Ghost

Quest Steps

ไปพบหัวหน้ามิโกะที่ศาลเจ้า Grand Narukami

Story evidence

Quest flow

1 steps · 1 conversations
Quest flow
1

ไปพบหัวหน้ามิโกะที่ศาลเจ้า Grand Narukami

Open step page →
Conversation 1 · 72 linesOpen full page →

Paimon:นะ...นั่นคือท่าน Yae เหรอ... ดูมีพลังที่แข็งแกร่งเหมือนที่ Junya บอกไว้เลยล่ะ

Paimon:และเมื่อกี้เธอกำลังมองมาที่พวกเราใช่มั้ยนะ?

Paimon:บางทีฉันอาจจะมองผิดไป... พวกเราและเธอน่าจะเพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก

Domon:อย่าเข้ามา... อย่าเข้ามาใกล้ฉัน...

Domon:ฉันไม่ได้ฝึกดาบอีกแล้ว ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ...

Inagi Hotomi:อย่างที่ท่านเห็นนั่นแหละ ท่าน Yae...

Inagi Hotomi:คุณ Domon อยู่ในสภาพนี้มาโดยตลอด ดูเหมือนว่าเขาจะเห็นคนที่เคยพ่ายแพ้ให้กับเขากำลังรุมล้อมตะโกนด่าว่าเขาอยู่ ทำให้เขารู้สึกทุกข์ทรมานอย่างมาก

Nanako:ท่าน Yae ท่านอาจารย์ของฉันเขา... ถูกสิ่งชั่วร้ายเข้าครอบงำใช่มั้ย?

Nanako:แต่ก่อนท่านอาจารย์ของฉันไม่ได้เป็นแบบนี้... แต่ก่อนไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านอาจารย์ก็จะยิ้มรับเสมอ

Yae Miko:...

Yae Miko:ต้องขออภัยด้วยจริง ๆ บนร่างกายของอาจารย์ของเธอ ไม่ได้ถูกสิ่งชั่วร้ายอะไรเข้าครอบงำหรอกนะ

Nanako:จะเป็นไปได้ยังไง... ถ้าอย่างนั้นท่านอาจารย์...

Yae Miko:ใช่แล้วล่ะ เขากลายเป็นแบบนี้เอง

Yae Miko:เพราะว่าเขาแบกรับความกดดันมากมายไม่ไหว จิตใจจึงแตกสลาย จากนั้นเมื่อสติปัญญาได้รับความเสียหาย จึงกลายเป็นบ้าไปในที่สุด

Yae Miko:เช่นเดียวกับคนที่ตกลงไปในน้ำ ไม่ว่าจะดิ้นรนด้วยมือและเท้าของเขายังไง แต่ก็ยังคงตกลงไปในทะเลลึกที่หนาวเย็นและมืดมิดอยู่ดี

Yae Miko:ส่วนเหตุผลนั้น ฉันคิดว่าน่าจะเป็นเพราะสูญเสียวิชั่น เมื่อถูกยึดวิชั่นไป ก็เท่ากับว่าความปรารถนาได้ถูกแย่งชิงไปด้วยเช่นกัน

Junya:ความปรารถนา... แต่ว่าท่าน Yae ถ้าถูกเอาวิชั่นไป ท่านอาจารย์ก็น่าจะกลายเป็นคนธรรมดาสิ ทำไมถึงเป็นบ้าไปได้ล่ะ?

Yae Miko:ชื่อสำนักวิชาของพวกเธอมีชื่อว่า Meikyou Shisui ใช่มั้ย?

Yae Miko:เป็นชื่อที่ดีมาก แต่ในโลกนี้ มีที่ไหนบ้างล่ะที่มี Meikyou Shisui (น้ำใสดั่งกระจกสะท้อนเงา) อย่างแท้จริงอยู่...

Yae Miko:คนที่อ้างตัวว่าไม่แยแสต่อชื่อเสียงและโชคลาภ ก็ยังออกไปจากสำนักด้วยความโกรธหลังจากพ่ายแพ้ให้ศิษย์น้อง นักดาบที่แก่ชราก็ยังคงมีจิตใจที่สั่นคลอน และต้องการที่จะประลองกับศิษย์ที่เขาสอนมาด้วยตนเองอีกครั้ง

Yae Miko:ถ้าอย่างนั้นคนที่ดูเหมือนไม่มีความคิดฟุ้งซ่าน เมื่อพวกเขาเอาชนะท่านอาจารย์และศิษย์พี่ด้วยมือของตัวเอง จะไม่หวั่นไหวสักนิดเลยจริง ๆ เหรอ?

Nanako:ท่าน Yae หมายความว่า...

