มีเพียงความเงียบงันที่ไร้ซึ่งความโปรดปราน
พวกเราเข้าออกที่นี่กันบ่อยอยู่แล้ว ไม่น่าจะสะดุดตาหรอก นั่งตรงนี้แหละ
7014Open quest →Quest Steps
Story evidence
Alyosha:พวกเราเข้าออกที่นี่กันบ่อยอยู่แล้ว ไม่น่าจะสะดุดตาหรอก นั่งตรงนี้แหละ
Alyosha:ต่อไปก็ขึ้นอยู่กับว่าคุณ Vodyanitsa จะคุยยังไงแล้วล่ะ
Vodyanitsa:อ๊ะ ทางนี้ ทางนี้! คุณ Mitya!
Mitya:ระหว่างทางเสียเวลาไปนิดหน่อย ขอโทษทีนะ เดิมทีเวลาก็ไม่ค่อยพออยู่แล้ว...
Mitya:สั่งขนมกับเครื่องดื่มตามสบายเลยนะ ขอฉันดูหน่อย ตามที่ฉันวางแผนไว้... น่าจะยังเหลือเวลาอีกยี่สิบห้านาที
Vodyanitsa:วันนี้รีบขนาดนั้นเลยเหรอ? ตอนแรกก็แค่อยากจะคุยเล่นเฉย ๆ เปลี่ยนเป็นช่วงบ่ายที่มีเวลามากกว่านี้ก็ได้นะ
Mitya:ฮ่าฮ่า โอกาสที่จะได้พบกับนักร้องนำนั้นมีค่ามาก ฉันไม่อยากพลาดหรอกนะ
Mitya:คุณชวนฉันตั้งหลายครั้งแล้ว เสียดายที่ตารางงานไม่เคยตรงกันเลย ถ้าคราวนี้คว้าโอกาสนี้ไว้ไม่ได้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่
Vodyanitsa:เกรงใจจัง ที่อุตส่าห์เจียดเวลามาเพื่อฉันโดยเฉพาะ
Alyosha:ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่ใน Snezhnaya มีของประหลาดแบบนี้อยู่เยอะ ทุกคนก็เลยเห็นเป็นเรื่องปกติไปแล้ว ถ้าจะให้ยกตัวอย่างล่ะก็ "เนตรเทา" กับ Paimon ก็น่าจะเข้าข่ายอยู่นะ
Traveler:เดินทางไปไหนมาไหนก็สะดวกดีนะ
Vodyanitsa:ที่เชิญคุณมาดื่มชาคุยกันในวันนี้ ก็เพื่อรับฟังความคิดเห็น และฟีดแบ็กจากแฟนคลับของคณะละครน่ะ
Mitya:ฉันพอใจมาก จริง ๆ นะ ฉันรู้สึกว่าทุกครั้งที่ฟังคุณร้องเพลง ก็รู้สึกได้ถึงความแปลกใหม่อยู่ตลอดเลยล่ะ
Mitya:อาจจะเป็นเพราะฟังบ่อย ก็เลยสังเกตเห็นรายละเอียดได้มากขึ้น หรืออาจจะเป็นเพราะทุกครั้งที่แสดง คุณมีพัฒนาการขึ้น เลยถ่ายทอดออกมาได้ดีขึ้น
Vodyanitsa:ขอบคุณสำหรับคำชม ช่วยยกตัวอย่างให้ละเอียดกว่านี้หน่อยได้มั้ย?
Mitya:อืม อย่างเช่นเพลง "ใต้เกล็ดน้ำแข็ง" ของวันนี้ละกัน...
