อาหารคือความทรงจำแสนสุข
ใช่แล้วล่ะ อันนี้เลย! นึกไม่ถึงเลยนะว่าพวกเธอจะเอากลับมาได้เร็วขนาดนี้น่ะ... นี่มันของจริงรึเปล่าเนี่ย?
73019Open quest →Quest Steps
Story evidence
Arasaka:ใช่แล้วล่ะ อันนี้เลย! นึกไม่ถึงเลยนะว่าพวกเธอจะเอากลับมาได้เร็วขนาดนี้น่ะ... นี่มันของจริงรึเปล่าเนี่ย?
Arasaka:พวกเธอคงไม่ได้ทำของปลอมขึ้นมา เพื่อมาหลอกฉันหรอกนะ...
Paimon:ถ้าทำของปลอมจากสิ่งที่เธออธิบายมาได้ก็แปลกแล้วล่ะ...
Paimon:ถ้าเธอไม่สบายใจก็ลองชิมดูเองเลยสิ
Arasaka:...พวกเธอคงไม่ได้ใส่ของอะไรแปลก ๆ ลงไปใช่มั้ย
Paimon:ไม่มีทางทำแบบนั้นหรอกน่า เชอะ เธอจะลองหรือไม่ลองกันแน่ล่ะเนี่ย ถ้าไม่ลองพวกเราจะเอาคืนแล้วนะ
Arasaka:ไม่ ไม่ได้นะ... พวกเธอจะเอามันไปไม่ได้นะ ขอฉันลองชิมก่อนสิ...
Arasaka:อย่าเอาไปเลยนะ ฉันจะชิมเดี๋ยวนี้ล่ะ ชิมตอนนี้เลย... อ้ำ...
Arasaka:ฮ้า นี่มันเป็น... "รสชาติแห่งความดีใจ" จริง ๆ ด้วยล่ะ รสชาตินี้แหละ... ฮี่ฮี่... ได้ชิมอีกครั้งนึง ก็ยังรู้สึกดีใจเหมือนเดิมเลยล่ะ
Arasaka:คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้ลิ้มลองรสชาติแบบนี้อีก... อ๊ะ แต่ว่า...
Arasaka:อ้อ... จะพูดไงดีล่ะ... "รสชาติแห่งความดีใจ" มันก็เหมือนกับแต่ก่อนอยู่หรอกนะ แต่ไม่รู้ทำไม รู้สึกว่ากินแล้วไม่ได้ดีใจแบบนั้นอีกแล้ว แบบตอนที่กินครั้งแรกน่ะ...
Paimon:หรือว่าน้ำตาลที่เขาให้เรา มันไม่หวานงั้นเหรอ?
Arasaka:ไม่ใช่แบบนั้น รสชาติมันไม่ได้แตกต่างไปเลย แต่แค่ในตอนก่อนหน้านี้ที่ได้กินมันพร้อมกับสหาย... นั่นเป็นครั้งแรกที่ฉันได้ลิ้มลอง "รสชาติแห่งความดีใจ" เป็นครั้งแรกน่ะ...
Arasaka:รู้สึกว่าตอนนั้นมันมีความสุขมากกว่าตอนนี้เยอะเลยล่ะ ตกลงเป็นเพราะอะไรกันแน่นะ?
Paimon:นั่นไม่ใช่เรื่องปกติหรอกเหรอ ต่อให้เป็นอาหารอย่างเดียวกัน ทุกครั้งที่ Traveler ทำออกมา ก็ยังมีรสชาติที่ไม่เหมือนกันเลยน่ะ...
Paimon:ตอนที่ฉันกินก็ความรู้สึกเองไม่เหมือนกันนะ
Arasaka:...ไม่เป็นแบบนั้นหรอก มันจะต้องมีวิธีอยู่แน่ ๆ วิธีที่ทำให้ฉันดีใจเหมือนตอนที่ได้ลิ้มลอง "รสชาติแห่งความดีใจ" ครั้งแรกน่ะ...
Arasaka:ฉันรู้แล้วล่ะ ในตอนนั้นฉันกินมันพร้อมกับสหายน่ะ นั่นก็แปลว่า "รสชาติแห่งความดีใจ" ต้องอยู่กับสหาย ถึงจะอร่อยสินะ
Arasaka:ต้องเป็นแบบนี้แน่ ๆ เลยล่ะพวกเธอเป็น Nara นิสัยดี แถมยังหา "รสชาติแห่งความดีใจ" เจออีกด้วยล่ะ พวกเธอคือสหายของฉัน ฉันจะทำมันให้พวกเธอกินแล้วกันนะ
Paimon:อื้อ พวกเราเป็นสหายกัน!
Arasaka รีบลงมือทำอาหารทันที โดยใส่ลูกท้อกับน้ำตาลลงไปในหม้อ...
จากนั้น Arasaka ก็ยื่นอาหารที่ทำเสร็จแล้วให้คุณกับ Paimon
นอกจากรส "หวาน" ที่กลบทุกรสชาติจนมิดแล้ว ก็ไม่มีรสชาติอื่น ๆ อีกเลย
นี่อาจจะเป็น "รสชาติแห่งความดีใจ" ล่ะมั้ง
Arasaka:อ๊า รสชาติแห่งความดีใจจริง ๆ ด้วย อร่อยมากเลยล่ะ
Paimon:อืม อาหารจานนี้มัน...
Paimon:"ดีใจ" จัง
Paimon:ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน มันหวานเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ...
Arasaka:งะ งั้นเหรอ โอ้ว ฉันน่าจะเทใส่ลงไปเยอะเกินไปน่ะ
Arasaka:แต่ว่า... ฮิฮิ ที่แท้ก็ต้องแบ่งปันกับสหายนี่เอง "รสชาติแห่งความดีใจ" ถึงจะทำให้ดีใจมากขึ้น
Arasaka:แม้ว่าความรู้สึกมันจะต่างจากตอนที่ได้ลิ้มลอง "รสชาติแห่งความดีใจ" ครั้งแรกอยู่เหมือนกัน แต่ว่าได้กินพร้อมกันกับเธอ... ฉันก็รู้สึกดีใจไปอีกแบบนึงน่ะ
Arasaka:ตอนแรกฉันยังระแวงอยู่เลยว่า พวกเธอจะมีเจตนาไม่ดี แต่พวกเธอกลับไม่ติดใจเรื่องที่ผ่านมา แถมยะ ยังช่วยฉันตามหา "รสชาติแห่งความดีใจ" อีก...
Arasaka:เพราะได้พวกเธอช่วย ฉันถึงทำ "สุดยอดแห่งความอร่อย" ออกมาได้ และสำเร็จ "การฝึกทำอาหาร" ของฉันน่ะ...
Paimon:นี่มันไม่เท่าไหร่หรอกน่า...
Arasaka:จะทำแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะ พวกเธอช่วยฉันไว้ตั้งเยอะน่ะ...
Arasaka:จริงสิ ฉันสอนพวกเธอได้นะ วิธีปรุงอาหารจานนี้น่ะ แบบนี้ทีหลังพวกเธอจะได้แบ่งปัน "รสชาติแห่งความดีใจ" กับสหายได้ไงล่ะ
Paimon:(อืม...ถ้าเปลี่ยนอัตราส่วนของวัตถุดิบหน่อย แล้วก็ใส่วัตถุดิบอื่นเพิ่มเข้าไปอีก น่าจะทำเป็นขนมหวานรสชาติดีได้อยู่นะ...)
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/136266
7301906
73019
527445028
QUEST_HIDDEN
{
"param": [
"",
"",
"",
"",
""
]
}{}