คนสวน
Albedo แผนการราบรื่นดีมั้ย?
602Open quest →Quest Steps
Story evidence
Paimon:Albedo แผนการราบรื่นดีมั้ย?
Albedo:ราบรื่นมาก ทำตามเป้าหมายเรียบร้อยแล้ว
Paimon:จริงเหรอ? งั้นเจ้าหนู Durin เขา... รูปลักษณ์ของเขาตอนนี้เป็นมนุษย์แล้วเหรอ?
Albedo:ใช่แล้วล่ะ แต่ว่าร่างกายที่เพิ่งก่อตัวขึ้นยังไม่เสถียรเท่าไหร่ ให้เวลาเขาสักหน่อยเถอะ
Traveler:ครั้งนี้เหนื่อยแย่เลยนะ
Albedo:ปฏิเสธไม่ได้เลย อืม ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่จริง ๆ นั่นแหละ
Paimon:ฮี่ฮี่ ตอนนี้คุณรู้สึกยังไงบ้าง?
Albedo:ทำเรื่องที่อยากทำสำเร็จ และก็บรรลุเป้าหมายแล้ว ไม่เลวเลย
Albedo:ถ้าเธอคนนั้นได้เห็น ก็คงจะมีสีหน้าเปลี่ยนไปจากเดิมบ้างล่ะนะ
Paimon:เธอคนนั้น?
Albedo:อาจารย์และแม่ของฉัน "Gold" Rhinedottir
Albedo:เมื่อนานมาแล้ว เธอส่งฉันมายัง Mondstadt และบอกฉันว่า ฉันต้องทำภารกิจที่สำคัญมากให้สำเร็จ นั่นก็คือการค้นหาความจริงของโลกนี้
Albedo:ฉันใช้เวลามาสักพักในการยืนยันการคาดเดาของฉัน และผลลัพธ์ก็เป็นไปตามที่คาดไว้ ความจริงของโลกนี้คือการ "ตามหาชีวิต"
Albedo:การมีชีวิตอยู่เป็นเรื่องง่ายสำหรับคนส่วนใหญ่ แต่สำหรับคนอย่างฉัน มันมีความหมายมากมาย
Albedo:รู้จักตัวเอง รู้จักโลก เข้าใจตัวเอง เข้าใจผู้อื่น
Albedo:"ชีวิต" คือสิ่งที่อยู่ระหว่าง "ฉัน" กับ "โลก" ถ้าเป็นมนุษย์จริง ๆ ก็จำเป็นต้องมีมัน
Albedo:ดังนั้น สำหรับมนุษย์สังเคราะห์แล้ว ตราบใดที่ค้นหาชีวิตเจอ ก็ถือว่าเป็นการค้นหาความจริงได้ในระดับหนึ่งแล้ว
Paimon:ที่แท้ก็หมายความว่าแบบนี้เองเหรอ? ไม่แปลกใจเลยที่มอนสเตอร์ในภูเขา Dragonspine พวกนั้นอยากจะแทนที่คุณ หรือบุกเข้าเมือง Mondstadt
Albedo:การมีชีวิตบางทีก็เป็นแค่การดำรงอยู่เท่านั้น แต่การได้ใช้ชีวิตต่างหาก คือสิ่งที่ทำให้กลายเป็นมนุษย์อย่างแท้จริง นี่น่าจะเป็นสิ่งที่เธอคนนั้นอยากจะบอกฉัน
Albedo:แต่ว่า เรื่องราวในครั้งนี้ก็ทำให้ฉันมีแรงบันดาลใจใหม่
Albedo:การเป็นมนุษย์เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ส่วนการตัดสินใจในฐานะมนุษย์ควรทำอย่างไร และครอบครัวในโลกมนุษย์ จะต้องเผชิญหน้ากับความสัมพันธ์ในครอบครัวแบบไหน
Albedo:สำหรับคนส่วนใหญ่แล้ว ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา อาจจะเป็นแค่เรื่องที่น่ากลัวและน่าขนลุก แต่สำหรับฉันแล้ว มันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตครอบครัว
Albedo:ต่อจากนี้เป็นต้นไป พี่น้องของฉันคงไม่สามารถทำตามใจต้องการได้อีกแล้ว เขาจะเข้าสู่โลกอย่างแท้จริงเหมือนกับฉัน และใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การผูกมัด
Paimon:ครอบครัวของเธอนี่น่าสนใจดีนะ...
Albedo:ก่อนอื่นเลย แม่ของพวกเราก็น่าสนใจพอแล้ว
Albedo:บนโลกนี้มีบ้านอยู่ทุกรูปแบบ บ้านบางคนหยั่งรากลึกในร้านค้าเล็ก ๆ บ้านบางคนหยั่งรากลึกในฟาร์ม
Albedo:ส่วนบ้านของเรา ก็คงถูกหยั่งรากลึกในสวนดอกไม้ และตอนนี้ ฉันเองก็เป็นคนสวนแล้ว
Traveler:ดีแล้วล่ะที่ได้อะไรมาบ้าง
Albedo:อื้ม
Albedo:อาจารย์ไม่ได้ออกโรงโดยตรง แต่สมาชิกทุกคนในสมาคมแม่มดต่างก็รู้ว่า อาจารย์รู้ทุกอย่างที่ฉันทำ เธอยอมรับฉันแล้ว
Albedo:ดูเหมือนว่า หลังจากที่กลืนกิน Naberius เธอก็ได้รับความสงบชั่วคราว
Albedo:ถ้าเป็นแบบนี้ ฉันก็ดีใจกับเธอจากใจจริง เธอน่ะไม่ได้เป็นคนบ้าคลั่งมาตั้งแต่เกิดหรอกนะ
Paimon:กลืนกิน Naberius...? Naberius คืออะไรเหรอ?
