Ghost

Quest Steps

เพลิดเพลินกับ "คืนจันทราธิษฐาน"

Story evidence

Quest flow

1 steps · 22 conversations
Quest flow
1

เพลิดเพลินกับ "คืนจันทราธิษฐาน"

Open step page →
Conversation 1 · 1 linesOpen full page →

No text in the selected or fallback locales.

Conversation 2 · 1 linesOpen full page →

No text in the selected or fallback locales.

Conversation 3 · 62 linesOpen full page →

Jahoda:(โอ๊ะ ถึงบูธของลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็งจะดูเรียบง่าย แต่พอได้เดินดูจริง ๆ กลับรู้สึกว่าน่าสนใจมากเลย)

Jahoda:(ฉันไม่ค่อยได้ไปเกาะ Hiisi สักเท่าไหร่ แต่จะพูดยังไงดี นี่มันคือ... บรรยากาศของวัฒนธรรมโบราณเหรอ?)

Jahoda:(ไม่ว่าจะยังไง ตราบใดที่วัฒนธรรมสร้างเทศกาลใหม่ ๆ ขึ้นมาได้ ฉันก็สนับสนุนเต็มที่เลย!)

Damselette:สวัสดี Jahoda

Jahoda:อ๊ะ! นั่น Columbin... อ๊ะ ท่านเทพจันทรา!

Jahoda:(เกือบไปแล้ว... มีพนักงานร้านอยู่ข้าง ๆ ด้วย เกือบจะหลุดปากแล้วสิเรา... ว่าแต่รองเท้าของเธอมีกลไกอะไรกันนะ? เดินไม่มีเสียงเลยรึเปล่าเนี่ย! อยากได้บ้างจัง!)

Damselette:เธอก็มาเล่นลูกโป่งเหมือนกันเหรอ?

Jahoda:ลูกโป่ง? อ้อ... คุณหมายถึงอันนั้นเหรอ

Jahoda:(ลูกโป่งมีอะไรน่าสนุกกันนะ? ฉันไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วสักหน่อย... คงมีแต่ Aino ที่จะชอบละมั้ง?)

Damselette:อืม พวกสิ่งมีชีวิตตัวน้อย ไม่ค่อยได้เห็นของที่ล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าแบบนี้กัน ฉันเลยตามเสียงที่อยากรู้อยากเห็นของมันมาน่ะ

Damselette:พอดีฉันเพิ่งเรียนรู้เกมใหม่ ๆ เกี่ยวกับลูกโป่งมา เลยอยากจะลองใช้โอกาสนี้ทดสอบดู

Jahoda:เกมใหม่...?

Damselette:สวัสดี

Reetta:อ๊ะ ยินดีต้อนรับกลับบ้านท่านเทพจันทรา คุณมาซื้อลูกโป่งเหรอ?

Damselette:อืม ขอลูกโป่งที่ยังไม่ได้เป่าลมสักหน่อยได้มั้ย?

Reetta:เอ๋? ลูกโป่งที่ยังไม่เป่าลมเหรอ? คุณแน่ใจนะ? ก็... ได้อยู่แล้ว

Damselette:ขอบคุณนะ

Jahoda:(หืม? ลูกโป่งที่ไม่ได้เป่าลมก็เป็นแค่ปลอกยางเองไม่ใช่เหรอ?)

Damselette:Jahoda จะเล่นด้วยกันมั้ย?

Jahoda:หืม? ก็... ก็ได้อยู่หรอก แต่... จะเล่นอะไรกันล่ะ...?

Damselette:รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ

Jahoda:อ่า...

Jahoda:(ฮ่า... ฉันคงไม่ได้พัวพันกับเรื่องยุ่งยากอะไรอีกใช่มั้ยเนี่ย...)

The Knave:เอ๊ะ? เมื่อกี้ฉันเห็น Columbina อยู่แถวนี้นี่นา

Jahoda:(นั่นมัน... ผู้บริหารอันดับที่สี่!! อึก... แต่เธอเคยช่วยพวกเราไว้ตั้งหลายครั้ง รู้สึกว่าจะเป็นคนดีอยู่นะ...)

Jahoda:(เธอมาหา Columbina งั้นเหรอ? ฟู่ว... ถ้างั้นก็รอให้ Columbina กลับมาค่อยแอบชิ่งดีกว่า อยู่กับผู้บริหารแบบนี้ ฉันคงเครียดจนเหงื่อตกแน่ ๆ!)

The Knave:...

Jahoda:(เธอกำลังดูบูธอะไรอยู่นะ? อ๋อ เป็นเครื่องประดับหัวที่ลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็ง ทำขึ้นมาให้ผู้คนได้ลองสวมใส่ เพื่อสัมผัสความรู้สึกของการมีเขามงกุฎ หรือหูสัตว์บนหัวนี่เอง)

Jahoda:(ใครจะไปใส่เครื่องประดับหัวแบบนั้นกัน... น่าอายจะตาย ปกติแค่อุปกรณ์ก็หนักพออยู่แล้ว...)

Jahoda:(เธอใส่มันแล้ว!!)

The Knave:(...แปลกแฮะ รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่บนหัวเลย Lynette ก็รู้สึกแบบนี้ตลอดเลยรึเปล่านะ?)

Zirnytsia:เหมาะกับคุณมากเลย คุณลูกค้า

Zirnytsia:(เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ตอนแรกรู้สึกว่าลูกค้าคนนี้ดูน่ากลัวมาก แต่พอใส่หูนี่เข้าไปแล้ว...! โห... เท่สุด ๆ ไปเลย!)

The Knave:(ฮึ... นาน ๆ ทีจะมีงานเทศกาลแบบนี้ ลองใส่สักหน่อยละกัน)

The Knave:หืม?

Jahoda:(เธอเดินมาแล้ว!)

The Knave:สวัสดี คุณ Jahoda

Jahoda:(อย่าใส่ของพวกนี้แล้วมาคุยกับฉันสิ! ฉันไม่รู้จะมองตรงไหนแล้วเนี่ย!)

Jahoda:เอ่อ... สะ...สวัสดี

The Knave:ฉันกำลังตามหา Columbina เธอเห็นเขาอยู่แถวนี้รึเปล่า?

Jahoda:อ๋อ เขา เมื่อกี้นี้เขา... เอ๊ะ?!!

Damselette:ฮิฮิ

Jahoda:(เดี๋ยวนะ... "เกมใหม่" หรือว่าจะเป็น...!)

Damselette:...เฮ้!

The Knave:!!

Jahoda:...

Jahoda:ทำไมต้องเป็นฉันด้วยเนี่ย!!

The Knave:โจมตีฉันจากด้านหลังเหรอ? นี่เป็นการประกาศสงครามเหรอ? Columbina

Damselette:มาเล่นด้วยกันมั้ย? Arlecchino

Jahoda:(อ๊ะ! พวกเขาจะต่อสู้กันเหรอ? ที่นี่อะนะ?!)

The Knave:ได้เลย แต่ว่า ดูเหมือนจะมีคนอื่นอยากเข้าร่วมด้วยนะ

Jahoda:...! เจ้านาย! เจ้านายที่แสนดีของฉัน! พาฉันออกจากที่นี่เร็วเข้า มันน่ากลัวมากเลย!

Nefer:สวัสดี ขอลูกโป่งสิบลูก... เอ๊ะ ไม่สิ ยี่สิบลูก ไม่ต้องเป่าลมนะ

Jahoda:...เอ๋?

Nefer:คุณเทพจันทรา เตรียมชดใช้ค่าเสียหาย ที่ทำร้ายพนักงานของฉันเมื่อกี้รึยัง?

Damselette:ฮ่าฮ่า ยินดีต้อนรับ Nefer

Nefer:ขอบอกก่อนนะ ต้องแข่งกันอย่างยุติธรรม ห้ามใช้พลังประหลาด ๆ อะไรเด็ดขาด

The Knave:แน่นอนอยู่แล้ว

Nefer:หืม? ยังยืนเหม่ออะไรอยู่อีก? Jahoda เธอไม่อยากอยู่ทีมเดียวกับฉันรึไง?

Jahoda:เอ๋? ฉันด้วยเหรอ?!

Nefer:ก็ใช่น่ะสิ อย่าทำให้ "เคหาสน์แห่งความลับ" ขายหน้าล่ะ

Jahoda:...ฉันก็โดนลากเข้าไปพัวพันกับเรื่องยุ่งยากอีกจนได้!!

Conversation 4 · 94 linesOpen full page →

Kaarina:...ท้องฟ้าแจ่มใส! ฉันชอบท้องฟ้าแจ่มใสมากกว่า!

ตะเกียงวิเศษพูดได้ (?):โอ๊ะ ท่านเทพจันทรา อบอุ่นเหมือนกับดวงอาทิตย์เลยจริง ๆ

ตะเกียงวิเศษพูดได้ (?):งั้นสัตว์ในดวงใจของคุณก็คือ...

ตะเกียงวิเศษพูดได้ (?):แบดเจอร์สุดเก๋ที่น่ารักตัวนี้

Kaarina:ว้าว! ขอบคุณนะ! ตะเกียงวิเศษพูดได้!

ตะเกียงวิเศษพูดได้ (?):ฮ่าฮ่า ขอให้สนุกกับการเล่นนะ ท่านเทพจันทรา

Paimon:Flins? เสียงนี้คือ Flins ใช่มั้ย!

Flins:ชู่ว... ช่วยเก็บเรื่องตัวตนของฉันไว้เป็นความลับด้วยนะ Traveler กับ Paimon ที่รัก

Paimon:คุณ... มาขายน้ำตาลปั้นที่นี่ได้ยังไงเนี่ย?

Flins:ทุกคนต่างมีวิธีสนุกกับเทศกาลของตัวเอง สำหรับคนที่คลุกคลีกับ Abyss และสุสานตลอดเวลา บางครั้งก็อยากเห็น รอยยิ้มแห่งความสุขของคนอื่นบ้างแหละ

Flins:อีกอย่าง ฉันพอจะเข้าใจคนอยู่บ้าง การแจกขนมให้เหมาะกับนิสัยของแต่ละคนแบบนี้ ก็เหมาะกับฉันที่สุดแล้วล่ะ

Paimon:ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้น! คุณไม่กลัวว่า ตัวตนที่แท้จริงของคุณจะถูกเปิดเผยเหรอ?

Flins:หืม? จะเป็นไปได้เหรอ? ในงานคืนจันทราธิษฐานปีนี้ มีเวทมนตร์วิเศษสารพัดชนิดเต็มไปหมด ต้องขอบคุณฝีมือของเหล่าแม่มดผู้ยิ่งใหญ่เลยนะ

Flins:ขนาดคุณ Columbina ก็ยังซ่อนตัวตนอยู่ในนั้นได้ แล้วทำไมฉันจะไม่ใช้โอกาสนี้ สนุกกับค่ำคืนนี้ในฐานะตัวตนที่แท้จริงของตัวเองล่ะ?

Paimon:ก็ได้... ที่คุณพูดก็มีเหตุผล ถ้าใครไม่รู้เรื่อง คงคิดว่าคุณเป็นตะเกียงที่พูดได้จริง ๆ นั่นแหละ...

Flins:ฮ่าฮ่า... ที่คุณทั้งสองมาที่นี่ คงไม่ใช่เพื่อมาตามหาสัตว์ในดวงใจหรอกใช่มั้ย?

Paimon:อ่อ เรื่องมันเป็นแบบนี้... ดูนี่สิ!

