Ghost
Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon

World Documents

Whitelake Frostfeather

world_document191520

Localized evidence

Text fields

3 fields
...

เป็นที่ยอมรับกันอย่างทั่วถึงในแวดวงวิชาการว่า บทละคร "หงส์หิมะดำ" เขียนขึ้นโดยอิงตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ และยังได้อ้างอิงบทเพลงพื้นบ้าน ต้นฉบับเขียนมือบางส่วน รวมถึงบทละครอื่น ๆ ก่อนการก่อตั้งคณะละคร Korolevskiy ด้วย
บทละครสองฉบับต่อไปนี้ถูกบันทึกอยู่ใน "หนังสือเพลงดาราสีจาง" ของเมื่อประมาณสามร้อยปีก่อน ไม่ว่าจะเป็นบทพูด การดัดเสียงร้อง จังหวะ หรือแม้แต่การเว้นวรรคของทั้งสองฉบับ ต่างก็แทบจะเหมือนกันทั้งหมด และไม่สามารถระบุลำดับก่อนหลังของการเขียนได้ ในองก์ที่สองของ "หงส์หิมะดำ" การเต้นรำฉากสุดท้ายของหงส์หิมะขาว Tatiana ถูกดัดแปลงมาจากหนึ่งในบทละครนั้น และตัดการรำดาบที่ไม่เกี่ยวข้องกับการแสดงบัลเลต์ (ซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในละครภูตโบราณ) ออกไป ปัจจุบันจึงตีพิมพ์ตามต้นฉบับเดิมทุกประการ เพื่อความถูกต้องแม่นยำ และแท้จริงไม่มีข้อผิดพลาด

...

[ขาว]

...
สรุปเนื้อหาส่วนนี้: ณ ริมทะเลสาบน้ำแข็ง ราชาอสูรได้ล่อลวงเด็กสาว Tatiana ที่ตัดสินใจว่าจะหนีตามคนรักไป โดยบอกให้เธอสังหารคนรักของตัวเอง
...

Tatiana: ดูสิ ท่านพ่อ ท่านมองไม่เห็นราชาอสูรตนนั้นเลยหรือ?
Tatiana: ราชาอสูรที่งดงามตนนั้น สวมมงกุฎ และใส่ชุดกระโปรงยาวลากพื้น
พ่อของ Tatiana: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงลมสายหนึ่งที่ไม่มีประโยชน์ก็เท่านั้น
พ่อของ Tatiana: แม้สายลมจะหนาวเหน็บ แต่ก็เทียบกับความเย็นชาของใจคนไม่ได้เลย
Tatiana: ฟังสิ ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ยินเสียงราชาอสูรตนนั้นเลยหรือ?
Tatiana: ราชาอสูรผู้งดงามตนนั้น เอ่ยคำสัญญากับข้าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
พ่อของ Tatiana: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงแค่เสียงลมพัดเป่าหิมะก็เท่านั้น
พ่อของ Tatiana: แม้หิมะจะเย็นยะเยือก แต่ก็เทียบกับการเนรคุณไม่ได้เลย

ราชาอสูร: ใจมนุษย์มักจะไร้เยื่อใย เมื่อได้รับความช่วยเหลือแล้ว กลับลืมบุญคุณอยู่ร่ำไป
ราชาอสูร: เหมือนอย่างเจ้านั่นแหละ Tatiana ผู้เลอโฉม
ราชาอสูร: เจ้าถึงกับทอดทิ้งพ่อของตัวเอง เพียงเพื่อคนรักของเจ้า

Tatiana: ข้าไม่ได้ทอดทิ้งหัวใจของตัวเอง ไม่เหมือนกับเจ้าหรอก เจ้าอสรพิษไร้หัวใจ ที่คอยประจบประแจงทุกคนเหมือนกันหมด
Tatiana: เจ้าคอยเอาอกเอาใจทุกคน แต่สุดท้ายก็แว้งกัดข้อเท้าของพวกเขา ข้าไม่ฟังคำโกหกของเจ้าหรอก
Tatiana: ใช่ ข้าจะหนีตามคนรักไป เจ้าจะเอาความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่นี่ไปบอกท่านพ่อก็ได้
Tatiana: นอกเหนือจากนี้แล้ว สิ่งที่ข้าจะให้เจ้าได้มีเพียงความเงียบเท่านั้น ใช้ดาบของเจ้าสังหารข้าซะเถอะ! หากนั่นจะทำให้เจ้าสมปรารถนาในที่สุด

