Ghost
Icon · UI_Icon_Read

World Documents

ไดอารี่ที่เปียกน้ำ

world_document121354

Localized evidence

Text fields

5 fields
...
ฉันเจองานที่ดีที่สุดแล้ว!

เมื่อก่อนก็ใช่ว่าจะไม่เคยเป็นครูสอนพิเศษตามบ้าน แต่ "ครอบครัวชนชั้นสูง" ใน Nod-Krai ที่ว่าน่ะ... คุณก็น่าจะเข้าใจดี แต่คุณ Salme ไม่ใช่แบบนั้นเลย! ทุกกิริยาท่วงท่าต่างทำให้รับรู้ได้ถึงการถูกเลี้ยงดูมาจากครอบครัวชนชั้นสูงจริง ๆ! ถึงแม้ว่า Salomea พี่สาวฝาแฝดของเธอจะดูซุกซนกว่าหน่อย แต่ว่าเด็กอายุเท่านี้ก็ชอบแกล้งกันเป็นปกติแหละ หวังว่าต่อจากนี้จะเข้ากันได้ดีนะ อยากจะเห็นคุณหนูสองคนโตมาเป็นสุภาพสตรีที่แสนสมบูรณ์แบบจริง ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงภูมิใจมากแน่!

เมื่อกี้ตอนไปห่มผ้าให้เด็กน้อยสองคน ก็ถูกคะยั้นคะยอให้ร้องเพลง "คุณแม่ในคอกแกะ" แต่ฉันไม่ค่อยชอบเพลงกล่อมเด็กเพลงนี้เท่าไหร่ รู้สึกว่ามันมีเนื้อเพลงแปลก ๆ แต่ถ้าพวกเขาชอบฟังก็ดีแล้ว
...
...
ฉันเจองานที่ดีที่สุดแล้ว!

เมื่อก่อนก็ใช่ว่าจะไม่เคยเป็นครูสอนพิเศษตามบ้าน แต่ "ครอบครัวชนชั้นสูง" ใน Nod-Krai ที่ว่าน่ะ... คุณก็น่าจะเข้าใจดี แต่คุณ Salme ไม่ใช่แบบนั้นเลย! ทุกกิริยาท่วงท่าต่างทำให้รับรู้ได้ถึงการถูกเลี้ยงดูมาจากครอบครัวชนชั้นสูงจริง ๆ! ถึงแม้ว่า Salomea พี่สาวฝาแฝดของเธอจะดูซุกซนกว่าหน่อย แต่ว่าเด็กอายุเท่านี้ก็ชอบแกล้งกันเป็นปกติแหละ หวังว่าต่อจากนี้จะเข้ากันได้ดีนะ อยากจะเห็นคุณหนูสองคนโตมาเป็นสุภาพสตรีที่แสนสมบูรณ์แบบจริง ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันคงภูมิใจมากแน่!

เมื่อกี้ตอนไปห่มผ้าให้เด็กน้อยสองคน ก็ถูกคะยั้นคะยอให้ร้องเพลง "คุณแม่ในคอกแกะ" แต่ฉันไม่ค่อยชอบเพลงกล่อมเด็กเพลงนี้เท่าไหร่ รู้สึกว่ามันมีเนื้อเพลงแปลก ๆ แต่ถ้าพวกเขาชอบฟังก็ดีแล้ว
...

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book1100_TH.txt
JSON Pointer
/
...
นับว่าโชคดีที่เช้านี้ไม่มีไข้แล้ว ไม่งั้นถ้าพลาดโอกาสขึ้นเรือ the Fosegrin จะทำยังไง! เด็กน้อยสองคนจะออกทัศนศึกษาตามลำพัง โดยที่ไม่มีครูสอนพิเศษคอยดูแลได้เหรอ... แต่สรุปว่าฉันเป็นหวัดได้ยังไงกันนะ? ปกติแล้ว เพื่อไม่ให้แพร่เชื้อไปยังเด็ก ๆ ฉันจะคอยระวังความสะอาดส่วนตัว และสุขภาพร่างกายให้แข็งแรงอยู่เสมอเลยนะ!

