Ghost

Quest Steps

คุยกับ Arama

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

คุยกับ Arama

Open step page →
Conversation 1 · 63 linesOpen full page →

Arama:เรากำจัดร่างอวตารของ Marana แล้ว ผืนป่าก็ค่อยเงียบสงบลงหน่อย ถึงจะบอกว่า "เรา" แต่ความจริงแล้วต้องอาศัยความพยายาม และความกล้าหาญของเธอมากกว่า ขอบคุณนะ Nara Traveler

Traveler:ที่ทำให้ฉันไม่ยอมแพ้

Arama:ดอกไม้ทุกดอกล้วนเชื่อมถึงหัวใจดวงน้อย ๆ ของ Aranara และการเอามาสานกันเป็นมงกุฎดอกไม้นั้น จะเรียกว่าเป็นประตูแห่ง "Mahavan〔จักรวาลของ Aranara〕aranapna" ก็ไม่ผิด

Arama:ดังนั้น เราสามารถสื่อถึงกันได้ ตอนที่เธอเจ็บปวดฉันจะคอยสนับสนุน คอยส่งพลังให้เธอไปต่อสู้กับพวกฝันร้าย ช่วยเธอให้เอาชนะวันเวลาอันมืดมิด และเติมเต็มช่องว่างในจิตใจให้เอง

Arama:คนที่ไม่ฝันและไม่ได้พบเจอกับเรา คนที่ยอมรับชะตากรรมและไม่ก้าวไปข้างหน้าอีก คนที่จมอยู่กับความกลัวและความเจ็บปวด จิตใจของพวกเขาแข็งกระด้างจึงไม่สามารถได้รับการช่วยเหลือใด ๆ จากดอกไม้อีก

Arama:เป็นเพราะว่า Nara Traveler เป็นคนตรงไปตรงมาและจิตใจดีงาม เพราะ Nara Traveler ก็คือ Nara Traveler มงกุฎถึงจะทำหน้าที่ของมันได้

Arama:Nara Traveler เป็นเพื่อนกับ Aranara ดังนั้น เราไม่ปล่อยให้เธอแบกรับหน้าที่เผชิญหน้ากับ Marana กำจัดสิ่งชั่วร้าย และทำให้โลกสดใสไร้มลทินโดยลำพังหรอก

Paimon:ถึงยังไง Traveler ก็เป็นคู่หูที่ดีที่สุดของฉัน แน่นอนว่าต้องเป็นคนดีที่สุดอยู่แล้ว! ถ้าอย่างนั้น ปัญหาของแดนมรณะก็จบแล้วสินะ!

Arama:หลังจากกำจัดร่างอวตารของ Marana แล้ว Marana ก็จะหลับลึกลงอีกครั้ง เมื่อผ่านไปอีกหลายสิบปี หรืออาจจะหลายร้อยปี ไม่ช้าก็เร็วก็จะตื่นขึ้นมาอีกหน

Arama:เพราะว่าใน Sarva เหลือความทรงจำของ Marana อยู่ นอกเสียจากว่าจะกำจัดให้สิ้นซาก ไม่อย่างนั้นความทรงจำที่สรรพสิ่งมีต่อ "ความตาย" จะทำให้มันฟื้นคืนชีพได้อีกครั้งในที่สุด

Arama:...แต่ว่านั่นคงเป็นเรื่องที่อีกนานมากหลังจากนี้ อนาคตต้องมีคนแบบ Nara Traveler และ Nara Varuna ที่เปรียบเสมือนแสงสว่างของสุริยันปรากฏขึ้นอีกแน่ ๆ ฉันไม่กังวลเลย

Arama:ป่าในตอนนี้มีอนาคตที่สดใสรออยู่ เหล่าลูกหลานของป่าจะได้รับแสงสว่างและน้ำฝนที่เพียงพอ เพียงแค่กำจัด Marana ได้ก็พอแล้วล่ะ

Paimon:เอ่อ...ไม่ว่าจะยังไง ในเมื่อกำจัดร่างอวตารของ Marana ได้แล้ว งั้นต่อไปก็ควรปลูกต้น Ashvattha เพื่อผล Bija แล้วสินะ?