Flins:เอ๊ะ นี่มัน... สุดยอดไปเลย วิเศษจริง ๆ

Paimon:อืม เมื่อกี้ฉันเจอ Varka เขาบอกว่าต่างคนต่างวาดมันไม่สนุก เลยจัดการวาดส่วนของคุณให้ซะเลย

Flins:ฮ่าฮ่า... สมกับเป็น Varka เลยนะ ฝีมือการวาดของเขาก็ยังคง... มีเอกลักษณ์เหมือนเดิมเลย

Flins:ถ้างั้นเดี๋ยวฉันจะวาดให้คุณ Albedo สักภาพละกัน

Paimon:เดี๋ยวเหรอ?

Flins:...อะแฮ่ม ยินดีต้อนรับกลับบ้านท่านเทพจันทรา

Paimon:(...! เกือบไปแล้วเชียว...)

Damselette:สวัสดี Flins

Paimon:...มองแค่แวบเดียวก็จำได้เลย!

Flins:ฮ่าฮ่า คุณ Columbina นี่ตาแหลมจริง ๆ เลยนะ ฉันหมายถึง... ขนาดปิดตาอยู่น่ะ

Damselette:ฉันไม่ได้ใช้การมองหรอก แต่ใช้ความรู้สึก ฉันรับรู้ความผันผวนของแรงจันทราผันที่อยู่รอบตัวได้หมดเลย

Flins:สมแล้วที่เป็นเทพจันทรา คุณอยากได้น้ำตาลปั้นสักชิ้นมั้ย?

Damselette:อื้ม รบกวนด้วยนะ

Flins:ได้เลย ฉันจะทำให้เดี๋ยวนี้แหละ

Damselette:...เอ๋?

Flins:มีอะไรเหรอ? คุณ Columbina

Damselette:...เกี่ยวกับสัตว์ในดวงใจฉันน่ะ? พวกเด็ก ๆ ที่ถือน้ำตาลปั้นพากันพูดถึงเรื่องนี้กันทั้งนั้นเลย

Paimon:(อย่าบอกนะว่าเธอมาเพราะเชื่อการทดสอบนี่จริง ๆ น่ะ!)

Flins:อ๋อ ขอโทษที ฉันนี่สะเพร่าจริง ๆ เลย

Flins:คุณพูดถูกแล้วล่ะ คุณ Columbina ในใจของทุกคนล้วนมีสิ่งมีชีวิตมหัศจรรย์อาศัยอยู่ งั้นฉันขอช่วยคุณตามหามันหน่อยได้มั้ย?

Damselette:อืม ได้สิ

Flins:...คุณชอบกลางวันหรือกลางคืน?

Damselette:กลางคืน

Flins:ฤดูใบไม้ผลิ, ฤดูร้อน, ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว คุณชอบฤดูไหนมากที่สุด?

Damselette:ฤดูหนาว

Flins:คุณชอบวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส หรือวันที่ฝนตก? หรือว่าวันที่ฟ้าครึ้ม?

Damselette:ตอนเช้าในวันที่ฝนตก และตอนค่ำในวันที่ฟ้าแจ่มใส

Paimon:(ตอบแบบนี้ได้ด้วยเหรอเนี่ย?)

Flins:ป่า, ทะเลสาบ, มหาสมุทร คุณชอบที่ไหนมากที่สุด?

Damselette:ชอบทั้งหมดเลย

Flins:ถ้าคุณเปิดร้านเล็ก ๆ สักร้าน คุณจะขายอะไร?

Damselette:อืม... แสงจันทร์มั้ง

Paimon:(หูย... อยากได้จัง)

Traveler:ขายราคาเท่าไหร่เหรอ?

Damselette:ไม่ต้องจ่ายเงินหรอก แค่แวะมาเยี่ยมก็พอแล้ว

Flins:อ๋อ ฉันพอจะรู้แล้วว่าสัตว์ในดวงใจของคุณ Columbina คืออะไร

Flins:นี่ รับไว้นะ

Paimon:ว้าว! นั่นภูตจันทรานี่!

Flins:ใช่แล้ว พวกมันคล่องแคล่วและเป็นอิสระ รักทุกสิ่งทุกอย่างบนผืนแผ่นดิน Nod-Krai และคอยช่วยเหลือผู้คน อย่างไม่เห็นแก่ตัวเท่าที่พวกมันจะทำได้

Flins:ไม่มีอะไรที่จะเหมาะสมกับคุณ Columbina ไปมากกว่านี้แล้ว

Damselette:ฮ่า ขอบคุณนะ

Flins:ฮ่าฮ่า ฉันยินดีต้อนรับการมาเยือนของคุณอยู่แล้ว Traveler

Flins:แต่ต้องขอโทษด้วยนะ เราสองคนรู้จักกันมานานแล้ว ไม่ว่าคุณจะตอบอะไรมา คำตอบของฉันก็คงไม่แปลกใหม่อะไรอยู่แล้วล่ะ

Flins:ถ้างั้นลองเปลี่ยนวิธีคิดกันดีกว่า รับน้ำตาลปั้นชิ้นนี้ไว้เถอะ ให้มันเป็นเครื่องยืนยันมิตรภาพระหว่างเราสองคน

Damselette:รูปตะเกียงนี่...

Paimon:เอ่อ... พวก... พวกเธอไปชิมทางนั้นก่อนมั้ย? ฉันอยากเล่นเกมทดสอบสัตว์นั่นอีก! ใช่มั้ย Flins!

Paimon:(เรื่องวาดรูปปล่อยให้เป็นหน้าที่พวกเราเถอะ!)

Damselette:ฉันก็อยากฟังความเห็นของ Paimon เหมือนกัน...

Paimon:อ๊ะ! มะ...มันจะใช้เวลานานเอานะ! ในใจฉันซับซ้อนมากเลย! น้ำตาลปั้น... น้ำตาลปั้นจะละลายหมดก่อนนะ!

Damselette:อืม... ก็ได้

Paimon:ฟู่ว...

Flins:เป็นข้ออ้างที่ฉลาดมากเลยนะ ท่าน Paimon

Paimon:คราวหน้าก็ช่วยพูดอะไรบ้างสิ!

Damselette:...

Damselette:(หวานจัง... เหมือนกับ... รสชาติของ Lakkaberry? แล้วของ Traveler จะมีรสชาติยังไงนะ...)

Kaarina:ทางนี้! ทางนี้! ตะเกียงร้านขายน้ำตาลปั้นอยู่ทางนี้!

Lemetti:มาแล้ว มาแล้ว!

Damselette:(อ๋อ! ใช่แล้ว...)

Damselette:Traveler เรามาแลกกันกินมั้ย?

Traveler:...แลกกัน?

Damselette:อืม ฉันเพิ่งรู้ว่าทำแบบนี้ได้ เลยอยากลองดู ไม่ได้เหรอ?

Damselette:ขอบคุณนะ

Damselette:...

Damselette:อืม... รสเปรี้ยวกว่าของฉันหน่อย มา ฉันจะให้ลองของฉันบ้าง

Damselette:ชิมแค่นี้เองเหรอ?

Damselette:ฮ่าฮ่า... วิเศษไปเลย...

Traveler:อะไรนะ?

This conversation is truncated; open the full page to continue.

Conversation 5 · 48 linesOpen full page →

Katya:"อยากมี Lakkaberry ที่ไม่มีวันกินหมดจัง"...

Katya:เป็นคำอธิษฐานที่เรียบง่ายดีจัง คงจะเป็นของเด็กคนนึงละมั้ง...

Katya:นั่น... ท่าน Lauma "ทูตจันทราขับขาน"?

Lauma:...

Katya:"หวังว่านกกุลาจะไม่กัดฉันอีก"...

Katya:คุณ Lauma... ช่างมีชีวิตที่ยากลำบากจริง ๆ...

วีเซลจอมฉก:♪

Lauma:ได้เลย ฉันจะเขียนให้นะ

สุนัขพิทักษ์ป่า:~

Lauma:อื้ม ฉันจำได้แล้วล่ะ

Damselette:ขนาดในคืนจันทราธิษฐาน เธอก็ยังคงยุ่งอยู่เหมือนเดิมเลยนะ...

Lauma:ก็เป็นการยุ่งที่มีความสุข และช่วยเติมเต็มได้มากเลยล่ะ

Lauma:ทั้งที่คืนนี้เขามงกุฎหนักอึ้ง อีกทั้งแรงกระแทกของกระแสคลื่น จะรุนแรงเป็นพิเศษก็เถอะ...

Lauma:แต่ตอนที่ฉันแขวนแผ่นคำอธิษฐานให้กับเพื่อน ๆ พวกนี้ ฉันกลับรู้สึกสงบอย่างน่าประหลาด

Lauma:ดูสิ เป็นคำอธิษฐานที่งดงามทั้งนั้นเลย

Lauma:...และพวกเราก็ทำให้มันเป็นจริงได้ ด้วยพลังของพวกเราเอง

Damselette:Lauma จะโทษฉันมั้ย? คำตอบจากลึก ๆ ในใจของเธอน่ะ

Damselette:ฉันได้กลับไปบนดวงจันทร์ ก็เพราะการช่วยเหลือของทุกคน แต่ดูเหมือนว่าฉันไม่ได้ทำอะไรเพื่อทุกคนเลย

Lauma:คุณทำได้ดีมากแล้วล่ะ

Lauma:ในฐานะเพื่อนที่ได้รู้เรื่องราวในอดีต และได้เห็นเส้นทางที่คุณผ่านมา ฉันคิดอย่างนี้จริง ๆ นะ

Damselette:แล้วในฐานะทูตจันทราขับขานล่ะ?

Lauma:ฮ่า... การได้สานต่อความปรารถนาของท่านเทพจันทรา ไม่ว่าทูตจันทราขับขานคนไหน ก็ภาคภูมิใจทั้งนั้นแหละ

Damselette:ขอบคุณที่พูดแบบนี้นะ Lauma

Lauma:แต่ว่า...

Damselette:หืม?

Lauma:ถ้าจะพูดความจริงโดยไม่โกหกหรือปิดบังอะไร ก็มีความรู้สึกหนึ่งที่ยังสะกิดใจฉันอยู่

Lauma:คงเป็นความอาลัยอาวรณ์ละมั้ง

Lauma:ดวงจันทร์ที่คุณจะไป กับดินแดนแห่งนี้ ถูกขวางกั้นด้วยท้องฟ้าจอมปลอม

Lauma:ดูเหมือนว่าครั้งนี้ คนที่ยังเงยหน้ามองดวงจันทร์อยู่เป็นระยะ ก็คงเหลือแค่พวกเราแล้วสินะ

Damselette:ฉันจะคิดถึงเธอนะ Lauma จะคิดถึงทุกคนเลย

Lauma:อืม...

Damselette:ฉันจะลองคิดหาวิธีดูอีกที ว่าจะถ่ายทอดคำพูดของฉันได้ด้วยวิธีไหนบ้าง

Lauma:อย่างเช่น แรงจันทราผัน?

Lauma:ฉันเคยได้ยิน Jahoda พูดถึงวิธีส่งสัญญาณด้วยคลื่นยาว คลื่นสั้น หรือแสงที่มีความเข้มสูง แสงที่มีความเข้มต่ำอะไรทำนองนั้น

Damselette:อืม จะจำยากไปมั้ยนะ?

Lauma:ให้เตรียมสมุดรหัสล่วงหน้าไว้เหรอ... ฮ่า แบบนั้นไม่เข้ากับคุณเลยจริง ๆ

Lauma:แต่ Columbina ต้องหาวิธีการติดต่อกับทุกคน ในแบบของตัวเองได้แน่นอน

Lauma:พอคิดแบบนี้แล้ว ก็ไม่ได้เศร้าขนาดนั้นแล้วล่ะ

Damselette:เพราะเชื่อใจฉันเหรอ?

