จันทร์สุญตาคืนถิ่น
#ยานอวกาศ... ของฉันกับ{M# Lumine}{F#พี่}...6017Open quest →Quest Steps
Story evidence
Traveler:ยานอวกาศ... ของฉันกับ Lumine/พี่...
Damselette:ใหญ่จัง มีแค่บนดวงจันทร์เท่านั้นแหละที่จะซ่อนมันได้
Traveler:...
Damselette:ไม่เป็นไรนะ Traveler
Traveler:...เอ๋?
Damselette:ใน "คืนจันทราธิษฐาน" นั้น ฉันก็เคยเป็นเหมือนเธอ ถึงประตูบานนั้นจะอยู่ตรงหน้า แต่ก็ไม่กล้าก้าวเข้าไปสักที
Damselette:"ความโดดเดี่ยว" หมายถึงการใช้ชีวิตกับตัวตนที่ไม่อยู่ตรงนั้นจริง ๆ ก่อนที่จะได้พบกับพวกเธอ สิ่งที่ฉันมีก็คือความโดดเดี่ยวแบบนั้นแหละ
Damselette:แต่ในคืนนั้น "ความโดดเดี่ยว" กลับกลายเป็นชีวิตหลังจากที่ฉันได้พบกับพวกเธอ...
Traveler:Columbina...
Damselette:ไปเถอะ Traveler ไปทวงคืนส่วนหนึ่งของชีวิตที่เสียไป เชื่อฉันสิ เธอจะไม่สูญเสียอะไรแน่นอน
Damselette:ดูสิ Teyvat อยู่ตรงนั้น เพื่อน ๆ ก็อยู่ตรงนั้น
Traveler:...อืม ขอบคุณนะ Columbina
Traveler:(...)
Damselette:♪~♪~
Traveler:...
Damselette:หืม...? ดูเสร็จแล้วเหรอ?
Traveler:อื้ม
Traveler:...ทำไมเธอถึงถอดผ้าปิดตาออกล่ะ?
Damselette:อืม... หลังจากกลับมา ฉันก็อยากมองดูโลกใบนี้ให้มากขึ้น
Damselette:เมื่อก่อนก็เคยสงสัยนะ ว่า Teyvat จะเป็นยังไงถ้ามองจากบนดวงจันทร์?
Traveler:เธอว่าสวยมั้ย?
Damselette:สวยมาก รู้สึกอยากอยู่ที่นี่ทั้งวันเลย
Damselette:แล้วเธอล่ะ? "ความจริง" ของเธอเป็นยังไงบ้าง?
Traveler:...
Damselette:ฉันไม่ได้ดูสีหน้าของผู้คนมานานมากแล้ว แต่จากท่าทางเธอแล้ว... คงจะคิดว่าไม่ได้ดี แต่ก็ไม่ได้แย่ใช่มั้ย?
Traveler:ฮ่า... ถ้าเธอลืมตาตลอดไปแบบนี้ เผลอ ๆ อีกไม่นานคงจะอ่านสีหน้าคนเก่งกว่า Nefer อีกนะ
Damselette:อืม... ไม่จำเป็นหรอก ฉันชินกับการใช้แรงจันทราผันรับรู้สิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวแล้ว ส่วน "การมองเห็น" ขอเก็บไว้ใช้ตอนที่อยากจะเก็บความทรงจำจริง ๆ ดีกว่า
Traveler:ฉัน... อ่านบันทึกการบินของยานอวกาศแล้ว
Traveler:ฉันคิดมาตลอดว่าตัวเองมาที่ Teyvat เป็นครั้งแรก... คิดว่าฉันกับ Lumine/พี่ คงจะจำศีลอยู่ในอวกาศแค่ไม่กี่ร้อยปี...
Traveler:แต่บันทึกของยานอวกาศกลับบอกว่า... ยานอวกาศของฉันกับ Lumine/พี่ เคยบินผ่านน่านฟ้าของ Teyvat เมื่อนานแสนนานมาแล้ว
Damselette:บินผ่าน...? ไม่ใช่ลงจอดเหรอ?
Traveler:ไม่ใช่ เหมือนแค่เฉียดผ่านไป จริง ๆ แทบไม่ได้หยุดเลยด้วยซ้ำ
Traveler:หลังจากนั้น ยานอวกาศก็เดินทางอยู่ในอวกาศต่อไปอีกนาน ถึงข้อมูลของยานอวกาศจะเสียหายไปบ้าง แต่... เวลาที่ผ่านไปนี้ อาจนับ "พันปี" เลย
Traveler:หลังจากนั้น มันก็ถูกบังคับให้ลงจอดที่ Nod-Krai...
Damselette:...
Traveler:(Lumine/พี่... เจอฉันอยู่นอกยานอวกาศ...)