Mitya:ทำไมล่ะ? การแสดงดี เราก็ต้องชมสิ
Mitya:ตอนแรกฉันนึกว่า นี่จะเป็นเพลงที่เยือกเย็นและอ้างว้างซะอีก แต่พอฟังไปฟังมาก็รู้สึกว่า "เยือกเย็น" นี้ไม่ได้สื่อถึงความว่างเปล่าเลย เพราะในส่วนลึกที่สุดนั้น มีความหวังเล็ก ๆ ที่เติบโตขึ้นมาไงล่ะ
Vodyanitsa:ไม่คิดเลยว่าคุณจะฟังออกถึงระดับนี้ เก่งมากเลย ฉันเองก็เพิ่งมาลองวิธีการร้องแบบนี้ หลังจากที่ได้คุยกับนักแต่งเพลงเหมือนกัน
Vodyanitsa:...แต่ว่า "ใต้เกล็ดน้ำแข็ง" ไม่ได้อยู่ในรายชื่อการแสดงของวันนี้นะ
Mitya:อ้าว งั้นเหรอ?! นั่นเป็นเพลงดัง... ที่ต้องมีทุกรอบเลยนี่นา
Vodyanitsa:ส่วนใหญ่ก็จะมีนะ
Mitya:อ๋อ... ฮ่าฮ่า งั้น... งั้นเรามาคุยเรื่องเพลงนั้นดีกว่า "โบยบินไปกับสายลม" เพลงสุดคลาสสิกในละคร "ภูเขากับนกกระจอก"
Vodyanitsa:วันนี้ก็ไม่ได้ร้องเพลงนั้นเหมือนกัน พอดีเจ็บคอ เลยเปลี่ยนกะทันหันน่ะ
Mitya:เอ่อ แต่... ทำไมเป็นงั้นล่ะ...
Vodyanitsa:ขอโทษนะ คุณ Mitya วันนี้คุณอยู่ที่โรงละครใช่มั้ย?
Mitya:อยู่สิ ก่อนเริ่มแสดง ฉันยังทักทายสมาชิกคณะละครทุกคน อยู่เลยไม่ใช่เหรอไง? รวมทั้งคุณ แล้วก็พวก Odette ด้วย
Vodyanitsa:แล้ววันนี้ Odette แสดงอะไรเหรอ?
Mitya:"ลำนำโศกห่านปีกหิมะ" ใช่มั้ยล่ะ!
Vodyanitsa:ถูกเป๊ะเลย อย่างนี้นี่เอง ๆ
Vodyanitsa:ที่แท้ก็แค่คิดว่าการร้องเพลงของฉันมันน่าเบื่อ ก็เลยจำไม่ได้เลยสักเพลงสินะ ดูท่าคราวหน้า ต้องลดจำนวนเพลงลงหน่อยแล้วสิ
Mitya:ไม่ ๆ คุณเข้าใจผิดแล้ว!
Mitya:ช่างเถอะ ฉันจะพูดตามตรงเลยละกันนะ ขอโทษนะ ตอนที่คุณขึ้นเวทีวันนี้ ฉันใจลอยไปหน่อยน่ะ
Mitya:ที่ฉันชอบมาดูการแสดงของคณะละครก็เพราะว่า การแสดงของพวกคุณยอดเยี่ยมมาก ชวนให้จินตนาการไปไกล มันเลยช่วยสร้างแรงบันดาลใจ ให้งานวิจัยของฉันน่ะ
Mitya:พองานที่ทำอยู่เจอทางตัน ฉันก็จะมาที่โรงละครเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง
Mitya:วันนี้ Odette ระบำช่วง "ลำนำโศกห่านปีกหิมะ" ได้ดีมากจริง ๆ ฉันกำลังคิดอยู่ว่า เป็นเพราะช่วงนี้เธอได้มุมมองอะไรใหม่ ๆ รึเปล่านะ...
Mitya:พอเห็นท่าทางที่เธอเศร้ามาก ๆ แต่ก็ไม่ยอมก้มหัวให้ จู่ ๆ ฉันก็เกิดแรงบันดาลใจขึ้นมาปุบปับ แล้วก็เริ่มลงมือขีด ๆ เขียน ๆ ลงในสมุดบันทึกทันที
Mitya:ถึงแม้สุดท้ายแล้วงานจะไม่คืบหน้าเท่าไหร่ก็เถอะ แต่ก็ยังถือว่าได้อะไรกลับมาบ้าง พอรู้ตัวอีกที การแสดงทั้งหมดก็จบแล้ว...