Lauma:อืม ฉันเชื่อใจคุณ และเชื่อในพลังแห่งความจริงด้วย

Lauma:ส่วนใหญ่แล้ว การหลอกลวงนั้นง่าย ส่วนความจริงนั้นเจ็บปวดกว่ามาก แต่ก็เพราะแบบนี้แหละ ความจริงถึงได้ชนะการหลอกลวงได้

Lauma:ความคิดและความรักที่คุณหว่านไว้ จะต้องทะลุผ่านม่านจอมปลอมให้เราได้เห็นอย่างแน่นอน

Damselette:ขอบคุณ... งั้นช่วยเอาคำอธิษฐานของฉันไปแขวนไว้ด้วยนะ

Lauma:นี่คือ...

Damselette:หวังว่าผู้คนในโลกใต้แสงจันทร์ จะได้พบที่พักพิงของตัวเอง และหวังว่าจะได้พบกับเพื่อน ๆ อีกครั้งในอนาคตนะ

Damselette:คำอธิษฐานสองข้อ... จะโลภไปหน่อยมั้ยนะ?

Lauma:จะเป็นไปได้ยังไง? ข้อที่สองนั่นเป็นคำอธิษฐานของพวกเราทุกคนต่างหาก

Lauma:ฉันจะอธิษฐานต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าวันนั้นจะมาถึง

Conversation 6 · 60 linesOpen full page →

Jacek:..."การผจญภัยหมุนวน" "การผจญภัยหมุนวนของ Dodoco"!

Jacek:อ๋า ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ท่านเทพจันทรา

Damselette:นี่คืออะไรเหรอ?

Jacek:อ๋อ นี่เป็นกิจกรรมความบันเทิง ที่ได้รับการสนับสนุนจากแม่มดผู้ยิ่งใหญ่ ทำให้คุณได้ขึ้นไปนั่งบน Dodoco ที่นุ่มนิ่ม แล้วไปสัมผัสการผจญภัยที่ไม่มีวันลืม!

Jacek:(ถึงฉันจะแค่พูดตามบทก็เถอะ... แม่มดที่ว่าเป็นใครกันนะ? แล้ว Dodoco มันเป็นสิ่งมีชีวิตแบบไหนกัน?)

Damselette:ฉันอยากจะลองเล่นดู

Jacek:ไม่มีปัญหา อืม... แต่ว่า คุณมาคนเดียวเหรอ?

Damselette:มาคนเดียวไม่ได้เหรอ?

Jacek:ไม่ใช่อย่างนั้น แต่ที่นั่งของ Dodoco จะรองรับผู้โดยสารได้สองคน คุณมีเพื่อนที่อยากจะชวนมาเล่นด้วยรึเปล่า?

Damselette:เพื่อน...

Damselette:...!

Paimon:...เท่านี้ก็เรียบร้อยแล้วเนอะ ต่อไปก็แค่ให้เพื่อน ๆ ที่เหลือวาดภาพลงไปด้วย

Paimon:เราต้องระวังตัว อย่าให้ Columbina จับได้ด้วยนะ...

Damselette:...Traveler

Paimon:...!

Traveler:อะ...อะไรเหรอ?

Damselette:ไปเล่นอันนั้นกับฉันหน่อยได้มั้ย?

Traveler:(Dodoco หมุนวน? อ่า... ต้องนั่งสองคนสินะ)

Traveler:ได้สิ

Damselette:อื้ม ไปกันเถอะ

Traveler:เอ่อ รอเดี๋ยวนะ!

Paimon:(...ไม่มีปัญหา! ฉันจะรับผิดชอบส่งมอบสิ่งนี้ให้ถึงมือทุกคนเอง เธอไปเถอะ ไม่ต้องห่วง!)

Traveler:(ฝากด้วยนะ!)

Damselette:หืม...?

Damselette:อืม ดูเหมือนจะต่อแถวกันทางนั้นนะ...

Jacek:ทั้งสองคนนั่งให้เรียบร้อยนะ ระหว่างการเดินทางโปรดระวังความปลอดภัย และอย่าออกจาก Dodoco ที่กำลังหมุนอยู่เด็ดขาด

Jacek:งั้น... ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพนะ!

Traveler:(Alice... สร้างของแปลก ๆ และสนุกได้ตลอดเลยจริง ๆ...)

Damselette:...

Traveler:รู้สึกยังไงบ้าง?

Damselette:ก็ดีนะ เหมือนเส้นทางภูตจันทราเลย

Damselette:บางครั้งพวกภูตจันทราก็จะบินวนรอบตัวฉันแบบนี้ พร้อมกับบรรเลงทำนองอันไพเราะด้วย

Traveler:ฟังดูน่ารักจังนะ

Damselette:ใช่แล้ว ฉันจะต้องคิดถึงพวกเขาแน่ ๆ

Traveler:(...)

Traveler:(บนดวงจันทร์... จะมีอะไรอยู่กันนะ? แม้แต่ Columbina เองก็คงไม่รู้สินะ...)

Traveler:เธอ... กลัวมั้ย?

Damselette:กลัวสิ

Traveler:...

Damselette:ก่อนหน้านี้ก็เคยกลัวบ้าง แต่ไม่เหมือนกับความกลัวตอนนี้น่ะ

Damselette:...รู้มั้ย? ในช่วงที่ "หายไป" ฉันได้เห็นสิ่งที่น่าสนใจมากมายเลย

Damselette:ฉันได้เห็นท่าทีที่แตกต่างของ "ลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็ง" ที่มีต่อฉัน และครอบครัวของพวกเขา ได้เห็นวิธีการแสดงมิตรภาพ ในรูปแบบที่ฉันไม่เคยคิดมาก่อน

Damselette:ตอนแรกฉันสงสัย ว่าทำไมพวกเขาถึงเคารพบูชาเทพเจ้าอย่างเคร่งครัด แต่กลับมอบความรู้สึกที่แท้จริง และอบอุ่นที่สุดให้แก่กันและกัน

Damselette:พอเวลาผ่านไป ฉันก็ค่อย ๆ รู้ว่าพวกเขาต่างไว้ใจซึ่งกันและกัน และเชื่อว่าอีกฝ่ายจะยอมรับในตัวตนทั้งหมดของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นส่วนที่ดีหรือส่วนที่ไม่ดีก็ตาม

Traveler:เพื่อน ๆ เอง ก็จะยอมรับในตัวเธอทุกอย่างเหมือนกัน

Damselette:ฉันรู้ รู้ตั้งแต่ตอนที่พวกเธอเรียกชื่อของฉันแล้ว

Damselette:สิ่งที่ฉันกลัวในตอนนี้ก็คือตอนจบ กลัวว่าคืนนี้ที่ฉันเพิ่งได้มันมาจะจบลง

Traveler:มันไม่จบลงหรอก...

Damselette:หืม...?

Damselette:...

Damselette:ขอบคุณที่พูดกับฉันแบบนี้นะ หรือต้องบอกว่า... ขอบคุณที่รับฟังฉันนะ

Damselette:ไม่ต้องห่วงนะ ความกลัวและสิ่งไม่รู้ทำร้ายฉันไม่ได้หรอก ตอนนี้ฉัน... มีสมบัติที่แข็งแกร่งกว่ามันแล้วล่ะ

Damselette:ฉันแค่... อยากให้เธอจดจำตัวตนที่แท้จริงของฉัน ในคืนสุดท้ายนี้

Jacek:ผู้โดยสารทุกท่าน การผจญภัยของ Dodoco ได้สิ้นสุดลงแล้ว กรุณาออกจากที่นี่อย่างเป็นระเบียบ และกลับมาใหม่ครั้งหน้านะ!

Jacek:...หืม? คุณทั้งสอง ยังไม่อยากให้การเดินทางนี้สิ้นสุดลงเหรอ?

Jacek:ฮ่าฮ่า วางใจเถอะ ยังมีการเดินทางครั้งต่อไปรอพวกคุณอยู่เสมอนะ

Conversation 7 · 12 linesOpen full page →

Alice:มีพรสวรรค์นี่!

Alice:ดูเหมือนจะยากอยู่นะ ใช่มั้ย? ลองทำความคุ้นเคยกับระยะการโจมตีของ Jumpy Dumpty คุณต้องทำได้แน่!

Alice:เป็นไง ๆ?

Damselette:"Jumpy Dumpty" อาจจะควบคุมได้ไม่เป็นธรรมชาติเท่าแรงจันทราผันก็จริง แต่มันก็มีความสนุกที่คาดเดาไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

Damselette:อาจจะเป็นเพราะ... ความรู้สึกแปลกใหม่มั้ง?

Alice:ดีเลย แล้วความรู้สึกตอนที่ระเบิดเจ้าพวกน่ารำคาญนั่นให้ราบล่ะ?

Damselette:ก็ไม่เลวนะ

Alice:รู้สึกผิดมั้ย?

Damselette:อืม หมายถึงอะไรเหรอ?

Alice:เยี่ยมมาก! ตอบคำถามทั้งสามข้อได้ดีมาก ผ่านการทดสอบความปลอดภัยแล้วล่ะ! ทีนี้ฉันก็มอบระเบิดพิเศษนี้ เป็นของที่ระลึกให้คุณอย่างสบายใจแล้วล่ะ

Alice:จำไว้นะ ถ้ามีสิ่งชั่วร้ายอยู่บนดวงจันทร์ ก็ใช้ระเบิดจัดการพวกมันให้หมดเลย!

Damselette:ได้เลย

Conversation 8 · 40 linesOpen full page →

Varka:...จะว่าไม่ยุติธรรมก็ไม่ได้ปะ

Varka:ก็ในเมื่อเสียงของเธอดังขึ้นในหัวฉันเอง แล้วจะให้อธิบายกับพวกเด็ก ๆ ยังไงล่ะ?

Varka:"เวทมนตร์" ก็ไม่สามารถอธิบายได้ทุกอย่างสินะ...

Damselette:เจอปัญหาเหรอ?

Varka:อ๊ะ คุณ Columbina! ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก...

Nicole:มาได้จังหวะพอดีเลย! คุณ Columbina รอเดี๋ยวก่อนนะ

Nicole:อัศวินที่อ้างตนว่าเที่ยงธรรมคนนี้ ตอบคำถามให้ฉันพอใจไม่ได้เลย ฉันมีเรื่องเล็กน้อย อยากจะฟังการตัดสินใจของคุณหน่อย

Varka:อะแฮ่ม นี่ฉันยังอุตส่าห์ออกจาก "เรือธง" มาช่วยแก้ปัญหาให้คุณ Nicole เลยนะ

Damselette:ทำไมเหรอ?

Nicole:ฉันกับ Alice ใช้เวทควบคุมระยะไกลที่มีหลักการคล้าย ๆ กัน แล้วก็ปรากฏตัวในตลาดเทศกาล ด้วยรูปลักษณ์ของ Dodoco เหมือนกัน...