Yae Miko:วิถีแห่งดาบนั้น สามารถเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา ไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนทั่ว ๆ ไปจะเป็นหนึ่งในใต้หล้าสำหรับวิชาดาบได้

Yae Miko:ต้องจับดาบด้วยมือทั้งสอง เพื่อบดขยี้ความฝันของผู้อื่นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งนั่นก็รวมถึงคนใกล้ตัวของเขาเองด้วย

Yae Miko:ดังนั้นจึงมีเพียงการยืนหยัดกับความปรารถนาที่จะ "เป็นหนึ่งในใต้หล้า" เพียงอย่างเดียวเท่านั้น ที่ทำให้เขายังสามารถทิ้งความเจ็บปวดไว้ข้างหลัง และก้าวเดินต่อไปได้

Yae Miko:และเมื่อความปรารถนานี้จางหายไป เขาก็เริ่มสงสัยในตัวเอง จากนั้นก็ดิ้นรนต่อสู้ท่ามกลางความหวาดกลัว และกลายเป็นสภาพที่เขาเป็นอยู่ตอนนี้ในที่สุด...

Yae Miko:หึหึ เหมือนเพื่อนที่ไม่ได้เรื่องของฉันคนนั้นเลยล่ะ

Nanako:ที่แท้ท่านอาจารย์ก็แบกรับความขมขื่นแบบนี้ไว้นี่เอง...

Domon:ขอโทษด้วย เป็นความผิดของฉันเอง...

Domon:ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านอาจารย์ ศิษย์พี่...

Anzai:พอได้แล้ว!!

Paimon:เอ๊ะ? นั่นมันศิษย์พี่ของคุณ Domon ที่เราเคยเจอก่อนหน้านี้ไม่ใช่เหรอ? เขามาที่นี่ทำไมกันนะ...

Paimon:แอบตามพวกเรามาถึงที่นี่เหรอ?

Domon:Anzai... ทำไมถึงมี Anzai สองคนล่ะ นี่มันเรื่องอะไรกัน?

Domon:จะมาแก้แค้นฉันใช่มั้ย... ฉันรู้... ในตอนนั้นฉันไม่ควร...

Anzai:ฉันก็ไม่ได้รู้สึกดีอะไรกับนายจริง ๆ ล่ะนะ แต่ว่า.. ฉันก็ไม่ได้อยากฟังคำขอโทษจากนายเหมือนกัน

Anzai:ผ่านไปตั้งหลายปีแล้ว ฉันคิดได้แล้วล่ะ ในตอนนั้นนายไม่ได้ทำอะไรผิด เป็นฉันเอง... ฉันเองที่แบกหน้าอยู่ต่อไม่ได้ เลยต้องออกจากสำนักไป

Anzai:และฉันก็เชื่อว่าคนที่พ่ายแพ้ให้กับนายทุกคน ต่างก็ไม่ได้โทษนาย กลับกันพวกเขาเอาความหวังของตัวเองฝากฝังไว้กับนาย และหวังว่านายจะไปต่อได้ไกลขึ้น

Anzai:ฉันรู้ว่าความปรารถนาของนายถูกขโมยไปแล้ว นายจึงไม่สามารถตอบสนองความคาดหวังของเราได้อีกต่อไป...

Anzai:แต่นายไม่ควรพรากเอาความปรารถนาของพวกเขาไป! "ฝึกฝนดาบอย่างต่อเนื่อง เพื่อเป็นที่หนึ่งในใต้หล้า" นี่คือสิ่งที่นายสอนพวกเขาไม่ใช่เหรอ?

Domon:แต่ว่าไม่แน่สักวันนึง พวกเขาอาจจะเป็นเหมือนฉัน...

Domon:อาศัยความกล้า ไล่ล่าการเป็นที่หนึ่งในใต้หล้า บางทีสิ่งนี้อาจจะผิดตั้งแต่แรก

Domon:ถ้าสักวันนึงพวกเขาจะต้องกลายเป็นแบบเดียวกับฉัน ฉันยอมให้พวกเขาหยุดเสียตอนนี้ซะยังดีกว่า ไม่ต้องก้าวเดินต่อไปอีกแล้ว...

Anzai:...นายเคยถามความคิดเห็นของพวกเขาบ้างรึยัง?

Nanako:ท่านอาจารย์... ตั้งแต่ตอนนั้นที่ท่านอาจารย์ช่วยหนูจากเงื้อมมือของพวกโจรสลัด หนูก็ได้ตัดสินใจแล้วว่า จะเดินตามรอยเท้าของท่านอาจารย์ไปตลอดทั้งชีวิตนี้

Nanako:หนูไม่รู้อนาคตของตัวเองหรอก ว่าจะต้องขมขื่นเหมือนท่านอาจารย์รึเปล่า แต่หนูรู้ดีว่า ตัวหนูในตอนนี้ ยังไม่อยากหยุดที่จะก้าวเดินต่อไป

Nanako:หนูคิดว่าสักวันหนึ่ง หนูจะสามารถยืดอกอย่างภาคภูมิใจ และบอกกับทุกคนว่า หนูเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ และเป็นผู้สืบทอดสำนักวิชา Meikyou Shisui!

Junya:ไม่ใช่แค่ศิษย์น้องที่คิดแบบนั้น... พวกเราทุกคนก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

Domon:พวกเธอ...

