อาหารคือความทรงจำแสนสุข
ต้องดูดอาหาร, ฝน และน้ำค้างให้ดี ๆ จะได้โตไว ๆ...
73019Open quest →Quest Steps
Story evidence
???:ต้องดูดอาหาร, ฝน และน้ำค้างให้ดี ๆ จะได้โตไว ๆ...
Paimon:สวัสดี! เธอคือ Ara...Ara อะไรนะ?
Paimon:โอ้ ๆ มุขนี้ใช้ได้เลยล่ะ
???:...โตแล้ว โตแล้วกลายเป็นอาหารแสนอร่อย...
Paimon:ไม่ได้ฟังที่พูดเลยสักนิด...
???:เอ๊ะ! Nara นี่เอง... สูงมาก น่ากลัวจัง...
???:ขอร้องล่ะ... อย่าเด็ดเลยนะ...
Paimon:ได้เลย พวกเราไม่เด็ดหรอกน่า
???:งั้นก็ดีแล้วล่ะ ฟู่ววว... Zaytun Peach พวกนี้คือสิ่งที่ฉันค่อย ๆ ปลูกขึ้นมาทีละหน่อย ๆ เริ่มตั้งแต่ตอนที่พวกมันยังเป็นเมล็ดอยู่เลยล่ะ...
???:มะ ไม่สิ พวกเธอคือ Nara นี่นา ร้ายมาก! มายุ่งกับ Zaytun Peach ที่คนอื่นเขาปลูกไว้ทำไมกัน!
???:ทำไมพวก Nara ถะ...ถึงได้มีนิสัยน่ากลัวขนาดนี้นะ...
Paimon:พวกเราไม่ได้ทำอะไรเลยนะ ยังไม่ทันจะเด็ดซะหน่อย!
???:ขนาดยังไม่ได้ทำอะไร ยังน่ากลัวขนาดนี้ นี่ถ้าพวกเธอทำจริง ๆ ล่ะก็ แบบนั้นฉันจะไม่ตกใจตายเลยเหรอ!
Paimon:เน้!
Arasaka:ไม่ได้การล่ะ Arasaka... ลองคิดดูสิ เพื่อ Zaytun Peach ที่เธออุตส่าห์ปลูกขึ้นมาด้วยความลำบากแสนเข็ญ เพื่อ "การฝึกทำอาหาร"... จะมาถอยหลังกลับตอนนี้ไม่ได้ ห้ามกลัวเด็ดขาด...
Paimon:ที่แท้เธอก็คือ Arasaka จริง ๆ ด้วย
Arasaka:โอ้โห ธะ...เธอรู้จักชื่อฉันได้ยังไงกันล่ะเนี่ย... พวกเธอคือ Nara จากที่ไหนกัน... ทะ...ทำไมแค่เห็นหน้าครั้งแรกก็รู้จักชื่อของฉันเลยล่ะ...
Arasaka:ปากพาซวยจริง ๆ หมดกัน ชื่อของฉันจะถูกเอาไปใช้เป็นคำสาปที่น่ากลัวแล้วสินะ... ขอร้องพวกเธอล่ะ ช่วยไว้ชีวิตฉันทีเถอะนะ...
Arasaka:ยกเว้นเรื่องเอา Zaytun Peach ให้พวกเธอแล้ว จะให้ทำอะไร ฉันยอมหมดเลยล่ะ...
Paimon:ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นหรอกน่า อันที่จริงเราได้รับคำขอจาก Arapacati ให้มาหาเธอน่ะ
Arasaka:Ara... Arapacati? อ๋อ "น้องสาว" ที่รักของฉันนี่เอง แสงสุริยันในป่าทึบ...
เล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ Arasaka ฟัง
Arasaka:โอ้ว เทศกาลไร้อาวรณ์ อะไรกันแป๊บ ๆ ก็จะถึงเทศกาลไร้อาวรณ์อีกแล้วเหรอเนี่ย... เฮ้อ พวกเธอคือ Nara ที่มาร่วมงานเทศกาลไร้อาวรณ์ในครั้งนี้งั้นเหรอ?
