เสียงสะท้อนแห่งโชคชะตา
...
6020Open quest →Quest Steps
Story evidence
Dainsleif:...
Damselette:กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?
Dainsleif:คุณคือ... คุณ Columbina สินะ ฉันเห็นพวกเขาเรียกคุณแบบนั้น
Damselette:ใช่ เรื่องนี้น่าสนใจดีนะ... คุณมีชื่อว่า Dainsleif ตั้งแต่เกิดเลยใช่มั้ย?
Dainsleif:อืม ดูท่าว่า ชื่อของคุณคงไม่ได้มาง่าย ๆ สินะ?
Damselette:สำหรับเรื่องนี้ คำจำกัดความของฉัน ไม่เหมือนกับของพวกคุณสักเท่าไหร่ ฉันเลยไม่แน่ใจว่าคำเรียกขานนี้ จะเรียกว่าเป็นชื่อได้รึเปล่า
Damselette:ทุกคนล้วนเรียกกันแบบนี้ ฉันเลยปล่อยเลยตามเลย เมื่อก่อนฉันก็เป็นแบบนี้ตลอด เห็นเรื่องแปลก ๆ เกิดขึ้นจนชินชาและไม่รู้สึกประหลาดใจอะไรแล้ว
Damselette:ทั้งที่มาที่ไปเบื้องหลังของชื่อเรียก หรือความรู้สึกนึกคิดที่ผู้คนใส่ลงไปในคำนั้น... เมื่อก่อนฉันไม่ค่อยได้ใส่ใจเรื่องพวกนี้เลย ซึ่งก็ถือเป็นข้อบกพร่องของฉันเอง
Dainsleif:ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน ฉันก็สัมผัสได้ราง ๆ แล้วว่าคุณแตกต่างจากคนทั่วไป
Damselette:คงเป็นเพราะคุณมีชีวิตที่ยืนยาว และประสบการณ์อันมากมายน่ะ
Damselette:คุณ Dainsleif เวลาว่าง ๆ คุณคิดถึง Khaenri'ah บ้างมั้ย?
Dainsleif:...
Dainsleif:ตอบยากนะ ฉันเคยฝันถึงเรื่องในอดีตหลายต่อหลายครั้ง บางครั้งก็ฝันว่ากำลังต่อสู้อย่างเอาเป็นเอาตายกับใครบางคน บางครั้งก็แค่ล้มลงไปนอนกองกับพื้น
Dainsleif:มันผ่านไปนานแล้ว เหมือนว่าความสุขในยุคสมัยนั้น มันเลือนรางจนแทบจะนึกไม่ออกแล้วล่ะ
Damselette:ความรู้สึกเกลียดชัง อยู่ได้ยาวนานกว่าความชอบหรือความรักงั้นเหรอ?
Dainsleif:ฉันไม่อยากใช้เหตุผลแบบนั้นมาเป็นข้ออ้างให้ตัวเองหรอก ฉันก็แค่คว้าสิ่งที่สวยงามแต่เลื่อนลอยเหล่านั้นไว้ไม่ได้
Dainsleif:...เรื่องของ Rerir ฉันต้องขอบคุณมาก เป็นเพราะพวกคุณ ฉันถึงได้มีโอกาสรับรู้ความจริงที่ถูกฝังกลบเอาไว้
Damselette:ไม่ต้องขอบคุณหรอก ฉันรู้ว่าเขาเป็นเพื่อนของคุณ
Dainsleif:เพื่อน... เหอะ
Dainsleif:เขาทรยศฉัน ส่วนฉันก็ไม่เคยเข้าใจความเจ็บปวด และความยากลำบากของเขาเลย... แบบนี้จะนับว่าเป็นเพื่อนได้ยังไงกัน?
Damselette:ถ้างั้น คุณจะร่วมต่อสู้ไปกับพวกเรามั้ย?
Dainsleif:ฉัน...