Traveler:(หรือว่าเธอ/เขาออกจากยานอวกาศไปนานแล้วรึเปล่า? หรือว่าจะเป็นตอนที่พวกเราบินผ่าน Teyvat กัน...)
Damselette:เธอเป็นอะไรรึเปล่า?
Traveler:อืม... ฉันรู้สึกว่าความจริงของเรื่องนี้ กำลังค่อย ๆ ปะติดปะต่อกันแล้วน่ะ
Traveler:ฉันจำได้ว่า Lumine /พี่บอกว่าตอนแรกที่เธอ/เขาอยู่ที่ Khaenri'ah เธอ/เขาจำเรื่องในอดีตไม่ได้เลย...
Traveler:บางที... นี่อาจจะเป็นข้อมูลที่แม้แต่เธอ/เขาเองก็ยังไม่รู้...
Damselette:...มานี่สิ ฉันเว้นที่ไว้ให้แล้ว ตรงนี้เหมาะสำหรับนั่งเหม่อ หลังจากใช้ความคิดมาเยอะนะ พักสักหน่อยเถอะ
Traveler:อ๊ะ...! จริงสิ ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง!
Damselette:หืม?
Traveler:รอฉันแป๊บนะ...!
Damselette:...
Traveler:...Columbina
Damselette:เอ๊ะ...? นี่เป็น... ชุดใหม่ของเธอเหรอ?
Traveler:...ถ้าจะพูดให้ถูกก็คือชุดเก่าน่ะ มันอยู่ในตู้เสื้อผ้าในยานอวกาศมาตลอด
Traveler:เป็นชุดคู่กับ Lumine/พี่ชาย ฉันจำได้ว่าเธอ/เขาชอบชุดนี้มากกว่ามาตลอดเลย...
Damselette:อืม... ฉันว่าไม่ต่างกันเท่าไหร่นะ
Traveler:งั้นเหรอ?
Damselette:อืม เธอก็คือเธอ เธอไม่มีทางเปลี่ยนไปเพราะชุดหรอกนะ
Traveler:(ฮ่าฮ่า... สมกับเป็นเธอจริง ๆ...)
Damselette:...Traveler เธอคิดว่า Teyvat เป็นเหมือน "บ้าน" สำหรับเธอมั้ย?
Traveler:("บ้าน"... ที่ที่มี Lumine /พี่อยู่ต่างหากถึงจะเรียกว่าบ้าน... แต่หลังจากที่ได้เดินทางมามากมายขนาดนี้...)
Traveler:...ฉันคิดว่าใช่นะ
Damselette:ไม่ได้เปลี่ยนไปเพราะรูปลักษณ์ไม่เหมือนเดิมใช่มั้ย? ฉันหมายถึง... ถ้าสมมติว่า "ความจริง" ของมันในอนาคตไม่เหมือนกับที่เธอคิดไว้
Traveler:...ไม่รู้สิ แต่คงไม่หรอก
Traveler:"ความจริง" ไม่ใช่สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับฉันใน Teyvat
Damselette:...
Damselette:ตอนที่ฉันถือกำเนิดขึ้นใน Teyvat ครั้งแรก ฉันโหยหา "บ้าน" มาก...
Damselette:เวลาที่ได้บางสิ่งมาในตอนที่ยังไม่รู้อีโหน่อีเหน่ เราก็มักจะคิดว่ามันควรจะเป็นแบบนั้น
Damselette:ฉันเคยคิดว่า "บ้าน" คือ "การแลกเปลี่ยน" เธอให้สิ่งที่ฉันต้องการ ฉันก็ให้สิ่งที่เธอต้องการ
Damselette:แต่หลังจากที่ได้พบกับพวกเธอ ฉันถึงได้รู้ว่า "บ้าน" ที่แท้จริงควรเป็นยังไง พวกเธอไม่เคยเรียกร้องอะไรจากฉัน แต่กลับคอยมอบสิ่งต่าง ๆ ให้ฉันอยู่เสมอ
Traveler:Columbina คู่ควรกับความทุ่มเทจากเพื่อน ๆ นะ
Damselette:ฮ่าฮ่า... เมื่อก่อนฉันคิดมาตลอดว่า การที่ตัวเองเกิดที่ Nod-Krai เป็นเรื่องบังเอิญ
Damselette:แต่หลังจากที่ได้ย้อนกลับไปในอดีต ฉันถึงได้เข้าใจว่า ในตอนเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด ฉันเองนี่แหละที่เลือก Nod-Krai เลือกที่จะให้ที่นั่นเป็น "บ้าน" ในอนาคตของฉัน
Damselette:ตอนนี้ฉันดีใจมากนะ ที่ตัวเองในอดีตตัดสินใจเลือกแบบนี้
Traveler:ฉันเชื่อว่าเพื่อน ๆ ก็คงคิดแบบนั้นเหมือนกัน
Damselette:เพราะงั้น ตอนนี้ฉันจะทำแบบเดียวกันอีกครั้ง
Traveler:แบบเดียวกัน?