ราชาอสูร: ช่างเป็นจินตนาการที่ล้ำเลิศซะจริง แต่มันกลับยิ่งทำให้รู้สึกถึงความเหี้ยมโหดของโชคชะตาได้ชัดยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับความเจ็บปวดจากบาดแผลเน่าเปื่อยที่ยากจะทานทนนั่นแหละ
ราชาอสูร: เจ้าโหยหาความรู้สึกอันงดงามนั้น โหยหาที่จะได้รับความรักอันบริสุทธิ์ เพียงเพราะเจ้าไม่เคยสัมผัสถึงความหอมหวานของมัน
ราชาอสูร: แต่ข้าอยากจะบอกให้รู้ว่า สิ่งที่แสดงอยู่บนเวทีอันยิ่งใหญ่นี้เป็นเพียงละครฉากแล้วฉากเล่า สรวงสวรรค์เบื้องบนกำหนดทั้งหมดเอาไว้แต่แรกแล้ว
ราชาอสูร: เมื่อคำสาบานแตกสลาย ท้องฟ้าก็จะปิดลงตลอดกาล เราทำได้เพียงดิ้นรน และจมดิ่งลงในแหล่งน้ำโสมมแห่งนี้
ราชาอสูร: นกที่ควรอยู่บนท้องฟ้ากลับปีกหัก ร่วงหล่นลงสู่ปลักโคลนเจือปนมลทินแห่งนี้ นี่น่ะหรือ ความปรารถนาที่เจ้ายึดมั่น?

Tatiana: เจ้ารู้ได้ยังไง?
ราชาอสูร: รู้เรื่องที่ว่าจิตใจของเจ้าสั่นคลอนแล้วน่ะหรือ?
ราชาอสูร: ข้าก็คือเจ้า ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว

Tatiana: เจ้าจะให้ข้าทำอะไร?
ราชาอสูร: อา เจ้ารักเขาไม่ใช่หรือ?
ราชาอสูร: ความรักเปรียบดั่งดาบที่มักทิ่มแทงใจของเจ้าให้เจ็บปวด คำสัญญาของเขาในวันนี้ จะเป็นคำสัญญาของวันพรุ่งนี้ได้อย่างไร?
ราชาอสูร: ดูสิ ดาบเล่มนี้บริสุทธิ์ยิ่งกว่าคำโกหกพวกนั้นจากปากเขาเสียอีก ช่างเป็นดาบที่ดีจริง ๆ น่าเสียดายที่ขาดฝักดาบไป

Tatiana: เจ้าจะให้ข้า...
ราชาอสูร: โอ้ ข้าเคยพูดจาน่ากลัวแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แล้วข้าหวังจะได้รับคำขอบคุณจากปากของใครกัน?
ราชาอสูร: ขอสาบานด้วยเกียรติของข้า เดิมทีข้าตั้งใจจะมอบดาบที่งดงามเล่มนี้ให้กับเจ้าก็เท่านั้น ไม่มีเจตนาอื่นใดเลย

...
...

เป็นที่ยอมรับกันอย่างทั่วถึงในแวดวงวิชาการว่า บทละคร "หงส์หิมะดำ" เขียนขึ้นโดยอิงตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ และยังได้อ้างอิงบทเพลงพื้นบ้าน ต้นฉบับเขียนมือบางส่วน รวมถึงบทละครอื่น ๆ ก่อนการก่อตั้งคณะละคร Korolevskiy ด้วย
บทละครสองฉบับต่อไปนี้ถูกบันทึกอยู่ใน "หนังสือเพลงดาราสีจาง" ของเมื่อประมาณสามร้อยปีก่อน ไม่ว่าจะเป็นบทพูด การดัดเสียงร้อง จังหวะ หรือแม้แต่การเว้นวรรคของทั้งสองฉบับ ต่างก็แทบจะเหมือนกันทั้งหมด และไม่สามารถระบุลำดับก่อนหลังของการเขียนได้ ในองก์ที่สองของ "หงส์หิมะดำ" การเต้นรำฉากสุดท้ายของหงส์หิมะขาว Tatiana ถูกดัดแปลงมาจากหนึ่งในบทละครนั้น และตัดการรำดาบที่ไม่เกี่ยวข้องกับการแสดงบัลเลต์ (ซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในละครภูตโบราณ) ออกไป ปัจจุบันจึงตีพิมพ์ตามต้นฉบับเดิมทุกประการ เพื่อความถูกต้องแม่นยำ และแท้จริงไม่มีข้อผิดพลาด

...