วันนี้ Salomea ดูหงุดหงิดทั้งวัน พอถามว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็ไม่ยอมบอก ตกดึกตอนพาเธอเข้านอน เธอก็ดึงผ้าห่มไปคลุมโปงแล้วหันหลังหนีซะอย่างงั้น หรือว่าเธอกำลังโกรธฉันอยู่? แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่า เพราะต้องห่างจากบ้านที่คุ้นเคย เลยทำให้เธอรู้สึกเป็นกังวลก็ได้? ส่วน Salme น่ะเหรอ เด็กน้อยคนนั้น! เธอเป็นเด็กที่รู้ความมาก ๆ เลยล่ะ! เธอมาขอโทษฉันแทนพี่สาวของเธอ และหวังว่าฉันจะไม่ถือสา ฉันจะไปถือสาอะไรกันล่ะ ก็ฉันมีแต่ความรักเปี่ยมล้นหัวใจให้เด็ก ๆ สองคนนี้นี่!

ขณะที่กำลังจะปิดประตู Salme เอ่ยถามขึ้นมาเบา ๆ ว่า: "อาจารย์ Vedrana ช่วยรับปากหนูสักเรื่องได้มั้ย?" แน่นอน! สำหรับเด็ก ๆ สองคนที่พากันเดินทางออกจากบ้าน แยกจากพ่อของพวกเธอมาตามลำพัง ไม่ว่าเรื่องอะไรฉันก็ยอมรับปากอยู่แล้ว!
"ได้โปรดช่วยกลับไปที่ห้องโดยสารของคุณตอนนี้เลย และสัญญากับหนูว่า คุณจะไม่ออกจากห้องแม้แต่ก้าวเดียว จนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น"

ฉันซาบซึ้งใจมากจนเกือบจะร้องไห้ออกมา รีบปิดประตูห้องทันที Salme กำลังเป็นห่วงสุขภาพของฉันอยู่สินะ! ดังนั้น หลังจากเขียนไดอารี่ของวันนี้เสร็จ ฉันจะทำตามคำสั่งของคุณหนู นอนหลับยันฟ้าสว่างไปเลย!
...
...
นับว่าโชคดีที่เช้านี้ไม่มีไข้แล้ว ไม่งั้นถ้าพลาดโอกาสขึ้นเรือ the Fosegrin จะทำยังไง! เด็กน้อยสองคนจะออกทัศนศึกษาตามลำพัง โดยที่ไม่มีครูสอนพิเศษคอยดูแลได้เหรอ... แต่สรุปว่าฉันเป็นหวัดได้ยังไงกันนะ? ปกติแล้ว เพื่อไม่ให้แพร่เชื้อไปยังเด็ก ๆ ฉันจะคอยระวังความสะอาดส่วนตัว และสุขภาพร่างกายให้แข็งแรงอยู่เสมอเลยนะ!

วันนี้ Salomea ดูหงุดหงิดทั้งวัน พอถามว่าเกิดอะไรขึ้น เธอก็ไม่ยอมบอก ตกดึกตอนพาเธอเข้านอน เธอก็ดึงผ้าห่มไปคลุมโปงแล้วหันหลังหนีซะอย่างงั้น หรือว่าเธอกำลังโกรธฉันอยู่? แต่ก็อาจเป็นไปได้ว่า เพราะต้องห่างจากบ้านที่คุ้นเคย เลยทำให้เธอรู้สึกเป็นกังวลก็ได้? ส่วน Salme น่ะเหรอ เด็กน้อยคนนั้น! เธอเป็นเด็กที่รู้ความมาก ๆ เลยล่ะ! เธอมาขอโทษฉันแทนพี่สาวของเธอ และหวังว่าฉันจะไม่ถือสา ฉันจะไปถือสาอะไรกันล่ะ ก็ฉันมีแต่ความรักเปี่ยมล้นหัวใจให้เด็ก ๆ สองคนนี้นี่!