Damselette:อืม ฉันมอบแก่นจันทรานิรันดร์ให้ Lauma ส่วนแก่นจันทราสีรุ้งก็มอบให้ Arlecchino ไปแล้ว
Damselette:ฉันจะคืนแรงจันทราผันของตัวเองให้กับ Nod-Krai เพื่อให้มันปกป้อง "บ้าน" ที่ฉันเลือกแห่งนี้ต่อไป
Traveler:เอ๊ะ...? แล้วร่างกายของเธอล่ะ...
Damselette:หืม...? อ๋อ เธอกลัวว่าฉันจะหายไปรึเปล่าเหรอ?
Damselette:ฮ่าฮ่า... ไม่มีทางหรอก ครั้งนี้จะไม่เป็นแบบนั้นแล้ว "จันทราน้ำค้างแข็ง" ได้เข้าสู่ภาพสะท้อนแห่งสวรรค์แล้ว และฉันก็ได้กลายเป็น "เทพธิดาจันทราทั้งสาม" แล้วด้วย
Damselette:สิ่งที่ฉันคืนไปคือส่วนที่ Nod-Krai ต้องการ และเป็นส่วนที่ฉันอยากทำเพื่อ "บ้าน" ด้วย
Damselette:อ้อ มีส่วนของเธอด้วยนะ
Traveler:ของฉัน?
Damselette:อืม มานี่สิ...
Traveler:...!
Traveler:นี่มัน...!
Damselette:ฉันปลด "ข้อจำกัด" บางส่วนที่โลกนี้กำหนดไว้ให้เธอแล้ว พวกนี้น่าจะมีประโยชน์กับการผจญภัย ในอนาคตของเธอได้แหละนะ
Traveler:(พลัง... ดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นเลย... รู้สึกว่าใช้พลังธาตุได้อย่างอิสระมากขึ้นด้วย...)
Traveler:...ขอบคุณนะ มีประโยชน์มากจริง ๆ
Damselette:ไม่เป็นไร นี่ก็เป็นการตอบแทนที่ฉันมอบให้กับ "ครอบครัว" ที่สำคัญ... ไม่สิ เป็นความทุ่มเทต่างหาก
Damselette:อะ ดอกไม้นี้ให้เธอนะ
Traveler:เอ๊ะ...? นี่คือ...ดอกไม้จันทราธิษฐาน?
Damselette:อืม ไม่ต้องห่วง ดอกไม้จันทราธิษฐานของ Nod-Krai จะไม่สูญเสียสีสันของพวกมันอีกต่อไปแล้วล่ะ
Damselette:...การทุ่มเทอะไรสักอย่าง รู้สึกแบบนี้นี่เอง ฉันรู้จักมันช้าไปหน่อยนะ
Traveler:ไม่มีคำว่าช้าเกินไปหรอก
Damselette:ฮ่า...
Traveler:นึกอะไรออกอีกแล้วเหรอ?
Damselette:ลองทายดูมั้ยล่ะ? ให้โอกาสเธอทายหนึ่งครั้ง
Traveler:แค่ครั้งเดียวมันทายยากนะ แต่ยังไงก็เป็นเรื่องที่มีความสุขใช่มั้ยล่ะ...
Damselette:ตอบได้เจ้าเล่ห์จริง ๆ เลยนะ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้แหละ
Damselette:ในดินแดน Teyvat ดวงจันทร์อยู่ห่างไกลมาก อย่างกับว่าไม่ว่าจะพยายามสุดชีวิต ก็คงไม่มีทางเอื้อมถึง...
Damselette:แต่ตอนอยู่บนดวงจันทร์ ทุกสิ่งกลับอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Damselette:ในที่สุดม่านหมอกดำทะมึนที่ปกคลุมท้องฟ้า ก็ได้จางหายไปแล้ว และฉันก็ได้กลายเป็นนักเดินทางในคืนฤดูหนาว เปิดบทใหม่ของเรื่องราวข้างกองไฟ
Damselette:ตอนนี้ กระเป๋าฉันมีของแค่พอประมาณ แต่กลับเต็มไปด้วยความหวังในอนาคตเลย
Traveler:ฮ่าฮ่า... แล้วต่อจากนี้จะทำอะไรดีล่ะ?
Damselette:ต่อจากนี้?
Damselette:...ต่อจากนี้ ปล่อยให้ฉันอยู่ที่นี่สักพักละกัน
Damselette:จากนั้นเราจะกลับ "บ้าน" ด้วยกัน แล้วออกเดินทางต่อ
Localized evidence
สำรวจยานอวกาศ
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_1.json/140530476BinOutput/Quest/6017.json/JIJKODHIEED/717
601708
6017
true
17