Nicole:อ้อเพิ่มอีกหน่อย ที่จริงก็มีข้อแตกต่างอยู่นิดนึง

Nicole:Alice ปรับท่าทางการกระดิกหางของ Dodoco ในขณะที่หมุนตัวเป็นพิเศษ เพื่อให้ Dodoco ของหล่อนมีความสง่างาม และความลึกลับของแม่มดเหมือนกับตัวเอง

Nicole:ฉันมองว่าแบบนี้มันเกินความจำเป็น พูดไปก็ไม่มีใครจะสนใจหรอก

Nicole:น่าจะบอกว่า ถ้ามีคนจ้องหาง Dodoco ไม่หยุด นั่นต่างหากที่เป็นเรื่องแปลกประหลาดที่ควรให้ความสนใจ

Nicole:งั้นตอนนี้เราก็รู้กันแล้วว่าไม่เกี่ยวกับหาง แล้วทำไม Dodoco ของ Alice ถึงได้รับอนุญาตให้ต้อนรับเด็ก ๆ ที่มาเล่นในคืนจันทราธิษฐาน แต่ฉันกลับทำไม่ได้ล่ะ?

Damselette:เสียงของคุณ Nicole ดังเข้ามาในหัวเองน่ะ...

Varka:เห็นมั้ย! เป็นอย่างที่ฉันบอกเลย

Nicole:...

Varka:คุณ Nicole?

Nicole:อื้อ... ฉันยอมไม่ได้

Nicole:ถึงฉันจะรู้ว่าคำพูดแบบนี้ ไม่ต่างอะไรกับเด็กคนอื่น ๆ ที่งอแงกับพ่อแม่ แต่พอมาคิดดูดี ๆ ก็น่าอายอยู่เหมือนกัน...

Nicole:แต่พูดออกไปแล้ว ถ้าตอนนี้จะกลับคำพูด ก็จะยิ่งทำให้น่าอายมากกว่าเดิมอีก

Nicole:เมื่อกี้ฉันแค่เผลอเปรียบเปรยไปเฉย ๆ... แต่ถ้าพูดถึงอายุจริงละก็ ฉันแก่กว่าพวกคุณเยอะเลยนะ...

Damselette:คุณ Nicole อยากให้มีคนมาเล่นเกมที่คุณเตรียมมาเหรอ?

Nicole:เกมน่ะไม่สำคัญหรอก ฉันก็แค่ขอยืมของที่มีอยู่แล้วจาก Alice มาเล่นเฉย ๆ หล่อนเองก็คงไปขอคนอื่นมาอีกทีเหมือนกันนั่นแหละ

Nicole:สิ่งสำคัญคือ ฉันอยากรู้ความรู้สึกของทุกคน หลังจากได้รับรางวัลในเกมต่างหาก! แต่อย่างที่พวกคุณบอก ฉันถามตรง ๆ ไม่ได้นี่นา...

Nicole:ฉันอุตส่าห์อดทนเก็บกลั้นความรู้สึกมาตั้งนาน ความรู้สึกอึดอัดนี้ไม่มีที่ให้ระบายออกมาเลย

Nicole:ทั้ง ๆ ที่ในที่สุดก็มาถึงเทศกาลที่เหมาะสมแล้ว และมีโอกาสที่จะพาผู้คนไปพบกับสมบัติล้ำค่าแล้วแท้ ๆ...

Damselette:ขอฉันเล่นด้วยได้มั้ย? ถึงจะไม่รับประกันว่าจะได้รางวัลก็เถอะ...

Nicole:คุณตกลงจะเล่นเหรอ?

Damselette:อืม ฉันอยากลองดู

Nicole:งั้นจะมัวคุยอะไรอยู่อีกล่ะ? รีบมาเล่นกันเลยเถอะ

Varka:(...ดูเหมือนฉันจะถูกผู้หญิงสองคนเมินซะแล้วสิ ฮ่าฮ่า)

Nicole:แม้ว่าฉันจะรู้ว่าการพูดแบบนี้...

Nicole:เหมือนเด็กน้อยที่กำลังอ้อนพ่อแม่เลย...

Nicole:ก็ไม่ต่างอะไรกับการงอแง...

Nicole:พอคิดดูดี ๆ ก็น่าอายอยู่นะ...

Nicole:แต่พูดออกไปแล้ว...

Nicole:ถ้าตอนนี้จะกลับคำพูด...

Nicole:ก็จะยิ่งทำให้น่าอายมากกว่าเดิมอีก

Conversation 9 · 14 linesOpen full page →

Nicole:ยินดีด้วยนะ! คุณ Columbina คุณใช้สติปัญญา ฝ่าฟันอุปสรรคมากมายที่ขวางอยู่ข้างหน้า และผ่านบททดสอบแห่งโชคชะตาไปได้สำเร็จแล้ว

Damselette:โชคชะตาเหรอ?

Nicole:ไม่เป็นไร ถ้าชอบความไพเราะแบบบทกวี คุณก็เปลี่ยนเป็นคำว่า "ลมหนาว" "รุ่งอรุณ" อะไรแบบนี้ตามใจชอบได้เลย...

Nicole:ขอแค่คุณสนใจ จะเปลี่ยนเป็น "Dodoco" ก็ได้นะ แต่ฉันไม่มีเวลามาช่วยคุณคิดแล้วนะ

Nicole:ความหวังทั้งหมดของฉัน รวมอยู่ที่นี่แล้วล่ะ

Damselette:เปิดตอนนี้ได้เลยมั้ย?

Nicole:นี่คุณทำฉันตื่นเต้นไปหมดแล้วเนี่ย ถือว่าขอร้องเถอะนะ เลิกพูดและรีบเปิดได้แล้ว

Damselette:...

Damselette:ว้าว... เป็นรูปปั้นที่ทั้งคลาสสิกและน่ารักมากเลย ขอบคุณนะ คุณ Nicole ฉันจะเก็บรักษามันไว้อย่างดีเลย

Nicole:อ่า ปลื้มใจจัง...

Nicole:ฉันขอขอบคุณจากใจจริงนะ คุณ Columbina

Nicole:ขอบคุณที่เต็มใจสละเวลาอันมีค่าของคุณให้ฉัน และช่วยทำให้ความปรารถนาของฉันเป็นจริง

Damselette:เกรงใจเกินไปแล้ว

Damselette:ฉันรู้ว่าพวกคุณทำอะไรให้ฉันมากมาย ฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายได้รับของขวัญมาตลอด...

Conversation 10 · 93 linesOpen full page →

Barbeloth:ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ท่านเทพจันทรา

Barbeloth:หืม? ท่านเทพจันทราตัวจริง Alice พูดไว้ไม่ผิดเลย คืนจันทราธิษฐานครั้งนี้มีอะไรน่าสนใจอยู่จริง ๆ ด้วย

Damselette:...ตัวนี้ก็พูดได้เหรอ

Barbeloth:สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันคือแม่มดอักษร "B" จากสมาคมแม่มด Barbeloth Trismegistus

Damselette:สวัสดี ฉันคือ Columbina Hyposelenia

Barbeloth:Hyposelenia... อืม เป็นชื่อที่ดีนะ

Barbeloth:คุณ Columbina มาที่นี่เพราะสนใจ "การทำนาย" ของแม่มดเหรอ?

Damselette:การทำนาย... เหมือนตอนที่ลูกหลานจันทราน้ำค้างแข็ง เคยถามฉันว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตรึเปล่า?

Barbeloth:ถ้ามองจากมุมมองของผู้ถาม ก็อาจจะคล้าย ๆ กันนะ

Barbeloth:อยากเข้าใจการเดินทางที่ยังไม่รู้ตรงหน้า อยากคลี่คลายความสงสัยในใจ อยากปลอบโยนความสับสนในอก... นี่แหละคือประโยชน์ของการทำนาย

Damselette:การเดินทาง... ที่ไม่รู้...

Barbeloth:แน่นอน ถ้าจะดู "โชคชะตา" แล้วละก็ ศาสตร์แห่งดวงดาวน้ำจะแม่นยำกว่า

Barbeloth:แต่การทำแบบนั้นไม่ง่ายเลย และดูจะไม่เหมาะกับบรรยากาศงานเทศกาลด้วย บางครั้งการไม่รู้ "โชคชะตา" ที่แม่นยำขนาดนั้นก็น่าจะดีกว่า

Barbeloth:เพราะงั้น ฉันจะใช้ "ไพ่จันทราเร้นลับ" ที่เหมาะกับเทศกาลและถูกใจคนหนุ่มสาวมากกว่า มาทำนายดวงให้คุณแทนละกัน

Damselette:"ไพ่จันทราเร้นลับ"...

Barbeloth:ใช่แล้ว เทียบกับศาสตร์แห่งดวงดาวน้ำแล้ว มันแค่จะแสดงให้ผู้ถามเห็นแนวโน้ม และความเป็นไปได้ของเรื่องราวหนึ่งเท่านั้น

Barbeloth:ผู้คนมักจะชอบคำที่ว่า "ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการกระทำ" การมองเห็นอนาคตที่ไกลเกินไปหรือชัดเจนเกินไป ก็อาจทำร้ายร่างกายและจิตใจของเราเหมือนกัน

Damselette:ฉันอยากลองดู

Barbeloth:ได้อยู่แล้ว งั้นเชิญนั่งได้เลย คุณ Columbina

Barbeloth:คุณ Columbina มีคำถามอะไรอยากจะถามเป็นพิเศษรึเปล่า?

Damselette:อืม... งั้นก็ตามที่คุณว่าละกัน ฉันขอถามเกี่ยวกับแนวโน้มของเรื่องต่าง ๆ ละกัน

Barbeloth:อ๋า ไม่มีปัญหา งั้นฉันจะใช้การวางไพ่แบบพื้นฐานของ "ไพ่จันทราเร้นลับ" มาทำนายให้คุณเอง

Barbeloth:ผ่อนคลายไว้ นึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว และสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคตในใจ ฉันจะเป็นคนสับไพ่ให้เอง

Damselette:...

Barbeloth:คุณอยากตัดไพ่เองมั้ย?

Damselette:ให้คุณเป็นคนตัดดีกว่า

Barbeloth:ไม่มีปัญหา เพื่อให้ผู้ถาม หรือก็คือคุณ Columbina เข้าใจได้ง่าย ๆ ฉันจะใช้มุมมองของคุณเป็นหลัก ในการอธิบายไพ่ละกัน

Barbeloth:ตอนนี้ ขอให้คุณ Columbina จั่ว "ไพ่จันทราเร้นลับ" ใบแรก มันจะถูกวางไว้ในตำแหน่ง "โชคชะตา" เพื่อเป็นฐานของการทำนายครั้งนี้

Damselette:...

Barbeloth:โปรดจั่วไพ่จันทราเร้นลับใบที่สอง มันจะถูกวางไว้ในตำแหน่ง "อดีต" เพื่อสรุปเรื่องราวในอดีตของคุณ

Barbeloth:ทีนี้จั่วไพ่ "ไพ่จันทราเร้นลับ" ใบที่สาม มันจะถูกวางไว้ใน "ปัจจุบัน" เพื่อตีความสถานการณ์ตอนนี้ของคุณ

Barbeloth:จากนั้นก็มาถึงใบสุดท้าย ที่จะถูกวางไว้ใน "อนาคต" เพื่อเป็น... หืม?

Damselette:หืม? นี่คือ... การผันผวนของแรงจันทราผัน?

Barbeloth:น่าสนใจจริง ๆ ผู้พยากรณ์อย่างฉัน ยังไม่เคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาก่อนเลย ดูเหมือนว่าจะมีไพ่ใบนึงได้รับผลกระทบบางอย่าง จนออกจากที่ที่มันควรจะอยู่นะ

Damselette:...