[ขาว]

...
สรุปเนื้อหาส่วนนี้: ณ ริมทะเลสาบน้ำแข็ง ราชาอสูรได้ล่อลวงเด็กสาว Tatiana ที่ตัดสินใจว่าจะหนีตามคนรักไป โดยบอกให้เธอสังหารคนรักของตัวเอง
...

Tatiana: ดูสิ ท่านพ่อ ท่านมองไม่เห็นราชาอสูรตนนั้นเลยหรือ?
Tatiana: ราชาอสูรที่งดงามตนนั้น สวมมงกุฎ และใส่ชุดกระโปรงยาวลากพื้น
พ่อของ Tatiana: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงลมสายหนึ่งที่ไม่มีประโยชน์ก็เท่านั้น
พ่อของ Tatiana: แม้สายลมจะหนาวเหน็บ แต่ก็เทียบกับความเย็นชาของใจคนไม่ได้เลย
Tatiana: ฟังสิ ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ยินเสียงราชาอสูรตนนั้นเลยหรือ?
Tatiana: ราชาอสูรผู้งดงามตนนั้น เอ่ยคำสัญญากับข้าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
พ่อของ Tatiana: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงแค่เสียงลมพัดเป่าหิมะก็เท่านั้น
พ่อของ Tatiana: แม้หิมะจะเย็นยะเยือก แต่ก็เทียบกับการเนรคุณไม่ได้เลย

ราชาอสูร: ใจมนุษย์มักจะไร้เยื่อใย เมื่อได้รับความช่วยเหลือแล้ว กลับลืมบุญคุณอยู่ร่ำไป
ราชาอสูร: เหมือนอย่างเจ้านั่นแหละ Tatiana ผู้เลอโฉม
ราชาอสูร: เจ้าถึงกับทอดทิ้งพ่อของตัวเอง เพียงเพื่อคนรักของเจ้า

Tatiana: ข้าไม่ได้ทอดทิ้งหัวใจของตัวเอง ไม่เหมือนกับเจ้าหรอก เจ้าอสรพิษไร้หัวใจ ที่คอยประจบประแจงทุกคนเหมือนกันหมด
Tatiana: เจ้าคอยเอาอกเอาใจทุกคน แต่สุดท้ายก็แว้งกัดข้อเท้าของพวกเขา ข้าไม่ฟังคำโกหกของเจ้าหรอก
Tatiana: ใช่ ข้าจะหนีตามคนรักไป เจ้าจะเอาความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่นี่ไปบอกท่านพ่อก็ได้
Tatiana: นอกเหนือจากนี้แล้ว สิ่งที่ข้าจะให้เจ้าได้มีเพียงความเงียบเท่านั้น ใช้ดาบของเจ้าสังหารข้าซะเถอะ! หากนั่นจะทำให้เจ้าสมปรารถนาในที่สุด

ราชาอสูร: ช่างเป็นจินตนาการที่ล้ำเลิศซะจริง แต่มันกลับยิ่งทำให้รู้สึกถึงความเหี้ยมโหดของโชคชะตาได้ชัดยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับความเจ็บปวดจากบาดแผลเน่าเปื่อยที่ยากจะทานทนนั่นแหละ
ราชาอสูร: เจ้าโหยหาความรู้สึกอันงดงามนั้น โหยหาที่จะได้รับความรักอันบริสุทธิ์ เพียงเพราะเจ้าไม่เคยสัมผัสถึงความหอมหวานของมัน
ราชาอสูร: แต่ข้าอยากจะบอกให้รู้ว่า สิ่งที่แสดงอยู่บนเวทีอันยิ่งใหญ่นี้เป็นเพียงละครฉากแล้วฉากเล่า สรวงสวรรค์เบื้องบนกำหนดทั้งหมดเอาไว้แต่แรกแล้ว
ราชาอสูร: เมื่อคำสาบานแตกสลาย ท้องฟ้าก็จะปิดลงตลอดกาล เราทำได้เพียงดิ้นรน และจมดิ่งลงในแหล่งน้ำโสมมแห่งนี้
ราชาอสูร: นกที่ควรอยู่บนท้องฟ้ากลับปีกหัก ร่วงหล่นลงสู่ปลักโคลนเจือปนมลทินแห่งนี้ นี่น่ะหรือ ความปรารถนาที่เจ้ายึดมั่น?