Vodyanitsa:สรุปว่าไม่ได้ตั้งใจฟังเพลงของฉันเลยใช่มั้ย?
Mitya:ฉันรู้ว่า มีหลายครั้ง สิ่งที่ฉันเพลิดเพลินไม่ใช่ที่ตัวบทละคร ฉันก็เลยไม่รู้เหมือนกันว่าความคิดแบบนี้ กับการพลาดดูการแสดงของคุณ อันไหนมันจะเสียมารยาทกว่ากัน...
Traveler:(บรรยากาศดูท่าจะไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยแฮะ... หืม?)
Traveler:ทำไมนายดูเลิ่กลั่กจังล่ะ?
Alyosha:คราวนี้คุณ Mitya เหยียบโดนเส้นของคุณ Vodyanitsa เข้าพอดีเลยน่ะสิ เธอไม่ชอบคนที่ไม่ให้เกียรติการแสดงของเธอ มาแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะ...
Alyosha:อุตส่าห์นัดเจอกันได้ทั้งที อย่าบอกนะว่าจะคุยกันต่อไม่ได้แล้ว...
Vodyanitsa:...ฮึ่ย
Vodyanitsa:ไม่เป็นไร ฉันคิดว่านี่ก็ถือเป็น... การยอมรับอย่างหนึ่งแหละ อย่างน้อยก็แสดงให้เห็นว่าการแสดงของเรา มัน... กินใจมาก ใช่มั้ยล่ะ?
Vodyanitsa:ฉันว่าอย่าถือสาเลยน่า ฉันเองก็... ไม่ถือสาเหมือนกัน
Alyosha:เขาคุมอยู่ด้วยแฮะ...
Traveler:ไม่ง่ายเลยจริง ๆ
Vodyanitsa:เรื่องความชอบของคุณ ไว้ฉันจะไปบอก Odette ให้ตามนั้นเลยนะ
Mitya:อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันเองก็ชอบการแสดงของคุณมากเหมือนกัน แค่วันนี้แรงบันดาลใจมาผิดเวลาน่ะ ปกติก็ตั้งใจฟังตลอดเลยนะ
Vodyanitsa:ฉันรู้ ฉันดูออก เพราะงั้นฉันถึงให้ความสำคัญกับความเห็นของคุณไง
Vodyanitsa:ฉันไม่ใช่คนประเภทที่ทนไม่ได้ เวลาเห็นคนอื่นชมเพื่อนร่วมงานต่อหน้าหรอกนะ ไม่ใช่แน่นอน
Mitya:เอาเถอะ แต่ฉันก็ขอโทษละกันนะ...
Vodyanitsa:เทียบกับเรื่องนี้แล้ว พวกที่แกล้งทำตัวเหมือนมีรสนิยมพวกนั้นต่างหาก ที่คุยด้วยยากกว่า แถมยังน่าคลื่นไส้ชะมัด
Mitya:ใช่ ๆ มีคนแบบนี้เยอะมาก ยังไม่ทันเดินออกจากโรงละครด้วยซ้ำ ก็ลืมไปแล้วว่าบนเวทีแสดงอะไรไปบ้าง
Mitya:เป็นอะไรไป เหมือนคุณจะฉุนเฉียวมากเลยนะ
Vodyanitsa:ไม่รู้ว่าคุณเคยได้ยินรึเปล่า เจ้าของโรงงานผลิตอุปกรณ์ Izeka ไม่ได้เป็นผู้ลงทุนของโรงละครแท้ ๆ แต่ดันเรียกร้องสิทธิพิเศษ เหมือนกับกลุ่มผู้ลงทุนอยู่ตลอด
Vodyanitsa:ตั๋วห้องรับรองส่วนตัวแบบไม่มีเงื่อนไขเอย สุราและเครื่องดื่มชั้นยอดเอย... ถึงขั้นต้องมีสิทธิ์ ในการเลือกเพลงที่ตัวเองต้องการอีก
Alyosha:สมกับเป็นคุณ Vodyanitsa จริง ๆ ที่อาศัยอารมณ์เมื่อกี้ โยงกลับเข้าเรื่องคุยได้เฉยเลย...