Arama:อืม พวกเธอรอแป๊บนึงนะ ฉันจะไปเรียก Arana

Paimon:Arana... ใช่ เราต้องใช้ความจำของ Arana ถึงจะผลิผล Bija ออกมาได้

Paimon:แต่ Arana ไม่ได้อยู่แถวหมู่บ้าน Vimara หรอกเหรอ? ต้องทำ...

Paimon:หายตัวไปแล้ว...

Paimon:อุหวา!

Arana:Nara Traveler, Paimon... Arana รู้สึกได้ถึงการต่อสู้ระหว่างพวกเธอและร่างอวตารของ Marana พวกเธอและ Arama กล้าหาญมากเลย

Arama:ฉันได้รับความทรงจำของ Aramuhukunda เลยรู้ว่าจะใช้ประโยชน์จาก Sarva ยังไงให้เดินทางในป่าได้เร็วขึ้น Ararakalari นี้เรียกว่า "เทเลพอร์ต" ไงล่ะ

Arana:Arama สุดยอดมากเลย Aramuhukunda ก็คงจะดีใจมาก ๆ ที่ได้มอบความทรงจำให้กับเธอ Arana เองก็ไม่ได้ "เทเลพอร์ต" มานานมากแล้วล่ะ

Paimon:ต่อไปก็ควรปลูกต้น Ashvattha ใหม่ใช่มั้ย? ฉันจำได้ว่า Arama เคยพูดถึงเรื่อง "เมล็ดพันธุ์"...

Arana:เมล็ดพันธุ์รู้ตัวว่าต้องเติบโตกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ หลังจากนั้นก็จะออกผลมากมาย... ขอบคุณนะ Arama

Arama:อืม ฉันจะเติบโตเป็น Ashvattha ต้นใหม่ หลังจากนั้นก็เอาความทรงจำและความฝันของเธอมารวมกันเป็น Bija แล้วใช้รากของฉันเป็นสะพานเชื่อมความฝันที่ถูก Marana กัดกร่อนไปอีกครั้ง

Paimon:พวกเธอพูดถึงอะไรกันน่ะ?

Arama:ฉันซึมซับความทรงจำและพลังของผล Vasoma, ต้น Ashvattha และ Aramuhukunda เอาไว้แล้ว ตอนนี้ในผืนป่าไม่มี "เมล็ดพันธุ์" ใดที่แข็งแกร่งกว่าฉันอีกแล้ว

Paimon:เอ๋? ฉันไม่เข้าใจ...

Arama:เดิมทีฉันวางแผนว่าจะใช้สายตาและร่างกายของตัวเอง เพื่อสะสมความทรงจำตัวเองเท่านั้น ไว้พอผ่านไปอีกสักหลายสิบปีหรือหลายร้อยปี ค่อยกลับมายังผืนดินแล้วเติบโตเป็นต้น Vasara ที่งดงาม

Arama:ถ้าหากไม่ใช่พวกเธอ ฉันก็คงไม่ได้รับเกียรติที่จะกำจัดร่างอวตารของ Marana เพื่อรักษาผืนป่า และไม่สามารถสะสมความทรงจำจนกลายเป็นราชาของต้น Vasara ได้หรอก

Paimon:อ่า หรือว่า... ต้น Vasara ของโถง Ashvattha ก็เคยเป็น Aranara เหมือนกัน?

Arama:พวกเขาคือ Araji, Arayama, Aramaha และผล Vasoma ก็คือความทรงจำของพวกเขา

Paimon:ถ้าอย่างนั้น ถ้า Arama กลายเป็นต้นไม้ ก็จะไม่สามารถไปไหนมาไหนได้ พูดไม่ได้ และร้องเพลงไม่ได้อีก...

Arama:ถึงแม้ว่าจะใช้เวลาเดินเหินอยู่บนผืนดินในฐานะเมล็ดพันธุ์แค่เดี๋ยวเดียว แต่เวลาที่ได้อยู่ร่วมกับพวกเธอ เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแล้ว มีคุณค่ากว่าเป็นสิบเท่า ไม่สิ ร้อยเท่าเลยล่ะ

Paimon:ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ... ฉันยังอยากเล่นกับ Arama อยู่เลยนะ...

Arama:อย่างนี้นี่เอง ฉันเข้าใจ Paimon เธอแล้วก็ Nara Traveler เป็นเพื่อนของฉัน จุดนี้ยังไงก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงหรอกนะ...

