ดอกไม้ที่ผลิบานในแดนโหด
แบบนี้นี่เอง Kujou Sara ไม่ได้ลงมือกับพวกเธอสินะ ดูเหมือนว่าเธอจะพอมีเหตุผลอยู่บ้าง
2007Open quest →Quest Steps
Story evidence
Thoma:แบบนี้นี่เอง Kujou Sara ไม่ได้ลงมือกับพวกเธอสินะ ดูเหมือนว่าเธอจะพอมีเหตุผลอยู่บ้าง
Thoma:ไม่รู้ว่าพอจะลองเข้าหาเธอได้มั้ย เผื่อจะได้ข้อมูลเพิ่มเติมจากเธอบ้าง...
Kamisato Ayaka:ฉันคิดว่าน่าจะยากนะ
Kamisato Ayaka:Kujou Sara คือผู้ดำเนินการตามคำสั่งล่าวิชั่น เธอฟังแค่คำสั่งของโชกุน Raiden เท่านั้น
Kamisato Ayaka:สำหรับเธอแล้ว อาจารย์ Masakatsu ไม่ถึงกับคุกคามคำสั่งล่าวิชั่นได้โดยตรง ดังนั้นเธอถึงยอมปล่อยตัวอาจารย์ Masakatsu มาได้
Kamisato Ayaka:แต่ถ้าพวกเราเปิดเผยตัว เธอก็จะไม่เกรงใจอย่างแน่นอน
Thoma:ก็ใช่นะ... แต่ว่าอาจารย์ Masakatsu รอดแล้ว พวกเราก็ถือว่าทำสำเร็จแล้วล่ะ
Thoma:ครั้งนี้ต้องขอบคุณ Yoimiya และ Traveler มากนะ พวกเราเข้าใกล้ชัยชนะเข้าไปอีกขั้นแล้วล่ะ!
Thoma:รู้สึกว่าเธอพึ่งพาได้กว่าที่พวกเราคิดไว้เยอะเลยนะ!
Traveler:ขอบคุณที่ชมนะ
Paimon:ห่ะห่ะ... ก็ไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้นหรอก
Kamisato Ayaka:ใช่แล้วล่ะ ถ้าไม่ได้ความช่วยเหลือจาก Traveler การช่วยเหลือในครั้งนี้คงไม่ราบรื่นขนาดนี้หรอก
Kamisato Ayaka:แต่ถ้าพวกเราต้องการที่จะต่อต้านคำสั่งล่าวิชั่น สิ่งที่พวกเราทำตอนนี้ยังไม่เพียงพอหรอกนะ
Kamisato Ayaka:จะต้องเริ่มวางแผนการสำหรับวันข้างหน้าไว้แล้วล่ะ...
Thoma:ไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้ คุณหนู
Thoma:อย่างน้อยตอนนี้ทุกอย่างก็กำลังไปในทิศทางที่ดี เราช่วยคนจากเขตคุมขังได้สำเร็จ จำนวนพรรคพวกก็เพิ่มขึ้นด้วย
Thoma:อีกอย่าง ฉันยังได้ยินมาว่าสำนัก Tenryou ดูเหมือนจะกำลังเตรียม "การเฉลิมฉลอง"... ดูเหมือนว่าจะเป็น "พิธีกรรม" อะไรสักอย่างนะ?
Thoma:อย่างไรก็ตาม ซามูไรที่ดำเนินการตามคำสั่งล่าวิชั่นบนท้องถนนก็ลดลงแล้ว ตอนนี้ถือเป็นเวลาแห่งความสงบสุข!
Kamisato Ayaka:"พิธีกรรม"...? ทำไมจะต้องให้สำนัก Tenryou เป็นคนจัดด้วยล่ะ?
Thoma:ฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเรา ก็แค่ช่วงนี้พวกเขายุ่ง ๆ กันอยู่ น่าจะไม่มีเวลามาสร้างความวุ่นวายให้เรา
Kamisato Ayaka:อืม... พูดมีเหตุผลดีนะ...