ขณะที่กำลังจะปิดประตู Salme เอ่ยถามขึ้นมาเบา ๆ ว่า: "อาจารย์ Vedrana ช่วยรับปากหนูสักเรื่องได้มั้ย?" แน่นอน! สำหรับเด็ก ๆ สองคนที่พากันเดินทางออกจากบ้าน แยกจากพ่อของพวกเธอมาตามลำพัง ไม่ว่าเรื่องอะไรฉันก็ยอมรับปากอยู่แล้ว!
"ได้โปรดช่วยกลับไปที่ห้องโดยสารของคุณตอนนี้เลย และสัญญากับหนูว่า คุณจะไม่ออกจากห้องแม้แต่ก้าวเดียว จนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น"

ฉันซาบซึ้งใจมากจนเกือบจะร้องไห้ออกมา รีบปิดประตูห้องทันที Salme กำลังเป็นห่วงสุขภาพของฉันอยู่สินะ! ดังนั้น หลังจากเขียนไดอารี่ของวันนี้เสร็จ ฉันจะทำตามคำสั่งของคุณหนู นอนหลับยันฟ้าสว่างไปเลย!
...

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book1101_TH.txt
JSON Pointer
/
...
พระเจ้าช่วย! วันนี้มีเรื่องน่ากลัวเกิดขึ้นล่ะ! มีแขกคนหนึ่งถูกลอบทำร้ายหลังรับประทานมื้อเย็น ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไง...

ฉันรีบพาเด็ก ๆ สองคนกลับไปที่ห้อง กล่อมพวกเขาเข้านอน ก่อนจะไปดูสถานการณ์ในที่เกิดเหตุ ห้องโดยสารที่เสียหายได้รับการซ่อมแซมอย่างเร่งด่วนแล้ว แต่คราบน้ำบนพื้นยังไม่ถูกทำความสะอาดจนเกลี้ยง ไม่รู้ว่าอะไร... ที่พุ่งชนผนังเรือจนเป็นรู และลักพาตัวแขกคนนั้นไป... ช่วงประมาณเที่ยงคืน กัปตันได้เรียกประชุมเล็ก ๆ ในห้องอาหารเพื่ออธิบายสถานการณ์ ถึงจะน่าเสียดาย ที่เราไม่สามารถทำอะไรกับเหตุการณ์ที่แขกคนนั้นประสบภัยได้ แต่เพื่อความปลอดภัยของคนอื่น ๆ เรือ the Fosegrin จะเร่งออกจากพื้นที่นี้โดยเร็วที่สุด ขากลับห้อง ฉันแวะไปยืนยันอีกทีว่าห้องของเด็ก ๆ สองคนได้ลงกลอนเอาไว้เรียบร้อย ยังดีที่ห้องของพวกเธออยู่ในห้องโดยสารชั้นใน ตราบใดที่พวกเธอไม่ออกจากห้อง ก็จะปลอดภัยอย่างแน่นอน

อาจเป็นเพราะฉันกังวลมากเกินไป จึงหลับได้ไม่ลึกเท่าไหร่ พอเที่ยงคืน ฉันที่ยังอดห่วงไม่ได้ ก็เลยตัดสินใจแวะไปดูห้องของสองพี่น้องสักหน่อย แต่กลับพบว่าพวกเธอสองคนไม่ได้อยู่บนเตียงนอน! หัวใจฉันแทบจะหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มในทันที ฉันรีบวิ่งกลับไปที่ดาดฟ้าเรือ คว้าตัวรองกัปตัน และขอให้เขาแจ้งกัปตันเรือว่ามีเด็กสองคนหายตัวไป! เขามองฉันด้วยสายตาแปลก ๆ คงคิดว่าฉันประสาทขึ้นมาละมั้ง? แต่ฉันไม่สนใจหรอกว่าเขาจะคิดอะไร ฉันกังวลแต่ความปลอดภัยของเด็ก ๆ เท่านั้น

