Ghost

Quest Steps

ไปที่ "โถงจันทราสีเงิน"

Story evidence

Quest flow

1 steps · 2 conversations
Quest flow
1

ไปที่ "โถงจันทราสีเงิน"

Open step page →
Conversation 1 · 56 linesOpen full page →

Paimon:ธะ...เธอนั่งอยู่ตรงนั้นล่ะ!

Damselette:ที่ฉันนั่งอยู่ตรงนี้ ถือเป็นปรากฏการณ์แปลกประหลาดอะไรงั้นเหรอ?

Traveler:ไม่หรอก แค่คิดว่าเธอคงกำลังพักอยู่น่ะ

Damselette:ถ้าไม่มีแขกมาเยือนกะทันหัน บางทีฉันก็คงจะพักผ่อนอยู่จริง ๆ

Damselette:ฉันไม่ได้รู้สึกว่าเธอมารบกวนหรอก ก็มีแค่พวกเธอนี่แหละที่จะมาที่นี่ได้

Damselette:...การนอนแล้วพูดไปด้วย อาจจะดูเย็นชาไปหน่อยใช่มั้ย?

Traveler:เธอถึงขั้นคิดถึงเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย

Damselette:ก็มีบ้างน่ะ ช่วงนี้มีบางครั้งที่ฉันคิดถึงเธอกับเพื่อน ๆ ของเธอ

Damselette:ความทรงจำแบบนี้มีไออุ่น น่าอัศจรรย์ และอบอุ่น เป็นช่วงเวลาที่แทบไม่เคยมีในความทรงจำของฉันมาก่อนเลย

Damselette:ได้ยินมาว่าคนที่กลับบ้านเกิด มักจะมีของฝากติดไม้ติดมือมาเต็มไปหมด แต่กระเป๋าของฉันกลับว่างเปล่า ฉันนึกว่ามันจะว่างเปล่าไปตลอดซะอีก

Paimon:สุดท้ายก็ต้องกลับไปใช่มั้ย? กลับไปยังดวงจันทร์...

Damselette:อืม แรงผลักระหว่างฉันกับดาวดวงนี้ยังคงมีอยู่เสมอ มันคอยเตือนฉันอยู่ตลอดเวลาว่า ฉันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่

Damselette:ถ้าฉันยังอยู่ใน Teyvat ต่อไป สักวันหนึ่งฉันจะต้องแตกสลาย... ไม่ใช่กลายเป็นฝุ่นผง หรือเป็นปุ๋ยให้ดอกไม้ แต่จะหายไปจากโลกนี้อย่างสิ้นเชิง

Paimon:ก็ได้ ถึงจะไม่อยากจากกับเธอ... แต่การบอกลาครั้งนี้ก็เป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้

Traveler:แล้วเธอจะกลับไปยังไงล่ะ?

Damselette:"คืนจันทราธิษฐาน" ใกล้จะมาถึงแล้ว นั่นคือวันที่ดวงจันทร์อยู่ใกล้กับ Teyvat มากที่สุด

Damselette:แรงจันทราผันในดินแดนแห่งนี้จะถึงจุดสูงสุด ฉันแค่ต้องคว้าจังหวะของกระแสนี้ไว้ให้ได้ ไม่จำเป็นต้องใช้แรงมากมายอะไรหรอก...

Paimon:เข้าใจละ ก็คงเหมือนกับหนังสติ๊กสินะ!

Traveler:ฟังดูเหมือนจะยิง Columbina ออกไปเลยนะ

Damselette:ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ๆ ก็คงจะชนเข้ากับท้องฟ้าลวงตานั่นสิ

Damselette:...อาจจะเป็นวิธีที่อ่อนโยนกว่านี้แหละ แต่ฉันชอบการเปรียบเปรยของเธอนะ มันน่าสนใจดี

Paimon:ฮิฮิ เห็นมั้ย เธอเข้าใจมุกตลกของฉันด้วย

Traveler:เผลอแป๊บเดียว ก็ถึงเวลาที่ต้องบอกลากันแล้ว

Damselette:นั่นสิเนอะ เวลาจะผ่านไปเร็ว ก็ต่อเมื่อเรามีความสุขเท่านั้นแหละ

Damselette:ฉันคิดมาตลอดว่า ตัวเองเป็นแค่ผู้พเนจรบนแผ่นดินนี้ และมันไม่เคยมีทีท่าว่าจะให้ฉันอยู่ต่อไปเลย

Damselette:แต่ก่อนที่จะจากไป มันพยายามจับมือของฉันไว้... ไม่รู้ว่าเป็นความอาทรหรือเป็นการเยาะเย้ยกันแน่?

Traveler:...เธอกำลังรอคำตอบจากฉันอยู่เหรอ?