Kamisato Ayaka:ถ้าขืนเอาแต่ตึงเครียดอยู่ตลอด ก็มีแต่จะทำให้เหนื่อยล้า ควรพักผ่อนสักหน่อยจะดีกว่า
Kamisato Ayaka:Thoma... มีอะไรจะแนะนำมั้ย?
Thoma:ได้เวลางานเลี้ยงฉลองแล้ว พวกเรามาทานหม้อไฟกันดีมั้ย?
Thoma:บอกตามตรงเลยนะ พอดีว่าฉันเพิ่งได้เรียนรู้ "เกมหม้อไฟ" มาใหม่นะ น่าสนใจมากเลยล่ะ
Paimon:เกมหม้อไฟ คืออะไรกัน? ดูเหมือนจะเกี่ยวอะไรกับอาหารนะ...
Thoma:พูดง่าย ๆ ก็คือ ทุกคนเตรียมวัตถุดิบที่แตกต่างกันมาและปรุงเข้าด้วยกันในหม้อ
Thoma:จากนั้นหลับตาแล้วผลัดกันตักอาหารจากหม้อ ชิมพร้อมกับเดาว่าใครเป็นคนใส่ของพวกนั้นเข้าไป
Thoma:คนที่เดาถูกจะพูดว่า "ขออีกที" ซึ่งตามตำนานแล้ว ผู้ที่มีคะแนนสูงสุดจะได้รับพรจากเทพเจ้าหม้อไฟ
Thoma:ฟังดูน่าสนใจใช่มั้ย? ฉันรอไม่ไหวแล้วล่ะ และฉันก็เตรียมวัตถุดิบไว้พร้อมแล้วด้วย!
Paimon:นี่อยากเล่นมากแค่ไหนกันนะ!
Paimon:ช่วยไม่ได้... นักเดินทาง มาเตรียมวัตถุดิบกันเถอะ เธอคิดว่าใส่อะไรเข้าไปดีล่ะ?
Traveler:การผสมผสานของวัตถุดิบปกติ
Paimon:ไหนฉันดูซิ... เนื้อปลาสด กุ้ง หน่อไม้...
Paimon:อื้ม! รู้สึกเหมือนหม้อไฟปกตินี่นา ฉันรอแทบจะไม่ไหวแล้วล่ะ!
Paimon:คิดไม่ถึงเลยว่า สุดท้ายแล้วจะมีแค่ Traveler ที่ใส่วัตถุดิบทั่วไป... พวกเธอสองคน ห้ามเหลือเด็ดขาดนะ!
Paimon:นี่มันเป็นหม้อไฟที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมาเลย! ...ยังดีที่ของแปลก ๆ ส่วนใหญ่ถูก Thoma กินจนจะหมดแล้ว
Thoma:ถูกต้อง... คนที่มีคะแนนสูงที่สุด ก็คือฉันคนนี้! เอ่อ... เดี๋ยวก่อนนะ ปวดท้องจัง...
Kamisato Ayaka:ต้องโทษ Thoma ที่ใส่ของแปลก ๆ ลงไปเยอะมาก เล่นเอารสชาติของน้ำซุปแปลกไปเลย
Kamisato Ayaka:ถึงแม้ว่า Traveler จะใส่วัตถุดิบทั่วไป แต่พอฉันชิมก็ยังรู้สึกแปลกอยู่ดี ชิมตั้งหลายทีก็ยังเดาไม่ถูก
Paimon:แต่ว่า Ayaka ก็ใส่เค้กชิ้นเล็กลงในหม้อไฟนะ... แถมยังถูก Traveler กินจนหมดเลยด้วย
Paimon:หม้อไฟต้มเค้ก... เอ่อ... พอจินตนาการถึงความรู้สึกในปากนั้นดูแล้ว...
Kamisato Ayaka:ขะ...ขอโทษ...ฉันคิดว่ามันจะอร่อยซะอีก...
Thoma:ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องพักสักหน่อย...