Arasaka:โทษทีนะที่เมื่อกี้บอกว่าพวกเธอเป็น Nara นิสัยไม่ดีน่ะ พวกเธอจะต้องเป็น Nara นิสัยดีแน่ ๆ เพราะมีแต่ Nara นิสัยดีเท่านั้นถึงจะเข้าไปใน Vanarana เพื่อเข้าร่วมงานเทศกาลไร้อาวรณ์ได้น่ะ
Arasaka:เทศกาลไร้อาวรณ์ใกล้จะถึงแล้ว ถ้า "การฝึกทำอาหาร" ยังไม่สำเร็จ แล้วกลับไปที่ Vanarana... ทำแบบนั้นไม่ได้สิ... แต่จะไม่เข้าร่วมเทศกาลไร้อาวรณ์ก็ไม่ได้เหมือนกัน...
Paimon:ทำไมเครียดกว่าเดิมอีกล่ะ... เธอก็ยังมี Zaytun Peach ที่ปลูกไว้ไม่ใช่รึไง?
Arasaka:...มี มีแค่ลูกท้อที่ฉันปลูกอย่างเดียวไม่พอหรอก!
Arasaka:ต้องไปเอา "รสชาติแห่งความดีใจ" มาด้วย ถ้าไม่มี "รสชาติแห่งความดีใจ" ลูกท้อก็เป็นแค่ลูกท้อเท่านั้นแหละ...
Arasaka:ทั้ง Arachatora, Arapas และ Araphala ไม่มีใครเชื่อว่าโลกนี้มี "รสชาติแห่งความดีใจ" อยู่น่ะ ฉันเลยต้องพิสูจน์ให้พวกเขาเห็น แล้วก็จะเอาให้ Nara ชิมด้วยนะ
Arasaka:ฮิฮิ ก่อนหน้านี้ฉันเคยได้ชิม "รสชาติแห่งความดีใจ" มาแล้วครั้งนึงน่ะ
Arasaka:"รสชาติแห่งความดีใจ" เป็นสีขาว ๆ แค่บีบ ๆ ก็แตกละเอียด... กลายเป็นแบบ Valuka สีขาว แต่ไม่เหมือน Valuka ที่ทั้งแข็งและเจ็บนะ แล้วก็ถูกบรรจุไว้ในฟองอากาศแข็ง ๆ น่ะ
Paimon:Valuka สีขาว ก็คือทรายสีขาว... หรือเปล่า? แล้วฟองอากาศแข็ง ๆ นี่มันอะไร...
Paimon:เอ่อ ไม่เข้าใจเลย "รสชาติแห่งความดีใจ" แบบนั้นอยู่ที่ไหนกันนะ?
Arasaka:ธะ...เธอจะถามไปทำไมล่ะ หรือว่าเธอคิดจะแย่ง "รสชาติแห่งความดีใจ" ไปก่อนหน้าฉันงั้นเหรอ? น่ากลัวจังเลย...
Arasaka:ช่วยฉัน? ช่วยฉันทำอะไรเหรอ? ฉะ...ฉันไปเอาเองก็ได้...
Arasaka:ก็แค่ที่นั่นมีแต่ Nara เดินไปเดินมาเต็มไปหมด แล้วก็มีหนึ่งคนในนั้น มีกลิ่นเหมือน Nara Valuka อึ๋ย... ฉันกลัว... ถ้าพวก Nara มีน้อย ๆ หน่อย ฉันก็ยังพอไหว...