Arama:หลังได้รับความทรงจำและพลังเช่นนี้ ฉันก็ได้รับชมภาพและฟังเรื่องเล่ามากมายจากใน Sarva ให้ฉันเล่าเรื่องให้เธอฟังสักเรื่องละกันนะ

Paimon:อืม...

Arama:โอเอซิสนิรันดร์ที่แอบซ่อนอยู่ในพายุทรายสีทอง ไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ อยู่ภายในนั้น ไม่มี Aranara ตนใดโชคดีได้พบกับมัน ผู้ปกครองที่เก่าแก่ที่สุดของพืชพันธุ์ทั้งหมดได้จำศีลอยู่ท่ามกลางผืนทรายเหลืองนั้น

Arama:พืชสีเขียวที่เคยปกคลุมมันต่างก็เหี่ยวตาย กลายเป็นทรายละเอียดที่ไม่อาจจับต้องได้ ก็เหมือนกับที่ Marana กระซิบบอกว่า: ทุกสรรพสิ่งที่งดงาม สุดท้ายจะต้องตายจากไป

Arama:แต่ว่าเธอต้องเข้าใจนะว่า แม้ยามค่ำคืนแสนมืดมิด ในนั้นก็ยังมีดวงดาวส่องแสงประกายอยู่ ดวงสุริยันเองก็ต้องขึ้นมาอีกครั้งแน่นอน ถึงแม้ว่าความตายจะครอบงำทุกสิ่งอย่าง แต่ชีวิตก็ไม่มีวันหายไป

Arama:เฉกเช่นใบไม้เหลืองที่ตกลงสู่พื้นดินก็จะกลายเป็นอาหารของต้น Cuihua และผลของมันก็เป็นอาหารของ Sumpter Beast, จิ้งจอก, หมูป่า และพวกมันก็จะกลายเป็นอาหารของสมิงเครายาวอีกที ภายในป่านั้นจึงเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

Arama:เลือดพิษเคยแปดเปื้อนบนพื้นดิน Aranara ก็เหมือนกับ Nara ที่คิดว่าทุกอย่างจะจบสิ้นลงแล้ว แต่ตอนนี้ความทรงจำเกี่ยวกับมันกลับหายไปซะแล้ว ป่าไม้กลับอุดมสมบูรณ์กว่าในช่วงสมัยของท่านหญิง Rukkhadevata ซะอีก

Arama:สุดท้ายแล้วสิ่งที่เหลืออยู่คือความงดงาม แม้ว่าจะจากลากัน แต่สุดท้ายก็จะได้ไปพบกันที่ Sarva

Arama:อาจจะมีสักวันนึงที่ความฝันของฉันและความฝันของเธอ หรือความทรงจำของฉันและของเธอจะเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน แล้วกิ่งไม้นับไม่ถ้วนใน Sarva จะผลิดอกขึ้นมาอีกครั้ง นี่มันจะเป็นเรื่องดีแค่ไหนกันนะ

Paimon:อืม... แต่ว่า...

Traveler:Paimon

Paimon:อืม อืม... ฉันเข้าใจแล้วล่ะ! Arama เธอเป็น "เมล็ดพันธุ์" ที่ดีที่สุดเลยล่ะ จะต้องเติบโตเป็นต้นไม้ที่ทั้งใหญ่ทั้งสวยงามได้แน่ ๆ!

Paimon:ดะ ดังนั้น ต่อให้กลายเป็นต้นไม้แล้วก็อย่าลืมฉันล่ะ อย่าลืม Traveler แล้วก็อย่าลืมตอนที่เราไปผจญภัยด้วยกันนะ!

Arama:อืม ขอบคุณพวกเธอนะ Paimon, Nara Traveler ยินดีที่ได้รู้จักพวกเธอนะ

Arama:Arana ฉันจะใช้ความทรงจำของเธอ มาผลิออกเป็นผล Bija ที่สวยงามและสมบูรณ์ที่สุดให้ได้เลยล่ะ

Arana:ฉันเชื่อเธอนะ Arama

Conversation 2 · 63 linesOpen full page →

Arama:เรากำจัดร่างอวตารของ Marana แล้ว ผืนป่าก็ค่อยเงียบสงบลงหน่อย ถึงจะบอกว่า "เรา" แต่ความจริงแล้วต้องอาศัยความพยายาม และความกล้าหาญของเธอมากกว่า ขอบคุณนะ Nara Traveler