Thoma:ฟู่ว... เหมือนได้เกิดใหม่เลย
Paimon:อันที่จริงแล้ว Thoma... ไม่ต้องพยายามขนาดนั้นก็ได้นะ แค่จงใจทายผิดสักสองสามข้อ ก็สามารถโยนให้ Ayaka หรือไม่ก็ Traveler ได้แล้ว
Thoma:ฮ่าฮ่า อันที่จริงแล้วฉันรู้สึกว่าช่วงนี้ดวงไม่ค่อยดีเลย ก็เลยอยากได้ความคุ้มครองจากเทพเจ้าหม้อไฟมาแก้ดวงชะตาซะหน่อย
Thoma:ไม่ทันรู้ตัวก็เผลอจริงจังเกินไปซะแล้วสิ แต่ก็ไม่เป็นไร นึกซะว่าเป็นการฝึกอย่างหนึ่งละกัน...
Thoma:รู้สึกได้เลยว่า จากการพยายามครั้งนี้ ฉันได้ใช้ดวงที่ตกอับไปหมดแล้ว!
Thoma:ฉันขอประกาศว่า เกมหม้อไฟในวันนี้ได้จบลงแล้ว ผู้ชนะก็คือ ฉันเอง!
Paimon:โอ้ววว....
Thoma:ฟู่วว... เกมจบลงแล้ว งานก็ถือว่าจบลงแล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาพักผ่อนแล้วสินะ?
Kamisato Ayaka:อืม หากว่าทางสำนัก Tenryou เป็นอย่างที่ Thoma พูดจริง ว่ากำลังยุ่งกับการเตรียมการบางอย่างอยู่ ถ้าอย่างนั้นก็ตามนั้นล่ะนะ
Kamisato Ayaka:หากว่ามีเวลาพักสักหน่อยล่ะก็ ฉันก็มีเรื่องบางอย่างที่อยากจะทำ...
Thoma:ถ้างั้นก็ต่างคนต่างพักสักหน่อยก็แล้วกัน หลังจากนี้ พวกเราค่อยมารวมตัวกันที่โรงน้ำชา Komore อีกครั้ง เพื่อหารือแผนการต่อไปกัน
Thoma:นี่ถือว่าเป็นช่วงวันหยุดที่หาได้ยากเลยนะ ใช้มันให้คุ้มค่าล่ะ
Thoma:ฉันเองก็ต้องเก็บข้าวของ และเตรียมวัตถุดิบสำหรับ "เกมหม้อไฟ" ครั้งต่อไป
Paimon:เกมนี้ยังมีครั้งต่อไปอีกเหรอ!
Thoma:ครั้งเดียวจะไปพอได้ยังไง! ฮ่าฮ่า ถ้างั้น ไว้เจอกันใหม่นะ
Paimon:อืม ไว้เจอกันใหม่!
Paimon:Traveler ดูเหมือนว่าช่วงนี้จะยังไม่ต้องมาที่โรงน้ำชา Komore นะ พวกเราไปดูที่อื่นกันเถอะ
Traveler:การผสมผสานของวัตถุดิบอันมืดมน
Paimon:ฉันดูหน่อย... Jueyun Chili ระดับปีศาจ, Ham สุดเค็ม, Mist Flower Corolla...
Paimon:ระ... รู้สึกว่าจะกลายเป็นหม้อไฟที่น่ากลัวมากเลยนะเนี่ย...
Thoma:ปวดท้องจัง! อย่างกับมีใคร... จุดดอกไม้ไฟอยู่ในกระเพาะเลย!
Paimon:คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่ได้คะแนนสูงสุดจะเป็น Thoma... ดูเหมือนว่าจะกินวัตถุดิบประหลาดพวกนั้นซะเกลี้ยงเลย... Thoma เธอโอเคใช่มั้ย?
Thoma:ปลาเค็ม... Lavender Melon ดิบ... แป้งดังโงะที่ยังไม่สุก... แล้วก็ยังมีของที่เกือบจะแช่แข็งลิ้นฉัน...
Thoma:ฉันรู้สึกเหมือนว่าจะมองเห็นทุ่งดอกไม้ข้างหน้านั่นแล้ว... ลาก่อน... นะ... ทุกคน...