Barbeloth:เป็นไงบ้าง? คุณ Columbina นี่ดูเหมือนจะเป็นการชี้นำจากโชคชะตาเลยนะ

Barbeloth:แน่นอนว่าถ้าคุณจะปฏิเสธผลลัพธ์ของไพ่ใบนี้ และอยากจะเลือกไพ่ "อนาคต" ด้วยตัวเอง ก็ทำได้เหมือนกันนะ

Damselette:...ไม่ ไม่ต้องแล้ว ใช้ใบนี้แหละ

Barbeloth:เป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญมาก ขนาดฉันยังรู้สึกตื่นเต้นกับผลลัพธ์ของการทำนายครั้งนี้เลย

Barbeloth:ถ้าอย่างนั้น มาเปิดดู "ไพ่จันทราเร้นลับ" ในตำแหน่งต่าง ๆ ของชุดไพ่ทีละใบกันเถอะ

Damselette:ได้

Barbeloth:อันดับแรกคือ "โชคชะตา" อ๋า ไม่แปลกใจเลย ไพ่ที่แสดงถึงโชคชะตาของคุณคือ "The Moon"

Damselette:The Moon...

Barbeloth:ใช่แล้ว บางครั้งมันเป็นตัวแทนของความจริง บางครั้งก็เป็นตัวแทนของการหลอกลวง ความสงบจอมปลอม ภัยพิบัติที่แตกสลาย และพลังแห่งการเปลี่ยนแปลงโลก

Barbeloth:เมื่อ "The Moon" อยู่ในตำแหน่งโชคชะตา แสดงว่าโชคชะตาของคุณไม่ได้เป็นอย่างที่เห็น แต่อาจมีด้านที่มองไม่เห็นซ่อนอยู่ก็ได้

Barbeloth:มันเป็นสัญลักษณ์ของการเดินทาง ที่ต้องฝ่าฟันผ่านม่านหมอก เส้นทางที่เต็มไปด้วยความไม่แน่นอน การหลอกลวง และการเผชิญหน้ากับความท้าทายในจิตใจ

Damselette:ฉันไม่เข้าใจเลย...

Barbeloth:ฮ่าฮ่า ไม่ต้องรีบร้อนไปหรอก เราเพิ่งเปิดไพ่ใบแรกเอง มันเป็นการกำหนดโทนของการอ่านที่จะตามมา และการทำนายต่อจากนี้ก็จะชัดเจนยิ่งขึ้น

Barbeloth:ถ้าอย่างนั้น ช่วยเปิดไพ่ใบที่สองที่หมายถึง "อดีต" ทีสิ

Damselette:...

Barbeloth:อ๋อ เป็นไพ่ "The Hermit" น่ะ แต่ว่ามันกลับหัวนะ

Damselette:กลับหัว?

Barbeloth:อืม "The Hermit" เป็นตัวแทนของความโดดเดี่ยว การใคร่ครวญ และการแสวงหาความจริง ส่วนในตำแหน่งกลับหัว หมายถึงการแยกตัว การไม่พบความจริง และการหลงเดินผิดทาง

Barbeloth:เมื่อพิจารณารวมกับ "The Moon" ในตำแหน่งโชคชะตา การปรากฏของ "The Hermit" กลับหัวในตำแหน่งอดีต จะหมายถึง...

Barbeloth:ตัวคุณในอดีตเลือกที่จะอยู่อย่างโดดเดี่ยว แต่การเลือกนี้ไม่ได้เกิดจากความกลัวหรือความหยิ่งยโส แต่มีเหตุผลที่คนอื่นมองไม่เห็นต่างหาก

Barbeloth:คุณคลำหาทางอยู่ในความมืดที่ไร้การชี้นำเพียงลำพัง แต่กลับหาทางไม่เจอ จนพลัดหลงเข้าสู่เส้นทางที่ผิด และดูเหมือนว่าจะไม่ใช่แค่ครั้งเดียว

Damselette:(หมายถึงที่ฉันไม่ได้อยากเป็นเทพเจ้า แต่กลับกลายเป็น "Kuutar" และหลังจากนั้นก็เข้าร่วม "Fatui" เพราะต้องการที่พักพิงงั้นเหรอ?)

Barbeloth:คำตอบของคำถามนี้ บางทีอาจมีแค่ Columbina เท่านั้นที่รู้

Barbeloth:แต่ไม่เป็นไร นั่นเป็นเรื่องราวที่คุณวางไว้ใน "อดีต" แล้ว งั้นเรามาดูว่า "ปัจจุบัน" เป็นยังไงดีกว่ามั้ย?

Barbeloth:ว้าว เป็นไพ่ "The Lovers" นี่เอง เป็นหนึ่งในไพ่ที่น่าสนใจในชุด "ไพ่จันทราเร้นลับ" เลยนะ

Damselette:มันหมายถึงอะไรเหรอ?

Barbeloth:นี่หมายถึงว่าตอนนี้คุณ Columbina ได้สัมผัสประสบการณ์ทางอารมณ์ที่ไม่เคยมีมาก่อน ความสุขจากการเชื่อมโยงจิตวิญญาณกับผู้อื่น การพบเจอที่ล้ำค่าและงดงาม

Damselette:อืม ช่วงนี้ฉันได้เจอเพื่อนใหม่เยอะมากเลย ทุกคนดีกับฉันมาก ฉันชอบพวกเขามากเลยล่ะ

Barbeloth:ฟังดูดีจังเลย ฉันดีใจด้วยนะ ไพ่ "The Lovers" ยังสื่อถึงการตัดสินใจครั้งสำคัญและการจากลา ฉันเดาว่านี่คงหมายถึง...

Damselette:อืม... การกลับไปยังดวงจันทร์...

Barbeloth:ฉันเข้าใจคุณนะ คุณ Columbina การต้องจากลากับเพื่อนไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

Barbeloth:แต่ไม่ต้องกังวลไป นี่ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของการเดินทางหรอก ยังมีเรื่องราวอีกมากมายรออยู่ข้างหน้าเสมอ และ "อนาคต" ก็ยังคงรออยู่ตรงนั้นนะ

Damselette:"อนาคต"...

Barbeloth:ฮิฮิ ในที่สุดก็ได้เวลาเปิดไพ่ลึกลับใบนี้แล้วสินะ ทำไมมันถึงโผล่ขึ้นมา และต้องการจะบอกอะไรกับคุณ Columbina กันนะ?

Damselette:อื้ม ฉันพร้อมแล้วล่ะ

Barbeloth:ดีล่ะ งั้นเรามาเปิดไพ่ที่วางอยู่ในตำแหน่ง "อนาคต" ใบนี้กันเถอะ

Barbeloth:อ่า...

Damselette:มีอะไรเหรอ? คุณ Barbeloth

Barbeloth:มันเป็นไพ่ "Death" น่ะ

Damselette:...

Damselette:ฟังดูไม่ค่อยดีเลย

Barbeloth:ก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะตีความมันยังไงนะ คุณ Columbina

Barbeloth:จริงอยู่ที่มันอาจหมายถึงความตายที่เจ็บปวด จุดจบที่สมบูรณ์ แต่ในขณะเดียวกันก็หมายถึงการเกิดใหม่ด้วย

Barbeloth:อย่าลืมสิว่าไพ่โชคชะตาของคุณคือ "The Moon" นะ คุณ Columbina มันทำให้อนาคตของคุณ มีความหมายที่หลากหลายขึ้นนะ

Damselette:แต่จุดจบ... มันหลีกเลี่ยงไม่ได้ใช่มั้ย?

Barbeloth:ก็อย่างที่ฉันบอก การทำนายด้วยไพ่ เป็นแค่แนวโน้มและคำแนะนำเท่านั้น มันไม่ได้เป็นตัวกำหนดจุดจบที่แน่นอนหรอก

Barbeloth:งั้นฉันขอสรุปให้ฟังอีกครั้งนะ

Barbeloth:ในชีวิตก่อนหน้านี้ของคุณ Columbina คุณอาจหลงเดินผิดทางเพราะความสับสน แต่คุณในตอนนี้ได้รับพลัง และการเชื่อมโยงใหม่แล้ว

Barbeloth:และในตอนนี้ คุณกำลังเผชิญกับการตัดสินใจที่สำคัญ การตัดสินใจครั้งนี้อาจเกี่ยวข้อง กับการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในอนาคต

Barbeloth:การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ อาจเป็นจุดจบของทุกสิ่ง หรือเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่างก็ได้

Barbeloth:แต่จำไว้ว่า... ทุกสิ่งทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปเพราะ "The Moon" ในโชคชะตาของคุณ สิ่งที่คุณต้องทำ คือมองให้เห็นความจริง และเผชิญหน้ากับจิตใจของตัวเอง

Damselette:ความจริง... จิตใจ...

Damselette:ขอบคุณนะ คุณ Barbeloth

Barbeloth:ไม่เป็นไรหรอก คุณ Columbina บางคนไม่ชอบดูดวง เพราะไม่อยากเห็นจุดจบที่ไม่ดี

Barbeloth:แต่ฉันมองออกว่าคุณไม่เหมือนกัน ไม่ว่าผลลัพธ์ของการทำนายจะเป็นแบบไหน ก็ไม่สั่นคลอนการตัดสินใจในใจของคุณได้หรอก

This conversation is truncated; open the full page to continue.

Conversation 11 · 22 linesOpen full page →

Metta:ทั้งที่ฉันเล็งมันไว้แล้วแท้ ๆ...

Dori:เฮ้อ เสียดายจัง ลูกค้าตัวน้อยคนนี้ ฉันก็เห็นเหมือนกัน เห็นชัด ๆ เลย เมื่อกี้อีกแค่นิดเดียวเลยจริง ๆ นะ...

Metta:ไม่ใช่ ไม่ใช่! มันหลบไปได้ตอนที่ฉันกำลังจะคล้องโดนมันพอดี!

Dori:ตอนกำลังจะคล้องโดนมัน?

Metta:ใช่! กบกระดาษตัวนี้ มันขยับได้!

สายธาร:...

Dori:โอ๊ะ แหม ดูเธอพูดเข้าสิ กบกระดาษจะขยับได้ยังไงกัน? นอกเสียจากว่าโลกนี้จะมีเวทมนตร์จริง ๆ น่ะ

Dori:ถ้าเจ้าของร้านตัวเล็ก ๆ อย่างฉันรู้เวทมนตร์วิเศษขนาดนั้นจริง ๆ ก็คงไม่เอาไปใช้กับกบกระดาษหรอก... สู้ทำให้ Mora มีขางอกขึ้นมา แล้วกลิ้งเข้ากระเป๋าตังค์ฉันเองดีกว่า

Dori:ลูกค้าตัวน้อย ฉันหมายถึงเธออยากลองอีกครั้งมั้ยล่ะ? เจ้าของร้านใจดีอย่างฉันเห็นว่าเธอมาอุดหนุนบ่อย ครั้งนี้จะให้ราคาลูกค้าประจำ ลดให้เลย... 12%

Dori:ดูสิ ตอนนี้เธอมีประสบการณ์มากขึ้นแล้ว บางทีคราวนี้อาจจะคล้องได้ก็ได้นะ?

Metta:ฉัน...

Metta:ฮือ เงินค่าขนมหมดแล้ว เดี๋ยวฉันกลับบ้านไปเอาตังค์ละค่อยมาใหม่ละกัน!

Dori:กลับดี ๆ นะ แต่ก็อย่าเดินช้าเกินไปล่ะ ร้านของฉันเปิดเฉพาะในคืนจันทราธิษฐานเท่านั้น ถ้าพลาดไปก็ต้องรออีกหนึ่งปีเลยนะ

Dori:เชิญลูกค้าคนต่อไปเลย

Damselette:สวัสดี

Dori:(โอ๊ยตายแล้ว ทำไมถึงมาเจอคุณคนนี้เข้าล่ะเนี่ย! ฉันจะบอกพนักงานพวกนี้ยังไงดี ว่าครั้งนี้ไม่ต้องวิ่งวุ่น... พวกเขายังไม่คุ้นเคยกับฉันพอที่จะอ่านสีหน้าฉันออกซะด้วยสิ!)