Tatiana: เจ้ารู้ได้ยังไง?
ราชาอสูร: รู้เรื่องที่ว่าจิตใจของเจ้าสั่นคลอนแล้วน่ะหรือ?
ราชาอสูร: ข้าก็คือเจ้า ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว

Tatiana: เจ้าจะให้ข้าทำอะไร?
ราชาอสูร: อา เจ้ารักเขาไม่ใช่หรือ?
ราชาอสูร: ความรักเปรียบดั่งดาบที่มักทิ่มแทงใจของเจ้าให้เจ็บปวด คำสัญญาของเขาในวันนี้ จะเป็นคำสัญญาของวันพรุ่งนี้ได้อย่างไร?
ราชาอสูร: ดูสิ ดาบเล่มนี้บริสุทธิ์ยิ่งกว่าคำโกหกพวกนั้นจากปากเขาเสียอีก ช่างเป็นดาบที่ดีจริง ๆ น่าเสียดายที่ขาดฝักดาบไป

Tatiana: เจ้าจะให้ข้า...
ราชาอสูร: โอ้ ข้าเคยพูดจาน่ากลัวแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แล้วข้าหวังจะได้รับคำขอบคุณจากปากของใครกัน?
ราชาอสูร: ขอสาบานด้วยเกียรติของข้า เดิมทีข้าตั้งใจจะมอบดาบที่งดงามเล่มนี้ให้กับเจ้าก็เท่านั้น ไม่มีเจตนาอื่นใดเลย

...

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon11520_1_TH.txt
JSON Pointer
/
...

เป็นที่ยอมรับกันอย่างทั่วถึงในแวดวงวิชาการว่า บทละคร "หงส์หิมะดำ" เขียนขึ้นโดยอิงตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ และยังได้อ้างอิงบทเพลงพื้นบ้าน ต้นฉบับเขียนมือบางส่วน รวมถึงบทละครอื่น ๆ ก่อนการก่อตั้งคณะละคร Korolevskiy ด้วย
บทละครสองฉบับต่อไปนี้ถูกบันทึกอยู่ใน "หนังสือเพลงดาราสีจาง" ของเมื่อประมาณสามร้อยปีก่อน ไม่ว่าจะเป็นบทพูด การดัดเสียงร้อง จังหวะ หรือแม้แต่การเว้นวรรคของทั้งสองฉบับ ต่างก็แทบจะเหมือนกันทั้งหมด และไม่สามารถระบุลำดับก่อนหลังของการเขียนได้ ในองก์ที่สองของ "หงส์หิมะดำ" การเต้นรำฉากสุดท้ายของหงส์หิมะขาว Tatiana ถูกดัดแปลงมาจากหนึ่งในบทละครนั้น และตัดการรำดาบที่ไม่เกี่ยวข้องกับการแสดงบัลเลต์ (ซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในละครภูตโบราณ) ออกไป ปัจจุบันจึงตีพิมพ์ตามต้นฉบับเดิมทุกประการ เพื่อความถูกต้องแม่นยำ และแท้จริงไม่มีข้อผิดพลาด

...

[ดำ]

...
สรุปเนื้อหาส่วนนี้: ณ ริมทะเลสาบน้ำแข็ง ทูตจากแดนใต้โน้มน้าวอิมป์น้ำ Vaselisa ที่ตัดสินใจจะจากบ้านเกิดไป เพื่อให้เธอลอบสังหารเจ้านายใหม่ของตน
...