Kamisato Ayaka:นั่นก็เป็นเพราะ Thoma ใส่ของแปลก ๆ พวกนั้นลงไปเอง แล้วก็เป็นคนตักของแปลก ๆ ที่ตัวเองใส่กินเองด้วย
Paimon:แต่ว่า Ayaka ก็ใส่เค้กชิ้นเล็กลงในหม้อไฟนะ... แถมยังถูก Traveler กินจนหมดเลยด้วย
Paimon:หม้อไฟต้มเค้ก... เอ่อ... พอจินตนาการถึงความรู้สึกในปากนั้นดูแล้ว...
Kamisato Ayaka:ขะ...ขอโทษ...ฉันคิดว่ามันจะอร่อยซะอีก...
Thoma:ไม่ไหวแล้ว ฉันต้องพักสักหน่อย...
Thoma:ฟู่ว... เหมือนได้เกิดใหม่เลย
Paimon:อันที่จริงแล้ว Thoma... ไม่ต้องพยายามขนาดนั้นก็ได้นะ แค่จงใจทายผิดสักสองสามข้อ ก็สามารถโยนให้ Ayaka หรือไม่ก็ Traveler ได้แล้ว
Thoma:ฮ่าฮ่า อันที่จริงแล้วฉันรู้สึกว่าช่วงนี้ดวงไม่ค่อยดีเลย ก็เลยอยากได้ความคุ้มครองจากเทพเจ้าหม้อไฟมาแก้ดวงชะตาซะหน่อย
Thoma:ไม่ทันรู้ตัวก็เผลอจริงจังเกินไปซะแล้วสิ แต่ก็ไม่เป็นไร นึกซะว่าเป็นการฝึกอย่างหนึ่งละกัน...
Thoma:รู้สึกได้เลยว่า จากการพยายามครั้งนี้ ฉันได้ใช้ดวงที่ตกอับไปหมดแล้ว!
Thoma:ฉันขอประกาศว่า เกมหม้อไฟในวันนี้ได้จบลงแล้ว ผู้ชนะก็คือ ฉันเอง!
Paimon:โอ้ววว....
Thoma:ฟู่วว... เกมจบลงแล้ว งานก็ถือว่าจบลงแล้ว ต่อไปก็ถึงเวลาพักผ่อนแล้วสินะ?
Kamisato Ayaka:อืม หากว่าทางสำนัก Tenryou เป็นอย่างที่ Thoma พูดจริง ว่ากำลังยุ่งกับการเตรียมการบางอย่างอยู่ ถ้าอย่างนั้นก็ตามนั้นล่ะนะ
Kamisato Ayaka:หากว่ามีเวลาพักสักหน่อยล่ะก็ ฉันก็มีเรื่องบางอย่างที่อยากจะทำ...
Thoma:ถ้างั้นก็ต่างคนต่างพักสักหน่อยก็แล้วกัน หลังจากนี้ พวกเราค่อยมารวมตัวกันที่โรงน้ำชา Komore อีกครั้ง เพื่อหารือแผนการต่อไปกัน
Thoma:นี่ถือว่าเป็นช่วงวันหยุดที่หาได้ยากเลยนะ ใช้มันให้คุ้มค่าล่ะ
Thoma:ฉันเองก็ต้องเก็บข้าวของ และเตรียมวัตถุดิบสำหรับ "เกมหม้อไฟ" ครั้งต่อไป
Paimon:เกมนี้ยังมีครั้งต่อไปอีกเหรอ!
Thoma:ครั้งเดียวจะไปพอได้ยังไง! ฮ่าฮ่า ถ้างั้น ไว้เจอกันใหม่นะ
Paimon:อืม ไว้เจอกันใหม่!
Paimon:Traveler ดูเหมือนว่าช่วงนี้จะยังไม่ต้องมาที่โรงน้ำชา Komore นะ พวกเราไปดูที่อื่นกันเถอะ
Localized evidence
No text in the selected or fallback locales.
กลับไปโรงน้ำชา Komore
Evidence locale: th
TextMap/TextMapTH_0.json/3854745244ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json/239410
200711
2007
3854745244
{
"type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
"param": [
"Q2003tuoma",
"",
"",
"",
""
],
"autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
"guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
"guideScene": 1060,
"guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_POINT"
}{}10