Damselette:เจ้าของร้าน Dori?

Dori:สวัสดี คุณ Columbina มาลองเล่นเกมโยนห่วงที่ร้านเรามั้ย? กฎไม่ยาก วิธีการเล่นก็ง่ายมาก...

Damselette:ราคาเท่าไหร่เหรอ?

Dori:อ๋อ ครั้งแรกให้ทดลองเล่นฟรี ไม่เสียเงิน ถ้าอยากลองเล่นอีกครั้งหลังจากนี้ เราค่อยคิดเงินกัน...

Dori:แต่ด้วยสายตาที่เฉียบแหลมของคุณ Columbina หรือจะพูดว่า... ด้วยฝีมือของคุณแล้ว รับรองว่าต้องคล้องของเล่นได้หมดในครั้งเดียวแน่นอน!

Dori:(พูดชัดขนาดนี้แล้ว พวกนั้นคงจะเข้าใจกันแล้วนะ...)

Conversation 12 · 62 linesOpen full page →

Dori:ไหนดูสิ ขอฉันดูหน่อย...

Dori:โอ้ ไม่เลวเลย นี่เป็นคะแนนสูงสุดในตอนนี้เลยนะ!

Dori:อ๊ะ แต่น่าเสียดายจัง ถ้าลองอีกสักครั้งสองครั้งคะแนนต้องดีกว่านี้แน่นอน

Dori:อะ นี่เป็นรางวัลของคุณนะ อยากจะเล่นอีกสักรอบมั้ย? ส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย...

Durin:คุณ Columbina สุขสันต์คืนจันทราธิษฐานนะ

Damselette:สุขสันต์คืนจันทราธิษฐานนะ Durin และคุณสมหมวก พวกคุณมาเล่นเกมนี้เหมือนกันเหรอ?

#Durin กับ {REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ใช่
ไม่ใช่

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ไม่ใช่

Durin:...

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:นายบอกว่าจะมาทักทาย Columbina นี่

Durin:ใช่ แต่พอเข้าไปใกล้ ฉันก็เจอคนรู้จักมากขึ้น

สายธาร:(ฉันตาฝาดไปรึเปล่านะ หรือว่าคนคนนี้จะเป็น...?)

Padisarah:(มังกรตัวน้อย มังกรตัวน้อยโตแล้ว!)

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ชิ... มนุษยสัมพันธ์ดีซะจริงนะ

Dori:โธ่ พูดมาซะขนาดนี้แล้ว ทั้งสองคนจะลองมาเล่นดูมั้ยล่ะ? ทดลองเล่นฟรีนะ

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ให้เขาเถอะ ฉันไม่เอาด้วยหรอก

Dori:อืม... ถึงจะเป็นแบบนั้น แต่ลูกค้าคนเดียวจะเล่นฟรีสองครั้งไม่ได้หรอกนะ...

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:รู้แล้วน่า

Durin:ผู้อาวุโสอัลมอนด์สบายดีมั้ยช่วงนี้?

Padisarah:คุณปู่ยังแข็งแรงมากเลย! ทุกวันนี้ก็ยังวิ่งออกกำลังกายในป่าตอนเช้าอยู่เลย

สายธาร:เมื่อไม่นานมานี้ยังชวนเจ้าประทัดไปพายเรือด้วยกันอยู่ แต่กลับกระโดดขึ้นใบบัวไม่ได้สักใบ ทำเอาเจ้าประทัดหัวเราะจนเสียงดังลั่นเลย

Padisarah:แล้วเธอล่ะ มังกรตัวน้อย ตอนนี้ยังบินได้อยู่มั้ย?

Durin:อืม ได้อยู่

Padisarah:แต่เธอพูดน้อยลงนะ โตขึ้นแล้วคงลำบากใช่มั้ยล่ะ?

สายธาร:เขาดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วนะ เหมือนกับที่เนื้อเพลงร้องไว้นั่นแหละ

สายธาร:"อัศวินคนนั้นแกว่งดาบที่ทำจากหิน เพื่อปกป้องหัวใจที่ทำจากทองคำ"

สายธาร:หินมันหนักไง ก็เลยพูดเจื้อยแจ้วไม่ได้

Padisarah:สุดยอดไปเลย โตขึ้นฉันก็จะเป็นอัศวินให้ได้เลย! ห่วงจ๋า ฉันมาแล้วจ้า! ...วิ่ง!

Wheel:คนใส่หมวก ไม่คิดว่าเราจะได้พบกันอีก ท่าทางของเธอดูมุ่งมั่นกว่าตอนที่นั่งรถครั้งก่อนนะ

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:ใครจะไปรู้ล่ะ

Wheel:คนที่เคยได้รับความช่วยเหลือจากเธอ คงรู้ดีว่านี่เป็นเพราะเธอเดินอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้องอีกครั้งแน่ ๆ

#{REALNAME[ID(1)|HOSTONLY(true)]}:...

Wheel:ขอให้พวกเราทุกคน ได้ไปถึงจุดหมายปลายทางที่ใฝ่ฝันนะ

Esnoir:ฉันขยับได้แล้ว! ฉันขยับได้แล้ว Rozel!

Dori:(เจ้าพวกนี้นี่ ทำไมถึงได้พากันมุดเข้าไปในห่วงเองแบบนี้ล่ะเนี่ย!)

Dori:ไม่น่าเชื่อ... คล้องได้หมดทุกตัวในเวลาสั้น ๆ เอง...

Dori:(ฉัน Dori ผู้ท่องไปทั่วทุกที่ และเคยเห็นอะไรมาตั้งมากมาย แต่นี่... หรือว่าหนุ่มน้อยคนนี้จะเป็นคนรู้จักของพวกมันกันนะ?)

Dori:(แต่พวกมันเป็นสัตว์กระดาษ กับตุ๊กตากลไกในนิทานไม่ใช่เหรอ? แล้วจะรู้จักกันได้ยังไง... นอกเสียจากว่า... จะมาจากที่เดียวกัน?)

Dori:(อืม... เดี๋ยวต้องไปถามแม่มดผู้ยิ่งใหญ่อย่าง Alice ให้ชัดเจนซะแล้ว ว่าเรื่องนี้มันยังไงกันแน่...)

Durin:ขอบคุณนะ คุณ Dori ฉันสนุกมากเลย

Dori:อ๊ะ อ๋อ... นี่เป็นรางวัลของคุณนะ อืม... ฉันเอารางวัลใหญ่ไปไว้ที่ไหนนะ รอเดี๋ยวนะ ฉันจะลองหาให้แป๊บ...

Dori:(ฮือ รางวัลใหญ่ของฉัน ฉันไม่อยากให้แกไปจากฉันเลย!)

Dori:(ยังดีที่ก่อนหน้านี้ได้กำไรบ้างละ ถึงคืนนี้จะเหนื่อยทั้งคืน แต่ก็ยังไม่ถึงกับขาดทุน...)

Metta:เจ้าของร้าน... แฮ่ก ๆ... ฉันกลับมาแล้ว!

Metta:เอ๋?! ไปแค่แป๊บเดียวเอง ก็มีคนอื่นได้ของรางวัลที่ฉันอยากได้ไปแล้วเหรอ?

Dori:อ่าฮ่าฮ่า กะ...ก็ช่วยไม่ได้แหละนะ หรือว่าจะลองดูรางวัลอื่น ๆ มั้ย? ฉันยังมีของดี ๆ อีกเพียบเลยนะ!

Metta:ฮือ...

Damselette:อืม... เธออยากได้อันนี้เหรอ?

Damselette:อะ รับไว้สิ

Metta:เอ๋? แต่ว่า...

Damselette:ไม่ต้องเกรงใจหรอก มันจะมีความสุขมากกว่าถ้าได้อยู่ข้าง ๆ เธอนะ

Metta:ขอบคุณนะพี่สาว! อ๊ะ ไม่ใช่สิ ขอบคุณนะท่านเทพจันทรา!

Dori:(โธ่ คุณ Columbina ของฉัน ท่าน Columbina! แบบนี้... แบบนี้ฉันก็หาเงินจากเด็กคนนี้ไม่ได้แล้วสิ!)

Vesa:พ่อดูสิ! นี่แหละร้านที่ฉันเล่าให้ฟัง!

Dori:(เฮ้อ! ช่างเถอะ ถึงยังไงเธอก็เป็นเทพจันทรา... ฉันน่าจะคิดหาคำพูดอื่นดู มาดูกันว่าจะรั้งเด็กน้อยคนใหม่คนนี้ไว้ได้มั้ย...)

Vesa:หา? มีคนได้รางวัลใหญ่ไปแล้วเหรอ...

Durin:...งั้นฉันจะให้ของฉันกับเธอละกัน

Dori:อะไรนะ?!

Dori:(ทำไมกัน? ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วย? ทำไมคนดี ๆ ในโลกนี้ถึงต้องมาทำลายธุรกิจของฉันด้วยเนี่ย?)

Durin:สุขสันต์คืนจันทราธิษฐานนะทุกคน

Damselette:สุขสันต์คืนจันทราธิษฐาน

Conversation 13 · 30 linesOpen full page →

Marionette:เฮ้ ดูสิว่าใครมา? ได้ยินว่าใครบางคนอยู่ ๆ ก็ชอบหายตัวไปเฉย ๆ ตามหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ

Marionette:ฉันนึกว่า เธอจะกลับมาไม่ทันก่อนคืนจันทราธิษฐานซะอีก

Damselette:เธอเป็นห่วงฉันเหรอ? Sandrone

Marionette:หา? อย่ามาคิดเข้าข้างตัวเองนะ! ลองทวนหน่อยมั้ยว่าพูดอะไรออกมา?

Damselette:เธอเป็นห่วงฉัน ถึงขนาดยอมสวมเครื่องประดับหัวปลอม เพื่อมาพบฉันในคืนจันทราธิษฐานเลยเหรอ? แถมวันนี้เธอถึงกับไม่พา Pulonia มาด้วย

Marionette:ฉัน...! เธอ เธอมองไม่เห็นไม่ใช่เหรอ!

Damselette:ฉันมองไม่เห็น แต่สัมผัสได้ถึงความผันผวนของแรงจันทราผัน ที่เปลี่ยนเป็นความสงสัยในใจของทุกคนรอบข้าง

Damselette:เท่าที่รู้จักเธอมา Sandrone ฉันเดาว่า... เธอคงใส่หูแมวอยู่สินะ?

Marionette:หุบปากซะ! วันนี้ฉันแค่มาตรวจตราอาณาเขตของ Fatui การเจอเธอนี่มันเป็นเรื่องน่าปวดหัวเพิ่มขึ้นเท่านั้นแหละ!

Damselette:จริงเหรอ? แต่ก่อนหน้านี้เธอยังชวน Arlecchino มาช่วยทุกคนตามหาชื่อของฉันอยู่เลยนะ...

Marionette:Columbina! ขืนพูดมาอีกคำเดียว ฉันจะหักคอเธอเลยคอยดู!

Damselette:"Columbina Hyposelenia" นี่คือชื่อเต็มของฉันในตอนนี้

Marionette:ใครจะสนเรื่องนั้นกัน!

Damselette:ฉันคิดถึงเธอจัง Sandrone ฉันคิดถึงเธอตั้งแต่ตอนที่ "หายลับไป" แล้ว

Marionette:อ๊ะ...