Mitya:พอคุณพูดแบบนี้... ฉันเองก็เคยคลุกคลีกับคนนั้นมาเหมือนกัน จะว่ายังไงดีล่ะ... ถึงทุกคนจะบอกว่าเขาเป็นตัวแทนของนักธุรกิจที่ใจดี แต่ฉันไม่เห็นจะรู้สึกได้จากตัวเขาเลย
Vodyanitsa:ใช่เลย เขาไม่สนใจเลยสักนิดว่า บนเวทีกำลังแสดงอะไรอยู่ แค่อยากอวดสถานะทางสังคมของตัวเองก็เท่านั้น แล้วฉันก็ต้องมาเตรียมรายการแสดง ให้คนแบบนี้อีก
Vodyanitsa:โรงงานที่เขาบริหารอยู่สุดยอดขนาดนั้นเลยรึไง? ฉันลองไปสืบดูคร่าว ๆ ก็มีแต่ข่าวฉาวโฉ่ทั้งนั้นเลย นี่มันนายทุนหน้าเลือดชัด ๆ
Mitya:เป็นอย่างงั้นจริงเหรอ?
Vodyanitsa:ใช่! มีข่าวลือสารพัด ไหนจะค่าแรงต่ำ ชั่วโมงการทำงานที่ยาวนานจนแทบขาดใจ เครื่องจักรก็ทำงานตลอดทั้งคืน... เขายังสั่งห้ามไม่ให้พนักงานให้สัมภาษณ์ ในทุกรูปแบบด้วย
Vodyanitsa:"โปรเจกต์เหมันต์" ถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้ผลึกแก้วที่ใช้ในชีวิตประจำวัน ก็แทบจะไม่พอใช้อยู่แล้ว แต่เขาดันคิดจะฮุบส่วนนี้ไป เพื่อเพิ่มกำไรให้ตัวเอง...
Vodyanitsa:ถ้าข่าวลือพวกนี้เป็นเรื่องจริงล่ะก็ ถือว่าผิดกฎอย่างร้ายแรงเลยนะ
Mitya:อย่างนี้นี่เอง ที่แท้คุณก็ได้ยินมาเหมือนกันสินะ
Vodyanitsa:ทำไมล่ะ มีเรื่องแบบนี้จริง ๆ เหรอ?
Mitya:ฮ่าฮ่า เปล่าหรอก ฉันเองก็แค่ได้ยินข่าวลือมาบ้าง แต่ดูเหมือนว่า... เรื่องพวกนี้จะไม่ใช่แค่ข่าวโคมลอยซะด้วยสิ
Mitya:ช่วงนี้ท่าน The Rooster เล่นกดดันกันซะหนักเลย สั่งให้ตรวจสอบเส้นทางของผลึกแก้วทุกรายการ เพื่อนร่วมงานในแผนกพลังงาน ก็เลยหัวหมุนกันไปหมดเพราะเรื่องนี้...
Vodyanitsa:ท่าน The Rooster สนใจเรื่องนี้งั้นเหรอ?
Mitya:ใช่ ถึงผลึกแก้วจะเป็นทรัพยากร ที่ซื้อขายกันได้อย่างอิสระ แต่ถ้าปล่อยให้คนรวยกว้านซื้อไปได้อย่างไม่จำกัด คนที่ต้องหนาวตายก็คือพวกคนจน แบบนี้มันไม่ยุติธรรมชัด ๆ
Mitya:ดูเหมือนว่าเรื่องตรวจสอบโรงงานผลิตอุปกรณ์ Izeka จะต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุดแล้วล่ะ
Mitya:ไม่คิดเลยว่าคุณ Vodyanitsa จะให้ความสนใจเรื่องนอกโรงละครพวกนี้ด้วย ใจดีจริง ๆ เลยนะ
Mitya:ภูตที่ปลีกตัวจากกลุ่มมาส่วนใหญ่ มีท่าทีเมินเฉยต่อมนุษย์มาตั้งนานแล้ว
Vodyanitsa:ในเมื่อยังยินดีที่จะอาศัยอยู่ในเมืองของมนุษย์ ก็ต้องสนใจความวุ่นวายของโลกอยู่แล้วสิ ท่าน The Rooster เองก็เป็นภูตไม่ใช่รึไง?