Vaselisa: ดูสิ ท่านพ่อ ท่านมองไม่เห็นทูตคนนั้นเลยหรือ?
Vaselisa: ทูตผู้งดงามคนนั้น สวมมงกุฎ และใส่ชุดกระโปรงยาวลากพื้น
พ่อของ Vaselisa: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงลมสายหนึ่งที่ไม่มีประโยชน์ก็เท่านั้น
พ่อของ Vaselisa: แม้สายลมจะหนาวเหน็บ แต่ก็เทียบกับความเย็นชาของใจคนไม่ได้เลย
Vaselisa: ฟังสิ ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ยินเสียงทูตคนนั้นเลยหรือ?
Vaselisa: ทูตผู้งดงามคนนั้น เอ่ยคำสัญญากับข้าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
พ่อของ Vaselisa: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงแค่เสียงลมพัดเป่าหิมะก็เท่านั้น
พ่อของ Vaselisa: แม้หิมะจะเย็นยะเยือก แต่ก็เทียบกับการเนรคุณไม่ได้เลย

ทูต: ใจมนุษย์มักจะไร้เยื่อใย เมื่อได้รับความช่วยเหลือแล้ว กลับลืมบุญคุณอยู่ร่ำไป
ทูต: เหมือนอย่างเจ้านั่นแหละ Vaselisa ผู้น่าสงสาร
ทูต: เจ้าถึงกับทอดทิ้งพ่อของตัวเอง เพียงเพื่อเจ้านายคนใหม่

Vaselisa: ข้าทำไปเพื่อสายเลือดของข้า ไม่เหมือนกับเจ้าหรอก เจ้าอสรพิษไร้หัวใจ ที่คอยประจบประแจงทุกคนเหมือนกันหมด
Vaselisa: เจ้าคอยเอาอกเอาใจทุกคน แต่สุดท้ายก็แว้งกัดข้อเท้าของพวกเขา ข้าไม่ฟังคำโกหกของเจ้าหรอก
Vaselisa: ใช่ ข้าจะไปสวามิภักดิ์ต่อเจ้านายผู้เมตตาคนนั้น เจ้าจะเอาความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่นี่ไปบอกท่านพ่อก็ได้
Vaselisa: นอกเหนือจากนี้แล้ว สิ่งที่ข้าจะให้เจ้าได้มีเพียงความเงียบเท่านั้น ใช้ดาบของเจ้าสังหารข้าซะเถอะ! หากนั่นจะทำให้เจ้าสมปรารถนาในที่สุด

ทูต: ช่างเป็นจินตนาการที่ล้ำเลิศซะจริง แต่มันกลับยิ่งทำให้รู้สึกถึงความเหี้ยมโหดของโชคชะตาได้ชัดยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับความเจ็บปวดจากบาดแผลเน่าเปื่อยที่ยากจะทานทนนั่นแหละ
ทูต: เจ้าปรารถนาในระเบียบอันเมตตานั่น เชื่อว่าเขาจะปกป้องสายเลือดของเจ้าได้ แต่หารู้ไม่ว่า คำพูดอันสวยหรูของเขานั้นมีพิษร้ายกาจเพียงใด
ทูต: เจ้านายคนใหม่ที่เจ้ายอมรับนั้น บริวารของเขาไม่เคยมีใครวางแผนคิดร้ายต่อเผ่าของเจ้า จนทำให้พวกเขาต้องจมดิ่งลงไปใน Fire-Water เลยหรือ?
ทูต: แทนที่จะยอมศิโรราบเป็นทาส สู้เป็นนายตัวเองดีกว่าหรือไม่ ยอมหักปีกตัวเองเพื่อเอาตัวรอด นี่น่ะหรือ ความปรารถนาที่เจ้ายึดมั่น?

Vaselisa: เจ้ารู้ได้ยังไง?
ทูต: รู้เรื่องที่ว่าจิตใจของเจ้าสั่นคลอนแล้วน่ะหรือ?
ทูต: ในเมื่อเป็นภูตเหมือนกัน ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว

Vaselisa: เจ้าจะให้ข้าทำอะไร?
ทูต: อา เจ้านายใหม่ของเจ้าคนนั้น เขาชอบอ้างตัวเป็นผู้เมตตาอยู่เสมอไม่ใช่หรือไง?
ทูต: เขาไว้ใจเจ้า ไม่ต่างจากที่เขาไว้ใจพี่น้องทุกคนของเขาเลย
ทูต: ความเชื่อใจช่างคมกริบเหลือเกิน คมกริบไม่ต่างอะไรไปจากดาบอันบริสุทธิ์เล่มนี้
ทูต: เจ้านายของข้าหลอมมันขึ้นมาด้วยตัวเอง เป็นดาบชั้นดี น่าเสียดายที่ยังไม่มีฝักดาบ

Vaselisa: เจ้าจะให้ข้า...
ทูต: โอ้ ข้าเคยพูดจาน่ากลัวแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แล้วข้าหวังจะได้รับคำขอบคุณจากปากของใครกัน?
ทูต: ขอสาบานด้วยเกียรติของเจ้านายข้า เดิมทีข้าตั้งใจจะมอบดาบที่งดงามเล่มนี้ให้กับเจ้าก็เท่านั้น ไม่มีเจตนาอื่นใดเลย

...
...