Damselette:อยากจะพูดอะไรแรง ๆ กับเธอสักหน่อยจัง

Marionette:...นี่เธอกำลังล้อฉันเล่นเหรอ?

Damselette:จริงสิ Sandrone เราไปเล่นอันนั้นด้วยกันมั้ย

Marionette:อันนั้น? วาฬฟินหิมะตัวนั้นน่ะเหรอ?

Damselette:ใช่ เหมือนจะเป็นเกมที่ถ้าเหยียบฟันผิดซี่ก็จะโดนงับเอา น่าสนุกดีนะ

Marionette:ใครจะไปเล่นกับเธอกัน...

Damselette:เธอไม่กล้าเหรอ?

Marionette:ชิ...

Marionette:เฮ้อ! ช่างเถอะ! เล่นก็เล่น! คอยดูเถอะ ฉันจะจัดการเธอให้เข็ดเลย!

Damselette:ได้เลย อ่า...

Koski:ตาแก่เอ้ย! วันนี้ฉันจะเล่นให้แกแพ้หมดตัว จนไม่เหลือแม้แต่กางเกงให้ใส่เลย!

Damselette:ฮึ ๆ เกือบลืมไปเลย Sandrone...

Marionette:อะไร?

Damselette:ถ้าเธอแพ้ ฉันจะทุบหัวเธอให้แหลกเลย

Marionette:...หา?

Conversation 14 · 78 linesOpen full page →

Marionette:บะ...บ้าจริง!!

Damselette:เหยียบโดนฟันไม่ดีเข้าแล้วสิ Sandrone

Marionette:หุบปากซะ!

Damselette:อยากให้ช่วยมั้ย? ดูเหมือนเธอจะติดนะ

Marionette:ไม่ต้อง!

Marionette:บ้าจริง... แค่กลไกเครื่องเล่นแค่นี้ ทำไมถึงได้ติดแน่นขนาดนี้เนี่ย!

Damselette:ฮ่าฮ่า...

Marionette:ห้ามหัวเราะ!!

Damselette:ก็ได้ ตามที่พูดกันไว้เมื่อกี้นะ ถ้าแพ้...

Marionette:เฮ้ เธอจะทำอะไรน่ะ? อย่าบอกนะว่าเธอจะ...!

Damselette:...ฮึบ!

Marionette:คอยดูเถอะ!

Marionette:มาเล่นอีกรอบเลย!

Damselette:เป็นอะไรมั้ย? Sandrone ดูเหมือนเมื่อกี้จะกัดฟันแน่นมากเลย กลไกของเธอ...

Marionette:ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก!

Damselette:ก็ได้ งั้นคราวนี้ฉันเริ่มก่อนละกัน

Marionette:(ฉันดูออกแล้ว ดูเหมือนว่ายัยคนนี้จะรับรู้ได้ว่าฟันซี่ไหนมีปัญหา)

Marionette:(แค่ไม่ไปเหยียบจุดที่เธอเลี่ยงก็พอแล้ว)

Damselette:ซี่นี้... อืม ไม่มีปัญหา

Marionette:(ข้ามซี่อื่นไปเหรอ? ฮึ ฉันรู้แล้วล่ะ)

Marionette:ดีล่ะ ถึงตาฉันแล้ว

Marionette:...

Marionette:...หา?

Damselette:แพ้อีกแล้วนะ Sandrone

Marionette:หรือว่า... มีฟันไม่ดีมากกว่าหนึ่งซี่งั้นเหรอ?!!

Damselette:...นี่แหนะ

Marionette:ใครมันเป็นคนออกแบบเกมบ้าบออันนี้เนี่ย?!!

Damselette:เป็นไงบ้าง Sandrone? เมื่อกี้เธอพูดจาไม่น่าฟังออกมาเยอะเลยนะ

Marionette:ฉันสบายมาก

Damselette:งั้นฉันให้เธอเคาะหัวฉันดูสักทีมั้ย?

Marionette:ไม่เอา!

Damselette:เคาะหลาย ๆ ครั้งก็ได้นะ ก็เธอแพ้มาตั้งหลายครั้งแล้วนี่

Marionette:บอกแล้วไงว่าไม่เอา!!

Marionette:เธอนี่นะ น่ารำคาญมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว...

Marionette:มาร้องเพลงหน้าประตูฉันตามใจชอบ มาเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาของฉันโดยไม่ได้รับเชิญ แล้วก็ออกไปตามอำเภอใจ... แล้วตอนนี้ยังจะไปที่ดวงจันทร์อีก!

Damselette:...

Damselette:ช่วงเวลาที่อยู่ใน "Fatui" ตอนที่ได้อยู่กับเธอ, Arlecchino และ Rosalyne นั้น เป็นช่วงเวลาที่ฉันชอบที่สุดเลย

Damselette:ฉันจะไม่มีวันลืมช่วงเวลาเหล่านั้น เหมือนกับที่ฉันจะไม่ลืมช่วงเวลานี้

Marionette:...

Damselette:ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน เราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไปใช่มั้ย?

Marionette:ฮึ... ใครจะเป็นเพื่อนกับเธอกัน...

Damselette:ฉันจะคิดถึงเธอนะ Sandrone

Marionette:...

Damselette:...ลาก่อนนะ Sandrone

Marionette:ฉันก็จะคิดถึงเธอเหมือนกัน... Columbina...

Paimon:หืม? ว่าไงนะ?

Marionette:เหวอ!

Paimon:อุ๊ย! ทำไมเธอถึงตกใจขนาดนั้นล่ะ... มีอะไรรึเปล่า? พวกเราตามหาเธอกันตั้งนานแหนะ

Marionette:พวกเธอมีธุระอะไร?!

Paimon:ว้าว หูของเธอ...

Marionette:ฉันถามว่ามีธุระอะไร?

Paimon:เอ่อ... ใช่... คือว่า

Marionette:...เอ๊ะ?

Paimon:วาดของเธอลงไปด้วยสิ เธอก็เป็นเพื่อนของ Columbina เหมือนกันใช่มั้ยล่ะ?

Marionette:...

Marionette:ฮึ... ช่างเป็นคนที่โชคดีซะจริง ๆ

Paimon:...อะไรนะ?

Marionette:ไม่มีอะไร อะ วาดเสร็จแล้ว

Paimon:เร็วจัง!

Paimon:อ้อ จริงสิ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง

Paimon:เมื่อก่อนดูเธอจะสนใจเรื่องการวิจัยของ "สมาคม Narzissenkreuz" ใช่มั้ย? ตอนที่เจอกันครั้งที่แล้ว มีคนอยู่เยอะเกินไป ก็เลยไม่มีโอกาสคุยกัน

Marionette:โอกาสอะไร?

Traveler:เราอยากให้เธอดูสิ่งนี้หน่อย...

Marionette:นี่คือ... อา... Alain, Rene แล้วก็... Mary-Ann...

Traveler:แล้วก็อันนี้ด้วย

Marionette:ฮะ... "ดาบศักดิ์สิทธิ์"... ก็เหมือนของเล่นที่ใช้ช่วยโลกนั่นแหละ

Traveler:เธอไม่เห็นด้วยกับพวกเขาเหรอ?

Marionette:เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับการเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย

Marionette:คนพวกนี้... โดยเฉพาะ Alain Guillotin กับ Rene ถึงกับยอมเสียสละตัวเองเพื่อโลกใบนี้

Marionette:นี่เป็นทางเลือกที่ฉันจะไม่มีวันทำเด็ดขาด

Marionette:แต่ว่า... เฮอะ ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า พวกเขายังเก็บภาพถ่ายจากตอนนั้นเอาไว้

Marionette:ถ้าฉันรู้แบบนี้ตั้งแต่แรก เมื่อกี้ก็คง...

Traveler:พวกเราถ่ายมาได้แล้วล่ะ

Marionette:...หา?

Paimon:นี่ไง ตอนที่เธอโดนวาฬฟินหิมะงับ แล้ว Columbina ก็เคาะหัวเธอน่ะ

Marionette:ฉีกรูปนี่ทิ้งไปซะ!!!

Conversation 15 · 20 linesOpen full page →

Limppu:ลูกอมจันทราธิษฐาน ลูกอมจันทราธิษฐานที่ทั้งสวยและอร่อย บรรจุเต็มกล่อง! จะแบ่งกับเพื่อนหรือครอบครัวก็ได้!

Damselette:(แบ่งงั้นเหรอ?... ทุกคนจะชอบรสชาติแบบไหนกันนะ...)

Limppu:ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ท่านเทพจันทรา! สนใจรับลูกอมจันทราธิษฐานไปสักกล่องมั้ย?

Damselette:เอาสิ

Limppu:ได้เลย ลูกอมจันทราธิษฐานหนึ่งกล่อง! ท่านเทพจันทราอยากได้รสชาติแบบไหนดีล่ะ?

Damselette:ฉันไม่ค่อยแน่ใจ... ช่วยแนะนำให้หน่อยได้มั้ย?

Limppu:คุณจะกินเองหรือเอาไปให้คนอื่นล่ะ?

Damselette:เอาไปให้เพื่อนน่ะ

Limppu:อ้อ งั้นถ้าเป็นแอปเปิล, Lakkaberry และ Midsommar Berry ก็ดีนะ สามรสนี้ขายดีมากเลย

Damselette:มีรสดอก Nocturnal มั้ย?

Limppu:ฉันเคยเห็นแต่คู่รักมอบดอกไม้ชนิดนี้ให้กันและกัน... แต่ไม่เคยได้ยินว่าเอามาทำเป็นของกินได้เลย

Damselette:ไม่เหมาะเหรอ? งั้น... Moonfall Silver ล่ะ?

Limppu:เอ่อ... คุณจะเอาไปให้เพื่อนจริง ๆ เหรอ?

Damselette:อืม... แล้ว Smetana ล่ะ?

Limppu:ความคิดนี้ไม่เลวเลย... ฉันยังไม่เคยลองมาก่อนเลย ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ช่วยรอเดี๋ยวนะ ฉันจะทำบางส่วนให้คุณเดี๋ยวนี้แหละ

Limppu:ลองดูสิ... มีไอเดียอื่นอีกมั้ย?

"หญ้าเขียว, Krumkake แล้วก็กาแฟดำเข้มข้น" Columbina บรรยายถึงรสชาติที่นึกออก

กลิ่นหอมหวานแปลกใหม่ของลูกอมดึงดูดเด็ก ๆ ในละแวกนั้น พวกเขาต่างพากันเรียงเป็นแถวยาวอย่างร่าเริง ไม่นานนักก็มีศีรษะน้อย ๆ เบียดเสียดกันแน่นขนัด

"ปลารมควัน, เนื้อผัดเบอร์รี่, ดอกไม้จันทราธิษฐานที่ชุ่มไปด้วยน้ำฝน..."

ภายใต้สายตาที่คาดหวังของผู้คน เจ้าของร้านจึงรวบรวมความกล้า และบรรจุลูกอมสีสันสวยงามลงในกล่องทีละชิ้น

Conversation 16 · 28 linesOpen full page →

Aino:แปลกจัง แบบนี้ไม่ถูกต้อง! Ineffa ต้องแอบโกงแน่เลย! ไม่งั้นทำไมคนที่แพ้ถึงเป็นฉันทุกครั้งเลยล่ะ...

Ineffa:ฉันไม่ได้โกง

Aino:โอ้โห เธอเริ่มโกหกเป็นแล้วสินะ! ฉันคงต้องซ่อมเธอสักหน่อยละ!