Vodyanitsa:แต่ฉันก็นึกไม่ถึงเหมือนกันว่า คนที่มีประสบการณ์อย่างเขา จะมาเครียดเพราะ "โปรเจกต์เหมันต์" ตกลงแล้วโปรเจกต์นี้มีไว้เพื่ออะไรกันแน่นะ...
Traveler:(ในที่สุดก็เหมือนจะเข้าประเด็นสำคัญแล้ว...)
Alyosha:Mitya น่าจะรู้สึกได้เหมือนกันว่านี่คือการหยั่งเชิง แต่บรรยากาศการพูดคุยของทั้งสองคนดูชิลมาก ไม่แน่เขาอาจจะยอมบอกอะไรออกมาบ้างก็ได้
Mitya:เฮ้อ ฉันเองก็ปวดหัวเหมือนกัน ถ้างานวิจัยของฉันคืบหน้าเร็วกว่านี้ โปรเจกต์เหมันต์ ก็คงไม่ยืดเยื้อมาจนถึงทุกวันนี้หรอก
Vodyanitsa:ที่แท้ก็เกี่ยวกับงานของคุณเหรอ?
Mitya:ใช่ กรมสรรพาวุธต้องการแหล่งพลังงานรูปแบบใหม่ ที่ไม่ใช่พลังภพแห่งแสง และไม่ใช่พลังธาตุ
Mitya:สิ่งที่สนองความต้องการนี้ได้ในตอนนี้ ก็มีแค่พลังที่แฝงอยู่ใน "สลักดารา" เท่านั้น
Mitya:ตั้งแต่การสกัด การวัดปริมาณ ไปจนถึงความพยายามในการแปรรูป ทุกขั้นตอนล้วนต้องใช้ผลึกแก้ว Kresnik จำนวนมหาศาล
Mitya:การวิจัยค่อนข้างยากลำบาก ยิ่งการวิจัยคืบหน้าไปเท่าไหร่ สภาพของคนที่เข้าร่วมโครงการก็ยิ่งแย่ลงเรื่อย ๆ และมักจะมีอาการเหม่อลอยบ่อย ๆ
Vodyanitsa:จะเป็นเพราะตัวพลังงานเอง มีผลข้างเคียงอยู่แล้วรึเปล่า?
Mitya:ไม่ใช่ ๆ มันไม่มีผลกระทบกับพวกเราหรอก เพราะพลังงานนี้เอาไว้ใช้...
Mitya:อ๊ากกกก รู้แล้ว ๆ อย่ารัดคอฉันสิ แค่ก ๆ... ขอโทษทีนะ เรื่องนี้คงบอกไม่ได้น่ะ
Mitya:ฉันว่าพวกเราแค่เหนื่อยกันเกินไปน่ะ ใช้เวลาวิจัยมาตั้งนาน แต่ดันคืบหน้าได้ช้ามาก ก็ไม่แปลกหรอกที่ทุกคนจะหมดกำลังใจ
Vodyanitsa:ขอโทษนะ ที่ก่อนหน้านี้ฉันไปโกรธคุณ เพราะคุณไม่ได้ตั้งใจฟังละครน่ะ
Mitya:ฮ่า ๆ ไม่เป็นไรหรอก เทียบกับคนที่อยู่ใกล้ชิดท่าน Tsaritsa ฉันชอบตำแหน่งตอนนี้มากกว่า อย่างน้อย ก็ไม่ต้องแบกรับความรับผิดชอบที่สำคัญอะไร
Alyosha:ที่แท้ก็คือจะแปรรูป ให้เป็นพลังงานรูปแบบใหม่งั้นเหรอ?