เป็นที่ยอมรับกันอย่างทั่วถึงในแวดวงวิชาการว่า บทละคร "หงส์หิมะดำ" เขียนขึ้นโดยอิงตามเนื้อเรื่องต้นฉบับ และยังได้อ้างอิงบทเพลงพื้นบ้าน ต้นฉบับเขียนมือบางส่วน รวมถึงบทละครอื่น ๆ ก่อนการก่อตั้งคณะละคร Korolevskiy ด้วย
บทละครสองฉบับต่อไปนี้ถูกบันทึกอยู่ใน "หนังสือเพลงดาราสีจาง" ของเมื่อประมาณสามร้อยปีก่อน ไม่ว่าจะเป็นบทพูด การดัดเสียงร้อง จังหวะ หรือแม้แต่การเว้นวรรคของทั้งสองฉบับ ต่างก็แทบจะเหมือนกันทั้งหมด และไม่สามารถระบุลำดับก่อนหลังของการเขียนได้ ในองก์ที่สองของ "หงส์หิมะดำ" การเต้นรำฉากสุดท้ายของหงส์หิมะขาว Tatiana ถูกดัดแปลงมาจากหนึ่งในบทละครนั้น และตัดการรำดาบที่ไม่เกี่ยวข้องกับการแสดงบัลเลต์ (ซึ่งพบเห็นได้ทั่วไปในละครภูตโบราณ) ออกไป ปัจจุบันจึงตีพิมพ์ตามต้นฉบับเดิมทุกประการ เพื่อความถูกต้องแม่นยำ และแท้จริงไม่มีข้อผิดพลาด

...

[ดำ]

...
สรุปเนื้อหาส่วนนี้: ณ ริมทะเลสาบน้ำแข็ง ทูตจากแดนใต้โน้มน้าวอิมป์น้ำ Vaselisa ที่ตัดสินใจจะจากบ้านเกิดไป เพื่อให้เธอลอบสังหารเจ้านายใหม่ของตน
...

Vaselisa: ดูสิ ท่านพ่อ ท่านมองไม่เห็นทูตคนนั้นเลยหรือ?
Vaselisa: ทูตผู้งดงามคนนั้น สวมมงกุฎ และใส่ชุดกระโปรงยาวลากพื้น
พ่อของ Vaselisa: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงลมสายหนึ่งที่ไม่มีประโยชน์ก็เท่านั้น
พ่อของ Vaselisa: แม้สายลมจะหนาวเหน็บ แต่ก็เทียบกับความเย็นชาของใจคนไม่ได้เลย
Vaselisa: ฟังสิ ท่านพ่อ ท่านไม่ได้ยินเสียงทูตคนนั้นเลยหรือ?
Vaselisa: ทูตผู้งดงามคนนั้น เอ่ยคำสัญญากับข้าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
พ่อของ Vaselisa: ลูกเอ๋ย นั่นเป็นเพียงแค่เสียงลมพัดเป่าหิมะก็เท่านั้น
พ่อของ Vaselisa: แม้หิมะจะเย็นยะเยือก แต่ก็เทียบกับการเนรคุณไม่ได้เลย

ทูต: ใจมนุษย์มักจะไร้เยื่อใย เมื่อได้รับความช่วยเหลือแล้ว กลับลืมบุญคุณอยู่ร่ำไป
ทูต: เหมือนอย่างเจ้านั่นแหละ Vaselisa ผู้น่าสงสาร
ทูต: เจ้าถึงกับทอดทิ้งพ่อของตัวเอง เพียงเพื่อเจ้านายคนใหม่