หลังผ่านไปประมาณ 10 นาที กัปตันเรือก็มาถึง เขาพูดด้วยน้ำเสียงปลอบประโลมว่า จะให้ลูกเรือที่เฝ้ากะอยู่ดำเนินการค้นหาในทันที และยังรับประกันกับฉันว่าเด็ก ๆ อาจจะแค่ออกสำรวจห้องโดยสาร ตามนิสัยอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น เพราะยังไงก็อยู่บนเรือ เดี๋ยวก็หาตัวเจอแล้ว แต่ไม่แน่ว่าบนเรืออาจจะมีอสูรร้าย ที่เป็นอันตรายป้วนเปี้ยนอยู่ก็ได้นี่! ฉันรู้สึกผิดหวังกับแผนการรับมือของกัปตันเรือ ดูเหมือนว่าฉันคงต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว มีแค่ฉันเท่านั้นที่จะปกป้องเด็ก ๆ สองคนนั้นได้ ฉันตระเวนหาดูทุกซอกทุกมุมของเรือ และสุดท้ายก็เจอกับ Salomea ที่อยู่ข้าง ๆ ตู้สินค้าใต้ท้องเรือ ขอบคุณสวรรค์!

เมื่อเธอเห็นฉันเดินเข้ามา ก็เหมือนจะตกใจกับอะไรบางอย่าง ฉันรีบเข้าไปกอดเธอไว้ และ Salomea ที่น่าสงสารก็ใส่เพียงชุดนอนกระโปรงบาง ๆ เท่านั้น มือเล็ก ๆ ทั้งสองข้างเย็นเฉียบอย่างกับน้ำแข็ง ฉันถอดเสื้อโค้ตออกมาห่มตัวเธอไว้แน่น ก่อนจะถูมือสองข้างไปมา แล้วเอามือประคบใบหน้าของเธอไว้ และถามว่าเธอรู้มั้ยว่าน้องสาวไปอยู่ที่ไหน? เธอมองฉันด้วยสีหน้าเหมือนอธิบายไม่ถูก และนิ่งเงียบไป หลังจากผ่านไปสักพักใหญ่ เธอก็ชี้ไปตรงตู้สินค้าข้างหลังฉันที่ถูกล็อกไว้

ชั่วขณะที่เปิดตู้สินค้าออก ฉันสาบานเลยว่าหัวใจของฉันต้องหยุดเต้นไปวูบหนึ่งแน่ ๆ... Salme นอนขดตัวอยู่ในนั้น ริมฝีปากของเธอเป็นสีม่วงคล้ำ คงเพราะอุดอู้อยู่ในตู้สินค้านานเกินไปจนหายใจได้ไม่ค่อยสะดวกนัก ฉันยื่นมือที่สั่นเทาไปอังจมูกของเธอ ยังมีลมหายใจอ่อน ๆ อยู่... โอ้พระเจ้า! ถ้าพวกเรามาช้ากว่านี้อีกนิดละก็ ฉันไม่อยากจะคิดเลย!

หลังจากพา Salme ไปรับการรักษากับแพทย์ประจำเรือแล้ว ก็ใช้เวลาอยู่นานกับการพา Salomea กลับที่ยังที่พัก ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มจะสว่างนิด ๆ แล้ว แต่ฉันกลับยังไม่รู้สึกง่วงเลย คำถามเหล่านั้นยังคอยวนเวียนอยู่ในสมองของฉัน: ใครกันที่ขัง Salme ไว้ในตู้สินค้า? เด็กสองคนนี้ทำอะไรผิด? ทำไมถึงต้องถูกกระทำแบบนี้ด้วย?
...
...
พระเจ้าช่วย! วันนี้มีเรื่องน่ากลัวเกิดขึ้นล่ะ! มีแขกคนหนึ่งถูกลอบทำร้ายหลังรับประทานมื้อเย็น ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดียังไง...

ฉันรีบพาเด็ก ๆ สองคนกลับไปที่ห้อง กล่อมพวกเขาเข้านอน ก่อนจะไปดูสถานการณ์ในที่เกิดเหตุ ห้องโดยสารที่เสียหายได้รับการซ่อมแซมอย่างเร่งด่วนแล้ว แต่คราบน้ำบนพื้นยังไม่ถูกทำความสะอาดจนเกลี้ยง ไม่รู้ว่าอะไร... ที่พุ่งชนผนังเรือจนเป็นรู และลักพาตัวแขกคนนั้นไป... ช่วงประมาณเที่ยงคืน กัปตันได้เรียกประชุมเล็ก ๆ ในห้องอาหารเพื่ออธิบายสถานการณ์ ถึงจะน่าเสียดาย ที่เราไม่สามารถทำอะไรกับเหตุการณ์ที่แขกคนนั้นประสบภัยได้ แต่เพื่อความปลอดภัยของคนอื่น ๆ เรือ the Fosegrin จะเร่งออกจากพื้นที่นี้โดยเร็วที่สุด ขากลับห้อง ฉันแวะไปยืนยันอีกทีว่าห้องของเด็ก ๆ สองคนได้ลงกลอนเอาไว้เรียบร้อย ยังดีที่ห้องของพวกเธออยู่ในห้องโดยสารชั้นใน ตราบใดที่พวกเธอไม่ออกจากห้อง ก็จะปลอดภัยอย่างแน่นอน