Traveler:เสียดายที่ไม่ได้ฟังมากกว่านี้
Alyosha:อืม นึกไม่ถึงเลยว่าผ้าพันคอนั้น จะช่วยป้องกันความลับรั่วไหลได้ด้วย
Mitya:แย่แล้ว เวลาผ่านไปนานขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย ฉันต้องไปแล้วล่ะ
Mitya:ขอโทษนะ สรุปแล้ว ก็แทบจะไม่ได้คุยเรื่องโรงละครกันเลย
Vodyanitsa:ไม่เป็นไร ฉันดีใจที่ได้คุยกันนะ สนุกมากเลย
Mitya:ไว้คราวหน้าค่อยว่ากัน อืม... รอให้ความกดดันเรื่องงานลดลงหน่อยแล้ว ฉันค่อยมาตั้งใจชมการแสดงสักรอบนะ
Mitya:เรื่องที่คุยกันที่นี่ในวันนี้ อย่าลืมเก็บเป็นความลับด้วยล่ะ
Vodyanitsa:ก็ไม่เลวนะ
Alyosha:ทำได้ดีมากเลย แต่ไม่รู้ว่าทำไม Mitya ถึงรีบไปขนาดนั้น...
Valeriy:ขออภัย นี่เป็นการตรวจสอบตามปกติ
Traveler:นี่คือ... Valeriy เหรอ?
Valeriy:...
Valeriy:ไปกันเถอะ
Vodyanitsa:ที่แท้ก็ไม่ใช่เพราะเรื่องงาน แต่เป็นเพราะคำนวณเอาไว้แล้วงั้นเหรอว่า Valeriy จะตามมาเจอเขาที่นี่ในอีกยี่สิบห้านาทีพอดีเป๊ะ? คำนวณได้แม่นจริง ๆ...
Alyosha:หนึ่งในงานสำคัญของ "กองพันภารกิจพิเศษ" ก็คือการรับประกันว่าบุคคลสำคัญ จะต้องปฏิบัติตามกำหนดการ "อยู่ตลอดเวลา"
Traveler:ฟังดูเหมือนเป็น "ศัตรูตามธรรมชาติ" ของ Mitya เลยนะ
Vodyanitsa:เอาล่ะ งั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ ขอโทษนะ รบกวนคิดเงินด้วย
Alyosha:งั้นพอดีเลย พวกเราก็จ่ายด้วยเลยละกัน
Nefedov:สวัสดีครับ คุณ Mitya จ่ายเงินก่อนออกไปแล้วครับ
Nefedov:แล้วเขายังฝากมาบอกด้วยว่า เป็นเกียรติมากที่ได้ร่วมดื่มน้ำชากับคุณ Vodyanitsa และเพื่อนทั้งสองคน
Alyosha:นี่มัน...
Traveler:(ที่แท้ก็รู้ว่าพวกเราอยู่ที่นี่สินะ ดูเขาคนนี้จะไม่ธรรมดาเลยแฮะ แล้วเรื่องพลังงานนั่น ตั้งใจพูดให้พวกเราฟังรึเปล่านะ?)
Traveler:(บางทีเนื้องานของเขาอาจไม่ได้เป็นความลับอะไร สิ่งสำคัญจริง ๆ คือการนำพลังงานรูปแบบใหม่นี้ไปใช้งานต่างหาก... อืม อย่างน้อยก็มีแนวทางให้สืบต่อแล้ว)
No text in the selected or fallback locales.
Traveler:(Vodyanitsa กับ Alyosha ต่างก็ไปกันหมดแล้ว วันนี้กลับไปพักผ่อนก่อนละกัน)
Localized evidence
ไปยัง "ร้านอาหารลานสวนเก่า"
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/1639004148BinOutput/Quest/7014.json/JIJKODHIEED/37
701404
7014
true
7