Damselette:เห็นมั้ย นี่แสดงให้เห็นว่าคุณยังลังเลอยู่ คุณไม่สามารถมองการกระทำของเขาเหมือนเดิมได้อีกต่อไปแล้ว
Dainsleif:ฉันขอเวลาอีกหน่อย
Damselette:ไม่เป็นไร ไม่ว่าใครที่ตกอยู่ในสถานการณ์แบบคุณ ก็คงจะรู้สึกหนักใจเหมือนกัน ฉันเข้าใจดี
Damselette:จะว่าไปแล้ว ช่วงนี้มุมมองในการทำความเข้าใจเรื่องต่าง ๆ ของฉันก็กว้างขึ้นเยอะเลย เรื่องที่เคยคิดว่าธรรมดา พอมามองในตอนนี้ กลับกลายเป็นสิ่งที่หาได้ยากไปซะแล้ว
Dainsleif:ได้ยินมาว่าคุณออกจาก Fatui แล้ว แต่ก็ยังมีผู้บริหารบางคนที่คอยช่วยเหลือคุณอยู่
Damselette:อื้ม
Damselette:เมื่อก่อนฉันคิดมาตลอดว่าเรื่องพวกนี้ เป็นแค่การช่วยเหลือกันธรรมดา ๆ ระหว่างผู้บริหารด้วยกัน จนกระทั่งตอนนี้ ที่ฉันไม่ได้เป็นอะไรแล้ว แถมยังถูกประกาศจับ...
Damselette:พอถึงขั้นนี้แล้ว พวกเขาก็ยังช่วยเหลือฉันอยู่ นี่แสดงให้เห็นว่า ความเข้าใจของฉันที่ผ่านมามันไม่ถูกต้องเลย
Dainsleif:ดูยังไงพวกเขาก็เห็นคุณเป็นเพื่อนคนหนึ่งนะ
Damselette:ฉันรู้สึกผิดอยู่หน่อย ๆ รู้สึกผิดที่ตัวเองไม่เคยเข้าใจถึงคุณค่าของสิ่งเหล่านี้เลย
Damselette:ตัวคุณในตอนนี้ที่กำลังรู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน ก็คงมีอารมณ์ความรู้สึกไม่ต่างจากฉัน ฉันเลยคิดว่า มาคุยกันสักหน่อยก็คงจะดี
Damselette:คุณสังเกตเห็นรึยัง? Traveler กับ Paimon ที่กำลังแอบฟังพวกเราคุยกันอยู่ตรงนั้นน่ะ
Dainsleif:ฮ่า จะทักทายสักหน่อยมั้ยล่ะ?
Damselette:ได้สิ
Damselette:สวัสดี
Paimon:อ๊ะ! โดนจับได้ซะแล้ว!
Traveler:ขอโทษนะ พอดีแค่เป็นห่วงพวกเธอน่ะ...
Dainsleif:ฉันขอโทษนะที่ทำให้พวกเธอต้องเป็นห่วง
Dainsleif:เรื่องจัดการกับ Rer... ไม่สิ ผู้ล่าจันทราน่ะ ฉันจะเอาไปคิดอย่างจริงจังแล้วกัน ขอเวลาให้ฉันสักหน่อยนะ
Paimon:จริงเหรอ? งั้นทุกคนต้องขอบคุณนายมากแน่ ๆ เลย!
Dainsleif:ไม่ต้องหรอก เรื่องพวกนี้ยังไงซะก็เป็นปัญหา ที่ฉันต้องเผชิญอยู่ดีไม่ช้าก็เร็ว
Damselette:ไม่เป็นไรหรอก นั่นไม่ได้ทำให้ผู้คนเลิกขอบคุณคุณนี่นา
Damselette:รับคำขอบคุณนี้ไว้เถอะนะ แล้วค่อยลองคิดดู ว่าคุณจะยอมร่วมทางไปกับพวกเรารึเปล่า
Dainsleif:...
Localized evidence
คุยกับ Dainsleif
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/600604276BinOutput/Quest/6020.json/JIJKODHIEED/148
602015
6020
true
8