อาจเป็นเพราะฉันกังวลมากเกินไป จึงหลับได้ไม่ลึกเท่าไหร่ พอเที่ยงคืน ฉันที่ยังอดห่วงไม่ได้ ก็เลยตัดสินใจแวะไปดูห้องของสองพี่น้องสักหน่อย แต่กลับพบว่าพวกเธอสองคนไม่ได้อยู่บนเตียงนอน! หัวใจฉันแทบจะหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มในทันที ฉันรีบวิ่งกลับไปที่ดาดฟ้าเรือ คว้าตัวรองกัปตัน และขอให้เขาแจ้งกัปตันเรือว่ามีเด็กสองคนหายตัวไป! เขามองฉันด้วยสายตาแปลก ๆ คงคิดว่าฉันประสาทขึ้นมาละมั้ง? แต่ฉันไม่สนใจหรอกว่าเขาจะคิดอะไร ฉันกังวลแต่ความปลอดภัยของเด็ก ๆ เท่านั้น

หลังผ่านไปประมาณ 10 นาที กัปตันเรือก็มาถึง เขาพูดด้วยน้ำเสียงปลอบประโลมว่า จะให้ลูกเรือที่เฝ้ากะอยู่ดำเนินการค้นหาในทันที และยังรับประกันกับฉันว่าเด็ก ๆ อาจจะแค่ออกสำรวจห้องโดยสาร ตามนิสัยอยากรู้อยากเห็นเท่านั้น เพราะยังไงก็อยู่บนเรือ เดี๋ยวก็หาตัวเจอแล้ว แต่ไม่แน่ว่าบนเรืออาจจะมีอสูรร้าย ที่เป็นอันตรายป้วนเปี้ยนอยู่ก็ได้นี่! ฉันรู้สึกผิดหวังกับแผนการรับมือของกัปตันเรือ ดูเหมือนว่าฉันคงต้องพึ่งพาตัวเองแล้ว มีแค่ฉันเท่านั้นที่จะปกป้องเด็ก ๆ สองคนนั้นได้ ฉันตระเวนหาดูทุกซอกทุกมุมของเรือ และสุดท้ายก็เจอกับ Salomea ที่อยู่ข้าง ๆ ตู้สินค้าใต้ท้องเรือ ขอบคุณสวรรค์!

เมื่อเธอเห็นฉันเดินเข้ามา ก็เหมือนจะตกใจกับอะไรบางอย่าง ฉันรีบเข้าไปกอดเธอไว้ และ Salomea ที่น่าสงสารก็ใส่เพียงชุดนอนกระโปรงบาง ๆ เท่านั้น มือเล็ก ๆ ทั้งสองข้างเย็นเฉียบอย่างกับน้ำแข็ง ฉันถอดเสื้อโค้ตออกมาห่มตัวเธอไว้แน่น ก่อนจะถูมือสองข้างไปมา แล้วเอามือประคบใบหน้าของเธอไว้ และถามว่าเธอรู้มั้ยว่าน้องสาวไปอยู่ที่ไหน? เธอมองฉันด้วยสีหน้าเหมือนอธิบายไม่ถูก และนิ่งเงียบไป หลังจากผ่านไปสักพักใหญ่ เธอก็ชี้ไปตรงตู้สินค้าข้างหลังฉันที่ถูกล็อกไว้

ชั่วขณะที่เปิดตู้สินค้าออก ฉันสาบานเลยว่าหัวใจของฉันต้องหยุดเต้นไปวูบหนึ่งแน่ ๆ... Salme นอนขดตัวอยู่ในนั้น ริมฝีปากของเธอเป็นสีม่วงคล้ำ คงเพราะอุดอู้อยู่ในตู้สินค้านานเกินไปจนหายใจได้ไม่ค่อยสะดวกนัก ฉันยื่นมือที่สั่นเทาไปอังจมูกของเธอ ยังมีลมหายใจอ่อน ๆ อยู่... โอ้พระเจ้า! ถ้าพวกเรามาช้ากว่านี้อีกนิดละก็ ฉันไม่อยากจะคิดเลย!