Anzai:ดูเอาเถอะ... อันที่จริงแล้วนายเอาความปรารถนาของตัวเองไปฝากฝังไว้ที่พวกเขาแล้วล่ะ

Anzai:เรื่องอย่างการที่ "ถูกแย่งชิงความปรารถนาไป" น่ะ ฉันไม่เคยเจอ และฉันก็ไม่เข้าใจด้วย แต่ในตอนนั้นที่แพ้ให้นายอย่างง่ายดาย ฉันเองก็รู้สึกถึงเสียงที่แตกสลายของความปรารถนาเหมือนกัน

Anzai:แต่... ก็เหมือนที่ฉันเอาความปรารถนาของตัวเองไปฝากไว้บนตัวนาย นายเองก็เอาความปรารถนาไปฝากไว้บนตัวพวกเขาเหมือนกัน

Anzai:นายกับฉันไม่เหมือนกัน ในตอนนั้นฉันจากไป ฉันไม่มีอะไรเลย แต่อย่างน้อยนายก็ยังมีศิษย์ที่เก่งกาจตั้งหลายคน

Domon:...ฉันเข้าใจแล้ว

Domon:ขอโทษด้วยนะ ในฐานะหัวหน้าสำนักวิชา Meikyou Shisui ดันทำให้พวกเธอกังวลซะได้

Domon:ฉันในตอนนี้ ไม่สามารถยึดมั่นกับการเป็นที่หนึ่งในใต้หล้าได้อีกแล้ว... ความว่างเปล่าและความเจ็บปวดในใจ ก็ไม่อาจทำให้หายไปได้ มันเป็นเรื่องยากที่ฉันจะทำให้ "ใจบริสุทธิ์ไม่ฟุ้งซ่าน" ได้อีกครั้ง

Domon:แต่ในฐานะอาจารย์ของพวกเธอ ฉันจะสอนทุกสิ่งที่ได้เรียนรู้มาตลอดทั้งชีวิตกับพวกเธอ

Domon:เรื่องนี้ต้องฝากให้ศิษย์พี่ช่วยชี้แนะด้วย

Anzai:ฉันจะต้องชี้แนะอยู่แล้วล่ะ ใครจะไปรู้ว่าวันไหนนายจะบ้าขึ้นมาอีก

Anzai:แต่ว่าฉันชินกับการใช้ชีวิตอย่างอิสระซะแล้ว เพราะงั้นจะไม่อยู่เฝ้าอยู่ที่โรงฝึกหรอกนะ แต่จะมาเป็นครั้งคราว เพื่อดูว่าพวกเธอแอบอู้กันรึเปล่า

Anzai:มัวนิ่งเฉยอะไรกันล่ะ ขอบคุณท่าน Yae แล้วกลับบ้านกันเถอะ

Paimon:อืม งั้นเรื่องความปรารถนาที่ถูกพรากไป และให้ลูกศิษย์เป็นคนสืบทอดต่อ... ก็น่าจะได้รับการแก้ไขแล้วใช่มั้ย?

Traveler:อืม นี่ถือว่าจบแล้วรึยังนะ...

Inagi Hotomi:นักเดินทาง รอเดี๋ยวนะ ท่าน Yae มีเรื่องอยากจะพูดกับเธอ

Yae Miko:...อ่า ฉันไม่ได้คิดไปเองจริง ๆ สินะ

Yae Miko:สายลมจากต่างแดน จะนำชีวิตใหม่มาสู่ผืนทะเลแห่งนี้...

Yae Miko:แม้ว่าพวกเราจะได้เจอกันเร็วไปหน่อย แต่พวกเธอก็ย่ำกรายขึ้นมาบนเกาะนี้ในเวลาที่เหมาะสมพอดีเลยล่ะ

Yae Miko:...จงพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้สมกับการรอคอยของฉันนะ เด็กน้อย

Traveler:......

Paimon:หือ? ดูเหมือนว่าท่าน Yae คนนั้นจะสนใจเธอมากนะ

Paimon:เป็นคนลึกลับจัง คำพูดของเธอมีความหมายว่ายังไงกัน...

Paimon:คราวหน้าค่อยว่ากันอีกทีละกัน ตอนนี้พวกเรารีบกลับไปรายงานคุณ Kamisato กันเถอะ

Localized evidence

Text fields

2 fields
No text in the selected or fallback locales.
No text in the selected or fallback locales.
Step descriptionTextMap 3349802956
ไปพบหัวหน้ามิโกะที่ศาลเจ้า Grand Narukami
ไปพบหัวหน้ามิโกะที่ศาลเจ้า Grand Narukami

Evidence locale: th

Text source
Path
TextMap/TextMapTH_1.json
JSON Pointer
/3349802956

Relationships

2 links

Properties

7

quest200607

Source evidence
Path
ExcelBinOutput/QuestExcelConfigData.json
JSON Pointer
/2380
order
9
subId
200607
mainId
2006
failParent
3349802956
acceptCondComb
{
  "type": "QUEST_GUIDE_LOCATION",
  "param": [
    "Q200607born",
    "",
    "",
    "",
    ""
  ],
  "autoGuide": "QUEST_GUIDE_AUTO_ENABLE",
  "guideLayer": "QUEST_GUIDE_LAYER_SCENE",
  "guideScene": 3,
  "guideStyle": "QUEST_GUIDE_STYLE_POINT"
}
finishCondComb
{}
runtimeStepOrder
9