Damselette:อืม เธอเป็นนักเดินทาง คงจะมีประสบการณ์มากอยู่แล้ว

Traveler:งั้นฉันก็จะบอกว่า "จงมีความสุขกับปัจจุบัน"

Paimon:ใช่แล้ว อย่าคิดมากไปเลย ความสุขก็คือความสุข ความสนุกก็คือความสนุก ไม่มีความหมายลึกซึ้งอะไรหรอก

Damselette:อย่างนี้นี่เอง งั้นฉันจะบอกว่า ถึงตอนนี้ฉันจะเหนื่อยมาก แต่ฉันก็มีความสุขมากนะ

Traveler:ฟังจากน้ำเสียงแล้วไม่เห็นจะรู้สึกอย่างนั้นเลย

Damselette:เธอฟังไม่ออกเหรอ? ฉันนึกว่าเธอต้องฟังออกแน่ ๆ ซะอีก

Traveler:ก็ได้ แค่ล้อเล่นน่ะ ตั้งแต่แวบแรกที่เจอเธอวันนี้ ฉันก็รู้แล้วว่าเธออารมณ์ดีมาก

Damselette:ที่แท้ก็แค่ล้อเล่นนี่เอง แต่มันไม่ตลกเลยนะ

Damselette:พวกเธอมาหาฉันเพราะ "เรื่องนั้น" รึเปล่า? ยื่นมือมาสิ

Traveler:ไม่ใช่ ครั้งนี้มีเรื่องอื่นอยากปรึกษาน่ะ

Damselette:งั้นจะยื่นมือให้ฉันอยู่มั้ย?

Traveler:...ก็ได้

Traveler:ขอบคุณนะ คือฉันได้ยินมาว่าในช่วง "คืนจันทราธิษฐาน" ที่ผ่านมา ผู้คนที่นี่จะจัดงานเฉลิมฉลอง เพื่อรำลึกถึงเทพจันทรา

Traveler:ตอนต่อสู้กับผู้ล่าจันทรา เธอทำอะไรไปตั้งมากมาย ฉันคิดว่าก่อนที่เธอจะกลับบ้าน เราควรจัดงานเลี้ยงส่งให้เธอสักหน่อยนะ

Traveler:แม้ว่าตอนนี้ฉันจะยังไม่ได้ขอความเห็นจากทุกคน แต่ฉันอยากชวนเธอมาร่วมงาน "คืนจันทราธิษฐาน" นี้นะ

Damselette:...ฉันไม่เคยเข้าร่วมงานอะไรแบบนี้มาก่อน ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงบ้างน่ะสิ

Paimon:เรื่องแบบนี้เธอไม่ต้องห่วงหรอก พวกเราจะช่วยจัดการให้เอง เธอแค่รับปากว่าจะมาร่วมงานก็พอแล้ว

Paimon:แต่ถ้าเธอรู้สึกไม่สบายมาก ๆ ก็ไม่ต้องฝืนนะ พวกเราแค่คิดว่า มันเป็นโอกาสดี ๆ ที่หาได้ยากน่ะ

Damselette:แต่ว่า ฉันถูกเรียกว่า "Kuutar" และตอนนี้ก็ยังถูก "Fatui" ตามล่าอยู่ด้วย ฉันไม่ควรจะปรากฏตัวในที่สาธารณะนะ...

Traveler:(พอพูดแบบนี้... มันก็เป็นปัญหาจริงด้วยแฮะ... แต่ว่า...)

Traveler:ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะหาทางเอง

Paimon:อืม! ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเถอะ ถึงฉันจะยังไม่รู้ว่าแผนคืออะไรก็เถอะ!

Damselette:ก็ได้ ในเมื่อเธอพูดแบบนี้ ฉันก็ไม่ปฏิเสธแล้วล่ะ

Damselette:ก่อนที่จะได้รู้จักโฉมหน้าที่แท้จริงของบ้านเกิด ฉันก็ควรจะเก็บทิวทัศน์ของดินแดนแห่งนี้ ใส่กระเป๋าเดินทางไว้ด้วยนะ

Damselette:อ้อใช่ ถ้าพวกเธอเจอ Lauma ช่วยบอกเธอด้วยว่า คำตอบสำหรับคำถามครั้งก่อน ไม่ใช่ตกลง และก็ไม่ใช่ปฏิเสธ

Damselette:แต่เป็น "ไม่จำเป็น"

Paimon:ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่... ก็ได้ มันคงเป็นเรื่องระหว่างพวกเธอสองคนสินะ พวกเราจะไปบอกให้เอง งั้นไว้เจอกันนะ

Damselette:...

Damselette:แล้วก็ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน...

Conversation 2 · 3 linesOpen full page →

Paimon:คะ...คุณจะไม่ฟ้องใช่มั้ย?

Katheryne:ฉันไม่ค่อยเข้าใจว่าเธอพูดเรื่องอะไร แต่ไม่ต้องห่วง การปกป้องความเป็นส่วนตัวของนักผจญภัย และผู้มอบหมายคำขอทุกคน คือหลักการทำงานของฉันอยู่แล้ว

Paimon:รอดแล้ว ขอบคุณนะ ฉันไม่อยากโดนเธอด่าน่ะ...

Localized evidence

Text fields

1 fields
Step descriptionTextMap 2000214724
ไปที่ "โถงจันทราสีเงิน"
ไปที่ "โถงจันทราสีเงิน"

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_0.json
JSON Pointer
/2000214724

Properties

5

quest602502

Source evidence
Path
BinOutput/Quest/6025.json
JSON Pointer
/JIJKODHIEED/1
order
2
subId
602502
mainId
6025
runtimeOnly
true
runtimeStepOrder
2