หลังจากพา Salme ไปรับการรักษากับแพทย์ประจำเรือแล้ว ก็ใช้เวลาอยู่นานกับการพา Salomea กลับที่ยังที่พัก ตอนนี้ท้องฟ้าเริ่มจะสว่างนิด ๆ แล้ว แต่ฉันกลับยังไม่รู้สึกง่วงเลย คำถามเหล่านั้นยังคอยวนเวียนอยู่ในสมองของฉัน: ใครกันที่ขัง Salme ไว้ในตู้สินค้า? เด็กสองคนนี้ทำอะไรผิด? ทำไมถึงต้องถูกกระทำแบบนี้ด้วย?
...

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book1102_TH.txt
JSON Pointer
/
...
แพทย์ประจำเรือบอกว่า Salme ต้องใช้เวลาพักฟื้นอีกสักพัก ฉันจึงกลับไปที่ห้องของ Salomea เธอตื่นแล้ว แม้ว่ามันอาจจะดูโหดร้าย แต่ฉันจำเป็นต้องถามให้รู้เรื่องว่า พวกเธอไปเจออะไรมากันแน่
แต่คำตอบที่ได้รับนั้นทำเอาฉันใจสลาย พระเจ้า จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลย และตอนที่เขียนบันทึกนี้อยู่ฉันก็ยังตัวสั่นอยู่เลย ใครจะไปเชื่อ! ใครจะไปเชื่อว่าเป็นฝีมือของ Salomea เอง เด็กคนนั้นเป็นคนขังน้องสาวของเธอเอาไว้ ในตู้สินค้าที่มืดมิดและคับแคบนั่น! นี่ไม่เหมือนกับการเล่นแผลง ๆ ปกติทั่วไป! ไม่เหมือนกันเลย! เธอจะต้องได้รับบทลงโทษ! ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เธอไม่ควรจะทำเรื่องน่ากลัวแบบนี้กับน้องสาวของตัวเอง!

Salomea ร้องไห้อ้อนวอนขอให้ฉันยกโทษให้ เธอบอกว่าถ้าเธอไม่ทำแบบนี้ Salme จะต้องจากไป เพราะ Salme เป็นลูกของภูต เธอต้องกลับไปที่โลกของภูต ไม่แน่ว่ามอนสเตอร์ที่พุ่งชนเรือ และลักพาตัวผู้โดยสารไปนั้น อาจจะเป็นครอบครัวที่แท้จริงของ Salme ก็ได้ ช่างเป็นความกังวลที่ไร้สาระสิ้นดี! Salme เป็นลูกของมนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัย เธอมีหน้าตาเหมือนกับ Salomea ไม่มีผิด... แต่ว่า แต่ว่าถ้าเป็นภูตที่สามารถแปลงกายได้ล่ะ? เหมือนว่าความสงสัยอันน่ากลัว จะงอกเงยขึ้นในใจของฉัน ฉันจึงรีบสลัดความคาดเดาที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ออก และโยนมันทิ้งไป ต้องเป็นเพราะ Salomea อ่านเรื่องเล่าที่ไม่เหมาะสมกับเธอมากเกินไป จนทำให้เธอมีจินตนาการที่ไม่สมควรแบบนี้ได้ เหมือนกับ "คุณแม่ในคอกแกะ" นั่น..