Traveler:ที่ทำให้ฉันไม่ยอมแพ้

Arama:ดอกไม้ทุกดอกล้วนเชื่อมถึงหัวใจดวงน้อย ๆ ของ Aranara และการเอามาสานกันเป็นมงกุฎดอกไม้นั้น จะเรียกว่าเป็นประตูแห่ง "Mahavan〔จักรวาลของ Aranara〕aranapna" ก็ไม่ผิด

Arama:ดังนั้น เราสามารถสื่อถึงกันได้ ตอนที่เธอเจ็บปวดฉันจะคอยสนับสนุน คอยส่งพลังให้เธอไปต่อสู้กับพวกฝันร้าย ช่วยเธอให้เอาชนะวันเวลาอันมืดมิด และเติมเต็มช่องว่างในจิตใจให้เอง

Arama:คนที่ไม่ฝันและไม่ได้พบเจอกับเรา คนที่ยอมรับชะตากรรมและไม่ก้าวไปข้างหน้าอีก คนที่จมอยู่กับความกลัวและความเจ็บปวด จิตใจของพวกเขาแข็งกระด้างจึงไม่สามารถได้รับการช่วยเหลือใด ๆ จากดอกไม้อีก

Arama:เป็นเพราะว่า Nara Traveler เป็นคนตรงไปตรงมาและจิตใจดีงาม เพราะ Nara Traveler ก็คือ Nara Traveler มงกุฎถึงจะทำหน้าที่ของมันได้

Arama:Nara Traveler เป็นเพื่อนกับ Aranara ดังนั้น เราไม่ปล่อยให้เธอแบกรับหน้าที่เผชิญหน้ากับ Marana กำจัดสิ่งชั่วร้าย และทำให้โลกสดใสไร้มลทินโดยลำพังหรอก

Paimon:ยังไงซะ Traveler เป็นคู่หูที่ดีที่สุดของฉัน เขา/เธอเป็นคนดีที่สุดแน่นอน! จะว่าไปก่อนหน้านี้ Tighnari เคยบอกว่าแดนมรณะจะไม่โผล่มาอีกนี่นา! ปัญหาแดนมรณะในที่สุดก็คลี่คลายแล้วสินะ...

Arama:อื้ม จะไม่เห็น Marana อีกแล้วล่ะ ในป่ายังคงมี Marana เล็ก ๆ อีกมาก แต่พวกเราก็เอาชนะศัตรูที่เก่งที่สุดไปแล้ว

Arama:ฉันรู้สึกได้ว่าความทรงจำเกี่ยวกับ Marana ใน Sarva หายไปหมดแล้ว แบบนี้ต่อให้เป็นความทรงจำและความกลัวของสรรพสิ่งที่มีต่อ "ความตาย" ก็ไม่มีทางทำให้มันคืนชีพมาอีกครั้งได้

Arama:ในโลกนี้ยังคงมีสิ่งที่ต้องการชีวิตอีกมาก แต่ไม่ว่าเมื่อไหร่ ก็จะต้องมีคนแบบ Nara Traveler และ Nara Varuna ที่เปรียบเสมือนแสงสว่างของสุริยันปรากฏขึ้นอีกแน่ ๆ ฉันไม่กังวลเลย

Arama:ป่าในตอนนี้มีอนาคตที่สดใสรออยู่ เหล่าลูกหลานของป่าจะได้รับแสงสว่างและน้ำฝนที่เพียงพอ เพียงแค่กำจัด Marana ได้ก็พอแล้วล่ะ

Paimon:เอ่อ...ไม่ว่าจะยังไง ในเมื่อกำจัดร่างอวตารของ Marana ได้แล้ว งั้นต่อไปก็ควรปลูกต้น Ashvattha เพื่อผล Bija แล้วสินะ?

Arama:อืม พวกเธอรอแป๊บนึงนะ ฉันจะไปเรียก Arana

Paimon:Arana... ใช่ เราต้องใช้ความจำของ Arana ถึงจะผลิผล Bija ออกมาได้

Paimon:แต่ Arana ไม่ได้อยู่แถวหมู่บ้าน Vimara หรอกเหรอ? ต้องทำ...

Paimon:หายตัวไปแล้ว...

Paimon:อุหวา!