Vaselisa: ข้าทำไปเพื่อสายเลือดของข้า ไม่เหมือนกับเจ้าหรอก เจ้าอสรพิษไร้หัวใจ ที่คอยประจบประแจงทุกคนเหมือนกันหมด
Vaselisa: เจ้าคอยเอาอกเอาใจทุกคน แต่สุดท้ายก็แว้งกัดข้อเท้าของพวกเขา ข้าไม่ฟังคำโกหกของเจ้าหรอก
Vaselisa: ใช่ ข้าจะไปสวามิภักดิ์ต่อเจ้านายผู้เมตตาคนนั้น เจ้าจะเอาความจริงทั้งหมดที่เกิดขึ้นที่นี่ไปบอกท่านพ่อก็ได้
Vaselisa: นอกเหนือจากนี้แล้ว สิ่งที่ข้าจะให้เจ้าได้มีเพียงความเงียบเท่านั้น ใช้ดาบของเจ้าสังหารข้าซะเถอะ! หากนั่นจะทำให้เจ้าสมปรารถนาในที่สุด

ทูต: ช่างเป็นจินตนาการที่ล้ำเลิศซะจริง แต่มันกลับยิ่งทำให้รู้สึกถึงความเหี้ยมโหดของโชคชะตาได้ชัดยิ่งขึ้น เช่นเดียวกับความเจ็บปวดจากบาดแผลเน่าเปื่อยที่ยากจะทานทนนั่นแหละ
ทูต: เจ้าปรารถนาในระเบียบอันเมตตานั่น เชื่อว่าเขาจะปกป้องสายเลือดของเจ้าได้ แต่หารู้ไม่ว่า คำพูดอันสวยหรูของเขานั้นมีพิษร้ายกาจเพียงใด
ทูต: เจ้านายคนใหม่ที่เจ้ายอมรับนั้น บริวารของเขาไม่เคยมีใครวางแผนคิดร้ายต่อเผ่าของเจ้า จนทำให้พวกเขาต้องจมดิ่งลงไปใน Fire-Water เลยหรือ?
ทูต: แทนที่จะยอมศิโรราบเป็นทาส สู้เป็นนายตัวเองดีกว่าหรือไม่ ยอมหักปีกตัวเองเพื่อเอาตัวรอด นี่น่ะหรือ ความปรารถนาที่เจ้ายึดมั่น?

Vaselisa: เจ้ารู้ได้ยังไง?
ทูต: รู้เรื่องที่ว่าจิตใจของเจ้าสั่นคลอนแล้วน่ะหรือ?
ทูต: ในเมื่อเป็นภูตเหมือนกัน ย่อมต้องรู้อยู่แล้ว

Vaselisa: เจ้าจะให้ข้าทำอะไร?
ทูต: อา เจ้านายใหม่ของเจ้าคนนั้น เขาชอบอ้างตัวเป็นผู้เมตตาอยู่เสมอไม่ใช่หรือไง?
ทูต: เขาไว้ใจเจ้า ไม่ต่างจากที่เขาไว้ใจพี่น้องทุกคนของเขาเลย
ทูต: ความเชื่อใจช่างคมกริบเหลือเกิน คมกริบไม่ต่างอะไรไปจากดาบอันบริสุทธิ์เล่มนี้
ทูต: เจ้านายของข้าหลอมมันขึ้นมาด้วยตัวเอง เป็นดาบชั้นดี น่าเสียดายที่ยังไม่มีฝักดาบ

Vaselisa: เจ้าจะให้ข้า...
ทูต: โอ้ ข้าเคยพูดจาน่ากลัวแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? แล้วข้าหวังจะได้รับคำขอบคุณจากปากของใครกัน?
ทูต: ขอสาบานด้วยเกียรติของเจ้านายข้า เดิมทีข้าตั้งใจจะมอบดาบที่งดงามเล่มนี้ให้กับเจ้าก็เท่านั้น ไม่มีเจตนาอื่นใดเลย

...

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Weapon11520_2_TH.txt
JSON Pointer
/
Whitelake Frostfeather
Whitelake Frostfeather

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/1090944159

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Category icon · UI_BagTabIcon_Weapon
Category iconpreviewPath45 × 45 · 1 KBART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_WeaponResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1602
id
191520
previewPath
ART/UI/Atlas/BagTabIcon/UI_BagTabIcon_Weapon
questIDList
[
  291520,
  291006
]
documentType
Paged