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังลังเลอยู่ ว่าจะเขียนจดหมายฉบับใหม่ เพื่อรายงานการกระทำอันเลวร้ายของ Salomea ให้พ่อของเธอรับรู้ดีหรือไม่ ฉันไม่รู้ว่าเรื่องนี้มันมีความหมายยังไงกับ Salomea แต่ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็หมดแรงจะเขียนแล้ว เอาไว้ค่อยว่ากันใหม่พรุ่งนี้แล้วกัน
...
...
แพทย์ประจำเรือบอกว่า Salme ต้องใช้เวลาพักฟื้นอีกสักพัก ฉันจึงกลับไปที่ห้องของ Salomea เธอตื่นแล้ว แม้ว่ามันอาจจะดูโหดร้าย แต่ฉันจำเป็นต้องถามให้รู้เรื่องว่า พวกเธอไปเจออะไรมากันแน่
แต่คำตอบที่ได้รับนั้นทำเอาฉันใจสลาย พระเจ้า จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลย และตอนที่เขียนบันทึกนี้อยู่ฉันก็ยังตัวสั่นอยู่เลย ใครจะไปเชื่อ! ใครจะไปเชื่อว่าเป็นฝีมือของ Salomea เอง เด็กคนนั้นเป็นคนขังน้องสาวของเธอเอาไว้ ในตู้สินค้าที่มืดมิดและคับแคบนั่น! นี่ไม่เหมือนกับการเล่นแผลง ๆ ปกติทั่วไป! ไม่เหมือนกันเลย! เธอจะต้องได้รับบทลงโทษ! ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หรือไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม เธอไม่ควรจะทำเรื่องน่ากลัวแบบนี้กับน้องสาวของตัวเอง!

Salomea ร้องไห้อ้อนวอนขอให้ฉันยกโทษให้ เธอบอกว่าถ้าเธอไม่ทำแบบนี้ Salme จะต้องจากไป เพราะ Salme เป็นลูกของภูต เธอต้องกลับไปที่โลกของภูต ไม่แน่ว่ามอนสเตอร์ที่พุ่งชนเรือ และลักพาตัวผู้โดยสารไปนั้น อาจจะเป็นครอบครัวที่แท้จริงของ Salme ก็ได้ ช่างเป็นความกังวลที่ไร้สาระสิ้นดี! Salme เป็นลูกของมนุษย์อย่างไม่ต้องสงสัย เธอมีหน้าตาเหมือนกับ Salomea ไม่มีผิด... แต่ว่า แต่ว่าถ้าเป็นภูตที่สามารถแปลงกายได้ล่ะ? เหมือนว่าความสงสัยอันน่ากลัว จะงอกเงยขึ้นในใจของฉัน ฉันจึงรีบสลัดความคาดเดาที่น่าสะพรึงกลัวเหล่านี้ออก และโยนมันทิ้งไป ต้องเป็นเพราะ Salomea อ่านเรื่องเล่าที่ไม่เหมาะสมกับเธอมากเกินไป จนทำให้เธอมีจินตนาการที่ไม่สมควรแบบนี้ได้ เหมือนกับ "คุณแม่ในคอกแกะ" นั่น..

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังลังเลอยู่ ว่าจะเขียนจดหมายฉบับใหม่ เพื่อรายงานการกระทำอันเลวร้ายของ Salomea ให้พ่อของเธอรับรู้ดีหรือไม่ ฉันไม่รู้ว่าเรื่องนี้มันมีความหมายยังไงกับ Salomea แต่ไม่ว่ายังไงวันนี้ก็หมดแรงจะเขียนแล้ว เอาไว้ค่อยว่ากันใหม่พรุ่งนี้แล้วกัน
...

Evidence locale: th

Text source
Path
Readable/TH/Book1103_TH.txt
JSON Pointer
/
ไดอารี่ที่เปียกน้ำ
ไดอารี่ที่เปียกน้ำ

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json
JSON Pointer
/2694330735

Published Sprites

Sprites

1

These come from the local Sprite Publication, resolved from verbatim source field values. Icon fields that resolve to nothing stay missing.

Icon · UI_Icon_Read
IconpreviewPath62 × 68 · 1 KBART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_ReadResource name

Properties

4
Source evidence
Path
ExcelBinOutput/DocumentExcelConfigData.json
JSON Pointer
/1065
id
121354
previewPath
ART/UI/Atlas/ItemIcon/UI_Icon_Read
questIDList
[
  201100,
  201101,
  201102,
  201103
]
documentType
Paged