Albedo:เป็นชื่อของ "ผู้ปกครองแห่งชีวิต"
Paimon:หา?!
Albedo:เรื่องนี้เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้เอง คุณน้า Alice เป็นคนบอกฉันเกี่ยวกับเรื่องนี้ บอกตามตรง ฉันไม่แปลกใจเลย ไม่ช้าก็เร็วสุดท้ายอาจารย์ก็ต้องทำแบบนี้อยู่ดี
Albedo:สิ่งที่ฉันรู้เกี่ยวกับ "ผู้ปกครองแห่งชีวิต" มีเพียง: Naberius เองก็ไม่ได้หายไปอย่างสมบูรณ์ แต่หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับอาจารย์
Albedo:ครั้งนี้ต้องขอบคุณพวกเธอมากเลยนะที่ช่วย และขอบคุณที่ยังเลือกที่จะยืนเคียงข้างฉัน ในสถานการณ์ที่ยากลำบากแบบนี้
Paimon:ไม่เป็นไรน่า พวกเราเป็นเพื่อนกันนี่นา!
Traveler:Paimon พูดถูก
Albedo:ได้ยินพวกเธอพูดแบบนี้ ฉันก็อารมณ์ดีขึ้นมาเลย
Albedo:เดี๋ยวตอนรายงานให้หัวหน้ากอง Jean ทราบ ฉันจะบอกเรื่องนี้กับเธอเอง
Paimon:คุณจะไปที่ศูนย์บัญชาการกองอัศวินแล้วเหรอ? ขอให้การรายงานราบรื่นนะ!
Albedo:อืม งั้นฉันขอตัวก่อนนะ
Paimon:ฟู่ว ครั้งนี้เจอเรื่องใหญ่เข้าแล้ว แถมยังเป็นช่วงเทศกาล Windblume อีก นาน ๆ ทีจะเจอแบบนี้นะ
Paimon:อ่า จริงสิ ในเมื่อเลือก Windblume Star ออกมาแล้ว งั้นดอก Windblume ในปีนี้คืออะไรเหรอ?
Venti:เธอคิดว่ามันคืออะไรล่ะ?
Paimon:Venti! ทำธุระเสร็จแล้วเหรอ?
Venti:ฮ่าฮ่า ฉันมาเพื่อบอกข่าวเกี่ยวกับ Windblume โดยเฉพาะเลยนะ ดอก Cecilia เป็นไง?
Venti:"ความจริงใจของเด็กหลงทาง" คำพูดที่เต็มไปด้วยอารมณ์ ราวกับสายลมในฤดูนี้
Venti:Traveler ยื่นมือมาสิ
Traveler:เอ๋?
Venti:Albedo กับเธอผ่านบททดสอบของสมาคมแม่มดไปได้อย่างราบรื่น พวกแม่มดดีใจมาก ๆ Albedo ได้สิ่งที่เขาต้องการแล้ว ส่วนเธอก็ควรจะได้รับของขวัญเหมือนกัน
Venti:ของขวัญที่แม่มดมอบให้เธอ ซึ่งซ่อนความลับที่หาได้ยากเอาไว้ อย่าเพิ่งรีบเปิดดูนะ เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมมันจะเปิดขึ้นเอง
Paimon:ฟังดูลึกลับดีจัง เป็นเรื่องที่แม่มดจะทำจริง ๆ นั่นแหละ
Venti:ผู้ส่งบอกว่า นอกจากเธอแล้ว คนอื่นอาจจะไม่สามารถใช้สิ่งนี้ได้ เธอรับไว้เถอะ
Traveler:โอเค ขอบคุณนะ
Venti:อืม ไม่ต้องเกรงใจ ฉันก็เป็นแค่คนช่วยทำธุระเท่านั้น ถ้าดูจากจุดนี้แล้ว ในช่วงเทศกาล Windblume ฉันก็ชอบช่วยเหลือคนอื่นเหมือนกันนะ ควรได้รับรางวัลถึงจะถูก
Paimon:Venti ทำได้ดีมากเลย งั้น... พวกเราเลี้ยงเหล้านายดีมั้ย?
Venti:พูดจริงใช่มั้ย? อย่าเบี้ยวฉันเชียวนะ
Paimon:จริงสิ เดี๋ยวไปที่ร้านเหล้ากันเลย!
Venti:ขอบคุณมากเลย ตอนนี้ฉันดีใจจนบินได้แล้ว เทศกาลนี้เหมาะกับฉันจริง ๆ
Venti:"ไม่มีความรักที่ควรค่าแก่การสรรเสริญอีกต่อไป เหลือเพียงเรื่องราวแห่งภัยพิบัติ"
Venti:"ผู้ใดจะยอมรับชะตากรรมเช่นนี้? ฮีโร่ผู้กอบกู้จะมาถึงในยามไหน?"
Venti:"ในที่สุดก็มีคนเห็นถึงแก่นแท้ของความลึกลับ ราวกับจับกลิ่นหอมที่โชยมาตามสายลม"
Venti:"ด้วยวิธีนี้ เราจึงจะสามารถปัดเป่าความเจ็บปวดที่ไม่สิ้นสุดนี้ไปได้ และก้าวไปสู่แสงสว่างอันเงียบงัน"
Localized evidence
คุยกับ Albedo
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/3476002788BinOutput/Quest/602.json/JIJKODHIEED/1419
60215
602
true
19