Arana:Nara Traveler, Paimon... Arana รู้สึกได้ถึงการต่อสู้ระหว่างพวกเธอและร่างอวตารของ Marana พวกเธอและ Arama กล้าหาญมากเลย

Arama:ฉันได้รับความทรงจำของ Aramuhukunda เลยรู้ว่าจะใช้ประโยชน์จาก Sarva ยังไงให้เดินทางในป่าได้เร็วขึ้น Ararakalari นี้เรียกว่า "เทเลพอร์ต" ไงล่ะ

Arana:Arama สุดยอดมากเลย Aramuhukunda ก็คงจะดีใจมาก ๆ ที่ได้มอบความทรงจำให้กับเธอ Arana เองก็ไม่ได้ "เทเลพอร์ต" มานานมากแล้วล่ะ

Paimon:ต่อไปก็ควรปลูกต้น Ashvattha ใหม่ใช่มั้ย? ฉันจำได้ว่า Arama เคยพูดถึงเรื่อง "เมล็ดพันธุ์"...

Arana:เมล็ดพันธุ์รู้ตัวว่าต้องเติบโตกลายเป็นต้นไม้ใหญ่ หลังจากนั้นก็จะออกผลมากมาย... ขอบคุณนะ Arama

Arama:อืม ฉันจะเติบโตเป็น Ashvattha ต้นใหม่ หลังจากนั้นก็เอาความทรงจำและความฝันของเธอมารวมกันเป็น Bija แล้วใช้รากของฉันเป็นสะพานเชื่อมความฝันที่ถูก Marana กัดกร่อนไปอีกครั้ง

Paimon:พวกเธอพูดถึงอะไรกันน่ะ?

Arama:ฉันซึมซับความทรงจำและพลังของผล Vasoma, ต้น Ashvattha และ Aramuhukunda เอาไว้แล้ว ตอนนี้ในผืนป่าไม่มี "เมล็ดพันธุ์" ใดที่แข็งแกร่งกว่าฉันอีกแล้ว

Paimon:เอ๋? ฉันไม่เข้าใจ...

Arama:เดิมทีฉันวางแผนว่าจะใช้สายตาและร่างกายของตัวเอง เพื่อสะสมความทรงจำตัวเองเท่านั้น ไว้พอผ่านไปอีกสักหลายสิบปีหรือหลายร้อยปี ค่อยกลับมายังผืนดินแล้วเติบโตเป็นต้น Vasara ที่งดงาม

Arama:ถ้าหากไม่ใช่พวกเธอ ฉันก็คงไม่ได้รับเกียรติที่จะกำจัดร่างอวตารของ Marana เพื่อรักษาผืนป่า และไม่สามารถสะสมความทรงจำจนกลายเป็นราชาของต้น Vasara ได้หรอก

Paimon:อ่า หรือว่า... ต้น Vasara ของโถง Ashvattha ก็เคยเป็น Aranara เหมือนกัน?

Arama:พวกเขาคือ Araji, Arayama, Aramaha และผล Vasoma ก็คือความทรงจำของพวกเขา

Paimon:ถ้าอย่างนั้น ถ้า Arama กลายเป็นต้นไม้ ก็จะไม่สามารถไปไหนมาไหนได้ พูดไม่ได้ และร้องเพลงไม่ได้อีก...

Arama:ถึงแม้ว่าจะใช้เวลาเดินเหินอยู่บนผืนดินในฐานะเมล็ดพันธุ์แค่เดี๋ยวเดียว แต่เวลาที่ได้อยู่ร่วมกับพวกเธอ เมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแล้ว มีคุณค่ากว่าเป็นสิบเท่า ไม่สิ ร้อยเท่าเลยล่ะ

Paimon:ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ... ฉันยังอยากเล่นกับ Arama อยู่เลยนะ...

Arama:อย่างนี้นี่เอง ฉันเข้าใจ Paimon เธอแล้วก็ Nara Traveler เป็นเพื่อนของฉัน จุดนี้ยังไงก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงหรอกนะ...

Arama:หลังได้รับความทรงจำและพลังเช่นนี้ ฉันก็ได้รับชมภาพและฟังเรื่องเล่ามากมายจากใน Sarva ให้ฉันเล่าเรื่องให้เธอฟังสักเรื่องละกันนะ

Paimon:โอ้...