Ineffa:อ๊ะ ท่านเทพจันทรา ช่วยด้วย...

Damselette:หืม?

Ineffa:คุณ Columbina ฉันขอชี้แจงอีกครั้ง Aino กำลังโกง...

Aino:หน็อย Ineffa นะ...นี่เธอกล้าหักหลังฉันงั้นเหรอ?!

Damselette:คิก

Aino:...ฮือ ขำฉันเข้าไปเถอะ! ฉันจะกลับบ้านไปพัฒนาหุ่นยนต์เล่นเกม ที่ไม่มีวันแพ้ให้ได้เลยคอยดู...

Aino:แล้วถึงตอนนั้นฉันจะเอาชนะทุกคนให้ได้ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วจะแปะสติกเกอร์ให้เต็มหัวพวกคุณทุกคนเลย!

Paimon:ฉันได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวาย ที่แท้ก็เป็น...

Paimon:อุ๊บ ฮ่าฮ่าฮ่า

Traveler:นี่กำลังเล่นอะไรกันอยู่เหรอ?

Damselette:เหมือนจะเป็นเกมที่โกงได้นะ

Ineffa:"จับคู่ภูตจันทรา"

Ineffa:แต่ละคนจะเริ่มต้นด้วยคู่หูภูตจันทราที่มีสีต่างกัน ในแต่ละรอบ จะหยิบภูตจันทราจากฝ่ายตรงข้าม

Ineffa:ภูตจันทราที่มีสีเหมือนกันเป็นคู่จะถูกนำออก ส่วนภูตจันทราที่ไม่สามารถจับคู่ได้จะถูกเก็บไว้ และทำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ

Ineffa:จนกระทั่งในที่สุด ผู้เล่นที่มีภูตจันทราที่ไม่สามารถจับคู่ได้ จะถูกคัดออก และผู้เล่นนั้นจะถูกแปะสติกเกอร์

Luonnotar:~!

Paimon:โอ้! สี่คนก็เล่นได้ด้วยเหรอ?

Ineffa:ไม่มีปัญหา แค่เรียงตามลำดับก็พอ

Paimon:ได้เลย งั้นฉันกับ Traveler อยู่ทีมเดียวกันนะ!

Aino:งั้นถ้าพวกคุณแพ้ ก็ต้องโดนแปะสติกเกอร์คนละอันนะ ใครก็อย่าคิดว่าจะรอดไปได้

Paimon:ได้เลย แล้วถ้าชนะล่ะ?

Aino:ถ้าชนะ... ถ้าชนะ ก็จะได้เลือกสติกเกอร์หนึ่งอันมาแปะให้คนอื่น

Ineffa:เห็นมั้ย Aino มีตรรกะของตัวเอง

Aino:ไม่ต้องสนใจเยอะแยะหรอกน่า ตอนนี้มาเริ่มนับใหม่จากศูนย์กัน สติกเกอร์พวกนี้ของฉันถือเป็นโมฆะทั้งหมด!

Paimon:ถ้างั้นให้ Luonnotar มาเป็นภูตจันทราพิเศษ เริ่มเกมแรกจาก Ineffa แล้ววนตามเข็มนาฬิกาละกันนะ

Conversation 17 · 21 linesOpen full page →

Aino:เดี๋ยวฉันเลือกให้พวกคุณสักอัน... จะเลือกลายอะไรดีนะ?

Paimon:ทั้ง ๆ ที่เมื่อกี้ยังทำหน้านิ่วอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับทำหน้าภูมิใจเชียวนะ

Aino:ฮึ่ม ชนะก็คือชนะนั่นแหละ

Aino:โอ๊ยยยย ทำไมเป็นฉันอีกแล้วเนี่ย!

Ineffa:อย่าขยับไปมาสิ Aino ตอนนี้สติกเกอร์แผ่นนั้นจะหลุดแล้ว

Aino:ปล่อยให้มันหลุดไปเถอะ! ปล่อยมันไปเถอะ!

Aino:ทำไมภูตจันทราที่จับคู่ได้ถึงบินหนีไปได้ แต่สติกเกอร์ที่จับคู่ถึงบินไปไม่ได้ล่ะ?!

Damselette:ฉันแพ้แล้ว

Luonnotar:~!

Aino:แปะสติกเกอร์! แปะสติกเกอร์! แปะสติกเกอร์!...

Damselette:อืม...

Aino:น่ารักจัง!

Damselette:น่ารักมั้ย? เสียดายที่ฉันมองไม่เห็นตัวเองเลย

Luonnotar:~!

Damselette:เอ่อ...

Paimon:Luonnotar พูดว่าอะไรเหรอ?

Damselette:มันบอกว่าน่ารักดี แล้วก็บอกว่าเห็นฉันเป็นแบบนี้แล้ว อยากให้ฉันแพ้อีกสักหลาย ๆ ตา...

หลังจากเล่นกันอีกหลายตา สุดท้ายทุกคนมีสติกเกอร์ติดอยู่เต็มหัวไปหมด...

ยกเว้น...

Conversation 18 · 1 linesOpen full page →

No text in the selected or fallback locales.

Conversation 19 · 1 linesOpen full page →

No text in the selected or fallback locales.

Conversation 20 · 1 linesOpen full page →

No text in the selected or fallback locales.

Conversation 21 · 18 linesOpen full page →

Paimon:Traveler มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ? เมื่อกี้ฉันเห็นเธอกับ Columbina ทำหน้าไม่อยากลงเลย

Paimon:เอ่อ... ฉันคงไม่เวียนหัวจนเป็นลมหรอกนะ...

Traveler:เอาลูกอมจันทราธิษฐานหน่อยมั้ย?

Paimon:ลูกอมให้พวกเราเหรอ? ขอบคุณนะ Columbina ถ้างั้นฉันไม่เกรงใจละนะ!

Paimon:อ้าม! หูย รสผลไม้นี่หอมเข้มข้นมากเลย อร่อยมากเลย!

Paimon:Traveler แล้วของเธอล่ะ? เป็นรสอะไรเหรอ?

Traveler:เหมือน Smetana... ก็แปลกใหม่ดีนะ

Paimon:ฟังดูน่าอร่อยจัง! น้ำลายจะไหลออกมาแล้วเนี่ย... ในกล่องยังมีอีกมั้ยอะ?

Damselette:อืม ฉันจำได้ว่ายังมีอยู่นะ

Paimon:งั้นฉันจะลองหาดูนะ...

Traveler:Columbina ได้ลองชิมเองรึยัง

Damselette:อ่า...

Traveler:Paimon หาที่มีรสชาติ Smetana สักสามเม็ดได้มั้ย?

Paimon:ได้สิ!

Paimon:อันนี้... อันนี้ก็น่าจะใช่ ครบแล้วล่ะ!

Paimon:นี่ คนละหนึ่งเม็ดนะ

Traveler:งั้น... กินพร้อมกันมั้ย?

ทั้งสามคน:หวานจัง!

Conversation 22 · 27 linesOpen full page →

Damselette:สิ่งมีชีวิตที่ดูนุ่มนิ่ม กระโดดโลดเต้นไปมา...

Dodoco จอมซน:ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ท่านเทพจันทรา

Damselette:อ๊ะ ตัวนี้ก็พูดได้เหมือนกัน...

Dodoco จอมซน:อะแฮ่ม ขออนุญาตแนะนำตัวสักหน่อย ฉันคือ Dodoco จากหมู่เกาะอันห่างไกล ในบรรดาพี่น้องทั้งหมดของฉัน ฉันคือตัวที่ซนที่สุดเลย!

Dodoco จอมซน:เจอปัญหาก็ถล่มให้ราบเป็นหน้ากลอง เจออะไรมาขวางก็ระเบิดให้กระจุย!

Damselette:ฟังดูมีความสุขจังเลยนะ

Dodoco จอมซน:ใช่เลย! เฮ้อ แต่เรื่องวุ่นวายก็มาถึงแล้วล่ะ

Dodoco จอมซน:เมื่อไม่นานมานี้ ฉันเจอชายหาดสีเยลลี่ ที่สวยงามเหมือนบ้านเกิด และพอดำลงไปดู...

Dodoco จอมซน:มีพืชน้ำขวางทางอยู่เต็มไปหมด แถมยังมีปลาหนามแหลมเฟี้ยว ที่อยากจะจับฉันกินเป็นขนมอีก...

Dodoco จอมซน:ฉันว่ายหนีมาอย่างยากลำบาก จนปวดหางไปหมดแล้ว กว่าจะว่ายกลับมาถึงฝั่งได้!

Damselette:คราวนี้ไม่ระเบิดพวกมันเหรอ?

Dodoco จอมซน:ฉันน่ะอยากทำอยู่แล้ว! แต่ได้ยินมาว่าท่านเทพจันทรา เข้าใจภาษาของสิ่งมีชีวิตตัวน้อยได้

Dodoco จอมซน:ถ้าไปทำลายโดยไม่ได้รับอนุญาต แล้วถูกปลานิสัยไม่ดีฟ้องร้อง และโดนไล่ออกจากทะเลแถบนี้ละก็ แผนพักร้อนของฉันก็จะพังพินาศหมดเลยน่ะสิ!

Dodoco จอมซน:ท่านเทพจันทราผู้ใจดี ไม่ทราบว่าคุณพอจะช่วยฉันหน่อยได้มั้ย...

Damselette:อยากจะชวนฉันไปทำเรื่องไม่ดีด้วยเหรอ?

Dodoco จอมซน:อ่าฮ่าฮ่า อย่างมากก็คงถือเป็นการผจญภัยแบบไร้กังวลเท่านั้นแหละมั้ง?

Damselette:...

Alice:แขกทุกคนในคืนนี้ต่างก็แต่งตัวเป็นเทพจันทรา แต่ไม่มีใครบอกว่าเทพจันทราห้ามแอบแต่งตัวเป็น Dodoco นี่นา?

Alice:อีกอย่าง ตอนนี้คุณก็อยู่ใน "บ้าน" ของตัวเองนะ จะทำอะไรอย่างอิสระแค่ไหน ก็ไม่เป็นไรหรอก

Damselette:แต่คุณแม่มด ฉันยังไม่คุ้นเคยกับ Dodoco เลย...

Alice:ไม่เป็นไร ๆ Dodoco น่ะมีนิสัยไร้เดียงสา ร่าเริง และมีชีวิตที่อิสระ ไม่ชอบการผูกมัด

Alice:มีทั้งตัวป่วนแบบฉัน และเจ้าตัวขี้เกียจที่ชอบนอนกลางวันบนก้อนหิน

Alice:หรือจะพูดได้ว่า สิ่งมีชีวิตที่ใฝ่ฝันถึงความสุขและอิสรภาพ ต่างก็เป็น Dodoco ทั้งนั้นแหละ!

Alice:หรือว่า คุณเทพจันทราจะลองคิดซะว่ามันเป็น... ภูตจันทราที่ขนฟูและซุกซนกว่าเดิมก็ได้นะ?

ภูตจันทรา:?

Damselette:อืม แบบนี้จินตนาการได้ง่ายขึ้นเยอะเลย

Alice:แบบนี้แหละ! มาเล่นกันเถอะ จับหางของฉันไว้ แล้วกระโดดลงทะเลกันเลย! ไปจัดการกับพวกตัวร้ายนิสัยไม่ดีกันเถอะ!

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 1243295236
เพลิดเพลินกับ "คืนจันทราธิษฐาน"
เพลิดเพลินกับ "คืนจันทราธิษฐาน"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/1243295236

Properties

5

quest602703

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/6027.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/2
order
26
subId
602703
mainId
6027
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
26