Arasaka:...เฮ้อ ก็ตามนั้นแหละ ฉันไปเอามาไม่ได้ ฉะ...ฉันไม่กล้าเข้าไปใน Gandharva Ville ที่นั่น Nara เยอะเกินไป แล้วก็มีแต่ต้นไม้ที่ตายแล้ว ฉันกลัวน่ะ
Arasaka:ฉันมีเพื่อน Nara คนหนึ่งอยู่ในนั้น แต่ก็นานน๊านนานมาแล้วนะ ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ได้ยินเสียงฉันแล้วล่ะ
Paimon:แบบนี้เองเหรอ งั้น "รสชาติแห่งความดีใจ" ที่เธอพูดถึง จริง ๆ แล้วก็อยู่ใน Gandharva Ville นั่นสินะ
Arasaka:"รสชาติแห่งความดีใจ" ไม่ได้งอกขึ้นมาจากดินนะ แต่ Nara เป็นคนสร้างมันขึ้นมาน่ะ
Arasaka:ฉันอยากลองอีกสักครั้งจริง ๆ เลย ฉันยังจำรสชาติที่ลองครั้งแรกได้อยู่เลยนะ มีความสุขล้นใจเลย มันเยี่ยมยอดมาก เป็นรสชาติที่สุดยอดไปเลยล่ะ
Arasaka:ฉันกับเพื่อน Nara นับจำนวนแสงสุริยันทอส่องประกายราวกับสีทองที่ร่วงหล่นลงมาจากช่องว่างของใบไม้ด้วยกันในป่า
Arasaka:แล้วก็ร้องเพลงด้วยกัน ชิม "รสชาติแห่งความดีใจ" ไปด้วยกัน ทุกครั้งที่ได้เห็นแสงอาทิตย์ลอดตามช่องว่างของใบไม้ ฉันก็จะคิดถึงเขา ทุกครั้งที่คิดถึงเขา ฉันก็จะคิดถึง "รสชาติแห่งความดีใจ" น่ะ
Arasaka:เพราะฉะนั้น ฉันเลยอยากให้ Arapacati ได้ลองชิมรสชาติแบบนี้บ้างน่ะ แล้วก็ถ้าถึงเทศกาลไร้อาวรณ์แล้ว ก็จะให้ Nara ชิมรสชาติแบบนี้ด้วยเหมือนกันนะ
Paimon:ฉันเข้าใจแล้วล่ะ งั้นให้เป็นหน้าที่ของฉันกับ Traveler แล้วกันนะ! ใช่มั้ย Traveler!
Arasaka:จริง ๆ นะ? พวกเธอไม่ได้หลอกฉันใช่มั้ย?
Paimon:ไม่ได้หลอกหรอกน่า!
Paimon:แต่ที่ Gandharva Ville มีคนเยอะแยะขนาดนั้น แล้วต้องไปหาใครที่นั่นกันแน่ล่ะ!
Arasaka:ฉันรู้แล้วล่ะ เมื่อไม่นานมานี้ได้เจอกับ Nara คนนึง เขาพกมันเดินผ่านเส้นทางนี้ไปยัง Gandharva Ville
Arasaka:เขากำลังแบกอะไรพอง ๆ บางอย่างไว้บนหลังของเขา เป็นของที่ Nara เอาไว้บรรจุสิ่งของน่ะ
Paimon:แบกสิ่งของพอง ๆ งั้นเหรอ... อืม น่าจะเป็นกระเป๋าเดินทางหรือไม่ก็เป้สะพายหลังล่ะมั้ง
Paimon:เข้าใจแล้วล่ะ พวกเราจะไปช่วยเธอตามหา "รสชาติแห่งความดีใจ" เดี๋ยวนี้เลย!
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
Aranara ที่สัมผัสกับขอบ Zaytun Peach
Evidence locale: th
TextMap/TextMap_MediumTH_1.json/2447530316ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/136222
7301902
73019
2447530316
{
"type": "QUEST_GUIDE_NPC",
"param": [
"20651",
"",
"",
"",
""
],
"guideScene": 3,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_TARGET"
}{}2