Arama:โอเอซิสนิรันดร์ที่แอบซ่อนอยู่ในพายุทรายสีทอง ไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ อยู่ภายในนั้น ไม่มี Aranara ตนใดโชคดีได้พบกับมัน ผู้ปกครองที่เก่าแก่ที่สุดของพืชพันธุ์ทั้งหมดได้จำศีลอยู่ท่ามกลางผืนทรายเหลืองนั้น

Arama:พืชสีเขียวที่เคยปกคลุมมันต่างก็เหี่ยวตาย กลายเป็นทรายละเอียดที่ไม่อาจจับต้องได้ ก็เหมือนกับที่ Marana กระซิบบอกว่า: ทุกสรรพสิ่งที่งดงาม สุดท้ายจะต้องตายจากไป

Arama:แต่ว่าเธอต้องเข้าใจนะว่า แม้ยามค่ำคืนแสนมืดมิด ในนั้นก็ยังมีดวงดาวส่องแสงประกายอยู่ ดวงสุริยันเองก็ต้องขึ้นมาอีกครั้งแน่นอน ถึงแม้ว่าความตายจะครอบงำทุกสิ่งอย่าง แต่ชีวิตก็ไม่มีวันหายไป

Arama:เฉกเช่นใบไม้เหลืองที่ตกลงสู่พื้นดินก็จะกลายเป็นอาหารของต้น Cuihua และผลของมันก็เป็นอาหารของ Sumpter Beast, จิ้งจอก, หมูป่า และพวกมันก็จะกลายเป็นอาหารของสมิงเครายาวอีกที ภายในป่านั้นจึงเต็มไปด้วยชีวิตชีวา

Arama:เลือดพิษเคยแปดเปื้อนผืนดิน Aranara และ Nara ก็คิดเหมือน ๆ กันว่าทุกอย่างจะจบสิ้น แต่ตอนนี้ความทรงจำเกี่ยวกับมันหายไปแล้ว ป่าในวันนี้อุดมสมบูรณ์มากขึ้นกว่าเมื่อวาน

Arama:สุดท้ายแล้วสิ่งที่เหลืออยู่คือความงดงาม แม้ว่าจะจากลากัน แต่สุดท้ายก็จะได้ไปพบกันที่ Sarva

Arama:อาจจะมีสักวันนึงที่ความฝันของฉันและความฝันของเธอ หรือความทรงจำของฉันและของเธอจะเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน แล้วกิ่งไม้นับไม่ถ้วนใน Sarva จะผลิดอกขึ้นมาอีกครั้ง นี่มันจะเป็นเรื่องดีแค่ไหนกันนะ

Paimon:อืม... แต่ว่า...

Traveler:Paimon

Paimon:อืม อืม... ฉันเข้าใจแล้วล่ะ! Arama เธอเป็น "เมล็ดพันธุ์" ที่ดีที่สุดเลยล่ะ จะต้องเติบโตเป็นต้นไม้ที่ทั้งใหญ่ทั้งสวยงามได้แน่ ๆ!

Paimon:ดะ ดังนั้น ต่อให้กลายเป็นต้นไม้แล้วก็อย่าลืมฉันล่ะ อย่าลืม Traveler แล้วก็อย่าลืมตอนที่เราไปผจญภัยด้วยกันนะ!

Arama:อืม ขอบคุณพวกเธอนะ Paimon, Nara Traveler ยินดีที่ได้รู้จักพวกเธอนะ

Arama:Arana ฉันจะใช้ความทรงจำของเธอ มาผลิออกเป็นผล Bija ที่สวยงามและสมบูรณ์ที่สุดให้ได้เลยล่ะ

Arana:ฉันเชื่อเธอนะ Arama

Localized evidence

Text fields

2 fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Step descriptionTextMap 2050175108
คุยกับ Arama
คุยกับ Arama

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMap_MediumTH_0.json
JSON Pointer
/2050175108

Properties

8

quest7303708

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/13869
order
9
subId
7303708
mainId
73037
isMpBlock
true
failParent
2050175108
acceptCondComb
{
  "type": "QUEST_GUIDE_NPC",
  "param": [
    "20646",
    "",
    "",
    "",
    ""
  ],
  "guideScene": 3,
  "guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}
finishCondComb
{}
runtimeStepOrder
9