้านี้แล้ว ก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองต้องไปหาอะไร
พ่อแม่ ทีมงาน จรวด แฟนคลับ คุณหมอ ตัวฉัน... มันคืออะไรกันนะ?
มันคืออะไรกัน?
มันมีอะไรที่สำคัญงั้นเหรอ? ฉันไม่รู้เลย ฉันก็อยู่ใต้แสงแดดแล้วไม่ใช่เหรอ?
แสงแดดส่องสว่างทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ในบรรดาทุกสิ่งทุกอย่าง กลับไม่มีสิ่งไหนที่ฉันต้องการเลย...

รายงานความสุข วันที่ ????:
ฉันต้องไปหา ฉันกำลังตามหา...
ท่านเทพหรรษา ขอเวลาให้ฉันอีกหน่อยเถอะ

รายงานความสุข วันที่ ?????:
ไม่มีเวลาแล้ว
ลาก่อนนะ โลกที่แสงตะวันเจิดจรัส
ถ้ามีโอกาส ก็ช่วยวางดอกไม้ไว้บนหลุมศพของคนที่มีความสุขอย่างฉันหน่อยสิ
<b>รายงานความสุข วันที่ 1:</b>\nวันนี้เป็นวันแรกที่ฉันเซ็นเอกสารยินยอมรับการผ่าตัด ฉันนอนไม่หลับเลย\nไม่ใช่เพราะความทุกข์ทรมานกำเริบขึ้นมา แต่เป็นเพราะฉันนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย แล้วจู่ๆ ก็ถูกความทรงจำในอดีตถาโถมเข้าใส่\nหน้าต่างที่สาดแสงสีเหลืองทอง และพื้นห้องอุ่นๆ จากแสงแดดยามบ่าย\nขนมถั่วแดงนุ่มๆ ที่แม่อบให้ และพ่อที่แอบจ้องมองฉันผ่านหนังสือพิมพ์ด้วยสีหน้าบึ้งตึง\nไม่รู้ทำไม จรวดก็กำลังส่ายหางเบาๆ อยู่ที่มุมห้องด้วย...\nไม่มีทั้งความเศร้า ไม่มีทั้งความทุกข์ ไม่มีโต๊ะที่อาบไปด้วยเลือด และไม่มีจรวดในสภาพสกปรกมอมแมมที่ต้องประสบภัยไปด้วย\nฉันคิดว่านี่เป็นลางดีนะ ฉันว่าท่าน "Aha" ผู้อ่อนโยนจะต้องมอบความสุขอันแสนบริสุทธิ์... กลับมาให้ฉันอีกครั้งแน่นอน\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ 3:</b>\nวันนี้คุณหมอเข้ามาให้คำอธิบายเพิ่มเติมก่อนการผ่าตัดอย่างละเอียด\nเขาบอกว่าจะมีเข็มยาวๆ จิ้มเข้ามาในสมองของฉัน เพื่อลบการรับรู้ต่อความเจ็บปวดทั้งหมดออกไป เขาบอกว่า "เธอจะไม่ทุกข์ทรมานอีกแล้ว"\nนี่เป็นสิ่งที่ฉันเฝ้ารอมาตลอด แต่จู่ๆ ฉันก็เกิดรู้สึกกลัวขึ้นมา\nถึงแม้ว่าความทุกข์จะรุมเร้าฉันไม่หยุด แต่ฉันก็ยังไม่เคยเจอคน ที่ไม่อาจรับรู้ถึงความเจ็บปวดทรมานเลยแม้แต่คนเดียว แม้แต่คุณหมอก็บอกว่าฉันเป็นเคสส่วนน้อย\nแล้วถ้าลอกความทุกข์ทรมานของฉันออกไปแล้ว ฉันจะยังเป็นฉันอยู่ไหม? ฉันจะยังได้รับความรักและเมตตาจากทุกคนอยู่หรือเปล่า?\nฉันไม่รู้เลย จรวด\n\nฉันหลบอยู่ในห้องสมุดเพื่ออ่านหนังสือทั้งวัน มีข้อความตอนหนึ่งที่ฉันชื่นชอบเป็นพิเศษ ไว้เดี๋ยวฉันจะอ่านให้ฟังนะ:\n<i>"ความสุขของคุณกำลังจะมาปรากฏตรงหน้าแล้ว"</i>\n<i>เหมือนกับลูกสุนัขที่นอนอยู่ข้างๆ</i>\n<i>ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไรก็ตาม</i>\n<i>มันจะเข้าใจและรักคุณเสมอ</i>\n\nขอให้การผ่าตัดของฉันในวันพรุ่งนี้เป็นไปด้วยดีเถอะนะ จรวด\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ 7:</b>\nนอกจากอาการวิงเวียนเป็นบางครั้ง ฉันก็ไม่ได้รู้สึกไม่สบายตรงไหน\nคุณหมอถามฉันว่าจะไปอ่านหนังสืออีกไหม ฉันปฏิเสธไปเพราะรู้สึกเหนื่อย และคิดว่าออกจะยุ่งยากไปหน่อย\nเขาบอกว่าถ้าเบื่อก็หาคนมาเยี่ยมได้นะ แต่ฉันคิดทบทวนดูแล้ว ก็นึกถึงใครไม่ออกเลย\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ <unbreak>24</unbreak>:</b>\nเริ่มรู้สึกมีความสุขขึ้นแล้ว\nฉันถูกพยาบาลตำหนิหลังทำอาหารหกเลอะเทอะเป็นครั้งที่ห้า แต่ฉันกลับไม่ได้รู้สึกแย่เลยสักนิด\nข้าวของที่นำมาจากกองถ่าย ไม่ว่าจะสูญหายหรือชำรุดไป ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเศร้าอะไรเลย\n<s>ความเจ็บปวด</s> <s>ตำหนิตัวเอง</s> <s>เศร้าใจ</s> <s>บั่นทอน</s> ความรู้สึกด้านลบทั้งหมดถูกลบหายไปหมดเลย!\nท่านเทพหรรษา ที่แท้ความสุขมันเป็นอย่างนี้นี่เอง!\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ <unbreak>52</unbreak>:</b>\nพอออกจากโรงพยาบาลหลังทำศัลยกรรม ก็ถูกมอบหมายงานใหม่ให้ทันที แต่งานมันสำคัญขนาดนั้นเชียวเหรอ? <color=#dbc291ff>หลายๆ สิ่งบนโลกนี้ทำให้ฉันรู้สึกเบื่อไปหมดแล้วสิ</color>\nโปรดิวเซอร์ถามว่าฉันอยากได้อะไรคืนจากทีมงานรายการบ้าง แต่ฉันกลับไม่สนใจอะไรเลย แม้แต่ช่อดอกไม้ที่มอบให้ เพื่อแสดงความยินดีที่ออกจากโรงพยาบาล ฉันก็ไม่อยากรับไว้\nแน่นอนว่าฉันหัวเราะขบขันได้ แล้วก็ทำแบบนั้นมาโดยตลอด\nเหนือเสียงหัวเราะยังเป็นเสียงหัวเราะที่ไม่มีที่สิ้นสุด เหนือความสุขก็ย่อมเป็นความสุขที่ไม่มีวันหมดตลอดกาล เพราะอย่างนี้เอง\nพวกมันเลยน่าเบื่อ\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ <unbreak>73</unbreak>:</b>\nในที่สุดฉันก็ได้ยิน... <color=#dbc291ff>เสียงพึมพำของ "Aha"</color> ที่คุณหมอพูดถึงแล้ว\nAha บอกว่าฉันต้องไปหาบางสิ่ง\nไม่ใช่ความสุขที่บริสุทธิ์หรือความสุขที่แท้จริง\nฉันต้องไปหาอะไรสักอย่าง... เพราะมันคือสัญชาตญาณ\nแต่ฉันต้องไปหาอะไรกันล่ะ?\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ ???:</b>\nฉันพลิกดูบันทึกก่อนหน้านี้แล้ว ก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองต้องไปหาอะไร\nพ่อแม่ ทีมงาน จรวด แฟนคลับ คุณหมอ ตัวฉัน... มันคืออะไรกันนะ?\nมันคืออะไรกัน?\nมันมีอะไรที่สำคัญงั้นเหรอ? ฉันไม่รู้เลย ฉันก็อยู่ใต้แสงแดดแล้วไม่ใช่เหรอ?\nแสงแดดส่องสว่างทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ในบรรดาทุกสิ่งทุกอย่าง กลับไม่มีสิ่งไหนที่ฉันต้องการเลย...\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ ????:</b>\nฉันต้องไปหา ฉันกำลังตามหา...\nท่านเทพหรรษา ขอเวลาให้ฉันอีกหน่อยเถอะ\n\n<b>รายงานความสุข วันที่ ?????:</b>\nไม่มีเวลาแล้ว\nลาก่อนนะ โลกที่แสงตะวันเจิดจรัส\n<color=#dbc291ff>ถ้ามีโอกาส ก็ช่วยวางดอกไม้ไว้บนหลุมศพของคนที่มีความสุขอย่างฉันหน่อยสิ</color>

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/11033415649531145567
รายงานความสุขของ Bequea
รายงานความสุขของ Bequea

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/15300931696969541046
รายงานความสุขของ Bequea
รายงานความสุขของ Bequea

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/10619874576169457280
รายงานความสุขของ Bequea
รายงานความสุขของ Bequea

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/7748220878661559924

Relationships

2 links

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Item icon · 190023
Item iconItemCurrencyIconPath · ItemFigureIconPath · ItemIconPath123 × 116 · 23 KBSpriteOutput/ItemIcon/190023.pngNative path

Properties

20
Source evidence
Path
ExcelOutput/ItemConfigBook.json
JSON Pointer
/554
ID
191983
Rarity
Normal
ItemDesc
{}
ItemName
{}
PileLimit
99999
UseMethod
AutoConversionItem
isVisible
true
localbook
{
  "BookID": 191983,
  "BookContent": {},
  "BookSeriesID": 643,
  "BookInsideName": {},
  "BookDisplayType": 1,
  "BookSeriesInsideID": 1,
  "LocalBookImagePath": []
}
ItemBGDesc
{}
ItemSubType
Book
PurposeType
21
ItemIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190023.png
ItemMainType
Usable
CustomDataList
[]
ReturnItemIDList
[]
itemRecordPresent
true
ItemAvatarIconPath
ItemFigureIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190023.png
InventoryDisplayTag
1
ItemCurrencyIconPath
SpriteOutput/ItemIcon/190023.png